Nie podróżuje, nie zwiedza

[croyance]

Ja bardzo duzo podrozuje, i faktycznie rozszerza to bardzo horyzonty
etc. Mnie przynajmniej poszerza. Ale, sa osoby, ktore swietnie sobie
daja rade bez podrozy: taki np. Darwin, poza swoja czteroletnia
podroza zycia na statku Beagle, nigdy pozniej, az do smierci, nie
opuscic swojej miejscowosci.

Innym dobrym przykladem jest Bill Bryson, ktory pisze swietne ksiazki
podrozniczo-naukowe, chociaz - jak sam przyznaje - niechetnie
podrozuje i nie przepada za podrozami.

[kamelia04.08.2007]

no i jest pozytek z takich podrózy dla ciebie. ja mysle, ze to zalezy od mózgownicy, albo ktos jest otwarty i ciekawy i nie traktuje z góry innego, albo tylko mój paryz jest cudny, a cała reszta to gó..., a tubylcy sa prymitywni i smieszni.

Znam własnie 2 takie mlotki, pierwszy/a jeździ do Grecji albo Dominikany, czy gdzie indziej, a jak łeb był zakuty tak nadal jest.

Inny przypadek pojechał studiować do Czech i było wielkie olala i jak okropnie, bo kuchnia inna, jezyk czeski, nie ma croissantów. Jak wyjechał, to stwierdziłam, że to bardziej Czesi odetchneli.

Owe młotki to Paryzanie, takie typy paryskie, przez których reszta Francji niecierpi Paryża

[rosapulchra-0]

nie zgadzam się z tym zdaniem, mój ojciec za komuny przez kilkadziesiąt lat nie
dostawał paszportu, a jego wiedza na temat krajów, które chciał odwiedzić i
odwiedził, gdy zmienił się system w kraju, była ogromnie imponująca. Niejeden
wakacyjny turysta ze swoim doświadczeniem mógł się schować.

[jamesonwhiskey]

> odwiedził, gdy zmienił się system w kraju, była ogromnie imponująca. Niejeden
> wakacyjny turysta ze swoim doświadczeniem mógł się schować.

wiedze mogl miec, ale jesli gdzies sie nie bylo ,
to takie lizanie ciastka przez szybe

[rosapulchra-0]

z tym, że mój ojciec je później zwiedził i zweryfikował wiedzę teoretyczną z
praktyką, niewiele się różniła.

[deodyma]

na dzien dzisiejszy z niespelna 3 letnim dzieckiem, to mnie sie po
prostu nie chce.
z moim synem to mordega, wiec za taka przyjamnosc to ja dziekuje
bardzo.
wole sobie ksiazke poczytac w pieleszach domowych

[beataj1]

To zależy.

Czy zwiedzanie bez włożenia w to wysiłku jest takie fajne. Bo trzeba zobaczyc wszystkie pozycje z checklisty. I zrobic sobie zdecie przy wszystkich wazniejszych miejscach. Nie wiedząc jednoczesnie po co i dlaczego akurat to miejsce jest warte zobaczenia.

Kilka tygodni temu byliśmy w Prdze i widziałam turystów latających od kościoła do kościoła, od pomnika do pomnika - nie wiedzących zupełnie nic o miejscach które oglądają. Bo po co? Trzeba to zobaczyć to zobaczyłam (patrzyłam na to 30 sekund a potem poleciałam zobaczyć kolejne miejsce).

Ważne jest by pochwalić sie że ja z tych nieograniczonych poznawczo co zwiedzają. A że nic nie zostaje w głowie bo po 3 dniach zwiedzania wszystkie kościoły/pomniki/ i inne elementy zlewają się w jedną nic nieznaczącą papke.

Tak jak zwiedzający paryski Luwr - galopem przez muzeum by zobaczyć 4-5 pozycji i zrobić sobie zdjęcie przy Mona Lisie (bardzo to poznawcze).

To juz chyba lepiej jechac nad ten basen i spokojnie wypocząc i przywieść jakiekolwiek wspomnienia.

Jeszcze mi się przypomniało

[truscaveczka]

Moja córka uczyła się w przedszkolu takiej piosenki:
Co kto lubi?"
Jabłka w cieście lubi Grześ,
a ja wolę budyń jeść,
każdy przecież co innego
ma ulubionego.

Grzesiek lubi gonić psa,
ja za piłką hopsa-sa,
każdy przecież co innego
ma ulubionego.

Ja coś lubię, a Ty nie
Ty coś wolisz, a ja nie,
każdy lubi co innego
i to sprawa jego.

