Pająki

[tunia30]

Błagam, tylko się ze mnie nie śmiejcie... Nie wiem, gdzie zadać to pytanie. Za
oknem w pokoju mojego synka pająki zrobiły sobie ogromne pajęczyny. Są dwa o
średnicy ok. 1 cm i 1,5 cm(bez nóg). Mąż mi próbował wytłumaczyć, że dzięki
temu nie wlatują owady do pokoju synka. Mogłam je tolerować latem, ale teraz
zastanawiam się, co się dzieje z pająkami jesienią i zimą? Czy przypadkiem nie
wchodzą do domu jak myszy? Boję się o synka, czy może takie "paskudztwo"
pokąsać dziecko. Ja się ich boję (mam niezdiagnozowaną arachnofobię). Kto zna
się na tym: trzeba się pozbyć tych pająków czy same sobie pójdą?
Dziękuję za pomoc i pozdrawiam
Tunia
P.S. Tylko mi nie piszcie, że: Szczęśliwy dom, gdzie pająki są.

[nilgau]

daj im tego męża "antenboroła" na pożarcie to same sobie pójdą

[magdamroziuk]

Sprzątnijcie je i tyle...

[sabko]

Matko, już na samą myśl ciarki mnie przechodzą, natychmiast bym je usunęła

[76kitka]

Ja mam pod okapem krzyżaki, podglądamy je z Mikołajem, do domu nie wchodzą. Czasem znajdę w domu pająka domowego, taki dość duży czarny. Przykrywam go słoikiem, mąż jak wraca, to nieproszonego gościa eksmituje za okno. Ja się nie boję, ale nie dotknę pająka. Pająki są pożyteczne więc szkoda je zabijać. Odkąd urodził się mały pokonałam swoje obrzydzenie do malutkich żabek, traszek, ślimaków, zaskrońców bo synek uwielbia podglądać. Potrafi w lesie stanąć jak wryty nad żukiem gnojarzem i wołać: -"mama zobac jaki piękny robacek". Więc muszę się trochę pozachwycać, a potem głupio by mi było obiekt jego zachwytu zadeptać, czy zdzielić gazetą Muchy i komary zabijam Jesli się chcesz pozbyć pająków poproś męża, żeby pozamiatał wnękę okienną , pająkom nie zrobi krzywdy, a najprowdopodobniej się wyprowadzą w inne miejsce. Ja moje krzyżaki wyprowadziłam z nad drzwi, bo wieczorem kiedyś wychodzę z domu, a tu mi się taka tarantula opuszcza na nici, mało na zawał nie zeszłam.

[magda505]

oj ja też miałam duży szok ,kiedyś wynajmowaliśmy pokój z kuchnią w takim
starym domu z ogrodem tam to sie działo!ja jak widziałam pająka to go od razy
laczkiem pocałowałam ale bylo lato wtedy i budze sie rano otwieram oczy a tu
przed moim nosem zaledwie 10cm duzy gościu na nitce sobie spaceruje wyobraxcie
sobie co było!!!!o mało nie wskoczyłam na szafke mój mąż miał ubaw ze mnie.

[joazuza]

Rozumiem Cie, nie boję sie myszy, żab, chyba niczego takiego, ale pająki mnie
paraliżują... wychowałam sie w starej kamienicy, boło ich mnóstwo... modliłam
się żeby przyszła zima....
i mam wrażenie, że moja fobia zaczęła się się od ...pająka w poscieli łóżka,
którego zabaczyła wracając po kąpieli jako 4-latka....
moj maz mnie rozumie, szanuje moj lek i usuwa wszystko... zanim zobaczę... i za
to tez go kocham.
Co ciekawe pająki mniej na mnie "działają" w lesie....

a teraz mam siatki w oknach ze względu na komary i blogosławię to!!!

