Szpital przy ul.Kopernika

[maciekj_2]

Jest kompletną bzdurą i niegospodarnością utrzymywanie szpitala
dziecięcego w zabytkowym, starym budynku przy ul.Kopernika w super
centrum Warszawy, na Krakowskim Przedmieściu na Drodze Królewskiej.
Budynek wymaga pieczołowitej rekonstrukcji i remontu. Powinien
zostać sprzedany za grube pieniądze jakiejś sieci ekskluzywnych
hoteli (jak Bristol) a za uzyskane pieniądze powinno wybudować sie
nowoczesny szpital, lub oddzaił pediatryczny w innym miejscu. W
takim szpitalu napewno chcieliby pracować lekarze, szczególnie gdy
zostałoby nieco pieniedzy na podwyższenie ich zarobków. Nie chcą oni
pracować jak Dr.Judym - chodzi o miejsce pracy i zarobki. Chore
dzieci też nie są pragnione walących sie tynków, linoleum na
podłodze, karaluchów ale za to z widokiem na Krakowskie
Przedmieście. - czy redaktor pani Agnieszka Pochrzęst może podejmie
ten temat?

[andrzej_b2]

maciekj_2 napisał:

> Jest kompletną bzdurą i niegospodarnością utrzymywanie szpitala
> dziecięcego w zabytkowym, starym budynku przy ul.Kopernika w super
> centrum Warszawy, na Krakowskim Przedmieściu na Drodze Królewskiej.
> Budynek wymaga pieczołowitej rekonstrukcji i remontu. Powinien
> zostać sprzedany za grube pieniądze jakiejś sieci ekskluzywnych
> hoteli (jak Bristol) a za uzyskane pieniądze powinno wybudować sie
> nowoczesny szpital

Nie wiem jak to wygląda od strony prawnej, ale z moralnego i ludzkiego punktu widzenia wszelkie darowizny osób prywatnych na rzecz mieszkańców miasta i potem utrzymywane ze społecznych funduszy powinny być wyłączone z kalkulacji komercyjnych. Szkoła Sztuk Pięknych, Biblioteka Publiczna, Szpital Karola i Marii i in., one też leżą w atrakcyjnych miejscach Warszawy i przeróbka ich na hotele, centra handlowe-rozrywkowe i in. dochodowe instytucje doprowadziłaby do absurdu (czasem przeróbki są droższe od nowych inwestycji). A Szpital dla Dzieci na Kopernika został zbudowany w 1875 r. z inicjatywy komitetu społecznego, w skład którego wchodzili: Al. hr. Potocka, Gabriela Wrotnowska, dr. A. Sikorski, A. Zborowski, M. Bersohn i in. Ogromną pomoc w finansowaniu jego budowy wnieśli m.in.: A. Potocka, J. Bloch, W. Rau. Na pocz. XX w. od chorego pobierano tylko 15 kop. dziennie, a około połowa pacjentów była leczona bezpłatnie. Aż do 1933 r. fundusze na swe utrzymanie szpital czerpał z działalności filantropijnej. Na rzecz szpitala urządzano bale dobroczynne, kwesty wielkanocne i tombole. Szpital przyjmował także dary w naturze, a od magistratu uzyskał stałą dopłatę roczną. Jednak gros dochodów zawsze pochodziło od indywidualnych darczyńców. Do dziś na ścianach holu wiszą tablice z nazwiskami fundatorów tzw. ”łóżek wieczystych”.
foto0.m.onet.pl/_m/5ea8dd31e59e01510c30f0934d70a0c8,21,19,0.jpg',0,1
Więcej o historii szpitala w www.wsdz.waw.pl/index.php
Pozdrawiam

[kester]

Pomysł likwidacji szpitala mieli już "czerwoni" w 1948, tylko że
bardziej drastyczny. Chcieli go po prostu wyburzyć. Pisaliśmy o tym
z Rysiem Mączewskim w STOLICY (nr.5 luty 2007). Dlatego wschodnie,
dobudowane skrzydło Pałacu Staszica ma taki dziwny kształt i prawie
dotyka do szpitala...
Ostatecznie zamiast hotelu można wrócić do tej koncepcji.. i
postawić nap 100 piętrowy apartamentowiec... to teraz takie modne...

[lech.niedzielski]

Czerwoni ? Indianie ? Apacze czy Komancze ... ?

[kester]

Gorzej! Pająki!