Klaps-bicie ,przemoc??? bzdura!!!

[kobierek1]

Zastanawiam się od dłuższgo czasu i czytam że klaps to przemoc bicie itp.
lpiej dziecko zostawić samo w pokoju to jest dla mnie bzdura jeśli mały
zacząlby sięrzucac krzyczeć i moje tak nie wolno by nie pomogło nie zostawila
bym go samego w pokoju bo to raczej by pogorszyło sprawe pewnie dała bym
lekkiego klapa dla mnie to niejest przemoc nie katuję nie bijędziecka a klaps
przez pieluche chyba nie wiem czy w ogóle boli udawanie ze nic się nie dzieje
też moim zdaniem nie rozwiązuje spawy dziecko wtedy myśli że to normale że tak
można
tylko nie piszcie że taaki 1,5 -2 latek nie rozumie że źle robi bijąc po
trwarzy gryząc czy coś takiego

a następna spawa to to że wczesniej jakoś nas i rodzice nie mówię że wszyscy
dawali klapy i wydaje mi się że dzieci były inne a nie chodziły jak chciały

może przesadzam niewiem ale mam sąsiada 7 latka bezstresowo wychawanego i
teraz matka ma srtes bo sobi z nim nie radz zawsze było Piotrus tak nie wolno
a Piotruś pluł na mamę i niestety tak jest coraz cześciej

[vvega]

było na ten temat już parę wątków.
ja myslę że wychowanie bezstresowe nie polega na tym że dziecko może szystko
robić, a na tym że pozwala mu sie robić to co nie jest dla niego i innych
niebezpieczne czy przykre, i jesli ktoś dobrze pojmuje co to znaczy wychowywać
bezstresowo to nie wejdzie mu dziecko na głowe.
co do klapsa to niestety to nie to sposób na wychowanie dziecka tylko sposób
na wyrzucenie z siebie swojej agresji pobudzonej bezradnościa w danym momencie,
a dla dziecka jest upokarzające. Ja nie potrafiłabym uderzyć swojej córki.

[lgosia1]

klaps to nauka dla dziecka, że jak nie będzie dawało sobie rady z innymi
ludźmi, kolegami, bratem, siostrą, współpracownikami no i w końcu z rodzicami -
to może sobie poradzić klapsem, "delikatnym" trzaśnięciem w mordę, tudzież
lekkim zarysowaniem czyjejś denerwującej facjaty scyzorykiem - bo przecież nie
ma innych rozwiązań nie? Żadne tam psychologiczne mediacyjne postępowania nie
są tak dobre - jak zdzielić kogoś w dupsko. Przecież inaczej ludzie nie
potrafią niczego zrozumieć! W końcu mama od dziecka uczyła jak skutecznie
klapsami rozwiązywać problemy i jest to super doskonały sposób. No lepszych nie
wynaleziono. Gdyby wynaleziono, to ludzkość żyłaby w wiecznej szczęśliwości, a
tak zbrojnymi klapsami rozwiązujemy wszystkie konflikty - później jedynie
modlimy się o pokój na ziemi))))))

Chyba nie muszę dodawać, że jestem zwolenniczką setek psychologicznych metod -
ale nie klapsów. No tak, ale trudniej nauczyć się tych metod, trudno poczytać
na ten temat książki, trudno pójść do psychologa i spytać się o radę, lepiej
przyłożyć swemu ukochanemu dziecku w dupsko))) W końcu mnie lano też i na
normalną osobę wyrosłam ?
żeby nie było wątpliwości.... wcale nie jestem zwolenniczką bezstresowego
chowania. Dziecko musi ponosić konsekwencje swych czynów - tylko na miłość
boską są setki innych metod - nie
tylko "klaps"....

[lgosia1]

wypowiadałam się już na wielu podobnych wątkach, ale teraz mi dopiero przyszło
do głowy... pytanie raczej - nie argument.
Zwolenniczki klapsów wytłumaczcie mi proszę czym się różni klaps w dupkę
nieposłusznego dziecka od spoliczkowania nieposłusznej żony. Przecież skoro do
dziecka coś tam nie dociera i trzeba go zdzielić w dupsko, tak samo nie dociera
coś tam do żony więc mąż musi ją zdzielić w mordę przecież. No czym to się
różni? Czy mogę się posunąć dalej i stwierdzić że zwolenniczki klapsów dla
nieposłusznych dzieci są również zwolenniczkami klapsów w policzek dla
nieposłusznych żon? Chodzi mo oczywiście o sytuację policzkowania
nieposłusznych żon - czyli o takie plaśnięcie w gębę, które nie jest katowaniem
przecież - no od takiego plaśnięcia przecież się nie umiera nie?

