Na naukę czasem jest za wcześnie

[ajarl1]

Przyjemnie się czytało. Przestroga dla zbyt ambitnych rodziców, którzy poprzez
dzieci chcę realizować własne ambicje. Szkoda dzieciaczków... Jak widać - na
wszystko przychodzi pora. Już i tak rok dzieciństwa został dzieciom odebrany.
Więc może zanim nasze dzieci pójdą do zerówki, pozwólmy im na odrobinę
beztroski (wszystko w granicach rozsądku). Do wyścigu szczurów i tak zdążą
dołączyć...

[asiara74]

Fajny, potrzebny wielu rodzicom, którzy zatracili własciwe proporcje i roczne
dzieci próbuja uczyć czytac. Moje dziecko do ok. 4 roku zycia kiedy to poszło do
przedszkola spedzilo beztrosko czas na zabawach na placu zabaw, bieganiu,
skakaniu i ogladaniu bajek. Fakt, ze dużo mu czytałam a on to bardzo lubił. Sam
zaczął interesowac sie ksiązkami gdy miał 5 lat, nikt mu niczego nie kazał, tak
jakby wszedł w naturalny etap nauki. zaczął czytać pojedyncze krótkie zdania gdy
miał 5,5 roku. Dzisiaj jest w 2 klasie, uwielbia ksiązki( tak jak ja), chodzimy
razem do biblioteki.
Myslę że należy podążać za dzieckiem i starac się je tylko wspierac. Niczego nie
da się przyspieszyć na siłę.

[mama_kotula]

asiara74 napisała:
>Moje dziecko do ok. 4 roku zycia kiedy to poszło do przedszkola spedzilo beztrosko czas na zabawach na placu zabaw, bieganiu,
> skakaniu i ogladaniu bajek.

Och, co za wzruszający sielankowy obrazek
Moje dziecko do 4 roku życia spędzało beztrosko czas na pisaniu literek w kajeciku i czytaniu czasopism dla dzieci, tudzież nauce dodawania pisemnego (ostatni hicior).
I kurde nie wyglądało na nieszczęśliwe. Co z tym zrobimy?


> Sam zaczął interesowac sie ksiązkami gdy miał 5 lat, nikt mu niczego nie kazał, tak jakby wszedł w naturalny etap nauki. zaczął czytać pojedyncze krótkie zdania gdy miał 5,5 roku.

No. Mój zaczął interesować się książkami (czytaniem) gdy miał 2,5 roku. Co z tym zrobimy, hmmm?

> Myslę że należy podążać za dzieckiem i starac się je tylko wspierac. Niczego nie da się przyspieszyć na siłę.

O, to jedyne mądre zdanie w twojej wypowiedzi. Niestety, obawiam się, że podszyte myślą w stylu "dwulatek, który uczy się literek zapewne jest do tego zmuszany, bo przecież sam z siebie na to nie wpadnie - i biedactwu jest odbierane beztroskie dzieciństwo, które ma polegać na lataniu z kijem po kałużach i oglądaniu bajek w TV".

Moje zdanie nt. beztroskiego dzieciństwa napisałam tutaj, nie będę się powtarzać:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=1014&w=72663094&a=72970466

[asiara74]

Jezeli dzieciak wykazuje zainteresowanie pisaniem i czytaniem kiedy jeszcze lezy
na przewijaku to wszystko gra. Ale musi samo chcieć.

Obraz bawiacego się po prostu dziecka jest rzeczywiście sielankowy, tu się z
toba zgodzę.

[mama_kotula]

asiara74 napisała:

> Obraz bawiacego się po prostu dziecka jest rzeczywiście sielankowy, tu się z
toba zgodzę.

Równie sielankowy jest obraz niespełna trzylatka smarującego literki w zeszyciku

Za mały nacisk kładziony jest na edukację

[tetlian]

Dzieci powinny od jak najmłodszych lat być oswajane z takimi dziedzinami nauki
jak matematyka, fizyka, chemia, biologia, informatyka, astronomia, itp., a na
deser filozofia. Współczesne społeczeństwo świata jest niestety bardzo tępe. 95%
ludzi to idioci niemający nawet podstawowej wiedzy o świecie i Wszechświecie.
Gdyby kłaść nacisk na rozwój dzieci od jak najmłodszych lat, to jako dorosłe
osobniki byłyby o wiele inteligentniejsze. Dzięki temu nasza cywilizacja
szybciej by się rozwijała, a postęp technologiczny szybciej doganiałby nasze
marzenia.

[mama_kotula]

tetlian napisał:
> Dzieci powinny od jak najmłodszych lat być oswajane z takimi dziedzinami nauki jak matematyka, fizyka, chemia, biologia, informatyka, astronomia, itp., a na deser filozofia. Współczesne społeczeństwo świata jest niestety bardzo tępe. 95% ludzi to idioci niemający nawet podstawowej wiedzy o świecie i Wszechświecie. Gdyby kłaść nacisk na rozwój dzieci od jak najmłodszych lat, to jako dorosłe osobniki byłyby o wiele inteligentniejsze. Dzięki temu nasza cywilizacja szybciej by się rozwijała, a postęp technologiczny szybciej doganiałby nasze marzenia.

Forma wypowiedzi dość ostra, ale się w pewnym stopniu z nią zgadzam.
Dodam - wszystko na poziomie dziecka, dopasowane do wieku i w formie odpowiedniej dla tegoż dziecka.
Oczywiście, można krzyczeć głośno frazesy o odbieraniu dziecku dzieciństwa i tak dalej. Brednie. Nawet proste animacje na jutubie, np. Układu Słonecznego mogą zaciekawić dziecko bardziej, niż kolejny wyścig autkami dookoła kanapy. Tylko trzeba chcieć i nie zakładać z góry, że dziecko jest za małe na "naukę".

Całe szczęście, że się różnimy.

[pietruszewskih]

Nie ma nic niewłaściwego w tym, że każdy z nas ma inne podejście do
wychowania dzieci. Życie odpowiednio przetestuje nasze decyzje.

Natomiast ze strony państwa (wspieranego mocno przez lobby
nauczycielsko - pedagogiczne) postępuje standaryzacja, która
sprowadza się do tego, że minister edukacji decyduje, czego i w
jakim wieku się uczyć. To jest niebezpieczne, bo jak się pomyli
jeden rodzic, to kilkoro dzieci będzie straconych, a jak się pomyli
rząd, to stracone będzie całe pokolenie.

[e.milia]

Tak, tylko oswajać można w formie zabawy, żeby dostosować to do potrzeb, ale też
możliwości dziecka. Niektóre wymagania są po prostu zbyt wysokie ze względów
rozwojowych - dziecko nie jest w stanie czegoś opanować. Poza tym, ważne jest
nie tylko rozwijanie w sensie zdobywania wiedzy, ale też rozwój na płaszczyźnie
emocjonalnej. Czyli kontakt z rodzicami. I swobodna zabawa!!!! Zabawa jest
podstawową aktywnością dziecka w wieku przedszkolnym i rolą życiową, tak jak
później staje się nią nauka i praca.

[e.milia]

Poza tym, co z tego, jeśli dziecko opanuje wiedzę z różnych dziedzin, skoro nie
będzie radziło sobie społecznie i emocjonalnie, bo nie zostaną zaspokojone jego
takie potrzeby, nie da mu się możliwości na naturalny rozwój w tym kierunku?

[mama_kotula]

e.milia napisała:

> Poza tym, co z tego, jeśli dziecko opanuje wiedzę z różnych dziedzin, skoro
nie będzie radziło sobie społecznie i emocjonalnie, bo nie zostaną zaspokojone
jego takie potrzeby, nie da mu się możliwości na naturalny rozwój w tym kierunku?

A dlaczego uważasz, że jedno wyklucza drugie?
Dziecko może zdobywać wiedzę przez pół dnia i bawić się z kolegami nabierając
umiejętności społecznych przez następne pół dnia. Może również nabywać
umiejętności społeczne mimowolnie i bezboleśnie przyswajając wiedzę w czasie
wspólnej zabawy z kolegami (od razu i koledzy skorzystają podwójnie)

Znowu czarne - białe? )

[beatrix13]

e.milia napisała:

> Niektóre wymagania są po prostu zbyt wysokie ze względów
> rozwojowych - dziecko nie jest w stanie czegoś opanować.

.................
twoje?
każdy człowiek rozwija się w innym tempie, zrozum

[am2007]

o rany ! a po oc nam ten rozwój technologiczny? najważanisze zeby
potrafić isę cieszyć, bawić, życ z przyjaźni i zgodzie z innymi
ludźmi.

[friarielli]

Zupełnie się nie zgadzam.obserwując moje 14miesieczniaki widzę ile eksperymentów dziennie przeprowadzają, każda czynność jest właściwie eksperymentów naukowym.sorry ale pokazywanie animacji astronomicznych nie umywa się do samodzielnych dziecięcych aktywności

[eti.gda]

tetlian napisał:

> Dzieci powinny od jak najmłodszych lat być oswajane z takimi
dziedzinami nauki
> jak matematyka, fizyka, chemia, biologia, informatyka, astronomia,
itp., a na
> deser filozofia. Współczesne społeczeństwo świata jest niestety
bardzo tępe. 95
> %
> ludzi to idioci niemający nawet podstawowej wiedzy o świecie i
Wszechświecie.
> Gdyby kłaść nacisk na rozwój dzieci od jak najmłodszych lat, to
jako dorosłe
> osobniki byłyby o wiele inteligentniejsze. Dzięki temu nasza
cywilizacja
> szybciej by się rozwijała, a postęp technologiczny szybciej
doganiałby nasze
> marzenia.
>

To nie tylko dzisiaj. Przeczytaj wiersz Juliana Tuwima "Nauka",
napisany jeszcze przed wojną. Ilustruje dokładnie to, co napisałeś w
swoim poście:

Nauczyli mnie mnóstwa mądrości,
Logarytmów, wzorów i formułek,
Z kwadracików, trójkącików, kółek,
Nauczali mnie nieskończoności.

Rozprawiali o "cudach przyrody",
Oglądałem różne tajemnice:
W jednym szkiełku - "życie w kropli wody",
W drugim zaś - "kanały na Księżycu".

Mam tej wiedzy zapas nieskończony:
2πr i H2SO4,
Jabłka, lampy, Crooke'sy i Newtony,
Azot, wodór, zmiany atmosfery.

Wiem o kuli napełninej lodem,
O bursztynie, gdy się go pociera...
Wiem, że ciało zanurzone w wodzie,
Traci tyle, ile, et cetera...

Ach, wiem jeszcze, że na drugiej półkuli
Słońce świeci, gdy u nas jest ciemno!
Różne rzeczy do głowy mi wkuli,
Tumanili nauką daremną.

I nic nie wiem, i nic nie rozumiem,
I wciąż wierzę biednymi zmysłami,
Że ci ludzie na drugiej półkuli
Muszą chodzić do góry nogami.

I do dziś mam taką szkolną trwogę:
Bóg mnie wyrwie - ja stanę bez słowa!
- Panie Boże! Odpowiadać nie mogę,
Ja... wymawiam się, mnie boli głowa...

Trudna lekcja. Nie mogłem od razu.
Lecz nauczę się... Po pewnym czasie...
Proszę! Zostaw mnie na drugie życie,
Jak na drugi rok w tej samej klasie.

do tetlian

[lilka69]

zgadzam sie, ze wikeszosc naszego spoleczenstwa ma zerowa wiedze. a pzreciez
gdyby wyniesli rzetelna wiedze tylko z podstawowki z zakresu- fizyki,chemii,
biologii, matematyki to byloby to zupelnie inne spoleczenstwo.

moje dziecko jest na razie male( troche ponad dwa lata) wiec nauki chemii i
fizyki nie zaczynam ale starsze warto zainteresowac np.wiedza o prawach
przyrody. jednak bez nacisku! zacznijcie od opowiadania dziecku o swiecie ale
przystepnie i "lekko"

[mama_kotula]

lilka69 napisała:
> moje dziecko jest na razie male( troche ponad dwa lata) wiec nauki chemii i fizyki nie zaczynam

Czemu nie uczyć fizyki i chemii?
Nie pokazujesz mu, jak z lodu robi się woda, jak cukier/farbka rozpuszcza się w wodzie? Jak piórko spada powoli, a woreczek z grochem szybko, jak piłeczka kauczukowa odbija się od podłogi, a szklana kuleczka nie?

[aga-agata]

otóż to - moje dzicko na razie nie przejawia żadnego zainteresowania
literkami (4 lata), nie zmuszam, uważam, że przyjdzie na to czas.
Ksiązki uwielbia, czytamy od "zawsze". Natomiast bardzo lubi cyfry i
matematykę, fizykę i chemię. Nie oznacza to oczywiście, że siedzimy
nad podręcznikami akademickimi - wystarczą zabawy z dziadkiem
inżynierem i tatą mechanikiem budowa silnika (oczywiście na razie
w uproszczeniu), podstawowe zasady konstrukcyjne są przyswajane
zupełnie bezwiednie. Poza tym uwielbia rówieśników i wybryki typowo
dziecięce. A jak sielankowo wygląda czteroltek budujący z klocków i
robiący mamie wykład na temat środka ciężkości i jego znaczenia dla
stabilności konstrukcji...

do mama kotula

[lilka69]

no faktycznie- to dziecku pokazuje ale nie tlumacze chemii i zasad fizyki od
razu przy tym w klasycznej formie

[oyate]

Co Ty w ogóle piszesz??? Wiesz dlaczego ludzie są zacofani??? Bo
właśnie w szkole uczą się wszystkiego i za razem niczego specjalnie.
Dziecko nie powinno uczyć się wszystkiego na raz a jeśli już
cokolwiek szlifować od najmłodszych lat to coś co je interesuje i z
czego w późniejszym wieku będzie specjalistą i dzięki temu będziemy
mieć kolejnego dobrego fachowca dzięki któremu będziemy szli na
przód pod względem cywilizacyjnym.

[tuberosa77]

I co my z tym zrobimy?
No ja Ci proponuję posłać jeszcze na Judo, karate i kilka języków,
sądząc z Twoich wypowiedzi napewno ma predyspozycje.
A może jeszce balet, rytmika i pływanie? A, już chodzi, to
przepraszam. Może zajęcia z astronomi i matematyki wyższej, bo
interesują go gwuiazdki na niebie. Atakujesz wszystkich którzy myślą
inaczej od Ciebie i podajesz przykłady zdolności Twojego dziecka.
Jeju, powiało przerośniętą ambicją. A czytałaś w ogóle artykuł,
który zamieściła autorka wątku? Bardzo mądzrze napisany.
Mnie się też wydaje ze jak dziecko przejawia zainteresowania w
jakimś kierunku to trzeba je rozwijać, ale po co pisać o tym w
takiej zjadliwej formie? Potem w szkole mnoży się grono
przemądrzalskich, wszystkowiedzących dzieci, którzy mają podobnuch
sobie rodziców.

