Mamusie niemowy

[cmielak_2]

Wiem, wiem. Zaraz mi napiszecie, że nikt nie ma obowiązku ze mną
rozmawiać, że naruszam prywatność, a poza tym jestem brzydka,
odpychająca i to z tego powodu. Ale ja i tak zapytam: Mamusie
dlaczego nie chcecie rozmawiać? Siedzę z jakąś mamą na brzegu
piaskownicy, nasze pociechy w środku zgodnie jedzą piasek, jesteśmy
we dwie w odległości metra, zagaduję więc: jak się mieszka na nowym
osiedlu, yyyy dobrze i cisza, a jak tam sąsiedzi? yyyy dobrze i
przerażony wzrok: "Boże czego ta baba ode mnie chce?". Siedze na
ławce w wielkiej ciąży obok mnie dziewczyna także z brzuchem. No cóż
zaczynam, jakże niedyskretnie: kiedy finał? w lipcu i cisza grobowa.
Ups znowu zgwałciłam kogoś swoją chęcią do gadania. Jadę windą, moja
4-latka, mamusia i jej 4-latka. Zagajam jak tam w przedszkolu?
Mamusia usmiecha się wymijająco-przepraszająco. No tak nie
porozmawiamy. Mamusia nie umie mówić. Wiem, że dziewczyny są
zmęczone, przepracowane, miały ciężką noc, ciężką laktację, cięzki
kredyt, ciężkie życie. Ale żeby aż tak? Obcy są be? Tylko rodzina
jest cacy?Podczas moich czteroletnich wózkowych peregrynacji, pośród
placów zabaw, ławek poznałam naprawdę tylko jedną dziewczynę i to
ona mnie zaczepiła (Aniu jesteś boska!!!). strasznie nędzny bilans

[prismi]

przyłączę się. Oj tak, smutne to i dla mnie. Niedawno sie
przeprowadziłam i w poprzednim miejscu wiecej było starszycvh osób,
zawsze sie w windzie pogadało, sąsiedzi pamiętali imię córki,
zagadywali itd. Tutaj - ladne nowe zamknięte osiedle, blok przy
bloku i CISZA. Mnóstwo młodych małżenstw z dziećmi, i NIC. CISZA w
windzie, cisza na spacerach. I widać niechec do nawiazywania
kontaktów. Jedynie pani sąsiadka w starszym wieku na mój widok
niesamowicie sie ucieszyla ze wreszcie bedzie miała sąsiadke! (ma
obok, ale bardzo nierozmowni - jechalam windą) pogadalysmy chwilke i
pani sie barsoz ucieszyla ze ma taka fajna sasiadke. Mieszka sama,
wiec nie dziwie sie ze "umiera" na tym osiedlu. Mysle ze to jednak
takie nasze pokolenie..

[noneczka1983]

Przyłączam się, u mnie na osiedlu same młode małżeństwa same młe
dzieci, a pogadac mozna tylko z jedna sasiadką (znałam ja wczęśniej-
to chyba dlatego)

[mage-ssi]

ja to juz na sali poporodowej byłam w szoku nikt słowem nie chciał sie
odezwać...na spacerach to samo a ja nawet 10-latków zaczepiam ale udało mi
sie zagadać jedną dziewczynę z dzieckiem w podobnym wieku i teraz spacerujemy
razem

[ma_niusia]

Czytając to mam wrażenie, że to taki "urok" nowych osiedli My mieszkamy w
starej kamienicy, chodzimy do bardzo starego parku i niemal wszystkie mamusie
się znają, znają wiek i imiona swoich dzieci nawzajem a jak nawet nie to
przynajmniej witają się szerokim uśmiechem.

[atrapcia]

Co ja bym dała kobito żebyś mieszkała gdzieś obok mnie U mnie
wygląda to tak, że nie mam żadnych znajomych tu gdzie mieszkam -
przeprowadziłam się do innego, zupełnie obcego miasta (dla mojego M),
miesiąc później byłam w ciąży (to chyba przez to morskie powietrze
;D)... I przez całą ciążę nie wyprawiałam się zbyt daleko, chyba z
obawy przed zagubieniem... I tak zleciała ciąża, później kolki, zęby
i teraz nie mam nikogo żeby gębę otworzyć a mamusie na spacerkach nie
chcą gadać... Liczę na to, że jak młoda będzie troszkę większa to w
końcu znajdę jakąś koleżankę... A jak nie to będzie trzeba szukać w
pracy (jak już do niej pójdę)

[path04]

atrapcia, a co to za nadmorskie miasto?

