Będzie muzeum Poświatowskiej

[Gość: xx]

Chcialoby sie powiedziec wreszcie - dla mnie Halina Poswiatowska to jedna z
kilku najwazniejszych symboli Czestochowy (sztucznie troche to brzmi, ale coz
robic).

Trzymam kciuki za realizacje pomyslow. A Galeria rzezb rzeczywiscie powinna
tam bezwzglednie pozostac.

[afekt]

oby prawdą to było. mam nadzieję, że to nie blef.

"Pisze tak ostroznie, bo nie chce zapeszyc, bo jestem fatalista, bo wierze w
japonskiego lisa, ktory jest bostwem zlym i bardzo nie lubi, kiedy sie ludzie
ciesza" *



*fragment listu Haliny do Juliana Aleksandrowicza (Częstochowa 30 I 1958)

[Gość: storima]

Kiedys, dawno, dawno temu
Wedrujac sciezkami zmarlych
Prowadzony przez mego Ojca
Na cmentarzu sw. Rocha
Posrod grobow Powstancow
Grobu Ksiedza
Grobow Niemieckich zolnierzy

Kiedys...

Bylem przyprowadzony rowniez na grob

HALINY POSWIATOWSKIEJ

Wracalismy na Rakow z Ojcem
Dwunastka

Ojciec wyjal ksiazeczke
Razem wspolnie z Matka
Czytalismy
Wsluchujac sie w Jej poezje.

[Gość: storima]

W kamienicy nr 17 urodziła się i mieszkała Halina Poświatowska. Na elewacji
frontowej domu nr 21 znajdują się sztukaterie wykonane przez mieszkającego w nim
rzeźbiarza Józefa Baltazara Proszowskiego. Na przełomie 1944 i 1945 przebywał tu
Leopold Okulicki.
pl.wikipedia.org/wiki/Ulica_7_Kamienic_w_Cz%C4%99stochowie

[Gość: storima]

* * *
jeśli zechcesz odejść ode mnie
nie zapominaj o uśmiechu
możesz zapomnieć kapelusza
rękawiczek notesu z ważnymi adresami
czegokolwiek wreszcie - po co musiałbyś wrócić
wracając niespodzianie zobaczysz mnie we łzach
i nie odejdziesz

jeśli zechcesz pozostać
nie zapomnij o uśmiechu
wolno ci nie pamiętać daty moich urodzin
ani miejsca naszego pierwszego pocałunku
ani powodu naszej pierwszej sprzeczki
jeśli jednak chcesz zostać
nie czyń tego z westchnieniem
ale z uśmiechem

zostań


















Halina Poświatowska

[Gość: storima]

Szczęście
mam szczęście!
krzyczą dzieci
chwytając piłkę
z nurtów wody

a ono - na niebie świeci
roześmaine złotem - młode

wyciagnij rękę - zamknij
płonacy krążek w pięści
i głośno - głośno krzyknij
- mam szczęście -
Halina Poświatowska

[Gość: storima]

*** (Jest cała ziemia...)
Halina Poświatowska

jest cała ziemia samotności
i tylko jedna grudka Twojego uśmiechu

jest całe morze samotności
twoja tkliwość nad nim jak zagubiony ptak

jest całe niebo samotności
i tylko jeden w nim anioł
o skrzydłach nieważkich jak twoje słowa

[Gość: storima]

***
Poprzez uśmiech
do mnie przyjdziesz
przygryzłszy wargi
gdy już spłoniesz
w zielonym ogniu książek

moje ręce
przytulą cię
okrytego
kurzem dróg których nie przeszedłeś

ciemne tajemnice istnień
wypijesz z moich ust

i na moim ramieniu
wyliczysz
ile jest nieskończoność mnożona przez wieczność

liczydłem znakomitym
będą niepoliczone włosy

piersi - złote połowy
ziemi która jest twoim domem
i ulice wszechświatów
po których idziesz lekko
moje nogi przed tobą

tak będziesz zgarniał wiedzę
nieprzebraną zamkniętą
w rytmie mojej tańczącej krwi





Halina Poświatowska

[Gość: storima]

Wenus
była piękna jak kamień
alabaster
z zielonymi żyłkami
tętniącymi uśpioną krwią

pół setki bogów
na obłoku
klaskało w ręce
gdy szła
chwiejąc się w biodrach

i nawet nie głowa
nie
i nie usta
nabrzmiały południa owoc
piersi - właśnie
piersi miała takie
że tylko stać
i wyć z zachwytu do chmur

były jak bratnie księżyce
odkradzione niebu Saturna
owalne - uniesione w górę
a Hefajstos który w kuźni koniom kopyta kuł
skarżył się że go zdradza
dureń



