Przyjaciel z nadzieją na (coś więcej)

[triss_merigold6]

Na innym forum jakiś czas temu był przekomiczny tekst o panu
obsadzonym w roli przyjaciela. Przyjaciela, który zawiezie,
podwiezie, porozmawia długo, zaprosi do kina/knajpy, dokształci z
matematyki (wstaw dowolne), przyniesie ciężkie, kota nakarmi, cieszy
się, że ukochana spędza z nim czas i liczy na rozwój znajomości. Ale
powoli, bo nie chce naciskać i w ogóle jest subtelny oraz niemacho.
A tymczasem pojawia się jakiś atrakcyjny typ, który ukochaną po
prostu bierze i wyprowadza z imprezy. Przyjaciel pozostaje
zadziwiony ale potem ukochaną pociesza, głaszcze, znów jest na każdy
telefon i liczy, że ONA go dostrzeże jaki wartościowy.

Miałyście takich? Przyznam, że miałam i korzystałam z całym
okrucienstwem młodości, doskonale wiedząc, że przyjaciel chciałby
zupełnie czegoś innego. Wygodni byli, nie powiem, ale rola
przyjaciela jest IMO aseksualna.
Z aktualnym wspominaliśmy sobie niegdysiejsze techniki rwania i
opcję "na przyjaciela" wybierały takie męskie ofiary. Jeden się
zniechęcił dopiero jak mu trzech kolegów puknęło niezobowiązująco
wybraną księżniczkę.P

[18_lipcowa1]

Tak, miałam takiego. Cierpiał ,słuchał i czekał. Nie naciskał.
Dość długo był na każde pierdnięcie, na poczatku mnie to bawiło i
korzystalam jak mogłam, a potem było mi go szkoda.
A powiem, że fajny chłop sie z niego zrobił.
Ale na szczęscie chyba mu przeszło, bo ma pannę i spodziewa się
dziecka.

[elza78]

> Ale na szczęscie chyba mu przeszło, bo ma pannę i spodziewa się
> dziecka.
heh jako chlop sporo zarobi jak wyda na swiat spodziewanego potomka :LD

[18_lipcowa1]

elza78 napisała:

> > Ale na szczęscie chyba mu przeszło, bo ma pannę i spodziewa się
> > dziecka.
> heh jako chlop sporo zarobi jak wyda na swiat spodziewanego
potomka :LD
>


))))))

[mikas73]

Mnie jednak zawsze szkoda było takiego deliwenta, chociaż raz
bezwstydnie wykorzystałam i dotej pory mam raczej niesmak...
poszłam z nim na wesele a bawiłam się z przystojniaczkiem i
bawidamkiem...

Za to mój mąż chciał być, tym razem, tylko przyjacielem, takim
prawdziwym, który patrzy na kobietę aseksualnie i nam nie wyszło

[triss_merigold6]

Teraz pewnie byłoby mi szkoda, wtedy nie. Sami chcieli. A że nie
potrafili bardziej konkretnie rozegrać i zadziałać to w sumie ich
problem.

[morgen_stern]

No widzisz, a u mnie jeden czekał, czekał i się doczekał...
cierpliwy, był, uparty, ale faktem jest, że aseksualnym bym go nie
nazwała
Ale co on ze mną miał i co przeszedł, to inna sprawa. Święty
człowiek, normalnie

[matsuda]

nigdy. igrania z uczuciami boję sie nadal-nie wiadomo nigdy do czego
mogą one doprowadzić, choć z drugiej strony starałam się być na tyle
konkretna,że białe ma być białe, a nie jakieś inne-czarne.

[triss_merigold6]

Oni, obiektywnie rzecz biorąc, nie byli aseksualni tylko ROLA w
jakiej występowli. Gdyby któryś był bardziej zdecydowany to by
przyjaźń skonsumował, d.... nie mydło, nie ubyłoby mi.P

Niemniej, z moich i aktualnego wspomnień wynika, że "przyjaciele"
zwykle byli trzymani na fizyczny dystans, a nie mieli śmiałości go
przełamać.

[miaowi]

Ja miałam takiego, co własnie przełamał... Był aseksualny, potem
przestał i wtedy się okazało, że lepiej jednak jak był aseksualny.
BTW, zapamiętam sobie mydlane porównanie, będzie jak znalazł

[cherry.coke]

Nie, zbyt prostolinijna jestem i nie umiem gierkowac. Albo-albo. Byl jeden taki,
co to "wszystko by dla mnie zrobil" i "z dobroci serca ostrzegal" mnie przed
moim obecnym, ale mu predko dalam do zrozumienia, ze dziekuje za uwagi i pomoc tez.

