Hizb AlSzaitan...RasanAlla...

[mosze_zblisko_daleka]

Tak teraz nazywaja hizbulow (po arab. Partia sataniczna)
Zacytuje co kidys powiedziala Golda Meir:
"We can forgive the Arabs for killing our children. We cannot forgive them
for forcing us to kill their children. We will only have peace with the Arabs
when they love their children more than they hate us".

[mosze_zblisko_daleka]

A Texan, a Frenchman and an Israeli are on a plane flying over the Pacific
Ocean when the engines stop functioning.

The plane crash lands on a Pacific Island and the 3 are immediately captured by
a tribe of cannibals and taken to their village.

The Chief tells the 3 captives that these cannibals are civilized and they have
a custom on their island that before they eat anyone, they grant that person
his or her last wishes, no matter what they are. He asks the Texan, "What is
your last wish?"

The Texan replies: "I want a 2 inch thick steak with all the trimmings, Cajun
fries and a case of Bud." The Chief motions to some of his tribesmen who
immediately run into the jungle and come back with the steak, the fries and the
beer. The Texan eats his meal and he is thrown in the pot.

The Frenchman is asked: "What is your last wish?"

He replies: "I'd like a case of Dom Perignon and I'd also like a big plate of
escargots cooked in the French manner." The Chief motions to his tribesmen who
immediately rush off into the jungle and bring back everything the Frenchman
asked for. He eats and drinks his fill, and he is then thrown in the pot.

The Chief turns to the Israeli and asks, "And what is your wish?"

The Israeli looks the Chief squarely in the eyes and replies: "I want you to
kick me in the behind as hard as you can." The Chief is bewildered and asks the
Israeli again, only to receive the same reply. "I want you to kick me in the
behind as hard as you can." The Chief shrugs his shoulders, asks the Israeli to
turn around, and kicks him as hard as he can. With that the Israeli pulls out a
gun and kills the Chief and all of the other cannibals.

The Texan and the Frenchman get out of the pot, look at the Israeli and
say: "If you had that gun why didn't you do anything sooner?"

The Israeli replies: "And risk being condemned by the United Nations, the
European countries and the State Department for 'overreacting' to insufficient
provocation?"

Mosze ile ci płacą ????

[jopekpl]

za robotę propagandzisty może i ja bym się zatrudnił ??? za niezłe pieniądze
mogę napisać wszystko co chcecie, musiał bym tylko po pracować nad waszym
specyficznym "akcentem",ale z postami to juz bym nie miał kłopotu np.do dnia
dzisiejszego IDF zniszczyła 125% arsenału terrorystów i zabiło 999 członków
hezbola zginął 1 cywil.Pasuje ile dostanę za takie dobre wiadomości???

[mechanior]

Mosze , to miała być grożba co zrobicie w przyszłości czy tylko anegdota?

[ellen13]

mosze_zblisko_daleka napisał:

> Tak teraz nazywaja hizbulow (po arab. Partia sataniczna)
> Zacytuje co kidys powiedziala Golda Meir:
> "We can forgive the Arabs for killing our children. We cannot forgive them
> for forcing us to kill their children. We will only have peace with the Arabs
> when they love their children more than they hate us".
Mądre słowa mądrej kobiety !
Pzdr.

[miquel6]

Byla madra kobieta.
Duzo opowiadal mi moj byly sasiad w Danii prof.Juliusz Katz Suchy
przedstawiciel Polski w ONZ podczas wojny 6-cio dniowej.
Polska stala po stronie Izraela i nagle zmienili strone.
Po wystapieniu Kaza Suchego w ONZ przechodzac kolo Goldy Meir (reprezentowala
Izrael) plunela mu w twarz.
On mi to sam opowiadal.
Po emigracji z Polski do Danii nawiazal z Golda Meir kontakt i kiedy byl w
Izraelu z przeprosinami w 1971-1972 roku zaprosila go do siebie na kawe.
stanela nagle po stronie arabow pochodzenia

[miquel6]

Ostatnia linia oczywiscie blad.
Za 3 godziny lece do Paryza i odwiedze St.Paul podobno bardzo dobre shawarma
kosher.

[ellen13]

miquel6 napisał:

> Byla madra kobieta.
> Duzo opowiadal mi moj byly sasiad w Danii prof.Juliusz Katz Suchy
> przedstawiciel Polski w ONZ podczas wojny 6-cio dniowej.
> Polska stala po stronie Izraela i nagle zmienili strone.
> Po wystapieniu Kaza Suchego w ONZ przechodzac kolo Goldy Meir (reprezentowala
> Izrael) plunela mu w twarz.
> On mi to sam opowiadal.
> Po emigracji z Polski do Danii nawiazal z Golda Meir kontakt i kiedy byl w
> Izraelu z przeprosinami w 1971-1972 roku zaprosila go do siebie na kawe.
> stanela nagle po stronie arabow pochodzenia
Czasami i madrzy ludzie popełniaja błędy.Są one wpisane w ludzkie życie.
Pzdr.

