Proszę o poradę - chyba muszę oddać psa/psy :(

[zuza123]

Pisałam już kilkakrotnie o moich przygodach z suniami – najpierw jedną: 13
mies. Później kupiłam drugą – 4 mies., żeby miała towarzystwo. Obie goldenki.
Starsza sunia zaczęła coraz bardziej niszczyć mi ogród, ale od czasu, gdy
pojawiła się mała, jest coraz gorzej, jakby dostawała szału. Dziura na
dziurze, wczoraj złamany rododendron, dziś złamane drzewko owocowe! A od
mojego wyjścia do przyjścia męża minęły tylko 3 godziny! Mam ogromny kredyt
na ten dom, a nie będzie mnie stać na nowe nasadzenia, odnawianie trawy itp.
Zawsze była spokojna, w mieszkaniu nic nie niszczyła, nie spodziewałam się
takiego szału :(
Zawsze dzieje się to podczas naszej nieobecności i mimo dużej ilości czasu
poświęcanego psom, gdy wracamy (spacery, szkolenia), nic nie pomaga.
Zastanawiam się, czy nie oddać ich (a przynajmniej starszej) komuś, kto tak
jak ja ma dom z ogrodem, ale jednocześnie jest cały czas, bądź większość
czasu w domu. Nie chcę zamykać jej w kojcu. Co mogę zrobić? Już kiedyś
musiałam oddać psa, bo podczas mojej nieobecności w mieszkaniu demolował je
całe, aż zrobił sobie krzywdę.

[pierozek_monika]

oddaj koniecznie, oddaj.
I już nie bierz żadnego.

[zuza123]

Prosiłam o radę, a nie złośliwości. Naprawdę nie wiem, co się jeszcze może
wydarzyć, może sunia zrobi sobie krzywdę (mój poprzedni pies otworzył sobie
szufladę i zjadł żarówkę, prawie umarł i codziennie bałam się o niego, aż
trafił do ludzi, którzy są z nim 100% czasu :)

[pierozek_monika]

Nie doszukuj się złośliwości tam, gdzie ich nie ma.
Poprostu oddaj psy komuś, kto ma masę wolnego czasu - na takie psy znajdziesz
masę chętnych.
Nie będziesz miała nigdy pewności w przyszłości, ze Ci kolejny pies nie będzie
demolował ogrodu, czy mieszkania - więc po prostu nie bierz już nigdy psa i tyle.

[blue.berry]

ja tez proponuje oddac i nie brac zadnego innego. nigdy.

moj brat ma dom z ogrodem i goldena. ten pies nie dosc ze nic nigdy nie
zniszczyl to nawet kropli moczu nie uronil na terenie ogrodu. a wszystko jest
kwestia wychowania i podejscia do zwierzat.

[zuza123]

Sugerujecie, że nie umiem zająć się psami? To naprawdę nie są moje pierwsze
psy, nigdy nie miałam takich problemów. A teraz nie bardzo wiem, jak sobie z
tym poradzić

[pierozek_monika]

To naprawdę nie są moje pierwsze
> psy, nigdy nie miałam takich problemów.

????
w poprzednim poście pisałaś:
"Już kiedyś
musiałam oddać psa, bo podczas mojej nieobecności w mieszkaniu demolował je
całe, aż zrobił sobie krzywdę."

[zuza123]

Owszem, ale przed nim miałam dwa psy, oba dożyły u mnie do swego kresu

[pierozek_monika]

to dobrze świadczy, ale skąd możesz mieć pewność, że kolejny pies nie będzie Ci
sprawiał kłopotów?

[zuza123]

Nie mogę, ale chodzi o ten konkretny przypadek, kiedy sunia była wzorem cnót w
mieszkaniu, nigdy nie narobiła kłopotu. I pierwsze miesiące w ogrodzie też
wyglądały ok. Dopiero teraz jakby dostała szału, złamanie drzewa to nie jest
mały problem; dokopuje się do funamentów. Po prostu boje się, że to się kiedyś
źle skończy, skoro jest coraz gorzej. Czy ta mała tak na nią działa? Drugi pies
miał zapewnić jej towarzystwo, a ona jaby się "popisuje"

[magdajeden]

daj spokój, w porównaniu z kosztami budowy domu i kredytem, przekopany ogród to
nie jest tragedia finansowa (nawet zniszczony rododendron), domyślam sie, że
masz duże zamiłowanie do porządku stąd takie emocjonalne podejście do tego
kopania ;)
jeżeli nie możesz przeboleć strat w ogrodzie - oddaj psy. a jeżeli chcesz coś z
tym zrobić, pokombinuj. może jednak kojec na czas waszej nieobecnosci - to nie
jest tragedia dla psów.

a swoją drogą nie potrafię zrozumieć jak można wziąć psa a potem go oddać,
bo... cokolwiek. znam takie przypadki, ale nie akceptuję, nie rozumiem.