[elza78]

mialam takiego
jest moim mezem, byl i jest zawsze kiedy go potrzebowalam, zna mnie lepiej niz
ktokolwiek inny, mamy podobne zainteresowania, podobny swiat, dzialamy jako
rodzina jak szwajcarski zegarek, tak jakbysmy byli zrobieni od poczatku po to
aby ze soba byc, nie wyobrazam sobie zycia bez niego, przerazeniem ogarnia mnie
mysl ze kiedys mogloby go zabraknac.
To kiedy zmienil sie z przyjaciela w milosc mojego zycia przyszlo tak
niepostrzeżenie ze sama nie potrafie dokladnie okreslic momentu. ale ja zawsze
stawialam sprawe jasno ze nie ma zadnych szans, coz spotkalam sie z niesamowitym
uporem i dobrze, bylo blisko i moglam go przegapic
uwazam ze przyjazn damsko meska nie istnieje, kolezenstwo owszem, ale kiedy
przeradza sie w cos glebszego zawsze podszyte to jest jakimis tam oczekiwaniami
z ktorejs ze stron, nie ma takiej przyjazni

elza

[anias29]

> ale ja zawsze
> stawialam sprawe jasno ze nie ma zadnych szans, coz spotkalam sie z niesamowitym uporem

Pamiętam

[elza78]

dzisiaj mamy 6 rocznice slubu

[anias29]

gratulacje

[na_pustyni]

Miałam, czasem nawet kilku takich jednocześnie. Aż dostałam po łapach.

[changeone]

Niewdzięczna rola, na włąsne życzenie w dodatku.

Tak miałam, wstyd sie przyznać, bo to jednak było wykorzystywanie.
Ale na usprawiedliwienie tłumaczę, że to było tylko wykorzystywanie
czasowe, nigdy finansowe. Nie miał nic innego do roboty to ten czas
przeznaczał na mnie Tak to sobie tłumaczę

Natomist zupełnie nie zrozumiała była Jego rola nawet już po moim
ślubie Choć wtedy już bezlitośnie pokazywałam, że jest mi zbędny,
aby się zainteresował kimś innym. Teraz, po 5 latach w końcu ma
kogoś i jestem bardzo zadowolona

[epistilbit]

hehe
ja byłam taką przyjaciółką
i facet mnie bzyknął
dzień później się oświadczył innej
mam nadzieję że już kutas mu nigdy nie stanie
ale mam na co zasłużyłam

[rosapulchra-0]

też byłam taką przyjaciółką, do dziś żałuję.

[triss_merigold6]

Znam pannę, która mimo takich bolesnych doświadczeń nadal ustawia
się jako dobra koleżanka/przyjaciółka upatrzonego faceta. Chodzą na
kawę, na spacer, do kina, na rolki, seksu niet, pan jej się zwierza
ze swych dylematów i problemów etc. Potem nagle pojawia się bardziej
przedsiębiorcza i wyjmuje pana jednym ruchem (pan magicznym sposobem
już nie ma wątpliwości i dylematów).

[epistilbit]

No to na pewno nie ja
po paru tygodniach lizania ran
umówiłam się z jego wrogiem
tak dla równowagi
po jego uwagach że nie powinnam
powiedziałam że ma się zamknąć
bo inaczej zadzwonię do narzeczonej i opiszę wygląd jego fiuta

[kali_pso]

Nie mam wyrzutów sumienia, bo oni też zaspokajali sobie jakąś
wewnętrzną potrzebę tym ciągłym nadskakiwaniem, trwaniem, byciem
itp.- a skoro mają teraz żony i dzieci tzn., że potrafili sobie
życie ułożyć pomimo kontaktów z taką wiedźmą jak jap

[triss_merigold6]

Ci "moi" też sobie życie poukładali, aczkolwiek mogę mieć
nieaktualne info, bo sprzed ładnych paru lat. Nie miałam wyrzutów
sumienia, ale syna będę uczyć, żeby nie był frajerem tylko sprawniej
się do panienek zabierał. P

[falka32]

W wieku lat nastu czy jeszcze dwudziestu, jak najbardziej. Ale z wiekiem (i
nastaniem domowych obowiązków oraz prozy życia) obrzydł mi typ maczo i doceniłam
łagodnych, nienarzucających się, cierpliwych i wiernych facetów Zastanawiam
się zatem, czego uczyć synów.