[atrapcia]

Gdańsk

[jogi.nka]

EEEE tam, ja mieszkam na starym osiedlu, a jak ostatnio zaczepiłam
sąsiakę, która mieszka 2 piętra niżej i ma córkę 2 tyg. starszą od
mojej to głowę spuściła, coś pod nosem odpowiedziała i cisza.
Masakra jakaś. Wzięłam wózek i odeszłam, już jej nie zaczepię. bo po
co mam się narzucać. Ja nie szukam przyjaciółki, tylko uważam, że
jak się mieszka w jednej klatce i ma się dzieci w jednym wieku, to
fajnie by było ze sobą rozmawiać

[masafiu]

Rozumiem Cie doskonale. Ja to sie z roku na rok przeprowadzam ciagle
do nowych, wynajmowanych mieszkan i ciezko nawiazac staly kontakt.
Teraz znowu sie musze przeprowadzic a juz znalazlam fajna znajoma z
3letnia dziewczynka i z nast malenstwem w drodze. Ja mam
7,5miesiecznego chlopca wiec fajnie by sie bawili pozniej razem.

Lubie pogadac o pie...ch dzieciecych z mamami. Ale musze
przyznac,ze tak mi sie pozmienialo jak dziecko urodzilam.
Jak nie mialam dziecka to,wiadomo znajomych czesciej spotykalam na
imprezach itd.

Teraz wiekszy deficyt, my rzadziej wychodzimy do knajp to i sie
pogadac chce z kims nowym. W sumie to nie kumam dlaczego tak wiele
kobiet z dziecmi nie chce pogadac. OK ,ich sprawa ale zaloze sie,ze
czesc z nich po prostu nie wie jak rozwinac rozmowe. Tak mi sie
wydaje.... A moze to takie wielkie 'nie twoj interes'... Tacy
jestesmy o(d)grodzeni w swoich nowoczesnych osiedlach,ze pogadanie z
sasiadka nie jest cool i jakies wsiowe sie im wydaje?

[namrata86]

Ohhh my też nie tak dawno się przeprowadziliśmy. Szczerze powiedziawszy, na
placu zabaw nie znam nikogo, nikt się nic nie odzywa, a widuje wciąż te same
osoby z dziećmi. W bloku zagadują tylko starsze babcie zazwyczaj. Cóż mogę z
nimi pogadać o małym dziecku Na szczęście w końcu jakoś zaczęłam się
dogadywać z sąsiadką która ma córkę młodsza od mojego synka o 3 miesiące. Ale
dobre i to! Jeszcze trochę i będą się razem bawić, może pójdą do jednego
pobliskiego przedszkola. Ale żeby zamienić ze sobą słowo zajęło nam dobre kilka
miesięcy.

[paul_ina]

A ja Wam powiem - mi się po prostu nie chce z nikim obcym gadać. Jak
jestem ze swoim dzieckiem to jestem tylko z nim, odpoczywam od
kontaktów z dorosłymi, a moje dziecko jest jeszcze za małe na
czerpanie przyjemności z towarzystwa innych dzieci, więc spacerujemy
z wózeczkiem, często ją wyciągam i opowiadam o tym, co widzi, podaję
soczek, chrupki, zabawki, no i 2 - 3 godziny popołudniowo-
wieczornego spacerku jak z bicza trzasł.
Pomijam fakt posiadania stada znajomych, z którymi utrzymujemy
rozwinięte kontakty, w tym par po sąsiedzku, oraz wygadywanie się w
pracy i do męża.
Naprawdę, po prostu nie chce mi się gęby otwierać do obcych ludzi i
już. Nie jestem spragniona kontaktów towarzyskich zawieranych na
ulicy.

Za to pocieszę Was, że opiekunki biegają stadami i dużo ze sobą
rozmawiają

[b.bujak]

ja jestem taka "niemowa"...
- nie lubię mówić, żeby mówić - rozmawiam wtedy, gdy mam cos konkretnego do
omówienia; rzeczywiście trochę unikam albo grzecznie zbywam osoby, które gadają
z nudów i dla zabicia czasu;
- na podwórku odpoczywam od domowego i "pracowego" jazgotu, często obmyślam
rózne tematy i chyba rzeczywiście trochę niezręcznie mogę coś burknąć, gdy ktoś
wyrwie mnie z zamyślenia...

