Która opcja lepsza? (Wychowanie)

[sarabanda2]

Spotkałam się z dwojakim podejściem w stosunku do wychowywania małych dzieci (ok. 9 -18 miesięcy). W jednej rodzinie, widząc zainteresowanie dziecka płytkami CD, schowano je przed nim, udostepniając kilka niepotrzebnych do zabawy. W drugiej w analogicznej sytuacji płyty leżały w zasięgu dziecka, ale miało ono wyraźny zakaz ruszania ich i nigdy żadnej nie dostało, żeby zaistniał wyraźny przekaz: płyty nie są do zabawy.
Ciekawa jestem, która metoda wydaje się Wam lepsza.

[slonko1335]

ta która działa

[mimka23]

Napiszę jak było u mnie. Ja nie chowałam przed dzieckiem takich rzeczy, oczywiście jakieś noże, nożyczki i inne ostre przedmioty tak, ale nie takie rzeczy jak książki, płyty itp. Kiedyś przyszła moja koleżanka i stwierdziła, że powinnam chować przed dzieckiem wszystko, czym uważam, że nie powinno sie bawić. Ja odpowiedziałam jej, że takie coś nie ma sensu w przypadku, gdy często odwiedzamy ludzi, bo wtedy każdy musiałby przed naszym przyjściem chować wszystko w swoim własnym domu. A chyba nie o to chodzi. Dziecko powinno wiedzieć, że pewnych rzeczy nie wolno brać do rączki i tyle. Ale to jest moje zdanie oczywiście, każdy robi jak uważa.

mimka23

[martita1987r]

Zgadzam się z Tobą ja też takich rzeczy nie chowałam. Nigdy nie ściągał też ze stołu, szafek w domu tak jak i w odwiedzinach. (Tylko w sklepach dostaje diabła)

[meg.123]

U nas również nie chowamy przed dzieckiem niczego oraz nie zabraniam może dzięki temu jest spokój bo wszystkiego dotknął sprawdził jak działa np dvd, teraz ma 3 latka i umie obsługiwać np dvd, płytę również sam włoży. Myślę, ze jak sie czegoś zabrania to dziecko tym bardziej to chce i wychodzi awantura.

[marghot]

mi wydaje sie lepsza opcja trzecia;
płyty leżą w zasięgu ręki dziecka, żadnej nie daję do zabawy lecz kilka(naście) razy otwieram pudełka, pokazuję dziecku płytę, pudełko i tłumaczę oraz pokazuję do czego służą

córka nie zniszczyła żadnej płyty

[mimka23]

To też jest dobra metoda.

[lejla81]

Jestem za. Płyty nie są do zabawy, również te niepotrzebne. Dziecko mogłoby ją połamać i się skaleczyć. Jako młoda, niedoświadczona matka pozwoliłam swojemu dziecku bawić się przesuwanymi drzwiami szafy (bardzo był tym zafascynowany), aż do momentu, kiedy przejechał sobie jakimś ostrym elementem po palcach i dosłownie zalał krwią. Od tej pory staram się być bardziej przewidująca, jeśli chodzi o zabawę rzeczami do tego nieprzeznaczonymi.

[ancymon123]

Mój bawi sie drzwiami i powtarza przy tym " a jak włoże raczkę to bedzie płacz i zgrzytanie zębami", "bardzo uważam" itp. Na razie nie włożył. Ja jestem raczej z tych mam, które na wiele pozwalają, na zasadzie- póki się nie sparzy to nie uwierzy. Jak na razie skaleczył sie tylko zyletką/maszynką i wcale się nie przejął, krew leciała a on dalej sie bawił, a tą krew wycierał w to co znalazł w łazience. Jak weszłam wyglądało to koszmarnie

[lejla81]

Tak, tak, mój też po tej przygodzie z szafą ściągnął sobie plaster i mazał krwią po ścianie. Dzieci to twardziele

[wuwuem]

marghot napisała:

> mi wydaje sie lepsza opcja trzecia;
> płyty leżą w zasięgu ręki dziecka, żadnej nie daję do zabawy lecz kilka(naście)
> razy otwieram pudełka, pokazuję dziecku płytę, pudełko i tłumaczę oraz pokazuj
> ę do czego służą

o coś takiego

[mw144]

Nie chowam, tłumaczę, że nie wolno i dlaczego.

[gwen_s]

u nas są dwa sposoby razem...
Leżą na wierzchu płyty, których dziecko nie powinno dotykać i o tym wie, ma też zestawi "swoich" płyt, którymi uwielbia się bawić.

[lupa_87]

Nie chowam - są płyty moje, których wie, że nie wolno mu ruszać i są płyty jego, którymi może się bawić.

[joshima]

sarabanda2 napisała:

> Ciekawa jestem, która metoda wydaje się Wam lepsza.
Hm... To zależy o czym dokładnie mówimy. Jeśli o płytach, to ja zabierałam te na których mi zależało mówiąc: odłożę to na miejsce i dawałam do zabawy niepotrzebne, żeby dziecko zaspokoiło swoją ciekawość. Bez obawy nie zakoduje sobie na całe życie, że płyty wolno poniewierać.

