Nadgorliwa BABCIA

[magda505]

Witam!Poradźcie mi co mam zrobić z nadgorliwą babcią?Jest to moja mama i juz
tyle razy powtarzałam jej żeby się nie wtrącała a ona i tak robi to
samo.Wsadza nos we wszystko jak ubieram córke,co jej daje jeść,nawet do
naszego mieszkania.To jest nie do wytrzymania a ona tego nie widzi.Twierdzi
że jestem jej córką i ma do tego prawo.Już i tak kilka razy poszły iskry z
tego powodu ale to nic nie daje.Ciągle mi dokarmia córke nie docieraja do
niej moje słowa,traktuje wnuczkę jakby była jej córką.Były momenty iż moja
córka bardziej słuchała babci niż mnie!Przecież to już przesada pomóżcie mi
jak porozmawiać z upartą kobietą!!!!!

[haganna]

A opiekuje się nią na codzień?
Ja bym takiej upartej babci limitowała dostęp do wnuczki. Ma być tak, jak ty
chcesz, a jak nie, to do widzenia : "zobaczymy się za tydzień, jak Ci mamo
przejdzie". Prosto i skutecznie.
Babcia nie ma prawa kwestionować Twoich zaleceń. Nie i już.

[aniap26]

mam taki sam problem z moja mama, i moja corka ma juz 3 lata a sytuacja sie nie
zmienila, tez byly z tego powodu awantury i nic to niedalo. moja corka tez woli
babcie ode mnie bo babcia na wszystko pozwala,, kupuje ciagle prezenty i
slodycze. ostatnio mieszkam zagranica wiec mam spokoj ale mama zamecza mnie
nawet przez internet. czekam tylko az moje siostry beda mialy swoje dzieci i
wtedy bedzie mogla zajac sie innymi wnukami.

[anmala]

O to widze, że jast nas więcej. Ja ograniczam dostęp babci do wnuczki. Nie
mogłam sie z nią dogadać (córką) po powrotach od babci. Pisk, wrzask, płacz
generalnie wycie bo nie jest tak jak ona chce. A na dokarmianie babci znalazłam
inna metodę, ona lata za wnuczka z kanapka i okrzykiem przeciez ty nic nie
zjadłaś a ja latam za babcia z tym samym okrzykiem. Babcia się denerwuje ale
troszkę odpuszcza, albo wrecz wyjmuję jedzenie babci z rąk i tyle.

[a_melia]

Ja mam taki sam problem z jedynym wyjątkiem: osobą upartą, głuchą na wszelkie
prośby i z niezmiennym patentem na rację jest moja teściowa. Jedynym plusem w
całej sytacji jest jej wielotygodniowa praca za granicą. Chociaż po powrocie ze
zdwojoną siłą rządzi i stara się podporządkować rodzinkę. Moja rada : omijać z
daleka szerokim łukiem, jak najmniej spotkań. Przynajmniej na moją to działa.
Traktuje to jak karę. Najgorzej jest poprosić ją o jakąkolwiek pomoc. Efekt
murowany: rano ona melduje się u mnie, bo w końcu znowu okazało się, że jest
niezbędna.
Pozdrawiam,
Amelia

[renataas]

Boszz dziewczyny, jak nas wiele. U mnie było podobnie, babcia-teściowa wcinała
się dosłownie we wszystko, łącznie z ilością ubranek dla dziecka (że niby ma za
dużo). Na początku przyjeżdżała codziennie sama ustalając porę )))) I
zaczynało się jazgotanie, nie kładź na brzuszku, nie kołysz wózkiem (na
spacerze), włóż skarpeteczki, zamknij okno (na dworze +20), czapeczka zła bo
nie zawiązywana pod bródką, i milion innych dobrych rad, nie... to było nie do
wytrzymania. Jak jechałam po zakupy, to padał tekst jedź wolno, spokojnie,
załatw sobie wszystko ja się małą zajmę. A ja jechałam jak oszalała z gazem do
deski, żeby tylko jak najszybciej wrócić do mojego skarba. Moim zdaniem to
właśnie babcie powinny zająć się zaopatrzeniem, gotowaniem i sprzątaniem a ja
dzieckiem. Wkurzyłam się raz drugi piąty, poszło ostro, babcia się nieco
nadymała i jakby obraziła. Ale trudno, mówię. Wierzcie mi, czasem padałam na
pysk, ale powiedziałam sobie NIE!!!! Ja chcę wychowywać moje dziecko, ba! mam
nawet taki obowiązek i paszła mi won! Stawałam na głowie, żeby tylko wszyscy
widzieli, że daję sobie świetnie radę bez jej pomocy (wyciąganie gorącej
szarlotki z pieca, z 3 miesięcznym maluchem na ręku). Latałam po 10 razy do
samochodu po siaty z zakupami, albo i z dzieckiem w jednej ręce i torbami w
drugiej. Zdaje się, że dotarło. Do tego jestem osobą, która nie da sobie
niczego narzucić i tak długo będę upierać się przy swoim, aż wygram. Oczywiście
nie da się zastosować moich rad w innych przypadkach, ale ja uważam, że tylko
stanowczość i zdecydowanie. Czasem zdarzają się takie istoty jak moja teściowa,
że dają w końcu za wygraną. Mnie się udało. Widujemy się niezbyt często, ale
jak bardzo kochamy ))))
Pozdrawiam wszystkie nękane mamusie