[lgosia1]

ach i jeszcze skoro mam wenę twórczą... to dodam, że takie policzkowane żony
jakie grzeczne są. Obiad podadzą na czas, gazetę przyniosą. Od czasu gdy klapsa
w gębę dostają to takie pokorniejsze jakieś. A te żonki bezstresowo chowane to
pyskate, domagają się jakiegoś bzdurnego równouprawnienia i jeszcze mają
czelność kazać facetom kosze na śmieci wynosić. No nie ma lepszego chowania niż
przez walenie (delikatne oczywiście - nie tam żadne katowanie) w twarz.
Pokornieje od razu żonkisia jak i synek który klapsy w tyłek dostaje. Czyli
cele wychowawcze spełnione. Jest tak - jak wydaje się temu klapiącemu- tak jak
powinno być

[aka10]

Dawno juz sie tak nie usmialamBrawo!Pozdrawiam.

[vvega]

ja też

[acorns]

> klaps to nauka dla dziecka, że jak nie będzie dawało sobie rady z innymi
> ludźmi, kolegami, bratem, siostrą, współpracownikami no i w końcu z
rodzicami -
>
> to może sobie poradzić klapsem, "delikatnym" trzaśnięciem w mordę, tudzież
> lekkim zarysowaniem czyjejś denerwującej facjaty scyzorykiem - bo przecież
nie
> ma innych rozwiązań nie?


Problem w tym, że czasem naprawdę innych rozwiązań nie ma. Chciałbym, żeby na
świecie były tylko takie osoby do których dociera słowo mówione, spokojnym
tonem wyrażona prośba. Niestety tak nie jest, więc czasem trzeba spoliczkować
żonę, pogiąć patelnię na głowie męża, dać dziecku klapsa, obić ryja dresiarzom
drącym mordy o 2 w nocy.

> Dziecko musi ponosić konsekwencje swych czynów - tylko na miłość
> boską są setki innych metod - nie
> tylko "klaps"....

Córka moja jest karana wyłącznie naturalnymi konsekwencjami tego co sama zrobi
lub czego nie zrobi. Po prostu w pewnym momencie zabieram jej znad główki
parasol ochronny i te konsekwencje spadają na nią. Już czas ku temu. Nie będę
przecież klapsował 11sto latki (no chyba, że tak w żartach). Nigdy jej nie
klapsowałem za karę. Niemniej jednak czasem trzeba dać dwulatkowi klapsa po to,
żeby potem nie musieć bić sześciolatka. Mi się trafił wyjątkowo cywilizowany
egzemplarz, więc tych klapsów dawać nie musiałem. Zresztą i tak wiedziałem jak
jej spuścić trochę pary. Wyładowywała się podczas zabawy i nie starczało jej
energii na dzikie awantury i wrzaski w domu, czego ciężko doświadczają
niektórzy rodzice.

[lgosia1]

acorns a co ty na taką teorię, że klaps rodzi klaps. Tzn klaps rodzi
górnolotnie mówiąc - agresję tylko taką ze spóźnionym zapłonem? Ja wyznaję
filozofię, że jak najbardziej da radę wychować dziecko bez klapsów stosując
różne inne metody po fakcie nieposłuszeństwa - nawet dwulatka, nawet roczniaka -
z którymi się filozoficznie nie pogada lub- jak zauważyłeś - można zapobiec
nieposłuszeństwu przed... i wtedy niepotrzebne będą żadne metody "po", bo "po"
żadnego nie będzie. No właśnie... chociażby to wyładowywanie się podczas
zabawy
Gdybyśmy tak wszyscy mieli więcej świadomości na temat całych tych mechanizmów
sprawczych w zachowaniach ludzkich, to naprawdę żadnym dresiarzom ryja obijać
byśmy nie musieli
Co do słowa mówionego.... na moim mężu np większe wrażenie robi moje milczenie.
I tak jest zachwycony tą ciszą, że od razu pokornieje Przecież to oczywiste,
że z dwulatkiem się filozoficznie nie pogada, tak samo jak oczywistym jest, że
można sytuację problemową załatwić inaczej niż klapsem. No ale to tyle wymaga
wysiłku z naszej strony a taki klapsik w dupę czy gębę jaki przyjemny dla nas
jest nie? Nie dość, że posłuszeństwo wyegzekwowane (chwilowo) to jeszcze
adrenalinka mile łechce po mózgownicy, no i jaka wartość nasza wysoka, wszak to
my mamy rację i wiemy lepiej, a nie tam jakiś taki głupi dwulatek nie? I tyle
miłych dla nas wrażeń w imię światłego celu "dobrego wychowania naszego
dziecka". Przecież dziecko nam nie odda nie? Nie zarzuci nas argumentami, z
którymi tylko problem byśmy mieli, bo trzeba by było wytężyć siły mózgowe na
jakieś zbędne analizy. Walimy se klapsa i spokój. Znaczy się nie se, tylko
naszemu jakże ukochanemu dziecku - i to wszystko usprawiedliwione celem
wychowania naszego dziecka na porządnego człowieka.

