MAm dość!!!!!!

[dana184]

Moja 17 miesięczna córeczka o wszystko krzyczy, bije mnie. mam juz dość i nie
wiem co robić. Jak jest coś nie po jej myśli to jest katastrofa!!!Jutro
wyjezdzam z nia nad morze z przyjaciółmi, których dzieci są idealne, nie
płaczą, nie histeryzują, sa idealne!!!! A ja zawsze się wtedy denerwuję, co
ta moja kochana mała myszka znowu wymyśli. A przy kimst jest jeszcze
gorzej.Znacie jakies sposoby na poskromienie takiego małego nerwuska? Muszę
dodać, że raczej jestm konsekwentna.

[slonko1335]

Do weekendu byłam załamana, wydawało mi się, że tylko moje dziecko jest takie,
że to ja mam małego demona. W niedzielę przyszli znajomi z córką w podonym
wieku, urządzały histerię obie na zmianę albo tłukły się i zabierały sobie
zabawki, widać taki wiek ale fakt upierdliwe to jest. My wróciliśmy z wczasów
wcześniej bo Mała nam tam koszmarek urządziła i juz mieliśmy dość serdecznie

[agaruda1]

Jak mojemu wlacza sie opcja nerwus, natychmiast zostaje wlozony do lozeczka albo
kojca i czekam, az histeria minie. Ma 13,5 miecha. POMAGA!!!

[joasia1234]

Nie boisz się, że zacznie traktować łóżeczko i kojec jako karę? I nie będzie
chciał w nich siedzieć, a w łóżeczku spać?
Ja staram się moją przeczekać. Zazwyczaj udaje się, bo trwa to krótko. Ale nie
próbowała mnie uderzyć, a jej napady złości są raczej umiarkowane.

ignorowanie i oddawanie

[olamazur]

Jak mój mały miał histerię, to ignorowałam. Jak mnie uderzył, to mu oddawałam*.
Histerii ma teraz bardzo mało, uderza z rzadka - wyrósł powoli (ma 26 m-cy).

* zawsze lżej niż on mnie, zawsze natychmiast i w to samo miejsce (on mnie w
ramię - ja go w ramię, on mnie w nogę - ja go w nogę itd.), zwykle po dwóch
wymianach ciosów złość mu przechodziła i przeradzała się w wygłupy i żarty;
dodam jeszcze, że zanim zaczęłam stosować taką metodę, wyczerpałam wszelkie
możliwości słownego do niego dotarcia: tłumaczyłam, tłumaczyłam, tłumaczyłam,
prosiłam, prosiłam, prosiłam... i na nic. Dopiero "jak Kuba Bogu, tak Bóg
Kubie" pomogło.

[przyszla_mama1]

jesli chodzi i jeczy bez powodu nie zwracam uwagi a jesli sie nudzi pokazuje mu
jak sie bawic lub robie piaski lub wymagam pomocy w pracach domowych(Prosze o
zmiotke,daje sciereczke do wycierania mebli itp) zeby byl czyms zajety,jesli
czegos mu zabronie to sie zlosci i chce mnie "zbic" wiec chwytam zdecydowanie
za reke i mowie ze tak nie wolno i nie ladnie! a pozniej mowie ze ma mnie
przeprosic bo zrobil mi przykrosc.. po paru razach nie musze mowic o
przeprosinach bo Filip bierze zamach i pozniej rezygnuje i tylko sie przytula.
wiec jest juz lepiej.

[esse1]

Moja córa tez ma podobne napady, choc ostatnio coraz rzadziej. Jesli zaczyna
krzyczeć i zlościc sie - patrzę jej w twarz i bardzo stanowczo mówie, że mama
tego nie lubi, prosze zeby mi pokazala, co chce dostac itp. Jesli to nie pomaga
i wpada w histerie, po prostu pozwalam jej krzyczec, jestem w poblizu ale ja
ignoruję. Kiedy widze, ze sie troche uspokaja, proponuje przytulenie - gdy znow
zaczyna, odwracam sie. W koncu wyciaga raczki, pozwala sie przytulic i
uspokaja. Wtedy jej tlumacze, ze nie ma potrzeby tak plakac. Chyba zaczyna
skutkowac, bo histerie sa coraz rzadsze i krótsze.
Przybieraja na sile, gdy zostaje pod opieka dziadka - ten zrobi wszystko, zeby
nie plakala...