[mania_j]

O dziewczyny!!!
Sama mam dwoje dzieci - w wieku 10 lat i 2 lata
moje dzieci tez maja babcie - czasem tez nadgroliwe.
Sama jest okrutnym nerwusem, duzo rzeczy mnie denerwuje ale zupelnie nie
rozumiem waszefo nastwaienia do tych babć.
Przeciez one robia to wszystko z milosci. Nie musicie robic tego co wam kaza
ale sluchac rad warto, powiedzcie im co wy o tym myslicie i sie usmiechnijcie.
Ja tez sie czasem denerwuje ale pomyslcie co jest lepsze???
Troska i zainteresowanie babci wnukami czy kompletny brak zainteresowania
nimi???
Pewnie sie oburzycie ale mi sie wydaje ze powinniscie troche przymknac oko na
te nadgroliwe babice - niech sobie doradzaja jak chca wam pomoc.
Babcie przeciez sa dla dzieci takie kochane. Dobrze ze od czasu to czasu troche
poropieszczaja dzieci. Skoro u Was jest rygor w domu to niech chcociaz u tej
babci maja swobode jesli babci to odpowiada???
Nie chce nikomu nic zarzucac - nie chce powiedziec ze za duzy rygor trzymacie -
wcale tak nie mysle. Tylko dajcie babciom kochac wnuki i pozajmowac sie nimi,
na pewno nie zrobia im krzywdy. A dzieci na pewno bede szczesliwe.
Spojrzcie na te bacie troche inaczej, postawcie sie na ich moiejscu - kiedys na
pewno tez bedziecie mialy wnuki i tez bedziecie chcialy uczestniczyc w ich
zyciu.
Pozdrawiam

[renataas]

Zgodzę się i z tym, że czasem trzeba dać luz i pozwolić babci na robienie po
swojemu. Tylko zauważ, że do tego trzeba dorosnąć. Piszesz, że masz dzieci 10 i
2 lata. To już na tyle dużo, że można zacząć akceptować odmienność babci. I
mnie się udało. Babcia nadal robi wszystko po swojemu i ja po swojemu. Ale to
co się działo na początku to koszmar. Zamiast cieszyć się dzieckiem latałam po
zakupy, sprzątałam, albo gotowałam. Bo babci wydawało się, że ona tu jest
jedyna i niezastąpiona, tylko przy maleństwu. Wydaje mi się, że w całej tej
dyskusji bardziej chodzi o to jak pogodzić te dwa światy i nie dać się zjeść,
bo babcia wie lepiej. Poza tym są ludzie, którzy nigdy nie wpadną na to, że
młodzi mają swoje zdanie i swoje racje, i to jest najgorsze. Gorsze niż
nadgorliwość, choć ta ostatnia ponoć jest gorsza od faszyzmu.
Pozdrawiam

[haganna]

Chyba raczej dzieci muszą do tego dorosnąć. Babcia głucha na wszystkie
argumenty, łącznie z protestami i płaczem dziecka SZKODZI zamiast pomagać. I
dopóki dziecko samo nie powie NIE i od babci nie ucieknie, to babcia nie
pojmie, że rzeczywiście źle robi.

[basia313]

renataas napisała:

> Boszz dziewczyny, jak nas wiele. U mnie było podobnie, babcia-teściowa
wcinała
> się dosłownie we wszystko, łącznie z ilością ubranek dla dziecka (że niby ma
za
>
> dużo). Na początku przyjeżdżała codziennie sama ustalając porę )))) I
> zaczynało się jazgotanie, nie kładź na brzuszku, nie kołysz wózkiem (na
> spacerze), włóż skarpeteczki, zamknij okno (na dworze +20), czapeczka zła bo
> nie zawiązywana pod bródką, i milion innych dobrych rad, nie... to było nie
do
> wytrzymania. Jak jechałam po zakupy, to padał tekst jedź wolno, spokojnie,
> załatw sobie wszystko ja się małą zajmę. A ja jechałam jak oszalała z gazem
do
> deski, żeby tylko jak najszybciej wrócić do mojego skarba. Moim zdaniem to
> właśnie babcie powinny zająć się zaopatrzeniem, gotowaniem i sprzątaniem a ja
> dzieckiem.