[titta]

Spokojnie Tuberoza. Pewnie ma zdolnosci. Zazdroscisz? Bo mysle, ze
nie ma czego. Tego typu zaintereowania zwykle ida w parze z
obnizonymi zdolnosciami spolecznymi i wcale nie zapewniaja
spelnienia i sukcesu w przyszlosci. Mysle, ze autorce postu
chodzilo tylko o to, ze nie mozna patrzyc sie jednostronnie, bo
nie wszystkie dzieci chca bestrosko sie bawic. Sa dzieciaki, dla
ktorych ukochana pozycja jest encyklopetia (i wcale nie ta dla
dzieci), a zostawione same znajduje sie wkuwajace alfabet morsa lub
tablice Mendelejewa (nie przesadzam, to autentyczne przypadki).
Takim dziecia mozna chyba umozliwic rozwoj, nie narazajac sie na
potepienie?
(Tak wiem, nacisk na rozwoj spoleczny bylby bardziej wskazany ale co
zrobic, jak dziecko po prostu nie chce kontaktow z innymi?)

[mama_kotula]

Titta, bardzo fajne i trafne podsumowanie.
Dla mojego dziecka beztroską zabawą jest dokładnie tak jak napisałaś -
przeglądanie encyklopedii. Gdy ogląda film "Było sobie życie", zadaje mi takie
pytania, że często sama nie znam odpowiedzi (ostatnio uczył się na pamięć zasad
azotowych w DNA - i która do której pasuje, nie mam pojęcia, po co mu ta wiedza,
ale nie mam na to wpływu). I co, mam mu zabronić, wręczyć patyk i zagonić do
kałuży, bo takie jest MOJE pojęcie "beztroski"?

PS. Syn ma Zespół Aspergera. Czyli obniżone zdolności społeczne. Nacisk na
rozwój jest bardzo wskazany, co też czynimy, chodzi na terapię socjalizacyjną.
Natomiast w imię rozwoju społecznego nie będę hamować jego rozwoju intelektualnego.

[forum0wicz]

mama_kotula napisała:

> Titta, bardzo fajne i trafne podsumowanie.
> Dla mojego dziecka beztroską zabawą jest dokładnie tak jak
napisałaś -
> przeglądanie encyklopedii. Gdy ogląda film "Było sobie życie",
zadaje mi takie
> pytania, że często sama nie znam odpowiedzi (ostatnio uczył się na
pamięć zasad
> azotowych w DNA - i która do której pasuje, nie mam pojęcia, po co
mu ta wiedza
> ,
> ale nie mam na to wpływu). I co, mam mu zabronić, wręczyć patyk i
zagonić do
> kałuży, bo takie jest MOJE pojęcie "beztroski"?
>
> PS. Syn ma Zespół Aspergera. Czyli obniżone zdolności społeczne.

Masz po prostu chore dziecko i rozwijasz w nim umiejętności, które
_można_ rozwijać. Twoja sytuacja jest po prostu przypadkiem
szczególnym i jako taki może być tu przytoczony jako ciekawostka.
Nie ma się zatem co obruszać, że inni, mający zdrowe dzieci, uważają
że nie tylko wczytywanie sekwencji DNA służy prawidłowemu rozwojowi
malucha.

Nacisk na
> rozwój jest bardzo wskazany, co też czynimy, chodzi na terapię
socjalizacyjną.
> Natomiast w imię rozwoju społecznego nie będę hamować jego rozwoju
intelektualn
> ego.

Dobrze, takie twoje prawo - ale nie zakrzykuj rzeczywistości i nie
strofuj innych. Jeśli robisz to nieświadomie, to pora się obudzić, a
jeśli świadomie, to nie hamujesz jego rozwoju intelektualnego, tylko
sobie hodujesz małego Rain Mana, który ku twej uciesze w programach
TV bedzie pokazywany jako "pozytywnie zakręcony" gość, który zna na
pamięć wszystkie książki telefoniczne w Polsce, a do opanowania
Wikipedii zostało mu tylko X, Y i Z.
Inetelekt jest tylko jednym z puzzli niefizycznego rozwoju, a żeby
być w pełni człowiekiem (dla siebie i innych) niezbędne jest jak
najlepsze poukładanie wszystkich.

[mama_kotula]

Bosz.
Chyba złożę petycję, aby każdy kto loguje sie na forum przeszedł najpierw kurs
czytania ze zrozumieniem.

Gdzie ja napisałam, że nie rozwijam społecznie mojego dziecka? Aaaaa.

Once again

[mama_kotula]

Forum0wicz. Cały czas chodzi mi o ten harmonijny rozwój, o którym wspomniałeś.
Słusznie.
Tylko, że nie wiem czy zauważyłeś - na tym forum harmonijny rozwój dziecka
kładzie zdecydowanie większy nacisk na "beztroskę" oraz "zabawy z kolegami", a
rozwój intelektualny traktowany jest po macoszemu, jako coś, do czego dziecko
trzeba zmuszać, bo ono naturalnie samo nie będzie z siebie chciało robić czegoś
tak męczącego jak nauka. Już pisałam - czarne-białe.
Gdzie tu harmonia??

[delfina77]

Alez przeciez dzieci jak najbardziej ucza sie poprzez zabawe - jest tam fizyka,
chemia, biologia i co tam jeszcze chcesz. Poznaja rzeczywistosc w sposob
doswiadczalny a w szkole laduje im sie to samo do glowy poprzez wzory i regulki.
Ktos tam napisal powyzej, ze mamy tepe spoleczenstwo - nie sadze, zeby bylo to
wynikiem kiepskiej szkolnej edukacji, po prostu zawsze tak bylo, ze sa osobniki
mniej i bardziej rozgarniete i nie kazdy bedzie Einsteinem Zreszta Polacy nie
maja teraz az tak wielkiej motywacji by byc super wyksztalconymi jesli moga zyc
na lepszym poziomie zbierajac truskawki w Holandii niz np. pracujac jako
nauczyciele, bibliotekarze czy znawcy sztuki muzealnej. Smutne, ale prawdziwe.

[friarielli]

Właśnie dzieci naturalnie nie robią nic innego niż nauka, wystarczy przestać przeszkadzać.nauka jak działa świat, a nie zapamiętywanie informacji

[tuberosa77]

Czy zazdroszczę? - A jest czego zazdrościć? Nie czepiam się
zdolności dziecka, nie neguje potrzeby rozwoju jeżeli wykazuje
zainteresowanie w jakimś kierunku. Wkurza mnie forma wypowiedzi i
atakowanie kogoś kto myśli inaczej. Moze dla innych nauka czytania
dwulatka jest odbieraniem dzieciństwa własnie, w końcu to jego
dziecko i jego decyzja. Mama Kotula pisze zeby nie spostrzegać tylko
barwy białej i czarnej ale sama chyba nie dostrzega innych odcieni.
Ja zawsze miałam zdrowe podejście do zycia wyniesione z domu. Mój
obecnie 18 letni brat jest wybitnie zdolny, zeby nie powiedzieć
genialny bo mnie napiętnują. Obserwowałam jak się rozwijał od
małego, jak sobie radził w szkole i nabrałam przekonania ze takiemu
dziecku nalezy poprostu stworzyć warunki do rozwoju. Nikt go nie
uczył matematyki chemi biologi sam się tym zainteresował, mama tylko
kupowała mu książki o które prosił. Nie popychaliśmy go w zadną
stronę, wszystko przyszło jakoś naturalnie, nie pozwalał sobie w
niczym pomóc, chciał robić wszystko samodzielnie. Nie lubie poprostu
wyliczanek w stylu: czytał płynnie iliczył do setki w wieku 2 lat
etc. Po co komu takie wyliczanki.

[mama_kotula]

Tuberosa, no czytałam, artykuł jest bardzo ciekawy.

Tylko że na tym forum wszystko jest albo czarne, albo białe.
Obraz "szczęśliwego dzieciństwa" to obraz dziecka które chlapie się w kałuży,
biega po podwórku i broń boże nie robi niczego, co można podciągnąć pod
kategorię "szkolna nauka" - bo od razu krzyczy się o odbieraniu dziecku
dzieciństwa. Cytuję z pierwszego postu: "już dzieciom odebrano jeden rok
dzieciństwa" - a ja pytam, czy dziecko, które czegokolwiek się uczy, przestaje
automatycznie być dzieckiem? Powtarzam po raz kolejny: trzeba zweryfikować
pojęcie "szczęśliwego dzieciństwa" i tyle.

Z drugiej strony wiadomo, że nie można na siłę wpychać dziecka w jakieś ramy
edukacji w imię niewiadomo czego, to oczywiste, nie ma co z tym polemizować - i
o tym traktuje artykuł.

No i to jest to czarne-białe. A poza tym istnieje cała masa odcieni pośrednich.
O których istnieniu się w takich wątkach zapomina, popadając wyłącznie w skrajności.

Nadal nie rozumiem, dlaczego np. uczenie dziecka czytać metodą Domana - nie,
należałoby napisać "zabawa z dziećmi w czytanie metodą Domana" jest piętnowane
jako zabieranie dziecku dzieciństwa? A może to jest właśnie element dzieciństwa
tego dziecka, który temu dziecku sprawia taką samą przyjemność, jak budowanie z
klocków czy oglądanie bajki? A że przy okazji ćwiczy zmysły, pamięć,
koncentrację - to już źle, bo przecież dziecko ma ćwiczyć zmysły, pamięć i
koncentrację za pomocą kolorowych grająco-mrugających fiszerprajsów, zgadza się?

[makurokurosek]

Sądzę, że twój post nie wywołałby burzy gdybyś odpisała mniej protekcjonalnie.
Nie wydaje mi sie aby na tym forum znalazła sie mama całkowicie przeciwna nauce
dzieci, raczej jest duża grupa osób nie zdająca sobie sprawy z bezwiednie
przekazywanych informacji z wszystkich tych dziecin które opisałaś. Wydaje mi
sie, że w artykule nie chodziło o bezwiedne przekazywanie wiedzy lecz
zapisywanie dzieci na niezliczoną ilość zajęć dodatkowych. Problem nie dotyczy
nauki dziecka i rozwijaniu jego umiejętności,zainteresowań ale ograniczeniu
kontaktu dziecka z rodzicami. Czym innym jest wspólne lepienie z gliny czym
innym zapisanie na zajęcia z garncarstwa, to samo tyczy sie innych zajęć.
oczywiście jeżeli dziecko jest uzdolnione plastycznie powinno chodzić na
profesjonalne zajęcia, jednak rzadko zdarza sie aby osoba była uzdolniona w
całkowicie różnych dziedzinach , dlatego może warto aby wiedzę z muzyki, czy
matematyki zdobywało podczas zabawy z rodzicami.

[aniucha333]

Mama_kotula:

Ja cię całkowicie popieram Wreszcie jest tu na tym forum ktoś kto
rozwija swoje dziecko a nei myśli że mu zabiera dzieciństow. Tak a
propos - co ten frazes ma oznaczać???

Dlaczego w dzisiejszym swiecie - mieśnie i siła fizyczna są tak
ważne? No bo nikt nie neguje tutaj wysyłania małych dzieci na basen
lub rytmike lub piaskownicę. Jeśli rozwijanie mieśni jest ok to czemu
nie rozwijanie tego mięśnia zwanego mozgiem nie jest ok. Przecież to
jest też mięsień

I dlaczego tyle rodziców daje się zwodzić tym pseudo-psychologicznym
frazesom i tej farmazonii a propos wychowywania dzieci??? Przecież to
my rodzice decydujemy co jest ok dla naszych pociech a nie jakiś tam
pan lub pani psycholog - to są obcy ludzie którzy na wąskiej grupie
robią badania i chcą coś tam udowodnić...Bądzmy trochę bardziej
sceptyczni jako rodzice do tych wszystkich artykułów i "badań".

I jeszcze jedno - dlaczego nikt nigdy nie kwestionuje jak w rodzinie
aktorskiej lub muzycznej dzieci od najmłodszych lat grają i występują
publicznie? W takich wypadkach każdy mówi o takich dzieciach - ach no
tak dorastają w takiej rodzinie to muszą być artystami. Ale nie daj
Boże zwykli rodzice chca wysłać swoje pociechy na skrzypce w wieku 3
lat lub pozwolić im grać na pianinie w wieku 4 lat - zaraz krzyk i
grono "życzliwych" ci tego stanowczo odradza. Skąd te kompleksy i
taka bezinteresowna zazdrość??? Przecież i ci "życzliwi" tak mogą

no i wreszcie - dlaczego farmozony w stylu "beztroskie dzieciństwo"
albo "dzieciństwo dzieciom" mają taki wpływ na tylu ludzi. Co to
naprawdę oznacza. Przecież szczęście to jest takie względne pojęcie.

[bj32]

"Dlaczego w dzisiejszym swiecie - mieśnie i siła fizyczna są tak
ważne?"
A we wczorajszym nie były ważne? Zdrowie fizyczne zawsze jest ważne.
Nie o mięśnie i siłę tu chodzi.
"No bo nikt nie neguje tutaj wysyłania małych dzieci na basen
lub rytmike lub piaskownicę."
Czytałaś ten artykuł w ogóle? Tam jest o *wszystkich* dodatkowych
zajeciach. O basenie też.
"czemu nie rozwijanie tego mięśnia zwanego mozgiem nie jest ok.
Przecież to jest też mięsień "
Odnoszę wrażenie, ze Ty faktycznie masz mięsień pod kopułą...
pl.wikipedia.org/wiki/M%C3%B3zg_cz%C5%82owieka
"Przecież to my rodzice decydujemy co jest ok dla naszych pociech a
nie jakiś tam pan lub pani psycholog - to są obcy ludzie którzy na
wąskiej grupie robią badania i chcą coś tam udowodnić..."
Taaa... Zdajesz sobie sprawę, że zazwyczaj ci obcy ludzie opierają
sie na doświadczeniach całych pokoleń innych ludzi, a nie tylko na
własnych? A Tobie wystarczy to, co napisał pan Doman. To Twój
przyjaciel jest, czy krewny? Bo widzi mi się, że też obcy człowiek...
I owszem, my decydujemy. Bo dziecko to nasza własność. A skoro
używamy do decydowania mięśnia między uszami, to pozostaje śmiech
pusty i trwoga...
"Skąd te kompleksy i taka bezinteresowna zazdrość???"
Kompleksy to, mam wrazenie, Ty masz największe. I leczysz je
edukując dziecko i pyszcząc na forum.