Robiłam tak z wieloma przedmiotami. Jeśli próbowała sięgnąć coś, czym nie powinna się bawić (noże telefony, piloty itp) mówiłam: To nie służy do zabawy. Odłożę to na miejsce. Ale kiedy nie brała już wszystkiego do buzi pozwalałam pod moją kontrola pobawić się telefonem czy pilotem a nawet nieostrym, stołowym niżem, pilnując, żeby nie uszkodziła i nie lizała. Teraz ma prawie dwa lata i sama odkłada na miejsce piloty i telefony, jeśli ktoś je zostawi.

Uważam, że powinno się, w miarę możliwości, pozwolić dziecku zaspokajać ciekawość i zaznajamiać się z tym co je otacza.

[budzik11]

U mnie druga opcja działa. Płyty stoją na stojakach a dzieci wiedzą, że nie wolno się nimi bawić. Nie widzę sensu chowania płyt i dawaniu jakichś starych do zabawy - bo jak znajdzie "dobrą" - to będzie się nią bawił wiedząc, że można, że do tego one służą - a chyba nie tego chcemy dzieci nauczyć.

[misia_matysia]

A u nas działa i pierwsza i druga opcja w zależności od przedmiotu. Płyty, książki leżą na wierzchu i ruszać może ale tylko swoje. Ale piloty do tv i innych sprzętów chowamy na najwyższych półkach bo pomimo "wyraźnego zakazu" wali nimi o ziemię i jeszcze na koniec macha paluszkiem i mówi swoim słodkim głosem "nununu" czyli wie że nie może ale i tak jest to silniejsze od niej.
Najlepsza jest skuteczna metoda i nie ma znaczenia która. Nie ma nic złego wg mnie w chowaniu płyt czy książek czy też innych przedmiotów przed dzieckiem jeżeli nie potrafi się z nimi obchodzić.

[twitti]

U nas opcja mieszana - to co kategorycznie zakazane, nie dostaje. Plyty ktorych nie moze ruszac, sa pochowane tak ze nie siegnie. Te ktore moze ruszac, sa w szufladach, do ktorych ma dostep.

[camel_3d]

preferuje metode, plyty sa schowane i nie do zabawy.
tylko z jednego powodu..pelnieta plyta mozna sobei na parwde duza krzywde zrobic, jest ostra jak noz.

[leneczkaz]

Yyyyyy? Mój 2-latek sam obsługuje CD w swoim pokoju, więc jak miałby to robić nie dotykając płyt? Umie też włączyć DVD ze swoją ulubioną bajką. Ogólnie płyty są nasze więc i jego. Ale on wie do czego służą więc ich nie niszczy.

[kasiazj31]

U nas identycznie, synek też potrafi włączyć CD. Dziecku można przecież wytłumaczyć co do czego służy. Mój dwulatek NIC jeszcze nie zniszczył a ma dosytęp do wszytkiego w domu czego my używamy (płyty, ksiązki, DVD, aparat fotograficzny, telefon komórkowy, piloty). Oczywiście przedmioty niebezpieczne są poza zasięgiem jego rączek (noże, nożyczki, igły itp)

[agazagie]

U nas to samo. Z tym, że wie, które płyty są jego, które taty a które mamy. Naszych raczej nie rusza. A dvd sam sobie obsługuje - wyciąga płytę i wkłada do sprzętu. Co prawda zniszczył w ten sposób dwie bajki z Bobem Budowniczym (zaraz na drugi dzień po kupieniu) ale one chyba jakoś wyjątkowo mocno w tym pudełku siedziały.

[zaz-u]

sarabanda2 napisała:

> Spotkałam się z dwojakim podejściem w stosunku do wychowywania małych dzieci (o
> k. 9 -18 miesięcy). W jednej rodzinie, widząc zainteresowanie dziecka płytkami
> CD, schowano je przed nim, udostepniając kilka niepotrzebnych do zabawy. W drug
> iej w analogicznej sytuacji płyty leżały w zasięgu dziecka, ale miało ono wyraź
> ny zakaz ruszania ich i nigdy żadnej nie dostało, żeby zaistniał wyraźny przeka
> z: płyty nie są do zabawy.
> Ciekawa jestem, która metoda wydaje się Wam lepsza.

Akurat płyty są schowane,chociaż nie wszystkie, natomoast piloty i telefon leżą w zasięgu ręki i nie ma problemu. Mąż zawsze pozwalał córce ( 2,5) "korzystać" ze swojego telefonu i tak zosałao, ja ze swojego nie i też już tak zostało, natomiast Mynio zaczął się wszędzie wspinać ( 11 mies) i teraz jego uczymy ( uczę) ,że np: piloty nie są do zabawy.

[doraxyz1]

Nigdy nie chowałam nic przed dzieckiem. Młody musiał się nauczyć że pewnych rzeczy nie można dotykać.