[nakomiadanka]

Super!
Zauważyłam to jak już byłam w ciąży,ponieważ szukałam jakiejś
bratniej duszy. Jestem w dużym mieście i nie mam nikogo z kim
mogłbym podzielić się swoimi przeżyciami, a koleżanki bez
dzieci ,więc inne te rozmowy.

Dlatego zaproponuje wspólne spacery na polach
mokotowskich.Codziennie tam spaceruję i nie udało mi się nikogo
poznać
Mama 2miesiecznej Zosi

[pagaa]

ja rzadko się rozgaduję na podwórku. z sąsiadami spoko sobie
pogadamy, w windzie też,a potem każdy sobie. tak w piaskownicy, to
jak ktoś zagada, to spoko mogę chwilę pogadać, ale z tym ostrożnie,
bo parę razy się nadziałam na takie gaduły, że o rety i potem nie
można siębyło odczepić w parku poznałam kiedyś jedną dziewczynę i
do tej pory naprawdę się kolegujemy, często się umawiamy na wspólne
spacery, odwiedzamy się. a tak to znajomi stali, Ci co byli, albo
nowi z nowej pracy itd. nie zapomnę tatusia na huśtawkach kiedyś
zagadał, to potem musiałam słuchać"danielku powiedz opel, powiedz
seat itd.", ja rozumiem rozpierająca dumę, ale ... albo z niektóre
chcą gadać tylko o dzieciach ito swoich, a ja czasem mam ochote
pogadać o czymś zupełnie innym. myślę, że często to są takie właśnie
obawy matek przed rozgadywaniem się w tej piaskownicy, że potem nie
będą mogły uciec od gaduły

[agnese1987]

Ja na osiedlu ciagle mijam te same mamy a zadna z zadna nie rozmawia. Dzieci w bardzo podobnym wieku. Kiedys moja mamla "zagadala" jedna mamusie i tak sobie spacerowalysmy rozmawiajac jak dzieci usnely.
Moj M mowi ze mam sobie jkolezanke znalesc a ja hmm no znalazlam ale kolege i szczerze mam go juz dosyc bo sie ciagle zali na zone

[leneczkaz]

Niemowlę nieruchome miałam w czasie zimowym to nie było kogo zaczepiać bo
chodziłam jako jedyna w mrozy .
Potem miałam już koleżanki z którymi się spotykałam na spacerkach lub w różnych
miejscach, więc nie musiałam zagadywać obcych.

Obecnie mam już skocznego syna i zaczął się wyścig 'co moje umie'. Niby jako
mama jestem dumna z syna, ale miałam ostatnio taką sytuację, że spotkaliśmy
baaardzo fajną mamę z (jak się później okazało) rówieśnikiem syna. Mój latał po
zjeżdżalniach, drabinkach, gadał, fikał. A jej gugał coś pod nosem i tylko za
rączkę w koło chodził. W pewnym momencie ktoś mnie spytał o wiek dziecka, a ta
mama, że jej syn w tym samym wieku, ale jakiś 'słabiej rozwinięty':/. No i mi
się zrobiło głupio, jej też i się zabrała. A była naprawdę fajną mamą do pogadania.

Czasami są takie syt. że jestem gburem jak widzę, że z daną mamy i tak się nie
dogadam bo np. jej pierwsze pytanie to "a mu nie zimno?" (25 stopni, a mój bez
czapki).

Też mieszkam w grodzonym osiedlu i nie znam prawie nikogo, ale już za m-c się
wyprowadzam na moje stare osiedle na którym znam masę ludzi (także mam) więc
będzie wesoło

[kawka74]

Szczerze mówiąc - nie chce mi się.
I nie cierpię podwórkowych zaczepiaczy, gaduł i przygodnych znajomości.

[mniemanologia]

Wiesz co, ja nie chcę rozmawiać, bo nie lubię takich "small talk",
nie umiem po prostu.
Nie chce mi się nawiązywać znajomości w piaskownicy, bo to potem
takie zobowiązujące może być i się nie uwolnię
Na szczęście nie muszę, uff.

