Czy wszystkim rodzicom tak odbija ?

4

[bebepep]

18lipiec chce pobic rekord forum edziecko.
Wiec dam mu te satysfakcje.

5

[bebepep]

18lipiec chce pobic rekord forum edziecko.
Wiec dam mu te satysfakcje.

6

[bebepep]

18lipiec chce pobic rekord forum edziecko.
Wiec dam mu te satysfakcje.

1999 ;-)

[bebepep]

18lipiec chce pobic rekord forum edziecko.
Wiec dam mu te satysfakcje.

[mamamajki]

kilka razy czytałam Twoje wypowiedzi- wszystkie w tym samym tonie - nie znosisz
dzieci,ich rodziców,którym rzekomo odbija,denerwują Cię

dlaczego więc chcesz właśnie TU pisać - z matkami o dzieciach (jesteśmy na
forum DZIECKO)
możesz przecież przyjemnie porozmawiać o urodzie,o modzie,
jest też cały dział EDUKACJA
jest dział KUCHNIA
albo KULTURA

myślę,że coś znajdziesz - będziesz się lepiej czuła - po co się denerwować
tutaj?

Asia mama Mai(siedzącej przy stole)

[mogli26]

Jeżeli dzieci cię denerwują to po jakiego grzyba włazisz na to forum???Czy ty
normalna jesteś?

[18lipiec]

Dziewczyno!
A CZY TU SĄ DZIECI?

[iwonafilip]

ale przede wszystkim o dzieciach tu mowa!!!!!!!!

[andzia1976]

Wiecie co....mialam wlasnie napisac do 18lipiec to samo co przeczytalam w
waszych postach powyzej...mam dziwne wrazenie ze kobieta jest troche
niespelniona bo jesli nie lubi dzieci ,draznia ja to czemu siedzi na forum
edziecko i ciagle wszczyna jakies awantury... a moze to prawda ze ta Pani
jednak ma dziecko a to wszystko tu na forum bierze sie z czystej nudy i dla
poprawinia sobie humoru...no bo patrzac zdroworozsadkowo to ..nawet na wlasnym
przykladzie ...moge powiedziec ze nie majac dziecka nie siedzialam przeciez
na forum zajmujacym sie wlasnie takimi sprawami i nie bardzo obchodzily mnie
problemy mam...mialam mnostwo innych rzeczy do roboty ..dlatego cos mi tutaj w
postawie tej Pani nie pasuje

PRZECZYTAJCIE MÓJ POST....MOŻE POMOZEMY!!!!

[bea.bea]

[joanna666]

Jak czytam ten wątek, to przypomina mi sie moja koleżanka z poglądami podobnymi
do 18lipiec (też uważa, że wszystkie rozumy pozjadała, a nie ma pojęcia o
elementarnych sprawach).
Według niej dzieci są be (np. karmienie piersią to trzeci świat, wychowując
dzieci się głupieje), a sama dokarmia resztkami z kuchni bezdomne, osypane
parchami kotki po śmietnikach... I to jest szczyt estetyki i powołanie życiowe.
Chłe, chłe...

nie wszystkim bezdzietnym odbilo ;))

[wieczna-gosia]

Gdyby rodzicie z tych kilku opisanych przypadkow dali w dupe- byloby OK.
Dziecko wrzeszczy- w dupe. Skacze- w dupe. Piszczy- w dupe.

Dziecko po daniu w dupe wrzeczy, piszczy i placze a co bardziej ekstremalne
egzemplarze potrafia sie zrzygac w histerii, ale przynajmniej widac ze rodzice
wychowuja.

Rodzic nie dajacy w dupe, albo co gorsza szanujacy fakt ze przeciez sa u siebie
i poniekad dziecko moze zachowywac sie tak, jakby bylo u siebie to rodzic
pasywny.

Chcialam tu uswiadomoc co poniektorych ze dziecko nie jest tak prostym
mechanizmem jak przeuroczy zwierzaczek furby. Furby uczy sie angielskiego raz i
na zawsze a pogłaskany mruczy dziecko w procesie uczenia 1000 razy cofa sie
do momentu poczatkowego i 1000 razy testuje rodzicow na okolicznosci
przyzwolenia.

Poza tym- dziecko w gosciach to inne dziecko. Dzieci sie lubia popisywac. Nie,
bynajmniej nie chca spac wtedy grzecznie w lozeczku, ja tez bym nie chciala.
Wtedy piszcza widelcem po talerzu itp. I oczywiscie mozna wtedy przylac w dupe
czyli tez sie popisac przed goscmi, z oczywista swiadomoscia ze zadna to metoda
wychowawcza ) ale za to jaka spektakularna

Mam wiekszosc znajomych bezdzietnych. Przychodza do mnie, ja przychodze do
nich. Wiele razy zdarza sie ze jestem na krawedzi zmagan z popisujacym sie
dzieckiem. Na szczescie moi znajomi sa moimi dobrymi znajomymi i wtedy spiesza
mi z pomoca duchowa (co ty Gosia nie przejmuj sie) oraz konkretna (na zdanie ze
ciocia teraz poczyta ksiazeczke ciocia zamiast kopnac gowniarza w tylek, siada
i czyta a pozniej tak manewrujemy zeby dzieci sie choc troche odczepily).
Biorac pod uwage ze znajomi odwiedzaja nas chetnie, i my jestesmy zapraszani
tez chetnie to chyba uklad dziala.

Czyli nie wszystkim bezdzietnym odbija z tego wniosek ))

[joanka741]

Bardzo madrze napisałaś! popieram

[koleandra]

He he, czytam to wszystko i czytam... i mam oczy jak dwa spodki.
Ja mam tylko jedno dziecko, może jak będę miała więcej to dopiero zobaczę jak
to jest. Przy Waszych dzieciach moja córka to jest anioł, naprawdę.
Ktoś napisał, że rocznego dziecka nie da się wychować, a ja myślałam, że
dziecko wychowuje się od samego urodzenia. Noworodka można porównać do czystej
kartki papieru, którą w miarę upływania czasu się zapisuje. I nie odpuszcza
się, że teraz niech sobie żyje jak chce, a jak skończy dwa lata to się je
zacznie wychowywać. Wtedy rzeczywiście wyrasta na małego terroryste. Bunt
dwulatka - bo dopiero matka zauważyła, że dziecko jest okropnie rozpuszczone i
zaczyna jej to przeszkadzać i zabiera się za wychowywanie.

Z drugiej strony dziecko jest tylko dzieckiem, nudzi się z dorosłymi. Takie
roczne np. nie umie sobie wymyśleć samo zabawy na dłużej niż 10 minut.
Przeszkadza dziecku, że rodzice, którzy dotąd nosili, przytulali, śpiewali,
nagle zorganizowali sobie imprezę i nie zwracają na nie uwagi. Taki manewr nie
wyjdzie.