[wuefka]

Nie możesz zamykać psów w domu na czas Waszej nieobecności?

[marcelina1968]

wydaje mi sie, ze twoje problemy z pasmi wynikaja z tego, ze sa to poprostu
mlode zwierzaki, musza sie wyszalec....ja tez wzielam szczeniaka w momencie
kiedy mieszkalismy jeszcze w bloku, wszystko bylo OK. Kiedy przeprowadzilismy
sie do nowego domu nasz psiak miał 10 miesięcy, domu co prawda nie demolowal
(jest to Lhasa apso) ale w ogrodku to mielismy niezłą jazde, zeżarl dwa
kilkuletnie rododendrony, obgryzal iglaki, nawet kwiatkom jednorocznym w
doniczkach nie przepuscil.....dla niego to po prostu byla zabawa.....trwalo to
dwa lata, jeszcze w tamtym roku w listopadzie zjadl perukowca.....w tym
roku ...jakby reka odjąl, roslinki przestaly go interesowac, myślę, ze poprostu
dorosl, zmądrzal.........twoje psy sa jeszcze mlode, szukaja sposobow na
zabawe....

[zuza123]

Pewnie masz rację, ale złamane 5cio letnie drzewo nie kojarzy mi się z dobrą
zabawą :( A jesli miałoby to potrwać jeszzce 2 lata...

[agni_me]

To może wzięcie psa skojarzyłabyś z adopcją? Podjęłaś się czegoś, zobowiązałaś.
Kłopoty? Trudno. Sprawiające kłopoty dziecko starasz się wychować, a nie
zastanawiasz się czy go nie oddać komuś innemu. Nie radzisz sobie, a rady z
forum na nic się nie przydają? Idźże do psiego behawiorysty.

Trochę to wygląda tak, jakbyś chciała przekonać nas i samą siebie, że oddanie
psa to jedyne wyjście. Mnie nie przekonasz.

[magdajeden]

a wiesz, że drzewa odrastaja? moja bernardynka obgryzła przy samej ziemi młoda
wierzbę.... teraz nikt nie może uwierzyć, że ta wierzba jest taka młoda :)
(chociaż już nie jest moja) jest najpiekniejszym drzewem na całym osiedlu jest
ogromna i rozłożysta - dzieki "przycieciu" przez psa.
szukaj pozytywów :))

[anka.777]

