lily-evans01
17.12.12, 20:32
Poniższy post powstaje pod wpływem nerwów.
Ale może pisząc go się uspokoję, a przy okazji ktoś inny spojrzy świeżym okiem na to, jak sprawę rozegrać.
Córka, 6,5 roku, jest w I klasie. Bardzo dokucza jej pewien chłopiec, który również i dla reszty nie jest specjalnie miły, ale ją sobie "upodobał" szczególnie. Chodzi za nią, wyśmiewa, robi uwagi itp. Mam dziecko nadwrażliwe, spokojne, nie umiejące za bardzo bronić się przed agresją i wychowawczyni świetnie o tym wie.
Kiedy zaczepki tego chłopca przebrały miarę, tzn. targał córkę za mundurek szkolny, kazałam jej zgłosić sprawę wychowawczyni. Ona powiedziała, co i jak, a pani z chłopcem nie porozmawiała. Zaczepki się powtarzały. Poszłam więc osobiście, wyłuszczyłam sytuację. Pani zaczęła autentycznie robić teatralnie zdumione miny, stwierdziła, że córka nie skarżyła się na kolegę. Co jest nieprawdą, bo moje dziecko to taka skarżypyta i niestety najpierw poleci do nauczyciela, zanim komu co odpowie. W każdym razie babka poznała sprawę, miała to załatwić, tymczasem sytuacja dziś się powtórzyła. Córka zameldowała pani, co i jak. Po czym schodzą z klasą, córka mi wszystko opowiada, a pani na to, że Karolina nic jej nie zgłaszała. Naprawdę nie chce mi się w to wierzyć.
Schemat postępowania w tej szkole jest taki, że najpierw mówi się sprawcy "przestań, zostaw" itp., potem idzie się do nauczyciela. Córkę przetrenowałam na obie okoliczności, żeby dawała otoczeniu znać, co jej się nie podoba, z czym się nie zgadza itp. itd. Żeby byłą "asertywna", popularnie mówiąc. Nie widzę powodu i nie wierzę, żeby dziecko nie poszło i nie zgłosiło nic w swojej sprawie. Ona się tego chłopaka boi. Spasiony byczek, ukończone 8 lat, rocznikowo powinien być w II klasie. Poszedł na urodziny innego chłopczyka, to pierwsze, co zrobił na wejściu, to przywalił solenizantowi. Ot, kultura.
Widzę, że babka nas po prostu zlewa - ale jeszcze w dodatku wmawia, że nic o niczym nie wiedziała. Przestaję wierzyć, że jej poprzednia rozmowa z chłopcem w ogóle miała miejsce...
Zastanawiam się, czy iść jutro z pisemną skargą na wychowawczynię do dyrektorki, czy jeszcze poczekać. Mamunia chłopaka załatwiała nauczycielkom jakieś badania w szpitalu, może i ta pani z tego korzystała, no nie wiem już sama, co jest grane...
Dodam jeszcze, że szkoła działa pod szumnymi hasłami wychowawczymi, jest grubo płatna, pani dyrektor szczyci się tym, że nie ma agresji i patologii. Ha ha ha. LMFAO.
