resekcja

[choclo]

Mam w domu suczkę, prawdobodobnie ofiarę tegorocznego sylwestra.
Prawdopodobnie wpadła pod samochód. Weterynarz stwierdził zwichnięcie stawu
biodrowego. Sunia przeszła w poniedziałek operację - resekcję główki kości
udowej. Niestety, na razie nie widzę znaczącej poprawy, tzn. kuleje, stara
się nie korzystać z łapy, nie siada. Rozumiem, że potrzebny jest czas.
Pytanie - ile czasu? Po jakim okresie od operacji powinnam zacząć się martwić
brakiem znaczącej poprawy i czy w ogóle ta operacja może przywrócić jej
sprawność, a jeśli nie - to co dalej? Nie wiem, jakie będą dalsze losy suni,
może znajdzie się jeszcze właściciel, ale niezależnie od tego, co z nią
będzie - bardzo chciałabym, żeby była sprawna, cieszyła się ze spotkań z
psami, normalnie żyła... Sunia ma teraz ok. 6 lat.

[avasawaszkiewicz]

Rozumiem, że miednica u tej suczki jest cała i że stawu nie dało się niestety
odprowadzić. Co do powrotu do stanu " normalnego" to narazie nie martw się.
Trzeba jeszcze poczekać, i dać ranie się zrosnąć. Narazie rozumiem, że od
operacji minęło dopiero 6dni i, że psiak już powoli zaczyna korzystać z łapy.
Niestety odporność na ból jest u każdego psiaka różna. Znam takie co już po
24godzinach zaczynały używac łapy - na ogół dotyczy to jednak dysplastyków,
które wczęśniej odczówały jeszcze gorszy ból i teraz dla nich po amputacji
głowy sytuacja ta jest komfortowa. Narazie musimy czekać aż wszelkie tkanki
się zrosną, aż staw ten zostanie usztywniony i ufiksowany tkankami z boku. PO
4rech tygdoniach łapa powinna już być sprawna. Oczywiście będize widoczna lekka
kulawizna tej łapy ale to już będzie zapewne do końca życia suczki taka
niewleka różnica.
NIe napisałeś jednak jakiej jest rasy - tzn ile mniej wiecej wazy i jest
wielkości jakiego psa??? Psy ras wiekszych gorzej niestety znoszą takie
operacje z racji na swoją masę.
Pozdrawiam - ava

[choclo]

Dziękuję za odpowiedź. Czyli - można mieć nadzieję... To suczka collie, waży 23
kg. Po znalezieniu została wrzucona do schroniskowego kojca i nikt się nią nie
zajął. Dopiero po 4 dniach, po przewiezieniu do Warszawy, została zoperowana.
Miednica na szczęście jest cała, ale zwichnięcie było już "nieświeże" i nie
dało się naciągnąć.
Mam jeszcze pytanie o aktywność - na razie jeszcze noszę ją po schodach,
wychodzi na krótkie, 15-minutowe spacery. Kiedy pozwolić jej na to, żeby
zaczęła sobie radzić sama i żeby sama decydowała, ile ma siły i na co?

[avasawaszkiewicz]

Ona sama o tym zadecyduje. Sama zobaczysz kiedy wreszcie poczuje się pewnie.
Najszybciej do siebie dojdzie w domu. Kiedy będzie się jej zdarzać, że zacznie
zapominać, że coś jej doskwiera - np gdy szykuje sie jej jedzenie czy jakiś
smakołyk.
Daj proszę znać jak Wam idzie.
To wspaniale, że narazie nosisz ją po schodach oby jednak się tego nie
oduczyła :) - ja też bym tak chciała. Powoli jednak tylko na krótkiej smyczy ze
spaceru możecie wracać po schodach. Ale tę decyję podejmij sama. Jeśli tylko
będziesz widział, że psina daje radę to okej. Ale wsyztsko zalezy oczywiście od
schodwó, ile ich tam masz i jakie??? Jeśli schodzisz po blokowych schodach z
pierwszego piętra to jeszcze chwilę poczekaj. Jeśli mówimy o krótkich płaskich
schodkach takich, kótre są przed klatką to już może sama. Tylko WOLNO i
spokojnie bez zbiegania.
POzdrawiam - ava

[choclo]

Jeszcze raz dziękuję. Do pokanania mamy 70 schodów, więc będzie na raty - coraz
mniej na rękach, coraz więcej sama. A na razie, cóż, oszczędzam na siłowni ;)
I mam cichą nadzieję, że za 40 lat też mnie ktoś tak na rączkach... Napiszę,
jak będą zmiany (na plus oczywiście).
Pozdrawiam serdecznie

fizjoterapia

[choclo]

obiecałam napisać...
Sunia u nas została (i nie żałujemy). Po 5 tygodniach mam wrażenie, że ciągle
jesteśmy w punkcie wyjścia. Za nami druga operacja (korekta resekcji, już u
innego lekarza), ale znaczącej poprawy nie widać. Co prawda nic już nie stuka w
łapie podczas ruchu, a sunia nie płacze z bólu, ale łapa ciągle służy tylko do
podpórek. W międzyczasie zanikły mięśnie. Robię jej w domu masaże i ćwiczenia,
ale efektów ciągle nie widzę. Zastanawiam się nad zabraniem jej do
fizjoterapeuty. Czy warto spróbować? A jeśli tak - gdzie go znaleźć w
Warszawie? Może ktoś wie i mógłby mi pomóc?