witam. ja bym nie była taka skora do oddawania psów , przecież to nie rzeczy i
każda zmiana środowiska i właścicieli jest dla nich dużym przeżyciem...z tego
co piszesz wynika że niszczycielskie siły działają tylko , gdy psy zostają
same? a że zostaja akurat same w ogrodzie to niszca ogród. bardzo możliwe że
gdyby zostawały w domu tam by dochodziło do zniszczeń. piszesz że wszystko
zaczęło się gdy pojawił się drugi pies to może choć nie musi oznaczać że twoja
starsza sunia jest zazdrosna , czuje się zagrożona i w ten sposób odreagowuje.
warto się zastanowuić jakie miejsce ma teraz w hierarchii? czy dostaj jeść
pierwsza? czy pierwsza otrzymuje też pieszcoty? czy z nią pierwszą się witasz
gdy wracasz? takie szcegóły są dla psa b.ważne! warto się też zastanowić czy
mają dużo ruchu? bo takie szczeniaki mają niespożyte ilości energii! muszą
porządnie się wybiegać i warto przed wyjśicem z domu zafundować im długi spacer
poza tym znam kilka sposobów , które może sie sprawdzą. otóż:
1. warto wyznaczyć miejsca gdzie psu wolno kopać i tam zakopać jakiś smakołyk a
potem namówić psa żeby szukał a w innych miejscach porozkładać pułapki na myszy
ale tą groźna cześcią do dołu - wtedy po poruszeniu wyststraszy ona psa ale nie
zrobi mu krzywdy- lub można posypać inne miejsca papryką w proszku - nie zrobi
mu ona krzywdy ale skutecznie zniechęci. i kiedy chcemy wycjśc to wtedy zakopać
kilka smakołyków i wychodząc powiedzieć "szukaj"
2. watro też spróbować zrobić coć takiego żeby nie zostawiać psow od razu na 3
godziny ale stopniowo - najpierw na 10 minut, potem 20 minut i stopniowo ten
czas wydłużać tak by psa szcególnie szceniaka stopniowo przyzwyczajać do naszej
nieobecności(trochę tak jak z malutkim dzieckiem)
3.jeśli pies bardzo przeżywa nasze wyjścia i powroty to można zrobić coś może
smutnego ale działającego na psa uspokajająco to znaczy jakieś 10 minnut przed
wyjsciem przestać zwracać uwagę na psa i po powrocie zauważyć go dopiero gdy
sie uspokoi (jakby udawać że sie go nie widzi)
a oprócz tego wszystkiego radze poczytać o psim myśleniu i o budowaniu
hierarchi w stadzie , choć skoro to już kolejne psy to zakładam że już to
znasz. powodzenia!!! - anka

[reader2]

ad pkt 2
jak można przyzwyczaić malutkie dziecko do nieobecności rodzica ?!

[aganiok32]

Też mi się nie podoba to co napisałaś. Wiem, że psy niszczą nasadzenia, sama
mam 2 psy i ogródek. Na coś trzeba się zdecydować, albo psy albo piękny zadbany
ogród. Jednak mnie żaden ogórd nie zrekompensowałby przyjemności obcowania ze
zwierzętami. Jeśli masz komu oddać psy - w dobre ręce, bo oczywiście nie
zakładam, że oddasz je do schroniska, to oddaj. Są młode, powinny się
zaadoptować w nowym środowisku. Ale nie bierz już więcej psów i zajmij się
ogrodem.

[zuza123]

Przecież doskonale wiem, że ich nie oddam. Byłam zezłoszczona tym złamanym
drzewem, ale to przecie nie powód. Tak chciałam odreagować :) I dziękuję za
wszelkie rady, z czasem na pewno będzie lepiej

[mysiam1]

Zuza, psy to nie koty, one tak naprawdę nie potrzebują na co dzień towarzystwa
innego psa. Owszem, żeby się pobawić na spacerze, wspólnie poganiać - tak, ale
posiadanie dwóch psów wcale nie oznacza, że zapewnią sobie towarzystwo - one
się po prostu będą nudzić wspólnie... Pies uznawszy Ciebie za przewodnika
potrzebuje TWOJEGO TOWARZYSTWA i nic na to nie poradzisz.
Bawi mnie i złości podkreślanie przez wielu ludzi, że mając psa trzeba mieć
ogród i to jest ta pełnia szczęścia, komfort, którego pies potrzebuje. Otóż to
bzdura. Można mieć dużego psa w kawalerce i będzie mu tam dobrze, pod
warunkiem, że codziennie zostanie wybiegany i że wpoi mu się podstawowe zasady
dobrego wychowania. Jamnik wypuszczany tylko do ogrodu i zostawiony sam sobie
też narobi szkód. Powód jest jeden - pies się nudzi. Potrzebuje zadań do
wykonania, a to może wymyślić tylko i wyłącznie właściciel. Pies nie powie
sobie "O, teraz sobie pobiegam, żeby się nie nudzić" - tak naprawdę widząc psa
biegającego bez celu po ogrodzie sądziłabym,że nie jest całkiem zdrowy
psychicznie. Można psa wypuścić wieczorem do ogrodu, żeby się wysikał, albo w
czasie, gdy nikt nie może z nim wyjść poza obręb działki, ale po 10 minutach
pies powinien wrócić do domu. Ogród, nawet nie wiem jak duży nie zastąpi psu
długiego, urozmaiconego spaceru i pracy z opiekunem. Tym bardziej, gdy mowa o
psie tak inteligentnym, jak golden - a inteligentny w tym przypadku znaczy
potrzebujący ciągle nowych zadań, treningu, nauki.

