"Chcesz stracić znajomych-jedz z nimi na wakacje"

[mia_siochi]

Aaaaaaaa!
Ależ nam dali w kość!
Ich fochy były tak irracjonalne,ze trudno to nawet sensownie opisać...
Nigdy więcej!

[redheadfreaq]

Kiedy nasi znajomi odwołali wspólny wyjazd, w pierwszej chwili poczułam ulgę, a zaraz później zalało mnie poczucie winy, że jak ja tak mogę. Cóż, teraz czuję się usprawiedliwiona, bo dokładnie tego się obawiałam.

[mia_siochi]

Czuj sie.
Bo my w sumie czuliśmy, ze będzie kwas.
Ale po kolejnym łkanie (dosłownie!) ze nie usiedliśmy razem przy stoliku razem-stwierdzam:nigdy więcej!
(A nie usiedliśmy, bo oni przychodzą pół godz pózniej i my już zdążyliśmy zjeść)

[peggy1]

Ja jestem przed wakacjami ze zmajomymi i już się boję....

[lelija05]

Opowiadaj!

[marzeka1]

A wiesz, że nie jesteś pierwszą osobą, która to odkryła?
Nie ukrywam, że najlepiej nam było, jak jeździliśmy tylko naszą rodziną albo tylko we dwójkę z mężem- wtedy wszystko było dokładnie, jak chcieliśmy.

[premeda]

O tak, mi wystarczył dwudniowy wyjazd. I coś co miało być atrakcją dla mnie głównie, bo mąż już zaliczył okazało się klapą do kwadratu. Dostosowywanie się, bo oni chcą po drodze coś tam załatwić, i tamto zobaczyć skończyło się moim fochem i powiedzeniem nigdy więcej. A znajomi fajni ale na grilla czy na kontakt jednodniowy.
--
"Śmierć jest przejawem skrajnego niedoboru zdrowia" Beleth

[18lipcowa3]

nie żartuj że nie opowiesz

[heca7]

Dawaj! Może jestem nienormalna ale uwielbiam takie wątki. W zeszłym roku był podobny wątek. Jak rodzice z jedną córką pojechali + znajomi z dzieckiem. I znajomi ciągle wysyłali swoje dziecko do nich po jedzenie (idź ciocia ci da).
Rzadko słyszę o znajomościach, które pozwalają na spokojny, relaksujący wyjazd gdzie nikt nikogo do niczego nie zmusza i na głowę nie wchodzi.
Sami jeździmy tylko na narty ze znajomymi i to nie co roku. 5 dni nart- spotykamy się na posiłkach, wieczorem i na stoku w przelocie i to jest dla nas dobre rozwiązanie

[marzeka1]

Aha, i opisz trochę

[mia_siochi]

Boje sie,bo zaraz mi wytkniecie ze sie czepiam ;p

[marzeka1]

To ja mówię, że nie napiszę tak , ale chcę się upewnić, na ile pewne rzeczy się powielają odnośnie takich doświadczeń.

[cosmetic.wipes]

Ja też obiecuję, że nic takiego nie napiszę.
Byłam raz na wakacjach ze szwagrostwem - w życiu się tak nie umęczyłam.

[marzeka1]

Ja z siostrą, a raz ze szwagierkami- nigdy więcej

[18lipcowa3]

Tez obiecuje ze nic nie powiem

[heca7]

Chyba w zeszłym roku byłam 4 dni z teściami i szwagierką na Mazurach. Mimo, że to bardzo sympatyczne osoby a ja jestem ulubioną , wymarzoną synową to ledwo wytrzymałam Oni cały czas gotują! Po śniadaniu za chwilę zaczynają się przygotowania do drugiego śniadania potem do obiadu, podwieczorku i kolacji. W tle Radio Maryja.

[black.sally]

cosmetic.wipes napisała:

> Ja też obiecuję, że nic takiego nie napiszę.
> Byłam raz na wakacjach ze szwagrostwem - w życiu się tak nie umęczyłam.
>

byłam na wielu wakacjach, zawsze z kimś.Mamy jednych takich przyjaciół , z którymi zawsze jest zayebiściie.Nawet jesli jesteśmy z dziećmi(oni bezdzietni).ZAWSZE ale to zawsze jest super.
Mamy jeszcze innych znajomych też bezdzietnych i tez jest ok...Idziemy na ustępstwa, ale sa one maleńkie.
Jak pojechaliśmy 2 lata temu z dwoma małżeństwami i z dzieciakami, to oj...były zgrzyty, ale przede wszystkim dzieciaki się żarły.Ale jak w pierwszy dzień, każdy miał na cos innego ochotę(zwłaszcza jeden dzieciak) to juz potem bez pytań każdy szedł gdzie chciał.


ostatnie wakacje jak juz psałam kązdy się smiał, że sie umęczę...ale spoko... daliśmy radę....Najważniejsze być daleko od siebie w hotelu

[lauren6]

Pewnie tak będzie Pół forum przyzna ci rację, pół uzna że się czepiasz, ktoś wyśle Cię do psychiatry. Masz wątek na 300+ postów i dokładne przepracowanie tematu z każdej strony.