Mi nie odbiło.... ale teraz się zastanawiam nad jednym.... czy mi rzeczywiście
nie odbiło? czy moje dziecko jest wyjątkowo grzeczne? a może za wcześnie je
zaczęłam wychowywać?

[wieczna-gosia]

> Z drugiej strony dziecko jest tylko dzieckiem, nudzi się z dorosłymi. Takie
> roczne np. nie umie sobie wymyśleć samo zabawy na dłużej niż 10 minut.
> Przeszkadza dziecku, że rodzice, którzy dotąd nosili, przytulali, śpiewali,
> nagle zorganizowali sobie imprezę i nie zwracają na nie uwagi. Taki manewr
nie
> wyjdzie.
i poniewaz to rozumiesz- masz idealnie dziecko )
Poniewaz jak zaczyna zdradzac objawy znudzenia nie myslisz o nim glupi gowniarz
tylko wiesz ze sie nudzi.

Ja zauwazylam poza tym, ze im bardziej wyluzowane otoczenie tym idealniejsze
dzieci.
Jesli jestem z dobrymi znajomymi i dziecku zdarzy sie cos rozlac- to smiejemy
sie zespolowo, wycieramy i juz.
Jesli jestem w otoczeniu sztywnym rozlanie herbatki urasta do rangi "zle
wychowalas dziecko".

A tak ogolnie to sie z toba zgadzam ze dziecko sie wychowuje od urodzenia. I od
urodzenia sie je socjalizuje. Ale mowienie o wychpwanym badz niewychowanym 2
latku to paranoja> o 15- latku to rozumiem ) Najwet najlepiej ulozone dziecko
w sytuacji niecodziennej potrafi odwinac taki numer ze czapa z glowy spada ))

[mharrison]

Idąc do kogokolwiek w odwiedzibn akceptuję zasady panujące w jego domu czy mi
się one podobają czy nie. I tak, zdejmuję buty, jeśli gospodarz sobie życzy,
nie palę, nie otwieram okna, gdy jedna z moich cioć obawia się zapstrzenia
tapety przez muchy. Jesli nie jestem w stanie zaakceptować zasad panujących w
danym domu, umawiam się z tymi osobami w miejscu neutralnym: w restauracji, na
spacerze, w kinie itd.

Tak jest w przypadku właścicieli psów (wśród moich znajomych nielicznych ze
względu na długi czas pracy i w związku z tym skazaniem ich na długie, samotne
siedzenie w domu). Nie znoszę psów plączących się koło stołów, obgryzających
resztki mojego kotleta czy kurczaka w misce koło stołu, kładzenia pyska na
wyjściowym ubraniu, oblizywania, zapachu z pyska czy też ujadania pupila
zamkniętego w łazience czy innym pokoju. Tam po prostu nie chodzę.

Nie rozumiem natomiast wywożenia dziecka na czas wizyty gości z jego WŁASNEGO
domu. Lipiec, czy jak przychodzą do Ciebie goście oddajesz psa komuś z dalszej
rodziny czy studentowi z hufca pracy (jeśli taka instytucja jeszzce istnieje)?
Moje dziecko siedzi przy stole na wyskokim krześle, zjada obiad czy deser
(zalezy co serwuję) i idzie się bawić. Fakt, dzieci mam raczej bezproblemowe.

Owszem, wychowanie dziecka zaczyna się od jego urodzenia, lecz wymaganie by
jednoroczniak siedził jak trusia z zamkniętą buzią jest kuriozalne.

Pozdrawiam wszystkich.

magda

[michiko]

hufce pracy istnieją ale nie są przeznaczone dla studentów.

[joanka741]

mharrison no przeciez my gadamy z lipiec na zasadzie- gadał z ślepym o
kolorach),chyba szkoda gadać,specjalistka dobra w teorii,chciałabym ja w
praktyce ocenic,moze mnie zaprosi na kawe jak bedzie miec roczniaka?

[ja_goda]

Madra z Ciebie kobieta wieczna-gosiu! Czy moge sie zwracac po porady
wychowawcze? )). Pozdrawiam serdecznie!

[malgosia87]

>...marnuje sie w tyum watku gdyz jest zbyt zdrowy, zbyt rozsadny, twoje
>odpowiedzi zbyt logiczne a ty cala zbyt niemedialna.

>Sprzedaje sie wylacznie dialog:
>a: dzeci sa glupie wrzeszcza i rzygaja. Nigdy nie dopuszcze zeby moje takie >bylo
>b: ty durna krowa jestes

>

)))

Pozdrawiam,
Małgosia

[linusia_75]

Miałam się nie wypowiadać, bo lipiec po prostu nudna jest z 30 wątkiem na ten
sam temat, ale co tam ... słaba jestem, jak to nawiedzone matki .
Otóż człowiek to nie tylko wychowanie, pewne rzeczy także się dziedziczy. I to
o zgrozo, nie tak po prostu: mama i tata blondyni - dziecko też, mama lubi
śledzie - dziecko też, mama z tatą grzeczni jako anioły - dziecko też.
Temperament akurat wybitnie z tych dziedzicznych cech jest. Mądrzy a uczeni do
dziś się spierają co ma większy wpływ na człowieka i dogadać się nie mogą.
Dobrze, że są wśród nas takie autoryrety z bogatym doświadczeniem, co uciąć
sobie ręke dadzą, że z dzieckiem można jak lalką na baterie, z wyczeprującą
instrukcją obsługi; taki guziczek - taka reakcja, serwis pod adresem ...
Ano, przyjdzie kiedyś nam ta rękę odcinać.
linusia

[aha44]

wieczna-gosia napisała:

