dziwne zachowanie synka:(((((((

[asia-999]

Mój synek zawsze był bardzo grzeczny(ma 1,5 roku) kochany i nie
sprawiał żadnych kłopotów. Ostatnio jednak zachowuje sie kiepsko
kiedy tylko mu czegoś nie wolno rzuca sie, czasem uderza głową w
podłogę lub stół pokłada sie na ziemi, czasem placze ciezko go
uspokoic a czasem co jest najgorsze zapowietrza sie lub sam siebie
uderza . Nie jest wydaje mi sie to kwestia dyscypliny, moj maz go
pilnuje a ja tez nie pozwalam na wszystko. To zachowanie zaczęło się
wraz z moim pójściem do pracy, mały ma opiekunkę to fajna i
doswiadczona dziewczyna maly reaguje na nia w porzadku, wiec co
moze byc przyczyna>????Czy mielisćie taki prypadek? Moja znajoma
pracuje w szpitalu dzieciecym i mowi ze to nie jest normalne......:
((((((

[jufox]

E tam! Bardzo jest to normalne, moja córka ma 17mies. i przechodzimy
to samo. To preludium do słynnego buntu dwulatka jak sądzę. Normalny
etap rozwoju. Nela rozrzuca wszystko w amoku, gdy np nie dam jej
butli odpowiednio szybko, wpada w histerię jak jej nie chcę czegoś
dać albo coś od niej wymagam. Ostatnio do całego wachlarza szlochów,
krzyków, kwękania dołączyła turlanie po podłodze. Bądź konsekwentna,
nie daj się sterroryzować. Ja reaguję na te jej hece ze spokojem,
rozumiem, że się denerwuje i to jedyny sposób w jaki może wyrzucić
swoją frustrację, siadam sobie i czekam na finał, albo wychodzę do
pokoju obok i mówię, że jak już skończy to może do mnie przyjść.
Zwykle przy braku publiki szybko jej przechodzi. Niestety nie mam
pomysłu na wyeliminowanie bicia - jak się wścieknie to bije ręką
każdego kogo ma w swoim zasięgu, a ja tego nie toleruję...
Dodam, że Nela była kochanym, uśmiechniętym dzieckiem do mw roku.
Potem zaczęła ząbkować i stała się potwornie marudna, no a teraz mam
w domu terrorystkę. Cóż - wszystko się dzieje po kolei .

[aniacritt]

Ta twoja znajoma pracująca w szpitalu niewiele wie o dzieciach. Twoje dziecko jak zauważyła poprzedniczka zachowuje się normalnie. Nadal bądź konsekwentna i postępuj cały czas tak mądrze jak do tej pory a ten trudny okres dla was minie,choć nie można obiecać że szybko. Najważniejsze słowo - konsekwencja, temperuje zapędy małych "terrorystów". Oczywiście jak najwięcej pochwał za dobre zachowanie i duużo miłości.A ataki złości ignorować lub odwracać uwagę( co częściej stosuję).Pozdrawiam

[mw144]

Potwiedzam to, co dziewczyny wyżej napisały, normalny etap rozwoju.

[gabi_10]

Ja też obstawiam klasyczny bunt Normalne zachowanie dziecka-
typowe dla maluchów do 2,5 roku życia

[rybalon1]

oj normalne, normalne moj 3 latek tez nadal potrafi odstawic ładny
cyrk - poprostu taki bunt 2-latka, ktory potrafi trzymac do 5 roku ;-
)))) ehhhhhhhhhhh

[ula401]

Również optuję za wariantem "do 5 roku" lub co gorsze dłużej. Mały
3,3 latka nadal terroryzuje, a ponieważ w naszej rodzinie tylko ja
jestem konsekwentna (najukochańszy tatuś, braciszek i babcia
wymiękają na dzień dobry), długa droga przede mną. Obecnie oprócz
opisanych przez Was "objawów" doszły wrzaski w skali wysokiego C.
Myślę, że nie można porównywać zachowania dzieci w szpitalu
do "normalnych warunków" : choroba, stres, obce miejsce, obcy
ludzie, stąd "błędna diagnoza" znajomej.

[baska1978]

Oczywiście że to normalne - dziecko w tym wieku zaczyna podkreślać
że ma własne zdanie, własną tożsamość , że chce coś zrobić po
swojemu a nie tak jak mu każą....a nie rozumie jeszcze dlaczego
powinno zachowywać sie tak, jak mama lub ktoś inny każe skoro ono
chce inaczej!!! nie przejmuj się - tylko bądź konsekwentna i nie
ustępuj, u nas na razie dziaął zignorowanie tupania i krzyku (tak
mój 18 miesięczniak manifestuje swoje ja) i próba zwrócenia jego
uwagi na coś innego

[twosun]

To całkiem normalne zachowanie.Zbliża się sławetny bunt dwulatka, a do tego
jeszcze poszłaś do pracy.Moje dziecko np.zaczęło gryźć dzieci,jak zapisałam go
do żłobka.Wysłano nas nawet do psychologa z tego powodu.Tak po prostu odreagował
nową sytuację.Teraz chodzi tam baaaardzo chętniechoć nadal rozrabia,już nie
gryzie.Teraz zmagamy się ze "strzelaniem fochów". Musicie to niestety
przeczekać, z konsekwencją,miłością no i...ignorowaniem takich zachowań,a
chwaleniem wszystkich dobrych.Ja zawsze zostawiam go w "spokoju",niech się
wykrzyczy,wypłacze,wytupie...a jak się uspokaja mocno przytulamnarazie
działaPozdrawiam i trzymam kciukiaga

[karo610]

U nas jest to samo... synek skonczy 2 latka w styczniu ale bunt juz
trwa... wszystko musi byc po jego mysli bo inaczej awanturuje sie
niemilosiernie.. jednym slowem tez mam w domu terroryste!! pociesza
mnie to, ze nie tylko moje dziecko ma takie jazdy i ze to podobno
mija...