W czwartek prawosławna wigilia Bożego Narodzenia

[sloggi]

Szkoda, że nikt nie napisał o problemach, jakie są z wzięciem urlopu na Boże
Narodzenie.
U mnie odchodziły niemalże żebry.
Aż wstyd.

Przepisy na kutię.

[sloggi]

Kutia to tradycyjna potrawa kuchni polskiej i ukraińskiej. Jest jedną z 12
potraw tradycyjnie wchodzących w skład wieczerzy wigilijnej. Jada się ją
właściwie tylko w okresie świąt Bożego Narodzenia.

Zwyczajowo robiona jest z pszenicy, ziaren maku, słodu lub miodu, i bakali:
różnorakich orzechów, rodzynek i innych smakowitości. W wielu przepisach
uwzględnia się mleko lub śmietanę, przy czym najlepiej nadają się odmiany
sojowe. Współcześnie używa się też składników, które sto lat temu były
niedostępne lub bardzo drogie, takich jak kawałki pomarańczy czy migdały.


Przepis 1

Weź równe ilości pszenicy i maku, względnie odrobinę więcej pszenicy
(przykładowo po pół kilograma). Gotuj pszenicę na małym ogniu przez 3-4 godziny.
Mak gotuj tak długo, aż będzie można go rozcierać palcami. Po ugotowaniu maku
zmiel go trzykrotnie w maszynce do warzyw lub innym młynku (współcześnie można
ułatwić sobie pracę kupując gotowy przemielony mak). Następnie odcedź i schłódź
mak i pszenicę. Po wykonaniu tych czynności zmieszaj je ze sobą, dodaj płynnego
słodu bądź miodu (odrobina ciepłej wody pomaga go upłynnić) rozpuszczonego w
wodzie (10-20 dag według przykładowych stosunków ilościowych) oraz 30-50 dag
bakalii do wyboru: orzechów, rodzynków, migdałów, kawałków pomarańczy, suszonych
śliwek i innych.


Przepis 2

Poprzedniego dnia ugotować pszenicę, tak aby była miękka. Sparzyć mak i
odcedzić. Dobrze odcedzony i przestygnięty mak zmielić dwukrotnie w maszynce do
mielenia. Wziąć duże naczynie, wsypać do niego mak i pszenice ( w ilości pół na
pół). Dodać rozpuszczony w gorącej wodzie miód z cukrem (całkiem sporo).
Wymieszać. Po pewnym czasie dolać znowu wodę z miodem i cukrem (płyn wsiąka w
mak i pszenicę), tak aby była półpłynna konsystencja. Dodać bakalie - ile się
chce, ale nie żałować ich: sparzone rodzynki, mogdały, pokrojone figi i daktyle,
orzechy włoskie, orzechy laskowe, suszone sliwki. Unikać pomarańczy - ich smak
jest zbyt gorzki i może popsuc potrawę. Kutię nalezy przechowywać w chłodnym
miejscu. Smacznego!


Przepis 3

Kutia z ryżem zamiast pszenicy. Ugotować ryż na sypko tzn. zalać 2 szklanki ryżu
3 szklankami zimnej wody i mieszając, aby nie przywarł do dna garnka, gotować,
aż wchłonie całą wodę. Następnie przełożyć przykryty garnek owinięty gazetą do
zawiniątka z kołdry i poduszek (tzw:dogotowywacz)na 1 godzinę.W tym czasie zalać
wrzątkiem osobno 20dkg rodzynek i 20dkg migdałów. Po ostygnięciu, rodzynki
odsączyć z wody i wymieszać z ostudzonym ryżem. Migdały osączyć z wody, obrać ze
skórek i zmielić w maszynce do orzechów, po czym ucierać je małymi partiami w
moździerzu razem z cukrem, w stosunku około 1:0,5 , aż do uzyskania jesnolitej
masy, w której cukier nie chrzęści w zębach. Utarte migdały wrzucać do około 1
litra przegotowanej i ostudzonej wody. Po wymieszaniu otrzymujemy "orszadę".
Każdy z biesiadników ryż z rodzynkami, zalewa orszadą wg własnego upodobania.

Raczej z pęczaku, a nie pszenicy

[Gość: HCl]

Robi się z kaszy jęczmiennej (czyli pęczaku). Z pszenicy też można ale
smakuje inaczej niż "prawdziwa", więc nie polecam.

Przy całym szacunku dla miodu, kanoniczną kutię robi się z cukrem.

Maku nie gotować tylko namoczyć w wodzie i mielić (im więcej razy tym lepiej -
3 razy to minimum).

