Bunt dwulatka coraz częsciej mnie przerasta Pomóż!

[justa_m1]

Witam, Moje dziecko 2 lata i 3 m-ce, przechodzi ten trudny etap w rozwoju
BUNT. Coraz częsciej chce mi sie ryczeć, staje sie bezradna i nie wiem co
robic np w syt.: Popołudniowa drzemka. Wiem że jest zmęczone, informuje że
idziemy się położyć i odpocząć. Poczytam mu książki. Dziecko NIE. Ok mówię nie
chcesz spać to nie spij. A Ono w ryk, mega przeraźliwy krzyk. I właśnie ten
krzyk mnie wyprowadza z równowagi. Wrzeszczy ze mama czytaj. To ja kilka razy
przychylam sie gotowa przeczytać. Ale NIE jak tylko zobaczy ze jestem gotowa
mu poczytać to odwraca sie na piecie i Nie. Ale jak stwierdza db nie chcesz to
nie czytam to konczy sie to WRZASKIEM. Nie wiem juz co robić. A te krzyki mnie
dobijaja. Tego typu reakcje powtarzają się bardzo często, np przy wychodzeniu
z domu, negowanie ubierania sie itp. Zdarzenie z popołudniową drzemka
skonczyło sie tak że jak nie chcesz spać i żeby czytała to nie czytam, no i do
tego kilkumin wrzask.grrrr....Staram mu dawać trzy szanse, jak sie tak upiera,
to konsekwentnie stawiam na swoim. Nie chcesz wiec nie bedzie. Nie mam siły
sie z nim siłować i np ubierac na siłe, co nieraz musze zrobić. Ale opadam z
sił czasem jak w ciagu dnia kilka razy urzadzi mi takie sceny, tym bardziej że
calymi dniami jestem z nim w domu.Mam wrazenie że gł. ze mną tak sie
zachowuje, wrzeszczy. Pediatra napomkneła mi że to całkie normalne zachowania
i ze jest ze mna najczesciej w ciagu dnia to wydaje mu sie ze moze sobie na
wiecej pozowlić. Doradzcie, co robić w takich sytuacjach? Staram sie wychodzić
wyluzować jak on tak wrzeszczy, ale nie pomaga mi to zupełnie.

[podkrecone]

ja też uważam że to taki etap już ma twój maluch, natomiast Tobie przydałby się
odpoczynek, myślałaś może nad tym może babcia albo ktoś tam mógłby się zająć
malcem a Ty sobie zrób dzień dla siebie pamiętaj że dzieciom udziela się
nastrój opiekunów więc może warto coś takiego zaplanować wrócisz pełna energii i
siły)

[m_laczynska]

Ja robię tak (właściwie robiłam) w ogóle się nie przejmuję tymi protestami i
krzykami tylko jak coś mamy zrobić to robimy i koniec kropka. Tak naprawdę to
dziecko potrzebuje żebyś wzięła odpowiedzialność nawet jeśli teraz akurat
demonstruje coś innego. Możesz próbować dawać mu wybór w jakiś prostych sprawach
(to czy to - spodnie takie czy takie). A przed drzemką to się nie dziwię - to
bardziej ze zmęczenia płacz, a ten bunt się tylko na to nakłada. Najlepiej
utulić, pocieszyć i położyć spać, albo czytać.
Twoje bezradność tylko nasila takie zachowania. No ale powiedzmy sobie szczerze
- z 2 latkiem sobie nie poradzisz? Na pewno tak.

[lupa_87]

Poczytaj trochę o buncie. Najważniejszą rzeczą o jaką w nim chodzi
to możliwośc samodzielnego podjemowania przez dzieci decyzji. Daj mu
zawsze dwie alternatywy niech wybiera, a jeśli nie wybierze to
informuj o tym co Ty wybierzesz. Potem to już tylko konsekwencja
pozostaje. Dziecko próbuje na co sobie może pozwolić. Potrwa to
trochę nim zrozumie, że krzykiem nic u mamy nie wskóra. Jak się drze
w wyniku tego to wsadź do łóżeczka i powiedz, że jak się uspokoi to
będziesz dopiero z nim rozmawiać. ALbo wychodzisz albo jak się
boisz, żeby sobie czegoś nie zrobił odracasz głowę - byleby nie miał
publiki. I tak aż do skutku za każdym razem na okrągło. Jak dziecko
widzi, że darciem coś osiąga to będzie to robić i już. Ale kup sobie
jkąś książkę typu Przechytrzyć itp.

justa_m1

[camel_3d]

dziecko w tym wieku potrzebuje wlasnie najwiecej regul, ktore sa przestrzegane.
Wtedy latwiej mu opanowac emocje bo wie, ze teraz bedzie to, teraz to, a teraz
to,. Skoro drzemka jest o 12..to chociaz mowi NIE...drzemke robisz o 12.
Skoro jedzenie jest o 13... dzeicko mowi NIE...sadzasz ..i ok. moze nie jest,
ale potem nie bedzie obiadu ..az do podwieczorka.
ITD... nie muszsisz za kazdym razem robic tak jak dzieko "chce". Bo ono tego nie
zawsze chce, ono testuje co sie sanie jezeli powie "nie".
Tak wiec, konsekwencja, staly rytm i cierpliowsc.

