Obgryzanie paznokci

[Gość: Puńka]

drogie dziewczyny mam problem z paznokciami, poprostu je obgryzam i niestety
ale nie potrafię mieć aż tak silnej woli aby przestać to robić.
próbowałam już wielu rzeczy, różne płyny o kwaśnym i nieprzyjemnym smaku,
moczenie w oleju, ponieważ one mi się rozdwajają. i nic mi nie pomaga.
a tak chce mieć ładne paznokcie. a może któraś z was miała może kiedyś na
jakiś czas naklejone sztuczne jeśli tak to jakiej firmy, ile kosztują itd.

uuuuuuuu:(

[Gość: yxc]

oj. to jest wstretna rzecz. jak widze kogos kto to robi to mi slabo.
jest to na tle nerwowym czy poprostu tak???
watpie czy sztuczne paznokcie ci pomoga(sa w kazdej drogerii i rozne ceny)
ja bym na twoim miejscu je ladnie krotko obciela i pomalowala. wielu ludzi
zwraca uwage na dlonie to twoja wizytowka.poprostu wez sie w garsc i zuj gume!

weż się w garść ! gjhgggjygf

[Gość: Richelieu*]

zabrzmiało to dla mnie jak obelga za skłonność obryzaniową. I jeszcze słabo się
robi.. ajaj
na tle nerwowym ale i z przyzwyczajenia. Po prostu jeden dla rozładowania
napięcia pali, drugi zajada się czekoladkami, a trzeci obgryza paznokcie. Ja
sama zaczęłam obgryzać jak tylko poszłam do zerówki. Obgryzam więc już 20 lat
prawie. I ovczywiście potrafię się przemóc, wyswobodzić z tego nałogu i nie
obgryzać nawet przez 2-3 miesiące, ale gdy przychodzą sytuacje mocno
stresogenne obgryzanie wraca.
Tyle, że mam tą przewagę nad notorycznymi, że nigdy nie zdarzyło mi się robić
tego z miejscu publicznym. Wynika może to z silnej samokontroli więc nie rażę
niczyich wydelikaconych uczuć estetycznych.

A sposób pozbycia się przypadłości. Stosowałam wszystko, do smaku lakierów
przeciw obgryzaniu przyzwyczaiłam się, największym wrogiem w tej walce jest mój
nerwowy mózg, wystarczy więc tylko zmienić tryb życia na bardziej spokojny,
zrównoważony, higieniczny. Tylko, że z kolei ja nie chcę zmieniać trybu życia.

[meggie8]

Kilka lat juz minęło od czasu, gdy pozbyłam się tego cholernego nałogu...
W szkole średniej zazdrościłam koleżankom, które zawsze miały cudny "makijaż
paznokci" - też taki chciałam :-) Ale to i tak był jeszcze za słaby impuls.
Miarka się przebrała, gdy zobaczyłam, że dziewczyna, z którą byłam w jednej
klasie od zerówki aż do końca technikum (14lat!!!), a z którą darłam koty od
zawsze - ma długie paznokcie - a tak jak ja zawsze była nerwusem i też
obgryzała. Stwierdziłam, że jeśli ta MAŁPA (:-)) może mieć ładnie wyglądające
dłonie, to ja też mogę... I od tamtej pory juz nie gryzę pazurów, a ona jest
nadal moim wrogiem nr1 :-)))
Jakis czas później chciałam wyglądać ładnie nie tyle dla siebie, co dla faceta
i tak skończyła się moja "przygoda z paluchami w dziobie" ;-)))
Pozdrawiam i życzę sukcesów!:-)))
P.S. Poza tym podobno z tego nałogu kiedyś się wyrasta, więc...rośnij szybko!;-)