[mosze_zblisko_daleka]

Tak nazywaja teraz obywatele Libanu hizbulow. Oni zniszczyli caly Liban chcac
"ratowac" Liban od syjonistow. Dlatego porwali 2 zolnierzy i ostrzelali Izrael.
Dlatego tez chca zeby farmy Szabaa zwrocic do Libanu. Zapomieli tylko spytac
sie Syrii czy zgadza sie (te farmy zawsze nalezaly do Syrii).
Izrael jest wyspa demokracji na bliskim wszchodzie. Nic nie ukrywa nawet bardzo
bolesne wiadomosci. Tak ze kazdy wie i widzi jakie straty poniosla. Ja mysle ze
nie jest to takie madre podczas dzialan wojennych, ale to juz inny temat.

Hizbule nic nie podaja, znaczy ze nie poniesli wcale strat....?????
Oni "zdobyli" poludniowy Libian i wycofali sie dobrowolnie do rzeki Awali.
Po drodze zgubili kilkadziesiant jencow w rekach izraelskich.
Moga teraz skreslic kilkaset hizbulow, ktorzy wiecej nie beda strzelac na
cywilne osiedla. Oni teraz zgadzaja sie na zawieszenie broni, widzac jakie
straty Izrael poniosl i nie chca wiecej zadawac.....
Jesliby to nie bylo tak tragiczne mozna by bylo usmiac sie troche od takiej
infantylnej propagandy.

[foxbat1]

Jak dla mnie to zycze IDF co dzien takich sukcesow jak odniosl w sobote

ps. Mosze - Hezbollah zgadza sie na rozejm ale nie zamierza przestac walczyc
dopki nie opuscicie Libanu - w ten sposob jeszcze wielu zolnierzy zginie w tej
waszej "zwyciezkiej" kampanii

poki co doszly kolejne dwie Merkawy ( w tym IV ) w ktorych od ognia ppk zginely
cale zalogi

[mosze_zblisko_daleka]

Dlaczego nie zmieniasz twoje imie cos podobnego jak ....alla, wszystko co
podaje Almanar od razu tlumaczysz. Widac ze jestes czlonkiem hizbulow.
Tylko powiedz dlaczego taka nienawisc do Zydow?

to sa dane z IDF :-)

[foxbat1]

Zmartwie cie - to sa dane podawane przez media izraelskie ( odnosnie strat,
czolgow itd ) w oparciu o dane IDF

Ile razy mam ci tlumaczyc ze nie mam nic do zydow bo sam jestem osoba o
zydowskich korzeniach ?

mam za to wiele do polityki panstwa Izrael i zycze IDF jak najgorzej jako
zbrojnego ramienia tej polityki - wolno mi

Jesli tak...

[mosze_zblisko_daleka]

To dlaczego nie podajesz tez jak IDF podaje straty hizbulow?
Wczoraj zabito okolo 60 hizbulow AlManar nic nie podali oczywiscie.
P.S.
Znaleziono omylke w Koranie. Kiedy szahid przychodzi do nieba, nie beda czekac
na niego 72 dziewic, tylko jedna staruszka ktora ma 72 lat....

[foxbat1]

Kilka razy podawalem
Moge podac po raz kolejny
101 + 12 z Amala - sa to dane oficjalne hezbollahu i amalu

Danych izraelskich odnosnie strat Hezbollahu nie podaje bo uwazam ze sa rownie
klamliwe jak i dane Hezbollahu odnosnie strat izraelskich

[marek_boa]

Aj waj Mosze! Niestety przy całej mojej sympatii do Ciebie NADAL STWIERDZAM ,ŻE
PRZEGINASZ! Zarzucając Hezbollahowi infantylną propagandę SAM ROBISZ TO SAMO!
Farmy Szeba Syria PODAROWAŁA Libanowi dość dawno temu więc pytać się
Syryjczyków w tym temacie nie ma po co! Hezbollah to są OBYWATELE LIBANU,bo
jest to Narodowy Ruch Oporu Libańczyków przeciwko Izraelowi! Co do Izraela to
niedopuścił ŻADNYCH DZIENNIKARZY do toczacych się walk,więc grzecznie proszę
Przestań Pisać bzdury na temat "demokracji" Izraelskiej"! Co by było dowcipniej
Hezbollah w Południowym Libanie doszedł do władzy właśnie w sposób
demokratyczny! Co do zawieszenia broni to moim zdaniem najwyższy czas! Bo
takiej kompromitacji jak działania IDF w Libanie obecnie to dawno już Armia
Izraelska nie poniosła!
-Pozdrawiam!

