roszczeniowi rodzice

[moofka]

zaraz za nieznosnymi bachorami i kiepska placa to kolejny argument
udreczonych nauczycieli
jestem szalenie ciekawa
czego tez roszcza sobie od bidulow nauczycieli straszni rodzice?
jakiez to ponadstandardowe oczekiwania maja rodzice?
pytanie kieruje do jednych i drugich
sama niebawem bede matka pierwszoklasisty
to chce wiedziec o co moge prosic
a gdzie zacznie sie roszczeniowosc

[patka_s]

Wiesz co najbardziej mnie - jako nauczyciela - wkurza? to, że
rodzice są tak bezkrytyczni wobec swoich dzieci. Że tak im we
wszystko wierzą. Gdy dochodzi do jakiejś przykrej sytuacji w szkole
na lini uczeń-uczen, nauczyciel-uczeń, ten winny tłumaczy się przed
rodzicami, że było zupełnie inaczej gdy wszystkim wokół wiadomo, kto
był winny. Nie ma dyskusji, nauczyciel chce udupić dziecko, uwziął
się itd. Można walić głową w mur, próbować dyskutować, dialogu nie
ma.

A jako matka-nauczycielka: znajomi zwracają mi uwagę, że jestem za
bardzo wyrozumiała jeśli chodzi o przedszkole mojego dziecka i panie
nauczycielki. To chyba dlatego, że zdaję sobie sprawę z tego, jak
trudno jest czasem zapanować nad wszystkim...

[moofka]

patka_s napisała:

> Wiesz co najbardziej mnie - jako nauczyciela - wkurza? to, że
> rodzice są tak bezkrytyczni wobec swoich dzieci. Że tak im we
> wszystko wierzą. Gdy dochodzi do jakiejś przykrej sytuacji w
szkole
> na lini uczeń-uczen, nauczyciel-uczeń, ten winny tłumaczy się
przed
> rodzicami, że było zupełnie inaczej gdy wszystkim wokół wiadomo,
kto
> był winny. Nie ma dyskusji, nauczyciel chce udupić dziecko, uwziął
> się itd.

ano wlasnie
bo czesto taka jest postawa nauczyciela
ja pamietam jak moje 4 letnie dziecko zgubilo sie w przedszkolu i
nikt nie mogl go znalezc
to pani tez twierdzila ze to jego wina, bo on taki jest niedobry

ja stoje na stanowisku ze to rodzic jest rzecznikiem swojego
dziecka w szkole
komu mam wierzyc jesli nie swojemu dziecku?


Można walić głową w mur, próbować dyskutować, dialogu nie
> ma.
>
> A jako matka-nauczycielka: znajomi zwracają mi uwagę, że jestem za
> bardzo wyrozumiała jeśli chodzi o przedszkole mojego dziecka i
panie
> nauczycielki. To chyba dlatego, że zdaję sobie sprawę z tego, jak
> trudno jest czasem zapanować nad wszystkim...

[barboorka1313]

> ja pamietam jak moje 4 letnie dziecko zgubilo sie w przedszkolu i
> nikt nie mogl go znalezc
> to pani tez twierdzila ze to jego wina, bo on taki jest niedobry

Jak wychowawczyni mojego dziecka nie dopilnowała, żeby wsiadło do
busa i pojechało z całą klasą na basen, to się okazało, że to moja
wina Nie wiem, czy wg n-lki powinnam chodzić z dzieckiem do szkoły
i go pilnować. Wymaganie, żeby nauczyciel pilnował dzieci, chyba nie
jest zbyt wielkie??

[patka_s]

Ja napisałam o sytuacji, kiedy ewidentnie wiadomo kto zawinił. Uczeń
powiedział do nauczycielki: pocałuj mnie w dupe. nauczyciel ma prawo
w takiej sytuacji nawet policję wezwać, jednak podarował to
uczniowi, wezwał rodziców, świadkami są uczniowie, a rodzice nie
wierzą w to, wypierają się, uczeń się wypiera... takich i podobnych
sytuacji jest na pęczki w szkołach...

Rodzic potrafi przyjść lub zadzwonić do szkoły, że nauczyciel wpisał
mu 1 za ściąganie na sprawdzianie. No przecież nie zabieram kartki i
wpisuję 1 tak ot sobie, nigdy by mi to do głowy nie przyszło. Zawsze
mówię, że za 2 upomnieneim zabieram kartkę. I tak zabieram za 5-6

[majenkir]

patka_s napisała:
Uczeń powiedział do nauczycielki: pocałuj mnie w dupe. nauczyciel
ma prawo w takiej sytuacji nawet policję wezwać

A policja po co? jako swiadek calowania?

[kkokos]

majenkir napisała:

>
> patka_s napisała:
> Uczeń powiedział do nauczycielki: pocałuj mnie w dupe. nauczyciel
> ma prawo w takiej sytuacji nawet policję wezwać
>
> A policja po co? jako swiadek calowania?
>

od czasów giertycha nauczyciel w szkole ma prawa jak funkcjonariusz państwowy na
służbie. funcjonariusza państwowego na służbie lżyć nie można.
nauczyciel wzywa policję, uczeń jest przesłuchiwany, sprawa idzie do sądu
grodzkiego, który ją może oddalić albo wdrożyć i uczniowi niepełnoletniemu grozi
kurator, a pełnoletniemu bodaj do roku w zawieszeniu (nie pamiętam prawidłowej
nomenklatury i najpewniej słów typu wdrożyć, oddalić itd. używam nieprawidłowo).

w praktyce nauczycielka oczywiście nie wzywa policji do notorycznych chuliganów
z pierwszej gimnazjalnej pytających ją początku lekcji, czy zrobi im laskę (bo
przecież ma instynkt samozachowawczy, a od nich oraz od ich kolegów mogłaby
dostać przez łeb w ciemnej ulicy), tylko do jasia lub stasia, którzy mieli
nieszczęście mruknąć coś przykrego za jej plecami, ale pochodzą z normalnych
domów i generalnie nie sprawiają kłopotów wychowawczych. taka sytuacja miała
miejsce w gimanzjum mojego syna - jego kolega, którego największym przewinieniem
do tej pory było gadanie na lekcjach, burknął za plecami pani "szmata". pani
znana jest m.in. z tego, że nie wolno się jej przyznać, że się czegoś na lekcji
nie zrozumiało, bo stawia jedynki - bardzo, ale to bardzo roszczeniowi rodzice
już w kilku klasach zapraszali panią na zebrania, by problem przedyskutować,
pani przychodziła i mówiła "ale ja naprawdę nie rozumiem, o co chodzi???" i nic
się nie zmieniało. przezwisko szmata ma od początku, uczennice-tipsiary palące
pod szkolną bramą krzyczą tak, gdy się zbliża, no ale one mają wszak silnych
kolegów lub ojców recydywistów. więc pani wezwała policję do kazia, nie
informując o tym nawet dyrekcji, a matce kazia powiedziała wprost: no przecież
kogoś w końcu musiałam ukarać dla przykładu.
(sądząc po reakcji dyrekcji, nie wróżę tej pani długiej kariery w tej szkole)

więc jest to bardzo wygodny przepis dla tych malutkich duchem i tych pospolicie
wrednych.

[e_r_i_n]

patka_s napisała:

> Wiesz co najbardziej mnie - jako nauczyciela - wkurza? to, że
> rodzice są tak bezkrytyczni wobec swoich dzieci.

Wiesz, ja od nauczycielki (nie mojego dziecka, tylko opiekunki podczas "Zimy w
mieście") usłyszałam, że pozwalam dziecku wchodzić sobie na głowę, bo je
zapytałam o jego wersję zdarzenia, które pani mi opisywała. Tak więc przegięcia
w drugą stronę też są. Co ciekawe, ostatecznie pani przyznała, że jej się dzieci
pomyliły (w klasie mojego dziecka miała zastępstwo) - czyli dobrze, że zapytałam.

[wuika]

Sorry, ale jeśli po jednej stronie jest dorosła osoba (nauczyciel), a po drugiej
dziecko, to wiadomo, że siły nie są równe, ktoś po stronie dziecka musi stać. I
psim obowiązkiem rodzica jest stać za własnym dzieckiem.
Ze mną w szkole były mało problemów, ale jeśli się jakieś zdarzały, to strasznie
ceniłam to, że rodzice nie dali sobie wejść na głowę i walczyli o moje. Rozmowa
nt. zachowania, konsekwencji, etc. była w domu, nie w szkole.

[kali_pso]

znajomi zwracają mi uwagę, że jestem za
> bardzo wyrozumiała jeśli chodzi o przedszkole mojego dziecka i
panie
> nauczycielki. To chyba dlatego, że zdaję sobie sprawę z tego, jak
> trudno jest czasem zapanować nad wszystkim


hehehhh...a już myslałam, że tylko ja byłam taka wyrozumiała i nie
siedziałam nauczycielowi co przerwa na głowie, nie dopytywałam
codziennie o oszałamiające "postępy", o to czy zjadło w całości
kotlecika itp. Ale to trzeba wyjśc troche poza siebie i swój mały,
egocentryczny światek

[marychna31]

Naprawdę sądzisz, że trzeba być egocentrykiem, żeby codziennie spytać
nauczyciela, czego nauczyło się dzisiaj dziecko albo czy zjadło obiad? To jakić
problem dla nauczyciela powiedzieć o kazdym dziecku zdanie lub dwa na
zakończenie dnia? A co, nie rozpoznaje dzieci, czy wychodzi sobie w trakcie
zajęć do kosmetyczki, żeby to miał być jakiś problem?

[miliwati]

marychna31 napisała:

obiad? To jakić
> problem dla nauczyciela powiedzieć o kazdym dziecku zdanie lub dwa
na
> zakończenie dnia? A co, nie rozpoznaje dzieci, czy wychodzi sobie

Nie no, jasne. 3 min. x 20 dzieci = godzina gadania dziennie -
spoko, żaden problem.

[moofka]

> Nie no, jasne. 3 min. x 20 dzieci = godzina gadania dziennie -
> spoko, żaden problem.

w statucie KAZDEJ placowki jest akcentowana rola wspolpracy z
rodzicami
3-minutowa rozmowa pracy nie zdezorganizuje
a pozwoli utrzymywac staly kontakt i dogadac sie kiedy naprawde
pojawia sie problemy

[miliwati]

moofka napisała:

> > Nie no, jasne. 3 min. x 20 dzieci = godzina gadania dziennie -
> > spoko, żaden problem.
>
> w statucie KAZDEJ placowki jest akcentowana rola wspolpracy z
> rodzicami
> 3-minutowa rozmowa pracy nie zdezorganizuje

Jasne, jasne. Godzina dodatkowego gadania dzień w dzień nic nie
zdezorganizuje.

[patka_s]

Przychodze po dziecko codziennie o 15.00 do przedszkola. Stoję w
drzwiach i wołam panią bo chcę wpłacić pieniądze na wycieczkę. Na
dywanie widzę ok. 15 dzieci, każde z nich w tym czasie może
coś "zmalować", widzę dwóch chłopców, którzy kładą się na sobie w
tym czasie gdy pani jest odwrócona do nich plecami. I co? I mam
codziennie wypytywać panią o każdą kupkę i obiadek widząc tło? I tak
każda mama, 2 minuty wypytuje o różne rzeczy. oczywiście, że
współpraca musi być, ale trochę wyrozumiałości...

[kali_pso]

Żeby codziennie pytać o zjedzony obiad?- tak, właśnie tak uważam,
trzeba być egocentrykiem, który uważa, że oto nawiedził panią w
przedszkolu i ona winna mu każdego dnia relację...albo mieć mnóstwo
wolnego czasu, którego nauczyciel w przedszkolu nie ma, bo oprócz
Twojego dziecka , które w tej chwili przebiera sie w szatni kiedy Ty
dopytujesz po raz piąty w tym tygodniu o zupkę i kotlecika, jest
jeszcze cała grupa, która wymaga pełnej uwagi

Umiar, umiar we wszystkim należy zachować, to takie proste...wydaje
się, jest

[kiniox]

Ja czegoś tu nie rozumiem. W moim żłobku panie prowadzą kartotekę, w
której szczegółowo notują, o której i ile zjadło moje dziecko, o
której i jak długo spało, ile razy zrobiło kupę (sic!) i czy była to
normalna kupa, czy zmieniona, ile razy interweniowała pielęgniarka i
dlaczego. O tym wszystkim, a także o tym, co robiło moje dziecko w
ciągu dnia, czy nastąpiło coś szczególnego oraz np. o tym, z kim się
szczególnie danego dnia bawiło, jestem informowana każdego dnia,
kiedy przychodzę odebrać dziecko ze żłobka. Panie z własnej
inicjatywy opowiadają mi, jak zachowywało się moje dziecko na
zajęciach muzycznych i jaką nową zabawę wymyśliło. W Waszych
żłobkach i przedszkolach tak nie ma? Ja nigdy nie musiałam tego
wymuszać na paniach i nikt nie uważa, że jestem egocentrykiem z
roszczeniową postawą. To jest standard, po prostu. I szczerze mówiąc
do dzisiaj myślałam, że tak jest wszędzie. Wydaje mi się oczywiste
(teraz, po doświadczeniach z moim żłobkiem), że rodzic ma prawo
wiedzieć, jak jego dziecko spędziło dzień oraz decydować pewnych
sprawach, jeśli ma alternatywę (np. można prosić o położenie dziecka
na drzemkę na powietrzu). Do tego regularnie mailem dostajemy
szczegółowe menu, informacje o marce wody, którą podają dziecku do
picia (sygnalizowana jest każda zmiana), czy listę potrzebnych w
najbliższym czasie gadżetów (takich jak krem ochronny, okulary
przeciwsłoneczne itp.). Dzięki temu mogę zdecydować, co dać dziecku
na kolację, żeby np. nie jadło dwa razy tego samego dnia ryby.
Dzięki temu wiem, jaka jest możliwa przyczyna, że dziecko nie chce
kolacji, albo jest zmęczone wczesniej niż zwykle. Wiem, czy
wieczorne rozwolnienie jest jednorazowe, czy może być początkiem
choroby itp. itd. Dlaczego uważecie, że nie macie prawa do takich
informacji? Przecież nie oddajecie dziecka na przechowanie, tylko
pod opiekę. Moim zdaniem udzielanie takich informacji to jest część
pracy opiekunki, a nie łaska pańska. Są trzy panie w grupie i w
czasie kiedy jedna rozmawia z rodzicem, pozostałe zajmują się
dziećmi.

[morekac]

Bo żłobkowe dzieci nie są aż tak komunikatywne jak przedszkolaki.
Przedszkolak - zwłaszcza starszy - z reguły powie, co było fajnego,
a co było okropne. A jeśli dzieje się coś dziwnego w ciągu dnia - to
z reguły przedszkolanki informowały.
Co do obiadów - to chyba standardem jest wywieszanie jadłospisu na
dany tydzień.
Informowanie o każdym niedojedzonym kotlecie, z kim dziecko się
bawiło (niektórzy bawią się niemal ze wszystkimi) i ile razy dziecko
było w łazience w przypadku przedszkolaków uważam za przesadę.

[kiniox]

To prawda. Zgadzam się, że starsze dziecko jest bardziej komunikatywne i pewne
informacje nie są już potrzebne. Wychodzę jednak z założenia, że z wiekiem
dziecka będzie malała ilość udzielanych przez panie informacji, a nie że w ogóle
nie będę miała prawa zapytać (np. o to, czy dziecko zjadło), żeby się nie
narazić na zarzut "roszczeniowości".

[morekac]

No, dyskusja zaczęła się od składania szczegółowych, codziennych
relacji o przeróżnych bzdetach.

[iwles]

nieprawda, dyskusja zaczęla sie od 3 minut, ktore musiałaby
pani "poświęcić" rodzicowi dziecka.

[patka_s]

A ile ma taka pani + wożna dzieci w tym żłobku? 5 sztuk? Moja córka
jest w 25 osobowej grupie.

[kiniox]

W grupie syna jest dwanaścioro dzieci. Opiekują się nimi dwie, albo
trzy panie, w zależności od pory dnia. Po południu, kiedy przychodzi
większość rodziców, panie są trzy.

[taje]

>W Waszych
żłobkach i przedszkolach tak nie ma?

Szczegółowa kartoteka? W polskich żłobkach i przedszkolach? Zapomnij. Jeżeli
gdzieś tak jest to na pewno są to prywatne placówki i jest to wyjątek od smętnej
normy.

[boziaj]

zgodzam się
egocentrykiem, albo slepym, zeby nie widziec, ze Pani aktualnie ma
czas dla dzieci, a nie dla mnie, bo JA wlasnie przyszlam odebrac
dziecko i to jest DLA MNIE super moment, zeby mi poswiecic czas
u nas 1x w tygodniu jest czas na spotkania z rodzicami (wczesniej
warto sie umówic, zeby nie czekac)- mozna sie umowic i bedzie zdany
raport z tygodnia posiłków itd
kwestia checi, zrozumienia i organizacji
oczywiscie sprawy wazne komunikowane sa od ręki
P.S. jestem rodzicem, nie pracuje w przedszkolu

[lolinka2]

ja byłam Wrogiem Publicznym Nr 1 bo:

- zadawałam trudne pytania (jak ocenia Pani aklimatyzację młodej w
grupie? czy występują tiki w trakcie zajęć? jakie i kiedy? co Pani
zdaniem możemy zrobić dla podniesienia motywacji dziecka...)

- podważałam betonowe rozwiązania (system motywacji bez gratyfikacji
"dla systemu" nie sprawdzi się z całą pewnością; indywidualizacja
toku nauczania to kwestia nad którą musimy usiąść wspólnie; oglądanie
zwłok Kaczyńskiej przejeżdżających przez Warszawę źle się odbiło na
psychice mojego dziecka)

- wymagałam (realizacji zaleceń PPP, indywidualnej uwagi dla młodej,
zadań o wyższym stopniu trudności...)

.... i, co najgorsze, miałam rację...

[moofka]

potforo roszczeniowa

[lolinka2]

no straszliwa, a w razie potrzeby z żelaznym argumentem w postaci 5 lat
przepracowanych w szkolnictwie więc znam sprawę "z obu stron katedry"

[zaziza]

jestem szalenie ciekawa
> czego tez roszcza sobie od bidulow nauczycieli straszni rodzice?

Pierwszy przyklad z brzegu- że np. szkola WYCHOWA za NICH potomstwo.

[moofka]

zaziza napisała:

> jestem szalenie ciekawa
> > czego tez roszcza sobie od bidulow nauczycieli straszni rodzice?
>
> Pierwszy przyklad z brzegu- że np. szkola WYCHOWA za NICH
potomstwo.

puste haslo za ktorym zadna tresc nie stoi
podasz przyklad?

[zaziza]

> puste haslo za ktorym zadna tresc nie stoi
> podasz przyklad?

Nie ma sprawy. Piątoklasista
(12latek), ktory np.ocenę nie po jego mysli odreagowuje, włażąc pod
ławkę- w domu też tak robi- to tak na marginesie. Mamusia twierdzi,
ze szkola sama powinna sobie radzic z takim zachowniem bez
wspolpracy z domem,ze synusiowi trzeba ustapic, ona tez tak robi i
to zdaje egzamin. Dziecko praktycznie bez wpojonych zasad zachowania.