[aniucha333]

"czemu nie rozwijanie tego mięśnia zwanego mozgiem nie jest ok.
> Przecież to jest też mięsień "

Bj32 - zakup najnowszy numer "Wprost" i przeczytaj artykul o mozgu.
I dlaczego ja (i nie tylko ja) nazywam mozg - "miesniem".


> Odnoszę wrażenie, ze Ty faktycznie masz mięsień pod kopułą...

A ty nie masz nic - popluczyny wiedzy ktore ty uwazasz za wiedze.
Kolejny przyklad zalosnego wyksztalciucha.

[beatrix13]

tuberosa77 napisała:

>Potem w szkole mnoży się grono przemądrzalskich, wszystkowiedzących
dzieci, którzy mają podobnuch sobie rodziców.

.............
ach, jesteś jednym z tej masy nauczycieli tępiacych inteligentne
dzieci i równających je do poziomi sredniaków, bo tak łatwiej

[phantomka]

Zauwaz kotula, ze zarowno w artykule, jak i poscie na ktory
odpowiadasz, jest mowa o rodzicach, ktorzy "zmuszaja" troche te
swoje dzieci do spelniania ich ambicji.
Przeciez naturalne jest, ze jezeli dziecko jest chetne poznac
litery, cyfry, tabliczke mnozenia, etc. w wieku 2 lat - to rodzic ma
mu zapewnic ta wiedze w przystepny sposob.
Niestety sama znam rodzicow, ktorzy traktuja swoje dzieci jak malpy
w cyrku - nie tylko mocno stymuluje je do nauki, ale tez uwielbiaja
sie nimi chwalic przed innymi.

Na naukę nigdy nie jest za wcześnie!

[beatrix13]

moja córkę, kiedy miała 2 lata zaintrygowały literki, toteż
przybliżyłam jej je, sama zaczęła składać wyrazy,bawiłyśmy się nauką,
jako 4-latka płynnie czytała i pisała, liczyła do 1000 i nie uważam
jej za geniusza,a za zdolną i inteligentną,
jedynym minusem jej chęci do nauki jest niski poziom naszej polskiej
szkoły nastawionej na równanie do przeciętniaków, gdzie są środki na
zajęcia wyrównawcze, a nie ma dla dzieci ponadprzeciętnych,
toteż na lekcjach z nudów rozwiązuje sudoku

nie wiem o co ta wojna zatroskanych rodziców przeciwnych
rozpoczynaniu edukacji przez 6 latków? czyżby ich dzieci odstawały
intelektualnie od reszty świata?
w wielu krajach nawet 5 latki chodzą do zerówek szkolnych, poza tym
zerówki w szkołach sa od conajmniej 30 lat w Polsce i ci , którzy do
nich uczęszczali zamiast do przedszkolnych zwykle w 1 klasie lepiej
odnajdywali się w szkolnej rzeczywistości

[mama_kotula]

Cytat
nie wiem o co ta wojna zatroskanych rodziców przeciwnych
rozpoczynaniu edukacji przez 6 latków? czyżby ich dzieci odstawały
intelektualnie od reszty świata?

Nie chodzi o rzekome odstawanie intelektualne, tylko o nieprzygotowanie szkół na przyjęcie 6-latków i generalnie o "techniczną" stronę reformy.

[beatrix13]

zerówki dla 6-latków w polskich szkołach sa od dobrych 30 lat , więc
w czym rzecz?

[mama_kotula]

beatrix13 napisała:

Cytatzerówki dla 6-latków w polskich szkołach sa od dobrych 30 lat , więc w czym rzecz?

Nie mam nic przeciwko sześciolatkom w szkole, wręcz przeciwnie. Powiem więcej - jak dla mnie - obowiązkową edukację (intelektualną i społeczną) powinny rozpoczynać dzieci 4-letnie (dobra, sama się wystawiam na lincz)
Natomiast nie chcę wszczynać kolejnej dyskusji o reformie, ponieważ były ich setki , zapraszam do wyszukiwarki - sporo osób wykazuje, dlaczego polskie szkoły nie są gotowe w tym momencie na przyjęcie szerokiego grona 6-latków na różnym poziomie rozwoju społecznego i intelektualnego.

[wobbler]

Aż mam obawy przed wklejeniem...Ale cóż,jako niewiasta nieulękła,po prostu muszę:

wiadomosci.onet.pl/1720705,69,item.html

[jomamma]

Ja sobie pozwolę napisać to, co w podobnym napisałam, tylko stąd
zniknął...

Moja 3 letnia córka od kilku miesięcy chodzi do przedszkola w
anglii. Tam szkoła zaczyna się w wieku 5 lat, a często 4-latki są do
niej posyłane. Dzieci te potrafią czytać i w zasadzie pisać też.
Szczerze mówiąc byłam przerażona jak to usłyszałam, a jak zobaczyłam
dwulatkę starannie piszącą w zeszyciku rządkiem literki: "a", to
myślałam, że pogłupieli.
I mimo, że cały czas mam wątpliwości, powiedzmy, natury etycznej, to
po kilku miesiącach obserwacji i pracy z własnym dzieckiem jestem
zdania, że nie wyglada to tak przerażająco Mała bardzo polubiła
naukę literek i cyferek. W ciągu trzech miesięcy nauczyła się
alfabetu, liczenia do 20, pisania swojego imienia. Naprawdę ciężko
ją oderwać od pisania. Wyraźnie jej się to podoba i absolutnie nie
nakłaniam jej, ani nie zmuszam do niczego, sama inicjuje naukę.

Może to jest tak, że punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia? Może
po prostu trudno jest określić optymalny wiek na rozpoczynanie
nauki?

[beatrix13]

jomamma napisała:

> Moja 3 letnia córka od kilku miesięcy chodzi do przedszkola w
> anglii. Tam szkoła zaczyna się w wieku 5 lat, a często 4-latki są
do niej posyłane. Dzieci te potrafią czytać i w zasadzie pisać też.
..................
podobnie jest w Luksemburgu ,a dodatkowo dzieci ucza się tam 4
urzędowych języków i nikt nie panikuje polskim zwrotem "zabierania
dzieciństwa",
umysł dziecka jest w tym wieku najbardziej chłonny i szkoda
zaprzepascić tego,można przecież i bawic się w piaskownicy i uczyc
lieterek 3 latka, wszystko zależy od naszego nastwienia

Na naukę czasem jest za wcześnie

[pietruszewskih]

Te (dzieci), które zostaną w domu, później w zerówce mogą mieć
kłopot z odnalezieniem się w grupie... Spotkałam kiedyś chłopca,
który nie rozumiał, co znaczy, jak mu kolega pokaże język. Nigdy
wcześniej się z tym nie spotkał. Zawsze chodził na spacery z
dziadkiem za rękę i prowadzili uprzejme rozmowy.

Niezły argument za przedszkolami: dzieci, które do nich nie chodzą
są lepiej wychowane. Tak, tak. Lewacy tak długo odwracali
paradygmaty, że nikt już nie zauważa, że ma buraka w głowie.

[dorota.konowrocka]

Dokładnie, też mnie uderzył ten fragment Niech pokazują sobie języki od
najwcześniejszych lat życia, przecież później i tak będzie tylko gorzej, na
żadne uprzejme rozmowy nie będą mogły liczyć, więc niech przyzwyczajają się od
dziecka...

Na tej zasadzie nie ma co okazywać dziecku miłości, bo przecież później żadna
pani nauczycielka nie będzie się nad nim rozczulać... I nie ma co uczyć jedzenia
nożem i widelcem, bo przecież później nastolatki jedzą głównie frytki palcami...
i ciekawe ksiązki tez niepotrzebne, bo potem i tak będzie czytać głównie bryki,
jak reszta rówieśników...

Dorota

Oboje nie zrozumieliście

[mama_kotula]

Ani Dorota, ani Pietruszewski.
Czepiliście się tego pokazywania języka jak rzep psiego ogona.
To był przykład, parabola, metafora, przerysowanie - symbol taki. Symbol kodu,
którym się posługują rówieśnicy tego chłopca. To, że chłopiec nie wiedział, co
to oznacza, wcale nie świadczy o dobrym wychowaniu, uprzejmości i tak dalej. O
dobrym wychowaniu, uprzejmości itd. świadczyłoby, jakby wiedział, co to oznacza
- i nie używałby tego gestu.

A to, że nie wie - świadczy wyłącznie o tym, że nie ma kontaktu z rówieśnikami,
nie zna kodu, którym się ta grupa społeczna posługuje - i kiedy wejdzie w wiek
szkolny, zerówkowy, będzie miał problem ze zrozumieniem pewnych zasad panujących
w takiej grupie, pewnych technik komunikacji.
To jest tak, jak np. cudzoziemiec wkracza między tubylców i nie wie, co oznacza
pewien gest - ma problemy z porozumieniem się.

[pietruszewskih]

Ja się nie czepiłem, tylko zwróciłem uwagę na pewne
charakterystyczne zjawisko, które dość często obserwuję.
Moje dzieci nie chodzą do przedszkola i często słyszę uwagi o
socjalizacji. Kiedy proszę o coś konkretniejszego, słyszę uwagi w
stylu: "Twoje dziecko nie nauczy się, radzić sobie huliganami, nie
zapozna się z patologiami". Cynicznie odpowiadam: "Spokojnie, w
ramach treningu codziennie pluję córkom do torebek, śmieję się, że
nie mają koszulek z "witchami" a na dokładkę, wypraszam z pokoju
mówiąc że są głupie".

>O dobrym wychowaniu, uprzejmości itd. świadczyłoby, jakby wiedział,
co to oznacza
> - i nie używałby tego gestu.
> A to, że nie wie - świadczy wyłącznie o tym, że nie ma kontaktu z
rówieśnikami,
> nie zna kodu, którym się ta grupa społeczna posługuje - i kiedy
wejdzie w wiek
> szkolny, zerówkowy, będzie miał problem ze zrozumieniem pewnych
zasad panujących

Przeglądałem niedawno (leciwy już) podręcznik savoir vivre'u (nomen
omen). Pełen przykładów, jak to należy się zachowywać w różnych
okolicznościach. Podsumowaniem nauki była taka uwaga: jeśli
gentleman zauważy, że towarzystwo, do którego trafił nie przestrzega
zawartych w tym podreczniku norm, należy od niego stronić od takiego
towarzystwa (jakoś nie było wzmianki o przyswajaniu jego "kodu").
Przez równanie do góry, nie odwrotnie odbywa się postęp.

[mama_kotula]

Nie chodzi o równanie w górę czy w dół.

Dziecko siłą rzeczy do szkoły pójść musi. No nie ma innego wyjścia. Warto, aby znało ten "kod". Bo nie będzie mogło raczej "stronić" od tego towarzystwa (chyba, że mu mamusia i tatuś zafundują naukę indywidualną w domu).

Znać kod nie oznacza stosować go.

Np. ja wiem, że kierowca w samochodzie obok pokazuje mi środkowy paluszek, bo chce mnie obrazić (a nie na przykład zasugerować, co może mi zrobić tym paluszkiem). Co nie oznacza, że też pokażę mu środkowy paluszek. Po prostu rozumiem, co taki gest oznacza i nie będę się wdzięczyć do pana, myśląc o jego paluszku , tylko będę "stronić od towarzystwa"

[pietruszewskih]

>>Nie chodzi o równanie w górę czy w dół.
A właśnie, że chodzi. W wypowiedzi pani redaktor "chłopiec z parku"
ma się dostosować do dzieci złego zachowania. Nie odwrotnie.

Może, jak przerysuję sytuację będę lepiej zrozumiany.
Spaceruje sobie wnuczek z dziadkiem i "prowadzą uprzejme rozmowy". W
sąsiedztwie jest przedszkole, w którym można zapoznać się z
niektórymi wulgarnymi gestami. Dobrze byłoby gdyby chłopiec
odpowiednio wcześnie się z nimi zapoznał, bo tak już jest, że w
niektórych grupach ich się używa.
Skoczmy do świata dorosłych. Jadę sobie autobusem, słyszę "bajerę".
Czy mam się zapuszczać w ciemne ulice lub iść do więzienia, by
rozumieć, co mówią przestępcy?

Taki artykuł a posty i tak są przechalaniem się

[dzonylokerr]

jak to moje dziecko w wieku 6 miesiecy samo zaczęło interesowac sie
książkami...

Na naukę czasem jest za wcześnie

[wiosna.7]

Nie ma co ukrywac. Tacy rodzice sami lecza wlasne braki poprzez
dzieci. Obserwuje taki przypadek w sasiedztwie. Dziecko jest tak
zestresowane, ze placze z byle powodu. Mamusia tuman, nawet matury
nie zdala, ale teraz ma pieniazki, to maly w wieku 4 mies. chodzil
na basen, obecnie ma 4 latka i uczy sie angielskiego. Zalosne.
Ludzie pozwolcie dzieciom byc dziecmi.

Na naukę czasem jest za wcześnie

[bestyjaa]

chciałam się wypowiedzieć na temat nauki angielskiego.
kiedy byłam malutka, często oglądalam bajki cartoon network, wtedy jeszcze nietłumaczone na [polski- czyli po angielsku. w wieku 4 lat zostałam zapisana na zajęcia z jęz angielskiego do klubu osiedlowego, lubiłam te zajęcia. potem angielski w przedszkolu, w szkole itp. pod koniec podstawówki posługiwałam się tym językiem biegle, teraz mam 20 lat i jest to mój drugi język, kiedy wyjeżdzam za granice, nawet Anglicy nie rozpoznają że jestem z Polski. trzeba więc przyznać ze wczesna nauka czasem przynosi wspaniałe efekty...

[bestyjaa]

aha i jeszcze chcę dodać, ze nikt mnie do niczego nie zmuszał, sama chciałam sie uczyć obcego języka, nawet gdymiałam 4 latka rodzice pytali mnie czy chcę chodzić na takie lekcje, a ja po prostu chciałam- sprawiało mi to dużą frajdę.

[wilk11]

To na zasadzie: czasami tak, ale wcale niekoniecznie.

Polskiego zacząłem się uczyć w wieku lat 16, wraz z przyjazdem tutaj. Potem znów
miałem przerwę na studia poza krajem. I nikt nie wpadłby na pomysł, że nie mówię
tym językiem od urodzenia.