[mamasi]

Dokładnie. TEraz maluh potrzebuje aby postawic mu określone reguły.
Skąd ja znam ten bunt nie wiem jak to wyglada przy popołudniowej
drzemce bo mała przestała spać w dzień tuż przed 2 urodzinami, ale
wieczory wygladały podobnie. My mówiliśmy jej że idziemy poczytac
książeczki w łóżeczki, pytanie: którą chcesz tą czy tą? nie czy mamy
jej czytać czy nie bo wtedy jazda z ubieraniem podobnie - Asiu
chcesz zieloną czy czerwoną bluzeczkę? i ok. Często też pomagało gdy
mówiłam że mam pomysł np. zaczynałam ja ubierać i w trakcie
opowiadałam jaki to pomysł (np. musimy coś kupić tatusiowi
pójdziemy zobaczyć czy plac zabaw jest i czy duzo dzieci, a może
zobaczymy nasze łabędzie itd). Pocieszę cię że to mija. U nas dosyć
szybko ale czasami takie dni też się zdarzają. Ogólnie bardo
chwalimy małą - żę super, jaka ona już duża bo potrafi ... Czasami
pomagało tłumaczenie że jej starszy przyjaciel tak nie robi, że robi
to i to itd. Ogólnie dużo cierpliwości, chwalenia, tulenia ale
konsekwencji przede wszystkim bo jak raz się złamiesz o już maluch
będzie to długo pamiętał trzymaj się!!!
p.s. my teraz walczymy z małą bo pyskuje czasami ale ile przy tym
zabawy dla nas...

Do wszystkich...

[justa_m1]

Wielkie dzięki za słowa otuchy i wsparcie. Na krótkim wyjeździe 3 dniowym byłam
2 tyg temu, wiec trochę odetchnęłam. Czasem pomaga babcia, jak przyjedzie na
kilka dni. Staram sie konsekwentnie zachowywać. Może i czasem nieświadomie mi
nie wychodzi. Przyjmuje taktyke nie zwracania uwagi na Jego krzyki, bo jak
proszę aby sie uciszył to jeszcze głośniej wrzeszczy. Staram sie zachować
spokój, spokój i jeszcze raz spokój. I macie rację uzbraja sie w Mega
cierpliwość. Działam jak radzicie daje do wyboru 2 -3 rzeczy ale dziecko stawia
opór i tyle. Mały Koziorożec.
Pozostało przeczekać ten etap buntu. Powiedzcie tylko ile on tak mniej wiecej
czasu trwa? Mamy prawie 2.5 m-ca.
Pozdrawiam

[aretahebanowska]

U mojego starszego skończyło się gdy poszedł do przedszkola. Z
młodszym walczę aktualnie, ale u starszego zaczął się teraz bunt 5-
ciolatka. Trzeba jednak mieć cholernie dużo cierpliwości, i w
rzeczywistości przetrwanie jest ciężkie. Pociesz się, że nie jesteś
sama. Inne też mają tak źle, albo gorzej (choć oczywiście nie
wszystkie - tym zazdrościmy).

[ata99]

Prawie zawsze taki ryk jest objawem zmęczenia.Mój synek potrafi słaniać
się z niewyspania, ale gorąco protestuje przeciwko spaniu. Kładę się z
nim, przytulam, zasypia.Niestety z małym dzieckiem, wiele rzeczy trzeba
robić mimo ryku. Na dorosłe umawianie się z konsekwencjami przyjdzie
czas.

[roneczka]

Takie zachowanie raczej nie jest wynikiem "wypróbowania" granic.
Dziecko w porze drzemki jest mur beton zmęczone.Cokolwiek by nie
mówiło i cokolwiek by nie robiło, potrzebuje tej drzemki.
Mój synek jak dostaje histerii, to nie pozwalam mu na samotne
płakanie.
Od małego jak jest histeria, na hasło Borysek do mamy mały biegnie
do mnie, ja go biorę na kolana i przytulam, czasami kołyszę aż
zaśnie, czasami tylko tulę i całuję aż przestanie płakać.
Małe dziecko w tym wieku poprostu nie potrafi poradzić sobie ze
swoimi emocjami, nie potrafi ich nazwać, określić i często ich nie
rozumie.
Potrzebuje pomocy dorosłych. Potrzebuje naszej akceptacji bez
względu na to co robi, chce mieć swiadomość, że je kochamy
Dwukatek nie jest niegrzeczny, ani nie próbuje w tym momencie
przejąć kontroli. (odróżnić od sytuacji np. w sklepie, gdy robi
aferę, bo matka nie chce kupić loda, lizaka czy soczku)
Musimy odróżnić płacz dziecka z powodu autentycznego cierpienia od
płaczu by coś wymusić.
Polecam książkę "Mądrzy rodzice" - zupełnie inny wymiar
macierzyństwa.

[mamasi]

Ksiązka super - zwłaszcza część na temat płaczu. Polecam choć nie
przeczytałam całej