>
>
> Gdyby rodzicie z tych kilku opisanych przypadkow dali w dupe- byloby OK.
> Dziecko wrzeszczy- w dupe. Skacze- w dupe. Piszczy- w dupe.
>
> Dziecko po daniu w dupe wrzeczy, piszczy i placze a co bardziej ekstremalne
> egzemplarze potrafia sie zrzygac w histerii, ale przynajmniej widac ze
rodzice
> wychowuja.
>
> Rodzic nie dajacy w dupe, albo co gorsza szanujacy fakt ze przeciez sa u
siebie
>
> i poniekad dziecko moze zachowywac sie tak, jakby bylo u siebie to rodzic
> pasywny.
>
> Chcialam tu uswiadomoc co poniektorych ze dziecko nie jest tak prostym
> mechanizmem jak przeuroczy zwierzaczek furby. Furby uczy sie angielskiego raz
i
>
> na zawsze a pogłaskany mruczy dziecko w procesie uczenia 1000 razy cofa
sie
> do momentu poczatkowego i 1000 razy testuje rodzicow na okolicznosci
> przyzwolenia.
>
> Poza tym- dziecko w gosciach to inne dziecko. Dzieci sie lubia popisywac.
Nie,
> bynajmniej nie chca spac wtedy grzecznie w lozeczku, ja tez bym nie chciala.
> Wtedy piszcza widelcem po talerzu itp. I oczywiscie mozna wtedy przylac w
dupe
> czyli tez sie popisac przed goscmi, z oczywista swiadomoscia ze zadna to
metoda
>
> wychowawcza ) ale za to jaka spektakularna
>
> Mam wiekszosc znajomych bezdzietnych. Przychodza do mnie, ja przychodze do
> nich. Wiele razy zdarza sie ze jestem na krawedzi zmagan z popisujacym sie
> dzieckiem. Na szczescie moi znajomi sa moimi dobrymi znajomymi i wtedy
spiesza
> mi z pomoca duchowa (co ty Gosia nie przejmuj sie) oraz konkretna (na zdanie
ze
>
> ciocia teraz poczyta ksiazeczke ciocia zamiast kopnac gowniarza w tylek,
siada
> i czyta a pozniej tak manewrujemy zeby dzieci sie choc troche odczepily).
> Biorac pod uwage ze znajomi odwiedzaja nas chetnie, i my jestesmy zapraszani
> tez chetnie to chyba uklad dziala.
>
> Czyli nie wszystkim bezdzietnym odbija z tego wniosek ))
>
>
>Swięta racja.

Dzieci lubia sie popisywac!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[danik1]

wieczna-gosia napisała:

> Poza tym- dziecko w gosciach to inne dziecko. Dzieci sie lubia popisywac.

Oj cos o tym wiem!!! Bylismy ostatnio u znajomych i gdy Ci wlaczyli muzyke to
moj dwuletni synek, nawiasem piszac urodzony tancerz, odstawil taki popisowy
koncert, ze nikt nie rozmawial tylko patrzyl sie wlasnie na niego! Sprowadzenie
uwagi gospodarzy na inne tematy nijak nam sie nie udawalo, w ogole nie
reagowali, a dodam ze sa bezdzietni! Az sie boje pomyslec co o nas mowili po
naszym wyjsciu!!! Rodzice cofnieci w rozwoju??? Dziecko - rozpieszczony
bachor??? Przeprosic ich za nasza wizyte??? Juz sama nie wiem?!?!

Do Lipiec...

[kubusala]

Nie mam czasu przeczytac całej powyższej dyskusji, ale zapewne jest bardzo
ciekawa Powiem Ci tak:
kilka lat temu byłam na Sylwestra(prywatka w domu), jedna z zaproszonych par
przyszła z 3 letnim synkiem, choć zaznaczane było,ze to impreza bez dzieci. Ja
wtedy byłam bezdzietna, więc wyobrażasz sobie jak zareagowałam. mamusia 3-latka
co chwilę prosiła: nie przeklinajcie, nie palcie tyle, nie krzyczcie.Mały
szalał, skakał po łózku, w końcu wylał colę na piękny obrus. Tatus zwracał mu
uwage, a mamusia zwracała uwagę tatusiowi-czego chce od dziecka....
Dzis ja mam dziecko i powiem ci,ze tamten wieczór zapadł mi tak w pamięci, że
mam kilka zasad:
- na imprezy wieczorne, gdzie sie pije alkohol, pali papierosy, po prostu
dziecka nie zabieram, żeby go nie truć i nie truć znajomym.
- na imprezy dzienne, rodzinne, zabieram dziecko, ale zawsze jedno z nas sie
nim zajmuje, albo babcia.Jesli ktos chce go wziąsć na ręce i sie z nim pobawic,
prosze bardzo, ale sama nikomu dziecka nie wciskam.
Jestem kochajaca i przewrazliwiona na punkcie swojego dziecka mamusia, ale
musze miec świadomość, że nie dla wszystkich świat kręci sie wokół mojego
dziecka. a już opowiadanie godzinne o własnym dziecku wśród osób bezdzietnym
mnie rozwala!! Kogo to obchodzi!

To tyle

[mib28]

czesc 18 lipiec,
przeczytalam tylko 3 pierwsze wypowiedzi, nie chce mi sie dalej czytac,
zasmieje sie tylko glosno HA HA HA HA;
mamusie ktore przed urodzeniem wypowiadaja sie na temat wychowania dziecka sa
poprostu smieszne, bo nie maja zielonego pojecia na ten temat, pogadamy jak
urodzisz, i prosze nie kompromituj sie takimi wypowiedziami, bo czytajac je za
jakis czas- po urodzeniu bedzie ci poprostu glupio.
milego dnia, ciazy i wychowania dzieckA

Mib28

[kubusala]

Mib, nie chodzi mi tu o Lipiec, ale może czasami warto posłuchac opini osób
które nia mają dzieci. My zaślepione swoimi pociechami czasami zapominamy jak
to było kiedyś...Mi tez jako panience przeszkadzało jak czyjes dziecko na
imprezie puszczone samopas paprało tłustymi rękami moją spoódnicę.
Dzis ja jako matka zawsze jestem upaprana) ale dlaczego muszą byc inni? tylko
dlatego że moje dziecko jest na imprezie pępkiem świata?
Żyjmy i dajmy żyć innym aby dobrze się czuli w naszym towarzystwie.

[le_lutki]

Wiecie, jak czytam niektore posty e-mam wtym watku, to naprawde trace wiare w
cololwiek. O ile 18lipiec ma prawo prowokowac, a jej posty maja prawo
wyprowadzac kogos z rownowagi - o tyle w takim wypadku najlepiej jest ich nie
czytac niz pisac tak, jak pisza niektore z mam. Naprawde przebija z tego obraz
takiej nietolerancji wlasnie dla - ogolnie ujmujac- "niedzieciatych", i to
swiete oburzenie: Jak to? Jak moze ci sie nie podobac ze ci ktos zarzyga kanape
i zniszczy obrus? Przeciez to takie naturalne!
Mnie takie hasla przerastaja - naprawde. Sama jestem matka, ok dopiero 11
miesiecznego chlopczyka, bo na pewno mi to zostanie przypomniane, zeby
mnie "przyprowadzic do porzadku" odnosnie stazu macierzynskiego, ale slowo daje
po raz kolejny czytajac posty niektorych hiper-mamus bardziej sie
identyfikuje z 18lipiec, ktora dzieci w ogole nie ma, niz z tymi
przejawami "macierzynstwa" i egocentryzmu "matkoplokowskiego" ktore prezentuja
niektore mamy.
Po raz kolejny wiele z mam dalo dowod calkowitego braku dystansu, zrozumienia
dla innych, humoru.
Ciekawe, ze ja jakos staram sie pamietac (i pamietam) ze teraz obrzygana
systematycznie skorzana kanapa to dla mnie normal - zetrze sie i po sprawie, a
rozmowa o biegunce przy stole to w ogole szczyt sublimacji towarzyskiej, ale
jeszcze calkiem niedawno obydwie te sytuacje sprawilyby, ze szybko bym sie
pozegnala i wyszla. Dlaczego? Nie dlatego, ze bylam jakos szczegolnie
nietolerancyjna (czyt. "nienormalna" czy nienawidzaca dzieci - w ocenie
niektorych mam) tylko dlatego wlasnie, ze ich nie mialam i moje zycie
orbitowalo wokol czegos zupelnie innego. Dodam, ze dziecko chcialam miec "od
zawsze" i cudzymi rowniez lubilam sie zajmowac. Ale w granicach NORMY. A to
NORMA dla osoby bezdzietnej sila rzeczy sytuuje sie zupelnie gdzie indziej niz
dla rodzicow. Mam wrazenie, ze wiele z was o tym kompletnie nie chce pamietac.
Pozdrawiam wszystkich.