[mmala6]

ja też z tych co to się nie chce. Z pierwszym synem było inaczej, nowe
osiedle, ludzie i dzieci się zapoznawały. Zapoznałam wystarczającą
ilość, teraz z drugim nie chce mi się poznawać nowych i gadać o
pierdołach. Nie jestem niemowa, czasem, jak mi się chce, to pociągnę
rozmowę, zwłaszcza jeżeli chemia zadziała. Ale gadać żeby gadać, to
szkoda mi energii. Wolę sobie coś poczytać i korzystać z wolnej chwili.

[budzik11]

Właśnie dlatego nie chodzę na place zabaw. Nie cierpię rozmów o dupie Maryni z
obcymi. Przychodzę posiedzieć, pobawić się z dzieckiem, podumać, zamyślić się, a
nie umilać czas towarzyską pogawędką o niczym z kimś nieznajomym, z kim łączy
mnie tylko ta ławka. Bez sensu.

[mumi7]

No cóz, na tym polega życia w społeczeństwie, żeby czasem pogadać o
dupie Maryni i to na dodatek z kimś obok siebie, nawet całkowicie
wczesniej nieznajomym. A klasa danego człowieka ujawnia się właśnie
w momentach takich jak ten: mistrzami w tym są Anglicy, właśnie
wróciłam z wesela w Anglii i jestem pod wrażeniem grzeczności oraz
umiejętności konwersacyjnych tych ludzi (zostaliśmy z mężem
posadzeni obok ludzi po 60, wydawałoby się kaplica - a milszej
rozmowy ze świeca szukać).

Nie trzeba traktowac ludzi jak potencjalnych wrogów lub zabójców
zabijających gadatliwością, wystarczy życzliwie podejśc do sprawy.
No, ale to kwestia klasy

[kawka74]

Zatem ja się bardzo cieszę, że jestem jej pozbawiona. Naprawdę.

[byakhee]

Bzdura - to nie kwestia klasy, tylko osobowosci. Ludzie sa
niesmiali, nie lubia sie rozgadywac itd...

Ja tez niespecjalnie duzo gadam z innymi mamami. Owszem usmiechne
sie, cos tam powiem, ale to tyle. Nie lubie sie rozgadywac przy
wiekszej ilosci osob, a juz tym bardziej jesli ich nie znam.

A na spacerze, jak Cie ktos zaczepi, to niestety najczesciej chca
tylko o dzieciach gadac - no a ile mozna mowic o dziecku, nawet
jesli swoim?

[joshima]

No sorry, ale nawet nieśmiały, czy mało rozmowny człowiek powinien umieć
grzecznie powiedzieć, że nie ma ochoty na pogaduszki zamiast burczeć coś pod
nosem ze spuszczoną głową. To jest jednak kwestia klasy.

[byakhee]

Byc moze. Ale dla mnie jednakowo kwestia klasy jest nie zaczepianie
obcych ludzi na ulicach, ktorzy nie cha byc zaczepieni. A latwo
rozpoznac tych co sa zamysleni i pochlonieci soba, od tych, ktorzy
sie usmiechaja i nie unikaja kontaktu wzrokowego.

Niesmiali ludzie raczej nie potrafia wypowiedziedz slow "pzepraszam,
ale nie chce z pania rozmawiac, bo pani nie znam", wlasnie przez
niesmialosc. Ja bym nigdy tak nie powiedziala, bo nie chcialabym
nikogo urazic. Wole sie usmiechnac i powiedziec gora slowo czy dwa,
majac nadzieje, ze gadula sie sama zniechceci.

[kawka74]

Jeśli już jesteśmy przy klasie, to może warto się zastanowić, czy ma ją ktoś,
kto z nudów zaczepia obcych ludzi, wyciąga ich na spytki, ma pretensje, że nikt
nie chce z nim wejść w długą konwersację, a potem opisuje to w mało przyjemny
sposób.

[joshima]

No wiesz wszystko zależy w jakim stylu te zagajenie rozmowy się odbywa. Nie
piszę tu o autorce wątku, ale ogólnie.

[kawka74]

> No wiesz wszystko zależy w jakim stylu te zagajenie rozmowy się odbywa

Racja.