[mary_crawford]

I to jest tutaj najlepsze!

[ira_08]

No to co, będziesz gwiazdą wątku !

Dajesz!

[una_mujer]

taaa, wiem coś o tym. Jak 10 lat temu ze znajomymi byłam na wakacjach, to odnowiłam kontakt dopiero w tym roku I nie jeździłam na grupowe wakacje od tego czasu, chyba że z siostrą i szwagrem.
Wtedy (10 lat temu) to ja załatwiałam cały ten wyjazd, wydawało mi sie, że ustaliłam ze znajomymi budżet, w którym mieliśmy się poruszać, a już na miejscu okazało się, że ta ustalona kwota to jednak dla nich było za drogo i zażądali, żebym poszła do właścicielki kwater ją znegocjować na niższą!!! I przez cały czas opowiadali, jak to ich znajomi (różni) w pobliżu wynajęli super kwatery za połowę tej ceny, a przecież nasze nie mają widoku z okna (miały widok na mało urodziwe podwórko, była to ich jedyna wada, bo poza tym były śliczne)
Do tego jeszcze kłócili się ze sobą non stop.
Też sobie wtedy powiedziałam, że nigdy więcej.

[princy-mincy]

Co Wy macie za znajomych?

My jezdzimy na wakacje ze znajomymi i to od kilku lat i bawimy sie dobrze.
Ale nikt na nikim nie wisi, moze to jest recepta?

[lauren6]

Po prostu nie wszyscy znajomi nadają się do wspólnych wyjazdów.

[princy-mincy]

No ale jesli to znajomi to chyba wiadomo o tym z gory, prawda?
ja tez mam znajomych, ktorych bardzo lubie ale na wakacje bym z nimi nie pojechala.
Jezdze tylko z tymi, o ktorych wiem, ze sie z nimi fajnie czas spedza i mamy podobne oczekiwania wzgledem wyjazdu.

[ichi51e]

Czasem nie wiadomo niestety i wychodzi szydlo z wora. Np nie wdajac sie w szczegoly nliska

[ichi51e]

Tesciowie moi na codzien do rany przyloz normalni ludzie - na wyjezdzie co dzien awantury i fochy. Jak dzieci.

[mia_siochi]

My z nimi jeździliśmy już wcześniej, ale na krótsze wyjazdy, nie zdążyliśmy dać powodu do płaczu.

[jola-kotka]

Jak sie jedzie z kimś to niestety trzeba iść na duży kompromis, ale tez nie byc ze sobą non stop.

[morgen_stern]

Pojechałam kiedyś na dwutygodniowe wakacje z dobrą koleżanką. Mimo, że ją wyraźnie uprzedzałam o tym, że nasze wizje wypoczynku wyraźnie się różnią (ona imprezowa sowa, ja introwertyczny skowronek) to i tak chodziła naburmuszona i dawała do zrozumienia, że się ze mną męczy. Nigdy więcej. Gdybym miała następnym razem jechać z kimś znajomym (gdybym była samotna) wolałabym chyba dać ogłoszenie do gazety i robić casting

[echtom]

Ja byłam niedawno na kilkudniowym wyjeździe z najlepszą przyjaciółką, zresztą nie po raz pierwszy, i wróciłam sfrustrowana, bo stwierdziłam, że ona starzeje się szybciej niż ja i przez to tracę masę cennego czasu na jej odpoczynki

[aandzia43]

Ostatnio stwierdziłam to samo na wyjeździe z koleżanką młodszą o 20 lat

[whitney85]

Nie strasz bo właśnie się wybieram i mało tego, bierzemy razem domek.

[morgen_stern]

No to po powrocie czekam na wątek

[mia_siochi]

Tego sie nie da opowiedzieć po prostu.

Pojechaliśmy w 3 rodziny. Żadnego liczenia kosztów, każdy wcześniej zapłacił. Wiec wydawałoby sie, ze główny potencjalny powód kwasów odpada.
Myliliśmy sie ;D

W sumie od początku zauważyliśmy, ze jedni ze znajomych (dla ułatwienia nazwijmy ich Państwo Szloch; drudzy znajomi nie wystąpią w historii, tacy nudni są) o coś sie dąsają,
Mało sie tym przejęliśmy, odnotowaliśmy fakt. Założyliśmy sobie jadąc, ze z racji dużej ilości ludzi każdy będzie zwiedzał/chodził na posiłki/na plaże jak będzie mu wygodnie.