[zuza123]

Nie do końca się zgadzam, w końcu bardzo często fachowe (?) poradniki polecają
właśnie 2 psy, aby w czasie Twojej nieobecności mogły choć zająć się sobą. I
one naprawdę się zę sobą bawią. Kazdy z nas pracuje i nawet dla siebie często
nie mamy czasu, dlatego czasem też wypada tak, że nie ma go dla psów (choć
bardzo się staram)

[dorcik_wk]

Wiesz tylko ciężką pracą oduczysz psy od siania zniszczenia w Twoim ogrodzie, a
przede wszystkim zacznij od poświęcania im czasu. Nasz goldek nic nie
zdemolował w domu, nic a nic, ale zawsze poświęcamy mu dużo czasu, a w ciągu
dnia wpada móuj mąż żeby z nim wyjść na spacer, albo robi to moja mama która w
czasie przerwy w pracy wpada, zeby wyjść z naszym psiakiem.

[zuza123]

Wiesz, jak pisałam wczesniej, w mieszkaniu moja sunia też nic a nic nie
zniszczyła. A w ogrodzie jakby wstąpił w nią diabeł :) A nasze podejście do
niej się nie zmieniło przecież. Niestety przeprwadzilismy się trochę dalej od
pracy i nieznacznie później wracamy, ale przez pierwsze 2 miesiące sunia nie
niszczyła nic. Teraz łagodnie mówiąc jest sajgon, a nuż jeszcze mała się od
niej nauczy

[dorcik_wk]

Cierpliwości, nasz też zaczynał szaleć jak jechaliśmy na działkę. Te psy tak
mają widocznie, ale nie pozwalaliśmy mu na za wiele. Kilka razy wykąpał się tez
w stawie i nie wiem jak z niego wyszedł, bo brzegi są strome. Może psiaki czują
się samotne, a może starsza odreagowuje tak zakup przez Was nowej suńki.

[zuza123]

Myślę, że to drugie i mam nadzieję, że jej przejdzie. Bo naprawdę chcielismy
dobrze, próbując zapewnić jej towarzystwo na czas naszej nieobecności

[bisbal]

Skoro doskonale wiesz, że ich nie oddasz to na przyszłość nie pisz postów, że
chcesz je oddać. I to jeszcze starszą, czyli co, mała ładniejsza, więc jak
oddać to starszą. Niedobrze mi się robi jak czytam coś takiego, oddać, bo
drzewko złamane. Czyli dla Ciebie ważniejsze jest drzewko od czującego pieska,
tak? Nie rozumiem ludzi, którzy nie traktują zwierząt jak członków rodziny i
tyle.

[anka9927]

A ja sie zgadzam z mysiam1-uwazam ze trafila w sedno.

[ewandr]

Zuza123 Przeczytałam wcześniejsze posty, łypnęłam w wyszukiwarkę i przytoczę
Twój post sprzed kilku miesięcy:


"Hej,
Jutro kończę 29 lat, pracuję w wielkiej korporacji (delegacje, praca min 10h
na dobę, zcasem późno w nocy). Od jakiegos czasu marzę o studiach MBA i teraz
mam szansę to zrealizować. Mąż powiedział, że ma dobry humor i teraz albo
nigdy :) Ale mam dylemat, ciągle mnie nie ma, studia miałabym piątek do 22,
soboty i niedziele. Na dodatek uwielbiam aerobik i choć 2 razu w tygodniu
(tłumaczę sobie, że dla zdrowia, aby się nie zasiedzieć :)) chciałabym
chodzić. Kupiliśmy dom pod miastem i dojazdy też zajmują dużo czasu. I jak to
wszystko pogodizć? Już teraz brakuje mi męża, gdy muszę dłużej zostać w
pracy, a co dopiero studia? Jak sobie radzicie? Studiujecie zaocznie i
pracujecie?"

i post, który wysłałaś chwilę później:

"
• Re: praca, studia, hooby a Rodzina
zuza123 25.08.05, 08:20 + odpowiedz


I jedna ważna rzecz: maż ma zupełnie inną pracę, rzadko zdarza się, że kończy
po 16. Więc już teraz ciągle jest "sam". Na dodatek mamy psa, któremu też
chciałabym i trzeba poświęcać czas. Trochę się martwię, że mój cudowny związaek
na tej decyzji ucierpi :("

koniec cytatów z Ciebie Zuza.