[mumi7]

Owszem, bywają ludzie nieśmiali. Ale nawet nieśmiali są w stanie
zamienić grzecznościowo parę słów - wiem, bo mam koleżankę, która
pali sie gorejącą czerwienią, gdy tylko otworzy usta. Ale jednak
przez te usta czasem się coś wydobywa.

Co do rozmów o dzieciach - gdzieś tu napisałam, że należy monolog
dzieciofilny zamienic na dialog w innych kwestiach. Czasem się nie
da niestety, wiem: niekóre mamy są nieprzemakalne na inne tematy

[budzik11]

mumi7 napisała:

> mistrzami w tym są Anglicy,

Anglicy sa akurat mistrzami w trzymaniu innych na dystans, zwłaszcza obcych, a
ZWŁASZCZA obcokrajowców.

właśnie
> wróciłam z wesela w Anglii i jestem pod wrażeniem grzeczności oraz
> umiejętności konwersacyjnych tych ludzi (zostaliśmy z mężem
> posadzeni obok ludzi po 60, wydawałoby się kaplica - a milszej
> rozmowy ze świeca szukać).

Tych, to znaczy wszystkich Anglików czy akurat tej pary? Jedna jaskółka itd.
A o czym rozmawialiście? O karmieniu piersią/butelką, obrotach, gorączkach,
krostach, chrzcinach, kupkach, zupkach, spaniu w nocy, nowych umiejętnościach,
powrocie do pracy, "grzeczności" itp? Gdybym miała spędzić czas z parą
60-letnich Anglików, tez pewnie byłby to miło spędzony czas. Gdyby zagadnęła
mnie jakaś rozsądna osoba w piaskownicy, na jakiś ciekawy temat - proszę bardzo,
mogłabym godzinami. Ale niestety rozmowy nad piaskownicą wyglądają najczęściej
tak: "Ile ma? To tak jak mój...
Danielek/Arturek/Natanek/Olunia/Wikunia/Pierdziunia. A przewraca się na plecki?
A piersią pani karmi? Bo ja to nie miałam pokarmu, szybko przeszliśmy na
butelkę. A noce przesypia? Nie? Bo mój to od 2 miesiąca sam zasypia i przesypia
całe nocki. A chrupeczki je? Bo mój
Danielek/Arturek/Natanek/Olunia/Wikunia/Pierdziunia to mógłby nic innego nie
jeść, a taki niejadek, co ja się namęczę, żeby obiadek zjadł/a, tylko te chrupki
i chrupki, czasem bynajmniej Danonka zje... Ale potem takie kupy robi. A pani
X... robił kiedyś takie kupy? Bo ja już nie wiem, od czego. I jeszcze taka
wysypka mu się zrobiła, może alergia, ale nie wiem, na co..."
Fajne? Niefajne. Nie lubię opowiadać obcym o swoim dziecku a tym bardziej nie
lubię wysłuchiwać historii o obcych dzieciach. A NIGDY nie zaczepiono mnie w
innej sprawie. Dlatego nie wchodzę w takie gadki.

[mumi7]

budzik11 napisała:
>
> Anglicy sa akurat mistrzami w trzymaniu innych na dystans,
zwłaszcza obcych, a
> ZWŁASZCZA obcokrajowców.

Jeśli styl i sposób traktowania nas przez Anglików na rzeczonym
wyjeździe był trzymaniem na dystans, to, na Boga, chcę być trzymana
na dystans

>
Ale niestety rozmowy nad piaskownicą wyglądają najczęściej
> tak: "Ile ma? To tak jak mój...
> Danielek/Arturek/Natanek/Olunia/Wikunia/Pierdziunia. A przewraca
się na plecki?
> A piersią pani karmi? Bo ja to nie miałam pokarmu, szybko
przeszliśmy na
> butelkę. A noce przesypia? Nie? Bo mój to od 2 miesiąca sam
zasypia i przesypia
> całe nocki. A chrupeczki je? Bo mój
> Danielek/Arturek/Natanek/Olunia/Wikunia/Pierdziunia to mógłby nic
innego nie
> jeść, a taki niejadek, co ja się namęczę, żeby obiadek zjadł/a,
tylko te chrupk
> i
> i chrupki, czasem bynajmniej Danonka zje... Ale potem takie kupy
robi. A pani
> X... robił kiedyś takie kupy? Bo ja już nie wiem, od czego. I
jeszcze taka
> wysypka mu się zrobiła, może alergia, ale nie wiem, na co..."