W połowie wyjazdu, jak zapytaliśmy, tak z ciekawości, o co jest dąs, usłyszeliśmy:
-ze oni sie czuja jak piąte koło u wozu, ponieważ nie pukamy po jak idziemy na posiłki (oni wstają dużo pózniej niż my, i zawsze sie spóźniają, wiec to prawda, nie pukamy)
-ze jak zajmujemy leżaki, to ich izolujemy (kurna, leżaki są obok siebie, zawsze ktoś będzie na skraju)
-ze nie czekamy na nich w czasie gdy oni kupują jakiś bzdurny magnesik, tylko idziemy (No idziemy, do baru który jest naszym celem)
I tego typu bzdury.

A teraz hit. Dlaczego Państwo Szloch? Ponieważ im jest tak z nami złe, ze musza sobie nieraz pójść popłakać w morzu! Czujecie? Oni chodzili szlochać do morza, bo 40 letnia baba nie morze zjeść sama śniadania!

[evolene]

No prawie sie też połakałam ze wzruszenia jacy to ludzie są wrażliwi

[marzeka1]

I w sumie- to nie są jakieś straszne rzeczy, ale skumulowane- powodują niedobre czucie się razem, zamiast swoboda wypoczynku i robienia dokładnie to, co się chce. Dlatego nie lubię takich wyjazdów.

[mia_siochi]

Dla mnie katastrofa zaczęła sie od chwili, kiedy postanowiliśmy utulić ich w tym szlochu i dostosować sie do ich wymagań.
I staraliśmy sie czekać, pukać, nie iść bez nich, rozglądać sie czy są...
Ma-ka-bra.

[evolene]

Właśnie, najgorsze takie dopasowywanie się, obojętnie w sume której strony, bo zawsze jakaś będzie poszkodowana i będzie czuła, że nie odpoczęła.
Zawsze podziwiam osoby, które jeżdzą w kilka par i są zadowolone. I jeszcze razem do jednego domku

[heca7]

Piękne Najlepszy ten szloch w morzu- już wiem czemu ono słone jest...

[mas.uka]

No ja cię rozumiem, też mamy taką parkę bluszczy, mam wrażenie że razem nawet do kibelka chcieliby chodzić.

[evolene]

Popłakałam miało być

Sama nie mam takich opowieści, bo nie jeżdzę w grupach na wakacje. Kto wie czy nie dlatego, że dawno temu nasłuchałam się opowieści. Jedna moja znajoma opowiadała: pojechali w dwie pary do Francji. Jednym samochodem(koszty -działo się to wiele lat temu). We Francji nagle okazało się, że każdy ma różne wizje i to wszystkiego. Już w czasie pobytu doszło do rozstania - para bez samochodu wracała autostopem do domu, po prostu nie byli w stanie odbyć tej drogi razem. Znajomość przeszła do historii. Niestety szczegółow o co poszło konkretnie już nie pamiętam. Ale zwyczajnie na tym wyjeździe okazało sie, że ich podejście do wypoczynku, zwiedzania, jedzenia, płacenia się różnią. A ta moja koleżanka była zawsze waląca wszystko od razu prosto w oczy, więc tyle, że nie męczyli się ze soba tylko każdy poszedł w swoją stronę.

[panidemonka]

Ja bardzo starałam się utoczyć chociaż jedną łzę, ale nieczuła jestem. Ba! Podła jestem, bo się uśmiałam z nieszczęścia znajomych autorki

[annajustyna]

Chyba nie usne, bo bardzo mnie ciekawi, dlaczego akurat w morzu musieli sie wyplakac (i pewnie przy okazji wysmarkac z tego szlochu)?! Moze na chusteczkach oszczedzic chcieli, czy co...

[triss_merigold6]

Uprzejmi ludzie - szum fal zagłuszał łkanie.

[mia_siochi]

Wiesz, słone łzy, słone morze... Uprzejmie ukrywali fakt szlochania

[totorotot]

> Chyba nie usne, bo bardzo mnie ciekawi, dlaczego
akurat w morzu musieli sie wyp
> lakac

Siku robili przy okazji

[lelija05]

[morgen_stern]

[mary_crawford]

Rany, to ja jestem trochę takim Szlochem Może bez przesady ale uważam, że jeżeli jedziemy wspólnie to fajnie jest spędzać czas razem, szczególnie biorąc pod uwagę dzieci, które chcą się razem bawić.

Mnie denerwowało to, że proponuję - umawiamy się jutro razem na 9:00 na plażę. Pada odpowiedź OK a następnego dnia.....jedni zaspali i nie wygrzebią się do 11:00 z łóżka. A drudzy od 8:00 już na plaży i gdy my docieramy to oni jada z dziećmi na zupę Wrrr

Czasem bywa trudno ale i tak wolę w grupie znajomych wyjeżdżać, szczególnie z dziećmi.