Uzupelnienie

[le_lutki]

Dodam, ze o ile 18lipiec faktycznie mowi o swoim przyszlym wychowywaniu dziecka
jak slepy o kolorach (bo takie jej prawo, przynajmniej ma jakas wlasna
koncepcje a jak bedzie to sie okaze), czyli przyznaje otwarcie (i w sposob
nieraz rozbrajajacy) ze nie wie, co to wychowywanie dziecka i co to jest byc
matka, o tyle Wy, niektore drogie mamy, zachowujecie sie wrecz identycznie
tylko w druga strone: wymazalyscie z pamieci jakie bylyscie zanim mialyscie
dzieci. Koniec, bylo, minelo, teraz jestesmy madre.
Ciekawe ile z Was w imie szalejacego instynktu macierzynskiego (?) czy
nieograniczonej wrecz wyrozumialosci dla blizniego (ktorej jakos sladowo Wam
teraz zostalo) od wczesnej mlodosci z usmiechem przyjmowalo wrzask cudzego
glodnego dziecka, albo fakt, ze przewrocilo sie biegnac z lodami jak ostatnia
fujara prosto na wasza nowa sukienke (ja spontanicznie w tej ostatniej sytuacji
mialam ochote trzepnac niezdare siostrzenice meza po tylku i nadludzkim
wysilkiem sie od tego powstrzymalam, zwlaszcza, ze jej matka nie widziala
problemu), albo z rozkosza potakiwalyscie i usmiechaly sie przy szesnastej z
kolei wzmiance o cudnej urody kupkach i nieprzecietnej inteligencji dziecka
kolezanki cioci Kasi, ktore wlasnie w tej samej chwili rysuje Wam po stole
kredkami...
Naprawde wtedy bylyscie takie tolerancyjne i wyrozumiale? NA samej podstawie
Waszych obecnych wypowiedzi smiem twierdzic, ze niekoniecznie...
Ja sama pamietam, ze moja szwagierka sie poplakala kiedys (a uswiadomiono to po
fakcie nam, ktorzy nic nie zauwazylismy - swiezo upieczeni rodzice) gdyz przez
dwie godziny wizyty mowilismy glownie o naszym uroczym bobasku i nawet nie
zauwazylismy, ze nie zapytalismy jak ona sie miewa i czy klopoty w malzenstwie
minely, ani jak sie miewa jej coreczka (ta sama wredna od lodow...).
Czulismy sie jak ostatni z ostatnich i staramy sie juz wiecej tego
nie "praktykowac" na innych.
Pozdrawiam

do le_lutki

[jaac]

od dobrych paru miesiecy jestem na forum eDziecka, ale do tej pory bylam tylko
czytelnikiem. to Twoj post sprawil, ze postanowilam cos napisac. niestety, nie
napisze tu nic od siebie, poniewaz mysle dokladnie to samo, co Ty. nic dodac,
nic ujac.
szkoda, ze tak malo jest wypowiedzi w tonie podobnym do Twojego.
pozdrawiam Cie!
18lipiec tez pozdrawiam
jaac

[mama_radka]

Jak czytam niektóre wypowiedzi to ręce mi opadają. Sama jestem mamą roczniaka a
dokładniej będzie miał roczek 17 września i co nie co wiem na temat taakich
dzieci, a przynajmniej mogę się wypowiedzieć znając moje dziecko. Więc po
pierwsze dziecko i można i nawet trzeba wychowywać od początku, to bez dwóch
zdań, ale niestety taki roczniak nawet jak rozumie to jest przekarny - robi
wszystko odwrotnie - ile razy mówię mu żeby nie pukał łyżeczką o ekran,a tu na
chwilę przestanie, a za chwilę to samo i takich przykładów można mnożyć. Także
takie dziecko mimo, że wychowywane od początku nie chce, może nie potrafi
zrozumieć że czegoś nie wolno. A ponadto mój brzdąc nalezy do żywych dzieci i
to bardzo i nie jest w stanie usiedzieć choć chwili na 4 literach - niestety -
a tak barzo bym chiała, on cały czas musi być w ruchu i co ja mam zrobić z
takim dzieckiem - przeecież nie przywiążę go, no nie? A przecież, nie tylko
rodzice wychowują dziecko, duży też wkład mają w todziadkowie. i to że czasmi
narzekam na teściów, bo z nimi mieszkam, kiedy zajmują się moim dzieckeim, to
po prostu ma uzasadnienie, bo kiedy ja coś zabraniam synkowi teście pozwalają,
więc czego można się spodziewać od rocznego dziecka, że będzie wyciągał wnioski
i wiedział co ma robić? Już nie wspomnę,że kiedy ja matka nie pozwalałam - jak
synek był mniejszy - aby brać co chwile na ręce synka, i wyciągać go złózeczka
to teściowie brali, a teraz jestmoże nie tyle co rozpieszczone, to nie potrafi
być sam choć prze chwilę. I co mam go zamnknąć w drugim pokoju gdy jest jakaś
impreza? żeby cały czas płakał? Czasami mogę go zostawić z babcią, ale przecież
ona ma też swoje sprawy i nie zawsze może się nim zająć. i jeśli ktos mówi że
można wychować roczne dziecko, aby było grzeczne to niech sam sie zastanowi czy
bedąc rocznym dzieckiem też siedziało jak trusia? Takie roczne dzieci są
nieprzewidywalne... Codo dawania dziecka gościom jestem przeciwna, bo nie po to
przyszli aby się zajmować bobasem - no chyba, że chcą - nic na siłę. Oczywiście
rozmowa też nie składa się tylko z jednego tematu - dzieci, choć nie ukrywam,
że co nie co coś tam się powie, o że Radek potrafi coś tam nowego zrobić, ale
są to pojedyńcze zdania i tyle...

popieram

[merlott]

z gory przepraszam, ze nie czytalam calej dyskusji, tylko post 18lipiec.
calkowicie popieram. Mam dziecko, 4,5 miesiaca, owszem, nie da sie uniknac
tego, ze troche zwariowalam na jego punckie, ale..

dobrze pamietam, gdy nie mialam dziecka, gdy odwiedzalam swoja kumpele, z ktora
widze sie raz na pol roku i gdy slyszalam tylko o pieluszkach. co mnie to
obchodzi?? i tak samo z druga kolezanka i trzecia. i obiecalam sobie jeszcze
jak bylam w ciazy, ze nie mam zamiaru katowac swoich przyjaciol.

cieszmy sie swoimi dziecmi, rozmawiajmy o nich z tymi, ktorych to interesuje,
ale miejmy tez przestrzen w naszym zyciu nie wypelniona dziecmi! uwazam, ze
jest to absolutnie niezbedne

[jokrru]

chcę się odnieść jedynie do postu głównego,
nie do całej burzliwej dyskusji.