[bi_scotti]

Wlasciwie to zazdroszcze ludziom, ktorzy nie maja wewnetrznego
parcia na podrozowanie. Mnie gna o kazdej porze dnia i roku.
Czlowiek wiatr, tak? Weekend spedzony w 100% w domu to dla mnie
powod do przygnebienia a coz dopiero jakakolwiek czesc wakacji.
Czasem trzeba sie poddac rzeczywistosci: finanase, zdrowie, remonty,
dodatkowa praca itp. ale te wakacje, w ktore nigdzie nie
pojechalismy moge policzyc na palcach 1 reki i mimo uplywu lat,
wciaz mam poczucie, ze moglismy moze wtedy to jakos lepiej urzadzic
zeby jednak gdzies pojechac ... Ci, ktorym wystarcza lasek,
piasek i wlasny deck + cooler pelen piwa maja bez porownania latwiej
w zyciu niz ci z nas, ktorych kusi "... szosy biala nic ..."

[sonic84]

Pewnie,że jest to forma intelektualnego i społecznego
ograniczenia.Podróże,oczywiście odpowiednio zaplanowane,wzbogacają umysł i
ducha,rozbudzają nieznaną polskiej mentalności ''radość życia'',uczą oswajania z
Innym.Tak więc ich brak nasze wnętrze ograbia..ale to tylko jedna z form
poznawczego ograniczenia.Równie zubożającym jest totalny brak jakiegokolwiek
talentu (plastycznego,muzycznego),brak wyobrazni,brak zainteresowań..Te
wszystkie ułomności zawężają nam pole widzenia,odczuwania,postrzegania,życia.

[jkl13]

Kogoś, kto nie podróżuje, nie zwiedza, bo nie ma takiej potrzeby - odbieram
raczej negatywnie. Kogoś, kto nie podróżuje, nie zwiedza, bo nie ma takiej
możliwości już nie.
I można nie być ograniczonym poznawczo, nie jeżdżąc po kraju czy za granicę.
Miałam w pracy taką koleżankę, która nie miała możliwości jeżdżenia po świecie
czy nawet PL. Ale rozmowy z nią na tematy podróżnicze, wymiana info o
poszczególnych krajach czy zabytkach były zawsze fascynujące. Choć znała świat
tylko z tv i programów podróżniczych, chłonęła tę wiedzę całą sobą. Ludzie spoza
biura byli przekonani, że podróżuje ona bardzo często i to do dość egzotycznych
krajów. Najfajniejsze sytuacje były, gdy prosili ją o pokazanie zdjęć z tych
wyjazdów Ich mina, gdy dowiadywali się prawdy - bezcenne

[ruda_henryka]

Wiesz... ja dużo jeździłam po świecie i europie, ale mogę śmiało
powiedzieć, że z racji zawodu wiem więcej na temat miast i zabytków
europy więcej niż przeciętny turysta. i tę wiedzę nie nabyłam w
podróżach ale na studiach.
zagranicę prawdziwą poznaje się tak na prawdę nie na wyjazdach tour
operatorów, ale zupełnie poza. i ktoś kto co roku lata do egiptu i
tunezji może być mniej obyty niż osoba która jest tam w zupełnie
innych celach.
w ogole jeżdżenie za granicę jest dla nas teraz czymś cydownym i
normalnym i nikt nie pomyśli o tych tysiącach ludzi w socjaliźmie,
którzy nie jeździli za granicę jak moi rodzice i wcale nie uważam że
są gorsi

[phantomka]

Lubimy jezdzic w nowe miejsca. Nie jest wazne, czy to kraj nasz czy
cudzy. Lubie poznawac kraj, a glownie ludzi w nim mieszkajacych. Na
siedzenie na plazy zdecydowanie sie nie nadaje. Troche jednak
rozumiem ludzi, ktorzy na tych plazach przesiaduja, bo zeby sie
gdzies ruszyc, trzeba miec fundusze, a te czesto sa juz
rozdysponowane na sama wycieczke.
A w nosie mam, czy ktos woli siedziec nad naszym morzem (choc jak
dla mnie, srednia przyjemnosc biorac pod uwage ceny, syf, tlumy i
niepewna pogode) czy nad cieplym morzem w cieplych krajach - jego
pieniadze, jego wybor.
Widze plusy podrozowania z dzieckiem, bo ono po kazdej podrozy
siedzi z nosem w atlasie, sprawdza, co gdzie lezy, wypytuje o rozne
kultury, zwyczaje, itp. I to jest niezaprzeczalny atut jezdzenia
gdziekolwiek.