NO tego to zupelnie nie rozumiem.Babcia to chyba nie sluzaca.

Wkurzyłam się raz drugi piąty, poszło ostro, babcia się nieco
> nadymała i jakby obraziła. Ale trudno, mówię. Wierzcie mi, czasem padałam na
> pysk, ale powiedziałam sobie NIE!!!! Ja chcę wychowywać moje dziecko, ba! mam
> nawet taki obowiązek i paszła mi won! Stawałam na głowie, żeby tylko wszyscy
> widzieli, że daję sobie świetnie radę bez jej pomocy (wyciąganie gorącej
> szarlotki z pieca, z 3 miesięcznym maluchem na ręku).

Kobieto Ty narazilas swoje wlasne dziecko na niebezpieczenstwo poparzenia, dla
udowodnienia babci, ze sama potrafisz.

Latałam po 10 razy do
> samochodu po siaty z zakupami, albo i z dzieckiem w jednej ręce i torbami w
> drugiej. Zdaje się, że dotarło. Do tego jestem osobą, która nie da sobie
> niczego narzucić i tak długo będę upierać się przy swoim, aż wygram.
Oczywiście
>
> nie da się zastosować moich rad w innych przypadkach, ale ja uważam, że tylko
> stanowczość i zdecydowanie. Czasem zdarzają się takie istoty jak moja
teściowa,
>
> że dają w końcu za wygraną. Mnie się udało. Widujemy się niezbyt często, ale
> jak bardzo kochamy ))))
> Pozdrawiam wszystkie nękane mamusie

[mynia0]

z upartymi kobietami rozmawiać sie nie da. niestety, jak bedzie Wam bardzo
doskwierać namolnośc babć, pozostaje tylko ograniczyć kontakty na jakiś czas.
musiałam to zrobić w stosunku do teściowej. pomogło. teraz mam spokój, a babcia
nie daje dziecku nic do jedzenia, dopóki nie pozwolę. a zaczęło się od
czekolady, którą babcia chciała dać 2- miesięcznej wnusi...

wyprowadzić się od mamy / zatrudnić opiekunkę n/t

[g0sik]

[karynk]

A może zastosuj "regulamin"?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23334&w=26098623

karynk

[figrut]

Mialam ten sam problem ze swoja mama.To co przezylam mieszkajac z nia to
koszmar[mialam nawet conocne kontrole czy przypadkiem nie spie zamiast pilnowac
czy dziecko sie nie odkrylo].Potrafila smazyc frytki 2letniej dziewczynce o 12w
nocy-w wieku 5lat corka wazyla juz 30kilo.Teraz juz zeszczuplala-ma 15 lat i
"dziekuje" babci za swoje rozstepy na brzuchu i udach.
Nasze mamy i tesciowe nie maja prawa wtracac sie do NASZEJ rodziny-mialy do
tego prawo gdy bylysmy dziecmi.Babcie sa od rozpieszczania wnukow,ale MADREGO
rozpieszczania.

ps.Tesciowa jest wspaniala babcia dla moich
mlodszych smerfow.

[corokia]

)) moja mama na poczatku tez taka była,
do wszystkiego sie wtrącała itp...
no ale nadszedł dzień kiedy nie wytrzymałam tych
wszystkich "dobrych rad" i wybuchłam poprostu!
i było nawet tak ,ze nie wpuszczałam własnej mamy do domu !
(nie otwierałam jej drzwi chociaz dobrze wiedziałam ze to ona
sie dobija)
okropna jestem co? ale nie dało sie inaczej!
no i po jakims czasie wkoncu zrozumiala,ze to moja -nasza
córka i my mamy swoje zdanie....
teraz jest o nieboooo lepiej! juz nie matkuje mojej córce
i nie daje rad !

[0ania]

Kochaniutka!
Mam ten sam problem (moja mama wmawia mi,ze wnuki kocha sie bardziej niż dzieci).
Też nie mam antidotum.Boli mnie to, ale czekam na rozwój zdarzeń.Może to błąd,
ale co tam!!! Wiem,ze mój synek i tak najbardziej na świecie kocha mnie i
swojego tatusia.