Kto był u psychologa/psychiatry ?

[mindtriper]

Ha! Kto się przyzna?
Czy któraś z emam miała kryzys zaleczony w gabinecie psychoterapeuty
lub korzystała z porad i leków od psychiatry?
Ja kiedyś, kiedyś, jeszcze na studiach byłam kilka razy u psychiatry
bo jakoś mnie rzeczywistość przerastała. Dostałam coś na sen i,
jakże modny wówczas, zamiennik prozacu.
Pomogło, muszę przyznać.

[figrut]

Ja i mój M. Ja byłam na asertinie przez kilka miesięcy, mój M. na
tegretolu.

[lolinka2]

u psychiatry aktualnie bywam kontrolnie raz na rok, bywały okresy że
co 2-3 tygodnie odwiedzałam...
Za to u psychoterapeuty jestem aktualnie tydzień w tydzień, od pół
roku, z opcją kontynuacji przez kawał czasu jeszcze....

I po co to "ha? która się przyzna?" gdybym miała cukrzycę pewnie
nie kryłabym faktu, że odwiedzam diabetologa, a do tego jeszcze
prewencyjnie okulistę częściej niż wszyscy...

[mniemanologia]

lolinka2 napisała:

> I po co to "ha? która się przyzna?" gdybym miała cukrzycę
> pewnie nie kryłabym faktu, że odwiedzam diabetologa, a do tego
> jeszcze prewencyjnie okulistę częściej niż wszyscy...

No wiesz, ale jakbyś miała hemoroidy albo świerzbowca, albo inne
takie, to byś się już pewnie bardziej kryła. Bo to wstydliwe albo
co. I problemy psychoczne też jeszcze są traktowane jako coś
wstydliwego.

[lolinka2]

przecież to forum kobiet światłych, pewnych siebie i przebojowych!
Czyżby zaściankowość jednak miała tu mocne podstawy...??

nie no.... strzał w kolano....

[rysia.z.poczty]

Ja była kilka razy u psychologa

Raz u policyjnego jak z domu z kumpelką uciekłyśmy
I drugi u szkolnego jak nauczycielka odkryła,ze paliły my z
dziwuchami zielsko. Nic ja nie brałam ,no raz babci podprowadziłam
psychotropy i się z kolegami nażarlismy (3 dni wyjęte z życiorysu).

[penelopa40]

no własnie, nikt nie pyta czy ktoś bywa u laryngologa albo czy ma
anginy....

[ako17]

u psychiatry aktualnie bywam kontrolnie raz na rok, bywały okresy że
> co 2-3 tygodnie odwiedzałam...
> Za to u psychoterapeuty jestem aktualnie tydzień w tydzień, od pół
> roku, z opcją kontynuacji przez kawał czasu jeszcze....
>
> I po co to "ha? która się przyzna?" gdybym miała cukrzycę pewnie
> nie kryłabym faktu, że odwiedzam diabetologa, a do tego jeszcze
> prewencyjnie okulistę częściej niż wszyscy...
Dalej mi się nie chce czytać wątku, w każdym razie ja tak właśnie jak
przedmówczyni cytowana. Nic tw tym nie widzę specjalnego.

[triss_merigold6]

Ja chodziłam, brałam kilka razy dość krótko (po 3 miesiące) leki +
prawie rok regularnego chodzenia do pani psycholog. Pomogło bardzo.

[cherry.coke]

Ja chodzilam, bo mialam depresje. Na szczescie stosunkowo krotkotrwala i
wywolana dosc konkretnymi czynnikami, ale kiedy po paru miesiacach poczulam sie
naprawde krytycznie, to od razu z marszu poszlam do psychiatry (jeszcze na tyle
mi zostalo przytomnosci umyslu na szczescie, i wspieral mnie moj kochany
niemaz). Dostalam ktorys tam zamiennik prozacu, ktory mnie z punktu ladnie
zdystansowal do czarnego leja w mojej glowie (naprawde niesamowite uczucie) i
umozliwil skladne wizyty u psychoterapeuty, dzieki ktorym sie wygrzebalam i przy
okazji zrozumialam sporo rzeczy w zyciu na przyszlosc, co do dzis mi sie przydaje.