[alexa0000]

"Pani, on to jest taki niedobry,że mnie juz w ogóle nie słucha. Bez
bicia nie da rady, ja panią proszę, niech pani da przez łeb raz i
drugi, to sie uspokoi."

Niektórzy nauczyciele stosowali sie, a i owszem.

[e_r_i_n]

Wiesz, łatwo odbić piłeczkę - szkoła oczekuje, że rodzic 'coś zrobi' z
dzieckiem, które w szkole jakoś tam gorzej funkcjonuje.

[zaziza]

szkoła oczekuje, że rodzic 'coś zrobi' z
> dzieckiem, które w szkole jakoś tam gorzej funkcjonuje.

Zle funkcjonowanie dziecka najczesciej spowodowane jest bledami
wychowawczymi rodzicow, sytuacja w domu itp.

[gryzelda71]

A jak dziecko jest po prostu mało zdolne to tez błędy wychowawcze?Bo gadka
proszę popracować z dzieckiem jest standardem.

[moofka]

gryzelda71 napisała:

> A jak dziecko jest po prostu mało zdolne to tez błędy wychowawcze?
Bo gadka
> proszę popracować z dzieckiem jest standardem.

taak
moja kolezanka zaczela sie uczyc niemieckiego
bo jej pani germanistka kazala z dzieckiem pracowac
to jest ten problem wlasnie
nauczyciel chce dostac gotowe bezproblemowe nauczone wszystkiego
dziecko
i z nim "pracowac"

[zaziza]

> nauczyciel chce dostac gotowe bezproblemowe nauczone wszystkiego
> dziecko
> i z nim "pracowac"

Nie.Nauczyciel CHCE WSPOLPRACOWAC z domem dziecka. Chce, by rowniez
dom wykonywal zalecenia poradni pedagogiczno- psychologicznej- a
takie zalecenia sa w stosunku do rodzicow kierowane. Szkoda, ze tak
niewielu rodzicow traktuje je powaznie, po co czytac z dzieckiem
tekst 15 minut dziennie?. Przewaznie rola rodzica sprowadza sie do
uzyskania takiej opinii- tylko i wylacznie.
Szkola jest zobligowana, by przestrzegac zaleń PPP, a rodzice
niestety maja je w d..pie.

[barboorka1313]

Ciekawe, bo ja się spotkałam z przypadkiem, gdy zalecenia PPP odbiegały
znacznie od tego, co sobie na temat dziecka wymyśliła wychowawczyni i
powiedziała, że nie będzie z dzieckiem pracować.

[zaziza]

> Ciekawe, bo ja się spotkałam z przypadkiem, gdy zalecenia PPP
odbiegały
> znacznie od tego, co sobie na temat dziecka wymyśliła
wychowawczyni i
> powiedziała, że nie będzie z dzieckiem pracować.

Trzeba bylo isc do wydzialu oswiaty, bo to jest jej obowiazek.

[zaziza]

> A jak dziecko jest po prostu mało zdolne to tez błędy wychowawcze?
Bo gadka
> proszę popracować z dzieckiem jest standardem.

No proszę cię.Tobie najbardziej powinno zalezec, by dziecko
wyprowadzic na ludzi. Czasami dziecko tak odstaje od reszty, ze
niezbedna jest praca w domu, oprocz oczywiscie ZDW w szkole.

[gryzelda71]

Widzisz,nauczyciel naucza,przynajmniej powinien,za to dostaje kasę.Jak zepsuje
się pralka,wołasz fachowca i oczekujesz,że naprawi,a nie powie,żebyś popróbowała
a on wieczorem przyjdzie oceni i weźmie zapłatę.

[moofka]

gryzelda71 napisała:

> Widzisz,nauczyciel naucza,przynajmniej powinien,za to dostaje
kasę.Jak zepsuje
> się pralka,wołasz fachowca i oczekujesz,że naprawi,a nie
powie,żebyś popróbował
> a
> a on wieczorem przyjdzie oceni i weźmie zapłatę.


bardzo trafne

[ariana1]

moofka napisała:

> gryzelda71 napisała:
>
> > Widzisz,nauczyciel naucza,przynajmniej powinien,za to dostaje
> kasę.Jak zepsuje
> > się pralka,wołasz fachowca i oczekujesz,że naprawi,a nie
> powie,żebyś popróbował
> > a
> > a on wieczorem przyjdzie oceni i weźmie zapłatę.
>
>
> bardzo trafne



Faktycznie takie trafne wg ciebie? Bo IMO żałosne jest porównywanie
dziecka do pralki albo lidówki. Poza tym nie dziwię się już, ze
zawód nauczycielski ma taki niski status społeczny skoro określasz
ich szyderczy mianem "biduli" a ich rolę sprowadzasz do naprawiania
dzieci.

[gryzelda71]

Nie chodzi o porównanie dziecka do lodówki(że też takie pomysły w główce się
zalęgły,mam nadzieję,ze to stan przejściowy)tylko o stosunek do własnej
pracy.Tylko nauczyciel jest gotów zwalić swoje obowiązki na rodzica.

[zaziza]

> Widzisz,nauczyciel naucza,przynajmniej powinien,za to dostaje kasę.

Materiał ludzki podlega INNYM PRAWOM niz pralka albo lodowka.
Gdyby podlegal takim samym prawom, pracowalabys teraz nad
wynalazkiem na miare nagrody Nobla, a nie stukala w klawisze,
uczestniczac w pseudodyskusjach.

[moofka]

kwestia jest i kompetencji i odpowiedzialnosci za to co sie robi
jak ja swoja robote spratole to wyjdzie w pierwszym raporcie
jak kucharka spartoli to sie wszysyc pochoruja
nie powiem jak spektalularne beda efekty partolenia kierowcy,
lekarza czy kosmetyczki
nauczyciela niekompetencja moze byc ukryta dlugimi latami
nie wystarczy na lekcji byc zeby dobrze robic swoja robote

[gryzelda71]

Nadal w między czasie stukałabym w klawisz,dla rozrywki

[miliwati]

gryzelda71 napisała:

> Widzisz,nauczyciel naucza,przynajmniej powinien,za to dostaje
kasę.Jak zepsuje
> się pralka,wołasz fachowca i oczekujesz,że naprawi,a nie
powie,żebyś popróbował
> a
> a on wieczorem przyjdzie oceni i weźmie zapłatę.

No i widzisz, jakby nad Tobą pracowali w domu, to może znajdywałabyś
lepsze analogie.
Nauczyciel naucza? Owszem, ale proces nauki wymaga także pracy w
domu. Po prostu bez tego jest nieskuteczny. A Ty oczekujesz że
mechanik samochodowy będzie za Ciebie załatwiał także tankowanie
paliwa i pilnowanie żeby w odpowiednim terminie zgłosić sięna zmiane
oleju.
Natomiast jeżeli pomyliłaś uczenie z wychowaniem (a to częste), to
oczekujesz także że mechanik weźmie za Ciebie odpowiedzialność za
jazdę autostradą na drugim biegu.

[gryzelda71]

W skład wychowanie wchodzi ogarnięcie zachowania,nie nauczania.Gdyby to
podlegało pod wychowanie nie posyłałabym dziecka do szkoły bo i po co?

[iminlove]

Jasne, nauczyciel naucza, ale niektórym dzieciom potrzeba więcej niż
np. 45 minut matematyki dziennie. Możesz wynająć korepetytora, który
usiądzie dodatkowo z dzieckiem kolejne 45 minut i przerobi z nim
indywidualnie materiał, a możesz też usiąść i przypilnować, żeby
dzieciak odrobił zadanie domowe, a nie spisał przed lekcją, bo tak
mu łatwiej...
Nie zawsze trzeba siedzieć i tłuc z dzieckiem materiał, czasami
wystarczy przypilnować, żeby zrobiło to, co zadał nauczyciel...

[gryzelda71]

Ideałem jest,że dziecko uczy się w szkole,a nie nadrabia to czego w szkole nie
zdążyło w domu,bo pani pracuje z wygody tylko ze zdolniejszymi jednostkami.

[miliwati]

gryzelda71 napisała:

> Ideałem jest,że dziecko uczy się w szkole,a nie nadrabia to czego
w szkole nie
> zdążyło w domu,bo pani pracuje z wygody tylko ze zdolniejszymi
jednostkami.

Dlaczego zdolne jednostki mają być poszkodowane?

[gryzelda71]

A dlaczego mniej zdolne muszą doganiać wbrew własnym predyspozycjom zdolne?

[miliwati]

gryzelda71 napisała:

> A dlaczego mniej zdolne muszą doganiać wbrew własnym
predyspozycjom zdolne?

Przecież nie muszą.

[imasumak]

miliwati napisała:

Przecież nie muszą.

A właśnie, że muszą. Wielu nauczycieli dostosowuje poziom do garstki
najzdolniejszych.

[gryzelda71]

Prace domowe mszą odrabiać.

[kasia_kasia13]

minlove napisała:

> Jasne, nauczyciel naucza, ale niektórym dzieciom potrzeba więcej niż
> np. 45 minut matematyki dziennie. Możesz wynająć korepetytora, który
> usiądzie dodatkowo z dzieckiem kolejne 45 minut i przerobi z nim
> indywidualnie materiał,

W takiej sytuacji zamiast korepetytora lepiej zaakceptowac, ze dziecko uzdolnione nie jest. I nie pomoze tu najlepszy nauczyciel ani pilnujacy rodzic.

[imasumak]

kasia_kasia13 napisała:

W takiej sytuacji zamiast korepetytora lepiej zaakceptowac, ze dziecko uzdolnio
ne nie jest. I nie pomoze tu najlepszy nauczyciel ani pilnujacy rodzic.

I Ty byłaś/jesteś nauczycielką?
Twoim zdaniem dodatkowy czas poświęcony dziecku, to czas zmarnowany?

[kasia_kasia13]

imasumak napisała:

> kasia_kasia13 napisała:
>
> W takiej sytuacji zamiast korepetytora lepiej zaakceptowac, ze dziecko uzdolnio
> ne nie jest. I nie pomoze tu najlepszy nauczyciel ani pilnujacy rodzic.
>
> I Ty byłaś/jesteś nauczycielką?

Nigdy nie uczylam w szkole.

> Twoim zdaniem dodatkowy czas poświęcony dziecku, to czas zmarnowany?

Uwazam, ze nic na sile. Przecietnie uzdolnione dziecko powinno przejsc przez szkole bez dodatkowych korepetycji. Jesli jest mniej zdolne to nie ma sensu ciagniecie za uszy i zapelnianie mu calego wolnego czasu nauka.

[imasumak]

A jeżeli jest zdolne, ale ma problemy z koncentracją?

[kasia_kasia13]

imasumak napisała:

> A jeżeli jest zdolne, ale ma problemy z koncentracją?

Ale problemy z koncentracja to chyba nie jest wina nauczyciela?

[imasumak]

kasia_kasia13 napisała:

Ale problemy z koncentracja to chyba nie jest wina nauczyciela?

Rozmawiamy teraz o tym, co i w jakiej formie warto poświecić dziecku z deficytem.
I owszem, pomoc nauczyciela nie jest tu bez znaczenia, a brak takowej, jest
niestety postrzegany w kategorii winy.

[kasia_kasia13]

Pomoc ze strony nauczyciela - jak najbardziej! Ale trudno oczekiwac, ze nauczyciel oleje reszte klasy i cale 45 minut poswieci dziecku. Pomoc, wspolpraca a nie zwalanie wszystkiego na szkole i wielkie pretensje.

[moofka]

zaziza napisała:

> szkoła oczekuje, że rodzic 'coś zrobi' z
> > dzieckiem, które w szkole jakoś tam gorzej funkcjonuje.
>
> Zle funkcjonowanie dziecka najczesciej spowodowane jest bledami
> wychowawczymi rodzicow, sytuacja w domu itp.

tak
najczesciej kazde zaburzenie dziecka ma z tym zwiazek
niska sprawnosc grafomotoryczna dziecka rowniez albo niewielka
wiedza ogolna, czy kazdy inny deficyt
tylko co z tego wynika dla ciebie jako dla pedagoga?
to ma byc wymowka?

[zaziza]

> tylko co z tego wynika dla ciebie jako dla pedagoga?
> to ma byc wymowka?

Jak narazie to rnieudalni i niewydolni wychowawczo rodzice szukaja
wymowek.

[kocianna]

- Proszę Pana, Jaś pali na każdej przerwie w łazience, uruchamiając system p/poż
szkoły (który automatycznie zarządza ewakuację), przychodzi na lekcję po
alkoholu, usiłował wymusić haracz od pierwszoklasisty - jeżeli któraś z tych
sytuacji się powtórzy, będziemy zmuszeni wezwać Policję.
- No nie będziesz mi tu wmawiała, kochaniutka, że sama w jego wieku nie
popalałaś po kątach (rodzic w obecności syna).

[kocianna]

To poniżej to oczywiście nie był przykład roszczeniowości
Ja doskonale rozumiem rodziców, którzy chcieliby indywidualnej pracy ze swoimi
dziećmi. I ja nawet staram się indywidualizację zapewnić, co nie zawsze jest
proste. Ale ręce mi opadają, kiedy SYGNALIZUJĘ potrzebę dodatkowej pracy,
ZAPRASZAM ucznia na bezpłatne konsultacje, które odbywają się po zakończeniu 90%
lekcji w całej szkole, i jestem OLEWANA, bo w tym czasie dziecko musi pograć w
piłkę.

[e_r_i_n]

zaziza napisała:

> Zle funkcjonowanie dziecka najczesciej spowodowane jest bledami
> wychowawczymi rodzicow, sytuacja w domu itp.

Bzdura.
Dziecko z krótszą, niż wymagana koncentracją, wymagające zróżnicowanych
aktywności, aby dobrze wykonywać polecenia, to nie jest błąd rodzica.

[moofka]

e_r_i_n napisała:


> Bzdura.
> Dziecko z krótszą, niż wymagana koncentracją,

taa
z tą koncentracją tez jest dobre
pani do mnie miala pretensje o to ze dziecko sie nudzi na zajeciach



wymagające zróżnicowanych
> aktywności, aby dobrze wykonywać polecenia, to nie jest błąd
rodzica.

[e_r_i_n]

No dokładnie.
Tak samo temat funkcjonowania grupy - rodzic choćby na głowie stanął, nie nauczy
dziecka, jak działać w klasie, nie mając tej klasy w domu przecież.
To jest rola nauczyciela - być konsekwentnym, ustalić zasady i ich przestrzegać.
Przez dwa lata nauki mojego dziecka byłam bardzo pomocna, wymagałam przede
wszystkim od siebie i dziecka, podsuwałam gotowe rozwiązania PEDAGOGOM z
wykształcenia (jam tylko ekonomistka). Teraz postawiłam, że w końcu papier z
poradni z zalecaniami trafi do szkoły, a ja będę konsekwentnie wymagać i sprawdzać.

[pade]

no to życzę powodzenia
u mojego syna w szkole nauczyciele olali opinię, która mówiła o
braku koncentracji (a właściwie o jej rozproszeniu), żaden,
dosłownie żaden nie przypominał synowi o zadaniach domowych, czy
zapowiedzianych kartkówkach, w żadnym zeszycie nie było nawet
podpisu nauczyciela a wszystko było w zaleceniach z poradni!
ale teraz już nie będę się patyczkować, jak się nie zastosują
poskarżę się nawet w kuratorium

[miliwati]

moofka napisała:

> pani do mnie miala pretensje o to ze dziecko sie nudzi na
zajeciach

A jestes pewna że nie nudzisz? Taka na pewno pewna?

[kasia_kasia13]

moofka napisała:

> e_r_i_n napisała:
>
>
> > Bzdura.
> > Dziecko z krótszą, niż wymagana koncentracją,
>
> taa
> z tą koncentracją tez jest dobre
> pani do mnie miala pretensje o to ze dziecko sie nudzi na zajeciach
>

A powiedz mi jak pani majaca ponad 30 dzieci w klasie ma prowadzic zajecia w
taki sposob, zeby dostosowac je do indywidualnych potrzeb/mozliwosci kazdego
dziecka?

[iwles]

normalnie: traktując klasę, jako "zbiór" dzieci, a nie jako
jednolity twór.

[moofka]

kasia_kasia13 napisała:


>
> A powiedz mi jak pani majaca ponad 30 dzieci w klasie ma prowadzic
zajecia w
> taki sposob, zeby dostosowac je do indywidualnych
potrzeb/mozliwosci kazdego
> dziecka?

no tak
po co sie starac jak i tam bedzie dupa
pani nie ma ponad 30 tylko ok 20
a moje dziecko specjalnych potrzeb nie ma
jest uwazne wesole aktywne i entuzjastycznie wlacza sie w zadania
jezeli pania smeci i nie chce jej sie poprowadzic zajec w
interesujacy dla dzieci sposob
to niech do siebie ma pretensje
nie do mnie i nie do dziecka

[miliwati]

e_r_i_n napisała:

> Dziecko z krótszą, niż wymagana koncentracją, wymagające
zróżnicowanych
> aktywności, aby dobrze wykonywać polecenia, to nie jest błąd
rodzica.

...tylko nauczyciela.

Tak?

[e_r_i_n]

Głównie - tak.
W klasach I - III powinno być nauczanie ZINTEGROWANE, nie odbębnianie polskiego
w 45 minut.
Zajęcia powinny być ciekawe, a nie polegać na przepisywaniu zdań z tablicy.
Wyglądają, jak wyglądają i mój syn nie jest w stanie 45 minut pracować tak, jak
się od niego oczekuje. I 3/4 klasy też nie.

[wieczna-gosia]

nie- to jest fakt- dziecko gorzej sie koncentruje na lekcji. I
rodzica z nim na tej lekcji nie ma. I mozna od rodzica oczekiwac
wiele ale rownie wiele mozna oczekiwac od nauczyciela. Jedno bez
drugiego nie pojedzie.

[zaziza]

> Bzdura.
> Dziecko z krótszą, niż wymagana koncentracją, wymagające
zróżnicowanych
> aktywności, aby dobrze wykonywać polecenia, to nie jest błąd
rodzica.

Rozumiesz slowo "najczesciej"? Poza tym mowimy o nieprzestrzeganiu
norm, a nie deficytach.
12-nastoletni chlopiec, ktory notorycznie opluwa, kopie dziewczynki,
inny dwunastolatek, ktory rzuca lawką, bo nauczyciel mu postawil zla
ocene-to nie jest krotsza koncentracja...Pierwszy przyklad- ojciec
pijany oglada przy dziecku pornosy, drugi przyklad, matka zawsze
synkowi ustepuje, wiec synek zasady te usiluje prezniesc na grunt
szkolny.

[moofka]

.Pierwszy przyklad- ojciec
> pijany oglada przy dziecku pornosy, drugi przyklad, matka zawsze
> synkowi ustepuje, wiec synek zasady te usiluje prezniesc na grunt
> szkolny.

i co zrobilas z takim problemem?

[e_r_i_n]

Tak, rozumiem.
Pokaż mi w takim razie statystyki na ten temat, skoro generalizujesz w ten sposób.

