Rehabilitacja w domu

[ewuncia.a]

Jak u was wyglądają ćwiczenia w domu? Oczywiście pytam mamy, które
rehabilitują swoje maluchy. Moja 15-miesięczna córeczka ma problemy z
samodzielnym podciągnięciem się do stania. Postawiona stoi z
podparciem, idzie prowadzona za obie rączki. Neurologicznie jest w
porządku. Rehabilitant zalecił kilka ćwiczeń mających córeczce pomóc w
rozwoju, ale mała ćwiczyć nie chce. Wyrywa się i tyle. Nie ma szans,
żeby chciała współpracować. Nie wiem, co w tej sytuacji mam zrobić.

[natamaj1]

ja mam 14 mies coreczke. Rehabilitujemy ja odkad skonczyla 4 mies. Ma codziennie
cwiczenia z rehabiltantka. Oczywiscie mamy rowniez zalecenia cwiczyc w domu. Do
okolo roczku cwiczylam z nia, ale mniej wiecej od tego czasu jest juz coraz
gorzej. Ostatnio praktycznie nie cwicze, bo wyrywa sie i nie daje rady jej
utrzymac. Rehabiltantka o tym wie i sama przyznala ze lepiej zebym nie cwiczyla
z nia juz sama bo nieprawidlowo wykonane cwiczenia za duzo nie pomoga.
Rozmawialas z rehabilitantem o staiwaniu dziecka i prowadzaniu za raczki? My
mamy absolutny zakaz !!!. Dziecko ma samo wstawac i samo zaczac chodzic.

[grzalka]

też mnie zdziwiło to prowadzanie za rączki w kontekście rehabiitacji

[ewuncia.a]

Ja małej generalnie nie stawiam i nie prowadzam tylko czasami testowo
na chwilę i stąd wiem, że potrafi. Natomiast nie mamy zalecenia, by
ćwiczyć z rehabilitantem codziennie. Mała jest generalnie zdrowa. Nie
dopatrzono się żadnych schorzeń. Ma tylko jeszcze słaby brzuch i
kręgosłup i ich wzmocnieniu mają służyć te ćwiczenia. Rehabilitant
(byliśmy prywatnie) zalecił ćwiczenia w domu i kontrolę za miesiąc. U
rehabilitanta mała przez całą wizytę (40 min)płakała jak nigdy dotąd i
to była dla niej męczarnia.

[natamaj1]

acha, pytalas jeszcze co robic. Jak czesto dziecko cwiczy z rehabilitantem?
Jezeli nie codziennie to postaraj sie o to zeby miala jednak jak najczesciej
cwiczenia. Mozesz zapisac ja do kilku poradni rehabilitacyjnych, popytaj w
szpitalach dzieciecych w twojej okolicy o turnusy reh. Naprawde warto cwiczyc z
dzieckiem pod okiem fachowca, zwlaszcza w tym wieku kiedy samodzielnie jest to
prawie niewykonalne. Jezeli stac cie na to zalatw jej prywatna rehabilitacje.

[mynia0]

nie ryzykowałabym samodzielnych ćwiczeń. chyba, ż erobiłabym je pod
okiem specjalisty, który by mnie tego nauczył, ale i tak miałabym
stracha. o wiele lepiej jest załatwić dziecku rehabilitację w jakimś
ośrodku wczesnej interwencji. sama jeździłam z córką do takiego
przez 4 miesiące, 3 razy w tygodniu. /dziecko nie chicało chodzic i
nie mogło utrzymac pozycji pionowej/. jeśli nie załatwisz ośrodka,
załatw prywatnie. nie ryzykowałabym, bałabym się zrobić dziecku
krzywdę.

[izabela1976]

To zależy od ćwiczeń. Wiele ćwiczeń rehabilitanci pokazywali mi i uczyli jak je
wykonywać na dziecku. Na początku to były ćwiczenia z tych łatwiejszych, potem
przechodziliśmy do trudniejszych. Wszystkiego można było się nauczyć.

Mój syn potrzebował dużo ćwiczeń (nadal potrzebuje) i wykonywanie ich tylko pod
okiem rehabilitanta to dla niego by było za mało. Praktyka czyni mistrza. My już
rehabilitujemy się 5 lat.

Nie wiem jak jest teraz ale jeszcze parę lat temu, w każdej poradni
rehabilitacyjnej do której chcieliśmy chodzić trzeba było podpisać oświadczenie,
że nie korzystamy z rehabilitacji na NFZ gdzie indziej.

[natamaj1]

> że nie korzystamy z rehabilitacji na NFZ gdzie indziej.

tearz nie trzeba. Matki jezdza z dziecmi po calym wojewodztwie.U nas jest tak ze
w dzieciecym szpitalu przysluguja 2tyg rehabilitacji raz na pol roku !!! Wiec
ludzie sobie radza jak moga.

[ewuncia.a]

Ale to proste ćwiczenia. Tyle, że dziecko musi chcieć brać w nich
udział. W tym problem, że nie chce. Próbujemy ją zachęcić na różne
sposoby, ale to działa w jednym przypadku na 1000.

[izabela1976]

Mój syn dość długo ładnie ćwiczył. Do ok. 2 lat. Potem nastąpił bunt i ćwiczenia
domowe musieliśmy wykonywać pod przykrywką równych zabaw, w krótszych odstępach
czasu, ale za to częściej.

[gg24]

Córka był rehabilitowana w poradni i prywatnie w domu. Jak był
bardzo mała to znosiła to dobrze, traktowała jak zabawę. Potem nie
chciała ćwiczyć ze mną, więc zintensyfikowaliśmy wizyty
rehabilitantki w domu. Z doświadczenia teraz powiem, że to był bład.
Mała darła się cały czas, prężyła, więc te cwiczenia nic nie dawały.
Wkrótce musieliśmy zrezygnować. I co ... córka nadrobiła sama
wszystkie zaległości, zaczęła chodzić może trochę później, ale od
razu bardzo ładnie. Ale u Małej uraz do obcych, bojaźń musieliśmy
przełamywac przez wiele miesięcy.