[minerallna]

Jeśli ma czas i kasę to dla mnie jest nieco dziwny. Zresztą zazwyczaj to przekłada się na inne sfery życia- ogólny brak zainteresowania czymkolwiek poza "własnym podwórkiem".
Ale to moje spostrzeżenia.

[myelegans]

Tez ma rupie w d..pie. Nosi mnie, zawsze chce mi sie tam, gdzie mnie jeszcze nie
bylo. Nawet w weekendy okazuje sie, ze zawsze jest jakas gora jeszcze nie
zdobyta, jezioro, po ktorym nie plywalismy, albo niezwiedzone muzeum. Moj maz na
odwrot, ksiazka, ciepelko, muzyczka i mu jak w niebie, za to jak juz go
wyciagnem a wyciagac sie daje, tylko ja jestem od organizowania logistyki, typu
dojazd i noclegi, to mnie zagina ciekawoscia i kondycja. Bardzo lubie z nim
odkrywac nowe miejsca. Wiele miast europejskich schodzilismy z przewodnikiem
(ksiazka) i kompasem. Trafialismy do miejsc gdzie turysci nie bywali,
zadawalismy sie z tubylcami, nie mowiacymi ani slowem w zadnym jezyku, ktory
wspolnie znalismy. Przelazilismy Pireneje, Dolomity, i Bieszczady.
Na studiach przewedrowalam z 2 przyjaciolkami stopem prawie cala Europe i nie
oddalabym tego doswiadczenia za zadne all inclusive pod palmami, ani inny rejs
po Karaibach.

Nie oceniam ludzi pod katem checi, czy niecheci do podrowania. Moja jedna
tesciowa ma tak jak ja, uskutecznia co najmniej 2 podroze miedzykontynentalne
rocznie, zaczela po 50, jak chlopcy poszli na studia. I tak ja juz nosi od
cwiercwiecza, we wrzesniu jedzie na Galapagos i do Ekwadoru. Druga tesciowa nie
podrozuje wcale, dla niej logistyka podrozy, nieznanych miejsc, bariera
jezykowa, jest prosta droga do rozstroju nerwowego i ma "anxiety attacks", za to
nie znam nikogo innego z taka znajomoscia filmu, filmoznawstwa z calego swiata,
wlacznie ze znajoscia calej obsady, rezuserow i calej oprawy pt jak ten film
powstal. Lubie i szanuje i jedna i druga, chociaz sa diametralnie rozne.

[d.o.s.i.a]

> odkrywac nowe miejsca. Wiele miast europejskich schodzilismy z
przewodnikiem
> (ksiazka) i kompasem.

No z tym kompasem to troche przesadzilas...

[myelegans]

> No z tym kompasem to troche przesadzilas...

absolutnie nie, jak masz plan miasta, to trzeba by jeszcze wiedziec gdzie jest
polnoc, kompas sie bardzo przydaje . Moj maz byl kiedys kartografem, tak mu
zostalo, ze kompas zawsze ma przy sobie.

[d.o.s.i.a]

> absolutnie nie, jak masz plan miasta, to trzeba by jeszcze
wiedziec gdzie jest
> polnoc, kompas sie bardzo przydaje .

Prosze, miej litosc.

[elf_15]

Nie rozumiem, szczerze mówiąc, o co chodzi. Coś nie tak z tym kompasem? Żeby
się zorientować, gdzie jest północ przyda się kompas.

[d.o.s.i.a]

> Nie rozumiem, szczerze mówiąc, o co chodzi. Coś nie tak z tym
kompasem? Żeby
> się zorientować, gdzie jest północ przyda się kompas.


Kurcze, no pracuje ostatnio nad swoim wizerunkiem forumowym (znaczy,
wygladzam go troche), a tu na takie kwiatki czasem trzeba odpowiadac.
No, ale, co tam. Odpowiem.

Przyznam, ze obrazek myelegans z mapa i kompasem do poruszania sie w
MIESCIE, mnie zwyczajnie rozbawil. Przypominam, ze stanardowe
polozenie mapy to polnoc poludnie i zazwyczaj wystarczy ogolne
zorientowanie na punkty na mapie, oraz skrzyzowanie dwoch ulic, aby
okreslic swoje polozenie (no chyba, ze nagle nastepuje teleportacja
w nieznany punkt). Czasem (olaboga) trzeba przejsc do nastepnego
skrzyzowania. Wyciaganie kompasu w takiej sytuacji to jakby budowac
most przez kaluze.