[camina]

W końcu jakiś mądry głos w dyskusji na tak ważne tematy. Własnie
jestem w trakcie wyboru pzredszkola dla moich bliźniaków i jestem w
szoku, jak teraz wygląda pzredszkole, czego wymaga się od 3-latka w
przedszkolu, zapominając że to tak naprawdę małe dziecko. Ma jeść,
ubierać się samo, mówić płynnie, bo inaczej go nie pzryjmą, a zajęć
dodatkowych bez liku. Rytmika, ang,niem,gimnastyka, taniec itd, zero
czasu na beztroską i samodzielną zabawę, o czym wspomina autorka.
Niektóre Zajęcia są prowadzone w czasie np. dżemki moich dzieci,
więc nie wiem, jak dadzą sobie radę bez psychicznego dopoczynku.
Szczerze mówiąc wolałabym dodatkową panią w grupie, która pobudowała
by klocki z dziećmi, poplaplała się w piasku czy narysowała domek na
rączce niż kolejne zajęcia z tańca czy ang.
Zapomina się o tym, że cześć dzieci jest nieprzygotowana
emocjonalnie do pójscia do pzredszkola i serwowanie im ciagłych
wrażeń nie jest chyba dla nich korzystne.

[myelegans]

Ale przeciez dzeici ucza sie caly czas, to od nas rodzicow zalezy to
jak je bedziemy stymulowali. Nie trzeba od razu zapisywac na
dziesiatki zajec, tylko po prostu isc za dzieckiem. kazde ma inna
droge rozwojowa, a na nauke rzeczywiscie nigdy za wczesnie.
Mozna uczyc chemii, fizyki, biologii, geografii, w kuchni gotujac
obiad, na spacerze, w muzeum, podczas jazdy samochodem itd. bez
wyciagania ksiazek i siadania do lawki.

Moj 3.5-latek wie jakie mamy zmysly, wie jakie sa postacie materii,
wie w co zamienia sie woda w roznych temperaturach, wie jakie mamy
planety w naszym ukladzie, wie jak na czym polega widzenie i
slyszenie, wie na jakiej zasadzie pojawia sie woda w kranie i
dlaczego samolot leci, wie jaka jest piramida zaleznosci w
przyrodzie, co to wszystkozerca, roslinozerca, i padlinozerca, i
mnostwo innych rzeczy, ktore mu sprzedajemy na codzien, jak zadaje
pytania, a nawet jak nie zadaje itd. itp. Pomaga to, ze i ja i tata
pracujemy w nauce. To mu sprzedajemy na codzien, przy kazdej
nadazajacej sie okazji. Mial ped do liter w wieku 1.5-roku,
kupilismy mnostwo piankowych liter, i programow komputerowych, bawi
sie, eksploruje, teraz podczas jazdy samochodem mowi "mama
porymujmy", inni rodzice wlaczaja bajki na DVD w samochodzie. Uczy
sie czytac. Na oko wyglada na dziecko, ktore odbiera jakas formalna
edukacje, ale on sie tak uczy i chlonie mimochodem i bez wiekszego
wysilku, z nasza DUZA pomoca. Umysl w tym wieku jest chlonny jak
gabka, jest ciekawy, chce wiedziec, zastanawia sie, formuuje
pytania, i ta ciekawosc trzeba podsycac, nie hamowac, albo unikac
dlatego, ze "na nauke jeszcze czas i tak nie zrozumie, bo za maly"
poziom mozna dostosowac do wieku.

[zenalka]

Zgadzam się z wypowiedziami ze na nauke może byc za wcześnie. Uważam
jednak że sa różne rodzaje nauki. Jsli dziecko pyta i uzyskuje
sensowne odpowiedzi to oczywiście jest to nauka i dziecko się przy
tym nie męczy i nie traci dzieciństwa. Jednak jesli dziecko ciągle
bombardowane jest róznego rodzaju informacjami które tak naprawdę go
nie interesuja to juz jest przesada. Zapisywanie na różnego rodzaju
zajęcia dodatkowe i zmuszanie dziecka do uczęszczania na nie wbrew
ich woli to jest przesada!!!
A co do wypowiedzi że w szkole zbyt malo sie uczy chemi, fizyki...
odpowiem tak: problemem w Polskich szkołach jest przeładowany
materiałem program. Zapytajcie nauczycieli co sądzą o tym żeby
dzieciom wtłaczać więcej bo "społeczeństo jest głupie"...

[zenalka]

Dodam jeszcze że znam wiele osób z niesamowitą wręcz wiedzą w
różnych dziedzinach ale osoby te wcale nie robią oszałamiających
karier zawodowych, wręcz przeciwnie! Brak im pewności siebie, wiary
we własne mozliwości, brak im umiejętności komunikowania się i
mówiąc bardzo dosadnie "sprzedania" siebie oraz pokazania swojej
wiedzy i umiejętności

[mama_kotula]

zenalka napisała:


> A co do wypowiedzi że w szkole zbyt malo sie uczy chemi, fizyki...
> odpowiem tak: problemem w Polskich szkołach jest przeładowany
> materiałem program.

Ja myślę, że problemem jest nie tyle przeładowany program, co sposób realizacji zajęć.
Doświadczenia na fizyce i chemii to może jakieś 5-10%. Reszta to teoria, teoria, teoria, teoria, formułki do zeszytu i uczenie się na pamięć wzorów i reakcji chemicznych.
Dlatego dzieci się wzbraniają przed tą nauką jak mogą.
Ja też sie wzbraniałam. Nienawidziłam fizyki w szkole podstawowej i średniej.
Na studiach odkryłam, że kocham fizykę . Prowadzący potrafił podać materiał tak przystępnie, z wykorzystaniem animacji flashowych, apletów javy, dokumentów na youtubie (studiuję przez internet, więc wyłącznie taka forma komunikacji i prowadzenia zajęć wchodzi w grę) - i na tak ciekawych przykładach (szczególnie w pamięci utkwił mi kosmiczny statek z żaglem, działający na wiatr gwiezdny ), że wszystko wchodziło do głowy szybko, łatwo i bezboleśnie, w dodatku zupełnie niezauważalnie.

[zenalka]

Dokładnie tak tylko że to jest takie błędne koło. Wiem z
doświadczenia - jesli chcesz na lekcji zrobić coś ciekawego, co
zainteresuje ucznia (mówię o dzieciach nie o studentach) to zajmuje
to jednak sporo czasu i tym samym nie dajesz rady realizować
narzuconego z góry programu i aby nadgonić musisz podawać "suche
fakty" do wkucia w domu bo inaczej cie z pracy wyrzucą bo nie
realizujesz programu... Kazdy kolejny minister edukacji chce
wprowadzic reforme oświaty ale jak dotąd się nie udało...

[myelegans]

Problemem nie jest przeladowany material, tylko te idiotyczne
rozbicia lekcji duza ilosc przedmiotow. Zamiast to wszystko
pogrupowac i od ogolu do szczegolu. W podstawowce nie powinno byc 20
przedmiotow, tylko 5 np. nauka obejmujaca (biologie, fizyke, chemie,
geografie, astronomie itd), matematyka obejmujaca rowniez logike i
informatyke, nauki socjalno-humanistyczne z historia i literatura. A
takze wszelkie artystyczne lekcje razem: muzyka, plastyka, itd.
Wtedy wszystko mozna ladnie zapodac calosciowo, na rozbijanie
przyjdzie czas na studiach.

z drugiej strony to dziecka nie nalezy pchac do zajec dodatkowych,
ale jak jest socjalnie malo rozwiniete i niechetne sytuacjom
towarzyskim, to wtedy mozna i nalezy pchac tak?

Czytalam ostatnio jakies opracowanie n/t wplywu dodatkowych zajec na
ogolny poziom zestresowania dzieci i takiego zwiazku nie znaleziono
wrecz przeciwnie. Dzieci majace duzo zajec pozalekcyjnych mialy
wieksze poczucie wlasnej wartosci, byly bardziej odporne na wplywy
srodowiska, mialy szybciej sprecyzowane zainteresowania w kierunku
wyboru przyszlego kierunku studiow, wiecej pewnosci siebie,
pomijajac, ze mniejszy wsrod nich byl odsetek palaczy, i tych
naduzywajacych alkoholu, uzywek i inicjacja seksualna byla pozniej.
Dzieci te maja jakis cel. np. sport, czy programowanie, spiew,
taniec, to jest ich motor, niektore musialy byc popchniete troche, a
niektorym trzeba bylo tylko dac mozliwosci i pokazac, ze cos
istnieje.
Mieszkam w spoleczenstwie, ktore tzw. wiedze ogolna ma nizsza, ale
za to jest o wiele praktyczniejsze w zyciu i potrafi sprzedac sie o
wiele lepiej niz my Polacy.

[weridi]

święte słowa z tym rozbijaniem na drobne - człowiek mówi o tym samym na kilku
przedmiotach a później w życiu nie potrafi prostych praw fizyki czy chemii
zastosować, bo to czego się uczymy nie ma się nijak do rzeczywistości.

Ciekawa dyskusja w zasadzie zgadzam się z tym co napisał(a) myelegans i mama_kotula.

[myelegans]

a i jeszcze jedno mi sie nasunelo. W szkolach wciaz uczy sie przez
zakuwanie, zapamietywanie, recytowanie. Kto lubi sie tak uczyc? jaka
to atrakcja? To nudne, niemotywujace, nieinteresujace. Uczniowie
wychodzac ze szkoly, nie rozumieja, nie lubia, chemii, matematyki,
fizyki, historii, bo to wzory, formulki, daty. Malo uwagi poswieca
sie na rozwiazywanie problemow, pokazanie tego, ze cos jest na
prawde interesujace i ciekawe i fajne, jak szukac odpowiedzi.
Biologia nie polega na zakuwaniu klasyfikacji roslin i zwierzat i
zapamietaniu wszystkich 300 ilustam kosci i ewolucji czaszki
kregowcow i budowy anatomicznej i rozrodu stulbii modrej. Who cares?
Nudne, nudne, nudne. Chemia to nie zapamietana na wyrywki tablica
Mendelejewa i wzory zwiazkow chemicznych, ani mechanizm reakcji
zwiazkow organicznych i szlaki metaboliczne. Tego szkola nie powinna
uczyc, ale powinna uczyc, jak czytac tablice Mendelejewa, jak mozna
samemu dojsc do wzoru chemicznego i co z tego wynika, jak przechodza
nerwy z czaszki do oka i ucha i innych czesci ciala i dlaczego serce
pompuje i dlaczego jest to pompa.
Nie tylko jak jest zbudowane oko, ale jaka jest fizyka za tym
dlaczego widzimy kolory, i dlaczego oko to kamera. itd. itp.
Wiecej praktyki, wiecej eskperymentow, wiecej nauki jak szukac
odpowiedzi na pytania, zamiast zakuwania.

Dlatego nie czekam, az moje dziecko pojdzie do szkoly, zeby uczyc go
tych zjawisk, ktore nas otaczaja, zeby robic eksperymenty naukowe w
domu, zeby uczyc geografii, najpierw na zasadzie, pokazywania na
mapie, gdzie my mieszkamy, gdzie babcie, gdzie bohater filmu. Mam
nadzieje, ze zanim do tej szkoly dojdzie zaszczepimy mu ciekawosc
Mamy mikroskop, mamy rzutnik na sciane, mamy kaledoskop, mamy pryzme
do rozszczepiania swiatla, mape swiata, globus, model ukladu
slonecznego i mnostwo encyklopedycznych ksiazek dla dzieci. Jak jest
pytanie zaczyna sie pokazywanie. Uwielbiam to, moje dziecko tez...

[alinaw1]

Niby logiczne i naturalne: nie przesadzać, nie zmuszać, dopasować,
słuchać, a tymczasem atak reklam i ofert: zapisz swoje dziecko na
karate, 5 języków, taniec, spiew, balet i fruwanie. W rodzicu moze
pojawić się obawa: jeśli tego nie zrobię- to krzywdzę dziecko, a
może trzeba mu ułatwić start w dorosłe zycie bo ja tego nie miałam/-
em? I zaczyna się kołowrotek...Mój syn uczęszcza na treningi
wschodnich sztuk walki - zaczęło się od uwielbienia dla żółwi Ninja.
Potem sama z nim chodziłam, często razem ćwiczymy, czytamy
ciekawostki, historię itd. Młody jest zafascynowany, ja podzielam,
tę fascynację. Zauważyłam, że w jego grupie jest chłopiec, który
niemal na każdym treningu... płacze. Jest osowiały i smutny.
Słyszałam jak tatuś mówił: "Nie po to jeździmy tu z (tu pada nazwa
miejscowości) żebyś tu się mazał! Weś się w garść." Serce
ściska...

[amyk]

Podpisuję sie wszystkimi ręcami i nogamy pod tym artykułem. Grunt to nie przesadzać w realizowaniu naszych chorych ambicji.
Nie zależy mi na tym aby mój dzieciak był geniuszem. Chcę by był normalnym i szczęśliwym dzieciakiem dobrze radzącym sobie w każdej sytuacji.
Niemniej staramy się coś ciekawego dopasować, zaproponować ..., a czas pokaże co z tego zostanie.

[bj32]

Ja też tego nie pojmuję... Mam córę 6letnią, od roku wykazuje
zainteresowanie literkami. No to OK. Chce na basen? Nie ma sprawy,
ale pomoczyć sie, a nie zostać drugą Jędrzejczak. Chce pojeździć na
koniku? Ależ jasne! Nawet toczek ma. Ale nie pcham jej od razu do
wyścigów. Do przedszkola poszła w wieku lat czterech, a jakoś i
ubrać sie sama potrafiła, i do kibelka pójść, i nawet nożem i
widelcem zaczynała sie posługiwać. I w dodatku wie, ze nie należy
się pchać do tramwaju zanim ludzie nie wysiądą. Rozwija sie
normalnie dla swojego wieku, wie, co znaczy pokazanie języka i że
nie w każdych butach można wejść do kałuży, ale w niektórych i
owszem. Ma czas i na naukę i na zabawę. I jest szczęśliwa, mimo, ze
nie uczyłam jej czytać w dojrzałym wieku osmiu miesiecy... A moze
właśnie dlatego.

[mama_kotula]

> I jest szczęśliwa, mimo, że nie uczyłam jej czytać w dojrzałym wieku osmiu miesiecy... A moze właśnie dlatego

Bj, no nie rozumiem.

Dlaczego sugerujesz, że ta nieszczęsna zabawa w Domana w wieku miesięcy 8 unieszczęśliwia dziecko, pisząc "a może właśnie dlatego"?
Prędzej na miejscu byłaby teza "zabawa Domanem w wieku 8 miesięcy nie zwiększa poziomu szczęścia dziecka". Czyli dziecko nie bawiące się w Domana nie różni się w swojej szczęśliwości od dziecka bawiącego się w Domana.