Nie rozumiem, jak ktos moze sie wstydzic i "nie przyznawac" do wizyty u
psychiatry czy terapeuty. Ginekologa czy onkologa tez sie ludzie wstydza?

[aandzia43]

> Ginekologa czy onkologa tez sie ludzie wstydza?

Ażebyś wiedziała, że niechtóre to siem wstydzom.

[duzeq]

Czarny lej... Ladne okreslenie. Ja bym dodala jeszcze "wirujacy" .

Mnie na bacznosc postawil nie tyle prozac, co doskonaly
psychoterapueta, ktory szybko i sprawnie zobrazowal mi geneze w/w
czarnego leja oraz metody wybicia owego leja z glowy. Doprawil to na
koniec hipnoza, (ktora do tamtej pory kojarzyla mi sie tylko z adin,
dwa, tri Kaszpirowskiego i ktora ewidentnie wykazala pare slabych
punktow w moim jestestwie) i od tamtej pory tylko z gorki i jak po
masle.

> Nie rozumiem, jak ktos moze sie wstydzic i "nie przyznawac" do
wizyty u
> psychiatry czy terapeuty. Ginekologa czy onkologa tez sie ludzie
wstydza?

Rak nie wybiera, dotyka tez pieknych, mlodych, preznych i
przebojowych natomiast wizyta u psychoterapeuty to oznaka
cieniactwa, slabosci charakteru i zeswirowania - taka jest opinia
wiekszosci spoleczenstwa.

[aandzia43]

Byłam u psychiatry/ów i u psychologa. Leki też brałam. Prawdę mówiąc w gabinecie
w/w czuję się swobodnie, jak w żadnym innym. Bardzo stresuje mnie za np. wizyta
u ginekologa.
Środki znieczulające i leki "na głowę" uważam za najlepsze osiągnięcie
cywilizacji białego człowieka.

[mindtriper]

Właśnie to miałam na myśli, pisząc o przyznawaniu się - kwestię
otwartosci do tematu.
Dla mnie to sprawa zupełnie naturalna, mówię i tym tak samo otwarcie
i często jak o wizytach u innych specjalistów (czyli nie trąbię u
fryzjera i z panią sąsiadką, ale bliscy wiedzą).
Ciekawa jestem Waszych doświadczeń, ale też i tego jaki procent nas
musi korzystać z lekarzy od psyche.

[aandzia43]

> Ciekawa jestem Waszych doświadczeń, ale też i tego jaki procent nas
> musi korzystać z lekarzy od psyche.

No wiesz, jaki procent MUSI, to my nie wiemy i się nie dowiemy Ale na pewno
więcej, niż korzysta.

[kamyczek_0]

Ja chodzę do 2 w 1 Pani psychiatra jest także psychologiem.
Obecnie w kontakcie telefonicznym. Złota kobieta, bardzo mi pomogła.
Leki pomogły, bliscy zyskali na tym wiele. Moja wątroba tylko nie może jej
podziękować

[bri]

Ja byłam na grupie terapeutycznej poznawczo, że tak powiem i w
tracie kryzysu na jednej wizycie u terapeuty. Jedna wizyta
wystarczyła, żebym spojrzała na siebie oczami innej osoby i zmieniła
swoje zachowanie.

[aga_sama]

Ja także jako nastolatka byłam w terapeutycznej grupie wsparcia dla młodzieży
zagrożonej patologią he he
Oj jak mi to pomogło, całe życie wtedy ustawiłam.

[broceliande]

Ja byłam u psychiatry z bulimią.
Leków nie brałam.

[joanna35]

Jestem w trakcie terapii psychologicznej. Wreszcie po latach
poszukiwań i prób trafiłam na babkę, która się zna na swojej
robocie, tylko trochę się boję, bo dotychczas myślałam, że mam jeden
zasadniczy problem, który stanowi podłoże dla wszystkich
pozostałych, a okazuje się, że głęboko ukryte siedzi jeszcze "coś".