[triss_merigold6]

Macho ma lepsze osiągi.
Konsekwentnie wolę jednak macho (z minimalnymi modyfikacjami). Ale
ja sobie umiem z macho radzić.

[prezes_pan]

triss_merigold6 napisała:

> Macho ma lepsze osiągi.

He he , zależy od punktu widzenia. W zwykłym codziennym życiu maczo bywa równie
przydatny jak porsche w charakterze podstawowego auta w rodzinie.

A co do głównego tematu. Napatrzyłem się na wiele negatywnych akcji z
"przyjacielami" moich Pań, którzy poczuli się w końcu wystrychnięci na dudka i
po prostu fiksowali. Doprowadzenie do tego, aby się w końcu odczepili, bywało
dla tych Pań niezwykle trudne i okupione męczarniami (terror smsowy, czy np.
wieczne molestowanie na uczelni - nie do uniknięcia gdy jest ta sama grupa itp.
itd.)

[triss_merigold6]

Doprecyzuję: macho ma lepsze osiągi w rwaniu atrakcyjnego towaru, co
jest cenne dopóki chce balować i nie myśli o ustatkowaniu się.
W zwykłym, codziennym życiu, jakokolwiek przydatny jest macho
zmodyfikowany, wdrożony do pracy, zarabiania i pewnej części
obowiązków domowych.

[epistilbit]

Opowiedz mi triss jak reagujesz na chłopów ciptoków. Bo ja ostatni tylko na
takich trafiam, mam ochotę ich prąc obcasem po głowie

[triss_merigold6]

Teraz to nie wiem, bo nie flirtuję i nie nawiązuję nowych kontaktów.
W pracy utrzymuję relacje aseksualne. Poza pracą, w sytuacjach
towarzystkich czy na wyjazdach, rzut oka na aktualnego wystarczy,
żeby ewentualny zainteresowany przestał być zainteresowany.
Kiedyś albo mnie bawili albo drażnili, z przewagą irytacji. W
knajpach pozwalałam stawiać sobie drinki, czarować, prawić
komplementy, a potem spływałam w ramionach jakiego macho. Tak, wiem,
jestem prymitywna. P

[iwoniaw]

CytatPoza pracą, w sytuacjach
> towarzystkich czy na wyjazdach, rzut oka na aktualnego wystarczy,
> żeby ewentualny zainteresowany przestał być zainteresowany.


O, prawdziwy macho to po "rzucie oka" dopiero by nie odpuścił...

[iwoniaw]

Cytat macho
> zmodyfikowany, wdrożony do pracy, zarabiania i pewnej części
> obowiązków domowych.

Macho zmodyfikowany to już nie macho.
Owszem, w codziennym, "ustatkowanym" życiu macho jest kompletnie bez
sensu, jak bikini na ulicę albo gumiaki do opery

[triss_merigold6]

Grunt, żeby był jurny. Afirmuję jurność. Jak pod tym względem mam
dobrze to jestem kobieta codzienna idealna - gotuję, podam pod nos,
zmyję ze śpiewem na ustach, wyrwę z ręki odkurzacz,
powiem "kochanie, idź odpocząć, a ja wezmę dziecko na spacer".

[iwoniaw]

Cytattriss_merigold6 napisała:

> Grunt, żeby był jurny. Afirmuję jurność

No, ale wiesz - tego nikt nie ma na czole wypisanego. Po niektórych
nie powiesz "na oko", a inni mają lepsze opakowanie niż zawartość

[triss_merigold6]

Otwartym tekstem - wszystkie moje związki zaczynały się od
konkretów, więc opcja "pan słaby w te klocki ale ma inne zalety" nie
wchodziła w grę. Jeszcze nie upadłam na głowę, żeby się zadurzyć
bez wcześniejszego seksu.

[iwoniaw]

No ale nie powiesz, że żaden z obiecująco się zapowiadających się nie
okazał totalnym rozczarowaniem? (zresztą to się tyczy dziedzin
wszelkich, co tam dla kogo najistotniejsze)

[triss_merigold6]

Po 1-2 spotkaniach to IMO kategoria "one night stand", a nie
obiecująca znajomość. Rozczarowania nie były kontynuowane, proste.

[iwoniaw]

One night stand wszelako ma się nijak do "przyjaźni" - znaczy się
relacji, którą opisałaś na początku. Jak napisałam w odpowiedzi, IMO
zawsze jedna strona (przynajmniej) ma nadzieję w takim układzie na
"coś więcej" i układ trwa, bo jest ona (strona) gotowa czekać
cierpliwie wierząc w ziszczenie się bajki w życiu. Bezskutecznie
zazwyczaj. Strona druga niekoniecznie musi być prosięciem, choć nie
wierzę, że się nie domyśla uczuć i oczekiwań
"przyjaciela/przyjaciółki".