[lgosia1]

acorns napisał: "Mi się trafił wyjątkowo cywilizowany
egzemplarz, więc tych klapsów dawać nie musiałem. Zresztą i tak wiedziałem jak
jej spuścić trochę pary. "
acorns - śmiem jeszcze twierdzić, że wcale nie trafił się tobie cywilizowany
egzemplarz.... egzemplarzowi trafił się po prostu cywilizowany ojciec.
Odnośnie swojego dziecka, boję się trochę, że mniej cywilizowana będę i
jakiegoś klapsa w "szczytnym" celu jednak popełnię. Bo z natury leniwa i
impulsywna jestem

[lgosia1]

halo halo???? jest może jakiś wolny zwolennik - lub zwolenniczka klapsów do
dyskusji???? Wenę mam dzisiaj - z chęcią podyskutuję....

[margarettka]

ja tam nie mam wytlumaczenia dla klapsow, tak czy smak, to wyraz NASZEJ
bezsilnosci/bezradnosci?braku cierpliwosci. Mam prawie dwulatka i czasem reka
swierzbi, zeby normalnie przylac, bo zupelnie sie nie slucha 1000 razy mowie ze
czegos nie wolno a on swoje i to z ta taka zlosliwa mina Dobrze wie w czym
rzecz, bo rozgarniety jest...ale nie zamierzam i nie pozwalam sobie na wygode
jaka jest przylanie bezbronnemu 12,5kg dziecku, ktore ufa tylko mi, kocha poki
co tylko mnie i swojego tate, liczy tylko na nas, w zwiazku z czym tylko nas
sprawdza nerwowo i daje sie we znaki. Jakim prawem mam go bic? Ja nie chce zeby
mnie ktokolwiek bil, nawet jak jestem nieznosna...naprawde mozna uzyc innych
metod, ja czesto przeczekuje, wycghodze do drugiego popkoju, licze do 10 i
wierzcie mi, ze nerwy czasem mi puszczaja zdrowo, ale bicie (a klaps tez tym
dla mnie jest) jest ostatnia metodo, po ktora bym siegnela, bo dla mnie nie ma
na to wytlumaczenia procz wlasnego wyczerpania i braku cierpliwosci.

To sie zdarza i nie dramatyzuje jesli nawet jakas mama pacnie w pupe
dziecko...o ile ma swiadomosc, ze to nie bylo dobre. Martwi mnie fak, ze
niektore mamy uwazaja, ze klaps to nic groznego... A czy pomyslalyscie jak sie
Wasze dziecko wtedy czuje? Jak moze czuc sie czlowiek, ktorego bije olbrzym w
porownaniu do niego i jeszcze jesli tym olbrzymem jest jego najukochansza mama
ktorej ufa i w ktorej ramionach sie uspokaja i szuka pocieszenia...

Po prostu uwazam, ze pewnych granic nie mozna przekraczac... nie mozna i
koniec, a jesli to zrobimy (jestesmy tylko ludzmi) to potrafmy przyznac sie do
bledu...

kobierek

[lgosia1]

kobierek - na złe forum trafiłaś. Wejdź na KMW - tam się przyklaskuje wszelkim
objawom normalności w tego typu wydaniu - jak twoja filozofia na temat klapsów.
A im bardziej ta normalność idzie w stronę "niepopularną" w sensie "społecznie
naganną" tym większy poklask. Cholerka też tam chyba dyskutantów powinnam
poszukać. No nikt dziś ze mną nie chce dyskutować buuuuu(((

[sunflower]

lgosia1 napisała:

> kobierek - na złe forum trafiłaś. Wejdź na KMW - tam się przyklaskuje
wszelkim
> objawom normalności w tego typu wydaniu - jak twoja filozofia na temat
klapsów.
>
> A im bardziej ta normalność idzie w stronę "niepopularną" w
sensie "społecznie
> naganną" tym większy poklask. Cholerka też tam chyba dyskutantów powinnam
> poszukać. No nikt dziś ze mną nie chce dyskutować buuuuu(((


Igosia, czy Ciebie nie za bardzo odurzył zapach gotowanej kiszonej kapusty ?

Pierwsze: Na KMW są matki ganz normalne. Nie przepite indywidua traktujące
kablem od żelazka swoja spłodzoną w pijackim zwidzie gromadkę.

Drugie: Ty nie dyskutanta szukasz, lecz poklasku. Zresztą, o czym tu
dyskutowac ? Jak ktos chce dzieciakowi dac klapsa, to Igosi nie bedzie się
tłumaczyl po co i dlaczego.

Trzecie: Wez sie do czegos pozytecznego, jak cierpisz na nadmiar energii. Tu
nikogo nie nawrocisz i nie zbawisz, ba, nawet nikt tego nie chce.

