Czy Begin chciał zabić Adenauera

[ignatz]

Cóż, początki państwa izraelskiego były cięzkie - przemoc, zamachy,
morderstwa. Zupełnie jak dzisiaj początki państwa palestyńskiego.

Znow niepelna prawda!

[hanyska2]

Brytyjczycy zachowali sie haniebnie (slawetne Biale Ksiegi, z ktorych jedna
ograniczlal emigracje Zydow do Palestyny do 15 tys. na cale 5 lat, a mialo to
miejsca w 1939, gdy pzresladowania Zydow nabieraly rozmachu i dla wielu
emigracja byla JEDYNA droga ratunku!) wobec uzasadnionych praw Zydow do
wlasnego panstwa (i ustawicznie ulegali presji Arabow. Doprowadzani do
desperacji przez kunktatorstwo Brytyjczykow tudziez otwarta wrogosc Arabow
(vide casus Amina al-Husseiniego, ktory namawail Himmlera do Holokaustu i potem
nadzorowal go - byl nawet z instukcyjna wizyta w Auschwitz!!!) Zydzi
podejmowali rozpaczliwe akcje -w imie rzetelnosci i bezstronnosci nalezy
powiedziec, ze Irgun ostrzegl Brytow przed zamachem, ale ci zignorowali te
ostrzezenia i nie ewakuowali ludzi z "King Davida".
Wiecej na temat zdrad brytyjskich i arabskich tu:

pl.wikipedia.org/wiki/Historia_Izraela#Mandat_brytyjski_nad_Palestyn.C4.85

Warto tez wspomniec o tym:
"1 maja 1946 roku Amerykańsko-Brytyjska Komisja orzekła, że rozwiązaniem
problemu żydowskiego byłoby wpuszczenie 100 tys. Żydów do Palestyny. Warto
wspomnieć, że w owym czasie w specjalnych obozach przejściowych w Europie
znajdowało się ponad 250 tys. Żydów, pozbawionych własnych rodzin, domów i
jakichkolwiek środków do życia. Dodatkowo Brytyjczycy zamknęli dla Żydów swój
sektor okupacyjny w Niemczech, a Amerykanie zezwalali na napływ do swojego
sektora jedynie 5 tys. Żydów miesięcznie. Żydzi europejscy po tragedii
Holokaustu byli pozostawieni sami sobie. Nowa amerykańska propozycja była dla
nich szansą znalezienia domu, jednakże Brytyjczycy odrzucili ją.

W czerwcu 1946 roku żydowskie organizacje zbrojne wysadziły 11 mostów łączących
Palestynę z sąsiednimi krajami. W odwecie Brytyjczycy wzmocnili kontygent
wojskowy w Palestynie i rozpoczęli akcję terroru. Aresztowano 2.700 Żydów, z
których większość osadzono w obozie dla internowanych w Rafah.

22 lipca 1946 roku Irgun i Lehi przeprowadziły zamach bombowy na hotel "King
David" w Jerozolimie, siedzibę dowództwa wojsk brytyjskich w Palestynie. Pomimo
telefonicznych ostrzeżeń hotelu nie ewakuowano. Zginęło 91 osób, a 45 zostało
rannych. Wielu Żydów potępiło ten zamach (między innymi: Chaim Weizzmann i
Dawid Ben Gurion). Brytyjczycy po zamachu nasilili kontrole, ogłaszając godzinę
policyjną w Jerozolimie i Tel Awiwie. W sierpniu Brytyjczycy założyli obóz dla
internowanych na Cyprze. Do 1948 roku osadzono tam 50 tys. nielegalnych
żydowskich imigrantów, którym nie udało się przedostać do Palestyny. W całym
1946 roku przez brytyjską blokadę udało się przedostać 22 statkom, które do
Palestyny przywiozły ponad 20 tys. Żydów."




------------------------------------

[poszeklu]

Nie komentuje! Nie czytam "Haarec"!
Czytam tylko "Eto idijot", a tam nie pisali.