[orgovana]

Witaj, moja mala tez porzadnie potrafi dac w kosc wrzaskiem i rzucaniem czym
popadnie, moje rady to ignorowanie az sie wywrzeszczy i konsekwencja , a na
wakacjach, moja droga ja przez nia schudlam pare kilo przez 2 tygdonie bo
jedyna metoda na mala torpede jest zmeczenie , wiec bieganie z wozkiem, kapanie
i plywanie, spacery, placyk zabaw.. jak gadzina sie nie daj Boze nudzila pare
minut to skakala nam po glowie.. natomiat wieczorem padala i spala blogim
snem 12 godzin ..

[mata811]

Kiedy mój synek miał okres, ze bił nas - oddawaliśmy mu. Pomogło.

[aprylis1]

Nie polecam bicia! Przecież to niedorzeczne!
Mała powinna czuć twoją miłość cały czas, a kiedy histeryzuje bez powodu to
zignoruj takie zachowanie(przecież widzisz, że krzywda się jej nie dzieje).
Poza tym możesz za każdym razem stanąć przed nią i oznajmić, że nie działa na
ciebie jej krzyk i porozmawiasz z nią jak już się uspokoi. A jeżeli rzecz się
dzieje w domu to wynieś ją do jej pokoju i powiedz, że jak ma ochotę wyć to
niech to robi w swoim pokoju, bo ty nie masz ochoty na słuchanie jej krzyku.
Jak już się uspokoi przytul ją i poproś by już tak więcej nie robiła, bo tobie
też było przykro itd, itp.
Co do bicia-ustal za to np.jakąś karę.
Przyjaciół uprzedź i poinformuj ich o poczynaniach swojej pociechy-nie będzie
ci dzięki temu głupio, a może nawet ci pomogą w zwalczeniu różnych zachowań
córeczki.
Bądź konsekwentna, a nie "raczej konsekwentna".
miłego odpoczynku i super pogody.
Pozdrawiam.

[luschka]

nie ma dzieci idealnych, poza tym faktycznie powiedz twoim znajomym o reakcjach
twojego dziecka, żeby nie było zaskoczenia. Moja córka kiedyś gryzła, ugryzła
córeczkę mojej koleżanki, a ta się na mnie obraziła stwierdziła, że mam
agresywne dziecko i powinnam coś z TYM zrobić, prawdę mówiąc wyśmiałam ją.
Dzieci w pewnych okresach nie potrafią wyrazić swoich emocji i po prostu
zachowują się tak jak potrafią, gryzą, kopią, wrzeszczą, i nie ma w tym ani
ociupiny złej woli, czy złego wychowania
Wyluzuj też trochę, w końcu jedziesz na wakacje, będzie jak będzie... jeśli
pewne zachowania twojego dziecka przyjmiesz z lekkim uśmiechem, będzie ci
łatwiej i twoim znajomym również

[galela]

Kiedy moja córka próbowała mnie bić chwytałam ją za obie ręce (przedraminoa)
patrzyłam na nią groxnie i mówiłam głośno NIE WOLNO BIĆ!!! Po czym
wyprowadzałam z pokoju. Była wstrząsnięta i szybko jej przeszłły takie
zachowania. Nigdy jej nie bijemy, wobec tego uwierzyła nam, że naprawdę nie
wolno bić. Gdybyśmy ją bili te słowa byłyby puste zupełnie.

