Życie na uboczu

[aurinko]

Chciałabym tak mieszkać. Niestety mieszkam w centrum dużego miasta.

[gazeta_mi_placi]

Przedszkole (dwa przedszkola nawet) - 5 minut spacerkiem.
Szkoły - 5 minut spacerkiem.
Poczta - poniżej 5 minut spacerkiem
Biedronka - 7 minut spacerkiem
Basen (i tak nie korzystam) - 10 minut spacerkiem
Kino - trochę gorzej, najbliższe 20 minut piechotą, samochodem z 5 minut.
Teatr (i ta nie chodzę) - najbliższy do 10 minut spacerkiem
Galeria handlowa - 15 minut spacerkiem, ale inne sklepy i odzieżowe i spożywcze i specjalistyczne są dużo bliżej.
Najbliższy spożywczak - za rogiem.

[volta2]

czy te odległości są podane powrotne?

czy masz 30 km na basen w jedną a potem jeszcze 30 km powrotu?

bo jeśli to w jedną mańkę, to trochę słabo - o ile teatr czy kino(ja mam w domu) czy galeria są mi doskonale obojętne - bo nie bywam zbyt często - o tyle szkoła(podstawowa?) z której dzieciak nie ma jak wrócić na nogach/rowerze to już dla mnie spora przeszkoda... - tak, to przeszkadzałoby mi najbardziej...

druga rzecz - paliwo i konieczność posiadania 2 aut.

[barbara.borowiec]

No niestety, to w jedną stronę jest.

[ophelia78]

w przypadku tego, co opisujesz, "na uboczu" to jest potężny eufemizm

[moofka]

w przypadku tego, co opisujesz, "na uboczu" to jest potężny eufemizm big_grin
_____________________
no chyba, to ja myslalam, ze na uboczu mieszkam, ale ja mam do szkoly 4 km, do basenu 5, a do biedronki z 500 metrow
przeszkadzaja mi zaby wskakujace do kuchni, jak weranda za dlugo otwarta
i ze jak wieczorem wracamy z treningu to dziki po drodze harcuja
dzieciakom - brak podworka jednak
niby dzieciaki sa i zapraszaja sie do przystrzyzonych ogrodeczkow, ale to nie to samo co latanie miedzy blokami z chlopakami

[memphis90]

Konieczność odwożenia potomstwa na zajęcia/spotkania/do kina/do CH i konieczność przywożenia ich z powrotem o dziwnych porach. Ja mieszkam na wsi, ale do miasta jest kilka km, jest autobus, więc w przyszłości dzieciarnia będzie w miarę samowystarczalna.

[malwa51]

Mieszkm podobnie, tylko ze nie w Polsce, wieksza czesc zycia spedzilam w miescie. Do pracy mam 60/70km w jedna strone. Nie mam do dyspozycji auta, ani prawa jazdy, w Polsce mialam rower. Tu niby tez mam, ale nie uzywam w sumie, po lesie nie bede jezdzic
poczta - jest w spozywczaku, przywozi maz jak trzeba
pizza - nie bywamy, maz czasem kupuje na wynos
basen-nie bywamy, blizej jest jeziorko
kino - nie bywamy
teatr -takze nie
galeria - tez nie

Maz przywozi zamowiony urzednio obiad, z lokalego spozywczaka nie korzystamy - male zakupy robie ja przy okazji przesiadki w duzym miescie albo -jesli trzeba uzupelniac zapasy -maz w hipermarkecie, ja kupuje max do 3 kilo na reke. W galerii bywam tylko przy okazji przechodzenia z jednego przystanku na drugi.

Przeszkadza mi w sumie tylko wiatr w kombinacji z deszczem, bo do przystanku mam z jakies 1.5 km. I jak tak leje & wieje, jestem na wskros mokra

[kota_marcowa]

Zakładając, że mam samochód, którym bez przeszkód mogę się o każdej porze poruszać, to i tak odległości.
Przeszkadzałoby mi, że nie mogę zrobić spontanicznego wypadu, choćby na głupi wyjazd do galerii handlowej muszę poświęcić kupę czasu. Brak porządnego sklepu pod nosem. No i niemożność wyskoczenia ze znajomymi na piwko, bo jednak szkoda by mi było za każdym wyjściem do pubu wydawać stówę na taksówkę. Tak naprawdę każda impreza poza domem byłaby problemem.