Ja mam tylko jedną radę. Usiądź spokojnie i przemyśl, czy nie przerasta Cię
ambicja. Doba ma tylko 24 godziny, tydzień 7 dni. Trudno zmieścić w tym czasie
pracę, studia, męża, karierę, dom na kredyt, piękny ogród, grzeczne psy, a
domyśle moim zapewne również cudowne dzieci, smaczną kuchnię i wspaniałych
przyjaciół...

Jeden pies wymaga dużo troski, a dwa psy jeszcze wiecej, żeby mieć dwa idealne
psy trzeba im poświęcić czas i być cierpliwym, bo nawet psia młodość musi się
wyszumieć. To są psy i jeśli chcesz, żeby były szczęśliwe również z ludźmi, to
musisz zacząć z nimi pracować a nie spacerować.
Życzę powodzenia jeśli masz na to czas.

[zuza123]

Nie wydaje mi się, że masz prawo mnie oceniać, to są moje decyzje. A jeśli nie
jestem sama, tylko mam męża, który zajmuje się psami podczas mojej
nieobecności, to chyba wszystko jest w porządku, że póki jestem młoda, chcę
zrealizować się zawodowo. To nie jest temat na to forum. Przez moment po prostu
przeszło mi przez myśl, że rzeczywiście postąpiłam pochopnie i psom będzie
lepiej u kogoś, kto miałby dla nich więcej czasu. Ale to był tylko moment

[beali]

No to dobrze,że tylko przez moment tak pomyślałaś,bo przyznam,że mi szczęka opadła,jak zobaczyłam ten wątek i już szykowałam się,by Cię ochrzanić.
Zapytaj może tresera o jakieś rady,spróbuj zabezpieczyć rośliny-tak robi moja sąsiadka i to z powodzeniem,czasem tylko psu coś uda się zniszczyć,ucz psy,że rośliny należy obchodzić szerokim łukiem-tak robię ja,a poza tym powinno im przejść.Moja też kopała i zrobiła ogrooomną dziurę podkopując fundamenty,w której z powodzeniem moznaby zakopać człowieka.Przestała,znudziło się,sama nie wiem...
I przenigdy nie myśl,że można oddać psa.Ja uwielbiam rośliny,odkąd mam własny ogród sadzę,sieję,ale nawet gdyby Verka powyrywała mi je wszystkie,przez myśl nie przeszłoby mi,by się jej pozbyć,co najwyżej byłabym zła na nią,ale mam cały czas świadomość,że to pies,a psy kopią,niszczą,bawią się i dają upust swej energii-taka natura.

[zuza123]

Tak mnie jakoś poniosło, za co wszystkich wielbicieli psów przepraszam :) Nie
spodziewałam się jednak tak ciętych personalnych uwago co do mojego życia i to
miało prawo mi się nie podobać. W tych czasach ludzie naprawdę godzą wiele
rzeczy, co nie znaczy, że nie poświęcam czasu bliskim mi istotom.
A moje psy to naprawdę kochane zwierzaki, mimo różnych problemów ;)

Ostatnie zdanie

[zuza123]

Jeszcze uwaga, odnośnie poprzedniego psa, którego oddałam: było to na początku
mojego małżeństwa, przez wybryki psa byliśmy z mężem w ciągłej kłótni, na
skraju rozwodu (niestety nie przesadzam). I wtedy z naprawdę ciężkim sercem
(jeszcze, jak przyjechał po niego nowy właściciel, cała zapłakana zmieniłam
zdanie na kolejne dni, ale nic to nie zmieniło). Mąż zawsze był i będzie dla
mnie najważniejszy. Teraz jesteśmy dojrzalsi i nie kłócimy się z powodu psów na
szczęście. I oby tak pozostało :)

[pinkink]

Zwyczaj wyciagania z archiwum starych, pisanych na innych forach postow dla
pognebienia przeciwnika takze nie wydaja mi sie ani przyzwoite ani eleganckie.
No coz. Uroki Internetu.
Ja o czym innym.