Halina Poświatowska

[Gość: storima]

Wieczny finał
obiecywałam niebo
ale to nieprawda
bo ja cię w piekło powiodę
w czerwień - ból

nie będziemy obchodzić rajskich ogrodów
ani zaglądać przez szpary
jak kwitnie georginia i hiacynt
my - położymy się na ziemi
przed brama czarciego pałacu

zaszeleścimy anielsko
skrzydłami o pociemniałych zgłoskach
zaśpiewamy piosenkę
o ludzkiej prostej miłości

w promyku latarni
świecącej stamtąd
pocałujemy się w usta
szepniemy sobie - dobranoc
zaśniemy







Halina Poświatowska

[Gość: storima]

Kot
ja mam pana boga w futrze
kiedy się przeciągam wzdłuż
czuję jego palce
wyprężone na grzbiecie


on - w mięśniach moich nóg
kroczy ciszej
niż okragły księżyc
po przyczajonym niebie


nie płoszymy gałęzi
wiatr
trzepocze nam w pysku,
skrzydłem głupiego wróbla


oblizuję wąs
z ciepłej krwi
zmrużony - spiewam hymn
- o dobrym bogu










Halina Poświatowska

[Gość: zbenek]

[Gość: storima]

Bądź przy mnie blisko
Bądź przy mnie blisko
bo tylko wtedy
nie jest mi zimno

chłód wieje z przestrzeni

kiedy myślę
jaka ona duża
i jaka ja

to mi trzeba
twoich dwóch ramion zamkniętych
dwóch promieni wszechświata

Halina Poświatowska

[Gość: storima]

***
z tęsknoty pisze się wiersze
z bolesnej
drążącej śpiewny owoc ciała
patrząc na samotne palce
mogę wysnuć pięć poematów
dotykając moich napiętych ust
szepczę
i słowa - rozkołysane rytmem wielkiej wody
plotą się w wiersze
mokre
bardzo słono biegną poprzez twarz

Halina Poświatowska

[Gość: storima]

Czym jest miłość
Płomieniem który posiadł drewnianą chatę - pijanym
pocałunkiem wgryzł się w głąb strzechy.
Piorunem - który kocha wysokie drzewa - wodą
uwięzioną płasko - wyzwalaną przez niesyty wolności wiatr.
Włosami sosny - gładzonymi jego ręką - włosami
rozśpiewanymi w szaloną wdzięczną pieśń.
Ciemną głową topielicy - która palce rozsnuła
w poprzek fali - a uśmiech dała nieżywemu słońcu.
Wyciągnięta na brzeg - płakała długo i nie wyschła
aż dotąd póki smutni ludzie nie zakopali jej w ziemi.
Płomieniem.
Halina Poświatowska

[Gość: storima]

***
oswajanie słów
jest trudniejsze
niż oswajanie tygrysów
one własną zwinnością zdumione
przeciągają wśród traw
wpełzają kocio na drzewa
poruszają wargami
z bliska
zapach mięsa i pierza
ostry zapach krwi
trzeba pokochać je wszystkie
aby popis
wypadł pomyślnie

Halina Poświatowska

[Gość: storima]

świat jest ładny
to bezsilność uszminkowała świat
do fotografii
śnieg upudrowal kiełki konwalii
i drzewa mają wygięte rzęsy
prześwietlone okrągłym księżycem
- świat jest taki ładny -
na ulicy
długi cień latarni
wplątał się w deski płotu
milczącego podłużnie
w bramie - na przekór
skrzypiącym krokom
kwitną pocałunki
słyszysz - dzwonią
jak drzemiące główki konwalii
- świat jest taki ładny -
po drugiej stronie
zamkniętych okien

Halina Poświatowska

[Gość: storima]

***
jestem jak gwiazda
gotowa w każdej chwili
zsunąć się z nieba
runąć we wszechświat
jestem jak owoc dyni
dojrzały gotów rozpęknąć
i wydać ze swego wnętrza
plon ziarna
jestem jak rozdeptany ptak
w agonii
rozczesujący dziobem skrzydła
podziwiający ich wietrzną konstrukcję
jestem jak błysk słońca
na ciemnym metalu drzwi
które prowadzą we wszechświat