[abstrakt2003]

marek_boa napisał:

Hezbollah to są OBYWATELE LIBANU,bo
> jest to Narodowy Ruch Oporu Libańczyków przeciwko Izraelowi!
=================================================================
A ilu jestem chrześcijan? A ilu druzuw? A ilu sunnitów?
A to to wszystko finansuje?
Libańskość tego ruchu jest więcej niż iluzoryczna!
=================================================================


Co do Izraela to
> niedopuścił ŻADNYCH DZIENNIKARZY do toczacych się walk,więc grzecznie proszę
> Przestań Pisać bzdury na temat "demokracji" Izraelskiej"!
===========================================================================
Hmmmm demokratyczność państw mierzysz dopuszczalnoscią dziennikarzy na linię
frontu!? Ciekawe!
A co powiesz o tym co wyprawiał z wiadomościami Hezbollah!?
===========================================================================

Co by było dowcipniej
>
> Hezbollah w Południowym Libanie doszedł do władzy właśnie w sposób
> demokratyczny!
===========================================================================
To że jakaś oraganizacja doszła do władzy w sposób demokratyczny o niczym nie
świadczy!
NSDAP też wygrało wybory! Czy to oznacza że alianci nie powinni byli
przeciwstawić sie armii hitlera!?
===========================================================================
Co do zawieszenia broni to moim zdaniem najwyższy czas! Bo
> takiej kompromitacji jak działania IDF w Libanie obecnie to dawno już Armia
> Izraelska nie poniosła!
===========================================================================
To nie była kompromitacja. To były manewry.

[marek_boa]

- Abstrakt nie ma znaczenia,że Hezbollah to organizacja "jednej wiary"! Są to
obywatele Libanu a nie np. Sri Lanki!:) Działają w Libanie legalnie właśnie na
podstawie wyborów demokratycznych!Odwracając Twoje pytanie w "Mniejszości
Niemieckiej" z ramienia ,której zasiadało w Polskim sejmie 2 posłów ilu
było ...Szwedów.Turków,Ormian?:) Lub ilu protestantów zasiada w sejmie z
ramienia LPR?:)
- To była moja odpowiedź na post Mosze ,ktory właśnie w ten dziwny sposób
postrzega demokrację!Zrzucił Hezbollahowi ,że cenzuruje wiadomości z pola walki
a nie napisał ,że Izrael postępuje dokładnie tak samo!
- Znowu to samo!:)Chodziło mi o to ,że Hezbollah nie przejmował władzy siłą w
Południowym Libanie jak to usilnie chce przedstawić Mosze!
- Jeśli to były manewry to straty IDF musiały w wojnach z Arabami być
olbrzymie a Izraelczycy są mistrzami w dezinformacji!:) To teraz się nie
dziwę,że rząd Izraela robi wszystko by ściągnąć jak najwięcej Żydów ,żeby
emigrowali do Izraela!Przecie jeszcze kilka takich "manewrów" i Izrael się
wyludni!:)(oczywiście przesadzam!)
-Pozdrawiam!

[mosze_zblisko_daleka]

Czy mozesz podac, kiedy Syria zgodzila sie oddac farmy Szabaa Libanu?
6 lat temu ONZ powiedzial ze naleza do Syrii i do dnia dzisiejszego Syria
milczy.
Wygodnie jest Syrii ze hizbule strzelaja na Zydow, ale nic nie dali Libanowy.

[marek_boa]

Nie jestem w tej chwili pewien ale chyba około roku 2000-go(sprawdzę to jeszcze
później)! Damaszek oficjalnie zaprzeczył jakoby było to terytorium Syrii
bodajze w 2002 roku! Kuriozalnie ONZ utrzymuje,że nadal należą do Syrii! Co
do "wygody" Syrii to oczywiście Masz rację! Hezbollah jest wygodny dla Syrii w
taki sam sposób jak dla Izraela wygodnym był atak Amerykański na Irak!
Pozbyliście się jednego wroga(choć chyba nie do końca)! Tak samo wygodnym jest
dla ONZ-tu nie uznawanie przekazania farm Szeba przez Syrię Libanowi! Nadal
mogą utrzymywać kontygenty w Libanie i mieć nie wielki ale zawsze wpływ na
tamtajszą sytuację!
-Pozdrawiam!