[lolinka2]

zaziza, a ty przygotowania do życia w rodzinie uczysz???
te twoje przykłady jakieś takie tendencyjne i mało przekonujące... coś
jak pani Frau z "Włatców Móch" (ort. zamierzona)

[wieczna-gosia]

> Zle funkcjonowanie dziecka najczesciej spowodowane jest bledami
> wychowawczymi rodzicow, sytuacja w domu itp.

nieprawda najczesciej dziecku nie wychodzi na zdrowie brak wspolpracy
miedzy rodzicami a szkola. Bo owszem sa dzieci nie zadbane i nie
dopilnowane, sa bezkrytyczni rodzice. Ale rowie czesto zdarzaja sie
nieudolni nauczycciele, podwazajacy starania rodzicow (ktorym
przestaje sie chciec). Po 3 latach w przedszkolu bycia
wspolpracujacym rodzicem przestalo mi sie chciec. Zaczelam byc
roszczeniowa.

Po 15 latach edukowania dzieci w roznych placowkach zauwazylam taka
prawidlowosc ze im nauczycielka jest sklonna dac z siebie, im mniej
jest zaangazowana tym rodzice sa bardziej roszczeniowi. Im
nauczycielka jest zaangazowana, z pasja tym bardziej widac ze rodzice
wcale nie sa roszczeniowi wrecz bywaja zbyt pasywni

mialam 4 bezproblemowych dziewczynek, nie mialam problemow
wychowawczych z dziecmi, nie wymagaly tez staran ze strony
nauczycieli bo byly dobrze zmotywowane, przestrzegaly norm
spolecznych- to bylam tzw "dobra matka" a teraz mam syna lobuza,
ktory tresurze poddaje sie z oporami, ktory wymaga wzmozonej uwagi
nauczycieli i od razu jestem "zla matka" lamane na "roszczeniowa" w
zaleznosci od tego czy tylko klade uszy po sobie w odpowiedzi na
opieprz czy tez jednak usiluje wycisnac z nauczycielek CO zrobily w
zasadzie w danej sytuacji.

[wieczna-gosia]

a teraz wiienka na torcie- znam kilka fantastycznych nauczycielek z
tzw powolaniem wszystkie mojego syna lobuza uwielbiaja, a ze znaja
mnie i sekunduja mi w moich wysylkach- klna jego nauczycielki w zywy
kamien. Wszystkie tez pracuja w publicznej edukacji, trafiaja im sie
dzieci z ADHD, na nauczanie indywidualne, zdarzaja im sie ciezkie do
opanowania dzieci. I maja w rekawie zawsze dla mnie jakas
optymistyczna historie. I faktycznie- bardzie czesto kiedy historia
nie konczy sie optymistycznie- brak w tym woli rodzicow- z bardzo
prostego powodu- gdy wola rodzicow jest to moje kolezanki fajne
nauczycielki po prostu nie maja o czym opowiadac gdyz dziecko jest
zaopiekowane, jest pod kontrola, dostaje pomoc z obu zrodell i nic
sie nie dzieje.

Z drzeniem serca mysle o tym kto mnie czeka w pierwszej klasie.....

[joanna29]

Moje dziecko przyszło z przedszkola w mokrych majtkach, powiedziało, że
pani nie pozwoliła mu iść do łazienki tam mokro (7 łazienek dla dzieci i 1
dla nauczycieli). Oczywiście pani w przedszkolu powiedziała, że nic
takiego nie miało miejsca. Obrażona jest na mnie wielce, za takie sugestie.
Mam wierzyć dziecku czy nauczycielce?
Dziecko zostało przeniesione do nowej szkoly w trakcie roku szkolnego z
uwagi na dojazdy. W starej szkole byl bardzo dobrym uczniem. Przez
pierwsze 2 tyg. zanim dostarczyłam dokumntacje ze starej szkoly dziecko
dostawało prawie same trójki. Po otrzymaniu dokumntacji i przejrzeniu ocen
juz dziecko dostawało piątki.
Niech nauczyciele czasem tez się w pierś uderzą, bo nawet gdyby zarabiali
najniższą krajową to szacunek uczniom się należy.

[kali_pso]

Ależ proszę bardzo:

- trafia do mnie dziecko ze szkoły integracyjnej, które na co dzien
pracuje z nauczycielem wspomagajacym, który jest do jego dyspozycji.
Ja mam 10 dzieci na lekcji a mamusia żąda, abym poświęciła czas jej
dziecku w takim samamym zakresie jak jest to w jego szkole
macierzystej- agrgumenty, że przecież jest ich jeszcze 9, która też
wymaga mojej pomocy a kazdy z nich pracuje:


- w innym tempie
- na innych pdrecznikach
- jest w innej klasie
- jest w innym miejscu z programem



...do pani nie trafiają. I nie jest to sytuacja odosobniona. Masz
jeszcze jakieś interesujące pytania?

[moofka]

jezeli macie dziecko o specjalnych potrzebach edukacyjnych
to albo nalezy je zrealizowac albo odeslac tam gdzie maja warunki
a nie miec pretensje do rodzica

[miliwati]

moofka napisała:

> jezeli macie dziecko o specjalnych potrzebach edukacyjnych
> to albo nalezy je zrealizowac albo odeslac tam gdzie maja warunki
> a nie miec pretensje do rodzica

A rodzic może mieć pretensje?

[kali_pso]

tia, tia..powiedziała co wiedziała
Mają je odesłać do szkoły i leczyć w szkole? Przetransportować
kroplówki, urządzenia medyczne do szkoły?
Tak, droga moofko, trzeba dawać sobie radę u mnie w pracy, ale to
wymaga współpracy z obu stron. Nie mozna żądać, bo w podobnej
sytuacji co dziecko tej pani jest ta pozostała 9. Ale - powtarzam z
posta wyżej- trzeba wspiąc się na wyzyny swego dobrego nastawienia
do świata i wyjśc poza swój mały egoistyczny światek- że mnie sie
cos nalezy. nalezy, ale to samo należy się tez innym.


I ja nie mam pretensji- ja stwierdzam fakt To jest dla mnie
postawa roszczeniowa i tyle. Wynika zapewne z ogólnego nastawienia
do zycia i trudnej sytuacji, ale roszczeniowa jest.

[moofka]

jakie kroplowki?
to moze po bialym kaftanie od razu
dla pedagoga i ucznia w tym samym fasonie

[purpurowa_komnata]

> to moze po bialym kaftanie od razu
> dla pedagoga i ucznia w tym samym fasonie

a może sama się zastanów-co oznacza dłuższy pobyt dziecka w szpitalu-
nie zawsze psychiatrycznym....

[moofka]

ale pri cziom tut szpital?

[purpurowa_komnata]

> ale pri cziom tut szpital?

przy nauczniu-jak sobie wyobrażasz choroby nowotworowe np.?

[moofka]

ale w sensie ze co choroby nowotworowe?

[purpurowa_komnata]

nie udawaj-jeśli dziecko trafia na dłużej do szpitala nadal
realizuje obowiązek szkolny- jeśli jego stan zdrowia na to pozwala.
Cudów nie ma -pracuje się tak jak się da-bo nie są to warunki
zwykłej szkoły- to tyle ode mnie.

[moofka]

mowimy o zwyklej szkole
a jesli faktycznie piszecie o dziecach chorych przewlekle
a warunkach szpitalnych
to naprawde ciezko miec do rodzicow chorych dzieci pretensje o
jakies przewrazliwienie

[kubek0802]

Placówka oświatowa jest na terenie placówki medycznej - szpitala lub
sanatorium. Proste.

[moofka]

kubek0802 napisała:

> Placówka oświatowa jest na terenie placówki medycznej - szpitala
lub
> sanatorium. Proste.

i nie mozna temu choremu dziecku poswiecic uwagi, o ktora prosi
matka?

[purpurowa_komnata]

> i nie mozna temu choremu dziecku poswiecic uwagi, o ktora prosi
> matka?

pusty śmiech- to tyle-poświęca się uwagę ile się tylko da-a obok
czeka dodatkowa 9-tka w kiepskim stanie zdrowia, którym również
należy się uwaga- póki nie będzie dla każdego dziecka po jednym
nauczycielu na wyłączność, póty życzyć sobie można-nie udawaj, że
nie rozumiesz-jesteś bez wyobraźni,że ktoś inny może mieć inny
punkt widzenia, bo wie jak takie nauczanie wygląda-niestety nie z
opowieści

[kali_pso]

Wiesz moofka, jakoś nigdy po drodze mi nie było z Twoimi poglądami
ale o głupotę nigdy Cię nie podejrzewałam, a Ty w tym watku starasz
sie usilnie na takie podejrzenie zasłużyć....


Matka nie prosi, matka WYMAGA ode mnie. To po pierwsze. Bo jest
przywyczajona, że nauczyciel wspomagający dziecku poświęca jej
dziecku 100 % czasu lekcyjnego. Co w warunkach szpitalnych jest
niemożliwe do osiągnięcia, bo to nie jest lekcja indywidualna, ani
ja nie mam żadnego wspomagacza u boku. Czym innym jest natomiast
indywidualizacja w nauczaniu i to się robi, bo po to tam też
jesteśmy, aby każdy odniósł sukces i czegoś się nauczył -
dostosowujemy program, treści i metody do poziomu dziecka i jego
mozliwości zarówno umsyłowych jaki i fizycznych, bo choroba to
zawsze pewne ograniczenia. Natomiast nigdy nie będzie to tak
wyglądało jak w szkole macierzystej tego dziecka. Ja zrobię to, co
będę mogła zrobić w danej sytuacji - będę pracować z nim na jego
poziomie, w jego tempie, na jego podręcznikach, dostosuję się do
jego ograniczeń ale nie poświęcę PEŁNI uwagi jednemu dziecku, bo
czekają też inne a na wszystkich mam 45 minut.

I to dla niektórych( jak się okazuje nietylko rodziców jest nie do
ogarnięcia.

[moofka]

Ja zrobię to, co
będę mogła zrobić w danej sytuacji - będę pracować z nim na jego
poziomie, w jego tempie, na jego podręcznikach, dostosuję się do
jego ograniczeń ale nie poświęcę PEŁNI uwagi jednemu dziecku, bo
czekają też inne a na wszystkich mam 45 minut.

I to dla niektórych( jak się okazuje nietylko rodziców jest nie do
ogarnięcia.

no i dochodzimy do senda
nauczyciel wszystko umie i wszystko wie
i wszystkiego by nauczyl
tylko mu dzieci przeszkadzają
i rodzice nie pracują

[miliwati]

moofka napisała:

> I to dla niektórych( jak się okazuje nietylko rodziców jest nie do
> ogarnięcia.
>
> no i dochodzimy do senda
> nauczyciel wszystko umie i wszystko wie
> i wszystkiego by nauczyl
> tylko mu dzieci przeszkadzają
> i rodzice nie pracują

No, z takim histeryczno-głodnokawałkowym podejściem do sprawy to z
góry Ci gratuluję dobrze wypasionych konfliktów z nauczycielami.

[asia_i_p]

Moofka, wkurzasz mnie.
Zasugeruj, co konkretnie Kalipso ma zrobić w tej sytuacji - 10 uczniów, każdy z
innymi potrzebami, tak żeby większość czasu z 45 minut poświęcić jednemu, a nie
zaniedbać innych. Walnij jakiś plan lekcji minuta po minucie, jak to powinno
wyglądać.

[kali_pso]

Eeee....daj spokój, nie warto się wkurzać..nie pierwsza taka moofka
i nie ostatnia, która pojęcia nie ma jak wygląda nauczanie w
szpitalu i się wymądrza

[ahhna]

Chcesz powiedzieć, że masz 45 minut na 9 dzieci w różnym wieku, na
poziomie różnych klas, z różnymi podręcznikami..? Anię z czwartej
kalsy uczysz części zdania i w tym samym niemal czasie, na tej samej
lekcji Marcinka z pierwszej - czytać..? To jakiś absurd. Czy każde z
tych dzieci nie powinno mieć w tej sytuacji indywidualnych lekcji i
czy tak kiedyś przypadkiem nie było?

[kali_pso]

tak, to chcę właśnie powiedzieć
Z tymże ja uczę w ginazjum i liceum

Czy każde z
> tych dzieci nie powinno mieć w tej sytuacji indywidualnych lekcji


A jak to sobie wyobrażasz?I na jakiej podstawie?
Ilu nauczycieli należałoby zatrudnić w takiej sytuacji?


i
> czy tak kiedyś przypadkiem nie było

...chyba na oddziale izolacyjnymp

[lolinka2]

moja córka w szpitalu miała indywidualne lekcje......
sama na oddziale nie była zdecydowanie.

[kali_pso]

A nie jest czasem w klasach I-III? Tam zdaje się nie masz lekcji po
45 minut( tak jest przynajmniej u nas). Koleżanki z I-III uczą w
jednej lub dwóch klinikach jedynie. Nie muszą tak, jak ja co 45
minut być w innym oddziale....idą i czasem mają po 90 minut albo
więcej do dyspozyji w jednej Klinice, poza tym- nie wszyscy są w
stanie się uczyć- to chyba różnica, prawda?


U nas indywidulane są: w przypadku izolacji( tak, uczymy i dzieci,
które potencjalnie nam zagrażają, ale mamy za to płacone, więc nie
narzekam, trzeba tylko sie odpowiednio zabezpieczyćalbo w
przypadku, kiedy mam do czynienia z dziećmi po operacji np.- bo tych
nie ściągam z łóżek, spokojnie, aż taka złą i nieczułą blefrzycą nie
jestemppp

[kali_pso]

Uściślę jeszcze, bo zaraz sie ktoś znowu czepnie- izolacja dotyczy
również tych dzieci, którym mogę zagrozić ja lub większa grupa, np.
po przeszczepie. Wtedy jasne, że uczę 1 na 1, (no powiedzmy czasami
1 na 2( dziecko plus rodzic

[ahhna]

To nie jest czepianie się, tylko pytania. Skąd przeciętny rodzic ma
to wiedzieć? System jest jednak szokujący, bo trudno mi sobie
wyobrazić 9 dzieci na kompletnie różnych etapach na jednej lekcji.
Korzystają z nich na pewno znacznie mniej niż normalnie w szkole
uczniowie w jednej klasie. Nie wiem, jak mam sobie to inaczej
wyobrazić, ale to co opisujesz - też trudno. I dawniej chyba inaczej
było: mielismy w liceum koleżankę po Haine-Medina, poruszała sie
wyłącznie na wózku, mało sprawna. Nauczyciele z naszej szkoły
jeździli do niej na indywidualne lekcje. Dzieci z dysfunkcjami też
miewają indywidualne lekcje - chłopiec z koszmarnym ADHD z klasy
mojej córki ma. Nie czepiam się, nie mam pretensji do ciebie, po
prostu dociekam.

[kali_pso]

> To nie jest czepianie się, tylko pytania. Skąd przeciętny rodzic
ma
> to wiedzieć?

Tak, masz rację, niepotrzebnie to dodałam w odniesieniu do Ciebie,
przepraszam...

> Korzystają z nich na pewno znacznie mniej niż normalnie w szkole
> uczniowie w jednej klasie.

Oczywiście, nie ma co ukrywać. Natomiast prawdą jest też to, że
szkoły takie jak moja są ostatnią szansą dziecka na zaliczenie
całego roku szkolnego. Jeśli trafia do nas w kwietniu np. i lezy,
bywa do czerwca, to szkoła macierzysta klasyfikuje go na podstawie
też( a często JEDYNIE, bo np. leżał gdzieś w Polsce jeszcze, gdzie
szkoły nie było) naszych ocen. W takiej sytuacji samo nauczanie
wygląda też inaczej- takie dziecko jest długo, uczone jest dłużej,
intensywniej niz ktoś, kto przychodzi dzisiaj i wychodzi za trzy
dni. Jest ta ciągłość, dzięki której można widzieć efekty swojej
pracy, bo na codzień, w przeciwieństwie do dziewczyn pracujących w
zwykłych szkołach- ja efektów swojej raczej nie widzę

Chyba, że dziecko wraca i mówi" Proszę pani, pani mi te XXXX tak
dobrze wytłumaczyła, że dostałem 5 na klasówce"- to jest miłe i to
oznacza, że moje bycie tam i moja praca ma sens.
Bo czasem trzeba to potraktować jak
korepetycje...darmowe..heheheh..i ja się nie obrażam, jak ktoś tak
mówi( a rodzice często to robią bo czasami tak właśnie jest

Takie nauczanie szpitalne wymaga dużo i od nas i od dziecka - ono
samo też musi dużo pracować, często samodzielnie. Ale pamiętać
należy, że my jesteśmy placówką terapeutyczną- oceny też zawierają
pierwiastek terapeutyczny..że w tym okroplówkowaniu, bólu,
cierpieniu i zwatpieniu często IM SIĘ CHCE uczyć- to jest
fantastyczne i warte docenienia tą oceną.

I dawniej chyba inaczej
> było: mielismy w liceum koleżankę po Haine-Medina, poruszała sie
> wyłącznie na wózku, mało sprawna. Nauczyciele z naszej szkoły
> jeździli do niej na indywidualne lekcje.


Tak, tyle, że to jest indywidualne nauczanie bez konieczności
hospitalizacji prawda? Kiedy takie dziecko jednak tego wymaga,
trafia do mnie i ja już nie mogę jej pełnego indywidualnego
nauczania zapewnić- takie życie. Tutaj bez ścisłej współpracy i
dobrej woli na linii rodzic-dziecko-nauczyciel się nie obędzie.

[ahhna]

Chylę czoła, ciekawa i wartościowa praca, pewnie majątku się nie
dorobisz, ale satysfakcja na pewno ogromna. Jednak szkoda, że lekcje
w szpitalach nie są indywidualne. Jeśli choroba trwa miesiąc, to pal
licho, ale co, gdy dwa lata..?
Pozdrawiam i życzę wytrwałości

[kali_pso]

Jeśli choroba jest przewlekła to dziecko ma na ogół indywidualne
nauczanie, do nas trafia od czasu do czasu i wtedy uzupełniamy się-
nauczyciele z indywidualnego i my. W większośći przypadków idzie to
pogodzić- nawet jesli podczas pobytu u nas czuje się na tyle źle, że
się nie uczy to zawsze w czasie indywidualnego można coś nadrobić.

Dziękuję za miłe słowaTa praca to najlepsze co mi się w życiu
przytrafiło

[ahhna]

Ta praca to najlepsze co mi się w życiu
> przytrafiło

Najwyraźniej jesteś właściwą osobą na właściwym miejscu. Mam
nadzieję, że przynajmniej część rodziców to docenia. Gratulacje
jeszcze raz

[kasia_kasia13]

moofka napisała:

> kubek0802 napisała:
>
> > Placówka oświatowa jest na terenie placówki medycznej - szpitala
> lub
> > sanatorium. Proste.
>
> i nie mozna temu choremu dziecku poswiecic uwagi, o ktora prosi
> matka?

No wymieklam. Tych dzieci jest wiecej. I kazde z nich ma matke, ktora uwaza, ze jej dziecku nalezy sie specjalna uwaga. A nauczciel jest jeden.

[kali_pso]

Nie ironizuj i nie szydź, jak nie masz pojęcia o czym piszesz.