Bo tak sobie myślę, w jaki sposób ten nieszczęsny Doman ma unieszczęśliwić dziecko?
Czy dziecko jest do czegoś zmuszane? Nie. Czy dziecko robi coś ponad swoje siły? Nie. Czy dziecko robi coś, co mu nie sprawia przyjemności? Nie, nie i jeszcze raz nie.

Potraktujmy to w kategorii zabawy. Takiej, jak każda inna. Podobnie jak gra w memo - ćwiczy spostrzegawczość i pamięć, kojarzenie dwóch obiektów ze sobą. Co w tym złego? Jeśli dziecię chce to robić, na zdrowie, krzywda mu się nie dzieje. Jeśli nie - mamy rozum i logiczne, że odpuszczamy - i też się krzywda nie dzieje.

Nie rozumiem demonizowania i wysuwania tak śmiałych tez.

PS. Cały czas mam na myśli normalnych rodziców, którzy obserwują swoje dziecko i jeśli widzą, że taka zabawa dziecięcia nie rajcuje, przerywają ją na amen.

[tuberosa77]

Ale ja nie rozumiem wciąż po co uczyć czytać Metodą Domana 8
miesięczne dziecko. Przecież takie małe dziecko nie wykazuje
zainteresowania literkami i czytaniem samo z siebie. Czemu to ma
słuzyć jakie to daje efekty na przyszłość. Przecież to jest
pamięcówa zwykła uczyć dziecka wyrazów nawet w formie zabawy. Nie
jestem przeciwniczką żadnych metod nauczania, ale u tak małych
dzieci to przesada. Czy ludzie nie mają nic lepszego do roboty tylko
cały czas orbitują wokół dziecka i przekazują mu wiedzę, prawa
fizyki, chemi, wiadomości z biologii. Matko a kiedy czas na pranie
sprzątanie, gotowanie, pracę zawodową, czas dla siebie? Czy chodzi o
to aby wychować ponad przeciętnie uzdolnionego robota który
bezbłędnie wybierze kierunek studiów i zaplanuje swoją scieżkę
kariery już w podstawówce. Ale po co to wszystko to ja nadal nie
umiem zrozumieć. No chyba ze rodzice mają na uwadze zapewnienie
dziecku jak najlepszych studiów, pracy, pieniędzy. Ale przecież
życie nie tylko na karierre i pieniądzach się opiera i to wcale nie
daje szczęścia, ja już to zauważyłam na własnym przykładzie. Na
naukę niekiedy jest zdecydowanie za wcześnie.

[mama_kotula]

tuberosa77 napisała:

> Ale ja nie rozumiem wciąż po co uczyć czytać Metodą Domana 8
> miesięczne dziecko. Przecież takie małe dziecko nie wykazuje
> zainteresowania literkami i czytaniem samo z siebie. Czemu to ma
> słuzyć jakie to daje efekty na przyszłość.

Zabawie ma służyć?
Ćwiczy pamięć, buduje jakieś tam ścieżki w mózgu?

Rozważ sytuacje:
a) kupujesz dziecku zabawkę. Podsuwasz ją dziecku i dziecko albo wykaże zainteresowanie, albo nie. Jeśli wykaże, bawimy się. Jeśli nie, nie bawimy się.

b) pokazujesz dziecku jakąś zabawę. dziecko wykaże zainteresowanie albo nie. jeśli wykaże, bawimy się dalej, jeśli nie, nie bawimy się.

b) pokazujesz dziecku karty Domana. dziecko wykaże zainteresowanie, albo nie. jeśli wykaże, bawimy się dalej. jeśli nie, nie bawimy się.

Jakieś wnioski?

Z góry uprzedzam - nie przyjmuję do wiadomości generalizującego argumentu pt. "żadne 8-miesięczne dziecko nie wykaże zainteresowania pokazywaniem kart z wyrazami".

Całość rozbija się o założenie z góry, że "dziecko jest na coś za małe", bo MY tak uważamy. Błąd. Na naukę dziecko nie jest za małe. Problemem jest tylko dobranie metody nauki i tego, czego dziecię ma się uczyć.
Ja wychodzę z założenia, że Doman nie uczy czytania, tylko jest zabawą na ćwiczenie pamięci i kojarzenia. Tak samo dobrą, jak każda inna zabawa na ćwiczenie pamięci. Więc potępianie ludzi wybierających do ćwiczenia pamięci dziecka metodę Domana jest bardzo nie na miejscu. To tak, jakby ktoś potępiał matkę, że uczy dziecko jak robić "kosi kosi łapci" - bo czemu to kosi niby ma służyć? )) Tylko, że nikt nie potępia, bo panuje wszechobecne przekonanie, że kosi-kosi jest odpowiedniejsze i bardziej "dziecięce". A zasada jest ta sama.

ps

[mama_kotula]

Dodam jeszcze, że ja osobiście nie wybrałabym zabawy w Domana jako ćwiczenie na pamięć i koncentrację - ale nie dlatego, że "dziecko jest na to za małe", tylko dlatego, że MNIE ta zabawa nudzi. I aby uniknąć własnego znudzenia, po prostu nie podsuwam dziecinie tej zabawy.
Tak samo jak nie podsuwam miliona innych zabaw, które mnie nudzą - jeśli samo na pomysł takiej zabawy wpadnie, oczywiście - będę się z nim bawić sumiennie, ale jeśli nie wpadnie, nie będę uprawiać masochizmu :o)

[tuberosa77]

Powtarzam 8 miesięczne dziecko nie wykaze zainteresowania czytaniem
ani literkami, ono dopiero niedawno nauczyło się stabilnie siedzieć,
a Ty chcesz wprowadzać zabawy w skojarzenia, zapamiętywanie, naukę
czytania etc. Pytam jeszcze raz po co i czemu ma to służyć. Bo jeśli
temu żeby rodzic się cieszył ze dziecko liczy do 10 i skojarzy wyraz
mama z jej zdjęciem to sorry ale mnie to nie przekonuje. Czy Ty
naprawdę całe dnie spędzasz z dzieckiem na "zabawie w naukę" i tak
Cię to pochłania że świata poza tym nie widzisz? "Ćwiczenia na
pamięć i koncentrację" dla 8 mieięcznego czy rocznego dziecka, koń
by się uśmiał, Ludzie co Wy robicie swoim dzieciom i co z nich
zrobicie. No ale to już Wasza a nie moja sprawa.

[tuberosa77]

>Całość rozbija się o założenie z góry, że "dziecko jest na coś za
małe", bo MY tak uważamy.
Natomiast reszta rozbija się o to że dziecko na coś za małe nie jest
bo Ty tak uważasz. Ciekawi mnie co Ci daje takie silne przekonanie
że 8 miesięczniakowi w jakimścelu przydadzą się cwiczenia na
koncentrację, pamięć i naukę czytania. Mam nadzieję ze takie
ćwiczenia dziecku nie zaszkodzą, bo w ogóle wyraz "ćwiczenia
czegokolwiek" w takim wieku źle mi się kojarzy.

A propos kosi kosi łapci

[tuberosa77]

Zabawa w kosi kosi, którą tak wyśmiewasz i ignorujesz uczy dziecka
koordynacji lewej połowy ciała z prawą i składania rąk w płaszcyźnie
pionowej ciała, ma ona z pewnością o wiele głębszy sens niż nauka
pisania i czytania 8 miesięczniaka.

[mama_kotula]

tuberosa77 napisała:

> Zabawa w kosi kosi, którą tak wyśmiewasz i ignorujesz uczy dziecka
> koordynacji lewej połowy ciała z prawą i składania rąk w
> płaszcyźnie pionowej ciała, ma ona z pewnością o wiele głębszy sens > niż nauka pisania i czytania 8 miesięczniaka.

Tuberosa, a ty w ogóle czytasz, co ja do ciebie piszę? Czy tylko uprawiasz swoje "moja racja jest najmojsza"?

Podaj mi proszę miejsce, w którym napisałam, że widzę sens w nauce CZYTANIA I PISANIA u 8-miesięczniaka. Podaj mi proszę miejsce, w którym w ogóle napisałam o NAUCE CZYTANIA I PISANIA u 8-miesięczniaka.

Jakbyś dokładnie chciała czytać moje posty, na pewno przyswoiłabyś, że NIE uważam metody Domana za naukę czytania i pisania. Ale ty wolisz swoje klapeczki na oczkach trzymać i ko ko ko, dziub dziub dziub, programowo nie zgadzajmy się z Kotulą, bo bredzi jak potłuczona i nawet nie wczytujmy się w to, co bredzi, bo na bank bredzi.

I widzisz, nauka kosi kosi uczy koordynacji lewej połowy ciała z prawą, a ćwiczenia pamięciowo-skojarzeniowe "uczą" koordynacji lewej półkuli mózgowej z prawą.
Zauważ jedno - nigdzie nie napisałam, że należy zaniedbywać inne dziedziny, czyli że absolutnie nie można uczyć kosi kosi, papa czy innych zabaw uważanych za typowo dziecięce - oczywiście, jak najbardziej trzeba, bo - jak słusznie zauważyłaś - czemuś one służą.

Dlaczego zakładasz, że rozwijanie umysłu dziecka wyklucza rozwijanie tego dziecka w innych dziedzinach?
Czy nie można wypracować złotego środka? Ano można. I cały czas mi o to chodzi. Że bawimy się w sroczkę i kosi kosi, bawimy się w akuku, i bawimy się w Domana, i bawimy się w bobomiganie, i bawimy się w "chemię", "fizykę" i inne takie. Jedno nie wyklucza drugiego. Jedno i drugie przynosi dziecku korzyści (a przynajmniej go z całą pewnością nie krzywdzi).

Nota bene na jeszcze jedno chciałam zwrócić uwagę - o tym już wspominałam - bardzo często rodzice zakładają z góry, ze dziecko jest na coś za małe, że czymś się z całą pewnością nie zainteresuje. Sama ten błąd popełniłam wielokrotnie, staram się już go unikać.

Wracam ponownie do Domana. Dlaczego demonizuje się tę metodę? Dlatego, że nie ma w niej miejsca dla feerii kolorów, dźwięków, plastikowych przycisków i innych rzeczy rodem z fiszerprajsów, które opatrywane są przecież etykietką "edukacyjne"? Dlatego, że z góry wpasowuje się ją w kategorię "nauka"? A niestety, "nauka" ma dość negatywne konotacje, zdecydowanej większości kojarzy się - jak to napisała Myelegans - z siedzeniem na tyłku w ławce, robieniem słupków i gryzmoleniem literek w rządkach. Obraz rzeczywiście nieciekawy, zgadza się?
Ano zgadza. Tyle, że "nauka" ośmiomiesięczniaka nijak nie przypomina tego obrazu. Po prostu warto coś więcej się dowiedzieć, zobaczyć, pomyśleć - zanim się zacznie oceniać czy wysuwać wnioski. Gdzieś czytałam, że dla niemowlaka WSZYSTKO jest nauką. Ciekawe, prawda?

[tuberosa77]

No i w tym miejscu muszę zakończyć niestety tę polemikę bo zaczynasz
mnie obrazać.
> Jakbyś dokładnie chciała czytać moje posty, na pewno
przyswoiłabyś, że NIE uważ
> am metody Domana za naukę czytania i pisania. Ale ty wolisz swoje
klapeczki na
> oczkach trzymać i ko ko ko, dziub dziub dziub, programowo nie
zgadzajmy się z K
> otulą, bo bredzi jak potłuczona i nawet nie wczytujmy się w to, co
bredzi, bo n
> a bank bredzi.

Nie mam na oczach klapek i nie uwazam ze bredzisz, w przeciwnym
razie w ogóle bym nie dyskutowała z Tobą.
Przedstawiam poprostu inny punkt widzenia. Przykład z
ośmiomięsięczniakiem jest specjalnie przerysowany.
Nie podoba mi się poprostu ton wypowiedzi i ferowanie wyroków co
jest słuszne a co nie. W twoich wypowiedziach jest dużo racji ale
ich ton trąci trochę fanatyzmem. No i piszesz tak jakby cię ktoś
atakował za to ze uczysz swoje dziecko. Ochłoń, inni mają
prawdopodobnie gdzieś jak wychowujesz dziecko. To tylko wymiana
opini.

> Dlaczego zakładasz, że rozwijanie umysłu dziecka wyklucza
rozwijanie tego dziec
> ka w innych dziedzinach?
Daleko idący wniosek, niezgodny z prawdą

Ale ty wolisz swoje klapeczki na
> oczkach trzymać i ko ko ko, dziub dziub dziub,

Czy to mnie miało obraźić, nie rozumiem sensu takiego bajania.

No i zastanów się czy to aby nie Ty masz klapki na oczkach jak to
ujełaś.

Po prostu warto coś więcej się dowiedzieć, zobaczyć, pomyśleć -
zanim się za
> cznie oceniać czy wysuwać wnioski. Gdzieś czytałam, że dla
niemowlaka WSZYSTKO
> jest nauką. Ciekawe, prawda?

Ha, ha, ha właśnie wysunęłaś wniosek ze ja się nie dowiaduję nie
patrzę i nie myślę. Owszem dla niemowlaka wszystko jest nauką, tylko
nie bombardujmy dziecka za dużą ilością bodzców, pozwólmy na swobodę
wyboru, na zabawę. Nie piszę tylko do Ciebie, więc nie traktuj
wszystkich moich postów tak osobiście. To tylko mój głos w dyskusji.
Naprawdę nie znasz mnie więc nie rozmawiaj ze mną jak nauczyciel z
uczniem i nie traktuj z góry. Trochę szacunku dla innego zdania.

[mama_kotula]

tuberosa77 napisała:


> Owszem dla niemowlaka wszystko jest nauką, tylko nie bombardujmy dziecka za
dużą ilością bodzców, pozwólmy na swobodę wyboru, na zabawę.

Tuberosa, ja mam poczucie, że my się zgadzamy co do meritum, tylko mówimy
różnymi językami. I obie nas poniosły emocje parę razy.
Poniżej spasowałam, jeszcze raz życzę miłego wieczoru.