[olcioprosiaczek]

chyba żyjemy w takich czasach, ze każdy może iść do psychiatry bo każdy ma coś z
głową w jakiś sposób. ja wiele razy miałam ochotę iść do psychologa

[kocianna]

Byłam u psychologa na kilkutygodniowej terapii, chodziliśmy z mężem do grupy
wsparcia, ktoś bliski leczył się psychiatrycznie, do psychologa i psychiatry
zaprowadziłam też dziecko, kiedy była taka potrzeba.

[gazeta_mi_placi]

A bo to raz kochana
Co chcesz wiedzieć ?

[bi_scotti]

Gdy badania wykazaly, ze urodze niepelnosprawne dziecko, "z urzedu"
mialismy z mezem nakazane wizyty u psychiatry. Bardzo pomogly dobrze
sie ustawic psychicznie do rzeczywistosci. Wtedy wydawalo mi sie to
przesada ale po 2 wizycie zrozumialam gleboki sens prewencji.

[gazeta_mi_placi]

A to w Polsce było?

[bi_scotti]

gazeta_mi_placi napisała:

> A to w Polsce było?

Nie, ale mam nadzieje, ze w Polsce potraktowano by nas z rowna
troska. O ile dwa zabiegi, ktore wykonano na moim synu jeszcze w
Jego zyciu plodowym wymagaly faktycznie super-nowoczesnej techniki i
wiedzy, ktore moze tych 24 lata temu nie byly w Polsce dostepne, o
tyle psychiatrie Polska zawsze miala bardzo przyzwoita, szczegolnie
w takich osrodkach jak Krakow czy Warszawa.

[lolinka2]

żebyś się nie zdziwiła.... (mówię z doświadczenia niekoniecznie
pacjenta, ale i współpracownika...)

[szyszunia11]

tak, w kilku sytuacjach życiowych korzystałam z pomocy psychologa, co pomogło mi
zobiektywizować moje problemy nabrać dystansu, lepiej radzić sobie z emocjami,
zrozumieć przyczyny pewnych uczuć... to naprawdę inwestowanie w siebie, tylko
trzeba znaleźć własciwego człowieka.

[marghe_72]

a to jakiś wstyd się przyznać?
Lekarz jak każdy inny.
jak boli zab ide do dentysty, jak "dusza" do psychiatry.
Terapia i psychiatrzy nie gryzą.
Wiem z doświadczenia, kilkuletniego. Tylko trzeba trafić na swojego,
dobrego, sprtawdzonego specjalistę. Mnie się udało po kilku latach

[georgyporgy]

Ja musiałam przejść własną terapię z racji wykonywanego zawodu - psychologa.
Dziś chodzę na superwizje, o które bardzo długo musiałam walczyć z moim szefem
lekarzem. Uważał to za zbędny luksus dla zespołu psychologów. I takie podejście
w Polsce jest przerażające...

[kocianna]

Ja nie wiedziałam, że takie podejście jest w ogóle możliwe! W mojej grupie
wsparcia prowadzący mieli swoją grupę (dla prowadzących), w ramach superwizji, a
przecież grupa wsparcia to o wiele mniejsze obciążenie!

[georgyporgy]

No niestety, podobno jest to częste w tych miejscach pracy gdzie psycholog
podlega "nie-psychologowi". Widocznie ciężko czasem zrozumieć, że taka praca to
faktycznie obciążenie ale też to,że psycholog bez superwizji może czasem
bardziej zaszkodzić niż pomóc...

[joana.com]

Ja chodzę ale dośc nieregularnie do psychoterapeuty od listopada, jakoś jak jest
lepiej to wydają mi się te wizyty zbędne, no i żal mi tej kobiety, że musi tego
słuchac, potem jak jest gorzej to znów dzwonię i się zapisuję. W zimie pani
stwierdziła, że chyba jednak ona nie da sobie ze mną sama rady, kazała iśc do
psychiatry/ neurologa po jakieś tabletki. Brałam jakiś tydzień i znowu
stwierdziłam że już jestem zdrowa.
Na razie nie dzwonię, słońce mnie doładowuje pozytywną energią chyba.
Dodam że poradnie psychologiczne w moim regionie są bezpłatne.