Chciałaś przykładu postawy roszczeniowej to ją dostałaś.
A że znowu nie pasuje?
Cóż, to już nie mój problem

[bogoosia]

to czemu trafia do Ciebie dziecko, które potrzebuje nauczyciela
wspomagającego? może problem leży w systemie, a roszczenia i
postawy ludzkie, to zwyczajnie skutki sytuacji, któranie ma szans
powodzenia?

aaa, już doczytałam...

[bogoosia]

nie napisałaś od razu, że to w szpitalu...

[madeleine.b]

Widzisz z Twoją postawą już wiesz, że te wredne baby będą na 100% źle wykonywać
swoją beznadziejną pracę, za która płacą im przecież takie krocie. Już wiesz, że
zawsze staniesz po stronie dziecka, bo nielogiczne jest wysłuchanie racji tej
drugiej strony. Twoje dziecko ma licencję na prawdę. Wiesz również, że będziesz
wymagać, bo takie masz prawo i bez szemrania egzekwować co Ci się należy.
Tylko po co założyłaś ten wątek? Żeby sprawdzić ile osób myśli podobnie?
Podpowiem Ci. Wszyscy, którzy nie są nauczycielami, a także część tych, którzy
są. Reszta to przecież i tak sfrustrowane panie "pedagog" (koniecznie w
cudzysłowie, żeby podkreślić ironię), które są betonowe w swojej postawie i
nigdy zdania nie zmieniają. Za to Ty prezentujesz postawę tolerancji i
otwartości. Szkoda, że tylko wobec własnego dziecka.

[kali_pso]

......a dziecko albo już wie, albo dowie się szybko, jacy z
nauczycieli "lenie żyjący na koszt państwa" coby zacytować tę panią
z wątku wczorajszego...heheheheehh

[imasumak]

A Ty naprawdę nie wiesz o co Moofce chodzi?
Przecież ona pisze o sytuacji, kiedy niekompetentny nauczyciel nie przyjmuje
żadnych uwag i sugestii ze strony rodzica. Masz wątpliwości, że tacy nauczyciele
istnieją? I że są chronieni niejednokrotnie przez swych przełożonych?

Sama miała do czynienia raz z takim egzemplarzem gdy moja córka chodziła do
gimnazjum i uwierz, wszystko tej pani można było przypisać, poza predyspozycjami
do nauczania. A rodziców, którzy artykułowali swoje zastrzeżenia wobec niej,
traktowała jak roszczeniowych dziwaków właśnie.

[moofka]

Um daremny trud mam wrazenie
i szargasz swijentosci wogle nauczycielskie

[purpurowa_komnata]

> A Ty naprawdę nie wiesz o co Moofce chodzi?
> Przecież ona pisze o sytuacji, kiedy niekompetentny nauczyciel nie
przyjmuje
> żadnych uwag i sugestii ze strony rodzica.
Ja nie wiem-serio piszę- bo po to jest rodzic aby dbać o interesy
swojego dziecka -to oczywiste. Ale jeśli z góry założy,ze
nauczyciel jest niekompetentny to sam nie przyjmie żadnych uwag-
niezależnie od tego jak naprawdę jest. To są wpisy, poszukiwacza
wrogów uczniów i tyle - prewencja kwitnie.

[imasumak]

Moofka napisała jedynie, że w szkole ma zamiar obserwować nauczycieli i w
przypadku, kiedy zauważy ich złą pracę, będzie reagować. Uważasz, że nie ma do
tego prawa jako rodzic?

[purpurowa_komnata]

Ma nawet obowiązek- tylko to nie jest roszczeniowość. Więc mniej
pogardy by się przydało.

[imasumak]

Doprawdy nie wiem, gdzie Ty tę pogardę wyczuwasz.
Poza tym, piszesz, że zwracanie uwagi na złą pracę nauczyli to postawa
roszczeniowa. Też tak uważam, ale niestety nie wszyscy nauczyciele myślą podobnie.

[purpurowa_komnata]

jak to dobrze,ze nie uczę-napisałam jedynie,ze zwracanie uwagi na
niekompetencję to jest obowiązek rodzica-a tu taka odpowiedż-
poprawiłaś mi nastój

[imasumak]

A ja Ci jeszcze raz odpowiadam - wielu nauczycieli taką postawę rodzica uważa za
roszczeniową i generalnie upierdliwą. Teraz zrozumiałaś?

[purpurowa_komnata]

pewnie,ze tacy nauczyciele są- ale co z tego- tak samo jak lekarze,
urzędnicy....są gotowi wszysto przypisać roszczeniowości. Tylko co z
tego. Mało mnie obchodzi,ze ktoś może sobie uznać mnie za
roszczeniową -powtarzam jeszcze raz dbanie o swoje interesy to jest
obowiązek.W przypadku np. szkoły dbanie o interesy dziecka swego.
Więc post założycielki jest tylko celowym wkładaniem kija w
mrowisko -no chyba,ze chodziło o to:

"Niektórzy ludzie- tu wpisać co się chce- uważają reszte za
roszczeniowych"
tylko co z tego-niech sobie uważają nadal.

[kasia_kasia13]

imasumak napisała:

> A ja Ci jeszcze raz odpowiadam - wielu nauczycieli taką postawę rodzica uważa z
> a
> roszczeniową i generalnie upierdliwą. Teraz zrozumiałaś?

No ale ja sie im nie dziwie. W koncu oni wykonuja swoj zawod, do ktorego, zakladam, maja odpowiednie przygotowanie. I tu przychodza rodzice, ktorzy im mowia, jak powinni wykonywac swoja prace, oceniaja ich (nie)kompetencje, sami nie majac wyksztalcenia pedagogicznego a czasem nie majac nawet zadnego wyksztalcenia. Ale i tak wszystko wiedza lepiej.
Nie przecze, ze zdarzaj sie nauczyciele niekompetentni, tacy ludzie sa w kazdym zawodzie, ale to chyba jednak nie wiekszosc?

[e_r_i_n]

kasia_kasia13 napisała:

> W koncu oni wykonuja swoj zawod, do ktorego, zakladam, maja
> odpowiednie przygotowanie.

No właśnie. Też tak zakładam. A rzeczywistość skrzeczy. Może nie w kwestii
posiadania przygotowania, co ich wykorzystywania?

[ariana1]

imasumak napisała:
Doprawdy nie wiem, gdzie Ty tę pogardę wyczuwasz.

Doprawdy nie wiesz? A chociażby ironiczne wstawki: "nauczyciele
bidule" i "szarganie świętości nauczycielskie". Jeżeli to nie
pogardliwe tylko żartobliwe miało być, to ona ma doprawdy
specyficzne poczucie humorku.

[kasia_kasia13]

imasumak napisała:

> Moofka napisała jedynie, że w szkole ma zamiar obserwować nauczycieli i w
> przypadku, kiedy zauważy ich złą pracę, będzie reagować. Uważasz, że nie ma do
> tego prawa jako rodzic?

Z ciekawosci, jakie kompetencje ma moofka, zeby oceniac, czy nauczyciel dobrze czy zle wykonuje swoja prace?

[moofka]

kasia_kasia13 napisała:


> > tego prawa jako rodzic?
>
> Z ciekawosci, jakie kompetencje ma moofka, zeby oceniac, czy nauczyciel dobrze
> czy zle wykonuje swoja prace?
>

kompetencje
puste slowo wytrych ktorym zaslaniaja sie nauczyciele przy kazdej niekompetencji
i to tez jest znamienne
ksiegowa prawnik czy informatyk bedzie wychrzaniony zaraz po okresie probnym jeseli okaze sie ze daje ciala zadanich robi bledy olewa czy jest konfliktowy
men nauczycielom okreslil 'kompetencje' i papier liczy sie bardziej niz czlowiek i jego umiejetnosci inne
wszedzie indziej oprocz szkoly oprocz wysiedzianego szkole lansu zaocznie dyplomu pedagogiki jakiejstam
podresla sie role umiejetnosci miekkich np
nawet w biznesie sa one czesto wazniejsze niz dyplom
a szkola - gdzie paradoksalnie pracuje sie na najwrazliwszym materiale
wcale
bo ona jest mgr wiec nie mozesz zwrocic uwagi ze jest do tego niesprawiedliwa i leniwa gula
chociaz twojego dziecka nie interesuje to czy ona ma mgr i w jakim kolorze
tylko to, ze w szkole czy przedszkolu czuje sie zwyczajnie zle
i ma wieczne problemy

[kasia_kasia13]

> ksiegowa prawnik czy informatyk bedzie wychrzaniony zaraz po okresie probnym je
> seli okaze sie ze daje ciala zadanich robi bledy olewa czy jest konfliktowy

Ksiegowego i infoformatyka sie wywali, ale to przelozony + koledzy z brazny sa w stanie ocenic jego umiejetnosci a nie przypadkowa osoba z ulicy, ktora nie ma pojecia, na czym polega ta praca.

Podobie w tym przypadku. Zlego nauczyciela tez sie powinno wywalic. Ale to przelozony nauczyciela jest w stanie ocenic, czy nauczyciel jest kompetentny. Przecietny rodzic nie.

[ahhna]

> Ksiegowego i infoformatyka sie wywali, ale to przelozony + koledzy
z brazny sa
> w stanie ocenic jego umiejetnosci a nie przypadkowa osoba z ulicy,
ktora nie ma
> pojecia, na czym polega ta praca.
>
> Podobie w tym przypadku. Zlego nauczyciela tez sie powinno
wywalic. Ale to prze
> lozony nauczyciela jest w stanie ocenic, czy nauczyciel jest
kompetentny. Przec
> ietny rodzic nie.

Totalna bzdura. Po pierwsze porównanie człowieka z ulicy i jego
wiedzy na temat danej branży do rodzica, który w branży "dziecko"
siedzi od wielu lat, to jakieś nieporozumienie. Swoje dziecko, jego
umiejętności, wrażliwość, podatność na stres itd., itp., najlepiej
zna rodzic. Oczywiście normalny rodzic, nie patologiczny. I jeśli
coś z dzieckiem jest nie tak, czy to w nauce, czy w zachowaniu, to
rodzic pierwszy to zauważy, zwłaszcza że nauczyciel ma 25 dzieci pod
opieką.

Po drugie przełożony w danej branży ocenia swoich podwładnych na
podstawie sygnałów płynących z zewnątrz. Czyli gdy zgłasza się Urząd
Skarbowy, ,że coś jest źle policzone, albo pani Ania, że ma o 1/3
mniejszą pensję niż zwykle tudzież do ZUS-u nie dotarły jej papiery,
to dopiero wtedy przełożony ma sygnał, że ma kiepskiego księgowego.
Zgłaszają się pacjenci ze skargami do kierownika kliniki - wtedy ma
on wiedzę, że coś jest nie tak. Ocena zawsze płynie najpierw z
zewnątz, bo przeciez żadna firma nie działa w hermetycznym
środowisku. Nauczyciele nie pracują sami dla siebie, na ich ocenę
powinna się składać ocena ich przełożonego wydawana na podstawie
m.in. opinii rodziców. Ciekawe, że na prywatnych uczelniach to
rozumieją; regularnie miałam naloty na swoich zajęciach: sprawdzano
frekwencję i rozdawano studentom anonimowe ankiety z pytaniami na
temat mnie i moich zajęć. Wchodziło to w skład oceny mojej pracy.
Jeśli frekwencja była za niska, a zajęcia wydawały się za nudne lub
za trudne, to to była moja wina, nie studentów. Ciekawe, kiedy
zaczną to rozumieć nauczyciele z państwowych placówek. Kiedy zaczną
w końcu rozumieć, że to oni są dla dzieci i rodziców, a nie dzieci i
rodzice dla nich.

[kali_pso]

Ciekawe, że na prywatnych uczelniach to
rozumieją; regularnie miałam naloty na swoich zajęciach: sprawdzano
frekwencję i rozdawano studentom anonimowe ankiety z pytaniami na
temat mnie i moich zajęć.


Postulujesz wprowadzenie czegoś podobnego w gimnazjum np.?
Ale po co?
Toż nawet gdyby wyszło z 99% ankiet, że pani X, ucząca wiele lat,
jest wredna, pogardliwie się odnosi do uczniów i dyktuje z notatek
ze swoich studiów.. to czy to coś zmieni w podejściu w/w pani? Albo,
że pracodawca ją zwolni?

Nie pocieszę - obserwacji własnych wynika, że w 99% NICp
A zwolnić jej nie można.

[ahhna]

Ale dlaczego nic? Nigdy nic nie da się zrobić w polskiej szkole? Boi
nie? Dlaczego gdzie indziej w świecie można, a u nas nie? Zmienia
się świadomośc lekarzy, zmienia się w szpitalach, urzędach, tylko w
szkole NIC?
Tak, ja właśne postuluję, by ocenę rodziców, a nawet dzieci brać pod
uwagę przy okresowej ocenie nauczyciela. Zmiany będą nieuniknione,
może nie od razu, ale nastąpią. Od czegoś trzeba zacząć w końcu.

[atenka11]

Jak mojego przedszkolaka, zabronilam karmic na sile zupa, az do
zwymiotowania, to bylam roszczeniowa, nie doceniajaca dobrych checi.
A pani przedzkolanka zapytala co zamierzam z tym zrobic ze mu zupy
nie smakuja, bo ona sie nie zgadza aby ich nie jadl.
W przedszkolu byl z powodu chorob i tych nieszczesnych zup rzadkim
gosciem. Siedzial z niania lub byl przez nia odbierany okolo 13 aby
nie bylo argumentu ze po niezjedzeniu zupy siedzi glodny do 15.
Argument ze glupia zupa moze stac sie rzyczyna fobii przedszkolnej,
do pani przedszkolanki nie trafial.
Malo tego codzinnie bylam wzywana po to by opowiedziec mi ze dziecko
tejze zupki nie zjadlo, lub przelewalo lyzke markujac ze cos zjada.

[iminlove]

Taaaa, pamiętam jak sama byłam w przedszkolu i panie wmuszały mi
zupę... Wmuszanie skończyło się po tym, jak po wmuszeniu całego
talerza fasolowej (nie znosiłam i w dalszym ciągu nie znoszę!)
zwymiotowałam ją spowrotem na talerz)
Fobię mam do dzisiaj, jak czegoś nie lubię to nie zjem, choćbym
miała i tydzień nie jeść.

[lolinka2]

iminlove - ja też fasolowa byłam - i też przestali zmuszać po pierwszym
pawiu - tyle że na dywan malowniczo strzelonym...

fasoli i grochu w żadnej postaci nie tykam do dnia dzisiejszego.

[kittka25]

A ja spotkałam kilku roszczeniowych rodziców- i było to dla mnie największym chyba szokiem w pracy - np. całkiem serio rodzic powiedzial mi ze MUSZE zaprzyjaznic się ze wszystkimi nauczycielami uczącymi moich wychowanków-aby miec z tymi nauczycielami jak najlepszy kontakt -także prywatnie-bo to pomoże ich dzieciom...kolejny - nie uwierzył ze jego syn wulgarnie obrazą mnie i innych uczniów podczas lekcji ("on nawet nie zna takich słów"),i wiele innych podobnych sytuacji.Ogólnie - nastwienie rodziców do nauczycieli jest moim zdaniem bardzo negatywne - czasem mam wrażenie ze rodzice z góry zakładają, ze chcemy ich dzieci skrzywdzić. Miałam też sytuację ze uczeń III gimnazjum przepraszał mnie za zachowanie swojej mamy - zal mi go było bo mi za taką matkę tez byłoby wstyd.Rzadko zdarza się rodzic który bez negatywnego nastawienie, "najeżenia" chce porozmawiać o postępach czy zachowaniu dziecka. Z drugiej strony wynika to pewnie ze złych doświadczeń - bo, przyznaję, wśród nas nauczycieli tez jest wielu którzy chyba nie mieli innego pomysłu na życie- i teraz nie lubią swojej pracy.

[mikas73]

Widywałam naprawdę przegięcia ze strony rodziców, w klasie mojego
syna; np. telefon o 22:00 do nauczycielki; bo dziecko zapomniała
zanotować, które zadanie ma odrobić.???? Niekiedy naprawdę mają
prawo mieć dosyć, bo z jednej strony nadgorliwi rodzice, z drugiej
olewający wybryki dzieci.

Jednak też mam wrażenie, że uczeń wymagający indywidualnego
podejścia to niestety kłopot a nie wyzwanie dla nauczyciela. A
pytający rodzice to zmora.

Ja na pewno roszczeniowa nie byłam, po wywiadówce, co najwyżej
jakieś pytanie do Pani; czy wszystko ok? Pani, że ok. Oceny mam na
kartce, to o co tu jeszcze pytać?
No ale teraz mam „zonk” , bo na świadectwie mojego
piątoklasisty: „poprawne” z zachowania i zachodzę w głowę; jak
może „być ok”. i zachowanie na 3 a średnia całkiem, całkiem .
Zagadką jest również pani z muzyki, która w czwartej klasie oceniła
syna: na półrocze-5 na koniec roku-3. a w piątej to już w ogóle
poleciała: na półrocze-4 a na koniec roku-6 a na kartce, którą mi
dawano oceny jeszcze inne.

No i wyszło mi, że ta mała roszczeniowość mało się opłaca, bo
żadnych sygnałów ze strony szkoły nt. zachowania mojego syna nie
dostałam….. i się teraz zastanawiam; chuligan czy nie chuligan? A
syn wielkie oczy robi; że on tylko na lekcjach gada….

[kocianna]

poprawne to nie jest obniżone, tylko poprawne: nie robi nic poza tym, co musi,
nie reprezentuje szkoły na zewnątrz, nie bierze aktywnego udziału w życiu klasy,
jednym słowem - nie wychyla się znacząco w żadną stronę Jest OK. Nie czepiają
się jego zachowania.

[mikas73]

> nie reprezentuje szkoły na zewnątrz

No właśnie, że nie. Jest laureatem trzech olimiad; a średnia 4,8 i
przez to zachowanie nici z czerwonego paska a i z konkursu
krajoznawczego na wycieczce też zajął I miejsce i trochę mam
pretensji do Pani, że nie wiem o co chodzi z tym zachowaniem.... bo
niby było ok.
Ale spać mogę

[kub-ma]

A to faktycznie nauczycielka powinna dać jakieś sygnały. W mojej
szkole funkcjonuje system uwag i pochwał o których rodzic jest
informowany (najczęściej dostaje informację do dzienniczka). Na tym
głównie opiera się ocena z zachowania. Poza tym miesiąc przed
zakończeniem roku szkolnego powiadamia się rodzica o przewidywanych
ocenach z przedmiotu i z zachowania.
Ale dobrze, że spać możesz, bo teraz wakacje są najważniejsze

[mikas73]

Poza tym miesiąc przed
> zakończeniem roku szkolnego powiadamia się rodzica o
przewidywanych
> ocenach z przedmiotu i z zachowania.