[kota_marcowa]

Aaa i przy dzieciach szkolnych, to, że trzeba je wozić tam i z powrotem, bo transport do i ze szkoły to najmniejszy problem.

[kota_marcowa]

I żarcia np pizzy tez by nie dowozili. Nie, jednak jestem zatwardziałym mieszczuchem.

[hema14]

Nigdy tak nie mieszkałam. Pewnie przeszkadzałoby mi w takim życiu to, że trzeba dowozić dzieci na zajęcia popołudniowe, czy sekcje sportowe, coś takiego, albo spotkania z kolegami, ale sądzę, że można by to przezwyciężyć, ustawić się tak, aby to było np. 3 razy w tygodniu, to i ja mogłabym się z kimś "w mieście" spotkać wtedy, pójść do biblioteki, na basen od czasu do czasu, także nie byłoby to wielki problem - chyba, że finansowy. Zakładając, że mam samochód i pieniądze na paliwo mogłabym te kilkanaście km wozić dziecko - ja nie jestem maniaczką ogrodową i na pewno nie martwiłabym się, że mi rabatka (o ile bym takową miała) zwiędnie bo nie poświęcę jej dość czasu, spoko.
Co do zakupów i planowania to nawet fajna mobilizacja, aby zawsze mieć podstawowe zapasy, przemyśleć zakupy, wtedy się mniej wydaje (znajomi tak mieszkający mi potwierdzali), bo nie da się wyskoczyć po chleb (i czekolada wpadnie w rękę, soczek, gazetka, wiecie), to się wykorzystuje to co jest w lodówce/spiżarni.
Galeria handlowa to mi potrzebna jest jakieś 4 razy do roku, i jest dla mnie normalne, że wtedy jedzie się do niej te 35 i więcej km, chodzi po 3 godziny aż się coś kupi, ale to rzadkość przecież. Kino, teatr - rzadko korzystam, zadowolę się tym co w domu obejrzeć można, do knajp nie chodzę.

[bbkk]

A do pracy????

[mynia_pynia]

Ale to zależy gdzie to miejsce, bo np w Zawoi Za Kamień mogłabym mieszkać, aleje już w mojej miejscowości 3 km dalej w polach (są tam pobudowane domy sztuk 3) już absolutnie nie.

[bovirag]

Spedzam tak 10 dni wakacji. Sklepu na wsi nie ma, przyjezdza sklep przewozny. Autobusow brak, o pociagach to chyba nikt nie slyszal.
Cudnie jest. Przez te 10 dni.
Jestem mieszczuchem i nie wyobrazam sobie zycia w miejscu mniejszym niz 3 strefa w Londynie

[aniani7]

Nie mieszkam na uboczu, nic nie przeszkadzałoby mi w takim miejscu pod warunkiem, że miałabym samochód. Dla mnie takie miejsce to same plusy, a jeszcze gdybym pod domem mogła mieć ogródek warzywny, oszalałabym ze szczęścia. Nie mam dzieci szkolnych.

[asia06]

Nic, pod warunkiem dysponowania samochodem, na którego utrzymanie byloby mnie stać.

[shell.erka]

Nie przecenialabym tak tego samochodu... Moi dziadkowie mieli auto, mieszkali sami w duzym domu pod miastem - do sklepu trzeba bylo jechac. Oboje mieli prawo jazdy. Co z tego? Dziadek mial cukrzyce i ledwo widzial, babcia niedomagala na nogi i tez nie mogla prowadzic. Koniec koncow trzeba bylo im jezdzic robic podstawowe nawet zakupy typu chleb i mleko.