[mia_siochi]

No ale nas tam tłum ludzi był. To nie jest przedszkole ze trzeba parami chodzić. Zreszta każdy ma inny tryb dnia, zwiedzania, odpoczywania. Co to za wakacje na komendę?

[mary_crawford]

Ja rozumiem Twój tok myślenia.
Po prostu dla mnie we wspólnych wyjazdach jest ważne wspólne spędzanie czasu i to wyraźnie i często komunikuję. Oczywiście nie oznacza to nierozłączność przez cały wyjazd ale ja bym się źle czuła, gdyby wspólny wyjazd polegał na niezbyt częstym mijaniu się w hotelu/na plaży it. Ludzie, z którymi wyjeżdżam zasadniczo to rozumieją, ale różnie bywa z tym zgraniem bo są spóźnialscy ogólnie.

[mid.week]

Ludzie, z którymi wyjeżdżam zasadnicz
> o to rozumieją, ale różnie bywa z tym zgraniem bo są spóźnialscy ogólnie.
>

A może to nie spóźnialstwo tylko forma wymówki? Łatwiej powiedzieć "nie moglismy się wygrzebać" niż "nie chciało nam się dziś z wami iść"...

[vi_san]

Zabawa polega na jednym - nie ma obowiązku umawiać się o 9:00 w recepcji - ja bym od razu powiedziała "Wiesz, nie wiem jak się wygrzebię, lepiej idźcie na plażę w ustalone miejsce, a ja albo już tam będę, albo dołączę później.". Plus - dobrze jest PRZED wyjazdem ustalić wizję zwiedzania, płacenia, posiłków itp. Czyli albo z góry umówić się na "osobne" spędzanie czasu, a tylko sympatyczne spotkania, albo uzgodnić, że pasuje nam więcej rzeczy wspólnie. Ja też nie znoszę takich, co się umawiają na jedną godzinę, a z łaski pojawiają się dwie godziny później i jeszcze z pretensją.

[koronka2012]

mary_crawford napisała:

> Rany, to ja jestem trochę takim Szlochem Może bez przesady ale uważam, że je
> żeli jedziemy wspólnie to fajnie jest spędzać czas razem, szczególnie biorąc po
> d uwagę dzieci, które chcą się razem bawić.

Bez urazy, ale to jest dość toksyczne, bo wymusza stałe dostosowywanie się, a wakacje są po to, żeby odpocząć od wszelkich przymusów.

Fajnie czas spędzić razem, ale to nie znaczy "nie rozstawać się przez cały pobyt". Zawsze mnie zastanawia co kieruje ludźmi, którzy się tak przysysają do innych (to nie o tobie, ale znajomych autorki), jakby własnym towarzystwem byli znudzeni, zapełniają jakąś pustkę? Dzieci dziećmi - wiadomo, chciałyby się pobawić, ale mówi się, że Jaś jeszcze śpi i pobawią się razem później. Jakby mi ktoś proponował żebym od 8 była na plaży, to bym go śmiechem zabiła.

[barbibarbi]

Zawsze mnie zastanawia co kieruje ludźmi, którzy się tak przysysają do inny
> ch (to nie o tobie, ale znajomych autorki), jakby własnym towarzystwem byli znu
> dzeni, zapełniają jakąś pustkę?

O to, to!
Ja lubię bliskie towarzystwo, ale w małych dawkach. Nawet ulubionej osoby. Potrzebuję trochę swobody, samotności, intymności. Czym ktoś bardziej się przysysa, tym szybciej mam ochotę uciekać

[barbibarbi]

E no, bez sensu. To, że razem, to nie znaczy, że non-stop mają wszyscy na kupie siedzieć. Ja bym tak nie mogła, czułabym się jakoś zniewolona, czekać, umawiać się, uważać żeby się nie spóźnić. Po co?

Ja miałam takich państwa Fochów na wyjeździe w góry. My z dzieckiem, oni bezdzietni, oni chcieli wyżej, po skałach, ja mówię że nie, idźcie sami, z dzieckiem nie będę ryzykować. I jest foch i szeptanie po kątach, bo oni musieli zrezygnować z TAKICH szczytów, bo myśmy nie chcieli dalej iść. No rzesz, trzeba było iść! To ja mam z dzieckiem po wilgotnych skałach się wspinać, bo pani Foch ma ochotę się wdrapywać? Ale nie, oni nie pójdą, bo są "lojalni" i przecież przyjechaliśmy razem (?!) Nigdy więcej.