[triss_merigold6]

Nie, no jasne, wątek po prostu zboczył z toru.
Druga strona zwykle znakomicie wie o co chodzi ale nie ma interesu w
przerwaniu iluzji. Bo adoracja jest miła, a "przyjaciel" na
zawołanie, wygodny i dowartościowujący. Zawsze mozna było
niechcianego, chwilowego nagabywacza spławić tekstem "ale przyszłam
tu i bawię się z X".

[annamariamuff]

triss_merigold6 napisała:

> Po 1-2 spotkaniach to IMO kategoria "one night stand", a nie
> obiecująca znajomość. Rozczarowania nie były kontynuowane, proste.,
No ale sama pisalas kiedys, ze Twoj byly wlasnie nie
satysfakcjonowal Cie pod tym wzgledem i dlatego tez zostal bylym.
Masz z nim dziecko wiec chyba poczatkowo nie byl az takim
roazczarowaniem

[prezes_pan]

triss_merigold6 napisała:

> Grunt, żeby był jurny. Afirmuję jurność. Jak pod tym względem mam
> dobrze to jestem kobieta codzienna idealna - gotuję, podam pod nos,
> zmyję ze śpiewem na ustach, wyrwę z ręki odkurzacz,
> powiem "kochanie, idź odpocząć, a ja wezmę dziecko na spacer".

To nie jest poprawne politycznie. Jedziesz najbardziej wymiętymi stereotypami.

[triss_merigold6]

Wiesz co, jestem w podeszłym wieku, po 2 rozwodach, 2 piwach, bo
chłop wziął nockę za kolegę w celach zarobkowych więc sie nudzę,
właśnie wróciliśmy z wakacji i nie chce mi się ściemniać. Ja lubię
ten sport pasjami, zawsze lubiłam i nie ukrywam, że to dla mnie
kluczowy element związku. Dopchnięta mam power, entuzjazm, lekkie
pms-y i w ogóle świat widzę pięknym. Endorfinowy haj. Gotować czasem
lubię, bo czuję się jak matka gastronomiczna, archetyp kapłanki
domowego ogniska etc. socjobiologia.
Aha, żeby nie było tak sielankowo - rzeczy techniczno-naprawczych
nie dotknę. Odpadnie - będzie leżało. Programowo. Ja jestem od
designu, a chłop od wykonawstwa.

[prezes_pan]

W podeszłym wieku to Ty jeszcze nie jesteś, ale z tego co piszesz, masz duże
zadatki na spore problemy w momencie, gdy metryka rozwali ci witalno-kuszącą
seksualność.

Znałem trochę Pań o podobnej konstrukcji i ucieczki w nałogowy alkohol,
kościółek spod znaku RM, hodowle kotów na skalę przemysłową etc. były dość częste.

[triss_merigold6]

Mam dziecko i staramy się z aktualnym o większą liczę dzieci, ratuje
mnie to? Kotów nie lubię, klerykalizm ateistce raczej nie grozi.
Alkoholizm? Też raczej nie, za bardzo balowałam kiedyś. Najwyżej
będę lecieć na prozaku, zawsze to jakieś wyjście.

[prezes_pan]

triss_merigold6 napisała:

> W zwykłym, codziennym życiu, jakokolwiek przydatny jest macho
> zmodyfikowany, wdrożony do pracy, zarabiania i pewnej części
> obowiązków domowych.

Macho zmodyfikowany to nie macho. Porsche nie jeździ z przyczepą campingową.

IMHO słabo mi się widzi proces pt. "modyfikacja macho". Ostatnio słyszałem o
takowej próbie, która skończyła się osadzeniem macho na 6 miesięcy w więzieniu
za ciężkie pobicie partnerki, a potem 2 latami w zawiasach na 5 i sądowym
zakazem zbliżania się.

No chyba że mówimy o podróbach maczo czyli zjawisku w typie weekendowych
motocyklistów. Ci faktycznie dają się łatwo modyfikować, jako że prawdziwymi
maczo nigdy nie byli.

[bri]

Ale w ogóle widujecie takich klasycznych macho, co to nie dość, że
prezentują wszystkie cechy stereotypowo przypisywane mężczyznom to
jeszcze są szowinistami, którzy nie tkną się odkurzacza ani pieluchy?