Halina Poświatowska

[Gość: storima]

Halina Poświatowska - cytaty

Oswajanie słów jest trudniejsze niź oswajanie tygrysów

[Gość: storima]

Czy świat umrze trochę kiedy ja umrę?

autor: Halina Poświatowska

[Gość: storima]

Bez ciebie
jak bez uśmiechu
niebo pochmurnieje
Słońce wstaje tak wolno.
Halina Poświatowska

To mi trzeba
twoich dwóch ramion zamkniętych
dwóch promieni wszechświata.
Halina Poświatowska

[Gość: jJadczyk]

To chyba najlepiej prowadzony wątek na Forum. Wiersze, bez zbędnych komentarzy,
tylko czytać... Jesli ktoś jeszcze dopisze kolejne, może powstać z nich
pierwszy chyba internetowy tomik pięknychn liryków Haliny Poświatowskiej. Przy
orgnizowaniu Jej muzeum w domu przy ul. Jasnogorskiej, także i o nim będziemy
pamiętać. W Muzeum czekamy na więcej wspomnień i pamiątek, liczymy na pomoc.

[afekt]

Odzew mimo to nikly. Widac ludzie dzisiaj nie czytaja poezji. Nie interesuje ich
oswajanie slow. :)

[storima]

Walczac jako dziecko z choroba:
"Juz wtedy wiedzialam wszystko o smierci. Pamietam umarlych zolnierzy i mysl, ze
moge lezec rownie nieruchoma, rownie bezwladna jak oni przejmowala mnie lekiem.
(...)
Czytalam ksiazki, wertowalam podreczniki szkolne, uczylam sie na pamiec wierszy
i probowalam pisac wlasne. Niedoscignionym wzorem byl Mickiewicz i Slowacki.
Pisalam wiersze rymowane trzynasto- i jedenastozgloskowe, probowalam takze pisac
sonety, a kiedy zdawalo mi sie, ze posiadlam te sztuke, dobieralam rymow
potrojnych i budowalam oktawy."

[wegatka]

Storima, serdeczne dzięki za przypomnienie tych pięknych wierszy. Jeden z nich
dedykowałam swojemu mężowi, umieszczając go na zaproszeniach ślubnych, dawno
temu to było :-)


A to jeden z moich najbardziej ulubionych, równie piękny jak pozostałe:


Kiedy umrę, kochanie
gdy się ze słońcem rozstanę
i będę długim przedmiotem
raczej smutnym
Czy mnie wtedy przygarniesz
ramionami ogarniesz
i naprawisz, co popsuł los okrutny

Często myślę o tobie,
często piszę do ciebie
głupie listy, w nich miłość i uśmiech
potem w piecu je chowam,
płomień skacze po słowach,
nim spokojnie w popiele nie uśnie

Patrząc w płomień, kochanie
myślę, co też się stanie
z moim sercem miłości głodnym
A ty nie pozwól przecie
żebym umarła w świecie
który ciemny jest
i który jest chłodny



Przepraszam za ewentualne błędy w układzie wersów - pisałam z pamięci.

[storima]

W Wieku 19. lat Halina Poswiatowska poslubila malarza Adolfa Poswiatowskiego.
Laczyla ich milosc i nieuleczalna chorba serca.
"Milosc stala sie moim sprzymierzencem. Wyposazyla mnie w odwage i cierpliwosc."

[storima]

Po dwoch latch malzenstwa na nieuleczalna chorobe serca zmarl Adolf Poswiatowski.
Jestem "bardziej samotna niz wtedy, kiedy nie bylo go jeszcze."

[storima]

czemu mowie o tym

dlaczego przypominam

o kruchosci mojego ciala

o uplywie czasu

o przenikaniu ziarenek piasku

o nabrzmiewaniu stop


tyle razy

obchodzilam zarosle trawa groby

ja bylam na zewnatrz

oni - tam

nie moglam z nimi mowic

inaczej

jak poprzez napis

bylam wdzieczna

splowialym fotografiom


i nie moglam nie moglam sobie wyobrazic


ten pierworodny blad

kazdy z nas musi odkupic sam

[yo_soy_rubia]

więc sięb oprę
o twoje ciało
i będę jak bluszcz
który ramię drrewa porasta

pieszczotą ciasną
otoczę twoje ręce
i szyję prostą
i brwi

usta
przybytek mojej wiary
pieczęcią pocałunku
zamknę na siedem klamek własności

i będziesz mój
tak bardzo
jakbyś nigdy
nie miał własnego ciała

a niebo wieczoru
pochylone nisko
przykryje nas
ciepłą kołdrą mroku

[yo_soy_rubia]