Cały problem polega na tym, że niektórzy rodzice
po prostu nie potrafią zrozumieć, że oprócz nich
samych nikogo innego ich dziecko nie zachwyca.
I tu nie ma znaczenia czy jest to osoba bezdzietna,
czy mająca jedno czy więcej dzieci,
bo ta bezdzietna nie widzi w tym nic ciekawego,
a ta z dzieckiem już ten etap rozwoju własnego dziecka przeżyła
lub właśnie przeżywa.
Kiedyś też wielokrotnie zastanawiałam się co stało się z tymi
fajnymi ludźmi....
teraz już się nie zastanawiam, ot przestaję się spotykać i tyle.

Ważne aby samemu wyciągnąć z tego wniosek na przyszłość
i jak już, 18lipiec będziesz miała własne dzieci
nie zanudzać nimi znajomych.
Ja przeszłam dłuuuugą lekcję pt.
jak ze znajomymi nie należy rozmawiać o dzieciach
i myślę, że sama jak dotąd (a dzieci mam dwoje)
błędów moich BYŁYCH znajomych nie popełniłam.

Śmieszy mnie natomiast gdy tu na tym forum przeznaczonym wyłącznie do spraw
związanych z dzieckiem
ktoś stawia zarzut, że my to tylko o dzieciach i dzieciach.

Pozdrawiam,
K.

Mi odbija połowicznie ;-)

[milarka]

Rozmów o kupkach i o zupkach nie uznaję (no chyba, że potrzebuję przepis ).
Mojego dziecka nikomu do łap ani na kolana nie wciskam (zresztą akurat trafił
mi się taki aspołeczny, co to jak go ktoś nie z najbliższego otoczenia bierze
na ręce to płacze i się wyrywa).
Natomiast uważam, że podczas imprez mój synek ma jak najbardziej prawo zasiąść
przy stole razem ze wszystkimi, żeby coś zjeść, a jak zje to idzie się bawić.
Miejsca do zabawy nie organizuję w osobnym pokoju, bo chcę mieć małego na oku,
a poza tym ma prawo posiedzieć sobie z nami w pokoju. Aha, synek ma akurat
roczek - naprawdę ciężki wiek!!!!!! I nie chce mi się dodawać już ani słowa na
temat złego lub dobrego wychowania rocznych dzieci - bo to totalna bzdura.
Moi znajomi są też dzieciaci, więc się rozumiemy nawzajem. No ale jak zapraszam
ich do siebie, to nie mówię, że sobie spokojnie pogadamy - hi, hi, hi - o tym
mogę tylko pomarzyć. Jak chcę pogadac na spokojnie to umawiam się na spacer,
albo bez dziecka.

[magdazaw]

wiesz co, sama mam roczne dziecko, ale zgadzam się z Tobą w 100% !!!! dziecko
nie powinno siedzieć z dorosłymi, no chyba, że są też inne tak małe dzieci.
Magda

Jeszcze jedna rzecz.

[koleandra]

Chciałam zwrócic uwage na jeszcze jedną rzecz. Lipiec pisze - nie przepadam za
dziećmi, potem pisze, ze ganiała się z 3-latką. Wniosek z tego jest taki:
Nie można powiedzieć - lubię dzieci albo nie lubię dzieci, albo zapytac
kogoś "czy lubisz dzieci?" bo to tak samo jakby zapytać "czy lubisz ludzi?".
Można niektórych ludzi lubić, a innych nie, to samo z dziećmi, każde dziecko
jest człowiekiem i albo sie je lubi albo nie - to zależy od cech charakteru.

[beata32]

Nie chciało mi się czytać wszystkich odpowiedzi, więc mogę się powtórzyć.

Jesteś na tym forum jakiś czas wiec chyba odpowiedź na Twoje pytanie jest
bardzo prosta. Tak, wszystkim rodzicom 'odbija', nigdy nie jest się już osobą
sprzed posiadania dziecka. Po prostu jak się jest rodzicem 1-roczniaka i jest
on w domu nie da się tego nie zauważać.

Znając dobrze swój stosunek do dzieci - oczywistym jest, że niepotrzebnie
poszłaś na takie spotkanie. Trzeba było na forum rzucić temat, czy masz się
wybrać. Pierwsza bym Ci odpowiedziała, że odpuść sobie. Łatwo mi by było sobie
wyobrazić jak świetnie byś się bawiła na takim spotkaniu. (Chyba raczej Ciebie
wyobraźnia tym razem zawiodła - jak widać nie jest to jedynie przypadłość
charakterystyczna dla rodziców). Jeśli już poszłaś i Ci się nie podobało
należało wyjść po 30 min pod byle pretekstem. Nie rozumiem po co na własne
życzenie tak się nas sobą znęcałaś.

Chyba że po to, żeby mieć kolejny poczytny temat.

Pozdrawiam

a gdzie problem?