[aniucha333]

Mama_Kotula:

Taaaak, na tutejszym forum Doman i jakiekolwiek inne metody (e.g.
Suzuki, Gordon, Montessori, etc) majace dobro dziecka sa wysmiewane,
gardzone, szydzone. No i oczywiscie wiekszosc Mam to popiera

I tak jak piszesz demonizuje sie ta metode Domana i innych. I tu nie
tylko o konotacje chodzi ale i o wzgledy ekonomiczne. Fiszerprajse i
inne machiny łożą słono na PR i reklamy, zatrudniają
mnóstwo "ekspertów" by swoje trzy grosze wtracic i lobbying tu jest
calkiem niezly. Braki w wiedzy ekonomicznej i zdrowym rozsadku tu sie
klaniaja albo slepa wiara w "autorytety" - np. a moj pediatra
powiedzial ze wczesna edukacja jest zla, albo moja babcia w to nie
wierzy, albo Pani Dr Mocno Habilitowana uwaza wczesna edukacje za
zrodlo problemow, etc, etc, etc...

Drodzy Rodzice - na was spoczywa najwieksza odpowiedzialnosc za
rozwoj waszych dzieci. Zwalanie tego na szkole w pozniejszym wieku
zle sie konczy Ale jak moj maz mi zawsze madrze przypomina - swiat
potrzebuje nie tylko doktorantow i naukowcow ale i blue collars

Tak wiec niniejszym was pozdrawiam

[bj32]

"Taaaak, na tutejszym forum Doman i jakiekolwiek inne metody (e.g.
Suzuki, Gordon, Montessori, etc) majace dobro dziecka sa wysmiewane,
gardzone, szydzone"
W którym miejscu metody są szydzone? Bo jestem skłonna twierdzić, że
nie same w sobie metody, tylko raczej stosowanie ich u niemowląt...
"Fiszerprajse i inne machiny łożą słono na PR i reklamy, zatrudniają
mnóstwo "ekspertów" by swoje trzy grosze wtracic i lobbying tu jest
calkiem niezly."
A co to ma do rzeczy?
" Pani Dr Mocno Habilitowana uwaza"
A co? Powinnam na przykład twierdzić: uczcie od urodzenia, bo
Aniucha z Domanem mówią, ze tak trzeba? Logiczne chyba, że zdanie
mojej babci, która wychowała troje inteligentnych ludzi, zdanie
pediatry, do którego mam zaufanie i zdanie Doktor Mocno
Habilitowanej znaczy dla mnie więcej, niż zdanie jakiejś Aniuchy,
która nawet składni dobrze nie zna...
"Zwalanie tego na szkole w pozniejszym wieku zle sie konczy "
Jak na przykład?

[aniucha333]

BJ32

Boze jakas ty tepa. Ale to podobno nie boli.

[bj32]

"ale i blue collars "
Prosiłam kilkakroć, ale jeszcze powtórzę:
Pisz po polsku.

[myelegans]

cyt "Czy ludzie nie mają nic lepszego do roboty tylko
cały czas orbitują wokół dziecka i przekazują mu wiedzę, prawa
fizyki, chemi, wiadomości z biologii. Matko a kiedy czas na pranie
sprzątanie, gotowanie, pracę zawodową, czas dla siebie? Czy chodzi o
to aby wychować ponad przeciętnie uzdolnionego robota"

Ludzie owszem pracuja, gotuja, robia zakupy, ale ludzie rowniez
sprzedaja wiedze przy kazdej nadazajacej sie okazji swojemu dziecku,
bo od tego sa rodzice. Ja to robie mimochodem, ot takie skrzywienie
zawodowe, podobnie ma moj maz, dziadek i babcia. W ten sposob nie
wychowuje sie robota, ale czlowieka myslacego, analizujacego,
ciekawego, ktory zadaje pytania i szuka na nie odpowiedzi i
krytycznie myslacego. I na pytania dostaje odpowiedzi "dorosle".
Tak, takie dzieci pewnie wyrobia sobie zainteresowania i pasje
wczesnie i nie beda mialy problemu z wyborem kierunku studiow, w
przeciwiestwie do tych maturzystow, ktorzy nie wiedza co chca robic,
bo ..... niczym sie nie interesuja" uslyszalam to ostatnio od
znajomego maturzysty.

Sama nigdy nie uczylam "kosi kosi lapci" czy "sroczka kaszke wazyla"
bo nie znosze tego typu rymowanek, za to uczylam 8-miesieczniaka ...
jezyka migowego tzw. bobomigow i w wieku 11 miesiecy, mielismy z nim
swietna niewerbalna komunikacje. Straszna krzywde mu robilismy tym
nieprawdaz?
2-latek widzac nas przy komputerach, tez sie zainteresowal, czas
ekranowy spedzal nie wgapiajac sie w ekran TV tylko segregowaniu
ksztaltow i kolorow, poznawania literek, chodzeniu po labiryntach
itd. przy okazji wyrabiajac sobie koordynacje myszka-ekran. Wcale go
nie zachecalismy, tak bylo na zasadzie osmozy.

NIKT tu nie mowi o sadzaniu w lawce na 8 godzin i rozwiazywaniu
slupkow.
Poza tym dziecku trzeba pokazac zeby moglo wybrac. Jak nigdy nie
bedzie narazony na instrument nie poznasz, ze ma dobry sluch i pasje
do nauki gry na intrumencie.
Ja bylam prawie sila zaprowadzana na basen i na lodowisko na nauke
plywania i jazdy na lyzwach. Wtedy to mi sie absolutnie nie
podobalo, wolalam siedziec w domu i czytac ksiazki. Pozniej bylam
rodzicom wdzieczna, ze popchneli mnie do tej nauki.
Mozg jest najbardziej plastyczny przez pierwsze 3 lata zycia i
trzeba to wykorzystywac i to jest rola rodzicow.

[tuberosa77]

Ludzie owszem pracuja, gotuja, robia zakupy, ale ludzie rowniez
> sprzedaja wiedze przy kazdej nadazajacej sie okazji swojemu
dziecku,
> bo od tego sa rodzice. Ja to robie mimochodem, ot takie
skrzywienie
> zawodowe, podobnie ma moj maz, dziadek i babcia. W ten sposob nie
> wychowuje sie robota, ale czlowieka myslacego, analizujacego,
> ciekawego, ktory zadaje pytania i szuka na nie odpowiedzi i
> krytycznie myslacego. I na pytania dostaje odpowiedzi "dorosle".
> Tak, takie dzieci pewnie wyrobia sobie zainteresowania i pasje
> wczesnie i nie beda mialy problemu z wyborem kierunku studiow, w
> przeciwiestwie do tych maturzystow, ktorzy nie wiedza co chca
robic,
> bo ..... niczym sie nie interesuja" uslyszalam to ostatnio od
> znajomego maturzysty.

Szkoda w takim razie ze dzieci od razu nie rodzą się dorosłe, nie
trzeba by było robić z nich dorosłych na siłę.
Ja znam jeszce kilka innych obowiązków jakie rodzice mają wobec
dzieci oprócz sprzedawania wiedzy mimochodem. I dalej uważam ze
nauka czytania 8 miesięczniaka to przegięcie.

> Tak, takie dzieci pewnie wyrobia sobie zainteresowania i pasje
> wczesnie i nie beda mialy problemu z wyborem kierunku studiow, w
> przeciwiestwie do tych maturzystow, ktorzy nie wiedza co chca
robic,
> bo ..... niczym sie nie interesuja" uslyszalam to ostatnio od
> znajomego maturzysty.

No, na to zadnej gwarancji nie ma, dzieci takie mogą nie rozwinąć
żadnych zainteresowań a poziomem inteligencji wcale nie muszą
przewyższać tych dzieci u które czytać nauczyły się w wieku 6 lat.

Czy myślisz że jeśli ktoś uczy rymowanek w stylu kosi kosi i
sroczka... musi być imbecylem chcącym wychować dziecko na matoła?
Po prostu na wszystko jest czas i nie ma sensu wyprzedzać wieku
dziecka na siłę. Mnie nie uczono czytać w kołysce, nie wtłaczano do
głowy 5 języków w przedszkolu a studia skończyłam, mam pracę i nie
jestem imbecylem a wręcz przeciwnie jestem super babką mającą zdrowe
podejście do zycia i wychowania dzieci. A co?!

[mama_kotula]

tuberosa77 napisała:

> Mnie nie uczono czytać w kołysce, nie wtłaczano do
> głowy 5 języków w przedszkolu a studia skończyłam, mam pracę i nie
> jestem imbecylem a wręcz przeciwnie jestem super babką mającą zdrowe podejście
do zycia i wychowania dzieci. A co?!

No patrz, ja tak samo jak ty jestem super babką i mam zdrowe podejście do życia
i wychowania dzieci.

A cholera czytałam w wieku niespełna 3 lat i wszystkiego "uczyłam się" razem ze
starszą o 5 lat siostrą. Np. języka rosyjskiego, kiedy miałam jakieś 4 lata - w
formie zabawy, słuchałam, jak sobie czytała, jak powtarzała słówka, pytałam o
literki i gryzmoliłam je sobie w zeszycie w 3 linie.
I wiesz, co jest najśmieszniejsze? Że jak na studiach rozpoczęłam "od zera"
naukę rosyjskiego - tak, po 15 latach przerwy - to z miłym zaskoczeniem
stwierdziłam, że pamiętam wszystkie bukwy, nie mam problemów z akcentowaniem, a
podczas nauki słówek miałam wrażenie, że nie uczę się ich, tylko je sobie
przypominam (i tak w rzeczywistości było). I było mi zdecydowanie łatwiej niż
reszcie grupy, która miałą styczność z rosyjskim po raz pierwszy, ech, było mi
nawet łatwiej niż tym, którzy rosyjskiego się uczyli przez 4 lata podstawówki.
Ciekawe jak się to ma do tej potępianej nauki języków u przedszkolaków

[tuberosa77]

No i cholera co z tego ze rosyjski poszedł Ci łatwiej i ze czytałaś
w wieku 3 lat?Czy to Cie stawia wyżej w jakimś rankingu? I jeśli tak
to w jakim. Podązając za myśla ze na nic nie jest za wcześnie można
by posłać przedszkolaka do pracy bo to go z pewnąścia nauczy
dyscypliny i odpowiedzialności.

[mama_kotula]

tuberosa77 napisała:

> No i cholera co z tego ze rosyjski poszedł Ci łatwiej i ze czytałaś
> w wieku 3 lat?Czy to Cie stawia wyżej w jakimś rankingu?

Pas, pas, pas. Poddaję się. Poddaję się, nie będę się kopać z koniem.

Na razie jedyną osobą, która pisze o rankingach, porównywaniu, przechwalaniu się - jesteś ty. I tu jest piesek pogrzebany, słoneczko - bo twoje założenie jest takie: dziecko uczy się czegoś po to, aby być od kogoś lepsze (czyli, aby zająć wyższą pozycję w rankingu). Do tego dorzuć jeszcze jakiś frazesik o wyścigu szczurów i jesteśmy w domku. Wzbraniasz się przed tym, i wystrzegasz się tego jak ognia, ale tak jest sasanko - masz diabelny kompleks, nie wiem, czy ktoś ciebie/twoje dziecko krzywdząco porównał z rówieśnikami, nie wnikam, ale radzę się takiego podejścia pozbyć jak najszybciej i pomyśleć, że nauka jest celem samym w sobie, a nie tylko środkiem do osiągnięcia innego celu.


No dobrze - pokopię się jeszcze i wyjaśnię intencje: podałam swój przykład - uwaga - w opozycji do twojego, i - o dziwo - dla załagodzenia emocji i uspokojenia sytuacji. Ty stwierdziłaś, że nikt cię nie uczył niczego w przedszkolu i jesteś fajną babką - sugerując pośrednio, że osoby uczone w młodym wieku fajne nie są. Zatem w opozycji PRZEKORNIE stwierdziłam, że też jestem fajną babką, mimo, że w wieku przedszkolnym przerabiałam program szkoły podstawowej.
Gdzie tu kuźwa ranking???

O tym nieszczęsnym rosyjskim wspomniałam przykładowo - jako przykład, że opłaca się nauka języków w młodym wieku - NIE dla jakichś twoich wyimaginowanych rankingów, tylko choćby dla zwykłej wygody i komfortu w latach późniejszych (czas, który rówieśnicy przeznaczali na wkuwanie bukw, ja przeznaczałam na miłe wylegiwanie się na kanapie z Pratchettem).

I wybacz - dyskusja z tobą będzie możliwa, kiedy zaczniesz czytać moje posty NIE przez pryzmat twojego zacietrzewienia i uprzedzenia do mnie.
Pasuję w tym momencie. Miłego wieczoru.

[delfina77]

Zgadzam sie w 100% z Tuberosa77. Na wszystko jest czas; male dziecko potrzebuje
przede wszystkim duzo milosci i uwagi rodzicow, niekoniecznie przyspieszonego
kursu fizyki Uwielbiam zabawy z corka typu "kosi kosi lapci", nie uwazam, zeby
mnie to odmozdzalo, co najwyzej odmlodzilo A tak z perspektywy znajomych, znam
2 dziewczyny, niesamowicie zdolne, ktore wlasnie od najmlodszych lat byly
bombardowane wiedza, ogromne wymagania i oczekiwania rodzicow itp., itd.
Najlepsze na studiach, rzecz jasna. Ale co poza tym? Zero znajomych, zero
chlopaka i mimo doskonalych wynikow edukacyjnych nie moga znalezc pracy gdyz nie
radza sobie z nawiazywaniem kontaktow miedzyludzkich. Wszyscy zalozyli rodziny a
one snuja sie smutne po osiedlu. Nie twierdze, ze wszystkie zdolne i wczesnie
rozpoczynajace nauke dzieci musza byc takie. Ale mi to dalo do myslenia i nie
zamierzam niczego przyspieszac - cora i tak bedzie madra bo ma madrych i
kochajacych rodzicow

[mama_kotula]

delfina77 napisała:

> male dziecko potrzebuje przede wszystkim duzo milosci i uwagi rodzicow,
niekoniecznie przyspieszonego kursu fizyki

Ale jeżeli dziecko ma duuużo miłości i uwagi rodziców, to rzecz jasna "kurs
fizyki" mu nie zaszkodzi, prawda? ))
Jedno nie wyklucza drugiego, to już zostało napisane kilkanaście razy chyba w
tym wątku



PS. Obawiam się, że pojawi się odpowiedź w stylu "miłości i uwagi nigdy nie jest
za wiele!!!"

[tuberosa77]

Do tego dorzuć jeszcze jakiś frazesik o wyścigu s
> zczurów i jesteśmy w domku. Wzbraniasz się przed tym, i
wystrzegasz się tego ja
> k ognia, ale tak jest sasanko - masz diabelny kompleks, nie wiem,
czy ktoś cieb
> ie/twoje dziecko krzywdząco porównał z rówieśnikami, nie wnikam,
ale radzę się
> takiego podejścia pozbyć jak najszybciej i pomyśleć, że nauka jest
celem samym
> w sobie, a nie tylko środkiem do osiągnięcia innego celu.