I do tego cala ta egzaltowana sytuacja, jaka to elegans jest
zapalona podrozniczka, brata sie z tubylcami i nagle ten kompas
No, rozbawilo mnie to po prostu.

[wieczna-gosia]

wlasnie dla takich ludzi wymyslili bryloczki z kompasami oraz kompas w
komorce

[bi_scotti]

wieczna-gosia napisała:

> wlasnie dla takich ludzi wymyslili bryloczki z kompasami oraz
kompas w
> komorce

Ha! Ja posiadam torebke z kompasem wbudowanym w ten breloczek, ktory
sie ciagnie zeby zasunac zamek blyskawiczny. I uzywam! W ogole nie
rozumiem jak mozna kwestiowac posiadanie i uzywanie kompasu.

[d.o.s.i.a]

> rozumiem jak mozna kwestiowac posiadanie i uzywanie kompasu.

Ja nie kwestionuje posiadania i uzywania kompasu, a jedynie jego
uzywanie w miejscu, w ktorym metoda ta jest kompletnie zbedna, bo
pieciolatek wyznaczy kierunek bezblednie wodzac palcem po mapie i
wiedzac skad wlasnie przyszedl i w ktorym kierunku patrzy.

Kompas sluzy do poruszania sie w terenie trudniejszym niz miasto, w
warunkach gdy inne metody wyznaczania kierunku zawodza lub sa trudne
do zastosowania. Pomijam juz fakt, ze nawet samo ustalenie stron
swiata to jeszcze zaden sukces, bo zeby sie poruszac po wlasciwym
azymucie to trzeba wiedziec jak sie mapa i kompasem poslugiwac -
tak, czy siak, jest to zabawa na teren, a nie miasto (chyba, ze
bawimy sie w podchody). Gdybym zobaczyla turyste z mapa i kompasem w
srodku miasta, jak dramatycznie wyznacza sobie polnoc to chyba
umarlabym ze smiechu.

Mysle, ze elegans przesadzila z ta swoja egaltacja turystyczna i nie
wierze, ze tego kompasu w miescie uzywa. Tylko pasowalo jej to do
obrazka pt. "jaka to ja nie jestem swiadoma turystka" i tak po
prostu podkoloryzowala opowiesc.

[bi_scotti]

Malo widzialas. Latwo Cie rozsmieszyc.

[d.o.s.i.a]

> Malo widzialas. Latwo Cie rozsmieszyc.


A Ty moze z tych, ktore przed skrzyzowaniem zatrzymuja samochod, aby
kompasem wyznaczyc sobie dalszy kierunek jazdy...?

[myelegans]

Cie czepilas tego kompasu. Mam ekscentrycznego meza, ktory nie takie rzeczy nosi
przy sobie zawsze. Ma jeszcze 'Swiss Army knife nawet jak chodzimy po miescie,
styknie Ci. Czesto nie uzywa mapy tylko idzie na azymut. ale to MY mamy taki
model zwiedzania, i nikomu go nie narzucam, ale ciesze sie, ze poprawilam Ci humor.
Ja mam bardzo slabe poczucie orientacji przestrzennej, mnie akurat kompas sie
przydawal, i mam taki w breloczku przy kluczu. Teraz mam GPS na reke, bo lubie
wiedziec jaka trase i ile pokonalam, nawet to wszystko zapisuje i mapuje.
Smieszna jestem nie? Ja po prostu lubie chodzic. Nie, w Nowym Yorku kompas mi
nei potrzebny, mapa owszem. W malych uliczkach sredniowiecznego miasta owszem.

[myelegans]

d.o.s.i.a napisała:

> A Ty moze z tych, ktore przed skrzyzowaniem zatrzymuja samochod, aby
> kompasem wyznaczyc sobie dalszy kierunek jazdy...?

Nie potrzeba teraz jest GPS i chwale kazda godzine jego posiadania.

bi_scotti

[duzeq]

"W ogole nie
rozumiem jak mozna kwestiowac posiadanie i uzywanie kompasu".

No to wyobraz sobie, ze przesiaklas juz na amen topograficzna
mentalnoscia kanadyjsko/amerykanska, ktora w Europie nie
obowiazuje. W Kanadzie i Stanach wiekszosc miast zbudowana jest na
planie dwoch wspolrzednych (N-S, E-W) wiec zanim sie zalapie
porzadnie ten system (co nie trwa dlugo, bo to proste jak budowa
cepa), kompas sie ewentualnie moze przydac.