[mosze_zblisko_daleka]

Teheran zwycięża
Dawid Warszawski 13-08-2006, ostatnia aktualizacja 11-08-2006 19:01

Oskarżanie Izraela o ślepe bombardowanie celów cywilnych wydaje się
nieuzasadnione. Gdyby Jerozolima powstrzymała się od kontrataku, oznaczałoby
to, że bardziej chroni libańskich cywili, niż własnych obywateli

Międzynarodowa dyplomacja ugrzęzła, podobnie jak izraelskie wojska. W piątym
tygodniu wojny libańskiej sytuacja zdaje się krwawo stabilna. Pozornie nic się
nie zmienia. A jednak na naszych oczach dokonuje się zmiana strategicznego
układu sił na Bliskim Wschodzie - najważniejsza od wojny sześciodniowej z 1967
r. Zmiana, która może zaowocować nową wojną - najkrwawszą i najgroźniejszą z
dotychczasowych.

Póki co, trwa pat. Hezbollah wciąż ostrzeliwuje izraelskie miasta, stopniowo
poszerzając zasięg swych rakiet - jedna z nich spadła niedaleko Beit Szean, 70
km od granicy. Izraelczycy coraz intensywniej bombardują miejsca w Libanie, z
których odpalane są rakiety, a także infrastrukturę transportową kraju. Chcą
bowiem uniemożliwić nowe dostawy broni z Syrii i Iranu. Na kontrolowanym przez
Hezbollah libańskim pograniczu trwają zacięte walki.

W tej wojnie giną przede wszystkim cywile, głównie libańscy. Hezbollah odpala
większość swych rakiet z domów zamieszkałych przez ludność cywilną. Izraelska
riposta nieuchronnie powoduje więc ofiary wśród cywili. Ich liczbę trudno
oszacować - na początku tygodnia premier Libanu mówił o niemal tysiącu
zabitych, zaś agencja AP o 692. Nie wiadomo, ilu wśród nich było członków
Hezbollahu, którzy mundury noszą głównie na paradach ulicznych. Według ocen
izraelskich straty bojowe Hezbollahu idą w setki osób.

Licytacja ofiar

Liczba libańskich ofiar bywa zawyżana także dla celów propagandowych. W
poniedziałek libański premier Fuad Siniora ze łzami w oczach mówił o "40
męczennikach" zabitych w izraelskim nalocie na wioskę Hula. Kilka godzin
później zmuszony był sprostować - w rzeczywistości zginęła tylko jedna osoba.
Podobnie liczba ofiar w miejscowości Kana, szacowana początkowo na 60 osób
(prasa międzynarodowa pisała o "masakrze"), spadła potem do 28.

Trzeba jednak pamiętać, że w ogniu wojny trudno o precyzję, i że Libańczycy - w
przeciwieństwie np. do Palestyńczyków - starają się podawać prawdziwe dane.
Dane izraelskie są natomiast wiarygodne: do czwartku zginęło 38 cywili - Żydów
i Arabów - i 60 wojskowych. Jest 2 tysiące rannych, niemal milion ludzi siedzi
w schronach. Różnica w liczbie ofiar cywilnych po obu stronach musi
zastanawiać - tym bardziej, że rakiety wystrzeliwane na Izrael mierzą w miasta,
Izraelczycy zaś dokładają wszelkich starań, by unikać strat wśród libańskich
cywili.

Wytłumaczenie jest proste. Rakiety Hezbollahu są notorycznie niecelne -
większość wybucha na obszarach niezabudowanych, dlatego powodują stosunkowo
niewielką liczbę ofiar. Z kolei wysokość strat po stronie libańskiej staje się
zrozumiała, gdy uwzględnić, że Hezbollah od miesiąca wystrzeliwuje średnio sto
rakiet dziennie. Każda z nich spotyka się z izraelską ripostą. Gdyby nie
staranność w dobieraniu celów, liczba libańskich ofiar byłaby dużo większa.
Izraelczycy zresztą za pomocą ulotek zawiadamiają ludność o planowanym
ostrzale, dając jej czas na ucieczkę. Nie wszyscy jednak chcą lub mogą
skorzystać z tej szansy. Ostrzeliwane są przecież także drogi, którymi
Hezbollah przy pomocy cywilnych pojazdów przerzuca ludzi i sprzęt.

Ze wspomnianej już Kany odpalono rakiety na Izrael w godzinach bezpośrednio
poprzedzających atak, ale strzelano stamtąd i wcześniej, i później. Nalot
izraelski nastąpił o północy, a budynek, pod gruzami którego zginęło 28 cywili,
zawalił się na skutek wybuchu siedem godzin później. Nie wiadomo, co
spowodowało ten opóźniony wybuch. Izraelski niewypał? Eksplozja w składzie
broni Hezbollahu? I dlaczego, skoro Izrael przerwał nalot, zwlekano z akcją
ratunkową?

