Operacje plastyczna...?!

[Gość: mus]

brawa dla ciebie, naturę trzeba poprawiać:)!

[Gość: juz po]

CO WY KU.. PIE..CIE ????????OCZYWISCIE,ZE OPERACJE PLASTYCZNE SA POTRZEBNE
!!!!!!!!!!ZROBILAM SOBIE NOS.....TLUSZCZ SPALISZ....BIUST....UBIERZESZ WIEKSZY
STANIK A CO ZROBISZ Z NOSEM?????????JAK MASZ LADNA TWARZ A
SZPETNY,DLUGI,SZPICZASTY ORLI GARBATY NOS ???MASZ WTEDY PSYCHIKE
ZRUJNOWANA..WCHODZAC DO AUTOBUSU PATRZYSZ NA NOSY KAZDEGO KTORE cIE OTACZAJA
.JEST TO JEDNA Z NAJPIEKNIEJZYCH DZIEDZIN MEDYCYNY,NIKOGO NIE ZMUSZAJACA DO
ZABIEDU...TU ISTNIEJE PRAWO WYBORU I NIEOGRANICZONY CZAS JEJ
REALIZACJI....UWALNIA CIE OD KOMPLEKSOW, PODNOSI WLASNA WARTOSC JAK I CZESCIEJ
SIE USMIECHASZ.I NIE ROBI SIE JEJ DLA OTOCZENIA TYLKO DLA SIEBIE !!!!!ZEBYSIE
LEPIEJ CZUC.................

[agatka_to_ja]

nie pisz DUZYMI LITERAMI!!!!!!!!!
zasady netykiety

[klara59]

Pixi! Jestem młodsza od Ciebie, mam 25 lat i jestem 2 lata po operacji biustu
(moją historię przeczytasz wyżej)!Jestes świetną babką,gratuluję,tak trzymać!!!
Wiem jak taki zabieg poprawia samopoczucie, jak podnosi poczucie własnej
wartości i jak poprawia jakość każego dnia!Dlatego podonie jak Ty jeśli za
kilka lat będe czuła sie źle ze zmarszczkami (na które jestem skazana bo
mieszkałam dość długo na Greckiej wyspie gdzie są upały przez cały rok) to
napewno zdecyduje się na lifting.
Jakas 36 latka na tym forum potępia operacje plastyczne i porównuje je do
wycięcia migdałów!Ja wycinałam je w listopadzie 2005 roku i mam do powiedzenia
tej pani tylko jedno - radzę najpierw się troche dokształcić (bo chirurgia
estetyczna ma niewiele wspólnego z laryngologią) a potem pisać bzdury na
publicznym forum! Droga Pani, wiek zobowiązuje!!!!Próg bólu przy tych zabiegach
jest zupełnie inny !!!

brawa jeszcze raz brawa!!!!!!

[Gość: marta]

Wielkie brawa dla tej pani jesli jest tylko taka okazja by sie upieknic
dlaczego tego nie robic. Brawa za odwage. Pozdro

[Gość: pixi]

Dziewczyny, serdeczne dzięki za wsparcie:))) To była jedna z najlepszych decyzji
w moim życiu, mogłam ją wczesniej podjąć, chociaż właściwie nie, bo nie
znalazłabym swojego super chirurga - tak na oko jest sporo młodszy ode mnie:)))

[anuletka]

Według mnie sens operacji plastycznej zależy od jej celu. Oczywiście kompletnym
idiotyzmem jest gonienie za modą i cięcie się skalpelem, bo już wszystkie
koleżanki coś sobie poprawiały. Ale jeżeli ktoś przez większość swojego życia
nie mysli o niczym innym tylko o odstających uszach albo kolosalnym, czerwonym
nochalu albo ewentualnie o całkowitym braku biustu, jeżeli z tego powodu czuje
się źle i nie potrafi sobie z tym poradzić, dlaczego miałby nie "poprawić
natury"? Choćby po to by nabrać pewności siebie, uwierzyć we własną atrakcyjność
i po prostu wreszcie poczuć się szczęśliwym. Przykład mojej koleżanki pokazuje,
że to działa. Po zabiegu powiększenia biustu laska wreszcie zaczyna rozmawiać na
tematy inne niż jego brak, przestała się ubierać w workowate półgolfy i
nareszcie pójście na basen jest przyjemnością a nie torturą.