Owszem, zgadza się, jakieś 90% rozmów tak się zaczyna. Ale w
rozmowie biorą udział dwie osoby, co oznacza, że strona
niezainteresowana kupami/zupami/wysypkami może spróbowac zmienić
temat. Jesli się uda - good for you Jesli nie-wysłuchujesz o
kupach, zupach, wysypkach 5 minut, po czym podajesz tyły. Wystarczy
nawet nie fizycznie, a w taki sposób, że odpowiadasz na tyle
zdawkowo, że nawet osoba o najgrubszej skórze wyczuje
niezainteresowanie frapującymi ją tematami.

[kajos5]

spacer z dzieckiem jest dla mnie odpoczynkiem i nie lubię rozmawiać z obcymi o
niczym.
----

[nvera]

A mnie się zwyczajnie nudzi...dziecko głównie śpi a ja się snuję w
ciszy...czasem gadam przez tel. ale w tych godzinach to z reguły wszyscy w
pracy. I chętnie pogadałabym z jakąś mamą dziecka w podobnym wieku, ale jakoś
nie mogę spotkać. Spaceruję chyba w mało popularnych miejscach. Jak jakaś mama
ma ochotę to chętnie pospaceruję razem-Kraków grzegórzki

[magdafront]

A gdzie konkretnie spacerujesz po Grzegorzkach? Ja obchodze cala
Wisle wzdluz i wszerz w Krakowie

[nvera]

Zazwyczaj okolice ronda Mogilskiego (działki, os.Oficerskie, park przy Chopinie)
mogę zawędrować dalej

[magdafront]

Kurcze, dla mnie to dosc daleko Jestem z Ruczaju, najdalej
dochodze wzdluz Wisly do Galerii Kazimierz

[nvera]

z |Ruczaju pod galerie kazimierz?? niezła jesteś

[minerwamcg]

Czasem mam nastrój na gadanie, czasem nie mam. Generalnie na spacerach raczej
gadam do dziecka, niż do otoczenia - ale jak się otoczenie odezwie, może liczyć
na życzliwą odpowiedź, choć nie zawsze na dłuższą rozmowę. Jak chcę kogoś
sympatycznego zagadnąć, to pytam przede wszystkim o jakiś szczegół dotyczący
jego dziecka - to trafia w dziesiątkę, o swoich dzieciach lubią mówić wszyscy

[1.tulipanna]

moja mała na spacerze słodko śpi, a ja spaceruję i odpoczywam
często rozmawiam z męzem przez telefon i zdaję mu relację co dziś
takiego cudownego mała dokonała
nie chce mi się gadać z obcymi

[misia_matysia]

Ja wolę wgrać sobie audiobooka i posłuchać, albo jakiejś dobrej muzyki albo po prostu mówić do mojego dziecka. Gadanie o dzieciach non stop jest nudne. Od tego mam koleżanki a nie obcych ludzi. No i ten wyścig które dziecko jest piękniejsze, lepsze, lepiej się rozwija brrr.

[madzialenak3]

ooo to wychodzi na to że ja jestem taka sama jak autorka wątku...chetnie
zagaduje inne mamy jesli tylko maja chec porozmawiac

[memphis90]

Kochane mamy- a czy pracujecie, czy siedzicie z dzieckiem w domu? Bo jak
siedzicie, to pewnie Wam się nudzi i chętnie byście gębę do kogoś rozumnego i
dorosłego otworzyły. A ja na przykład w pracy muszę sporo gadać, tłumaczyć,
odpowiadać na mądre i głupie pytania- i po powrocie zwyczajnie już mi się nie
chce. Nawet z mężem nie mam czasem siły dyskutować nt. co na obiad, a już tym
bardziej na spacerze omawiać z obcą osobą termin porodu czy kolor wiaderka. Co
nie znaczy, że obcy są be- po prostu czasem potrzeba mi ciszy i spokoju...

[budzik11]

memphis90 napisała:

> Kochane mamy- a czy pracujecie, czy siedzicie z dzieckiem w domu? Bo jak
> siedzicie, to pewnie Wam się nudzi i chętnie byście gębę do kogoś rozumnego i
> dorosłego otworzyły.