> W czerwcu 1946 roku żydowskie organizacje zbrojne wysadziły 11 mostów
łączących
>
> Palestynę z sąsiednimi krajami. W odwecie Brytyjczycy wzmocnili kontygent
> wojskowy w Palestynie i rozpoczęli akcję terroru. Aresztowano 2.700 Żydów, z
> których większość osadzono w obozie dla internowanych w Rafah.
>
> 22 lipca 1946 roku Irgun i Lehi przeprowadziły zamach bombowy na hotel "King
> David" w Jerozolimie, siedzibę dowództwa wojsk brytyjskich w Palestynie.
Pomimo
>
> telefonicznych ostrzeżeń hotelu nie ewakuowano. Zginęło 91 osób, a 45 zostało
> rannych. Wielu Żydów potępiło ten zamach (między innymi: Chaim Weizzmann i
> Dawid Ben Gurion). Brytyjczycy po zamachu nasilili kontrole, ogłaszając
godzinę
>
> policyjną w Jerozolimie i Tel Awiwie. W sierpniu Brytyjczycy założyli obóz
dla
> internowanych na Cyprze. Do 1948 roku osadzono tam 50 tys. nielegalnych
> żydowskich imigrantów, którym nie udało się przedostać do Palestyny. W całym
> 1946 roku przez brytyjską blokadę udało się przedostać 22 statkom, które do
> Palestyny przywiozły ponad 20 tys. Żydów."
------------------------------------

[shoovar]

to Brytyjczycy prowadzili akcje terrorystyczne?,
jak w tym wypadku nazwac wyadzanie mostow i podkladanie bomb przez Zydow? - to
byly akcje antyterrorysrtyczne?

Brytyjczycy wysłali szefa Irgunu aby zabił Amina

[m1789]

[marysia57]

ignatz napisał:

> Cóż, początki państwa izraelskiego były cięzkie - przemoc, zamachy,
> morderstwa. Zupełnie jak dzisiaj początki państwa palestyńskiego.-------------
--------------------Innym slowem czysty TERRORYZM, dlaczego wiec izraelczykow
nazywa sie w tym artykule PARTYZANTAMI zamiast TERRORYSTAMI.

Begin był ludobójcom i chciał zabić Adenauera

[mannaznieba4]

ten skarlały dezerter i złodziej z polskiej armii gen.andersa tak podziekował
polsce za swoje wykształcenie i obywatelstwo ,że zaraz po dezercji załozył
zydowska bane terrorystyczna zabijająca ludnośc cywilna arabów palestyńskich.
ukradł wraz z innymi zydowskimi dezerterami masę sprzętu wojksowego i ciąży na
nim wyrok polskiej armi za dezercje i kardzież!!!
szkoda ,że nie trafił przed trybunał tak jak zbrodniarze nazistowscy.
od dawna wiadomo ,że planowany był zamach na adenauera ale żydom trzy razy nie
udało się zrealizować planow tego morderstwa.
postanowili dalej zabijac arabów bo było to duzo łatwiejsze.
wszak młodzieniec arabski z kamieniem w ręku nie ma wiekszych szans w starciu z
czołgiem.

"Partyzanci"????

[goldbaum]

A to sie redaktorom Gazety znow udalo...

Jak mozna nazwac "partyzantem" kogos, kto przeprowadza zamach na glowe obcego
panstwa nie bedacego ani okupantem ani w stanie wojny z kimkolwiek?

Za Kopalinskim:
"partyzant ochotnik oddziałów nieregularnych, walczących i uprawiających
dywersję w wojnie domowej a. przeciw zaborcy"
Czy Niemcy w 1952 roku okupowaly Izrael??????