Oskarżanie Izraela o "ślepe" czy "nadmierne" bombardowanie celów cywilnych
(wysuwał je m.in. sekretarz generalny ONZ Kofi Anan) - o zbrodniach wojennych
nie wspominając - w chwili obecnej wydaje się nieuzasadnione, zwłaszcza, że
przy okazji na ogół nie wspomina się o izraelskich ofiarach cywilnych.

Powodem izraelskiego kontruderzenia był bezprecedensowy ostrzał izraelskiej
północy, trwający od chwili porwania dwóch żołnierzy po izraelskiej stronie
granicy. Gdyby Jerozolima powstrzymała się od kontrataku, oznaczałoby to, że
bardziej chce chronić libańskich cywili, niż własnych obywateli. Gdyby
ograniczyła się do takiej tylko riposty, która na pewno nie spowoduje ofiar
cywilnych, wystawiłaby Hezbollahowi zaproszenie do tego, by odpalać rakiety
wyłącznie z miast. Decyzja, by odpowiedzieć atakiem na atak, zawierała
przyzwolenie na to, że zginą także niewinni ludzie. Ale powstrzymanie się od
niej oznaczałoby zgodę na to, by ginęli jedynie niewinni, i jedynie po
izraelskiej stronie granicy. Takiej decyzji nie mogłoby podjąć żadne państwo.

Zniszczyć syjonistyczny twór

Ale to właśnie ofiary po stronie libańskiej, obszernie i - jak pokazała afera
ze zdjęciami Reutersa - często tendencyjnie pokazywane w mediach, sprawiły, że
opinia międzynarodowa, zrazu życzliwa toczącemu wojnę obronną Izraelowi,
zwróciła się w końcu przeciw niemu. Żądanie natychmiastowego zawieszenia broni,
popierane przez większość członków ONZ, opóźniają w Radzie Bezpieczeństwa
jedynie Wielka Brytania i USA. Żądanie to, od początku wysuwane przez rząd
libański, na pierwszy rzut oka wydaje się absolutnie uzasadnione: zakończyłoby
rzeź po obu stronach, a uwolnienie porwanych żołnierzy dałoby się zapewne
później wynegocjować. Sprzeciwia mu się jednak Izrael, którego celem nie jest
jedynie powstrzymanie obecnego ostrzału Hezbollahu, ale wyeliminowanie raz na
zawsze groźby jego wznowienia - a więc zniszczenie potencjału wojskowego
organizacji.

Hezbollah bowiem, zgodnie z linią polityczną swych irańskich sponsorów, jawnie
deklaruje, że jego celem jest "zniszczenie syjonistycznego tworu". Obecna
kampania pokazała, że nie brak mu ani determinacji, ani możliwości w dążeniu do
tego celu. I choć dziś jest on jeszcze nieosiągalny, to nie ulega wątpliwości,
że po zawieszeniu broni Hezbollah odbudowałby swój potencjał i wznowił ostrzał
Izraela, który prowadził zresztą sporadycznie przez ostatnie 20 lat. Izraelska
reakcja, zgodnie z międzynarodowym prawem wojennym, jest proporcjonalna do
groźby, jaką stanowi Hezbollah.

Nie oznacza to jednak, że Izrael nie ponosi części odpowiedzialności
politycznej za zaistniałą sytuację. Jest ona bowiem odległą konsekwencją
inwazji, jakiej dokonał na Liban w 1982 r. Wówczas celem było powstrzymanie
ostrzału północnego Izraela przez okupujące południowy Liban oddziały
Organizacji Wyzwolenia Palestyny - wygnanej z Jordanii po nieudanej próbie
obalenia króla Husajna w 1970 r. Liban, do którego przybyli Palestyńczycy, był
wykrwawiony podsycaną przez Syrię wojną domową między chrześcijańskimi
maronitami a ówczesną większością sunnicką. OWP włączyła się do tej wojny po
stronie "sił muzułmańsko-postępowych" i w zamieszkałym głównie przez szyitów
południowym Libanie utworzyła własne państwo w państwie, popychając tym samym
chrześcijan do sojuszu z Izraelem.

Ale nie tylko ich: szyici - choć dziś brzmi to zdumiewająco - powitali
wkraczające wojska izraelskie jako wyzwolicieli od palestyńskiego terroru.
Dowódca oddziału izraelskich czołgów, rozmieszczonego w jednej z wiosek
szyickich, opowiadał mi o uczcie, jaką wydała wioska na ich cześć. "Drodzy
sąsiedzi - przemawiał muchtar, czyli sołtys - nigdy nie zapomnimy, żeście nas
wyzwolili. Będziemy o tym opowiadali z wdzięcznością naszym dzieciom, a one
swoim dzieciom. Ale, drodzy sąsiedzi, wy z kolei nie zapomnijcie wrócić do
domu".