No i tu mnie oświeciłaś; nie byłam na ostatniej czerwcowej
wywiadówce (nagłe zdarzenie)..... w połączeniu ze skłonnościami do
lawirowania mojego ancymona - wyszło jak wyszło.
Masz rację teraz wakacje

[kub-ma]

Miałam napisać to samo co Kocianna. Zachowanie poprawne, to
zachowanie "wyjsciowe" - od niego syn zaczął we wrześniu. A kwestia
lepszej oceny, to zależy od tego co zrobił dla klasy, dla szkoły. I
pewnie wchodzą w to drobne przewinienia.
Poza tym możesz sprawdzić w statucie szkoły wyjaśnienie kiedy uczeń
w szkole twojego syna może dostać ocenę poprawną.

[mikas73]

No dowiem sie ale we wrześniu, nie będę zamęczać Pani na urlopie
Wiem, że gada na lekcjach i prawdopodobnie nie nosił mundurka (który
jest w szafce szkolnej) do tego się przyznał... reszta wyjdzie we
wrześniu... mam nadzieję, że nic gorszego...

[kasia_kasia13]

mikas73 napisała:

> Widywałam naprawdę przegięcia ze strony rodziców, w klasie mojego
> syna; np. telefon o 22:00 do nauczycielki; bo dziecko zapomniała
> zanotować, które zadanie ma odrobić.????

W dawnych czasach kiedy nauczaulam, zadzwonil do mnie rodzic studenta(!) z pytaniem, czy moglabym przelozyc egzamin w sesji zimowej na inny termin, bo oni chca jechac razem na narty ))

[purpurowa_komnata]

Co innego wysłuchanie wersji dziecka i wersji nauczyciela-co innego
dbanie o interesy dziecka- a co innego twierdzenie,że wina jest
zawsze po stronie nauczyciela...Pomoc dziecku tak ale nie poprzez
twierdzenie,że moje cudo jest aniołem-mówię to jako mama

[asia_i_p]

Nie spotkałam dużo roszczeniowych rodziców. Sytuacje, które spotkałam -
naleganie, żebym dziecku z orzeczeniem o dysgrafii i skrzyżowanej lateralizacji
wpisała do dziennika dysleksję, bo to to samo - tłumaczyłam, że piszę to, co mam
na orzeczeniu (no nie będę poprawiała specjalistów), matka ucznia ustąpiła
dopiero, kiedy pokazałam jej, że na innym orzeczeniu stoi jak byk dysleksja;
matka, która żądała, żebym załatwiła (w maju), żeby nie było już sprawdzianu z
matematyki, bo uczniowie mają wystawione oceny proponowane i jeszcze im się od
tego sprawdzianu pogorszą. Nie uważam, żeby zachowanie tych matek było
skandaliczne, jednak lekka przesada to była.

[patka_s]

O proszę, czytając nasunęła mi się kolejna rzecz: "Nauczyciel nie
nauczył!". Nosz kur... nie wynaleziono jeszcze łopaty, którą
nauczyciel mógłby wsadzić do głowy wiedzę. nauczyciel jest m. in. od
tego, aby jak najlepiej wytłumaczyć, wskazać skąd można dodatkowo
zaczęrpnąć informacje na jakiś temat (chyba wiedza z zeszytu i
podręcznika wystarczy każdemu nauczycielowi) podyktować
najważniejsze rzeczy, rozwiązać zadania trudne. Nauczyciel nie jest
odpowiedzialny za wszystko. Rodzic jest od przypilnowania aby
dziecko przyswoiło wiedzę, odrobiło zadanie domowe, przygotowało się
do sprawdzianu itp.

[moofka]

to jest podejscie wykladowcy wyzszej uczelni
przyszedl wylozyl poszedl
nie osoby pracujacej z dziecmi
poza tym
rozni sa
znam nauczycieli u ktorych na psrawdzianach sa same paly z gory na
dol
i dwie mierne
pytanie za sto punktow
kto zle zrobil swoja robote?

[kub-ma]

Przedstawiasz skrajne sytuacje: nauczyciel-wykłądowca, nauczyciel
kiepsko tłumaczący, nie potrafiący nauczyć nawet tych, którzy chcą.
Czy nie ma już w Twoim wyobrażeniu o szkole nauczycieli dobrych,
dobrze pracujących, dobrze uczących?

[moofka]

alez są Bogu dzieki
i tym bardziej na ich tle zlosliwa miernota wypada blado
trduno jest lubic nauczyciela ktory nie umie nauczyc wymaga cudow i
zwyczajnie nie znosi dzieci
jak mozna pracowac z czyms czego sie nie lubi?
nawet kontystka czy fakturzystka po latach pracy robi 'fakturki i
przelewiki'
a nauczycielka z tym samym stazem czesto gesto robi z bachorami

[kub-ma]

Cieszę się, że doceniasz i tych dobrych nauczycieli. Mam wrażenie,
iż postawiłaś sobie za cel tępić te - jak to nazwałaś - złośliwe
miernoty. Ale robisz to tak zawzięcie, że przy okazji dostaje się
wszystkim pozostałym: i dobrym, i świetnym.

[moofka]

no prosze ciebie
skad takie wrazenie?
ja sama bylam nauczycielem
i szczerze uwielbialam swoich uczniow
zreszta na roszczeniowych rodzicow nie trafilam
realizowalam program bez przeszkod
przypominam sobie jednak ze sporym szokiem dla mnie zaraz po
studiach bylo wejscie do smoczej nauczycielskiej jamy
gdzie gniazdo os z nieadekwatnie zawyzona samoocena
robilo nic albo byle jak
a uczniowie byli zlem najgorszym
byli i sa cudowni nauczyciele
z calego serca zycze dziecku zeby na takich trafial na swojej drodze
bo wiem jakie to wazne

[purpurowa_komnata]

Byłaś i pozostawiłaś sobie to co chciałaś we wpomnieniach-Ty
oczywiście jako wzór-nie mogło być inaczej-a teraz wzór będzie
wytykał innym błędy...Bo nikt z dyskutantów nie widział jak
pracujesz-nie może ich wytnąć Tobie-ale Ty możesz innym jake to
wartościowe doznanie.....

[moofka]

chrzanisz
z przyjemnoscia sie uczylam od tych najlepszych
i nigdzie nie pisze ze jestem wzorem
ani ze ty nim nie jestes
nie wiem skad w watkach nauczycielskich takie dotkniecie do zywego
ogolna uwaga o ciele?

[purpurowa_komnata]

no jasne-nie wierzę, że w szkole, w której uczyłaś nie było nikigo z
sensem prócz ciebie-przeczytaj jeszcze raz Twój wpis-i się nie unoś
bo to o ciele to samo Ciebie sie tyczy. Nie ważne czy napiszesz o
tym jak to źli są nauczyciele, czy złe są natki, bo robią inaczej
niż Ty , czy to źle o jakimkolwiek zawodzie- to jeśli mi czas
pozwoli napiszę -nie generalizuj bo nie masz patentu na prawdę. W
każdym zawodzie są ludzie, ktorych być tam niepowinno być - to nie
jest epokowe odkrycie.
Widzisz błąd wykaż go na konkretnym przykładzie- konkretnym
zdarzeniu -nie wylewaj na wszystkich wiadra pomyj- bo Ciebie
najbardziej pochlapią.
To napisałam ja świadoma swych ograniczeń i nie dorastająca Ci do
pięt-polecam się na przyszłość.

[moofka]

nie wiem o co ci chodzi
ale cos czuje syndrom stolu i nozyczek

[purpurowa_komnata]

w żadnym rarie-ale spodobał mi się Twój wpis.

[purpurowa_komnata]

ten wpis
"realizowalam program bez przeszkod
przypominam sobie jednak ze sporym szokiem dla mnie zaraz po
studiach bylo wejscie do smoczej nauczycielskiej jamy
gdzie gniazdo os z nieadekwatnie zawyzona samoocena
robilo nic albo byle jak
a uczniowie byli zlem najgorszym
byli i sa cudowni nauczyciele"
gdybyś dodała,ze w Twojej szkole choć jeden taki wspaniały był prócz
Ciebie to bym nic nie pisała bo nie miałoby to sensu. Pokazujesz w
tym wpisie,ze większość z nich ogromna to plewy. Nie zgadzam się z
tym bo sama jeszcze edukacji nie zakończyłam-a byłam też uczniem.

[moofka]

a co nie wiem to dopowiem
latwiej by ci bylo dyskutowac gdybys sie odnosila do tego co jest
napisane
a nie do tego co ci sie wydaje
taka mała podpowiedz

[purpurowa_komnata]

super- nie masz więc argumentu -pozdrawiam

[moofka]

nie mam
na obrone twoich rojeń nie mam

[kasia_kasia13]

Dzieci tez sa rozne. Niektore sa wrecz tepe, wiekszosc jest przecietna, wiec nie ma co sie spodziewac cudow.

[ahhna]

> to jest podejscie wykladowcy wyzszej uczelni

I to tylko na państwowej uczelni, i to tylko w Polsce, jak
podejrzewam. Na mojej prywanej uczelni (byłej już) moja praca była
bardzo skrupulatnie weryfikowana m.in. przez anonimowe ankiety
kierowane do studentów. Jeśli studenci nie rozumieli, co do nich
mówię, to była to moja wina i mój problem, a nie ich. I to ja miałam
się dostosować do ich poziomu i z niego dopiero ciągnąć za uszy na
wyższy. Przyjść i pogadać sobie do ściany zawsze można, tylko po co?
A poziom studentów na prywatnych uczelniach jest tragiczny, dodam.

[kali_pso]

> A poziom studentów na prywatnych uczelniach jest tragiczny, dodam.

Uspokój wszystkich, że nie była to uczelnia pedagogiczna

[ahhna]

Uspokajam - nie była

[gryzelda71]

Skoro nauczyciel nie ma łopaty,skąd ma ją wziąć rodzic?

[moofka]

lopaty nie ma
ale powinien miec warsztat, dydaktyke i metodyke
to zdaje sie studiuje lat 5

[purpurowa_komnata]

> lopaty nie ma
> ale powinien miec warsztat, dydaktyke i metodyke

identycznie jest wymagać od lekarza aby wyleczył chorobę-bo
przecież studiował lat sporo-wtedy zgonów by nie było
czasem warsztat-metodyka-dydaktyka- to za mało bo pracuje się na
żywym jedynym w swoim rodzaju organiźmie żywym.
A to,że jest sporo nauczycieli z przypadku-albo mających swoją pracę
gdzieś-to też prawda-ale generalizowanie jest najbardziej
krzywdzące.

[gryzelda71]

Widzisz ja od lekarza nie oczekuje wyleczenie,ale leczenia.Tak samo od
nauczyciela.Nie podoba mi się,gdy pani karcącym tonem wydaje polecania,co
powinna ze swoim dzieckiem nadrobić,bo ona nie zauważyła,ze nie wszystkie dzieci
tak szybko łapą jak Marysia.A raczej zauważyła,ale nie będzie nadrabiać.

[gryzelda71]

Jak sięjest rodzicem to i większe wymagania nie?

[ariana1]

moofka napisała:
> lopaty nie ma
> ale powinien miec warsztat, dydaktyke i metodyke
> to zdaje sie studiuje lat 5

Trzymajcie mnie, bo padnę! Gdzie ty znajdziesz nauczyciela, który
świeżo po studiach ma warsztat pracy????? Nauczyciel po studiach
jest zielony jak szczypiorek na wiosnę i nie ma bladego pojęcia nie
tylko o uczeniu ale i wychowaniu.

[moofka]

ariana1 napisała:

> moofka napisała:
> > lopaty nie ma
> > ale powinien miec warsztat, dydaktyke i metodyke
> > to zdaje sie studiuje lat 5
>
> Trzymajcie mnie, bo padnę! Gdzie ty znajdziesz nauczyciela, który
> świeżo po studiach ma warsztat pracy????? Nauczyciel po studiach
> jest zielony jak szczypiorek na wiosnę i nie ma bladego pojęcia nie
> tylko o uczeniu ale i wychowaniu.

smutne tym bardziej
co wiec robil przez 5 lat studiow?
i kiedy nabywa charakterystyczne w tym zawodzie wszechwiedzenie nie
poparte znajomoscia rzeczy??

[ahhna]

> Trzymajcie mnie, bo padnę! Gdzie ty znajdziesz nauczyciela, który
> świeżo po studiach ma warsztat pracy????? Nauczyciel po studiach
> jest zielony jak szczypiorek na wiosnę i nie ma bladego pojęcia
nie
> tylko o uczeniu ale i wychowaniu.

Ja mam dokładnie odwrotne spostrzeżenia, również jako były
nauczyciel. To właśnie po studiach jest się największym idealistą i
siłaczką, to po studiach przeżywa się szok po kontakcie z "pokojem
nauczycielskim". Nie wiem, czy jest już wtedy warsztat pracy, ale
wszelkie jego zalążki nauczyciele - niektórzy przynajmniej - raczej
gubią z biegiem lat niż doskonalą. W tym fachu zresztą warsztatem
powinna być przede wszystkim, oprócz wiedzy merytorycznej w danej
dziedzinie wiedzy, empatia i cierpliwość. Jeśli się kończą, należy
zmienić zawód, bo żaden warsztat tego nie zastąpi.

[e_r_i_n]

Dokładnie - takie podejście - wyłożyć, podpowiedzieć i rozliczyć, to można mieć
na fakultecie/zajęciach dodatkowych/studiach.
Nie w szkole podstawowej np., gdzie się uczy dzieci PODSTAW.
I to nauczyciel jest przede wszystkim odpowiedzialny za poziom wiedzy uczniów.
Rodzic owszem, ma obowiązek przypilnować odrobienia lekcji, przygotowania do
nich. Ale nie uzupełniać wiedzę, które nauczyciel nie przekazał/przekazał w
sposób nie do przyswojenia.

[rubia88]

tylko problem w tym, że są dzieci niewyuczalne. jak do I klasy gimnazjum
przychodzą delikwenci, którzy mają problem z tabliczką mnożenia (!), to
nauczyciel ma niewielkie pole manewru. przecież nie nauczy się za nich tej
tabliczki.
to przykład naprawdę z życia, niestety.

[m.i.n.e.s]

rubia88 napisała:

> tylko problem w tym, że są dzieci niewyuczalne. jak do I klasy
gimnazjum
> przychodzą delikwenci, którzy mają problem z tabliczką mnożenia
(!), to
> nauczyciel ma niewielkie pole manewru. przecież nie nauczy się za
nich tej
> tabliczki.



I tu sie z Toba nie zgodze.
Ja nie siedzialam ani minuty z moim dzieckiem nad tabliczka
mnozenia.Tabliczka opanowana w drugiej klasie szkoly podstawowej.
I jest to zasluga pani, ktora nie kazala tabliczki bezmyslnie ryc,
ale znalazla rozne metody zapamietywania, dzieki czemu dzieci
nauczyly sie szybko i bez stresu.

[kub-ma]

Oczywiście nauczyciel ma obowiązek przekazać wiedzę w sposób jak
najbardziej przystępny. Od tego jest. Ale są sytuacje, kiedy
nauczyciel zrobił wszystko a uczeń nie chce.
Zawsze jestem do dyspozycji uczniów gdy czegoś nie zrozumieli na
lekcji, byli nieobecni. Jeżeli się da, to wyjaśniam na pzrerwie,
jeżeli nie, to po lekcjach. Ale jeżeli uczeń nie przychodzi po
pomoc, to co nauczyciel może jeszcze zrobić? Na zorganizowanych
zajęciach robią dokłądnie to co na lekcjach, nie uważają. Przy małej
liczbie uczniów każdego można choć chwilę przypilnować, ale więcej
się nie da.

[patka_s]

Toteż to właśnie napisałam. W gimnazjum jest 1-2 godz fizyki w
tygodniu i ok. 30 uczniów w klasie. Nie jestem w stanie aż tak
nauczyć, żeby wyszli po lekcji WSZYSCY BEZ WYJĄTKU, nawet ci, którzy
mają problemy z czytaniem - nauczeni, z odrobionym zadaniem domowym,
zrobionymi przykładami, widocznie jestem BEZNADZIEJNYM, NIEUMIEJĄCYM
UCZYĆ NAUCZYCIELEM.

[izabellaz1]

Rodzice bardzo często potrafią zaleźć za skórę - widzę to, mimo że nauczycielem
nie jestem.
Najbardziej "jazgoczą" takie mamy co chyba w domu nie mają wiele do powiedzenia,
albo udręczeni przez kierownictwo w pracy tatusiowie, którzy mogą pokazać
nauczycielce "kto tu jest szefem"...

Wiem, generalizuję. Są i fajni rodzice, z którymi można się porozumieć i
niefajni nauczyciele, z którymi kontakt bywa uciążliwy. Nie ma reguły.

[anik0987]

Ja jeszcze tego problemu nie mam, ale czeka mnie za 2 lata i już się chwilami
martwię. Czytałam ostatnio ciekawy wywiad w polityce z psychologiem pracującym z
nauczycielami. I rzeczywiście trochę mi się oczy otworzyły. Ta wieczna wojna na
linii rodzice - nauczyciel, to niestety problem trudny do rozwiązania. Wina leży
często po obu stronach, ale my jako rodzice musimy zdać sobie sprawę, że czasem
zbyt wiele oczekujemy od nauczyciela. To błąd całego systemu - od kształcenia
nauczycieli począwszy. Nauczyciel nie ma też wsparcia w samej szkole. Jeśli
pojawiają się problemy wychowawcze z dzieckiem wszyscy oczekują, że to on je
rozwiąże. A on nie jest do tego przygotowany i de facto nie ma czasu, żeby się
tym zajmować (bo przecież ma pod opieką wiele dzieci). To nie znaczy, że wszyscy
nauczyciele są tacy super, a rodzice wredni i roszczeniowi. Szkoła pełni również
rolę wychowawczą, bo jakby na to nie patrzeć, dzieciaki spędzają w niej mnóstwo
czasu. Błędy wychowawcze popełniają oczywiście rodzice, ale nauczyciele też.
Myślę, że na zmiany w postawach i dojście do współpracy przyjdzie nam jeszcze
sporo poczekać - na przyjście młodej kadry wykształconej w zupełnie innym
systemie. To na razie wydaje się iluzją, bo w tej materii niewiele się zmienia.

[kawka74]

Roszczenia rodziców wynikają, Moofko, z jednego - z braku szacunku do
nauczyciela i jego pracy.
Czy wobec tego zostaniesz uznana za rodzica roszczeniowego?
Hm...

[moofka]

kawka74 napisała:

> Roszczenia rodziców wynikają, Moofko, z jednego - z braku szacunku
do
> nauczyciela i jego pracy.
> Czy wobec tego zostaniesz uznana za rodzica roszczeniowego?
> Hm...

ano widzisz kawko
szaucnek dla pracy jako takiej mam kazdej
i wozkowego i stroza i lekarza i pani na urzedzie i handlowca i
nauczyciela
czy jednak wobec tego ostatniego musimy szczegolna czolobitnosc
stosowac z racji wykonywanej pracy?
nie mozemy jeszcze oczekiwac ze wykona ja dobrze?
tym bardziej ze jak ktos tu slusznie zauwazyl material jest inny
calkiem
i dla nas rodzicow jakby najwazniejszy

[kawka74]

Kiedyś już o tym pisałam - między czołobitnością a lekceważeniem jest dość
szerokie spektrum możliwości, na przykład życzliwa współpraca.
Nie oczekuję od rodziców niczego więcej poza tym, żebyśmy rozmawiali o dziecku
jak partnerzy, a nie jak jaśnie państwo i chłopiec do bicia. Wielu rodziców
oczekuje tego samego - że nie będą musieli siedzieć i kulić się w sobie, podczas
gdy nauczyciel będzie wygłaszał orację o tym, jaki ich syn jest beznadziejny.
Ale Ty idziesz do szkoły jak na wojnę, więc nie zdziw się, jeśli faktycznie
wojnę będziesz miała.

