bajki naszych dzieci

[nangaparbat3]

Czytajac wątek Volty przypomniałam sobie, jak pierwszy raz wyjechalismy we dwoje z noclegiem zostawiajac corke (2 i 4 mies.) z dziadkami. Kiedy wrocilismy, opowiedziala nam bajkę:
Bylam ksiezniczka i poszlam do lasu, tam byl wilk i mnie zjadl, ale sie wyplulam.

Pamietacie jakies bajki Waszych dzieci?

[asia_i_p]

Moje dziecko opowiedziało mi bajeczkę terapeutyczną.
Miała między trzy a cztery lata, fascynowały ją kucyki, ja przechodziłam zachwyt bajkami terapeutycznymi i wychowawczymi. Więc była bajeczka o kucyku, który nie umiał sobie radzić ze złością i coś tam jeszcze, nie pamiętam już co.

Podczas któregoś sporu o sprzątanie, Ania opowiedziała mi bajeczkę o kucyku. Start standardowy: "Był sobie kucyk, który mieszkał z mamą i tatą i mama poprosiła, żeby zaczął sprzątać, a on nie chciał sprzątać". Ja cała podekscytowana, dziecko mi się rozwija, pytam: "I co?" "I mama sama posprzątała".

[nangaparbat3]

Cudne. Po prostu widze malą opowiadajaca mamie wychowawczą bajeczkę o kucykach - po prostu cudne.
Może jeszcze ktos sobie przypomni?

[mas.uka]

dobra bajka terapeutyczna... dla mamy

[zona_mi]

Mój syn, kiedy miał 6 lat, pisał tak:

Był sobje latajoncy wjelbłont ktury latał jak samolot ale ras on nie polećał bo jego moc znikła w nocy poszedł szukać sfojej mocy szukał w leśe odnalazł za dżewem

Zjadanie mocy

Zjadł moc i powjedział abra kadabra i zrobiła sie

Zima brrrrrrrrrr abra kadabra i znuf lato o

Lato powjedział jakis mużyn a po chfili bes pszyczyny

Zadzwonił budzik



Wjelbłont w szpitalu

Ras wjelbłontowi penkła czaszka wjenc pszyjechała

Karetka i było ijo ijo oj wjelbłont idzie do

Szpitala

W szpitalu było ponuro

Bolała go głowa

Operacja zawołał doktor

Pszszli lekaże operacje zrobili

Powrut

Jechali w czaśe jazdy pekła opona

koniec



Teraz ma osiem lat i pisze tak:


O małym koźlątku i dobrym wilku


Dawno,dawno temu, kiedy Złotowłosa była już staruszką, córka mamy koźląt, jedyna która została
w domu po napadzie wilka (chyba znacie tę bajkę) miała już pracę i... niestety,uparte dziecko.
Kiedy mama pozwoliła Jadzi (tak nazywała się córka mamy) wyjść na spacer, powiedziała:
-Nie wolno ci wchodzić do lasu.-Ale Jadzi już nie było. Pobiegła i z rozpędu zapomniała skręcić
w lewo do państwa świnek. Podskoczyła z rozwartym parasolem i poszybowała jak na lotni.*
Spadła przy ogromnej pieczarze. Zajrzała do niej i... widzi pustkę. Weszła do środka. Ciemno,
nietoperze i skały. I nagle! - ręce do góry bo strzelam-zawołał ktoś wilczym, grubym głosem.
Jadzia podniosła raciczki do góry i się odwróciła.- Ach, to ty Jadziu! Wreszcie ktoś mnie odwiedził!-zawołał głos
-Aaaaaale kim pan jest?-zapytała Jadzia.-Nazywam się Wilk leśny. Nie robię nikomu krzywdy.
Powiedział Wilk.-Chyba że wrogom.- A skąd pan mnie zna?-Zapytała Jadzia-Kiedyś znałem
twoją mamę. Chciałem ją zjeść. Ale to przeszłość. Teraz się bardzo lubimy.-Powiedział Wilk.
-A wie pan jak mam wrócić do domu?-zapytała Jadzia. Wilk odpowiedział-Wiem. Wiatr teraz
wieje tak samo tylko w przeciwną stronę. Rozłóż parasol a wrócisz do domu. Aha! I wpadnij
jeszcze kiedyś do mnie!-dobrze!-odpowiedziała Jadzia. Teraz Jadzia jest dorosła i ma pracę
i dzieci.

*Lotnia-maszyna do latania (nie samolot).


KONIEC

[mas.uka]

piękne bajki, ma chłopak talent

[nangaparbat3]

teraz sie tlumacz, ze Twoj syn nie jest wielbladem