Zapomnieli. Ówczesny minister obrony, późniejszy premier Ariel Szaron, miał
ambitne plany, które

[mosze_zblisko_daleka]

Zapomnieli. Ówczesny minister obrony, późniejszy premier Ariel Szaron, miał
ambitne plany, które skrywał i przed rządem, i społeczeństwem. Zamierzał zdobyć
Bejrut i doprowadzić do utworzenia proizraelskiego rządu chrześcijańskiego.
Udało mu się to, a prezydent Libanu podpisał nawet z Izraelem układ pokojowy.
Następnego dnia zginął w zamachu. Wojna domowa rozgorzała na nowo, a masakra w
palestyńskich obozach Sabra i Szatila, dokonana przez bojówki chrześcijańskie,
obciążyła konto Izraela. OWP w końcu została zmuszona do opuszczenia Libanu,
ale armia izraelska musiała opuścić Bejrut. Pozostała jednak w 20-kilometrowym
szyickim pasie przygranicznym, by zapobiec wznowieniu ostrzału.

Czas patriotów

Wyzwolenie zamieniło się w okupację, przeciwko której powstał Hezbollah - a
dzieci, o których mówił muchtar, zapewne przystąpiły do Hezbollahu. Po 18
latach Izrael jednostronnie wycofał się na drugą stronę granicy. W Libanie
triumfował Hezbollah. Owiany legendą ruchu oporu, silny oparciem wśród szyitów,
którzy w międzyczasie prześcignęli liczebnie sunnitów, stał się jedną z
głównych sił politycznych w tym kraju. I nie złożył broni.

Swa popularność zawdzięcza i temu, że jest nie tylko organizacją
terrorystyczną, ale również potężnym ruchem społecznym. Finansuje - podobnie
jak wzorujący się na nim palestyński Hamas - darmowe kliniki, przedszkola i
szkoły, organizacje społeczne i bezprocentowe banki islamskie. Swe finanse - i
broń - czerpie zaś z szyickiego Iranu. Bo to Teheran, opływający w petrodolary,
a po rewolucji Chomeiniego zbrojny w radykalną ideologię islamską, uczynił
Hezbollah tym, czym jest teraz: irańską ekspozyturą na libańskiej ziemi. To
irańscy Pasdaranowie (Strażnicy Rewolucji) wyszkolili i wyposażyli w
najnowocześniejszą broń jego bojówki. To oni nadal kontrolują - nie użyte
jeszcze przez Hezbollah - rakiety średniego zasięgu.


Organizacja rewanżowała się im, reprezentując w Libanie interesy sprzymierzonej
z Teheranem Syrii, która nigdy formalnie nie uznała niepodległości Libanu,
uważając go za własne, bezprawnie oderwane terytorium. Od wybuchu wojny domowej
stacjonowały tam zresztą wojska syryjskie. Hezbollah - bogaty, wpływowy i
groźny (jego przeciwnicy często ginęli z rak nieznanych sprawców) - mógł sobie
kpić ze swych sunnickich i chrześcijańskich przeciwników. Decydowała siła, a tę
zapewniały mu Damaszek i Teheran.

Do czasu. Zamordowanie w zamachu wiosną 2005 r. premiera Rafika Haririego,
dążącego do przywrócenia faktycznej niepodległości kraju, spowodowało zwrot w
Libanie. Setki tysięcy patriotów wyszły na ulice, żądając wycofania sił
syryjskich. Połączona presja Libańczyków i opinii międzynarodowej zmusiła reżim
Baszara Assada (uważanego przez śledczych ONZ za prawdopodobnego sprawcę
zamachu na Haririego) do odwrotu. Rezolucja 1559 Rady Bezpieczeństwa ONZ
zażądała wycofania z Libanu wszystkich obcych wojsk oraz rozbrojenia bojówek -
w pierwszym rzędzie Hezbollahu.

Syryjczycy wyszli, Hezbollah znalazł się w pułapce. Wybrnął z niej z pomocą
prawnego kruczka. Poszło o tzw. Fermy Szebaa - 25 km kwadr. terytorium spornego
między Syrią a Libanem, zdobytego przez Izrael na Syrii w 1967 r. Jerozolima
nie wycofała się z Ferm, uważając - zgodnie z opinią ONZ - że należą one do
Syrii i ich los winien być negocjowany z Damaszkiem. Ale Hezbollah, nagle
patriotyczny, uznał, że należą one do Libanu - a zatem Izrael okupuje Liban. To
zaś oznaczało, że Hezbollah nie jest bojówką, lecz uprawnionym ruchem oporu. Na
dowód tego nasilił ataki na Izrael. Stanowisko Hezbollahu poparła Syria,
stanowczo jednak odmawiając zrzeczenia się roszczeń do Ferm.