[atenka11]

Psychoterapeuci, bez wzgledu na to czy sa psychologami czy
psychiatrami maja superwizje.
Kazda psychoterapia powinna bycsuperwizowana.
W pracy na oddzialach ogolnopsychiatrycznych-ktore z racji
finansowania ( stala dniowka na pacjenta, niezaleznie czy potrzebuje
badan diagnostyki lub ma inne problemy np po probie s)nie ma
superwizji. No ale tam lekarze diagnozuja i lecza, odsylaa na
terapie . Natomiast psycholodzy glownie wspieraja diagnostyke
trudnych przypadkow i pierwszorazowych pacjentow. Pacjeni w okolo
50 % choruja na schizofrenie.
Z tego co wiem niezaleznie od tego kazdy na wlasna reke ma
superwizje. Za szkolenie psychoterapeutyczne i superwizje placi sie
z wlasnej kieszeni.
Dodam ze nie ma zgrzytow wiekszych miedzy psychologami i
psychiatrami.

[georgyporgy]

Widzisz problem polega na tym, że ja nie pracuję w szpitalu psychaitrycznym
tylko onkologicznym i nie podlegam psychiatrze tylko anestezjologowi, który jest
moim szefem. Zespół nasz powstał tu ze środków unijnych i nie obejmuje tylko
psychologów ale także pracowników socjalnych i inne "pomoce". Program ten
zawierał punkt o dofinansowaniu superwizji dla psychologów. Uważam, że słusznie,
bo nie ma nigdzie powiedziane, że muszę płacić z własnej kieszeni lub że musi
płacić mi miejsce pracy - wolna amerykanka. Mój szef chciał się z tego
wymiksować mimo takiego zapisu. I to było bardzo nie fair. Ja jestem za tym,
żeby miejsce pracy dofinansowywało superwizję.

[lolinka2]

nie ma większych zgrzytów między psychiatrami i psychologami????

hahahahahahahahahaha
to tak jak nie ma większych zgrzytów między okulistami i
optometrystami....
bzdura na kołach - w zdecydowanej większości radośnie podważają
wzajemnie swoje rozpoznania. Wojna podjazdowa na całego. Terapeuci
certfikowani superwizję mają, niecertyfikowani a prowadzący terapię -
jak sobie chcą....


A skąd statystyki ad. schizofrenii? (bo tez mi śmierdzą
tendencyjnością)

[atenka11]

Widac ze nie orientujesz sie w temacie. Zakres dzialan psychologa i
lekarza sie wzajemnie uzupelnia, a nie pokrywa czy wyklucza.
Diagnoze wg ICD 10 moze postawic wyłacznie lekarz, a bardzo czesto
bez pomocy psychologa nie bedze mial ku temu wystarczajacych danych.
Jak obie strony nie wchodza we wzajemne kompentncje to wspolpraca
jest jak najbardziej mozliwa. Czesc lekarzy jest takze psychologami.
Niecertyfikowany psychoterapeuta nie jest psychoterapeuta. Psycholog
moze wowczas udzielac pomocy psychologicznej, nie majacej z
psychoterapia nic wspolnego. Adresat i cel inny. Lekarz psychiatra
moze leczyc. Kazdy w tarkcie 5 letniego szkolnia sp ,
ecjalizacyjnego (po studiach medycznych i stazu podyplomowych )ma 6
miesieczny staz z psychoterapii, takze z psychiatrii dzieciecej
uzaleznien, psychaitrii srodowiskowej, hospitalizacji dziennej,
neurologii i inne.
Ktos kto sie reklamuje jako psychoterapeuta a nie ma kwalifikacji
powinien byc pociagniety do odpowiedzialnosci zawodowej.
Miedzy lekarzem czy psychologiem a pacjentem zawiazuje sie kontakt
psychoterapeutyczny-nie jest to jednak psychoterapia.
Bez certyfikatu przyjmuja osoby bedace w trakcie szklenie i maja one
barzo szczegolowa superwizje, praktycznie kazdego pacjenta.
W oddziale zamknietym ostrych przyjec prawie nie ma pacjentow z
nerwicami. Dominuja psychozy (najczestsza schizofrenia 1%
populacji), pacjenci po probach samobojczych, depresje ciezkie z
tendencjami samobojczymi, urojeniami, otepienia czesto z
majaczeniem, psychozy alkoholowe np majaczenia, halucynozy,
zesp.urojeniowe .Taka hospitalizacja to abssolutna ostatecznosc, co
wiec dziwnego w takim profilu pacjentow.
Klinika w ktorej pracue ma osrodek psychoterapii, dwa oddzialy
dzienne, oddzial leczenia srodowikowego, oddzial leczenia uzaleznien-
tam kieruje sie pacjentow juz lub wogole nie wymagajacych
szpiatala.