[hamerykanka]

Ja mieszkam na uboczu, na obrzezu miasta. Do marketu -20 minut jazdy samochodem, do szkoly dziecka 10 minut, na poczte 15. Do centrum miasta-20 minut.
A wokol cisza i spokoj, ptaszki spiewaja, duzy ogrod, sad, kon, ktory dojedzie w nastepnym tygodniu-wlasnie koncze budowac stajnie. Nie zamienilabym na miasto, zreszta mieszkalismy w wynajmowanym mieszkaniu-syreny karetek i radiowozow, odglosy sasiadow, samochody z glosna muzyka w srodku nocy....

[rhaenyra]

chętnie się zamienie

mam:
> Do przedszkola, szkoły, kościoła, ośrodka zdrowia, na pocztę, do Biedronki
- 500m albo mniej
> na pizze
do wyboru do koloru kilka ( albo więcej ) w promieniu 3 km
> kino, teatr, galeria
- 5km
> spozywczak i garmażerka
- mniej niż 30 m od wejścia do klatki

[yuka12]

Mieszkalam w duzym miescie, jednym z najwiekszych w Polsce:
- do pracy mialam 30km
- do smalego spozywczaka, warzywniaka, bankomatu, apteki, lekarza i piekarni - 100-200 m
- na poczte 1.5 km
- do poradni lekarskiej z ambulatorium - 6 km
- do biedronki 7 km
- do najblizszej galerii handlowej i pizzerni 8 km
- na basen (najblizszy) 9 km
- do najblizszego kina ponad 10 km.
- do najblizszego teatru 13 km
i do kazdego z miejsc ponizej 3 pierwszych pozycji musialam dojechac przez miasto i ulicami zwykle zaladowanymi samochodami. Nawet tramwaje tam stoja w korku

[yuka12]

Ps. Mieszkalam na blokowisku a nie w pieknym domku z ogrodem. Fakt ze szkola tez byla blisko.

[kota_marcowa]

Też mieszkam w bloku, ale z drugiej strony ogrodem nie chciałoby mi się zajmować. Jak mam ochotę się wybyczyć na zielonej trawce, to jadę do teściów

[kota_marcowa]

A ja mam wszędzie 5-10 min spacerkiem i ewentualny bardzo dobry dojazd, gdy chcę akurat gdzieś dalej się dostać

[najma78]

barbara.borowiec napisała:

> Do przedszkola, szkoły, kościoła, ośrodka zdrowia mam 5km...
> Na pocztę, do Biedronki - 15km
> Na pizzę - 15km
> Na basen - 30km
> Do kina - 30km
> Teatr - 60km
> Galeria handlowa - 50km
> Najbliższy spożywczak (mały, we wsi) - 2km
>
> Co by Wam najbardziej przeszkadzało w takim życiu?


Wszystko.

[edelstein]

Wlasnie tak wyobrazam sobie pieklo.

[grzalka]

Mogłabym tak mieszkać, ale bez dzieci. Z dziećmi odpada, chociaż autobus szkolny to duży plus.

[gazeta_mi_placi]

[kandyzowana3x]

Totalne uzaleznienie od samochodu. Break mozliwosci spontanicznego wypadu na piwo, czy drinka po pracy.

[black_halo]

No wiec ja nie ale w takim miejscu mieszkala prawie cale zycie moja babcia i to bez samochodu. Minusy sa takie, ze nalezy wszystko dokladnie planowac bo jak zabraknie to trzeba pomykac rowerem do najblizszego miasta 3km. Jesli oczywiscie akurat jest pozna wiosna, lato lub wczesna jesien bo jesli akurat spadl metr sniegu to mozna albo isc na piechote albo poczekac do wiosny na roztopy. Moj ojciec i ciotka do szkoly mieli 3 km, na piechote, szkola srednia juz w duzym miescie wiec mieszkali w internacie, nie wiem czy to sie miesci w glowie wspolczesnej matce ale moze to jest pewne wyjscie kiedy dzieci dorosna.

[aandzia43]

Z dziećmi na.stanie przeszkadzało by mi chyba wszystko. Bez dzieci tylko brak prawa jazdy. Lubię dzicz i ciszę absolutną okraszoną nienachalnymi odglosami przyrody.