[judytak]

może mi się odbiło ;o) bo go nie widzę...

dzieci mam od lat dziesięciu
każdy, kto mnie zna na tyle, że go zapraszam, mniej-więcej się orientuje, ile i
jakiej wielkości dzieci mam :o)
jak kogoś zapraszam, to informuję, że np. "kładziemy dzieci spać około 20-tej"
i czekam na sugestie - jedni wolą przyjść wcześniej, inni później...
czy są goście, czy ich nie ma - w "przepisowym" czasie idę na góre i kładę
dzieci (mycie, bajeczka, razem 20-30 min.), mąż zostaje z gośćmi (albo
odwrotnie)

nie wysyłam dzieci do innego pokoju, bo się ich nie wstydzę :o)
swoich gości też się przed dziećmi nie wstydzę - nie są wulgarni, nie
przeklinają, a papierosy palą na tarasie - tam mam popielniczki, w domu u mnie
się nie pali i już
nie wciskam dzieci nikomu, bo i po co
nie rozmawiam z gośćmi o swoich dzieciach, a już zwłaszcza nie o ich problemach
zdrowotnych (o swoich problemach zdrowotnych też nie...)
moje dzieci nie wylewają napoje częściej, niż moi goście ;o)
roczniak chodzi w pieluchach, i nie ma szansy, że kogoś obsika ;o)
zawsze mogę dziecku dać plastykowy talerz i plastykowy widelec ;o)

nie widzę, dlaczego miałoby komuś przeszkadzać, jeśli roczne dziecko siedzi u
mnie na kolanach, kiedy rozmawiamy, i czasami też wtrąci swoje trzy grosze
nie widzę, dlaczego miałoby komuś przeszkadzać, jeśli przedszkolak buduje zamek
z klocków w rogu pokoju, w którym dorośli biesiadują, czasami podchodzi do
stołu i bierze sobie kawałek ciasta...

taki system funkcjonuje u mnie bez zgrzytów tak przy spotkanich rodzinnych, jak
przy spotkaniach typu "nocne Polaków rozmowy", jak i na imprezie sylwestrowej z
śpiewami, tańcami, albo na stypie na 40 osób...

poza tym:
owszem dzieci wychowuje się od urodzenia,
ale efekty i wymagania są zależne od wieku
i jeśli ktoś pamięta, jak się zachwywał w wieku 12 miesięcy, to jest pewnie
kosmitą, bo ludzie tego nie pamiętają...

pozdrawiam
Judyta

[jokrru]

Nie problem w tym, że dzieci są i mają swoje święte prawa:
bawić się, jeść przy stole, łobuzować itd.
ale w tym, że zaślepieni rodzice każą się innym tym wszystkim zachwycać.

Nie problem w tym, że dziecko uczestniczy w rozmowie,
ale, że cała dyskusja toczy się na temat dzieci.

Jast jasna sprawa, że jak idę do kogoś, kto ma w domu szczeniaka,
to profilaktycznie zakładam nieco gorsze buty,
ale wściekła byłabym gdyby gospodarz tymi
butami rzucał do psa z poleceniem: aport!

Jest jasne, że jak odwiedzam kogoś kto ma w domu trójkę
dzieci w wieku 1 - 5 lat i do tego dochodzi mój syn (4 lata)
i córka (7 miesięcy), to raczej spokojnej rozmowy przy kawce nie mogę
oczekiwać,
ale gdyby owa koleżanka chciała opowiadać
non stop o własnych dzieciach (tak jak robiła to inna mama rocznego dziecka)
to musiałabym chyba siedzieć u niej co najmniej tydzień,
aby wszystkiego wysłuchać,
a tak,
pogadamy, co się da, pobawimy się z dziećmi co się da
i chętnie spotykamy się kiedy się da,
a z tamtą mamą roczniaka,
to już raczej za bardzo "nie ma kiedy".

Pozdrawiam,
K.

[danik1]

18lipiec napisała:

> Nudzilo mnie to ,męczylo i ogólnie wyszłam z imprezy wkurwiona.
> Nie lubie takich tematów.


Radzilabym Ci nie uzywac wulgaryzmow!!!
>
> Gdzie jest szacunek dla gości? Gdzie się podziali ci fajni ludzie "sprzed "
> dziecka? Dlaczego rodzicom brakuje wyobrażni?

To Tobie brakuje wyobrazni, skoro nie potrafisz sobie wyobrazic zycia z
dzieckiem! Domagasz sie tolerancji, okaz ja sama!!!
>
>

[le_lutki]

No tu Danik to przegielas na calej linii, jak dla mnie.
Jak mozna sobie WYOBRAZIC zycie z dzieckiem (ktorego to wyczynu domagasz sie od
18lipiec)?? Ja, ktora od lat o dziecku marzylam nie potrafilam sobie wyobrazic
nawet cienia tego, co obecnie przezywam (mimo szczerych checi) a to, co sobie
wyobrazalam ma sie do rzeczywistosci jak mucha do slonia. I taka jest
rzeczywistosc- dopoki sie macierzynstwa nie przezyje, dopoki sie od dziecka
nie "zglupieje" (uzywam tu sformulowania niektorych osob to sie nic nie wie
i nic sobie nie mozna WYOBRAZIC.
Za to matki przezyly (i to w duzej mierze calkiem niedawno) co to znaczy byc
wolnym, niedzieciatym i to one jakos powinny miec latwiej w te strone, a
zamiast tego cierpia na zbiorowa amnezje.
Pozdrawiam

łatwo przychodzą Ci uogólnienia le_lutki

[jokrru]

le_lutki napisała:


> matki
> cierpia na zbiorowa amnezje.

Ja tam nie cierpię na tę przypadłość.
Pozdrawiam,
K.

[le_lutki]

Hej jokkru,

moja "zbiorczosc" odnosila sie do matek "w duzej mierze", nie wszystkich co do
jednej - staram sie to podkreslac w moich mailach, ale jesli i tak poczulas sie
urazona to sorry!

pozdrawiam

[jokrru]

witaj le_lutki,
urażona się nie poczułam ))))))

Ale przyznasz, że napisać: matki
bez: niektóre, prawie wszystkie,
oznacza: wszystkie.

))))))

To na pewno moja wina: przewrażliwienie na punkcie kwantyfikatorów,
takie zboczenie zawodowe.
Pozdrawiam,
K.

[triss_merigold6]

"Spróbuj sobie wyobrazić". No sorry ale jak można sobie wyobrazić ciążę (poza
przymocowaniem np. plecaka do brzucha)? albo życie w wielodzietnej rodzinie w
byłym pgr? albo jazdę konną jeśli ktoś w życiu nie jeździł?
Argument idiotyczny i o tyle nietrafiony, że każda matka była kiedyś bezdzietna
i chyba nie dostała nagłej amnezji po porodzie.

Do le_lutki!!!

[danik1]

danik1 napisała:

> 18lipiec napisała:
>
> > Nudzilo mnie to ,męczylo i ogólnie wyszłam z imprezy wkurwiona.
> > Nie lubie takich tematów.
>
>
> Radzilabym Ci nie uzywac wulgaryzmow!!!
> >
> > Gdzie jest szacunek dla gości? Gdzie się podziali ci fajni ludzie "sprzed
> "
> > dziecka? Dlaczego rodzicom brakuje wyobrażni?
>
> To Tobie brakuje wyobrazni, skoro nie potrafisz sobie wyobrazic zycia z
> dzieckiem! Domagasz sie tolerancji, okaz ja sama!!!
> >

Nie uwazam, zebym przegiela tym postem, wszak 18lipiec nic innego nie robi jak
wlasnie wyobraza sobie jak powinno zachowywac sie roczne dziecko, a na
odpowiedzi matek, ze niektorych zachowan dziecka poprostu nie da sie
przewidziec, lapie sie za glowe i posadza je o brak stanowczosci w wychowaniu
itp. zamiast zweryfikowac swoje teorie a tym samym rozwinac wyobraznie!!!
To jest jak juz to ktos wczesniej okreslil, gadanie ze slepym o kolorach!!!