[moofka]

anienie
zupelnie mylne wrazenie
to ze ktos czasem dosc radykalne sady ma
nie znaczy ze jest krzyczacym potworem w realu
ja nie jestem na przyklad
ale sama przez cztery lata edukacji przedszkolnej mojego dziecka
zawsze wyrozumiale znosilam babole pan
az przesadzily
dopiero jak stanowczo sie upomnialam o dopilnowanie obowiazkow to
nagle sie wszystko zrobilo
tylko ja juz bylam niedobra (i roszczeniowa zapewne )
teraz zamierzam te linie od poczatku trzymac

[kawka74]

Ależ obowiązki wobec dziecka nauczyciel musi wypełniać, to jasne. Problem
zaczyna się wtedy, kiedy następuje różnica pomiędzy rodzicami a nauczycielem,
jeśli chodzi o szczegóły.
Nie będę oceniać dziecka jako dyslektyka tylko na podstawie opinii ojca.
Nie będę siedziała z dzieckiem po godzinach pracy, podczas gdy jego matka sama
biega po sklepach - sama, bo dziecko będzie przeszkadzać.
A wg rodziców powinnam.

[moofka]

no jasne ze tak
to sa jakies dziwne przypadki w ogole
Ty uczysz w podstawowce?

[kawka74]

> to sa jakies dziwne przypadki w ogole

Dziwne, ale prawdziwe ;p
Na szczęście rzadkie.
Z większością rodziców współpracuje się dobrze czy bardzo dobrze, bo jaki
mielibyśmy interes w szarpaniu się za grzywki?

> Ty uczysz w podstawowce?

Si, w klasach starszych.

[moofka]

to skad pomysl zeby siedziec z dzieckiem?
nie puszczacie do domu samych?
tak sie zastanawiam

[kawka74]

Jeśli dziecko nie ma wpisanej do dzienniczka informacji, że rodzic wyraża zgodę
na wyjście do domu bez opieki, nikt go nie wypuści nawet jeśli jest
szóstoklasistą. Tamta sytuacja akurat dotyczyła dziecka młodszego.
Nie zostawia się też dzieci samych w szkole np. z woźnym czy konserwatorem, żeby
sobie poczekały.
Dzieciak ma pozwolenie na wyjście bez opieki dorosłego - wychodzi. Nie ma -
siedzi w szkole, a dyżurny nauczyciel razem z nim.

[e_r_i_n]

Jeśli ta praca jest byle jaka i bez zaangażowania, to trudno ją szanować. A jak
się oczekuje zaangażowania, to jest się ocenionym jako roszczeniowy. Jednym
słowem - błędne koło.

[kawka74]

I tak już z góry wiadomo, że nauczyciel mojego dziecka będzie wykonywał swoją
pracę bez zaangażowania i trzeba będzie go ustawiać do pionu?

[e_r_i_n]

Ja nie wiem, jak będzie z nauczycielem Twojego dziecka
Ja wiem, jak wykonuje pracę nauczycielka mojego dziecka.
Po rozmowie ze mną, ustaleniu jakichś zasad współpracy przez tydzień-dwa jej się
chce, a potem wracamy do punktu wyjścia.
Jak ona ma motywować do pracy moje dziecko, skoro sama siebie nie potrafi?

[wieczna-gosia]

Kawka ja troche jednak obronie erin
nie z gory nie z gory- erin jest po prostu zmeczona- wlasnie skonczyl
sie rok szkolny, robi czlowiek z tym dzieckiem o co prosza, stara sie
czlowiek, dziecko robi postepy ale gdzies za tym wszystkim wisi
"niech go pani w diably zabierze do innej szkoly". I jak w tle cos
takiego wisi to kazda moja alternatywna akcja jest niewystarczajaca
bo:
- chodzi na zajecia terapeutyczne? no ale tam sa dwie panie 6-8
dzieci no prosze pani to sa idealne warunki, to sie nie da porownac.
- psycholog zaleca? no ale co on zaleca przeciez ja mam 20 dzieci w
klasie sie nie da.
- chodzi na Integracje- no niech se chodzi fajnie.
-chodzila pani na zajecia umiejetnosci wychowawczych? na pewno w domu
jest cos nie ta no nie powie mi pani ze w domu on sie TAK nie
zachowuje (no jakis sie kurrrna nie zachowuje).

i najgorsze w tym wszystkim jest to ze czasami sie pani CHCE. I nagle
dziecko funkcjonuje inaczej, jest ustawione i dopilnowane, owszem
pani ma straszie duzo zajec ale dziecko nikogo nie bije, jest w more
pacyfikowane. Czyli wiem ze ona UMIE. Ze przedszkole jednak moze COS
zrobic co wiecej to COS dziala.

Ale pozniej wracamy do stanu bywszego i pani przedszkolanka mnie
prosi zeby dziecka pazorow pilnowala bo bic i tak bije a przynajmniej
nie ma sladow i inni rodzice sie nie skarza.....

[kawka74]

> Kawka ja troche jednak obronie erin

Żebym ja ją jeszcze atakowała...
Ja rozumiem, że przejścia i tak dalej, chodzi mi tylko o to, żeby nie zakładać,
że nauczyciel mój wróg nie mając ku temu podstaw. Nie chodzi mi konkretnie o
Erin, bo nie znam sytuacji, ale o to, że czasem wchodzi się do szkoły po raz
pierwszy z założeniem, że oto ja, rodzic, staję twarzą w twarz z członkiem
wrogiego plemienia, a topór wojenny już wykopany.
Nie, nie twierdzę, że nauczycielom się taka postawa nie zdarza

[purpurowa_komnata]

Nie chodzi mi konkretnie o
> Erin, bo nie znam sytuacji, ale o to, że czasem wchodzi się do
szkoły po raz
> pierwszy z założeniem, że oto ja, rodzic, staję twarzą w twarz z
członkiem
> wrogiego plemienia, a topór wojenny już wykopany.

Mam dokładnie takie same odczucia po postach założycielki wątku.
Taka postawa jeszcze nikomu nie przyniosła nic dobrego.

[moofka]

> Taka postawa jeszcze nikomu nie przyniosła nic dobrego.

taaaaa
sie z tym wpisz do watku o prawdach o zyciu na forum horum

[purpurowa_komnata]

taa bo cierpi na tym dziecko- humor tak tylko,ze czarny

[e_r_i_n]

Tu się w 100% zgadzam - wchodzić z założeniem, że będzie wojna, nie ma sensu.
Sama, jak już napisałam, miałam ocean dobrej woli, chęci współpracy itd, a
okazuje się, że to za mało, bo dziecko super zdolne i fajne w ogóle, ale
koncentracja za krótka. I dupa, i nie ma dla niego pół dobrego słowa, mimo, że
się stara, jak może. Mimo, że siedzi i uzupełnia matmę, bo pani po dwóch
tygodniach postanowiła mnie poinformować, że nie pracował na lekcjach (prace
domowe miał odrobione).
Tak, ulewa mi się w tym wątku nieco - ale nie z założenia, tylko z praktyki. Tym
bardziej, że jak się pani chce, to wszystko jest super. A pani się chce rzadko,
niestety. I super są dzieci ciche i nie wyróżniające.

A Moof się nie dziwię, też się jej ulewa po przejściach przedszkolnych. Niech
się tu wygada, we wrześniu będzie jej lepiej
Z drugiej strony, po moich doświadczeniach, sama się zastanawiam, na ile dawać
kredyt zaufania w przypadku małych dzieci. I nie mówię broń Boże o wojnie, tylko
o sztywnym przestrzeganiu zasad i wymagań.

[kura17]

najpierw odpisuje, potem bede czytac - mozliwe, ze sie powtarzam

nie jestem nauczycielem, ale mam ich sporo w rodzinie.
jedna osoba jest nauczycielem jezyka polskiego. chocby nie wiem, jak chciala
"zrobic caly material na lekcjach", to dzieci musza w domu przynajmniej
przeczytac lektury oraz napisac od czasu do czasu jakes wypracowanie (dluzsze,
krotkie pisuja na lekcjach).

i gdy w czasie wywiadowki czyta oceny i wylicza, ile bylo jedynek za brak
przeczytania lektury - wiekszosc rodzicow ma DO NAUCZYCIELA pretensje, ze dzieci
w domu lektur nie przeczytaly i ze nauczyciel smial postawic dwoje... bo
przeciez niedopilnowal, to jak smie za to karac?
tak samo jest z brakiem wypracowan domowych.

naprawde uwazacie, ze nauczyciel jezyka jest w stanie w jakikolwiek sposob
zmusic do przeczytania lektur, czy napisania wypracowania?...

[patka_s]

kura17, dobrze, że podałaś taki przykład. Właśnie w poście
zagubionym gdzieś powyżej chciałam powiedzieć, że rodzic ma za
zadanie wspierać nauczyciela, powtórzyć z dzieckiem materiał,
odrobić zadanie, przepytać. Nic tylko nauczyciel nie potrafi uczyć.
Jak podsłuchuje te mamuśki np. na placu zabaw, w sklepach... tak
rzadko można usłyszeć od rodziców coś pozytywnego o nauczycielach,
najczęściej jadą po nich równo. A co robią na placu zabaw z 10-14
letnimi dziećmi po lekcjach? Najpierw kółko wzajemnej adoracji,
ploteczki, a potem zwołują dzieci i na szybko o 20.00 odrabianie
zadania i ciągłe pretensje... Do roboty drogie panie, też jesteście
odpowiedzialne za wiedzę u waszych dzieci.

[e_r_i_n]

Nie lubimy uogólniania, tak? A co sami robimy?

[madzioreck]

Kurko, znasz nasze lobbowe powiedzenie? Można zaprowadzić konia do wodopoju, ale
nie można go zmusić, żeby się napił...

[kura17]

ja znam ale rodzice najwyrazniej nie znaja. naprawde, to jest jeden z
najczestszych zarzutow - dlaczego NAUCZYCIEL nie dopilnowal, zeby uczen
przeczytal lekture i napisal zadane wypracowanie.

[solaris31]

dla mnie roszczeniowy rodzic to taki, który wymaga ode mnie ale nic
nie daje od siebie.

przykład

przychodzi tatuś 2 tygodnie po po wywiadówce końcoworocznej, na
których podawaliśmy prognozy. synek nieklasyfikowany. do końca roku
zostało niecałe 2 tygodnie, do wystawiania ocen tydzień.

i jest problem - bo synek nieklasyfikowany. pytam więc, gdzie byl
tatuś i dlaczego nie przypilnowal dziecka, żeby trafiało do szkoły.
on na to, że on do szkoły wychodził. ja mu mówię, że nie docierał.
dzwoniłam do domu, pisałam listy polecone raz w miesiącu - nie było
żadnej reakcji. pytam się, gdzie byli rodzice przez cały rok, gdzie
byli, jak dzwoniłam, pisałam te listy? tutaj tata się nawet nie
odezwał.

po czym wyjeżdża do mnie z tekstem - no niech pani coś zrobi. on
musi skończyć klasę. a ja ciekawa jestem, jak dziecko nadrobi rok w
tydzień.

ale dobra - myślę sobie, niech będzie. wyznaczyłam termin,
wyznaczyłam materiał - ok. synek przyszedl z uśmiechem na ustach ,
że on i tak niczego nie umie. a ojciec skoczyl do mnie z mordą,
powodując u mnie szok.

przykład drugi - dziecko nie zwróciło książek do biblioteki i nie
dostało obiegówki, wymaganej w mojej w szkole. wiedziało, że
będzie zatrzymane świadectwo, ale nie zrobiło nic, żeby książkę
oddać. za to zwyzywało od idiotek panią w bibliotece, na co są
świadkowie. przyjechał tatuś wezwany przez wychowawcę i powiedział
przy dziecku, że super, znaczy, że umie sobie w zyciu radzić.

generalnie więc drażni mnie to, że rodzice myślą, że szkoła za nich
wszystko załatwi, a oni po to oddają dziecko do szkoły, żeby szkoła
nauczyła, wychowała, jeszcze nie wiem co - a rodzice mogą spokojnie
w domu czytac gazetę. tak dobrze to nie jest.

marzy mi się szkoła, w której rodzice współpracują dla dobra
dziecka. mam takich rodziców, współpraca układa się wspaniale, a
dzieci sobie radzą. bez współpracy nie ma szans na sukces.

ale oczywiście - byuwa różnie i mnie samej czasen się nóż w kieszeni
otwiera, jak widzę co wyprawiają koledzy po fachu. ale nie mam na to
wpływu i za to nie odpowiadam.

[elizka666]

Roszczeniowy rodzic to również taki, który z góry zakłada,że każdy
nauczyciel biadoli nad swoim losem, udręczony jest przez nieznośne
bachory i strasznych rodziców , no i generalnie bidul z niego.
Jakoś mi złosliwością z Twego postu powiało.
Jako nauczyciel moge Ci powiedzieć,że marzę o rodzicach partnerach,
takich, którzy starają się traktować poważnie zarówno nauczyciela,
jak i dziecko. I nie chodzi tu o wysłuchiwanie oracji na temat
własnego dziecka, tylko o określenie problemu i wspólne próby
rozwiązania go.
Do takich rodziców na pewno nie zaliczę mamusi, która do styczna
nie kupiła dziecku podręczników, bo " we wrześniu nie było, a
później to jakoś tak jej umknęło", mamusi, której dziecko miało
problem z czytaniem, która obiecała,że przypilnuje, aby potomek choć
spróbował przeczytać określone lektury i która już w drodze do domu
wykaz owych lektur zgubiła, mamusi, która widząc syna okładającego
kolegę piąstkami powiedziała "XXXX widzi, ale już ocenę z zachowania
masz wystawioną" itd.
I możecie mnie zlinczować, ale do roszczeniowych rodziców zaliczam
również tych, którzy uważają,że szkoła powinna wychować ich dziecko.
Otóż jestem zdania,że dzieci wychowują przede wszystkim rodzice, a
szkoła i inne instytucje mogą jedynie pomóc w wychowaniu.
I baarrdzo mi po drodze z solaris31.
I doskonale wiem,że niektórzy nauczyciele nie powinni pracować w tym
zawodzie. Tacy ludzie są jednakowoż we wszystkich zawodach. Wśród
księgowych też.

[morekac]

rodziców na pewno nie zaliczę mamusi, która do styczna
> nie kupiła dziecku podręczników, bo " we wrześniu nie było, a
> później to jakoś tak jej umknęło",
To nie jest mamusia roszczeniowa, to mamusia zaniedbująca.

>której dziecko miało
> problem z czytaniem, która obiecała,że przypilnuje, aby potomek
choć
> spróbował przeczytać określone lektury i która już w drodze do
domu
> wykaz owych lektur zgubiła
A ta to chyba roztargniona.

[elizka666]

To były mamusie roszczeniowe, bo jedna życzyła sobie, aby syn nie
miał ocen niedostatecznych , chociażby za prace domowe ( a jak on
miał je odrobić ewentualnie materiał do sprawdzianu powtórzyc, jak
nie maiał z czego i w czym), a druga życzyła sobie poprawienia oceny
z języka polskiego i nauczenia syna czytać, w taki sposób, aby on
tej czynnosci nie musiał wykonywać samodzielnie , bo nie lubi czytać
i ona go zmuszać nie będzie.

[asia_i_p]

Przypomniały mi się jeszcze dwie sytuacje, ale one przydarzyły się moim
koleżankom - nauczycielkom, nie mnie.
Pierwsza - awantura w sekretariacie zrobiona przez matkę uczennicy usuniętej ze
szkoły za wagary. Że mają jej wypisać świadectwo "co jej tam wychodzi", ale
koniecznie wypisać. Druga - skarga do kuratorium napisana przez matkę
17-tolatki, która się upiła na wymianie. Że jej dziecko zostało niedopilnowane.
Po tej awanturze w szkole powstał kuriozalny dokument, który rodzice uczniów
jadących na wymianę muszą podpisać - że są poinformowani, że dziecko na wymianie
przebywa u rodzin partnerskich, a zatem nie pozostaje pod bezpośrednią opieką
nauczyciela (matka, o ile mi wiadomo, twierdziła, że wiedziała o rodzinach
partnerskich, ale nie wiedziała, że kiedy dziewczyna tam jest, to nie jest pod
bezpośrednią opieką nauczyciela).
Jak nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pieniądze. W pierwszym przypadku
dziewczyna, już pełnoletnia absolwentka zawodówki, zaliczała pierwsze klasy w
różnych szkołach średnich, żeby utrzymać rentę zusowską. Zapisywała się do
szkoły i do niej nie chodziła, ale miała zaświadczenie, że jest uczennicą. W
drugim przerażona matka z rodziny partnerskiej wezwała do pijanej dziewczyny
pogotowie - a jeśli człowiek potrzebujący pomocy medycznej za granicą jest
pijany, ubezpieczenie ani NFZ tego nie pokrywa.