[asia0212]

Moja córka ma 18 miesięcy.Też chwilami zachowuje się niczym złośnica
krzyczy,gryzie.Zawsze reaguję mówiąc stanowczo-to boli! nie wolno!Gdy krzyczy
odczekuję jej złość,odwracam szybko jej uwagę.Dziecko w tym wieku nie panuje nad
swoimi emocjami często przechodzi z płaczu w śmiech i odwrotnie.Rzadko gryzie,a
jeśli już to młodszą siostrę,która jej czasem nie rozumie(co ma podać,zrobić)
.Nie umie mówić(pojedyńcze słowa)i w ten sposób okazuje swoją złość,że jest
niezrozumiana.Nasze dzieciaczki to żywczyki wiedzące czego chcą.Na razie nie
bardzo wiedza jak okazać światu swoja złość.Gdy Cię bije przytrzymaj rączkę(nie
mocno)i powiedz-nie bij mamusi to boli!Bądż konsekwentna,a będzie lepiej.Może
dzieci Twoich przyjaciół są starsze i mają inny temperament.

[mamakuby77]

Mieliśmy taki etap buntu. Histerię przeczekiwałam. Kiedyś ryczał 20 minut na
klatce i nie chciał iść dalej, ale wytrzymałam, sasiedzi też. Bicia nauczył się
w żłobku, ale mu przeszło. Tłumaczyliśmy, oddawaliśmy lżej-nie pomagało.
Udawaliśmy, że płaczemy, bo nas boli to przychodził nas pocałować i przytulić i
dalej pac ręką. Teraz wyrósł z tego.

[peggy1]

"A ja zawsze się wtedy denerwuję, co
ta moja kochana mała myszka znowu wymyśl"

To kobieto wyluzuj. Ja od momentu, kiedy wyluzowalam i przestalam przejmowac sie
wybrykami syna, on stal sie grzeczniejszy. Wydaje mi sie ze wyczuwal moje
napiecie, byl poddenerwowany i byle co doprowadzalo go do furii.

[phantomka]

Niezla edukacja - dziecko bije, rodzic mu oddaje - gratuluje logiki.
Mam bardzo charakterne dziecko, ale placnela mnie kilka razy do tej pory, po
prostu zlapalam za reke i powiedzialam glosno i wyraznie "nie wolno" jak
powtorzyla, to nie zareagowalam, bo ona nie wie, ze bije, wie tylko ze jak
wykonuje taki ruch, to rodzic reaguje.
Jezeli chodzi o histerie, to chyba kazde dziecko przechodzi ten etap. U nas
swietnie dziala odwracanie uwagi (mala ma 1,5 roku teraz) i histerie w tej
chwili zdarzaja sie sporadycznie, w przypadku naprawde wielkiej atrakcji.
Jezeli histeryzowala, bo nie chciala wyjsc z placu zabaw, to nie meczylam jej
tzw. przeczekaniem, ale wymyslalam inna atrakcje pt. Manka biegniemy do lampy,
do swiatel, do wyimaginowanego motoru (bo uwielbia) lub kazdej innej rzeczy,
ktora jest dla dziecka atrakcyjna.
Jest to o tyle dobra metoda, ze nikt sie nie meczy, a dziecko w pewnym momencie
zapomina o takim reagowaniu, bo wie, ze zawsze i w kazdym miejscu moze czekac
na nie jakas atrakcja.

[mamusiamartusia]

Polecam za radą koleżanek,niezbyt modnego dziś Samsona "Książeczkę dla
przestraszonych rodziców". Zawiera rozdziały na każdy rok życia małego
buntownika. Po przeczytaniu I rozdzału stwierdziliśmy, że nasze dziecko jest
normalne! Prawdziwa ulgapocieszę Cię, że to, co widzisz u innych to tylko
pewien wycinek. Rzeczywistość u nikogo nie wygląda różowo. Moim bąblem ludzie
są zachwyceni. A co wyprawia w domu to przechodzi ludzkie pojęcie.