Przepis na owsiany kisiel wigilijny

[sloggi]

składniki:

1 kg płatków owsianych,
ok 2l wody
kilka skórek z razowego chleba,
1/3 łyżeczki drożdży świeżych


Płatki owsiane zalać w naczyniu ciepłą (letnią) wodą, wrzucić rozdrobnione
skórki z chleba i drożdże. Roztwór powinien zajmować nie więcej niż 2/3
pojemności naczynia. Wszystkie składniki wymieszać, naczynie przykryć prawdziwą
ściereczką lnianą, przypominającą atmosferę dawnego drewnianego domu i
pozostawić w ciepłym miejscu (np. na taborecie koło kaloryfera) na ok. 4-5 dni.
Roztwór mieszać codziennie drewnianą łyżką i próbować. Po kilku dniach, gdy
"potrawa" będzie miała wyczuwalny lekko kwaskawy smak, przystąpić do dalszej
pracy. Do dużego sita o drobnych "oczkach" wkładać po kilka łyżek mieszaniny i
odcedzać, mieszając i przyciskając łyżkę. Resztki popłukać małą ilością wody.
Zbierać część płynną do oddzielnego naczynia. Roztwór powinien być lekko beżowy,
mieć konsystencję rzadkiego ciasta naleśnikowego. Roztwór ten należy gotować na
"małym ogniu", najlepiej w garnku z podwójnym dnem, ciągle mieszając, gdyż łatwo
się przypala. Po pewnym czasie roztwór zacznie gęstnieć i swoją konsystencją
powinien przypomnać budyń. Pod koniec gotowania potrawę posolić do smaku.
Gdyby okazała sie zbyt gęsta, w czasie gotowania można dolać trochę wody. Gorący
kisiel rozlać do misek. Po wystygnięciu kisiel można przetrzymywać w lodówce
przez 3-4 dni. W wieczór wigilijny kisiel można jeść z dodatkiem maku
przyrządzonym na słodko (jak do kuti), lub z cukrem.

Kisiel na śniadanie świateczne:
Usmażyć drobno pokrojony chudy boczek (może być wędzony) na suche skwareczki.
Skwareczki wyłożyć do miski, a na pozostałym tłuszczu rozgrzać dobrze kisiel
ciągle mieszjąc. Gorący kisiel połączyć ze skwareczkami i jeść małymi porcjami.
Pycha!!!
Smacznego!
Potrawa jest pracochłonna, ale żeby jedzenie wigilijne było smaczne, gospodyni
musi je "poczuć w nogach".
W wersji wiejskiej kisiel przyrządza się ze zmielonego owsa.

Grekokatolickie Święta

[sloggi]

Tajemnica Narodzenia Syna Bożego jest największą tajemnicą wiary
chrześcijańskiej. Przygotowanie do świąt Bożego Narodzenia rozpoczyna się
od dnia św. Filipa 40-dniowym postem tzw. Pyłypiwka. W tym czasie, w środy
i piątki w całym kościele obowiązuje post. W ostatnim dniu postu (Wigilia Bożego
Narodzenia) obowiązuje post ścisły, wskazane jest spożywanie wyłącznie chleba
i wody. Święta Wieczerza wprowadza w świąteczny nastrój i radość z narodzenia
Chrystusa. Centralne miejsce, zamiast żłóbka, zajmuje ikona Matki Bożej
z Dzieciątkiem. Gdy na niebie pojawia się pierwsza gwiazda, wszyscy siadają do
stołu przy zapalonej świeczce. Jest też jedno wolne miejsce dla niespodziewanego
gościa. Po wspólnej modlitwie, czytaniu Słowa Bożego i kolędzie, gospodarz domu
dzieli się prosforą i składa życzenia. Prosfora to małe bułeczki z odrobina
miodu, które kapłan wcześniej święci w kościele. Pod obrusem znajduje się siano.
Pod choinka podarunki.

Gospodyni wnosi dwanaście potraw. Wieczerza rozpoczyna się od kutii, czyli
gotowanej pszenicy z dodatkiem miodu, cukru, maku i bakalii. Gospodarz najpierw
nakłada sobie, a potem kolejno domownikom. Po kolacji wszyscy wspólnie śpiewają
kolędy. Po północy w cerkwi rozpoczyna się uroczysta pasterka z towarzyszeniem
chóru. Msza odbywa się w języku ukraińskim. Potrzebujący pomocy zostają
w kościele obdarowani podarunkami. Święta trwają trzy dni:

v dzień pierwszy – Dzień Bożego Narodzenia;

v dzień drugi – Dzień Św. Rodziny;

v dzień trzeci – Dzień Św. Szczepana.

W kościele greckokatolickim święta Bożego Narodzenia kończą się Niedzielą Chrztu
Pańskiego, tzw. Świętem Jordanu, w czasie którego dokonuje się uroczystego
poświęcenia wody. W okresie Bożego Narodzenia odbywa się kolędowanie zwane
wizytą duszpasterską.

a czy prawosławni sądzą, że Ziemie jest płaska???

[Gość: Mar]

Obchodzenie świąt wg kalendarza juliańskiego to anachronizm porównywalny z
nieprzyjmowaniem do wiadomości teorii ewolucji albo ruchu obiegowego Ziemi.

[Gość: Automobilista]

Pssst, nie mów tego głośno w Bielsku Podlaskim, bo się obrażą :)

[jhbsk]

A niby dlaczego? Tradycja inna niż katolicka jest be?