[joanna9920]

odwal się od KMW

[lgosia1]

no właśnie na tym KMW polega, że dowala się do wszystkiego, ale nie daj Boże
coś o KMW napisać, to się słyszy ODWAL SIĘ. Odwalam się, bo dyskutantów na
poziomie tam nie znajdę, a wbrew pozorom nie poklasku szukam, tylko
kontrargumentów. No coż joanna 9920 mam nadzieję, że nie każda uczestniczka KMW
jest poziomem podobna do ciebie?

[lgosia1]

ech kończąc temat z KMW chciałam przeprosić wszystkie mamy na KMW które są
jednak dyskutantkami na poziomie. Bo jednak tam są takie, choć jak widać nie
wszystkie. Jak wszędzie zresztą. Odwalam się na dobre - pa

[antonina_74]

Kurczę - miałam zniknąć z forum - ale Lgosiu tym razem przesadzasz Był na
KMW wątek o klapsach, długaśny i rozbudowany - poszukaj - z konkluzją bardzo
podobną do wszystkich wątków o klapsach - czyli czasem zdarza nam się ale nie
popieramy metody.
Tyle że na KMW można się przyznać że się zdarza i nie dostać od razu po łbie.

[lgosia1]

antonina nie czytałam tego wątku Miałam wczoraj fazę na dyskusje i naprawdę
próbowałam kogoś do niej sprowokować. Czasami naprawdę jestem ciekawa tych
kontrargumentów przemawiających za klapsami. Tym bardziej, że mój mąż i
przyjaciółka są za - tylko że ich argumenty jakoś nie przemyślane są. Myślałam,
że sprowokuję kogoś z KMW do rozmowy a tu kicha. Odwal się i tyle Lecę zaraz
na KMW poszukać wątku - chociaż, kurczę - ciasto muszę teraz robić. Poczytam
innym razem

[acorns]

Klaps ma wymowę symboliczną. Nie liczy się klaps jako uderzenie, bo on i tak
nie jest bolesny. Liczy się to w jakich okolicznościach został wymierzony. Z
córką zawsze sobie żartowałem w sposób taki, że jak ona leżała na brzuchu i np.
czytała książkę to ja przechodząc dawałem jej klapsa w tyłek. Klapsy delikatne
nie były. Z pewnością mocniejsze od tych, które za karę wymierzają mamusie
choćby dlatego, że dużo pracowałem fizycznie, więc ręce mam dość ciężkie. A
Młoda tylko się śmiała. Więc nie o sprawienie bólu tu chyba chodzi tylko o sam
fakt wymierzenia kary bo taki sam klaps dany w żartach nie robi wrażenia.
Ja tak układam relacje z córką (z innymi ludźmi również) żeby unikać sytuacji
konfliktowych. Wychodzę z założenia że tak jak w medycynie leczyć się powinno
przyczyny a nie objawy tak i w wychowaniu trzeba stawiać na unikanie przyczyn a
nie działania doraźne w postaci walki ze zbuntowaną z różnych przyczyn 11sto
latką.

[76kitka]

dla mnie klaps to przemoc, choć mam kilka na swoim sumieniu. Wychowywanie, nie może być bezstresowe, bo nie da się uniknąć stresu w przyszłości, a dziecko nie nauczy się jak sobie z tym radzić, ale karać można w inny sposób, usadzić na kanapie na dwie minuty, zabrać narzędzie zbrodni jeśli np. bazgrze po ścianie, a wie, że nie wolno, szlaban na wieczorynkę. Na moijego małego najbardziej działa sadzanie. Mam wybitnie kreatywne dziecko i gdybym za wszystko miała Go karać biciem, zamiast ręki urosła by mi trzepaczka do dywanów. Żałuję każdego klapsa, ale czasem zabraknie mi cierpliwości, jednak wiem, że wtedy robię źle, nie szukam dla siebie wytłumaczenia.

[ania800]

śmiać mi się trochę chce z tych metod typu rozmowa tłumaczenie szlaban na
wieczorynkę to dobre dla 5 lata a nie dla 2 latka

u mnie osttnio było na topie bicie wszyskich po twarzach i naprawdę próbowałam
wszystkiego nie zwracałam uwagi-jeszcze gorzej tłumaczyłam że nie wolno to boli
-nic z tego nadal bił

[marghe_72]

nie chce mi sie powtarzac po raz enty tego samego

sugeruję poszukac podobnych watków na forum Wychowanie i Emama

Klaps nie jest metodą wychowawczą
Wychowanie bez klapsów to nie wychowanie bezstresowe
Dziecko zasluguje na szacunek, a jesli kogoś szanuje go Go nie piorę po tyłku/
łapach, twarzy...

to tak w duzym skrócie