No teraz mnie rozbroiłaś Pani domorosła psycholog. W porównaniach
SZYSZEŃKO zazwyczaj wypadam bardzo dobrze. Mojego dziecka nikt do
nikogo nie porównuje bo ma dopiero 20 m-cy i byłoby to smieszne.
Zresztą dla mnie moje dziecko jest zawsze najmądrzejsze i
najpiękniejsze na świecie jak chyba dla każdej mamy. Teksty o
kompleksach sa pewne próbą prowokacji, udaną niestety, bo
doprowadzają mnie do pasji. Jak na podstawie kilku postów mozesz
wysówać takie wnioski jakbyś była moim osobistym psychiatrą. Co z
ciebie za osoba przemądrzała, wszystkowiedząca i jaśnie oświecona.
Nie nauczyli Cię w przedszkolu umiejętności dyskusji bez obrażania i
teraz widać te braki. Ty jesteś najlepszym przykładem na to ze
wczesna edukacja może szkodzić. NIe kopiesz się z koniem tylko
rozmawiasz z partnerem, który ma prawo do wyrazenia swoich poglądów.
Chociaż co z Ciebie za partner, który stosuje deminutiwy w co drugim
zdaniu i traktuje innych jak dzieci. Nie będę snuć domniemań o
Twoich kompleksach, bo masz głowę tak wysoko zadartą do góry.ze
choćby nawet były to i tak ich nie zobaczysz.

[beatrix13]

tuberosa77 napisała:

> No i cholera co z tego ze rosyjski poszedł Ci łatwiej i ze
czytałaś
> w wieku 3 lat?Czy to Cie stawia wyżej w jakimś rankingu? I jeśli
tak
> to w jakim. Podązając za myśla ze na nic nie jest za wcześnie
można
> by posłać przedszkolaka do pracy bo to go z pewnąścia nauczy
> dyscypliny i odpowiedzialności.

.......................
skąd u ciebie tuberosa tyle agresji?
z tej "super babki"?

[bj32]

"Dlaczego sugerujesz, że ta nieszczęsna zabawa w Domana w wieku
miesięcy 8 unieszczęśliwia dziecko"
Bo tak uważam. Bo ośmiomiesieczniak musiałby być genialny, żeby
*zrozumieć* to, co "czyta". Wkuwanie na pamięć co znaczy dany zapis
graficzny jest *moim zdaniem* bez sensu. Możesz pokazywać dziecku
obrazek sedesu i wciskać mu kit, że to kotek. Trzylarkowi już czegoś
takiego nie wmówisz. [Zaznaczam, nie twierdzę, że ktokolwiek, a
zwłaszcza Ty, tak robi; mówię o tym, co jest teoretycznie możliwe].
Zatem gdzie sens, gdzie logika?
Poza tym czy widziałaś kiedyś ośmiomiesieczniaka, który leci do mamy
z ksiażeczką i ryczy "maaaaamoooo! jaka to liteeeeerkaaaa?" Bo ja
nie. Zanim dziecko nauczy sie rozumieć mowę uczenie go czytania to
nonsens i tresura. Nikt poddany tresurze nie jest szczęśliwy. I już.
"Jeśli dziecię chce to robić, na zdrowie, krzywda mu się nie dzieje."
Otóż to! Wracamy do przybiegającego z rykiem dziecka, które domaga
się. Ośmiomiesięczniak domaga sie zazwyczaj butli, zmiany pieluchy,
przytulenia się do mamy, grzechotki, gryzaka, żeby mu da jakieś
ważne dokumenty - bo chce je podrzeć na kawałeczki, a nie
przeczytać, i tak dalej.
"Jeśli nie - mamy rozum i logiczne, że odpuszczamy"
Mamy rozum i wiemy, że powiedzmy trzylatek już jest kumaty i nas o
coś prosi. Jeśli zaczynamy edukować niemowlę to znaczy, że w czaszce
zagnieździł nam się mięsień
"Nie rozumiem demonizowania i wysuwania tak śmiałych tez."
Ja nie rozumiem, po co niemowlę uczyć literek, skoro o to nie prosi.
Cały czas mam na myśli normalnych rodziców, którzy obserwuja swoje
dziecko i wiedzą, ze czytanie niemowlęciu potrzebne jest na
plaster...

[tuberosa77]

Podpisuję się pod tym co powiedziałaś obiema rękami ale Mamy Kotuli
napewno nie przekonasz. Już ona Ci wytłumaczy stosując swoje sasanki
i słoneczka że tylko jej tok myślenia jest jedynie słuszny.

[bj32]

))
Odnoszę wrażenie, że Kotula tak na prawdę myśli o dzieciach nieco
starszych niż 8miesięczne. Powiedzmy o 15miesięcznych Acz mogę się
mylić.
Ja w najlepszym wypadku u przecietnego dziecka dopuszczam minimalny
wiek wykazywania chęci czytania na jakieś trzy lata, może ociupinkę
wcześniej. Poznawanie świata, nauka siadania, wstawania,
przewracania się, mówienia, samodzielnego jedzenia, rozbierania się,
ubierania i co tam jeszcze dzieci robią przez te pierwsze trzy lata
jest tak czaso- i pracochłonna dla dziecka, że dokładanie mu
czytania to przesada i głupota.
I przede wszystkim: po co? Natury się nie uszuka. Ćwiczeniami można
wypracować cośtam, ale nawet ktoś kto miesiącami będzie walił w
klawisze pianina, a nie ma talentu nie zostanie wybitnym muzykiem.
Poza tym geniusze mają przechlapane, zaburzoną często sferę
emocjonalną i świat zwykł od nich więcej wymagać...

[tuberosa77]

Nic dodać nic ująć. Amen.

[beatrix13]

tuberosa77 napisała:

> Podpisuję się pod tym co powiedziałaś obiema rękami ale Mamy
Kotuli
> napewno nie przekonasz. Już ona Ci wytłumaczy stosując swoje
sasanki
> i słoneczka że tylko jej tok myślenia jest jedynie słuszny.

...................
widac,że wraz z adminką bj zdominowałas to forum i wycinacie
niewygodne wam posty
gratulacje!

[...]

[aniucha333]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[bj32]

Nie atakuj personalnie.

Na naukę czasem jest za wcześnie

[ewelisia_2006]

a czy Wy , mamy dzisiejszych maluchów byłyście kiedyś w Szpitalu
Psychiatrycznym?...żebyśmy się zrozumiały.... niekoniecznie jako
pacjentki.... ja jestem terapeutą właśnie w takim
szpitalu ...szpitalu z uzdolnionymi maluchami lat 80-90. doktorami
przeróżnych nauk , absolwentami zagranicznych szkól...
stypendystami.... do których nie ma kto zadzwonić....bo nie miała
czasu stworzyć rodziny... bo nie potrafi nawiązać normalnych relacji
społecznych... a teraz tak bardzo rozczarował swoich rodziców.. Ja
też jestem mamą trzylatki...i też daję się poniść wielkim
marzeniom..a potem przyjeżdza nauczyciel wf-u na amfetaminie...
bo "Pani E.... ja już nie daje rady a ojciec płaci za klejny
fakultet..." przykładów znam tysiące..., czy wiecie że współczynnik
5-6 latków w ostatnich czasach korzystających z porad psychiatry,
psychologa wzrósł kilkukrotnie....powiecie ...hmmm takie
czasy....ale te czasy to właśnie my tworzymy...zastanówmy się a może
przejdżmy pod murami psychiatryków , zapytajmy może
otrzeżwiejemy....pozdrawiam

[bj32]

"szpitalu z uzdolnionymi maluchami lat 80-90. doktorami przeróżnych
nauk , absolwentami zagranicznych szkól... stypendystami...."
Możesz to jakoś sprecyzować? Bo rozumiem, że jesteś terapeutką
ludzi, którzy mają teraz po jakieś 28-38 lat i sie leczą ze skutków
przeedukowania i nadmiaru wymagań? Kurczę, ja nie pamiętam, zeby
wtedy był jakiś wielki szał na zdobywanie wiedzy... W latach
osiemdziesiątych to jeszcze komuna panowała, a po '89 to w kraju
wchodziły pierwsze objawy normalności dopiero... Coś mi tu nie
pasuje... Znam masę ludzi w tym wieku i to właśnie oni teraz i nieco
młodsi wpadają w obłęd nauczania... W dodatku człowiekowi koło
trzydziestki to ojciec może pewnikiem napluć na buty w nerwach, ale
nie płacić za kolejny fakultet. Czy się mylę?
Ogólnie zgadzam się z tym co piszesz, ale tak mnie to zastanowiło...

[ewelisia_2006]

hmmm, za bardzo zawęziłam przekrój wiekowy...ale nie w tym sęk....
bo pracuję z dorosłymi ludżmi.... od 18 roku życia, za "ścianą "
pracują z dziećmi do 18 roku stąd te przyłady... powiem ci jedno..
zapewne tym co ojciec na buty może napluć wcale nie potrzeba
lekarza... ja piszę o tych którym wpojono poczucie wdzięczności, o
dzieciach matek które ślęczały nad synkiem aby ten coś tam
osiągnął... bo jej krwawica na to idzie....a córki to może bogato za
mąż wydać...o ojcach co karali bo ten 2 dostał.. a tylko uczyć się
miał..bo on to dla niego robi...żeby lepiej miał...wierzcie..lub nie
wasz wybór...i co z tego że on 3 jęyki zna,,, w szwecji doktorat
zrobił jak nie potrafi sprzedać tego... bo nigdy nie będzie dość
dobry, nigdy...zawsze będzie wiedział za mało.. powiedz mi szczerze
czy masz koegów , koleżanki które mimo komuny nie wychodziły przed
blok... które siedziałay na zajęciach, dukały jezyki , nie wiem co
tam jeszcze..stukały w pianino... hmmm a może nie pamiętamy ich bo
kiedy miałybyśmy ich poznać skoro nigdy się z nami nie bawili....

[bj32]

Myślę, że trochę jakby przesadzasz. Zeby sie od ojca-tyrana nie
uwolnić to trzeba jednak wielkiej lebiegi. Wiem, ze różnie bywa, ale
większość rodziców to nie są potwory.
"które ślęczały nad synkiem aby ten coś tam osiągnął... bo jej
krwawica na to idzie....a córki to może bogato za mąż wydać...o
ojcach co karali bo ten 2 dostał.. a tylko uczyć się miał..bo on to
dla niego robi..."
Ciekawe. Ale po pierwsze jak sie ma do zbyt wczesnej edukacji i
nadmiaru zajęć, po drugie czasy "bogato wydawanych za mąż córek"
minęły ładne kilkadziesiąt lat temu. Przeoczyłaś ten fakt?
"czy masz koegów , koleżanki które mimo komuny nie wychodziły przed
blok... (...) a może nie pamiętamy ich bo kiedy miałybyśmy ich
poznać skoro nigdy się z nami nie bawili...."
Bardzo to malownicze. Owszem, kujony w klasie były. I wiesz co? Wiem
co się dzieje z większościa tych ludzi. Nikt nie siedzi w czubkowie.
I nikt nie palnął sobie w łeb w proteście przeciw nauce i rodzicom.
Mają rodziny, żyją normalnie, na rozmaitych stanowiskach.
Wiesz, jak brzmiało jedno z haseł komuny? "Nie matura lecz cheć
szczera zrobi z ciebie oficera". Wtedy maniakalnego pędu do
edukowania dzieci nie było. Mam wrażenie, że średnio się w tym
orientujesz... Acz mogę się mylić.

[myelegans]

Ewelisia, Ty na prawde jestes terapeuta? Wybacz, ale jezyk jakim sie
poslugujesz i poprzerywane wielokropkami niespojne zdania i
niedokonczone mysli..., hmm, malo profesjonalnie do wyglada No,
ale moze sie myle. Mam inne doswiadczenia z terapeutami, z ktorymi
mialam w zyciu do czynienia. Nie mnie oceniac.

Toksyczne rodziny, rodzice z przerostami ambicji byli, sa i beda,
jak rowniez niezwykle uzdolnieni ludzie, np. z ZA ktorzy maja duze
IQ, zdolnosci vide: Einstein, czy Curie-Sklodowska, ale maja
zaburzenia w sferze zycia emocjonalno-socjalnego.
To, ze teraz jest wiecej dzieci trafiajacych do specjalistow
uznalabym za krok w dobrym kierunku nie porazke, wzrost swiadomosci,
ze dzieci czesto potrzebuja pomocy psychologa czy psychiatry i
niekoniecznie sa to dzieci z glebokimi uposledzeniami. Na prawde
jako terapeuta nie widzisz tego, ze to dobrodziejstwo w porownaniu z
tym co bylo np. 30 lat temu? I niekoniecznie jest to spowodowane
wzrostem przypadkow, ale wzrostem swiadomosci rodzicow, terapeutow,
szkoly i lepszymi srodkami diagnostycznymi.

Czy to moje zludzenie, ale tutaj nigdy nie mozna uzyskac zlotego
srodku i zdrowego balansu. Jest albo matka, ktora wiezi dziecko,
przywiazuje sznurami to stolu i zapisuje na 5 jezyk 8-miesieczniaka,
albo taka, ktora najchetniej 10-latka poslalaby do pierwszej klasy.

NIKT tu nie mowi o nauce liter 8-miesieczniaka, czy latania z
przedszkolakiem na 4 jezyki, basen, szermierke, zapasy i judo, tylko
pojscia za dzieckiem, jego zainteresowaniami, zdolnosciami, pasjami,
i rozwijaniu jego krytycznego myslenia, ciekawosci, umiejetnosci
zadawania pytan, logicznego myslenia, wyciagania wnioskow, szukania
odpowiedzi, pokazywania, STYMULACJI.

Nie mozna zrobic z dziecka geniusza, z tym sie po prostu rodzi, ale
mozna calkiem zdolne dziecko skutecznie przyhamowac w
ramach "beztroskiego dziecinstwa" i "na nauke ma jeszcze czas".
Ile znacie przypadkow 3-4-latkow, ktorzy czytali, byli 2-3 lata do
przodu z porownaniu z rowiesnikami, a w rezultacie jakiejs zabojczej
kariery nie osiagneli. To jest argument tego forum. To jest wlasnie
porazka, porazka systemu, porazka rodzicow, bo nie dano mozliwosci,
bo usredniono, bo znizono do wspolnego mianownika, bo nie wylapano
talentu i nie umozliwiono jego rozwoju. Sorki, ale w innych krajach
dzieci takie sa wylapywane wczesnie, i odpowiednio wczesnie
kierowane do programow, ktore pozwola im na rozwoj, nie na jego
hamowanie. Gdyby Kotule zapisano na jezyk, albo 2 w przedszkolu,
widzac jak latwo i bez wiekszego wysilku wchodza jej bukwy z
rosyjskiego, w dodatku nie trzeba jej przykuwac do stolu, bo sama,
chetnie to robi, to moglaby w tej chwili byc "instant translator" w
United Nation, z 6 czy 7 jezykami pod pacha. Straszna krzywda nie?.
Prawda kotula?