[lady-z-gaga]

Aaa widzisz... wątek dowodzi nie tyle, że nie warto wyjeżdżac ze znajomymi, ale - że nie należy wybierać się w towarzystwie większym niż 2 pary. Co ja zresztą juz dawno odkryłam i konsekwentnie odmawiam wyjazdów z tzw ekipą.
Ponieważ w "ekipie": łatwiej o niesnaski i podziały, trudniej o kompromis i poczucie sprawiedliwości (jak ktoś ma pecha albo idiotyczne pomysły, to we wszystkim będzie przegłosowany i będzie potem dawał wyraz swojemu niezadowoleniu), zebranie wszystkich do kupy przy każdy wyjściu czy wyjeździe trwa nie wiedzieć czemu 10 razy dłużej, uzgodnienie każdej głupiej sprawy jak np ktorą knajpę wybrać jest koszmarem...
Maksymalna ilość stron do dogadania się wynosi DWIE. I tylko taka liczba uczestnikow (par, rodzin) zapewnia jako taki spokoj na urlopie, a towarzysko jest wystarczająca

[araceli]

lady-z-gaga napisała:
> Aaa widzisz... wątek dowodzi nie tyle, że nie warto wyjeżdżac ze znajomymi, ale
> - że nie należy wybierać się w towarzystwie większym niż 2 pary. Co ja zresztą
> juz dawno odkryłam i konsekwentnie odmawiam wyjazdów z tzw ekipą.
> Ponieważ w "ekipie": łatwiej o niesnaski i podziały, trudniej o kompromis i poc
> zucie sprawiedliwości

A widzisz ja mam odmienne doświadczenia - im więcej tym o kompromis łatwiej bo ludzie dzielą się na grupki i każda grupka robi co chce. Nie wszyscy muszą wszystko jednocześnie. Tak to działa jak np. wynajmujemy ze znajomymi dom na wsi na parę dni. Ktoś gra w karty to się znajdzie kompan, ktoś wyjmie planszówkę, ktoś inny rozłoży się z książką na kanapie i nie zwraca uwagi a resztę itd.

[pitahaya1]

Dokładnie
Też mam wrażenie, że im więcej osób/par, tym łatwiej jakoś się podzielić w razie problemów. Dwie rodziny idą na pizzę, dwie na sushi, trzy gotują. I w razie kwasów, zawsze można jakoś spędzić resztę wyjazdu niekoniecznie osobno.
Przy dwóch parach wystarczy mały kwasik, żeby musieć razem to ciągnąć.

Bywałam, widziałam, nasłuchałam się, jadę z mężem. I też tłumaczę znajomym, dlaczego wolę tak a nie grupowo.
Bo tak. Bo jesteśmy indywidualistami, bo nie chcemy 2-3 tygodni musieć się dopasowywać. Bo różnie spędzamy dzień i różnie wieczory.

[la_mujer75]

Popieram aracel i pitahaya ! Od 5 lat wyjeżdżamy grupowo i zauważyłam, że im więcej par, tym lepiej. Bo zawsze ktoś z kimś się dopasuje. W tym roku zaliczyliśmy najlepsze wakacje- było 6 rodzin, czyli 25 osób , w tym 13 dzieci. Było super !

[mia_siochi]

Ale z tymi drugimi nie trzeba sie było dogadywać, bo oni przyjechali na urlop a nie na kolonie, i robili sobie co chcieli. Całymi dniami nieraz ich nie widzieliśmy. Dlatego o ich nie pisze

[obrus_w_paski]

Odnośnie tego zdania:
"Całymi dniami nieraz ich nie widzieliśmy.


To zupełnie szczerze sie spytam, po co w takim razie pojechaliście w grupie, skoro wasza wizja= nie widzieć znajomych nawet przez cały dzien?
Serio pytam
Swoją droga, Nigy nie rozumiałam potrzeby jeżdżenia w grupie, a mam koleżankę ktora z mężem ZAWSZE jeździ z dodatkowa para znajomych, nawet, uwaga, na podróż poślubna pojechali ze znajomymi.

[mia_siochi]

Ale to bardzo fany układ. Oni są bezdzietni, jeździli sobie na wycieczki, spotykaliśmy sie wieczorem na drinku, albo szli z nami na wieczorny spacer. "Jedziemy w jedno miejsce" nie jest równoznaczne ze "spędzamy razem całe dnie" wg mnie.

[lauren6]

My tak jeździliśmy ze znajomymi. Każdy dojeżdżał we własnym zakresie, czasem innego dnia, do innego pensjonatu. Na miejscu dogadywaliśmy się, że np. wtorek spędzamy razem na plaży i idziemy potem na obiad, a środa we własnym zakresie, bo my chcemy jechać do miejscowości X, a oni niekoniecznie.

Dla mnie tylko taki sposób wyjazdu z ludźmi daje możliwość wypoczęcia. Nie znoszę jak mi ktoś dyktuje jak mam spędzać wolny czas, albo gdy muszę stać i czekać, bo ktoś wybiera ten kolorowy magnes ze stoiska z gadżetami.

Takie chodzenie "w ogonku" jest nie dla mnie. Wyrosłam z tego w podstawówce.