[emonik]

Dołączam do klubu.
Wolałabym jechać z psychopatą w windzie niż z dużym pająkiem
Brrrr...
Przy córeczce, która tę fobię wyssała chyba z moim mlekiem staram się zachować
zimną krew i tłumaczę, że pająki są pożyteczne, piękne, itd itp...

[weronikarb]

Tez mam ta fobie i synek (3l) tez - przeze mnie.
Kiedys jak mial około 1,5 roku w dobrej wierze przyszedł do mnie do pokoju z
zacisnietą piąstką i mówi "mama masz", wyciągam rękę a tam wielki pająk.
Darłam się jak opętana , wskoczyłam na fotel, i machałam rękami.
Wziął mnie z zaskoczenia synek
Od tamtego czasu mimo tłumaczeń on też się boi

[mama007]

emonik napisała:

> Dołączam do klubu.
> Wolałabym jechać z psychopatą w windzie niż z dużym pająkiem
> Brrrr...

jestes the best ))))

o matko...

[czarnauk]

dla mnie sprawa jest prosta - pozbyć się pająków a na okna moskitiery! pająki są
pożyteczne ale nie w domu, błagam! w domu ma być czysto! gdy w domu widzę pająka
- a zdarzało się - poprostu wszystko sprzątam!

[dirgone]

Ja wyssałam fobię pająkową z mlekiem matki. Niestety. Było mi z tym strasznie,
bo doszło do tego, że kiedyś siedziałam 3 godziny w łazience i wyłam, bo na
suficie był pająk i bałam się, że jak przejdę pod nim, to on akurat na mnie
spadnie (miałam wtedy 12 lat).Po tym incydencie, kiedy wpadłam naprawdę w
straszliwą histerię, postanowiłam z tym walczyć. Od stóp do głów ubrana
specjalnie szukałam pajęczyn, żeby oswoić się z widokiem pająków. Dziś mam lat
26 i mam obsesję w drugą stronę, bo pająki bardzo lubię, a mój zbiór figurek,
rysunków, biżuterii "pająkowej" i zabawek pająków jest przeogromny.
Pająki za oknem są nieszkodliwe. W domu tym bardziej i wcale nie świadcza o
brudzie. W domu są nawet bardzo pożyteczne, bo go nam oczyszczają z o wiele
gorszych zwierzątek. I nie pamiętam, żeby mnie jakikolwiek ugryzł (a wszystkie
bez wyjątku biorę na ręce i wynoszę w bezpieczniejsze miejsce)
Piszę to dlatego, że pamiętam moją straszliwą fobię, która mnie po prostu
paraliżowała w dzieciństwie. Całą rodzinę z niej wyleczyłam, za co każdy mi
dziękuje. Proszę więc - nie przekazujcie jej swoim dzieciom.

[mamusia111]

Witam.Ja również przerażliwie boję się pająków,i choć nic nowego
niepowiedziałam tak jest.Zaczeło się jak miałam ok.10 lat i u babci w wannie
zauważyłam takiego ogromnego zagranicznego(uciekł sąsiadowi)pająka z super
kolorami.No i koniec,od tego momentu jak widze to mnie trzęsie i nieważne czy
pożyteczny czy nie to biore coś i go trzaskam.No chyba że jest naprawdę duży to
lece po kogoś by go usuną.Może jestem tyranem dla pajączków ale przenigdy
niepozwole by taki by łazikował po domu,a że strasznie się ich brzydze i boje
to niewezmę do ręki,czasem nawet dreszcze mnie przechodzą gdy mam je zabić
naprzykład kapciem.No cóż nasze zmory nas prześladują a my ich.Na twoim miejscu
wziełabym mężunia i zmusiłabym go by nieproszonych gości usuną ale tak by
dziecko niewidziało(można powiedzieć że poszły na spacer)I koniec
kropka.Powinien szanować twój lęk przed nimi i zrobić wszystko byś w swoim domu
czuła się bezpiecznie.Już wole komary,muszki i inne zwierzątka (prócz
wężów,żmij,zaskrońców) niż te paskudy.Pozdrawiam wszystkie mamusie z kapciami w
dłoni

[lena99]

A w jaki sposób zwalczyłas te fobię?