Terrorysta premierem Izraela

[m1789]

Menachem Begin premier Izraela w latach 1977-1983 jest znany powszechnie dzięki
podpisaniu układu pokojowego z Egiptem za co otrzymał pokojową nagrodę Nobla.
Begin jednak nie zawsze był zwolennikiem pokojowych rozwiązań.
W 1952 roku przyszły premier Izraela był jednym z pomysłodawców zgładzenia
kanclerza Niemiec Konrada Adenauera. Begin wraz z grupą byłych członków
organizacji Irgun postanowili w ten sposób nie dopuścić do porozumienia między
rządami Izraela i RFN w sprawie odszkodowań za holokaust. Zamach nie doszedł do
skutku, gdyż bomba wysłana w paczce eksplodowała w rękach sapera kontrolującego
przesyłki. Dwa listy z ładunkami wybuchowymi zostały również wysłane do
członków izraelskiej delegacji przebywających w Niemczech. Informacje te
ujawnił izraelski dziennik Haaretz na podstawie pamiętników Eliezera Sudita,
który należał do współorganizatorów zamachu.
Te plany nie dziwią w świetle wcześniejszej działalności Menachema Begina
stojącego na czele Narodowej Organizacji Wojskowej czyli Irgun Cwai Leumi.
Organizacja ta powstała na początku lat 30-tych jako zbrojne ramię stworzonego
przez Zeeva Żabotyńskiego ruchu syjonistów-rewizjonistów. Celem ruchu było
utworzenie państwa żydowskiego w granicach biblijnych obejmujących obszar
dzisiejszego Izraela i Jordanii tzw. Erec Israel.
Metodami służącymi osiągnięciu tego celu były zamachy bombowe, zabójstwa,
porwania, egzekucje zakładników, masakry i napady. Irgun wspólnie z pozostałymi
formacjami walczącymi o niepodległy Izrael nie przebierały w środkach mordując
Arabów, Anglików i Żydów przy czym większość ofiar to cywile.
Begin urodzony w Warszawie z wykształcenia prawnik po wybuchu wojny został
wywieziony do ZSRR. Stamtąd wydostał się w polskim mundurze razem z armią
Andersa. Podczas pobytu armii w Palestynie zdezerterował i przyłączył się do
Irgunu stając na jego czele w 1943 roku.
W 1945 Irgun razem z organizacją Bojownicy o Wolność Izraela (Lohamej Herut
Izrael w skrócie Lehi zwaną również bandą Sterna) i podziemną armią Agencji
Żydowskiej Haganą rozpoczęły walkę zbrojną z brytyjskimi władzami mandatowymi
w Palestynie.
W 1946 Begin zaplanował wysadzenie w powietrze hotelu Króla Dawida w
Jerozolimie. Zginęło wówczas 91 osób (41 Arabów, 28 Brytyjczyków i 17 Żydów) a
45 zostało rannych. W kwietniu 1948 połączone siły Irgunu i Lehi dokonały
masakry cywilnej ludności w arabskiej wiosce Deir Yassin. Zamordowano 241 osób