Jestem Julią
mam lat 23
dotknęłam kiedyś miłości
miała smak gorzki
jak filiżanka ciemnej kawy
wzmogła
rytm serca
rozdrażniła
mój żywy organizm
rozkołysała zmysły

odeszła

Jestem Julią
na wysokim balkonie
zawisła
krzyczę wróć
wołam wróć
plamię
przygryzione wargi
barwą krwi

nie wróciła

Jestem Julią
mam lat tysiąc
żyję-

//Też jestem Julią...

[yo_soy_rubia]

Halina Poświatowska to jest podobno człowiek
i podobno ma umrzeć jak wielu przed nią ludzi
Halina Poświatowska właśnie teraz się trudzi
nad własnym umieraniem

ona jeszcze nie wierzy ale już podejrzewa
i kiedy w sen zagłębia lewą rękę to w prawej
zaciska mocno gwiazdę - strzępek żywego nieba
i światłem poprzez ciemność krwawi

potem gaśnie za sobą wlokąc warkocz różowy
ciemniejący na wietrze nocy groźnej i chłodnej
Halina Poświatowska - te trochę garderoby
i te ręce - i usta co nie są już głodne

Filadelfia, XI 1958 r.

[storima]

* * *


w jadowitym brzeku

w szelescie traw

w niezdarnych skrzydlach pszczoly

milosc mieszka


w pocalunki ubrana

jak drzewo w krople

rosne


i gdy mysle o tobie

to tak

jakby motyl trzepotal w dloni

uwieziony i slepy


a czas

przyczajony poza mna do skoku

trzyma w wasach zdzblo

dzisiejszy dzien

[storima]

Rok 1963.
Halina Poswiatowska konczy studia magisterskie Uniwersytetu Jagielonskiego.
Wydzial filozoficzno-humanistyczny.

[storima]

* * *



Heraklicie - przyjacielu nauczyles mnie kochac ogien
i umierac w kazdej chwili.
Odkad ujrzalam twoje pisma - a trawil je ogien,
ten sam, ktory otwiera wnetrza zalakowanych kopert i pochlania miasta,
wiedzialam, ze jestes jedynym prorokiem. Zwiastowales mi ogien jak w innej
mitologii aniol zwiastuje Marii bol. Przepoila moje cialo wiara swietlista i oto
sluzebnica twoja jestem, moim cialem i moja mysla karmiac istnienie twoje.
Spalam sie, Heraklicie, dzien po dniu i mysl po mysli.
Plone.

[storima]

PEWIEN ASPEKT CYWILIZACJI

z epoki kamiennej

prosto w pyl zlowrozebny


oni kochaja kamien

kamien jest jak cialo

cieplym rekom ulegly


a tu im niosa materie

rozmieniona na drgania

w kazdym drganiu smierc


oni kochaja ogien

ogien ktory trawi cialo


a tu im niosa dyskretny

pogrzebowy obrzadek

[storima]

eduseek.interklasa.pl/pictures/artykuly/a_1901/poswiatowska3.jpg

[storima]

www.albertus.pl/galerie/83-08-03248-6.gif

[storima]

www.robiwan.webd.pl/haska/images/img1.jpg
* * *
drzazga mojej wyobrazni
czasem zapala sie od slowa
a czasem od zapachu soli
i czuje jak pode mna
przestepuje z nogi na noge okret
i ocean jest niezmierzony
bez zadnego brzegu
zamknieta w lupinie drewna
jestem cudownie wolna
nie kocham nikogo
i niczego

Halina Poswiatowska

Jestem Julia

[storima]

* * *

Jestem Julia
mam lat 23
dotknelam kiedys milosci
miala smak gorzki
jak filizanka ciemnej kawy
wzmogla
rytm serca
rozdraznila
moj zywy organizm
rozkolysala zmysly

odeszla

jestem Julia
na wysokim balkonie
zawisla
krzycze wroc
wolam wroc
plamie
pogryzione wargi
barwa krwi

nie wrocila

Jestem Julia
mam lat tysic
zyje -


Halina Poswiatowska

http://images.google.pl/imgres?imgurl=http://www.lo32.one.pl/szkola/halina_poswiatowska_01.jpg&imgrefurl=http://www.lo32.one.pl/szkola/patron.htm&h=150&w=100&sz=5&tbnid=TKY5oCmCP6YJ:&tbnh=90&tbnw=60&hl=fr&start=32&prev=/images%3Fq%3D%2BHalina%2BPo%25C5%259Bwiatowska%26start%3D20%26svnum%3D100%26hl%3Dfr%26lr%3Dlang_fr%7Clang_pl%26sa%3DN