W Europie mozesz sie tym kompasem po tylku podrapac.
Wiekszosc "ciekawych" z turystycznego punktu widzenia miast
zbudowana zostala jeszzcze w sredniowieczu i nawet jezeli plan
miast pozniej sie zmienil, nie ma zadnych osi NSEW. Dosia ma racje -
bierzesz mape, tu stoi pomnik, tam widac wielkie skrzyzowanie, a
tam widac kawalek katedry, zadzierasz glowe, widzisz nazwe ulicy i
juz wiesz gdzie jestes.

[bi_scotti]

Uprzejmie donosze, ze gdyby nie kompas to pewnie jeszcze bysmy
bladzili po Kairze, kilku zadupiastych miasteczkach porugalskiego
poludnia, Bilbao, suburbiach Kyoto i paru jeszcze innych miejscach
swiata. Moze jestesmy tepi, moze staroswieccy, ale jakos dobrze nam
z tym. Mapa przydaje sie w krajach, w ktorych miasta maja nazwy ulic
a punkty charakterystyczne sa naprawde charakterystyczne, a w wielu
innych czesciahc swiata (chocby wiekszosc Azji i Afryki) mapy miast
maja glownie wartosc dekoracyjna. Z kolei wiele miasteczek
europejskich szczegolnie z "dziekiego" poludnia Europy ma bardzo
nieprzyjemna, acz romantyczna, platanine jednokierunkowych ulic i
bywa wyzwaniem. Kompas jest wtedy najlepszym przyjacielem czlowieka.
Z kompasem podrozuje od 6 (SZOSTEGO!!!) roku zycia, odkad dostalam
pierwszy od taty i odkad bylo to pierwsze "dorosle" urzadzenie,
ktorego zasad funkcjonowania bylam sie w stanie nauczyc mimo mojego
learning disability. Jezeli ludzie bez learning disabilities radza
sobie w zyciu bez kompasow to super ale moj maz, ktory nie ma moich
problemow tez nauczyl sie polegac na igle i doceniac jej zalety
szczegolnie w miejscach wspomnianych wyzej.
Z zyciem na okreslonym kontynencie nie ma to w ogole nic wspolnego.

[evee1]

A ja to lubie i jedno i drugie i trzecie, to znaczy lubie ogladac
nowe miejsca (z tym, ze kiedys wiecej zwiedzalam, teraz
wiecej "doswiadczam"), ale lubie tez wracac do naszego ulubionego
miejsca w gorach, gdzie bylismy juz chyba z 7 razy (tradycyjnie
jezdzimy tam na jeden dlugi weekend w roku), albo drugiego, ktore
niedawno odkrylismy. No i weekendowe wyjazdy na narty zima.
Lubie tez czasem spedzic weekend w domu, ale wtedy jest to raczej
weekend z nastawieniem na prace w ogrodzie (ogrod jest dosc duzy i
trzeba od czasu do czasu cos w nim zrobic). Latem wymaga to bardzo
wczesnej pobudki, ale po 10:00 juz sie mozna relaksowac, bo nic sie
innego nie da wtedy zrobic .

[wyssana.z.palca]

W liceum i podstawowce mialam taka kolezanke, ktorej rodzice nigdy
nigdzie nie wyjezdzali. NIGDZIE- ani do pieknych miasto w okolicy,
ani do rodziny o wakacjach nad morzem nie wspomne. Strasznie jej
współczułam...

[elf_15]

Ale jesteś pewna, że ona się źle czuła z tym? Może nie było potrzeby, żebyś jej
współczuła?

Ja nie lubie podrozowac!

[majenkir]

Nie lubie nowych miejsc, nie lubie spac w nie swoim lozku, jadac w
nieznanych mi restauracjach, itd.... Mam wszystko: pieniadze, czas,
chetnego meza, ale kazdy wyjazd to dla mnie stres. Taka przypadlosc
glupia, co zrobic...

[szymama]

ja tez sie dziwie tym ktorzy maja mozliwosci i nie podrozuja.
Zwiedzilismy juz kawal swiata, Polske znamy dobrze, inne kraje tez.
I nie z plazy przyhotelowej. Jedzimy przewaznie we wlasnym zakresie,
czesto z namiotami, spiac gdzie popadnie i jedzac i pijac z
tubylcami gdzie tylko sie da. Z dwojka malych dzieci przy boku.

[beverly1985]

Negatywny? Gdzie tam! Wychodzę z założenia, ze kogoś nie stać, bo nie miesci mi
się w głowie, że można nie chcieć