[inguszetia_2006]

Witam
Brzmi jak koszmar senny. Za daleko do Biedronki;-P Poza tym opisałaś tendencyjnie. Gdzie są zalety? Bo wiesz, jak zaletą jest własne jezioro, łódka, las, basen z podgrzewaną wodą to może być ubocze bardzo na uboczu. W końcu 50 km autostradą to tylko 30 minut. Robi się rzut beretem. Eee... nie, jednak nie. Rozmyśliłam się. Lubię szum miasta. Na uboczu jest za cicho.
Pzdr.
Ing

[barbara.borowiec]

Dla mnie zaletą jest brak ludzi. Sąsiedzi są daleko. Nie mamy psów. Cisza absolutna. Mamy dużo zielonego przed domem, dookoła las, mamy staw, można pływać łódką. Jest rzeka. To miejsce jest w rodzinie od 200 lat, czuję się tu u siebie. Dzieci są tu bardzo szczęśliwe... To byly zalety.

[najma78]

barbara.borowiec napisała:

> Dla mnie zaletą jest brak ludzi. Sąsiedzi są daleko. Nie mamy psów. Cisza absol
> utna. Mamy dużo zielonego przed domem, dookoła las, mamy staw, można pływać łód
> ką. Jest rzeka. To miejsce jest w rodzinie od 200 lat, czuję się tu u siebie. D
> zieci są tu bardzo szczęśliwe... To byly zalety.

A dzieci w jakim wieku i co robia w wolnym czasie? Moje dzieci raczej nie bylyby zbyt szczesliwe, zwlaszcza syn (7), bo nudzilby sie bez innych dzieci. Las, staw, duzo przestrzeni jest fajne ale co robic tylko w towarzystwie rodzenstwa?
My mieszkamy w miescie a wlasciwie pomiedzy dwoma, ktore sa bardzo blisko siebie, mamy dom, duzy ogrod, ale sa inne domy wokol, sporo dzieci, wies bardzo blisko (10-20 min spacerem), dzieci wiec bawia sie razem, syn to bardzo lubi. Kiedy maz proponuje mu zeby pojechal z nim na dzialke (bardzo duza, mamy staw a raczej stawik) syn czesto odmawia bo woli zabawe z innymi dziecmi. Na dzialce jest cisza i spokoj, nie ma tam dzieci wiec zadna atrakcja.

[barbara.borowiec]

Kwestia wychowania, przyzwyczajenia. Moje dzieci tu mieszkają od urodzenia, mają swój świat. I uwielbiają bawić się razem.

[jehanette]

Kiedyś dorosną i zacznie ich to uwierać.

[barbara.borowiec]

Jak dorosną to się wyprowadzą. Mam nadzieję

[najma78]

barbara.borowiec napisała:

> Kwestia wychowania, przyzwyczajenia. Moje dzieci tu mieszkają od urodzenia, maj
> ą swój świat. I uwielbiają bawić się razem.


Nie maja wyjscia. Nie wiem ile masz dzieci i w jakim wieku ale jak to bywa wsrod rodzenstwa duzo sie kloca i maja jednak wlasnych kolegow. Twoje musza bawic sie razem bo taka maja sytuacje.

[aka10]

barbara.borowiec napisała:

> Kwestia wychowania, przyzwyczajenia. Moje dzieci tu mieszkają od urodzenia, maj
> ą swój świat. I uwielbiają bawić się razem.

Mojej kolezance bokiem zaczelo ubocze wychodzic, jak dzieci staly sie nastolatkami i w week-endy zaczely jezdzic do "wielkiego miasta". Wozenie, przywozenie itp. Jeszcze gorzej bylo jak skonczyly 18 lat. Wtedy trzeba bylo i w nocy i nad ranem je z imprez przywozic. Jesli wracaly podmiejskim pociagiem, to i tak na stacje trzeba bylo podjechac, bo autobusu juz nie bylo. Rodzice prawie nigdy nie mogli wypic wina do obiadu, ewentualnie tylko jedno z nich.
Ubocze dla mnie byloby za kare, chce miec blisko do kina, opery, blisko do ilus tam restauracji w sobotni wieczor, blisko na zakupy i nie byc skazana na jedyny w poblizu sklep. Na ubocze jezdze na urlop na tydzien lub dwa.