[joanna35]

A ja szczerze nauczycielom współczuję, zwłaszcza tym młodym i
nieopierzonym lub zbyt taktownym i miłym, żebym przywołać
tałatajstwo do porządku. Zwykle na wywiadówki chodzi mąż, ale dwa
razy ta wątpliwa przyjemność przypadła mnie w udziale - stanąć
naprzeciw 30 dorosłych ludzi, z których 3/4 zachowuje się jak banda
rozwydrzonych bachorów to musi byc przeżycie....Do pierwszej
wywiadówki nawet mi go głowy nie przyszło, że dorośli, matki/ojcowie
dzieciom mogą się tak zachowywać. Dlatego w temacie roszczeń nic nie
jest mnie w stanie zaskoczyć. Czasami wydaje mi się, że niektórzy
rodzice cofnęli się w czasie i odreagowują swoje szkolne stresy na
bogu ducha winnej nauczycielce

[sowanka]

tak jest. Niegdyś rozmawiałam na spokojnie z jedną mamą i wyszło, że
ma nienajlepsze wspomnienia ze szkołą i stad była jej agresywna
postawa. Jestem młodą nauczycielką. Pomimo znajomości kilku języków,
pracy w biurze i tłumaczneiach, świadomie zdecydowałam się na
wyuczony zawód, ponieważ w tym dobrze się czuję. Ale jestem zmeczona
coraz bardziej, bo robi się ze mnie worek treningowy zarówno ze
strony rodziców jak i uczniów. w mediach nauczyciele sa poniżani,
rodzice nie mają najlepszych wspomnień i przekazują to swoim
dzieciom, też podważając nauczycielski autorytet. wrzucają tez nas
do jednego wora, mówiąc o nas jako nieukach, bandą debili. Nie jest
to mile, ani sprawiedliwe. W każdym bądź razie dzieci przychodzą z
takim nastawieniem i cyrki wydziwiają i zapoanować nad klasa jest
problem. i zamiast skupić energię na przekazywaniu wiedzy, to
skupiamy się początkowo na wyrabianiu własnego autorytetu i
ogarnianiu klasy, co by nikt sobie ani nam krzywdy nie zrobił.
Sytuacje są coraz trudniejsze i szczerze nie widzę aby w
najbliższym, czasie miało być lepiej. bo nikt nie jest ze stali. z
grupa nikt nie wygra. Gdyby takiego "rodzica" postawić w ciemnej
uliczce i nagle 20 skinów zaczęło grozić, ciekawe jakby - ogólnie
jako osoby dorosłe- się czuły. Moze dla kogoś ekstremalne
porównanie, ale uważam, że jest adekwatne do sytuacji nauczyciela
pracującego np. w gimnazjum (jak ja). Mnie na dzien dobry
powiedzieli: (gdy wchodziłam do klasy) Wypier****j stara kur*o!
No pieknie, rewelacja, prawda? albo słyszę, że ja NIE ZASŁUGUJĘ NA
SZACUNEK, bo słabo zarabiam. Skąd to młodzież czerpie. Zacznijmy
szanowac się wszyscy nawzajem, a nie wieszać psy na sobie. pomyslmy
jak możemy WSPÓŁDZIAŁAĆ, a napewno będzie lepiej.

poZdrawiam wszystkich

[anulla1]

Nie czytam całego wątku.
Uważam że jak się jest otwartym i komunikatywnym to można się dogadać
z większością rodziców, ale zawsze zostaje kilka procent rodziców
oszołomów ( normalnie określam to inaczej ale mnie wykasują)
Przykład:
Uczniowie 5klasa idą na wycieczkę, spacer z nauczycielką, mijając
bezdomnego chłopcy podnoszą kamienie i rzucają w niego, reakcja
nauczycielki jest natychmiastowa, przywołuje ich do porządku.
Decyzją rady pedagogicznej mają mieć obniżone zachowanie do
nagannego. Pojawia się matka jednego z nich w szkole z pretensjami,
dlaczego syn ma obniżone zachowanie? Nauczycielka przedstawia
sytuację , jak miała miejsce, na to matka - No ale przecież nie
trafił tym kamieniem w tego bezdomnego.

[madzioreck]

Gdzie zaczyna się roszczeniowość... Nie wiem, czy to akurat przykład na pierwszą
klasę, opowiadała mi koleżanka: ma uczennicę, która przez calutki rok olewała
naukę, na proponowane poprawianie oceń się nie zgłaszała, i śmiała się
bezczelnie w twarz, słysząc, że dostanie również lufę na koniec roku; pod koniec
roku w dzienniku same lufy. Przez cały rok rodzice nie pojawili się na żadnym
zebraniu, na żadnych konsultacjach, mimo telefonów z prośbą o kontakt. Rodzice
obudzili się dwa tygodnie przed końcem roku, przybiegli oboje z buziami jak
paszcza rekina, wrzeszcząc, żądają dla córki wyższej oceny, że się uwzięła na
ich córkę, że co z niej za nauczyciel, że dziecko cały rok sumiennie pracowało,
a teraz odmawia się jej możliwości poprawy. Córcia stoi obok z anielską,
niewinną i zrozpaczoną miną. To chyba właśnie jest roszczeniowość.

[madzioreck]

Albo na przykładzie roszczeniowego klienta: nie jest roszczeniowy, jeśli wymaga
ode mnie, abym dobrze wykonywała swoją pracę, poprawiała swoje błędy i umiała
się do nich przyznać. Roszczeniowy jest, jeśli ma do mnie pretensje, że dostał
kare za niewpłaconą ratę, bo on po prostu zapomniał (i przez miesiąc sobie nie
przypomniał), a ja jestem "jak d... od srania", żeby mu przypomnieć, a ponieważ
nie zadzwoniłam, to jestem wredna i podła i na pewno ta kara, co on zapłaci,
idzie do mojej kieszeni. Echhh.

[edycia274]

Ze względu na moją pracę nie jestem w stanie codziennie odbierać dziecka z
przedszkola. Odbiera opiekunka. Umowę mam z wychowawczynią córki,że jak coś nie
pilnego ale coś się wydarzyło przekazuje poprzez opiekunkę jak coś pilnego
kartka w plecaku. jesteśmy w stałym kontakcie telefonicznym. fakt to przedszkole
a nie szkoła ale ja wole wiedzieć wszystko. bardziej mnie martwi fakt,że młoda
jest teraz w dyżurującym przedszkolu i opikunka mi zgłosiła,że nikt jej nie
sprawdził przy odbieraniu dziecka.

Szlag mnie trafia jak Was czytam-długie

[pade]

panie nauczycielki
podajecie przyklady rodziców oszołomów jakby takie sytuacje zdarzały
się codziennie
a co powiecie na taką sytuację?
Klasa III-super zdolne dziecko, nie robi błędów ortograficznych,
układa piękne wielozdaniowe wypowiedzi, świetnie liczy i w ogóle och
ach...bzdura totalna jak się potem okazało
Klasa IV, syn dostaje we wrzesniu dwie jedynki, dwie trojki, dla
mnie to sygnał, ze coś jest nie tak, bierzemy się ostro do roboty.
Zauważam, ze w ogóle nie umie się skoncentrować, nie wie co było na
lekcji, co jest zadane itd. Zgłaszam się do poradni. Poradnia
stwierdza, że dziecko mało inteligentne, mam kupić ortograffiti i
ćwiczyć. Tiaa, siedział dzień w dzień do 22, soboty i niedziele też.
Musieliśmy przerabiać wszystko to co było w danym dniu w szkole.
Cały rok wyjęty z życiorysu, wolne miałam tylko w ferie i święta.
Podczas wakacji syn był na kolonii, wychowawca daje mi sygnał:
takiego "zakręta" w życiu nie widział.
Idę do neurologa, psychiatry, psychologa, zaczyna chodzić na
biofeedback. Mam opinię z poradni, na której jak byk jest napisane,
że nauczyciel ma dostosować wymagania do poziomu dziecka, itd, itd,
nie będę cytowac bo za dużo tego. Jestem w szkole dwa-trzy razy w
miesiącu, grzecznie rozmawiam o synu z nauczycielami. Każdy widzi,
że śpi z otwartymi oczami, ale nikt mu nie powie: hej, zapisz coś w
zeszycie.
Klasa V, dalej biofeedback, terapie, praca na maksa w domu non stop.
Niewielka poprawa w ocenach, ale jednak. Potem spadek formy.
Załamana rozmawiam z pielęgniarką, ta daje mi namiary do
psycholozki, ta każe iść do Polskiego Towarzystwa Dysleksji. Idę,
płacę za badania. Modlę się, żeby ktoś wreszcie powiedział co mu
jest, bo, że zakręt to ja widze, ale na to lekarstwa nie ma.
Po kilkugodzinnych testach (w PPP niecała godzina) okazuje się, ze
moje dziecko ma porządną dysleksję, dysortografię i na dokładkę
dysgrafię, mimo, ze umie czytać płynnie i mimo, że zdarza mu się nie
zrobić błędu w zdaniu. Ponadto okazuje się, ze poziom inteligencji
ma wyższy od przeciętnego, a matematycznie baaardzo wysoki. Boże
mój, poradnia 2 lata wmawiała mi, ze mam przygłupa i muszę mieć do
niego cierpliwość... I co powiedziały panie z poradni na taką
opinię? Że miały za mało czasu na badania, a poza tym one się nie
zajmują dziećmi, które mają pomoc od rodziców...DOSŁOWNIE to
usłyszałam...
A teraz o nauczycielach, od pedagoga wiedzieli, i ode mnie, i z
opinii, że ma kłopot z koncentracją. Dwa miesiące co drugi tydzień
chodziłam do szkoły i prosiłam o przesadzenie do pierwszej bądź
drugiej ławki. To było za trudne, dopiero po 3 miesiącach dopięłam
swego. Strasznie jestem roszczeniowa, co?
W opinii jak byk, drukowanymi literami i wytłuszczoną czcionką mają
napisane, by przypomnieć synowi o zapisaniu ważnych informacji. A co
tam, będą się przemęczać? Zero przypominania. Jedna z nauczycielek
powiedziała mi, ze dziecko już za duże na takie praktyki...
Kolejny przykład: matematyczka, wie, ze syn matmę umie, albo udaje,
ze nie wie. Robi w domu zadania i gdyby nie błędy w liczeniu
(przyczyną jest dysleksja, o czym dopiero teraz się dowiedziałam)
miałby cztery z plusem (to moje zdanie, może nieobiektywnie, ale ja
naprawdę potwornie wymagającą matką jestem). Na początku czerwca w
librusie
wpisana trójka z plusem z matmy na koniec, pytam czy ma poprawiać,
jeśli tak to z czego. Odpowiedź: z tego i z tego, ok, dziecko idzie
do szkoły, chce się umówic, a pani: nie bedziesz poprawiał. Nie chcę
być ROSZCZENIOWA więc nie idę do szkoły. Na lekcji jako jedyny
oprócz jednej genialnej uczennicy rozwiązuje zadanie. Klasa się
dziwi, a nauczycielka mówi: przecież będzie miał czwórkę na koniec
roku, czemu się dziwicie. Z ostatniego sprawdzianu, robionego
notabene na dwa dni przed radą syn dostaje trojkę. Wiem, wiem, nie
jestem obiektywna, ale naprawdę zrobił tzw. głupie błędy ( w
obliczeniach), gdyby wzięła pod uwagę opinię i oceniła sposób
rozumowania czwóra byłaby jak nic. Na koniec roku: 3, pierwsze
półrocze 4-, drugie 3+, koniec 3. Jedyna trója na świadectwie,
trudno przebolałam. Ale syn, który potrzebuje baaardzo dużo
pozytywnej motywacji nie mógł przeboleć, ze pani na forum klasy mówi
co innego a robi co innego. Gdyby powiedziała, będzie miał czwórkę,
pod warunkiem... to rozumiem, a tak..zrobila dziecko w konia i tyle.
Dlatego od tej wlaśnie nauczycielki za to, ze nie wykazała minimum
dobrej woli we wspieraniu ucznia będę wymagała najwięcej.
Niech będę roszczeniowa, nic mnie to nie obchodzi.
Jeśli nauczyciele nie potrafią docenić (nie wszyscy, ale część), ze
dziecko ze średniej 3,2 w czwartej klasie poprawia na 4,2 na koniec
piątej.Nie potrafią zauważyć, że cieszy się każdą piątką jak mały
szczeniak, a jak usłyszy pochwałę to chodzi z głową w chmurach przez
tydzień, to moim zdaniem minęli się z powołaniem.
Ja wykazuję maksimum dobrej woli, to moje dziecko i moim obowiązkiem
jest je wychowywać, dbać, pomagać, ale do jasnej cholery nie będę z
nim chodziła do szkoły, żeby miał kompletne notatki! Nikt nie
pamięta o ustawie, o trudnościach, o dostosowaniu wymagań, więc ja
pomogę, przypomnę i będę tą roszczeniową jędzą.

[kali_pso]

> podajecie przyklady rodziców oszołomów

A nie o tym miał być ten wątek?p



jakby takie sytuacje zdarzały
> się codziennie

Ktoś tak twierdzi? Podaj przykładp

[kub-ma]

Ty spoktałaś na swojej drodze (a raczej Twoje dziecko) na
niekompetentnych ludzi. Nie powinno tak być. My nauczyciele
spotykamy rodziców-oszołomów (jak ich nazwałaś). Zdarza się.
Dla mnie rodzic taki jak Ty, który rozmawia często z nauczycielami,
sugeruje, pomaga, słucha wskazówek, to rodzic współpracujący, nie
roszczeniowy.

[pade]

przesłanie tego mojego przydługiego tekstu było takie, że ja chcę
współpracować z nauczycielem tylko odzewu z drugiej strony brak i z
tego co słyszę jesli chodzi o dyslektyków to norma.

[patka_s]

Wiesz, tak jak rodziców oszołomów - tak i nauczycieli jest sporo,
jako nauczyciel bronię się po prostu przed nadmiernym
podsumowywaniem nas jako nieuki, zrzędy, nieumiejące nauczać stare
panny itp.

Twój syn jest klasycznym dys, ale wiedz, że teraz jest jakby to
powiedzieć - moda na dys, dysgrafię, dysleksję ma co 2 uczeń , z
czego duży procent to uczniowie zaniedbani. Nie chcę tu podważać
kompetencji PPP ale nie wierzę w każdą postawioną diagnozę, po
prostu. Uczeń, który na całe wypracowanie z polskiego pisane na
lekcji popełnia 2 błędy nie powinien mieć wystawionej opinii z
poradni o dysortografii... a ma... Ale ok, może się nie znam...

A twój syn ma stwierdzoną dyskalkulię? Często u uczniów z
dyskalkulią jest problem z liczeniem. Uczeń zamiast 6 widzi 9 itp.
Stąd błędny wynik na końcu, choć całe obliczenie razem wzięte jest
poprawne.

[pade]

Chyba faktycznie się nie znasz, tak jak wiekszość nauczycieli.
Całą kadrę powinno się przeszkolić jeśli chodzi o postępowanie z
dyslektykiem. Moda na dys minęła, ale nauczyciele dalej
powątpiewają, nie świadczy to o nich najlepiej. Mój syn ma opinię z
Polskiego Towarzystwa Dysleksji nie z ppp.
Poczytaj sobie odrobinkę, może dowiesz się czegoś nowego:
UCZEŃ Z DYSLEKSJĄ

2. Problemy ucznia dyslektycznego na lekcjach matematyki – bardziej
szczegółowo

Arytmetyka:
• Błędne zapisywanie i odczytywanie liczb wielocyfrowych ( z wieloma
zerami lub miejscami po przecinku);
• Trudności z rachunkami pamięciowymi, bez pomocy kartki papieru;
• Trudności z opanowaniem tabliczki mnożenia;
• Przestawianie cyfr, mylenie zapisów np. 45 zamiast 54 lub 3/4
zamiast 4/3. Uczeń często myli działania, np. mówi o dodawaniu lub
dzieleniu, a wykonuje odejmowanie lub mnożenie. Zna zasady i
schematy postępowania, lecz je źle zapisuje. Dlatego może zaskakiwać
nauczyciela oryginalnymi propozycjami rozwiązań zadań przy
jednoczesnym popełnianiu prostych błędów rachunkowych lub zapisu.
Jest w stanie poprawnie i dość szybko w pamięci wykonać mnożenie 18
razy 35, ale pisemnie popełnia błędy wynikające chociażby ze
zwykłego przestawienia cyfr w liczbie.
• Zaburzona orientacja przestrzenna – np. cyfry i liczby o podobnym
kształcie ( 2 – 5 ; 6 – 9 ; 69 – 96 itp.);
• Nieprawidłowa organizacja przestrzenna zapisu działań
matematycznych, przekształcania wzorów – uczeń ma trudności z
zapisem działań matematycznych, myli kolejność działań
arytmetycznych;
• Odwrotne zapisywanie znaków nierówności: <, >, +, x itp.;
• Problemy ze zrozumieniem pojęć związanych z przestrzenią i czasem;
• Zaburzona kierunkowość – zwłaszcza, gdy trzeba przeprowadzić różne
operacje w odmiennych kierunkach np. zaczynanie od prawej w
dodawaniu czy odejmowaniu, a od lewej w dzieleniu;
• Nieprawidłowe odczytywanie treści w zadaniach tekstowych,
niezrozumienie ich treści.

Często zdarza się, że przy błędnych zapisach uczeń podaje poprawną
odpowiedź, ale nie potrafi jej uzasadnić. Wynika to z tego, że
dysleksja zmusza uczniów do szukania oryginalnych i pomysłowych
rozwiązań. Ze względu na krótką pamięć muszą działać szybko, często
po wykonaniu zadania nie są w stanie powtórzyć swojej drogi
rozumowania.
Dysleksja dotyczy każdego przedmiotu, nie tylko matematyki, dotyczy
także zycia codziennego, nie jest widoczna tylko w szkole. Szkoda,
ze nauczyciele nie mają o tym pojęcia...

I jeszcze do patka_s

[pade]

Można wskazać takie obszary trudności występujące u niektórych
dyslektyków, które wpływają na zdolność uczenia się matematyki.
Należą do nich kłopoty z pamięcią krótkotrwałą, dekodowaniem języka
oraz sekwencjonowaniem. Kłopoty te występować mogą również u uczniów
dyskalkulicznych. Dyslektycy mają trudności z zapamiętywaniem faktów
matematycznych oraz ze zrozumieniem zadań z treścią. Czasami
zapisują cyfry w niewłaściwej kolejności, ale zwykle nie mają
problemów ze zrozumieniem matematycznych prawidłowości. Natomiast
jedyną – być może – umiejętnością, która jest potrzebna do
opanowania rachunków i która występuje u uczniów dyslektycznych, a
nie występuje u uczniów dyskalkulicznych, jest rozumienie charakteru
liczby (numerosity). Rozumienie charakteru liczby oznacza
rozpoznawanie wartości liczby względem innych liczb. Ta podstawowa
własność leży u podłoża całej nauki o liczbach i ich wzajemnych
zależnościach. Brak rozumienia charakteru liczby jest czasem
podstawą definicji dyskalkulii. Dzieci z dyskalkulią wykazują
podstawowe problemy w rozumieniu matematyki.


Widzisz różnicę?
Przepraszam, ze tak ostro, ale nie potrafię zrozumieć dlaczego
nauczyciele nie mają tej wiedzy.
Ja w swojej pracy MUSZĘ chodzić na szkolenia i być na bieżąco z
przepisami. Muszę wiedzieć.
Do niedawna myślałam, że nauczycieli też to dotyczy...
Wkurza mnie niekompetencja, okropnie wkurza. Jesli szkolenie za
drogie, można książki z biblioteki pozyczyć.
A dla leniwców totalnych polecam z netu to:
www.edukacja.edux.pl/
jest wyszukiwarka

[patka_s]

Nie musisz mi tłumaczyć bo doskonale wiem na czym polegają problemy
z dys u dzieci. zapytałam o dyskalkulię bo pisałaś o problemach z
matematyką. Ale widzisz... Ja nie mam obowiązku wiedzieć wszystkiego
tego czym zjamują się poradnie, nie mam obowiązku trafnie
zdiagnozować dziecka, ja jestem nauczycielem fizyki, do moich
obowiązków należy dobrze przekazać wiedzę z fizyki i być wyczuloną -
nie przechodzić obojętnie obok pojawiających się problemów u
uczniów, np. problem z czytaniem, liczeniem, koncentracją itp.
Staram się na tej jednej godzinie tygodniowo w 30 osobowej klasie
zwracać uwagę na takie problemy. Zgłaszam to zawsze wychowawcy lub
bezpośrednio pedagogowi (psychologa nie mamy niestety) a co się z
tym dalej dzieje - na to nie mam wpływu. Zdarza się, że podczas
wywiadówki rodzic przychodzi zapytać jak sobie radzi jego dziecko to
wówczas mówię o swoich spostrzeżeniach i nie ukrywam, że np.
zgłaszałam to czy to pedagogowi. Co to tego, że napisałam, iż panuje
swojego rodzaju moda na dys - otóż wyobraź sobie, że w gimnazjum
dzieci najzwyczajniej w świecie chwalą się tym, zdobytymi opiniami,
poradnie często wystawiają takie opinie mówiąc brutaknie "na odwal
się"... stąd moje wnioski, z obserwacji i tego co słyszę. Uczennica,
o której wspominałam wyżej ma opinię, otrzymała ją w I klasie
gimnazjum. Dlaczego tak późno została zdiagnozowana? Całą
podstawówkę przeszła na 3-4 ocenach, nagle doszły problemy z
dojrzewaniem, z komputerem, towarzystwem, więcej przedmiotów i
nauki... To i dys się pojawiło... W to akurat w tym przypadku nie
wierzę.