[Gość: pixi]

Dokładnie tak. Nareszcie mogę kupować normalne staniki, a nie
koszmarne "waciaki", mogę nosić sukienki i bluzki na ramiączka, w kostiumie
kąpielowym wyglądam, jak normalna kobieta:) Odpadło ciągłe maskowanie braku
biustu. Jest super!! Oczywiście, że jest to zabieg, który (jak każda
interwencja chirurgiczna) niesie ryzyko i nie każdy może się na niego
zdecydować. Wymaga starannego przygotowania: zrobienia badań, znalezienia
dobrego chirurga i rozważenia wszystkich za i przeciw. A i tak nigdy nie ma
100% pewności, że nie będzie komplikacji, jednak zdrowy rozsądek pozwala na
osiągnięcie 90%:))

[Gość: amelka]

mozna wiecej stracic niz zyskac...

[Gość: pixi]

Amelka, a ja mogę napisać, że można więcej zyskać niż stracić - równie to mądre,
co Twoje stwierdzenie. Powtarzam jeszcze raz: jesli oddasz się w ręce chirurga,
nie sprawdziwszy go dokładnie, jeśli zlekceważysz przeciwskazania i zalecenia
lekarza, to faktycznie masz szansę dużo stracić.

[anuletka]

to gratulacje Pixi, też bym bardzo chciała muc nosić dekolty i bluzki bez pleców
i normalne staniki zamiast poduszkowców... Może się kiedyś jeszcze zdecyduje. Na
razie pomijając już kwestie finansowe i mój paniczny strach przed bólem, to
doszłam do wniosku, że najpierw powinnam schudnąć, a potem poprawiać biust ;)
Sam biust mi samopoczucia raczej nie poprawi! Pozdrowionka!

[Gość: pixi]

Anuletka, podejmij wyzwanie! Schudnij, jeśli uważasz, że powinnaś, przez ten
czas odkładaj pieniądze, a potem zrób sobie fajne cycki:) Zapewniam Cię, że ból
nie jest duży i absolutnie do zniesienia. Po operacji dostajesz środki
przeciwbólowe i nie czujesz bólu tylko ucisk. Potem jest już co raz lepiej, też
można poratować się tabletką, a po paru dniach zupełnie nie ma już takiej
potrzeby. Tysiąc razy bardziej cierpiałam w wyniku suchego zębodołu:) A
świadomość, że będziesz fantastycznie wyglądała pomoże pokonać każdy ból:) Ja
miałam operację w piątek, tydzień siedziałam w domu i w następny poniedziałek
spokojnie poszłam do pracy. Trzymaj się ciepło!

[anuletka]

Sprawa jest do głębszego przemyślenia... zwłaszcza, że przy moim zapale do diet
to faktycznie zanim schudnę, to z całą pewnością nazbieram na te nowe cycki =)

[bijata1]

To prawda coraz częsciej slyszymy o korekcie naszej urody. uważam że jesli
ktoś nie potrafi zaakceptowac siebie takim jakim stworzyła go natura to jak
najbardziej powinien ją skorygować . Z tego co widzimy mijając przechodniow na
ulicach jest nieperfekcyjna ( ta natura oczywiscie). z drugiej strony podlegamy
chyba wszyscy medialnej sugestii. te wszystkie retuszowane komputerowo modelki,
o kształtach temperowanego ołówka....ech. Zmienia sie swiat i postrzeganie
piekna, ale czy my sami nie jestesmy w stanie go zweryfikować i czy musimy
napedzać tę machine?