[obrus_w_paski]

Ja długo miałam jedna ekipę narciarska, ale znamy sie od czasow podstawówki (wtedy jeździliśmy z naszymi rodzicami), teraz kazdy mieszka w roznych częściach swiata i spotkaliśmy sie na nart. Tylko znaliśmy sie jak łyse konie, było super, mimo ze na kupie, w jednym hotelu, jedzenie w tych samych knajpach itp . Potem problem dla mnie stało sie chlanie, wiec przestałam jezdzic, ale to było jedyne towarzystwo bez zadnego problemu, przez prawie 15 lat wspólnych wyjazdów.

Poza tym to jednak impreza nie dla mnie, problemy czesto nie wynikają ze złej woli albo z poziomu popieprzenia tej drugiej osoby, starcza dwie rożne wizje urlopu i nieumiejętność kompromisu.

Wole sama z chłopem jechac, a kumpela co na podróż poślubna pojechała z dwiema parami w ogole tego nie rozumie.

[asia_i_p]

Chyba nikt nie powie, że to TY się czepiasz.

Wolałabym, żeby ktoś mi urządzał noc w noc imprezy do 3 nad ranem niż chodził i miał żal.

Byliśmy w tym roku na wakacjach z siostrą, szwagrem i siostrzeńcem i było bosko. No, może nie było pogody. I część atrakcji, które pamiętaliśmy z zeszłych lat zlikwidowali. Co i tak nie miało najmniejszego znaczenia, bo mieliśmy ich. Ale nie wyobrażam sobie mojej siostry szlochającej w jeziorze, bo coś jej nie podeszło.

[ludborka]

Szok, niedowierzanie i szloch w morzu

[tatrofanka]

My bylismy na dwoch dłuższych wyjazdach ze znajomymi.
Pierwszy-klapa, dziewczyna kolegi męża miala foch o wszystko: ze poszliśmy sami na spacer, ze zrobilismy zakupy nic im nie mówiąc. , ze chcemy isc sami ba plażę-no chcieliśmy bo ona ukladala wlosy lokówka na plażę i przed 12 nie byla gotowa.
Staralam się. ,naprawde.
Ale jak na moje pytanie:Moze poszlibysmy na obiad? Jestes głodna?
Odpowiedziała: Nie wiem,
to nie wytrzymałam i wypalilam.:
No, bez hecy.Jak mozna nie wiedzieć czy jest sie glodnym-albo się jest albo nie (obraziła sie).
Wyjazd męka.

Drugi raz-super-z innymi znajomymi w Chorwacji.
Nikt na nikim nie wisiał. , jak mieliśmy ochotę to szlismy razem cos zjeść, jak nie to nie.My pojechaliśmy do Dubrownika, im się nie chciało i ok
Poza tym dzieci mamy w podobnym wieku i juz planujemy kolejny wyjazd

[bei]

No to się wyjaśniło!













Przez Was morze jest słone!

[angazetka]

Współczuję, ale u mnie w tym roku już trzykrotnie się to porzekadło nie sprawdziło (sprawdziło się za to rok temu - ale połowicznie, bo po prostu wiem, że z daną osobą nie powinnam nigdzie wyjeżdżać, ale stacjonarnie nadal się lubimy).

[kadfael]

Ano można się naciąć.
Ja w zeszłym roku z drżeniem serca jechałam na taki wyjazd w trzy pary. Jedna para dobrze znana, druga - mężowi nieźle, mnie słabo. I było super! Z tym 'nowymi" to się zaprzyjaźniliśmy. Co prawda na samym początku pan dobrze znany trochę marudził, bo miał pomysł, żeby wcześniej wracać i chciał żeby wszyscy wracali razem z nim, ale został szybko ustawiony do pionu i potem było już bez konfliktów. Trochę łaziliśmy sami, trochę osobno. Nikt nikogo do niczego nie zmuszał, nie ciągał I to pewnie była recepta na sukces.

[bella_roza]

uśmiałam się z państwa Szloch
ja właśnie wróciłam z wakacji ze znajomymi i było ok. jeszcze jednych mam takich że bym z nimi pojechała i byłoby ok, może to zrobimy, ale fakt nie ze wszystkimi nawet bliskimi znajomymi się tak da.

to jest coś co mnie powstrzymuje przed wakacjami typu wynajmujemy w 2-3 rodziny duży dom np w Toskanii z basenem. kwestia wspólnego życia i posiłków. bezpieczniejsza opcja to oddzielne domki i każdy sam gotuje albo wczasy z wyżywieniem.

[bella_roza]

a jeszcze przypomniało mi się jak wiele lat temu straciłam znajomych. już w trakcie pobytu było słabo ale kwestią która przepełniła czarę było końcowe sprzątanie - jedna strona upierała się żeby samemu posprzątać i zaoszczędzić a druga strona chciała nie sprzątać i zapłacić.

[d.d.00]

Dlatego nie jeżdżę ze znajomymi na wakacje. Wypady weekendowe - tak, chętnie. Wakacje nigdy.