Dla rządu libańskiego było tego jednak za dużo. Zażądał, by Hezbollah
podporządkował się rezolucji 1559. W odpowiedzi zasiadający w rządzie dwaj
ministrowie z Hezbollahu zaczęli bojkotować posiedzenia gabinetu, a przywódca
ruchu, bardzo popularny szejk Hassan Nasrallah, jął przygotowywać strategię,
która wzmocniłaby w Libanie wpływy Hezbollahu, a co za tym idzie - jego
syryjskich i irańskich patronów. Rząd w Bejrucie, demokratyczny i prozachodni,
rozpaczliwie szukał sposobów na kompromisowe załatwienie sprawy, by ocalić
niepodległość, uniknąć wojny domowej i nie sprowokować groźnych sąsiadów -
Syrii i Izraela. O rozbrojeniu Hezbollahu siłą mowy być nie mogło. Armia
libańska - słabsza militarnie i w większości szyicka - ani nie mogłaby, ani nie
chciałaby spełnić takiego rozkazu. Po pół roku przetargów Hezbollah w końcu
uderzył. Na Izrael.

Planu B nie było

Porwanie żołnierzy i ostrzał rakietowy izraelskich miast musiały spowodować
zmasowaną reakcję izraelską. Po ripoście, jakiej Izrael udzielił Hamasowi za
porwanie kilka dni wcześniej izraelskiego żołnierza przy granicy z Gazą,
Nasrallah nie mógł mieć w tej sprawie najmniejszych wątpliwości. Ale właśnie o
taka ripostę mu chodziło - konfrontacja z Izraelem musiała spowodować wzrost
znaczenia Hezbollahu, jedynej sprawnej siły wojskowej w Libanie, i wzrost
wpływów Syrii, jedynej przeciwwagi dla Izraela. By osiągnąć własne i Damaszku
cele polityczne, Nasrallah nie zawahał się świadomie wciągnąć kraju w krwawą
wojnę.

W pierwszej chwili wielu ludzi, także w Izraelu, sądziło, że Nasrallah wpadł we
własne sidła - że wściekłość Libańczyków od dwóch lat znów cieszących się i
pokojem i wolnością, zmiecie Hezbollah. Ale szejk był pewny swego. Wiedział, że
jego żołnierze, znakomicie wyszkoleni, wyposażeni i dowodzeni, zdołają stawić
czoła Izraelowi. Wiedział też, że wraz z narastaniem liczby ofiar cywilnych,
wściekłość skieruje się w stronę Jerozolimy. Dokładnie tak się stało.

Izraelczycy bowiem w swym zadufaniu dramatycznie nie docenili przeciwnika. W
poprzednich latach przymykali oko na rozbudowę potencjału wojskowego Hezbollahu
(15 tys. rakiet! - tylu nie ma całe Wojsko Polskie.). Dla Ariela Szarona i jego
następcy Ehuda Olmerta najważniejsze było jednostronne wycofanie się Izraela z
Gazy i plan jednostronnego wycofania się z Zachodniego Brzegu. Powoływano się
na wycofanie się z Libanu jako wzór godny naśladowania. Te opinie podzielał też
Hamas, tyle że za wzór postawił sobie Nasrallaha - z opuszczonej przez
Izraelczyków Gazy systematycznie spadał na Izrael grad rakiet. Ale palestyńskie
Kassamy były niecelne, powodowały niewiele ofiar. Można było wytrzymać.

Można było by - gdyby nie to, że plany Iranu idą znacznie dalej. Wielokrotnie
powtarzane przez prezydenta Mahmuda Ahmedineżada deklaracje o konieczności
zmiecenia Izraela z powierzchni ziemi traktować trzeba najzupełniej poważnie.
Póki Iran nie ma jeszcze bomby atomowej, Teheran nie może wprowadzić tych
deklaracji w życie - ale poprzednik Ahmedineżada, jakoby umiarkowany Ali
Rafsandżani, zauważył, że użycie bomby atomowej przeciw Izraelowi byłoby
całkiem racjonalne, gdyż "syjonistyczny twór" zostałby zniszczony, a odwet
przyniósłby światu islamskiemu jedynie pewne straty. To, że przy okazji
zmiecieni z powierzchni ziemi zostaliby także sunniccy Palestyńczycy, szyickim
fanatykom w Teheranie najwyraźniej nie spędza snu z powiek - podobnie jak
Nasrallahowi nie spędza snu z powiek los Libańczyków.