[lolinka2]

Pracuję z obiema grupami zawodowymi. Jeśli w miejscu gdzie pracujesz
dzięki szefowi oddziału udało się stworzyć atmosferę niepodważania
wzajemnego kompetencji i rozpoznań, to gratulować.
Natomiast przeciętny pacjent (czy klient - zależnie od tego czy u
psychiatry czy psychologa i czy z patologią czy bez) raczej się o
szpital NIE otrze. Będzie szukał pomocy ambulatoryjnej - trafi do
poradni, gabinetu czy jak zwał. I spotka: psychiatrę co mu powie
"żadnej terapii bo to nie działa - to szarlatani są" albo psychologa,
który rzecze "co nas rozpoznania obchodzą, wniknijmy w głąb pani
duszy" co i jedno, i drugie jest bzdurą - i świadczy o podskórnej
wojnie m. dwiema grupami, jako że spotykane jest dość nagminnie.....

Do jakiej odpowiedzialności zawodowej chcesz pociągnąć kogoś kto
informuje że prowadzi terapię a nie jest certyfikowany???? Na jakiej
podstawie??? - przecież kanony pracy terapeuty go nie dotyczą, więc
można... no nie wiem co. Nic nie można.

I jeszcze, to co mówiłam wcześniej. Jeśli lekarz prowadzi
farmakologicznie danego pacjenta, to choćby 1500 certyfikatów miał,
nie będzie (dobrym) jego terapeutą. Prosta sprawa - opieka lekarska
jest dość paternalna, kontrakt psychoterapeutyczny ma inne
uwarunkowania, stąd łączenie 2 in 1, wash & go , łamałoby
każdorazowo którąś z konwencji.....


I pytanie na koniec, nadal aktualne: skąd statystyki ad. tak
wysokiego odsetka schizofreników leczonych szpitalnie wszędzie, skoro
pracujesz w max. jednym szpitalu?????? Źródło poproszę.

[mamakrzysia4]

korzystałam i nadal korzystam i z pomocy psychologia i psychiatry biore też leki

[nangaparbat3]

Córka zachorowała na depresję i częścią jej terapii była nasza wspólna, którą
bardzo sobie chwaliłam.
Potem spróbowałam psychoterapii indywidualnej dla siebie, ale pani zaczęła mnie
wychowywac, więc sie pożegnałam.
A miałam nadzieję, że się wyleczę z nałogu forumowego

Nanga

[malila]

to była ta sama terapeutka co od wspólnej, czy inna?

[nangaparbat3]

To profesjonalisci: był terapeuta od córki, dwie panie od nas razem, wreszcie
trzecia pani ode mnie. Tylko ta jedna wydała mi sie - no nie halo.

[angelina123]

Mam w rodzinie osobe chora psychicznie i to z nia od czasu do czasu odwiedzam
psychiatre

[loganmylove]

Ja się chyba wybiorę...troszkę ponad tydzień temu miałam bardzo poważny
wypadek-ja wyszłam po operacji z utratą jednego narządu i uszkodzeniem innego,w
sumie juz sie goje ale mój serdeczny przyjaciel, osoba bardzo mi bliska jest w
śpiączce bez szans na obudzenie...nie ogarniam, mam totalny dół..

[joana.com]

logan współczuję...
faktycznie wybierz się do jakiegoś psychologa, na pewno nie zaszkodzi;
życzę szybkiego powrotu do zdrowia

[tylna.szyba]

Kto sie przyzna? A jakiz to grzech jest chodzic do psychologa?

[ciotka_od_wuja_zdzicha]

a to powód do wstydu? Byłam.

[setia]

byłam, wybieram się. szczerze mówiąc gdybym miała pieniądze chodziłabym na
psychoterapię stale. bardzo pomaga mi odkryć siebie i rozwinąć swój potencjał.