[le_lutki]

Gwoli scislosci - to ja wlasnie pisalam o slepym i kolorach. I sama
potwierdzasz, ze tak jak slepy nie moze rozprawiac o kolorach ze znajomoscia
rzeczy, tak 18lipiec nie moze rozprawiac ze znajomoscia o macierzynstwie, bo go
nie przezyla. Co nie znaczy, ze nie moze w ogole o nim rozprawaiac. Swoje
teorie bedzie mogla zweryfikowac kiedy matka zostanie. Gdyby je weryfikowala
teraz - i to na podstawie cudzych postow - swiadczyloby to, ze jest co najmniej
niedojrzala.
i nadal nie rozumiem jak mozna sobie "rozwinac wyobraznie" i WYOBRAZIC sobie
macierzynstwo. Sorry, widocznie ja tez nie z tych - bo jak juz wspominalam za
Chiny nie bylam w stanie sobie wyobrazic co to macierzynstwo, a raczej
wyobrazalam sobie rzeczy troche odbiegajace od realiow.
To cos takiego jak wyobrazac sobie, ze sie jest wielbladem
Za to nie musze sobie wcale wyobrazac jak reagowalam na cudze dzieci w mlodosci
(zwlaszcza rozwydrzone dzieci) - bo to przezylam nie tak dawno.
Pozdrawiam

[danik1]

Teraz ja nie moge zrozumiec jak mozna nie potrafic sobie czegos wyobrazic!!!
Mozna nie wiedziec jak to jest byc, np. matka skoro sie nia jeszcze nie jest
lub wielbladem skoro sie nim nigdy nie bylo i nie bedzie, ale wyobraznia to co
innego!!! Wyobraznie rozwijamy poprzez kontakt z innymi ludzmi (miedzy innymi).

[le_lutki]

To widocznie ja jakas ulomna jestem, danik, mimo szczerych checi nie bylam w
stanie sobie wyobrazic macierzynstwa, tak jak nie umiem sobie wyobrazic, ze
smakuje papieros, co oznacza byc cpunem, jak to jest poleciec w kosmos itp.
Umiem sobie wyobrazic natomiast co to znaczy sie upic, co to znaczy stracic
bliska osobe, jak to jest jak cudze dziecko mnie wyprowadza z rownowagi - bo to
przezylam.
Nie moge wymagac od innych czegos, czego sama nie potrafie, sorry.

[danik1]

To chyba dobrze, ze jestesmy inne, bo gdyby kazda z nas na tym forum myslala
tak samo to byloby nudno, a tak to mozemy dyskutowac!!!
Ciesze sie, ze moglysmy wymienic poglady bez obrazania sie, co nie czesto
zdarza sie na tym forum!!!

[p_swiat]

Odpowiem Ci tak - mogłaś wyjść wcześniej jak tak bardzo było ci źle.
Jaka Ty byłas jak miałaś rok?? pewnie cicha ułozona , a może siedziałaś sama w
pokoiku czytałaś bajeczki , a podana kolacyjke pałaszowałaś widelcem??
Zapytaj swoich rodziców jakie są dzieci mające rok i troszke wiecej

[ala_willa]

lipiec chciałaś zrobić wrażenie tym przekleństwem?po co wogóle przeżywasz jakąś
imprę która ci nie odpowiadała?pół życia by mi zeszło na pisanie tutaj,co mi się
nie podoba w tym jak inni wychowują swoje dzieci,a już na takie bzdety..nie
szkoda ci czasu?

[bea.bea]

juz samo to , że zostajesz rodzicem to jak wejście na trampolinę....potem
skok ...i nie wiesz gdzie spadniesz....albo odbijasz
sie...odbijasz ...odbijasz......i tak ci zostaje ))

[milka_milka]

Kiedyś już pisałam, ze twoje opinie sa warte ZERO. Jak będziesz miała dziecko,
to będziesz mogła pisać o dzieciach i być może będą to wypowiedzi wiarygodne.

[le_lutki]

Jak to nie wiarygodne?? Opinia niedzieciatej o wlasnych odczuciach ma byc
niewiarygodna??
Rozmumiem, ze gdyby jako niedzieciata wczula sie w role matki, "wyobrazila
sobie" jak to jest, i w zw z tym tchnela tolerancja na odleglosc - to bylaby
bardzo wiarygodna, tak?
Koniec swiata... Ja bym sobie raczej pomyslala, ze chce sie za wszelka cene
przypodobac, podlizac i ... ze pisze jak slepy o kolorach.

cieszy mnie ta dyskusja

[iwcia75]

dzieki niej bede uczulona na pewne sprawy, jak odwiedziny u znajomych czy
znajomych u mnie,gdy juz dziecko bedzie na swiecie.
nie chce tutaj nikogo obrazic,ale wydaje mi sie,ze z dziecmi jest tak,ze
niektore sa mile i lubiane przez wszystkich(te z mniej kłopotliwym
charakterem), a inne sa po prostu uciazliwe. wszystko zalezy,jakie dziecko
spotkamy u gosci. swoje wlasne kochamy jakie by nie bylo,ale obce albo nam sie
podobaja albo nie. kazde obce na dluzsza mete jest uciazliwe,chocby najmilsze.

[iwles]

Śmieszą mnie przyszłe mamusie (zresztą sama taka byłam), które są pewne, jak
będzie wyglądąc ich macierzyństwo
Co będa robić, czego nie będą robić, na co dziecku pozwolą itp. szczególnie,
kiedy dotyczy to n i e m o w l a k a.
Kochane przyszłe Mamusie!! - to wszystko bierze w łeb !! dziecko jest
indywidualnością i to ono ustawia nam życie w większym stopniu niż my jemu
(zwłaszcza w pierwszych 12 miesiącach).

Ps. Lipiec, idąc do tych znajomych miałas chyba ze sobą jakiś prezent dla
dziecka?

[jokrru]

iwles napisała:

> Śmieszą mnie przyszłe mamusie (zresztą sama taka byłam), które są pewne, jak
> będzie wyglądąc ich macierzyństwo

Chyba całkiem nie zrozumiałaś wypowiedzi poprzedniej.

Ja tam uważam, że dobrze uczyć się na błędach innych i wyciągać
wnioski.

więc myślące przyszłe mamy/babcie/studentki/emerytki/itd.
nie śmieszą mnie.
Pozdrawiam,
K.