Ja od prawie 4 lat nie pracuję zawodowo (co nie znaczy, że "siedzę" z dzieckiem
w domu), i wcale mi się nie nudzi. Inteligentny człowiek nigdy się nie nudzi, a
rozrywką i zajęciem umysłowym dla niepracującej matki niekoniecznie musi być
inna matka

[memphis90]

Pewnie, zgadzam się. Ale zakładam, że czasem miło buzię otworzyć do kogoś
innego- nie tylko do niemowlaka I rozumiem, że ktoś ma taką potrzebę, choć
mnie osobiście nudzą rozmówki w piaskownicy.
---
"Bywasz piekącym jadem trollów na internetowym forum
Wiwat Polonia Frustrata, wiwat to psychopata
Jam nieudacznik, grafoman i śmieć" Strachy na lachy

[zona_gabaja]

ja raczej gadam,zreszta na wsi mieszkam to i mamusiów mniej, tylko taka jedna
mnie wkurza,bo caly czas porownuje swoje dziecko do mojego i zawsze wita mnie
slowami: jaaa cieee W OGOLE nie widuje na spacerach!!! zawsze mam ochote odp:bo
cie unikam.

[daniella31]

Ja tez szukałam "bratniej duszy"kiedy 8 lat temu urodziłam córeczkę ,a pół roku
wcześniej zamieszkałam w nowym miejscu.Niestety znalazłam jedną dopiero jak
córka miała 1,5 roku.Teraz znam sporo mam(głównie mam kolezanek mojej córki)Mój
synek ma 3 ,5 msc i znowu poszukuje mamy do pogadania ...Dzisiaj juz jedną
poznałam ,wydaje sie w porządku.Lubię rozmawiać z innymi mamami, na temat
Naszych pociech,chociaż nie zawsze umiem odezwać się pierwsza.

[zonajana]

Rok temu sie przeprowadzilam do innej dzielnicy i przez ten rok, to jedynie z
sasiadami zzaplotu pare razy rozmawialam.
Ale, kiedy 3 tygdonie temu urodzilam dziewczynke, nagle znam wszystkich sasiadow
z calej ulicy. Ludzie po prostu mnie zaczepiaja i rozmawiaja. W dodatku 3 domy
dalej urodzila sie pare dni pozniej rowniez dziewczynka. Jej rodzicie juz u nas
byli pare razy. Tak wiec dziecko ewidentnie zwiekszylo ilosc kontaktow
spolecznych. Na razie mi to nie przeszkadza, w koncu z duma pokazuje moja
pocieche, ale moze byc tak jak inne dziewczyny pisza. Jak wroce do pracy i caly
dzien bede musiala mielic ozorem, to na spacerze moze jedynie bede pragnac ciszy.

[mumi7]

Wydaje mi się, że czasem wiele zależy od tego, czy ktoś ma wokół
siebie wielu ludzi. Ja nie mam, mieszkam w mieście, gdzie nie mam
rodziny i znajomi także pozostali gdzie indziej, więc chetnie
nawiązuję konwersację. Niektóre dziewczyny mają jej tj. tej
konwersacji aż za dużo wśród mam, teściowych, koleżanek i dlatego
wola ciszę.

Ale generalnie wydaje mi sie, że ludziom brakuje ogólnie ogłady
towarzyskiej i umiejętności rozmowy, nawet o niczym - niestety wiele
dziewczyn spotykanych przy piaskownicy to, hm, no mówiąc wprost
buraki i umysłowe miernoty, o ciasnoscie horyzontów nie wspominając;-
) Może dlatego nie rozmawiają, bo boją się obnażyć?)

[mmala6]

nie ma to jak budowanie poczucia wyższości w piaskownicy- pewnie
głupia, dlatego się nie odzywa. Może za mądre pytania zadajesz? Skoro
posiadasz tak wysokie umiejętność w komunikacji to z łatwością powinno
Ci przyjść dostosowanie poziomu konwersacji do rozmówcy.