[pierozek_monika]

Trochę Cię pocieszę - jest szansa, że sunia będzie normalnie biegać.
Mój Pino miał inną operację, ale niemniej poważną - grzebane miał w stawie
kolanowym, wiercone, czyszczone z narośli, zakładany implant, który zresztą nie
chciał się przyjąć i ciągle powodował stan zapalny. Operację miał na przełomie
kwietnia i maja, a łapkę zaczął używać dopiero w połowie lipca po kolejnej
operacji. Chdziłam z nim codziennie na zabiegi rehabilitacyjne, które Ci
serdecznie polecam, mojemu psu zlikwidowały przykurcz mięśni (co grozi i Twojemu
psu) a także nieco odbudowały zanikniętą od nieużywania łapci tkankę mięśniową w
innych partiach łapki.
Życzę również szczęśliwego zakończenia.

[pierozek_monika]

ps. ja jestem z Sosnowca, więc nie mogę polecić gabinetu fizjoterapeutycznego,
ale wiem, że w warszawie jest nawet specjalna wanna dla psów do fizjoterapii.
Szkoda, że nie wiem gdzie.

[avasawaszkiewicz]

Fizjo, czy fizyko terapia jak najbardziej!!! Gdzie??? Niestety nie powiem, W
wielu lecznicach są lasery, i inne urządzenia do wykonywania tego rodzaju
zabiegów. Nie ma niestety konkretnego rehabilitanta dla zwierząt na terenie
Warszawy a przynajmniej mi nic o tym nie wiadomo - jak tylko kogoś znajdziesz
odezwij sieprosze. Jeden, który się tym zajmował (ten z owym basenem) niestety
już nie pracuje, drugi wyjechał za granicę i z resztą zmienił profesję.
Doawiaduj się więc w lecznicach.
Masaże tak tak tak i jeszcze raz tak. Ale czy ktoś pokazywał Ci jak je robić???
To ważne. No i dużo ruchu!!! naprawdę jednostajne bez zrywów ale długie
spacery!!! Nie wiem ile jesteście po drugiej operacji - bardzo przykro mi,ze
musiliście mieć powtórkę :(??? Oby wszystko było dobrze. teraz juz niestety
macie pod górke z racji poprzednich zrostów w tym miejscu i potem kolejnego
cięcia ale to nic poważnego. Coli to zwinne i silne pieski - pod warunkiem, że
nie są zatuczone!!!
Daj znać co i jak - ava

[choclo]

Dziękuję za pocieszenie. Moniko, wcześniej skorzystałam z wyszukiwarki i
właśnie czytając o Twoim psiaku, pomyślałam o fizykoterapii.
Dziękuję za informacje o spacerach - do tej pory starałam się wychodzić z sunią
na 4-5 dość krótkich spacerów, ale z wielką chęcią zamienię to na 3 długie, bo
ciągle noszę ją po schodach i kręgosłup zaczyna mi się buntować. A jeśli chodzi
o zbędny tłuszczyk - na początku była mocno wychudzona więc pozwoliłam jej
trochę przytyć, ale choć ciągle jest chuda, na tym na razie poprzestaniemy.
Druga operacja była 3 tygodnie temu (w trakcie pierwszej usunięto zbyt małą
część kości). Sposób masażu i ćwiczenia pokazała mi lekarka. Ćwiczymy też
łapsko na łagodnych parkowych schodach. Ale efektów brak. Jak tylko kogoś
znajdę, to napiszę.
Pozdrawiam

Jest nieźle ;)

[choclo]

Witam po dłuższej przerwie ;)
Basen podobno jest w Łomiankach, w hoteliku Bazyli. Dla nas bez samochodu – za
daleko. Jak dotychczas nie udało mi się przekonać psa do zamoczenia choćby łap
w zbiorniku wodnym, więc ćwiczenia w wodzie pozostają w sferze marzeń.
Musiałyśmy obejść się bez profesjonalnej fizykoterapii i bez basenu.
Cudownym lekarstwem okazały się spacery. Długie i bez oszczędzania się. Kiedy
przestałam litować się nad biednym, obolałym psem i zaczęłam ciągać go na
porządne spacery nie omijając górek – stan łapy zaczął zmieniać się bardzo
szybko. I choć sunia nie stawała na łapie przez dwa miesiące, choć mięśnie
pozanikały, choć po drodze była trzecia operacja (ropomacicze) – teraz Tośka
bryka jak zdrowy pies:
img103.imageshack.us/img103/2819/f112kz6.jpg
img524.imageshack.us/img524/5868/f116iw9.jpg
img524.imageshack.us/img524/9725/f113ja6.jpg
Dziękuję za pomoc

[avasawaszkiewicz]

BARDZO, BARDZO MNIE TO CIESZY!!!!
Pozdrawiam - Ava