w tym kobiety, dzieci i starców. To wydarzenie wywołało masową ucieczkę Arabów
z ziem przyznanych w rezolucji ONZ Izraelowi.
Po rozwiązaniu Irgunu przez władze niepodległego państwa Begin założył skrajnie
prawicową partię polityczną Tnaut-ta-Herut (Partia Wolności) kontynuującą
ideologię Żabotyńskiego.
W 1977 Menachem Begin kierujący prawicowym blokiem Likud został premierem.
Jednym z jego pierwszych posunięć była decyzja o nieograniczonej akcji
osadnictwa żydowskiego na terytoriach okupowanych (Strefa Gazy, Zachodni Brzeg,
półwysep Synaj do 1982)
W 1978 Begin rozkazał najechać Liban w odpowiedzi na ataki OWP. Od tamtej pory
Izrael okupował południowy Liban tworząc tzw. „strefę bezpieczeństwa” sięgającą
do rzeki Litani.
W 1982 roku przygotowaną większą operację. Pretekstem do agresji na Liban stał
się nieudany zamach na życie izraelskiego ambasadora w Londynie przeprowadzony
z inspiracji Saddama Husajna przez palestyńską frakcję Abu Nidala
(zwalczającego OWP na równi z Izraelem). Jednak Begin odpowiedzialnością
obciążył Arafata i OWP mającą wówczas swoją siedzibę w stolicy Libanu.
Druga inwazja otrzymała kryptonim „Pokój dla Galilei” i miała doprowadzić do
kompletnego rozbicia OWP. Wojska izraelskie szybko dotarły do Bejrutu zamykając
szczelnym kordonem zachodnią muzułmańską (wschodnia jest chrześcijańska) część
miasta gdzie mieściła się kwatera główna Arafata. W trakcie dwumiesięcznego
izraelskiego bombardowania z powietrza i ziemi zginęło około 16 tysięcy
cywilnej ludności zachodnich dzielnic miasta. Po wycofaniu palestyńskich
fedainów pod międzynarodowym nadzorem wojska Izraela otoczyły obozy uchodźców
Sabra i Sztila leżące na obrzeżach Bejrutu. Begin i minister obrony w jego
rządzie Ariel Szaron zadecydowali o skontrolowaniu obozów uchodźców przez
zaprzyjaźnione oddziały chrześcijańskiej milicji z Falangi Libańskiej. We
wrześniu 1982 korzystając z ochrony i wsparcia armii izraelskiej falangiści
wkroczyli do Sabry i Szatili dokonując okrutnej masakry. Chrześcijańska milicja
zamordowała od 800 do 3500 osób głównie starców, kobiety i dzieci. Rzeź
bezbronnej ludności trwała przez dwa dni (16-17 września). Większość zabito nie
używając broni palnej. Komisja Knesetu ustaliła później pośrednią
odpowiedzialność Begina i Szarona za te wydarzenia. Stało się to przyczyną
ustapienia Begina ze stanowiska premiera w 1983. Jego następcą został kolega
partyjny z Likudu Icchak Szamir, który w przeszłości dowodził drugą organizacją
terrorystyczną z lat 40-tych – bandą Sterna.