[mumi7]

Nie buduję hierarchii w piaskownicy To moje obserwacje, pewnie
obciążone błędem, choć może tylko statystycznym
Chodzi o to, moja droga, że żeby coś dostosować w ramach
konwersacji, konwersacja musi się w ogóle toczyć - a z tym bywa
cięzko, nawet na elementarnym poziomie

[wilma.flintstone]

mumi7 napisała:

wydaje mi sie, że ludziom brakuje ogólnie ogłady
> towarzyskiej i umiejętności rozmowy, nawet o niczym - niestety
>wiele dziewczyn spotykanych przy piaskownicy to, hm, no mówiąc
>wprost buraki i umysłowe miernoty, o ciasnoscie horyzontów nie
>wspominając


I wlasnie dlatego to co napisals wyzej o klasie i umiejetnosci
poprowadzenia lekkiej konwersacji nie jest do konca prawda. Ja, na
przyklad, owszem, zagadana rozmawiam i nie uciekam, aczkolwiek jak
ognia unikam konkretnego umawiania sie na nastepny dzien, wymiany
numerow telefonu itd., bo osoba napotkana w piaskownicy to
przewaznie wlasnie mamusia gadajaca tylko o zupach, kupach, zebach i
porodach. Ale nawet nawet taka ostroznosc nie wyklucza sytuacji, w
ktorej trzeba bedzie pozniej na spacery chodzic kanalami, coby sie
nie natknac na nudziare, a takie miewaja parcie na towarzystwo, bo
porzebuja dac ujscie potokowi slow. Nikt nie ma na czole wypisane
czy jest nasza bratnia dusza, zas prawdopodobienstwo spotkania
takowej w osiadlowej piaskownicy jest niemal bliskie zeru, niestety.

[mumi7]

I wlasnie dlatego to co napisals wyzej o klasie i umiejetnosci
> poprowadzenia lekkiej konwersacji nie jest do konca prawda. Ja, na
> przyklad, owszem, zagadana rozmawiam i nie uciekam, aczkolwiek jak
> ognia unikam konkretnego umawiania sie na nastepny dzien, wymiany
> numerow telefonu itd., bo osoba napotkana w piaskownicy to
> przewaznie wlasnie mamusia gadajaca tylko o zupach, kupach, zebach
i
> porodach.

Właśnie o tym piszę - brak ludziom umiejętności prowadzenia lekkiej
rozmowy - która to rozmowa w założeniu trwa tyle, ile spacer, zabawa
pociech w piaskownicy etc. Po czym żegnamy sie mile i już -
wystarczy tego dobrego. Nie jest już absolutnie do ucięcia sobie
miłej pogawędki konieczna wymiana telefonów czy ponowne umawianie na
konkretną godzinę konkretnego dnia. Powyższe to zesztą zwykle
zabójstwo dla lekkiej, miłej rozmowy.

Inna sprawa, że czasem widac, jak bardzo inni potrzebują się
wygadać - tak zwyczajnie po ludzku, nie z potrzeby wylania
określonej liczby słow na godzinę (vide: pustoty umysłowe, lanie
wody dla lania wody), ale dlatego, że autentycznie łakną towarzystwa
innych ludzi. Po rozpoznaniu takiego gatunku zwłaszcza nie uciekam,
wysłuchuję i kiwam głową - już się nie spotkamy, a ten człowiek ma
poczucie zrozumienia. Ech, no prostując zaraz, nie jestem z gatunku
Matek Teres z Kalkuty, ale mam sympatię dla ludzi potrzebujących
wsparcia.

A na marginesie, droga wilmo, czasem nawet w piskownicy znajdzie się
bratnia dusza - byleby jej na siłę nie szukac albo by ona nas nie
szukała

[jerzozwierza]

Na ogół idąc na spacer i wracając z niego spotykam sąsiadów i
zaliczam z nimi serię gadek szmatek o dziecku, pogodzie, życiu i
jego przejawach i nie mam ochoty gadać w piaskownicy z niewygadaną
mamą- bo wolę z moim dzieckiem Zwłaszcza, że rozmowy mam w
piaskownicy- te, które miałam okazję słyszeć- są śmiertelnie nudne.
Nie każdy człowiek ma coś ciekawego do powiedzenia... Raz się dałam
zaczepić jednej mamie i się od niej nie mogłam odczepić przez 3
godziny-a miałam w planie miłą drzemkę na słońcu jak młody zaśnie...
Aczkolwiek z autorką wątku pogadałabym na spacerku- z zasobu słow
wnioskuję zupełnie nie nędzny iloraz