Piszesz Zuza, ze poprzedni pies byl przyczyna konfliktu z mezem.
Czytajac ten watek przypominam sobie historie w mojej rodzinie z psem
ktorego niewytlumaczalna agresywnosc + zaleknienie byly powodem wielu zmartwien
i klopotow. Szczesliwie byl to maly pies. Dom byl wprost idealny. Dwoje
sympatycznych ludzi, mnostwo czasu, ogrod.

Po wielu, wielu latach zamieszkalam tam jako gosc. Mialam okazje przekonac sie,
ze atmosfera na dluzsza mete jest fatalna - oboje wrzeszcza na siebie, nastroje
bardzo szybko skacza od szczebiotania to rykow gniewu co wiecej oni sa
przekonani, ze wszystko jest OK. Wobec gosci "zewnetrznych" hamuja sie i wyglada
to zgola inaczej.

Raptem uswiadomilam sobie, ze gdybym ja byla na miejscu biednego psiaka tez
wylabym calymi dniami i kasala kogo sie da bez ostrzezenia.
Dla pocieszenia--pies dalej z nimi jest, postarzal sie bardzo i gryzie juz nie
tak mocno.)))

[carolinascotties]

Moja przyjaciolka- wieloletnia wlascicielka wielu goldenow miala podobne
problemy- jest oczywiste, ze psy robia to, aby zwrocic na siebie uwage bo
zwyczajnie tesknia ale jestem zdania i mam na to wiele przykladow, ze sa
szkolenia i treserzy, ktorzy ze wspolpracujacymi wlascicielami psow potrafia
osiagac wspaniale efekty..
Wazne jest, by domownicy nie stosowali na pieskach odmiennych technik karania i
nagradzania..Sama mam dwie nieznosne szkotki i dopiero kiedy jedna miala 4
lata, a druga dwa udalo nam sie je ujarzmic przy ogromnej pomocy Pana trenera:)
pozdrawiam Ciebie i nieznosne psiutki :)

[nula28]

Jest to dla mnie troche niezrozumiałe, bo psa sie nie kupuje w komplecie do
ogrodu. Jesli wiedzialas, ze masz ogrod, którego nie chcesz zaniedbac, to po co
kupowalas psy i to az dwa?? przeciez to juz jest stado. Nic dziwnego, ze
demoluja ogrod, skoro je tam zamykasz. To sa energetyczne zwierzaki.
Goldeny to nie sa psy na podworko ani strozujace. Psa sie bierze do domu, zeby
byl z ludzmi. Coz z tego, ze zniszczy cos w mieszkaniu? Szczeniaki niszczą,
taka jest cena, jaka placimy za ich posiadanie. Mój pies zeżarł mi np. dwie
pary butów 500 zł każda za jednym zamachem. Płakaliśmy wiele razy, bo ulubiona
płyta, fotel, książki, dokumenty... Ale on rekompensuje wszystko.
Doprawdy, nie rozumiem takiej niefrasobliwości z Twojej strony. I jeszcze ten
kojec. Ja nie akceptuję kojców, chyba że jest to sytuacja wyjątkowa i na
chwilę. Widzę z okna takiego collie w kojcu i robi mi sie niedobrze.
Skad sie urwalas, dziewczyno?
Oby nie trafily do schroniska. Nie wyobrazam sobie oddac kogos, kogo sie kocha.
Pies to nie maskotka. Może lepiej idź na zajęcia do psiego psychologa, zamiast
szukać tutaj usprawiedliwienia dla takich decyzji.

jaki kojec?

[zuza123]

O czym Ty piszesz? W zyciu nie zamknęłabym psa w kojcu i wyraxnie to napisałam.
I przeczytaj prosze ostatnie z moich postów, zanim zaczniesz być niegrzeczna.
Pozdrowienia

[magdajeden]

a przepraszam bardzo, co złego jest w kojcu jesli jest on rozsądnie
skonstruowany?
czasami zdarzają sie sytuacje, że psy trzeba odizolować od reszty
ogrodu/domowników, co wtedy?
co za problem odgrodzić część ogrodu (w zależnosci od wielkosci od
kilkudziesieciu do kilkuset metrów), postawić budę, położyć ewentualnie deski
na częsci? przecież psom się krzywda nie stanie, jak czasami bedą musialy
spędzić w nim trochę czasu. szczególnie, że są dwa i nudzic sie nie powinny?