Znam mężczyzn, którzy są rozlazłymi mamejami, bez żadnych
spektakularnych sukcesów w jakiejkolwiek dziedzinie - takich, którzy
to nigdy się z nikim nie bili i mieli w życiu góra 3 partnerki
seksualne, włączając w to żonę. I tacy właśnie potrafią kompletnie
uchylać się od wszelkich domowych obowiązków i psychicznie znęcać
nad żoną.

Z kolei wszyscy macho (czy też pseudo-macho), których znam (męskie
hobby, długa lista podbojów i stałe grono wiernych fanek, waleczni
czasem do przesady, podejmujący odważne, a nawet ryzykowne
przedsięwzięcia biznesowe itp.), kiedy poznają odpowiednią kobietę i
zakochają się w niej stają się z miejsca najlepszymi mężami na
świecie. Jeżdżą w środku nocy po tampony, gotują, piorą, sprzątają,
ew. płacą za pomoc do domu, jeśli to nie wystarcza, zajmują się
dziećmi, pielęgnują żony w długiej chorobie itp. To moim zdaniem ma
sens, bo opiekować się żoną, która od lat choruje na raka i co pół
roku jest na skraju życia i śmierci, i jeszcze jej małymi dziećmi z
poprzedniego małżeństwa - do tego trzeba mieć jaja.

[aandzia43]

> Znam mężczyzn, którzy są rozlazłymi mamejami, bez żadnych
> spektakularnych sukcesów w jakiejkolwiek dziedzinie - takich, którzy
> to nigdy się z nikim nie bili i mieli w życiu góra 3 partnerki
> seksualne, włączając w to żonę. I tacy właśnie potrafią kompletnie
> uchylać się od wszelkich domowych obowiązków i psychicznie znęcać
> nad żoną.
>
> Z kolei wszyscy macho (czy też pseudo-macho), których znam (męskie
> hobby, długa lista podbojów i stałe grono wiernych fanek, waleczni
> czasem do przesady, podejmujący odważne, a nawet ryzykowne
> przedsięwzięcia biznesowe itp.), kiedy poznają odpowiednią kobietę i
> zakochają się w niej stają się z miejsca najlepszymi mężami na
> świecie. Jeżdżą w środku nocy po tampony, gotują, piorą, sprzątają,
> ew. płacą za pomoc do domu, jeśli to nie wystarcza, zajmują się
> dziećmi, pielęgnują żony w długiej chorobie itp.

Coś w tym jest. Tak mi się skojarzył wątki z sąsiednich forów i linkuję. Co
prawda mój post, bo najbardziej w temacie, ale cały wątek wart przeczytania.
forum.gazeta.pl/forum/w,15128,115238076,115263007,Re_za_bardzo_macho_.html

[inguszetia_2006]

Witam,
Mam takiego przyjaciela do dziś dzień. Pierwszą wódkę wypiliśmy
razem, a potem on mnie zataszczył do domu, bo mi się film urwał;-P
Jak sobie popijemy i mi się na szczerość zbiera to go proszę, by się
wreszcie oświadczył, bo to tak nie wypada tyle lat się koło kogoś
kręcić bez sensu;-P Wtedy jest śmiech i stwierdzenie, że jestem
wiedźmą i potworem, więc nici z tego;-D Już się nawet nie
zastanawiam, czego on ode mnie chce. Chyba faktycznie przyjaźnimy
się,choć generalnie nie wierzę w przyjaźń damsko-męską.
Pzdr.
Inguszetia

Przyjaźń męsko-damska bez podtekstów nie istnieje

[iwoniaw]

więc dla mnie to oczywiste, że on albo ona ma nadzieję na coś więcej.
No, w wersji optymistycznej oboje i szybko zmieniają charakter relacji

[deodyma]

od takich przyjazni to ja stronie, jak tylko sie da, to po pierwsze.
po drugie, nie mialabym serca tego, zeby wykorzystywac
jakiegokolwiek chlopa i tym smym dawac mu zludne nadzieje.

[bri]

W zasadzie nie. Miewałam wielbicieli, ale ja ciągle byłam w jakimś
związku i chociażby z tego względu ciężko by mi było prowadzać się
na dłuższą metę z kimś innym. Raz, kiedy miałam romans z facetem,
który był zajęty, używałam pewnego kolegi jako alibi, ale do dziś
czuję z tego powodu niesmak. To był błąd, i tamten romans i sposób w
jaki potraktowałam tego mężczyznę.