[klaviatoorka]

te bestie z horroru zatruwają mi życie od dziecka,są dla mnie wrzodem na
pięknym łonie natury, kudy im do wesolutkich jaszczurek,aksamitnych myszek,
czyściutkich węzy, spokojnych ślimaków,tęczowych gó..żernych much,
tłuściutkich jak bobaski białych robali? wszysko co żyje jest piękne i ciekawe,
ale nie te ponure, ciemne,niebezpiecznie szybkie(i czasem SKOCZNE), knujące coś
pokątnie na swych podstępnych pajęczynach potwory! rozprawiam się z nimi za
pomocą cudownego środka RAID PRZECIWKO OWADOM BIEGAJĄCYM- zawsze mam w zapasie
kilka butelek, od czasu do czasu robię odpajęczanie piwnic, strychu,garażu,
okolic okien, ale i tak na wsi i w pobliżu lasu wracają jak złe sny..
życzę powodzenia w zwalczaniu!

[aluczak76]

Witajcie, okropnie się boję tych włochatych bestii - i choć moja babcia (teraz
86 -letnia jest biologiem -arachnologiem i pisała prace naukowe na temat 8-
śmio nożnych potworów - nie była nigdy w stanie mnie do nich przyzwyczaić. Mam
teraz od kilku dni 30 lat i niemalże 2-letniego Julka i bardzo nie chcę żeby po
mnie odziedziczył arachnofobię - postaram się więc nad nią zapanować (nie jest
to proste, choć istnieje metoda ekspozycji - taki trening psychologiczny
(skończyłam psychologię)! Pozdrawiam wszystkie Arachnofobki!
Ania
PS.
Niech żyją myszki, szczurki, węże, jaszczurki, żaby etc...
N

[lena99]

Możesz coś więcej napisac nt. tej metody ekspozycji?

brrrrrr okropność

[mamusia79]

Też nie cierpię, mam w oknach wstawione siatki, ale i tak jakoś wchodzą! Mojego
znajomego ugryzł w okolice serca. Miał w kamizelce, założył, chyba przycisnął,
pająk poczuł się zagrożony i użarł. Od razu na pogotowie, dostał jakiś zastrzyk
i było lepiej. Bałam się, boję i będę się bała.... Niestety. Mam nadzieję, że
nie przejdzie na moją córcię.

[ira.siad]

Tunia30 gratuluję problemu !!!!!!!!!!!!!!!!
Nie macie w domu kapci ???????????????????

[tunia30]

To nie o to chodzi - jakby mi biegał po podłodze, to pewno bym go laćkiem
zdzieliła, ale one są (a raczej były za oknem) i w sumie nie chciałam ich
zabijać. Myślałam ,że może przezwyciężę swoje lęki, ale z drugiej strony bałam
się, czy mogą sobie wejść do pokoju synka i po nim łazić. Bardzo się staram ,by
syn nie odziedziczył po mnie żadnych fobii. Nie boję się myszy, szczurów, żab,
jaszczurek, węży itp., tylko jakoś do pająków nie mogę się przekonać. Po moich
apelach mąż zrzucił te pająki z ich pajęczynami i mam nadziję, że nie wrócą - on
sam przyznał, że się ich bał, bo były już duże i "tłuste".
Pozdrawiam i dziękuję
Tunia

[baenshee]

buhahahaha jak bez nóg to w czym problem ?? ja mam za oknem takiego
dużego,ładnie odchowanego krzyżaka i zagroziłam, że jak mi mojego Leona zabiją,
to ich pogrzebaczem potraktuę... nie wspomnę o jakichś ok 20 sztuk
mieszkających w pokoju, takich małych , i kolejnych kilkunastu w kibelku....
one są słodkie i kochane, po co je zabijać ?? niech sobie zyją