[klara59]

Dokładnie!Ja zaraz po zabiegu brałam ketonal a następnego dnia już nic....do
przeżycia...wycinałam migdały i to dopiero jest ból!A po operacji biustu-jak
mówi Pixi czujemy tylko ucisk na klatce piersiowej. Ja po tygodniu byłam w
pełni sprawna. Zrobiłabym to jeszcze raz bez zająknięcia. Pixi!Gdzie robiłaś
zabieg?Ja we Wrocławiu...

[Gość: pixi]

w Poznaniu

[klara59]

Coś takiego....Ja jestem z Poznania, ale pojechałam robić do Wrocławia! Gdy 2
lata temu szukałam odpowiedniego chirurga w Poznaniu polecano mi dr.
Kolasińskiego, ale jednak zdecydowałam się na tem Wrocław.

[Gość: pixi]

Dr. Mikołaj Kubasik. Wspaniały chirurg, przekopałam cały internet i nie
znalazłam żadnych niepochlebnych opinii o nim - wyłącznie peany i wychwalania
pod niebiosa:))Ja też dołączyłam do grona wielbicielek:)

[Gość: re]

Ja chciałem wielokrotnie pójść na operacje plastyczna ale w pewnym momencie
dowiedziałem się o chorobie lub zaburzeniu psychicznym podobnym do nerwicy
natręctw takiej jak dysmorfofobia gdy ma się obsesje na punkcie wad swojego
ciała, tak nasilonej ze rujnuje życie można ja leczyć terapią i lekami tu link
do strony o tym zaburzeniu:
www.dysmorfofobia.boo.pl/
to urywek z tej strony:
Ważne zagadnienie to chirurgia plastyczna i zabiegi kosmetyczne - ponieważ w
dysmorfofobii często występuje potrzeba poddawania się tego typu operacjom -
badania wykazaly że u osób cierpiących na DMF często powodują one nasilenie się
objawów choroby.

[Gość: pixi]

I co, zdiagnozowano u Ciebie tę chorobę?

[Gość: re]

Tak zdiagnozował u mnie to zaburzenie psycholog i psychiatra przepisał leki
czyli Anafranil, trochę pomaga . Mam niewielkie zniekształcenie ucha większość
ludzi tego nie zauważa. samo zaburzenie jest bardzo wstydliwe szczególnie u
mężczyzn ale faceci tak samo jak kobiety mogą przejmować się swoim wyglądem,
nie jest to normalne przejmowanie się lecz chorobliwe myślenie o swoim defekcie
zajmuje większość czasu są to myśli od których ciężko się uwolnić tak samo
sprawdzanie w lustrze jak się wygląda lub pytanie się innych osób czy defekt
dobrze wygląda. Słyszałem, ze ludzie z tym zaburzeniem popełniają samobójstwa
lub nie wychodzą z domu, obsesja na punkcie wyglądu uniemożliwia normalne
życie, problem jest w psychice a nie wyglądzie bo czasem obsesja przechodzi na
inna cześć ciała .To zaburzenie bardzo przypomina nerwice natręctw było to
zaburzenie pokazane filmie Dzień świra i Awiatorze.

[Gość: pixi]

Strasznie uciążliwa musi byc taka choroba, bardzo Ci współczuję. Może, oprócz
leków, wskazana byłaby psychoterapia? Pozdrawiam:)

[Gość: re]

Raz udało mi się dostać na psychoterapie na jakiś czas pomogła. Chciałem dalej
kontynuować ale zaczęły się schody do jednej nie zostałem przyjęty z nieznanych
mi powodów do drugiego ośrodka chcieli mnie zamknąć na pół roku w szpitalu po
czymś takim stracił bym prace z powodu leczenie a nie z powodu choroby.
Prywatne leczenie jest drogie nie stać mnie na to.
Myślę, ze to jest magiczne myślenie jeśli się uważa, ze operacja plastyczna
życie zmienia. Myślę, ze bez operacji tez można życie zmienić.
pozdrawiam:)