[aha44]

Uczenie sie na błędach innych jest kompletnie niemożliwe.Czysta retoryka.Pa

[jokrru]

aha44 napisała:

> Uczenie sie na błędach innych jest kompletnie niemożliwe.

Zapomniałaś dodać:
"dla mnie"

Pozdrawiam,
K.

[aha44]

jokrru napisała:

> aha44 napisała:
>
> > Uczenie sie na błędach innych jest kompletnie niemożliwe.
>
> Zapomniałaś dodać:
> "dla mnie"
> Otóż ,nie zapomniałam , ale jesli Ci to sprawi przyjemność to niech
będzie .Pozdrawiam równie serdecznie.
> Pozdrawiam,
> K.

[iwcia75]

dla mnie uczenie sie na obcych błedach jest mozliwe i to jak najbardziej. moze
wynika to z moich zdolnosc do empatii. czuję,jak czuje sie ktos,kto popelnil
błąd.

[iwles]

jokrru napisała:

> iwles napisała:
>
> > Śmieszą mnie przyszłe mamusie (zresztą sama taka byłam), które są pewne,
> jak
> > będzie wyglądąc ich macierzyństwo
>
> Chyba całkiem nie zrozumiałaś wypowiedzi poprzedniej.
>
> Ja tam uważam, że dobrze uczyć się na błędach innych i wyciągać
> wnioski.
>
> więc myślące przyszłe mamy/babcie/studentki/emerytki/itd.
> nie śmieszą mnie.
> Pozdrawiam,
> K.

Moja wypowiedź nie dotyczyła wypowiedzi iwci, lecz lipca, która już teraz tak
wiele wie na temat swojego dziecka, którego zreszta nawet w najbliższym czasie
nie planuje.
Po prostu odpowiedziałam akurat na ostatni post, bo nie chciało mi się wracać
do początku. Mój błąd, sorrrrrrrrrrry

[j-p]

Przeanalizowalam Twoje wypowiedzi, rowniez ta. Wniosek? Jestes osoba absolutnie
aspoleczna, nie masz zielonego pojecia o czym mowisz, piszesz. Jak mozesz w ten
krytykowac zachowanie dzieci, jezeli sama swoim zachowaniem na forum dajesz do
zrozumienia, ze niewiele od nich odbiegasz. Owszem jestes elokwentna, akurat
braku tej umiejetnosci nie moge Ci zarzucic.
Napisalas kiedys, ze rodzice tak Cie wychowali, ze wiedzialas kiedy i gdzie
mozesz sie odezawc, ze nie bylas rozwrzeszczanym dzieckiem, etc. Chyba juz
zapomnialas o tych naukach, bo widze, ze tu na forum dajesz sobie upust
i "odzywasz" sie, choc tak naprawde nie do konca wiesz w jakiej sprawie.

[elmira_k]

Nic dodać nic ująć :0)

[j-p]

Mozna by jeszcze dodac. Dziecko to nie maskotka, to maly czlowiek, dla ktorego
w pierwszym okresie zycia krzyk i placz to jedyna forma przekazu swoich mysli i
potrzeb. Dziecko wierci sie, biega i zachowuje inaczej niz dorosly, bo wynika
to z niedojzalosci jego UN oraz budowy miesni i kosci. Jezeli Lipiec tegop nie
wie i nie rozumie, to oznacza tylko jedno, ze jest mocno ograniczona / i sama
przypomina male dziecko, ktore niewiele jeszcze rozumie/, a to w Jej wieku jest
raczej p/wskazaniem.
Lipiec, ja nie jestem typowa Matka Polka, ale mam do Ciebie osobista prosbe,
szanuj istoty ludzkie, rowniez te najmniejsze, bo ich rozumki sa jak tabularazy
i im czesciej na swej drodze, beda spotykac takie osoby jak Ty, ktore zachowuja
sie w stosunku do nich jak autsaiderzy, to niestety dzieci rowniez naucza sie
takiego zachowania oraz stosunku do wszystkich. Dzieciom nalezy dawac przyklad,
jak najlepszy przyklad. Ten obowiazek nie spoczywa tylko na rodzicach, ale na
calym spoleczenstwie.

[bw_bw]

dziewczyno to tobie odbia albo masz problemy ze soba!!!!!!!!! owszem moze twoi
znajomi troche przesadzili z tym dzieckiem ale ono ma TYLKO ROK i nie mozna
wymagac od niego zeby sie dobrze zachowywało przy stole . z reszta pogadamy jak
ty bedziesz miala dziecko. a na razie pomysl nad tym

[ania_53]

W mojej rodzinie też byłosporo dzieci, miały osobny stolik.Pamiętam jednak, że
ja ze swym rodzeństwem siedzieliśmy wspólnie z dorosłymi jednak umieliśmy się
zachować.

[mamania]

ania_53 napisała:

> W mojej rodzinie też byłosporo dzieci, miały osobny stolik.

to też dobre, co bardziej kulturalni powinni ich jeszcze
w łazience zamykać
kto to widział, żeby dziecko z dorosłymi przy stole siedziało
to prawie to samo, co prosiaka posadzić przy białym obrusie


>Pamiętam jednak, że
> ja ze swym rodzeństwem siedzieliśmy wspólnie z dorosłymi jednak umieliśmy się
> zachować.

ooooooo, to ewenement
wiekszość dzieci to dzikie małpoludy niegodne sie kulturalnym dorosłym na oczy
pokazywać
dobrze że trafiaja sie jednak wunderkindy, które potrafią normalnie zjeść i nie
wywoływać obrzydzenia i oburzenia u dorosłych
dawno to było? może teraz już takich nie ma ...

[iwles]

ania_53 napisała:

> W mojej rodzinie też byłosporo dzieci, miały osobny stolik.Pamiętam jednak,
że
> ja ze swym rodzeństwem siedzieliśmy wspólnie z dorosłymi jednak umieliśmy się
> zachować.


Gratuluję tak wspaniałej pamięci !!!!!

Też chciałabym pamiętać swoje przeżycia, gdy miałam roczek......... no bo chyba
zauważyłaś, że główny temat dotyczy właśnie rocznego niemowlaka, a nie
starszych dzieci...

[kasiakropka]

A co byś powiedziała na to? mam kuzynkę któta ma córkę ok 20 lat i dostała sie
na medycyne i wyobraź sobie jak ona terroryzuje nas swoją córeczką? Cały czas
biadoli tylko o niej i jej studiach i na inne tematy się z nią już nie
porozmawia.Jakiś czas temu zmarł mi ojciec i nawet na konsalacji jak wszyscy
byli zmartwieni nawet nie umiała się pochamować a to juz był szczyt. Myśle że
powinny być otwierane takie kluby coś w rodzaju AA, bo tym ludziom naprawde
odbija.Oni wpadają w obsesje na punkcie swoich dzieci. Fajnie ze posunełaś ten
temat