[patka_s]

Miałam taką sytuację - jest u nas matematyk, kosa straszna, prawie
się z nim raz pokłóciłam bo prosiłam aby wstrzymał się z oceną
niedostateczną na I semestr u jednego chłopca. Miał pecha, bo na
fizyce też się sporo liczy, a ja po kilku miesiącach zdążyłam już
zaczaić, że coś jest nie teges. Zgłosiłam pedagogowi i wychowawcy,
rodzina trochę patologiczna, więc z rodzicami kontakt też minimalny,
co mogłam zrobić więcej. dzisiaj chłopak ma dopuszczający z
matematyki, a sprawa się ciagnie - wporadni m. in. Jak na razie ma
obniżone wymagania, nie chcę już pisać wszystkiego bo chyba też nie
powinnam... nauczyciele się starają, to nie jest tak, że olewają.
Problem jest tam, zaczyna się wszystko od samej góry - klasy są
liczne, masz 1 godzinę, w gimnazjum jest ciężko, na prawdę, głównie
z dyscypliną, musisz lecieć z materiałem, bo egzamin, bo urząd chce
sprawozdań jak jest realizowany materiał, bo dyrektor żeby uczniowie
mieli po 4-5 ocen... Nie wszystko od nas zależy, nie wszystko to
nasza wina i niewiedza..

[pade]

Patka, ja się zgadzam z Tobą jesli chodzi o wymagania, papierologię
itd. Mam mamę nauczycielkę, wiem jaki to ciężki kawałek chleba.
Tylko ja zawsze byłam zdania, ze im wczesniej wykryje się u dziecka
niedoskonałości czy deficyty tym łatwiej można je skorygować. Im
później tym gorzej. W gimnazjum to już chyba za późno na diagnozy w
ppp...
Ja mam żal do nauczycieli nauczania początkowego głównie, i do
pedagogów, od których nic poza: za dużo pani wymaga nie usłyszałam
A nawet w IV klasie, jesli dziecko pisze koszmarnie, deformuje
litery, nie utrzymuje się w liniaturze, myli litery, niektórych w
ogóle nie umie napisać, nauczyciel powinien chyba zasygnalizować
rodzicowi: proszę iść do poradni coś jest nie tak, prawda?
A u mnie było odwrotnie. To ja chodziłam i pytałam, co mam zrobić?
Czy to normalne? Jak ćwiczyć z dzieckiem?
Usłyszałam tylko, ze nie każdy ma ładne pismo...

[pade]

Rozumiem Cię, u mnie z kolei mój syn nie wie, ze ma dysleksję, nie
wie, że ma opinię i dzięki niej powinno mu być łatwiej w szkole. Po
co mam go uświadamiać skoro nauczyciele do zaleceń się nie stosują?
Wie jedynie, że ma trudności i czuje się z tego powodu duzo gorszy
od rówieśników
Świetnie, że jesteś spostrzegawcza i zgłaszasz uwagi do pedagoga, a
także rodzicom, szkoda, ze mój syn nie trafił jak do tej pory na
takich nauczycieli


Gwoli sprawiedliwości: ma świetną, sprawiedliwą polonistkę, panią od
przyrody, która doceniła jego pracę a nie tylko wyliczyła średnią z
ocen, bardzo dobrego historyka-z takim rewelacyjnym podejściem do
historii i do uczniów jeszcze się nie spotkałam, i przemiłą panią od
angielskiego-niestety od września nie będzie już uczyć.
Niestety żadna z wymienionych osób nie zastosowała się do zaleceń z
ppp jesli chodzi o notatki, zad.domowe i terminy sprawdzianów. Ale
od września nie dam za wygraną i będę roszczeniowa

[patka_s]

Radzę ci osobiście udać się do każdego nauczyciela, z którym miałaś
jakiś "problem", nie poprzez wychowawcę czy dyrektora, pedagoga.
Wyłóż kawę na ławę, daj do ręki zalecenia itp. Osobiście wolę, gdy
rodzic bezpośrednio ze mną rozmawia. Pomimo, że twoje dziecko ma
wychowawcę i tak do niego dotrze to co powiesz nauczycielowi
przedmiotu, a taki przedmiotowec bardziej do serca sobie weźmie
twoje słowa niż swojego kolegi, który nie wiadomo w jakiej formie,
jakim tonem i kiedy to przekaże.

[pade]

Rozmawiałam z każdym przedmiotowcem, jestem na każdych
konsultacjach, pomijam tylko nauczycieli od wfu, muzyki i techniki
z plastyką synuś też miał problemy.
Problem w tym, że pokiwają głowami, stwierdzają, ze problemu nie ma
bo ma czwórkę i tyle. Nie pytałam o dostosowanie wymagań bo nie
wiedziałam, ze jest taki obowiązek, ale teraz już wiem i na pewno
o tym porozmawiam, z każdym z osobna.

Dzięki za zrozumienie

[patka_s]

Ehhh... Jakieś betony Walcz i powodzenia

[morekac]

Po
> co mam go uświadamiać skoro nauczyciele do zaleceń się nie stosują?
Właśnie po to, żeby nie czuł się dużo gorszy.
Dziecko, które ma dysleksję - powinno pracować nad nią i być może
kwalifikacje mamy mogą nie być wystarczające, żeby nad tą
przypadłością zapanować.

[lolinka2]

pade, nie tylko dyslektyków.....
wszystkich, którzy "odstają" w jakikolwiek sposób.

[pade]

Wiem, ale ja piszę tylko o tym co znam z własnego doświadczenia
Ile lat szukałam pomocy u wszelakiej maści pedagogów, psychologów,
itd...Ciągle słyszałam, jest pani zbyt wymagająca, proszę mu
odpuścić...
Aż tu nagle psycholog z PTD: bardzo dużo umiejętności wyuczonych,
widać ogromną pracę nad dzieckiem, dyslektykowi nie można
odpuszczać!!!
ehh, szkoda słów...

[imasumak]

pade napisała:

dyslektykowi nie można odpuszczać!!!

Powiem więcej, taki dyslektyk nad którym pracuje sensownie i rodzic, i
nauczyciel, zazwyczaj bardzo dobrze sobie radzi na dalszych etapach edukacji. To
są dzieci, którym trzeba poświęcać sporo uwagi w pierwszych latach, ale potem to
procentuje, bo są nauczone systematyczności i metodycznej pracy.
Najgorzej jest właśnie olać sprawę na początku, dziecko przechodzi potem przez
szkołę z bagażem narastających zaległości i z łatką nierozgarniętego ucznia.

[pade]

Dokładnie tak, tylko, że u mnie to jest współpraca rodzic-ściana
A szkoda, bo wystarczyłaby odrobina motywacji...

[imasumak]

pade napisała:

> Dokładnie tak, tylko, że u mnie to jest współpraca rodzic-ściana
> A szkoda, bo wystarczyłaby odrobina motywacji...

Idź do szkoły zaraz po wakacjach, pogadaj z pedagogiem szkolnym, z dyrektorem,
wyjaśnij jakie są zalecenia i powiedz, że niestety jak do tej pory, nie udało
się nakłonić nauczyciela dziecka do współpracy.
Nie dziwię się, że jesteś wkurzona.

Imasumak, pójdę

[pade]

ale wiesz dlaczego jestem taka rozgoryczona? Bo tę dysleksję można
było rozpoznać wczesniej, np w drugiej klasie. Wtedy i syn i ja
mielismy duzo więcej czasu i mniej materiału.
Właśnie w PTD usłyszałam, ze szkoda, ze tak późno syn został
zdiagnozowany, bo pewnych rzeczy, np pisma juz się nie wyprostuje,
pewne złe nawyki są już utrwalone. A pierwszy raz w ppp syn był w
pierwszej klasie! Byłam w stałym kontakcie z nauczycielem i
pedagogiem. Nawet w trzeciej klasie nauczycielka nie zauważyła, że
syn ma kłopoty z wypowiedziami i pisemnymi i ustnymi. Sama jej na to
zwróciłam uwagę, bezskutecznie zresztą.
Ech, ulało mi się, sorki.
Mam nadzieję, że z córą nie będę miała takich przebojów

[moofka]

pade
moze zorganizujecie jeszcze kilku rodzicow i wystaracie sie o terapie pedagogiczna w szkole
z doswiadczenia wiem, ze to jest mozliwe
dyrektor jakies tam pieniadze dodatkowo miec powinien
terapeuta zorganizuje sensowne zajecia
a nauczycielom podpowie jak (uwaga na straszne roszczeniowe slowo) zindywidualizowac podejscie do dzieci ze specyficznymi trudnosciami w nauce
powodzenia

moofka

[pade]

ja się dzisiaj przez przypadek dowiedziałam, od nauczycielki z małej
mieściny, że u nich w szkole nauczyciel ma OBOWIĄZEK napisać
dostosowanie wymagań dla każdego ucznia z opinią z ppp.
Ładne kwiatki
Zbieram coraz więcej argumentów na wrzesień, o terapię też zapytam

[sowanka]

reedukacja jak najbardziej jest możliwa. Prawdą jest też, że pedagog
wspomagający pisze INDYWIDUALNY plan terapeutyczno-edukacyjny z
dostosowaniem materiału.
Czy dziecko chodzi do szkoły integracyjnej?

ja tu nie piszę, ale...

[stawka]

przeczytałam cały wątek i wcale nie jestem zdziwiona dyskusją. Rodzice zdaje się niewiele wiedzą o swoich prawach, naszych (nauczycieli) obowiązkach i - co najważniejsze- przepisach oświatowych, wg których funkcjonują szkoły.
Jestem nauczycielem od 22 lat i tyleż lat uczę dzieci ( już moich byłych uczniów). Ile się zmieniło przez te lata nie warto pisać, ale moofko:
1. co do indywidualizacji pracy - mamy obowiązek to robić i w mojej szkole piszemy programy dla uczniów z dysfunkcjami. Czyli np kl. 4 sp: dyslektyk, ADHD, dostosowanie do programu szkoły specjalnej ( tak tak, od wielu lat to rodzice wyrażają zgodę, czy ich dziecko będzie uczęszczało do szkoły specjalnej, czy szkoła masowa, publiczna, umożliwi mu naukę), dzieci po leczeniu psychiatrycznym. Lekcja ma 45 minut, uczniów w klasie nie 20 jak pisałaś ale 27-30 ( 1,5 minuty na dziecko).
2. Najwięcej uwagi poświęca się dzieciom z deficytami, to im przyznawane jest nauczanie indywidualne, zajęcia wyrównawcze, brak w tym samym wymiarze kół zainteresowań dla zdolnych - nikt od MENu do organu prowadzącego nie widzi takiej potrzeby ( zdolny, więc niech sobie radzi sam).
3. Każde z nas w mojej szkole ma godzinę konsultacji dla rodziców, by pogadać z Rodzicem, NAJBARDZIEJ zainteresowanym, co jest dobre w pracy dzieciaka, a co złe. Zwykle siedzę na takiej godzinie czekając, a rodziców brak. Za to pojawiają się np na przerwie, w potwornym hałasie, kiedy na korytarzu jest ok. setki dzieciaków. I mają pretensję, że za głośno a ja nie poświęcam im wyłącznej uwagi
4.Wrzucanie nauczycieli do jednego worka jest bez sensu - pomyśl, co miesiąc wpłacasz realne kwoty na NFZ, a i tak przy bólu zęba nie idziesz do przychodni a wybierasz prywatnego dobrego dentystę. Może więc zamiast obrażać np. mnie zmień szkołę na społeczną/prywatną, płać i wymagaj? Wiem, cyniczna to rada, ale jak mówili Chińczycy: NAUCZYCIEL MOŻE OTWORZYĆ DRZWI, PRZEJŚĆ PRZEZ NIE MUSISZ SAM.
Pozdrawiam. Aga.

[sowanka]

odpowiem jako nauczyciel- pedagog- róznica miedzy klasa III a IV-
zmiana systemu oceniania, z opisowego na punktowy, czyli konkretne
oceny. Niejedno dziecko zostało przez to skrzywdzone, nie uwazam ,
że to dobrze, ale pokazuje słabosc systemu. druga sprawa, ze dziecko
z orzeczeniem, opinia, dobrze by było aby sie znalazlo w klasie
integrtacyjnej. sa tam pedagodzy wspomagający. zwykly nauczycil nie
musi wiedziec (i często nie ma takiej wiedzy) jak podchodzić do
danego dziecka z takim a takim zaburzeniem. po pierwsze taki
nauczyciel musi zapanowac nad klasa (jeden rzuca krzeslam, inni
gadaja, alborysuja) i wierz mi, że to sztuka. Dodatkow jeden
nauczyciel ma kilkadziesat uczniów, wiec trudno mu
zindywidualizować nauczanie dla kazdego. dlatego tez w oddziałach
integracyjnych sa 0pedagodzy, którzy są przydzieleni do klasy.
łatiwej sie skupić na potrzebach takiego dziecka.
ps. t0o co opisujesz, to bardziej przypomina mi na orzeczenie-
przynajmniej powinno nim być. Polecam raz jeszcze, wybranie sie do
poradni.

sowanka, to do mnie?

[pade]

Jeśli tak, to przeczytaj raz jeszcze wszystkie moje posty, bo chyba
czegoś nie zrozumiałaś.
w III i IV klasie u syna było 22 dzieci w tym 12-ścioro bardzo
zdolnych (czerwone paski itp), nikt krzesłami nie rzucał, mój
dyslektyk nie potrzebuje indywidualnego nauczania, po co mam iść do
poradni????

[kasia_kasia13]

Po przeczytaniu calego watku dziwie sie, ze sa jeszcze ludzie, ktorzy z wlasnej woli decyduja sie na ten zawod. I koleczko sie niestety zamyka, bo niskie pensje, stresujaca praca i rodzice tacy jak moofka powoduja, ze normalni ludzie omijaja szkole dalekim lukiem. Wiec nauczyciele beda coraz gorsi a rodzice sie beda coraz bardziej wq..c.

[moboj]

Od razu zaznaczam, że dopisuję się po przeczytaniu tylko pierwszego
wpisu. Mój przykład: dziecko głęboko upośledzone, niemówiące, raczej
mówić nie zacznie, do lekarza trafiło po raz pierwszy około 5 roku
życia (teraz zbliża się do 18 roku życia). Żądania rodziców:
prowadzenie rodzinnej firmy, czytanie literatury pięknej i nauka
wszystkich przedmiotów przewidzianych w podstawie programowej dla
szkół średnich.
No i co z tym faktem począć?

aha, za udręczoną się nie uważam. Kocham moją pracę

[protozoa]

Od ponad roku nie jestem już matką dzieci w wieku szkolnym. Uff!!! Tym nie mniej
przez 13 lat ( zerówka szkolna+ 6 lat podstawówki+ 3 lata gimnazjum+ 3 lata
liceum) przewinęła się przede mną pełna galeria nauczycielek i nauczycieli. Byli
rózni, bo są ludźmi a nie cyborgami.
Nauczyciel ma prawo:
- mieć gorszy dzień
- mieć gorsze samopoczucie
- czegoś nie wiedziec
- pomylić się
Nauczyciel ma obowiązek:
- przyznać się do błędu
- przeprosić
- powiedzieć uczciwie, że nie wie, sprawdzi itd
Od nauczyciela nie mamy obowiązku wymagać:
- aby lubił wszystkich uczniów identycznie
- aby był miły, sympatyczny i nadskakujący
- aby był tolerancyjny i wybaczał wszystkie wyskoki uczniów i rodziców
- aby był do dyspozycji 24h na dobę, zostawał po godzinach itd.
Od nauczyciela trzeba wymagać:
- fachowości
- sumienności
- uczciwości
- rzetelnego podejścia do obowiązków
a przede wszystkim N A U C Z A N I A.

Spotkałam w swoim rodzicielskim życiu, nauczycieli którzy:
- mieli ogromne braki w edukacji i nieporadnie to kryli
- byli kłamcami i oszustami
- byli osobami niekompetentnymi
- byli ludxmi podlizującymi się do rodziców, którzy mogą coś załatwić
- mieli problemy z zachowaniem spokoju
- mieli humory
- nadużywali zwolnień
- a przede wszystkim traktowali pracę w szkole jak zło konieczne.
Spotkałam także:
- wybitnych fachowców
- osoby potrafiące zarazic pasją
- nauczycieli twórczych, z pomysłami
- nauczycieli, którym zalezy na sukcesach uczniów
- nauczycieli lubiących młodziez , rodziców a przede wszystkim to czym się zajmują.
Wyrózniłabym:
- nauczycielkę matematyki, wcale nie miła, nie nadskakującą, która nauczyła tego
przedmiotu kazdego, bo chciało jej się chcieć i umiała uczyć.
- chemiczkę, która była kopalnią pomysłów, ubóstwianą przez młodzież
- biologiczkę I, która tak przygotowała do matury, że WSZYSCY uczniowie dostali
się na wybrany kierunek studiów
- historyka I, który nie uczył suchych faktów i dat, ale rozumiec historię. Był
przy tym wspaniałym wychowawcą
- anglistke I, która znała język, miała pasję i większość jej uczniów po
gimnazjum zdało FCE lub CAE
- wuefistę, który dbał o młodzież, organizowal zawody, turnieje, oceniał nie
według tabelek a zaangażowania . Prowadził gimnastykę korekcyjną, wykrył
niejedną wadę postawy.
Źle wspominam:
- nauczycielke nauczania początkowego, która miała kłopoty z własną osobowością
i porozumiewała się z ludźmi małymi i duzymi przy pomocy krzyku.
- anglistkę II, która jako jeyny sprawdzian wiedzy uznawała kartkówki ze słówek.
Słabo znała angielski
- polonistkę, która była stale nieprzygotowana do lekcji, robiła błędy językowe
i ortograficzne, a przede wszystkim 60%lekcji nie odbywało się ( choroby jej lub
dziecka w końcu ciąża)
- biologiczkę II - lenia i nieroba
- geografa - osobę psychicznie niezrównoważoną, w IV klasie w ciągu tygodnia
polecił nauczyć sie większości rzek w Polsce - takich jak Gwda, Tyśmienica i
pokazywać je na mapie.
- wufefmena II, który miał problemy z nadużywaniem alkoholu. Potrafił śpiewać:
"drużyna przegrana, lezy na murawie cała za.....ana" - słyszałam.
Pozostali to przeciętniaki, którym niewiele można zarzucić, których nie będzie
się pamiętać po latach, którym najczęściej chciało się niewiele, uczyli jako tako.