[kkalipso]

Urodziłam się w mieście, do szkoły miałam 2 min. na długiej przerwie wpadałam do domu z koleżankami na kanapki. Wszystko było pod nosem Dom Kultury, basen, wszystkie sklepy. Najbardziej lubiłam to, że miałam mnóstwo sąsiadów, kolegów, koleżanek, cudowaliśmy do bólu. Pamiętam kluby w piwnicach, huśtawki na drzewach i jak się uciekało przed rodzicami którzy wracali z kościoła Super czasy, do tej pory utrzymujemy kontakty.

Teraz mieszkam w jeszcze większym mieście, w bardzo fajnym miejscu. Też wszystko pod nosem a jednak cisza, spokój i wszystko tak sobie wymarzyłam. Jeżdżę czasem do siostry,a mieszka za miastem w dużym domu z fajnym ogrodem i fakt też fajnie, ale po dwóch dniach zaczyna mnie nosić.

[klubgogo]

> Co by Wam najbardziej przeszkadzało w takim życiu?

Podejrzewam, że można się przyzwyczaić, ale jak się ma osiedlowy sklepik tuż pod klatką i można do niego zjechać w kapciach, małą galerię handlową (rossman, apteka, delikatesy, poczta) pod blokiem, park i przychodnię, przystanek tramwajowy i bazar również pod blokiem - to wszystko oddalone 500 m brzmi jak zgroza.

[capa_negra]

Mieszkałam w mieście 37 lat, do sklepu miałam 30 m, a resztę w bliskim zasięgu i wyprowadziłam się. Kończąc budowę ( lato) wracałam do miasta jak za karę.
Fakt musiał się przestawić na inny tryb zakupów i generalnie więcej planuje, ale do miasta nie wróciłabym za żadne pieniądze.
Choć pewnie kiedyś, to które z nas zastanie samo na starość wróci.

[capa_negra]

Mieszkam na uboczu i poza wsią - do wsi kilometr, do miasta 10 km drogą przez las ( sklepy, basen, knajpa, kino) do przychodni i gminy 10 km w drugą stronę, ale to świadomy wybór bo przecież mogłabym korzystać z tych w mieście.
W promieniu 30 km mam 3 inne miasta.
Mieszkam na pograniczu 2 województw, do jednego miasta wojewódzkiego 70 km do drugiego 100.
Nie odczuwam żadnego dyskomfortu, dużo jeżdżę i chyba dlatego inaczej postrzegam odległości .
Zakupy robię tylko w mieście, nie pamiętam kiedy byłam w miejscowym sklepie ( są 4 plus poczta, gabinet lekarski, szkoła, przedszkole).
2 fajne knajpy/bary mam na miejscu - miastowi chętnie urządzają w nich przyjęcia bo kuchnia świetna i natura za progiem.
Czas dojazdu do miasta max 7 minut - dramatu nie ma.
Transport masowy nie istnieje, pomijając dowozy pracownicze.
Każdy ma swój samochód, dzieci nie mamy.
Dojazd taksówką w nocy kosztuje 50-70 zł wiec tez nie problem.
A w zamian cisza, spokój, rzeka, las.
Obszary Natura 2000, siedlisko ptaków - miałam 4 gniazda na placu i bociany spacerujące za płotem kompletnie ignorujące moje psy, grzyby w lesie w tym takie których miejsca występowania są ściśle chronione, 200m do bardzo przyjaznej i czystej rzeki po której można popływać kajakiem czy pontonem.
Wracając wieczorem do domu zachłystuje się zapachem ziemi i lasu, śpiewem ptaków...
I miałabym to zamienić na śmierdzące, rozgrzane upałem miasto? - nigdy w życiu

[peonka]

Ja tak mieszkałam w Polsce i nie przeszkadzało mi absolutnie nic, uważam, że to był dom marzeń... A przeprowadziłam się tam z Warszawy, po mieszkaniu wcześniej w 2 europejskich stolicach.