Tego wszystkiego nie doceniono w Jerozolimie. Rozmawiałem z byłym wysokim
funkcjonariuszem wywiadu, uczestnikiem narady u premiera Olmerta, w trakcie
której zapadła decyzja o kontrataku na Liban. Szef sztabu, gen. Dan Haluc, były
dowódca lotnictwa, przedstawił błyskotliwy plan operacyjny: 10-14 dni
precyzyjnych nalotów doprowadzi do zniszczenia wyrzutni i składów rakiet, po
czym wszystko wróci do normy. Straty własne i ofiary cywilne po stronie
libańskiej będą niewielkie. Wszyscy byli pod wrażeniem. "To świetny plan -
powiedział mój rozmówca - ale jak wygląda plan B?" Dyskusja urwała się na
moment, ale nikt nie podjął tematu. Planu B nie było.

Wojna sunnicko-szyicka

Dziś widać tego skutki. Lotnictwo n

[mosze_zblisko_daleka]

Wojna sunnicko-szyicka

Dziś widać tego skutki. Lotnictwo nie jest w stanie rozgromić Hezbollahu,
którego bojownicy walczą z Izraelczykami jak równy z równym. Na zmasowaną
ofensywę lądową jest już za późno - Rada Bezpieczeństwa w najbliższych dniach
narzuci jednak zawieszenie broni. Hezbollahu nie rozbroi ani armia libańska,
ani planowane siły międzynarodowe.

Za jakiś czas Iran wznowi swą rozgrywkę. W Teheranie wiedzą, że na wyszkolonych
bojowników, przepojonych fanatyzmem religijnym, można liczyć jak na własnych
Strażników Rewolucji, którzy w końcu pokonali samych Irańczyków. W międzyczasie
Syria odbuduje swą pozycję w Libanie. Ani Wielki, ani Mały Szatan (USA i
Izrael) nie mają skutecznej kontrstrategii. Ich regionalni sojusznicy są
przerażeni - wojna z Izraelem to tylko chwilowa przygrywka do odwiecznego
konfliktu arabsko-perskiego, zazębiającego się dziś z konfliktem sunnicko-
szyickim, w którym w Iraku każdego dnia giną dziesiątki ludzi. To dlatego
umiarkowane państwa arabskie na początku krytykowały Hezbollah
za "awanturnictwo". To dlatego imamowie w Arabii Saudyjskiej wciąż wydają fatwy
potępiające Nasrallaha i jego organizację. Dlatego też Nasrallah spokojnie
przeczekuje izraelskie bomby i nadal odpala swe rakiety.

W całym świecie arabskim ideologia islamskiego fanatyzmu zaczyna odgrywać taką
samą jednoczącą i radykalizującą rolę, co naseryzm przed pół wiekiem. Wówczas
radykałowie obalali reakcyjne reżimy arabskie, ale przegrali wojnę z Izraelem.
A dziś?

Uwikłany w próbę ograniczenia konfliktu z Palestyńczykami, Izrael zlekceważył
irańską groźbę strategiczną - zareagował na nią zbyt późno i zbyt nieudolnie.
Armia, która w 1967 r. w sześć dni rozgromiła wojska czterech państw arabskich,
dziś nie może od czterech tygodni uporać się z czterema tysiącami bojowników
szyickich. Pryska mit niezwyciężoności Izraela - dzięki poparciu Iranu
Nasrallah wygnał Żydów z Libanu, a teraz bezkarnie bombarduje ich miasta.

Za dziesięć lat Iran będzie miał bombę atomową.


Dawid Warszawski




--------------------------------------------------------------------------------

Tekst pochodzi z portalu Gazeta.pl - www.gazeta.pl © Agora SA

--------------------------------------------------------------------------------

[marek_boa]

Dzięki Mosze za to co przytoczyłeś!:) Potwierdza to wszystko praktycznie co
wcześniej napisałem! A pro po, sprawdziłem! Farmy Szeba Syria przekazała
Libanowi w 1964 roku! Za mój wcześniejszy błąd przepraszam!
-Pozdrawiam!

wniosek jest prosty

[abstrakt2003]

szykuje sie wielka wojna.
No chyba że wcześniej Iran zostanie "zneutralizowany"

[mosze_zblisko_daleka]

Zrodla podaja ze byl jakis zamach w Beirucie...

[mosze_zblisko_daleka]

Teraz mozna powiedziec....
Ze dzis wieczorem hizbule wyslali 2 samoloty bez pilota w kierunku Izraela.
Prawdopodobnie nosili bron, oboja zostali straceni. Jeden jescze na tereniu
Libanu a drugi juz na Izraelem...