Lista ataków terrorystycznych Irgunu w latach 30-tych:

Lista ataków terrorystycznych Irgunu w latach 30-tych:

20 kwietnia 1936 – 2 arabskich robotników zabitych na plantacji bananów
Marzec 1937 – 2 Arabów zabitych na plaży w Bat-Yam
14 listopad 1937 – 6 Arabów zostało zastrzelonych w Jerozolimie
12 kwietnia 1938 – 2 Arabów i 2 brytyjskich policjantów zabitych w zamachu
bombowym na
pociąg w Hajfie
17 kwietnia 1938 – Arab zginął w wyniku wybuchu bomby w kawiarni w Hajfie
17 maja 1938 – arabski policjant został zabity w ataku na autobus na trasie
Jerozolima-Hebron
24 maja 1938 – 3 Arabów zostało zastrzelonych w Hajfie
23 czerwca 1938 – 2 Arabów zostało zabitych niedaleko od Tel-Avivu
26 czerwca 1938 – 7 Arabów zginęło w zamachu bombowym w Jaffie
27 czerwca 1938 – Arab został zabity w pobliżu szpitala w Hajfie
5 lipca 1938 – 7 Arabów zostało zastrzelonych w Tel-Avivie
5 lipca 1938 – 3 Arabów zginęło w zamachu bombowym na autobus w Jerozolimie
5 lipca 1938 – Arab został zabity w jeszcze jednym ataku w Jerozolimie
6 lipca 1938 – 18 Arabów i 5 Żydów zostało zabitych w dwóch zamachach bombowych
na targowisku w Hajfie
8 lipca 1938 – 4 Arabów zginęło w wybuchu bomby w Jerozolimie
16 lipca 1938 – 10 Arabów zabitych w wyniku eksplozji bomby na targowisku w
Jerozolimie
25 lipca 1938 – 39 Arabów zginęło w zamachu bombowym na targowisku w Hajfie
26 sierpnia 1938 – 24 Arabów zabitych w wyniku wybuchu bomby na targowisku w
Jaffie
27 luty 1939 – 33 Arabów zostało zabitych w kilku zamachach w tym 24 osoby w
zamachu bombowym na sklep handlowy w Hajfie a 4 osoby zabiła bomba w Jerozolimie
29 maja 1939 – 5 Arabów zginęło w wyniku detonacji miny w kinie Rex w
Jerozolimie
29 maja 1939 – 5 Arabów zostało zastrzelonych podczas ataku na wioskę
Biyar ‘Adas
2 czerwca 1939 – 5 Arabów zginęło w eksplozji bomby na moście Jaffa (?) w
Jerozolimie
12 czerwca 1939 – brytyjski saper zabity podczas rozbrajania bomby podłożonej w
urzędzie pocztowym w Jerozolimie
16 czerwca 1939 – 6 Arabów zostało zabitych w Jerozolimie
19 czerwca 1939 – 20 Arabów zginęło w eksplozjach ładunków wybuchowych na
targowisku w Hajfie
29 czerwca 1939 – 13 Arabów zostało zastrzelonych w kilku atakach w przeciągu
jednej godziny
30 czerwca 1939 – Arab został zabity na targowisku w Jerozolimie
30 czerwca 1939 – 2 Arabów zginęło od strzałów w Lifta
3 lipca 1939 – Arab zginął w wyniku eksplozji bomby na targowisku w Hajfie
4 lipca 1939 – 2 Arabów zostało zabitych w dwóch atakach w Jerozolimie
20 lipca 1939 – Arab zabity na stacji kolejowej w Jaffie
20 lipca 1939 – 6 Arabów zostało zabitych w atakach w Tel-Avivie
20 lipca 1939 – 3 Arabów zostało zabitych w Rehovot
27 s

[polani]

Begin mial kulture co wielu polakow nie ! nawet mu nie pozwoliscie pracowac
jako prawnik w RPII dzekujemy wam polakow ze daliscie nam przywodnika
co nie znosil sowjetow

jaką kulturę? podkładania bomb w autobusach ?

[m1789]

[polani]

ale zawsze zadzwonil o ostrezgal ale wy wybedzilscie 12 milinow niemcow
zazdroszcze wam

raz tylko ostrzegli w zamachu na King David w 46

[m1789]

jak wysadzali autobusy to nie mieli jak zadzwonić

[m1789]

szkoda, że komórek wtedy nie było zawsze by się znalazło dla terrorystów z
Irgunu wytłumaczenie

[1ja]

A co z tymi Niemcami?

[atheix_mail]

Begin miał rację. Odszkodowań nie wolno przyjmować. Niemcom nie należy przebaczyć.

W Polsce rezolucja wzywająca Niemców do wypłacenia reparacji powinna zostać
unieważniona. Nie wolno przyjmować żadnych odszkodowań, bo to oznaczałoby
przebaczenie Niemcom, kiedy już wypłaciliby reparacje. (Ten mój postulat jest
zresztą o tyle łatwy do zrealizowania, że i tak Niemcy nie są w stanie wypłacić
tych reparacji, bo ich państwo jest zbyt zadłużone i dług ten rośnie w szybkim
tempie - doroczny deficyt budżetowy wynosi 0,1 biliona dolarów).

Poza tym:
1) Musi powstać Centrum Zbrodni Niemieckich, w odpowiedzi na Centrum Wypędzonych.
2) Musi zostać zakończone kłamanie na tablicach upamiętniających ofiary IIWŚ i w
podręcznikach historii, jakoby za zbrodnie wojenne w Polsce byli odpowiedzialni
naziści. Za zbrodnie wojenne w Polsce tak naprawdę byli odpowiedzialni Niemcy.
Winni powinni zostać nazwani po imieniu. Kłamanie jest świadectwem
niewiarygodnego tchórzostwa ze strony polskich polityków.