[mia_siochi]

Już będę mądrzejsza.

Do tego oni maja dziecko, za którym nie przepadamy.
Mała jest wg mnie dziwna. Albo niewychowana

Przykład: kopie mnie pod stołem. Patrząc mi w oczy. Mowię jej żeby przestała. A ona-nadal patrząc w oczy-kopie jeszcze mocniej. Ma takich zachować dziesiątki, nie mogę jej ciagle zwracać uwagi bo wychodzę na dziwadło, wiec żeby nie znosić jej podszczypywania i wbijania palców pod żebra, staramy sie jej unikać. Tzn nawet jak idziemy razem to jakoś tak nie koło tej małej. W sumie już do niej sie przyzwyczailiśmy, ale po akcji ze szlochaniem w morzu chyba zaczęła nam bardziej przeszkadzać. Taki efekt kuli śnieżnej, mnóstwo drobiazgów składa sie na katastrofę.
Pani Szloch oczekuje udziału w zachwytach typu "Kasia dziś była bardzo grzeczna zjadła całe jabłuszko", już mnie mdli od tych tekstów, bo dla mnie to mała szuja.

[sanrio]

> Przykład: kopie mnie pod stołem. Patrząc mi w oczy. Mowię jej żeby przestała. A
> ona-nadal patrząc w oczy-kopie jeszcze mocniej.

mam takiego diabła w rodzinie. Doszukuję się w tym zachowań autystycznych, bo nie mogę wyjść z podziwu, że małe dziecko potrafi być tak wyrachowane. Nie znoszę dzieciaka, ale ja się tam nie szczypię i prosto z mostu go ustawiam za każdym razem.

[mia_siochi]

To musiałabym mowić do niej co 3 minuty.
Swoje dziecko szkole, żeby sie nie dawało. To jeszcze jeden punkt zapalny na imprezie-jak obrywał od tamtej małej to mówiłam mu, żeby sie bronił. Dosłownie-synu, broń sie. A pani szloch w szloch, ze przecież nie muszę aż tak drastycznie. Ja na to, ze 4,5 latek nie zrozumie zwrotu "nie dawaj sobie chodzić po głowie"...

[sanrio]

współczuję. Nie ma to jak koszmarne dziecko w połączeniu z roztrzęsionymi rodzicami, w sumie może to i dobrze, że wasze stosunki się ochłodziły.

[to_ja_caryca_katarzyna]

Nie autystycznych tylko psychopatycznych. Psychopaci sa wyrachowani, autystycy tylko trudno przekonywalni.

[sanrio]

myślałam, że również mają zaburzenia w stosunkach międzyludzkich, brak empatii, nie ogarniają czyichś odczuć itp. (asperger na przykład)? Tak czy owak, imo niedobrze rokuje dziecko, które zachowuje się w podobny sposób - na zwróconą uwagę "nie rób / nie wolno" właśnie robi i to z uśmiechem na ustach. Przerażające.

[annajustyna]

Mam pytanie do sygnaturki - a co z drugiej strony (ciag dalszy)? Bardzo ciekawa mysl, musze mojemu podalpejskiemu mezowi przeczytac, tylko szkoda, ze drugiej czesci wypowiedzi brak .

[sanrio]

annajustyna proszę, ale uprzedzam, że jest niepoprawnie politycznie i nie wiem czy mężowi się spodoba (i Tobie zresztą też):

"Z drugiej strony, jak padnie rozkaz "bacznosc", to napi...alamy k...sami w baby jak Luftwaffe w Rotterdam. Ru..amy, ponizamy, poniewieramy, wsadzamy rece w odbyt jakbysmy szukali ukrywajacego sie w jelitach Zyda, sp...czamy sie na twarz i sikamy na ledwo zywe truchlo, ktore kiedys bylo kobieta. A one zadowolone - ja, gut, ja, gut. Chociaz krakowscy purysci jezykowi poprawiliby je, ze powinny prosic nie o jagody tylko borowki. "

[triss_merigold6]

Ojacie... niezłe.

[annajustyna]

W poniedzialek sprzedam to w pracy .

[dzoaann]

Twoi znajomi sa identyczni jak moje szwagrostwo. Nawet corka i jej zachowanie! Dwa lata temu bylismy razem na wakacjach i mam nadzieje, ze nigdy wiecej. Samo patrzenie na nich zajmujacych sie tym dxieckiem meczy. A teraz urodzilo sie im drugie...

[d.d.00]

Jak ten dzieciak z filmu "Kogel mogel"
ile to cudowne dziecko ma lat?