[storima]

images.google.pl/images?q=tbn:TKY5oCmCP6YJ:www.lo32.one.pl/szkola/halina_poswiatowska_01.jpg

[storima]

Paryz 14.10.1966.
"Jutro wyprawie sie do innego muzeum,
odkrylam jeden autobus,
co mnie wozi bardzo fajnie
i nie trzeba lazic po schodach w metrze."

[storima]

Julia w autobusie Renault:

members.fortunecity.com/vectis_buses/murun03e.jpg

[storima]

Julia w Paryzu.
Lata 50.
jlhuss.blog.lemonde.fr/jlhuss/images/050007_autobus_plateforme_pantheon.jpg

[storima]

Moje wiersze takze chyba nie byly najgorsze, kto wie, moze zechca je wydrukowac,
jesli zaniose je sama. Postanowilam pojsc na ten wieczor powiatowej poezji w
powiatowym miescie.
(...)
Odbywalo sie to w redakcji codziennej gazety [Gazety Czestochowskiej]
(...)
Rece mi drzaly, kiedy wyjmowalam z torebki zapisane atramentem kartki,
oddychalam z trudem.

[yo_soy_rubia]

Oj storima, storima! To jużbyło! czytaj też troszkę innych postów, bo zdaje
się, chcesz mieć jakiś monopol ... ??

----------------------------------------------------------------------------

moje serce jest władcą absolutnym
ach jak ono się panoszy
przesłania mi cały świat

zagłusza plusk fontanny
szybsze od skrzydeł gołębia
przysiada na parapecie

potem długo patrzy w dół
z ósmego piętra
i cieszy się widząc małość ludzi
i własną wielkość

[storima]

yo_soy_rubia napisała:

> Oj storima, storima! To jużbyło! czytaj też troszkę innych postów, bo zdaje
> się, chcesz mieć jakiś monopol ... ??
>
> ----------------------------------------------------------------------------
watek ten czytam uwaznie;
wiem, ze bylo:)
powtorzylem celowo; jak w teatrze; dodalem portrety;
cieszy mnie , ze nie tylko ja klaniam sie Halinie Poswiatowskiej.

Pozdrawiam

[yo_soy_rubia]

Storimo! to całe szczęście, że nie przeoczyłeś, bo już poczułam się taka...
pominięta :-(
Pozdrawiam również
Julia-Rubia
-------------------------------------------------------------------------------

chciałabym cię zobaczyć raz jeszcze
raz jeszcze
przed wieczorem

chciałabym przeżyć jeszcze jedno
lub nawet dwa życia
żeby móc cię zobaczyć

i tamten ból
który mnie wyniósł
na rozżarzony piasek

i tamten deszcz
kwietniowej niepogody

i ją zdyszaną
podążającą wiernie
wszystkimi moimi śladami

odwracając głowę na zakrętach
krzyczę
żeby nie śmiała przyjść bez ciebie

[storima]

* * *

osleplam odkad jej ma

nie widze swiatla

ona byla moim wszystkim

corka - slonce

corka - gwiazda


spiew ptakow

jrst trenem zalobnym

grabarzami - korzenie kwiatu


zasadzilas jeden

ktory zapachem

przypomina

o jej nieobecnosci


jestem biedna kobieta

matka - garsc piachu

[storima]

* * *



moim sasiadem jest aniol

on strzeze ludzkich snow

dlatego wraca pozno do domu

na schodach slysze dyskretne kroki

i szelest

zwijanych skrzydel

on rano wstaje w moich drzwiach

otwartych na osciez

i mowi:

twoje okno znowu

swiecilo dlugo

w noc

[afekt]

Storima widzę, że nie próżnujesz :) Swoją droga chciałbym zachęcić również do
poczytania prozy Hasi.
"Opowieść dla przyjaciela" czy też "Listy". Warto.

Zwyczajna dziewczyna z Częstochowy. :)

Wrona - tak trzymac

[Gość: gosc]

!!!!!!!!