Dziecko nie wie, samo tego nie zrobi, w rezultacie moze rzeczywiscie
dojsc do zaburzen w sferze emocjonalnej i towarzyskiej, bo po prostu
nie przystaje do grupy rowiesniczej.

Mozna wychowac dziecko w poczuciu milosci, bezpieczenstwa, uwagi
rozwijajac go jednoczesnie. Jedno drugiemu nie przeszkadza.
Pojde dalej, Ci rodzice ktorzy rozwijaja dziecko poswiecaja mu
wiecej uwagi, bo je po prostu lepiej znaja, widza, co go kreci, to
ida za nim.
Wczoraj przy okazji wycieczki po lesie, tata pokazal mu kompas,
ktory go zafascynowal, nauczyl sie przy okazji kierunkow swiata i
potrafi pokazac magnetyczna pln i pozostale kierunki. 3 latek moze
nie zrozumie wszystkiego, ale slad mu w mozgu zostanie. Dlaczego
wychowujac sie w dwujezycznym domu, nie wprowadzic 3 jezyka, ktory
wchlonie nawet tego nie zauwazajac? Potrafi sluchac bajki po...
hiszpansku i bawic sie z kolega, ktore tym jezykiem mowi i sie
dogadywac? Dlaczego nie dawac bawic sie programami komputerowymi dla
zerowkowiczow, skoro sprawia mu to frajde i uczy sie przy tym
czytac. "nie synku na pudelku jest napisane dla 5-6latkow, jestes za
mlody" to by byl dopiero krzyk.

Na milosc boska, tu nie chodzi o rankingi, wyscig szczurow, tylko o
zapewnienie harmonijnego rozwoju i stymulacje, nawet jak to bedzie
troche na wyrost. Zawsze mozna sie cofnac, gorzej jak niedoceniajac
mozliwosci intelektualnych dziecka po prostu sie go nie naraza.

[bj32]

"Jest albo matka, ktora wiezi dziecko, przywiazuje sznurami to stolu
i zapisuje na 5 jezyk 8-miesieczniaka, albo taka, ktora najchetniej
10-latka poslalaby do pierwszej klasy."
Pokaż mi jeden i drugi przypadek. Konkretnie. Kto więzi, a kto
najchętniej by posłał 10latka?
"NIKT tu nie mowi o nauce liter 8-miesieczniaka, czy latania z
przedszkolakiem na 4 jezyki, basen, szermierke, zapasy i judo,"
Czytałaś artykuł, który zapoczątkował dyskusję? Mam wrazenie, że
nie...
"Ile znacie przypadkow 3-4-latkow, ktorzy czytali, byli 2-3 lata do
przodu z porownaniu z rowiesnikami, a w rezultacie jakiejs zabojczej
kariery nie osiagneli"
Szczerze? Żadnego. I ponownie odsyłam do artykułu.
"Gdyby Kotule zapisano na jezyk, albo 2 w przedszkolu, widzac jak
latwo i bez wiekszego wysilku wchodza jej bukwy z rosyjskiego, w
dodatku nie trzeba jej przykuwac do stolu, bo sama, chetnie to robi,
to moglaby w tej chwili byc "instant translator" w United Nation, z
6 czy 7 jezykami pod pacha."
Gdyby Aniuchę posłano na korepetycje, to moze by chociaż polski
znała dobrze, a tak to i po polsku i po angielsku bełkocze...
"3 latek moze nie zrozumie wszystkiego, ale slad mu w mozgu
zostanie."
Nie wszystkie posty czytałaś, prawda? Co innego pokazać trzylatkowi
kompas, a co innego uczyś 8miesięczniaka, czy
półtoraroczniaka "czytania".
"nie synku na pudelku jest napisane dla 5-6latkow, jestes za mlody"
Jeszcze raz: kto proponuje coś takiego?

[myelegans]

Ty tak z urzedu kontrujesz, czy po prostu lubisz?
Nie bede tlumaczyc ironii i przerysowan.

[bj32]

Jak by to ująć, żeby było ładnie... Nie jestem nieomylna...
Przeczytałam bez zrozumienia Wybaczysz?

[mama_kotula]

Ech...
Całość dyskusji sprowadza się do tego: primum non nocere.
Czyli - zaspokajać WSZYSTKIE potrzeby dziecka. Potrzeby fizjologiczne, potrzebę snu, odpoczynku, potrzebę zabawy, potrzeby społeczne i potrzeby edukacyjne.
Jeżeli nie popada się w skrajności typu "edukacja za wszelką cenę" albo "zostawić same sobie i samo się wychowa i wyedukuje" - wszystko jest w porządku. I mam wrażenie, że obie strony dyskusji obstają przy tej zasadzie.

Faktem dodatkowo jest, że umysł dziecka jest najbardziej chłonny w ciągu pierwszych lat życia i że wówczas wiedza przyswajana jest w sposób praktycznie nieświadomy i automatyczny.

Jeśli dziecko ma normalnych (czyt. rozsądnych) rodziców, to i ta zabawa Domanem w wieku 8 miesięcy mu nie zaszkodzi. Jeszcze raz napiszę - dziecko nie jest do niczego zmuszane, rodzic zauważywszy u dziecka znużenie, niechęć, natychmiast zaprzestaje tej zabawy - to chyba logiczne.

Z jednej strony chodzi o to, aby nie przeładować umysłu dziecka nie dając mu chwili wytchnienia, a z drugiej - o to, aby nie bać się "nauki", obawiając się, że dziecko jest "za małe" na wiedzę o czymś, a całość z pewnością będzie dla niego za trudna.
Przykład prosty - co dla 2,5-latka oznacza, że ilość jest PARZYSTA?
Nic ponad to, że taką ilość misiów można ustawić parami i wyprowadzić na spacer, i żaden nie będzie się czuł samotny. Zatem dlaczego nie wprowadzić pojęcia "parzysty" czy "nieparzysty" w tym wieku? Dziecko zrozumie to na swój sposób (vide misie w parach), skojarzy nazwę ze słowem "para" i zapamięta. Wychodzi inplus?
Kolejny przykład - samogłoski i spółgłoski. Jedna z ulubionych zabaw moich dzieci podczas jazdy samochodem - ja podaję głoskę, a one na wyścigi odgadują, czy to samogłoska, czy spółgłoska. Czy uczyłam ich że "a, e, i, o, u, y, ó, ą, ę" to samogłoski? Nie. Zasugerowałam tylko, że samogłoskę można zaśpiewać z otwartą szeroko buzią. Zabawa przednia, pokładanie się ze śmiechu przy próbach zaśpiewania "bbbbbbb" tudzież "ggggg" - i jednocześnie zupełnie bezbolesna nauka.
O tym, że moja 3-latka zna pojęcie "homonimy", nawet się boję wspomnieć w obawie przed linczem . A wiecie, jaka radość jest z przypadkowego odkrycia "mama!! a różyczka się "homonimuje"!! bo jest choroba różyczka i kwiatek różyczka"? )))

Złoty środek, li i jedynie

[bj32]

Racja. Wszystko sie zgadza.
"to i ta zabawa Domanem w wieku 8 miesięcy mu nie zaszkodzi."
Nie zaszkodzi. I nie pomoże. Wiec po co? Po co zaśmiecać mózg
kompletie nieprzydatnymi informacjami? To ma tyle samo sensu, co
strzelanie do wody w porcie.
"Jeszcze raz napiszę - dziecko nie jest do niczego zmuszane, rodzic
zauważywszy u dziecka znużenie, niechęć, natychmiast zaprzestaje tej
zabawy - to chyba logiczne."
Jeśli *rzeczywiście* tak jest, to wspaniale. Co dalej nie wyjaśnia,
po co w ogóle zaczynał...
"co dla 2,5-latka oznacza", "moja 3-latka"
No i o to mi chodzi cały czas. 2 i pół roku, trzy lata. I nie
*czytanie*, ani *"czytanie"*. Poznawanie świata, pojęć i tak dalej.
Ustawianie misiów w paty. A nie 8miesięczniak czy 15miesięczniak i
rozpoznawanie zapisu graficznego.
"Złoty środek, li i jedynie "
I pod tym się podpisuję))

[joxanna]

To ja wyjaśnię 'po co w ogóle zaczynał'. Otóż trudno ograniczać się tylko do
tego, o co dziecko samo zapyta. Po prostu dlatego, że dziecko samo nie wie jak
wielki i ciekawy jest świat i nie wie o co zapytać. Nie ma nic złego w
zachęcaniu dziecka do odkrywania świata, a na tym przecież polega nauka. Jakby
ktoś zanotował nasze rozmowy z dzieckiem, to okazałoby się, że poruszamy mnóstwo
tematów - co robi dźwig, skąd się biorą domy, dlaczego samochody jeżdżą, czemu
gołębie dziobią w ziemię - i wszystko daje się wytłumaczyć na poziomie 10-latka,
5-latka, ale też 2-latka. Przecież nikt nie planuje uczenia 2-latka wzorów
chemicznych. Jeśli dziecko zainteresuje się jakimś tematem to czemu nie
podrążyć? Mnie zawsze śmieszy niesamowite zainteresowanie trzy, czy czterolatków
dinozaurami - fakt, że potrafią rozpoznać i ponazywać te stwory.

A jeśli dziecko nie chce się czegoś nauczyć, to chyba nie da rady na siłę,
trzeba będzie poczekać.

Może wystarczy zaufać dzieciom - podsuwać im ciekawe tematy, rozbudzać ich
własną ciekawość, a one same nam dadzą znać co je faktycznie interesuje w tej
chwili i o czym chcą się więcej dowiedzieć.

[bj32]

Oczywiście. Zgadzam się.
"Nie ma nic złego w zachęcaniu dziecka do odkrywania świata, a na
tym przecież polega nauka."
Nie ma. Tylko po co zachęcać 8miesięczniaka do wkuwania zapisu
graficznego czegokolwiek twierdząc przy tym, ze uczy się go czytać?
"Jeśli dziecko zainteresuje się jakimś tematem to czemu nie
podrążyć? (...) Może wystarczy zaufać dzieciom - podsuwać im ciekawe
tematy, rozbudzać ich własną ciekawość, a one same nam dadzą znać co
je faktycznie interesuje w tej chwili i o czym chcą się więcej
dowiedzieć."
Oczywiście. Jak najbardziej. Tylko powtórzę: jak zobaczę
15miesięczne dziecko jak leci do mamy z książką i wrzeszczy: "co to
za literka?! A ten wyraz?!" to uwierzę, ze ono się interesuje
czytaniem.

Były tu niedawno filmiki z czytającymi geniuszami. Te dzieci
*bezproblemowo wykonywały ćwiczenia*, a nie czytały. Jedna
dziewczynka nawet nie umiała jeszcze mówić, więc "czytane"
wyrazy "odczytywała" gestem i onomatopeją. Nie sądzę, żeby się rwała
do "czytania". I o tym mówię.

[...]

[aniucha333]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

Nie atakuj personalnie n/t

[bj32]

Na naukę czasem jest za wcześnie

[matkakapi]

Mój syn w wieku lat trzech znał już wszystkie litery, pytał, to
odpowiadałam, ale czytać go nie uczyłam. Zresztą miał potem trochę
trudności w czytaniu, bo spółgłoski znał jako de, em, ge, er... i
dom początkowo był dla niego deoem, czyli żaden znajomy wyraz.
Zastanawiałam się nad posłaniem go do szkoły od 6 lat (sama tak
zaczynałam), ale uznałam, że emocjonalnie nie dorósł. Chociaż wtedy
zaczął grać na gitarze (chciał wcześniej, ale gitary były dla niego
za duże, do momentu, kiedy przy kolejnej przymiarce, właściciel
sklepu powiedział, że może zamówić 'połówkę', no i skończył się
argument 'musisz dorosnąć'; sceptycznie nastawiony był też jego
pierwszy nauczyciel, bo łapki malutkie, a gitara boli; ale Kacper
był bardzo zdeterminowany i przetrwał okres próbny, i gra na gitarze
do dziś - niebawem skończy 18 lat). Odnośnie swobodnej zabawy i
przedszkola, to pamiętam, że on najlepiej się w nim bawił po
leżakowaniu, bo wtedy nie było żadnych odgórnych zajęć i robił to na
co miał ochotę, i mimo że czasem chciałam odebrać go wcześniej,
odsyłał mnie, bo on się musi pobawić. Zawsze wiedział czego chce, i
w związku z tym poza gitarą chodził tylko na pływalnię, a potem miał
czas dla siebie. Teraz jest w liceum, z angielskim radzi sobie
świetnie mimo, że nigdy dodatkowo się go nie uczył; więc chyba warto
umożliwiać dziecku robienie tego, czego pragnie, a nie na siłę
wmuszać mu dodatkowe zajęcia, bo inni to robią (wypadałoby, żeby
dziecko uczyło się angielskiego, chodziło na tenisa/jazdę
konną/golfa/pływalnię). Pozwólmy mu wybrać, a potem zrezygnować, to
ważne, 'słomiany zapał' to urok młodości, więc niech zaczyna wiele
rzeczy, a pozostanie przy najważniejszej dla niego.

Na naukę czasem jest za wcześnie

[monik_ok]

To oczywiście zależy od indywidualnych zdolności dziecka. W wielu przypadkach dobrze jest jak dziecko rozpocznie naukę jak najwcześniej. Oczywiście wszystko musi być dopasowane do wieku i możliwości dziecka, a najlepiej by było to w formie zabawy. Np: nauka języka im wcześniej tym lepiej. Tak samo z muzyką, jeżeli dziecko wykazuje w tym kierunku zainteresowanie, naprawdę warto rozpocząć naukę jak najwcześniej. Moja córka zaczęła naukę gry na keyboardzie w przedszkolu. Kupiliśmy jej wtedy najprostsze casio, które tak ją wciągnęło, że jak poszła do pierwszej klasy szkoły podstawowej, to równocześnie rozpoczęła naukę w szkole muzycznej na pianinie.