[mia_siochi]

6. To najśliczniejsza dziewczynka jaką w życiu widziałam.
Typ depczący mrówki. Brr.

[arwena_11]

a nie mogłaś jej kopnąć? Na niektórych tylko to działa.
Pamiętam jak chrześniak mojej mamy mnie ugryzł. Ja miałam za 12lat on pewnie ze 2. Gryzł wszystkich i to mocno ( mam ślad do dziś ). Wtedy moja mama go ugryzła ( oczywiście lekko ). Był tak zaskoczony że nawet nie płakał. Ale ciocia opowiadała później, że nie ugryzł już nikogo, a do tej pory zawsze chociaż raz dziennie kogoś ugryzł.

[mia_siochi]

No nie bardzo, oni i tak uważają ze przesadzam.
Ta mała strasznie mnie wkurza, przez swoją złośliwa naturę i taki kontaktowy sposób bycia. Nie wiem jak to opisać- ona ciagle dotyka, maca, szczypie, wsadza pod zebra te swoje chude palce, wiesza sie na mnie, opłata. Ona wie, ze tego nie znoszę i robi to tym bardziej. Odkryliśmy to z moim chłopem przypadkiem, to ze lubi robić to, co komuś przeszkadza.
Podkreślam- w normalnych warunkach my sobie z nią radzimy, choć udawanej nawet serdeczności nie umiem w sobie wykrzesać. Ale na tych wakacjach ona była taka kropla przepełniająca czarę...

Ps. I tu nie chodzi o takie dziecko hasające. Mamy znajomych z 5 latką szaloną strasznie, taką żywiołową blondyneczką co wszędzie jej pełno, a jak je spaghetti to ma makaron we włosach. I te małą uwielbiamy, zostaje nieraz u nas z całym swoim szaleństwem i roczochranymi kudłami i wszyscy są zadowoleni.
Ale ona nie wsadza mi palców pod zebra

[echtom]

> z 5 latką szaloną strasznie, taką żywiołową blondyneczką co wszędzie jej pełno, a jak je spaghetti to ma makaron we włosach

Normalnie jakbym moją młodą w tym wieku widziała - zwłaszcza ten makaron

[natalie_rushman]

Może już ktoś o to zapytał, ale ja po prostu MUSZĘ.
Dlaczego wybrałaś się na wakacje z ludźmi mającymi niefajne i budzące Twoją niechęć dziecko?
Znasz ich przecież.
A upierdliwy smarkacz może popsuć o wiele więcej niż fochnięty dorosły.

Jak ktoś ma okropne dzieciaki, a lubię go, to zawsze celuję, żeby z nim się spotykać bez dzieci .

[mia_siochi]

Eh, bo zawsze mam idiotyczna nadzieje, ze ta mała dorośnie i zmądrzeje.

I jakoś szkoda mi było skreślić znajomość tylko dlatego, ze dzieciak jest nieznośny.

Wypracowaliśmy mechanizmy obronne, dla siebie i dla syna (mała uwielbia szarpać i popychać, wiec byłam zawsze czujna jak ważka, bo nigdy nie wiedziałam kiedy podstawi mu nogę), zreszta on dorasta i zaczyna sobie radzić, była to jakaś szkoła życia, bo w przedszkolu same fajne dzieciaki i on sie w sumie wcześniej z agresja nie spotykał.

Nieraz o tym myśleliśmy i może jej zachowanie jest normalne, a tylko my nie spotkaliśmy tego wcześniej u nikogo? Tacy szczęściarze? Może wyrywanie zabawek, wyśmiewanie sie, wyzlosliwianie, popychanie, kopanie, wbijanie palców pod zebra, włażenie na plecy i uwieszanie sie to zwyczajne, normalne zachowania kilkulatkow to norma, a my sie czepiamy? Tak zawsze pani Szloch twierdziła ("przesadzasz, nic takiego mu nie robi!") i my już zwątpiliśmy. W sumie znamy tylko 25 sztuk dzieci z grupy przedszkolnej syna, mamy małe doswiadczeńie z dziećmi...

[natalie_rushman]

A nie nie. Dla paskudnych cudzych dzieciaków nie mam ochoty się poświęcać w imię nawet najlepszej znajomości.
To, co opisujesz, odbiega od normy - większość dzieciaków jest kiedyś tam, zależnie od okoliczności, wredna itp. Ale raczej sporadycznie. Natomiast z Twojego opisu wyłania się bachor wstrętny, zołzowaty i paskudny, bo TAK.

[mia_siochi]

Widzisz, dla jej rodziców problem nie istnieje. Bo oni nie zauważają np faktu kopania pod stołem, słyszą za to moje syknięcie do tej małej, i wychodzi ze znowu stara ciotka sie czepia

[tontonik]

Dlatego ze znajomymi na wakacje nie jeżdżę

[priszczilla]

Jeździłam wielokrotnie i zawsze było ok. Fakt, że z przyjaciółmi, nie ze znajomymi.

[d.d.00]

O matko, matko! Przypomniał mi się jeden wyjazd weekendowy w 5 par, z czego 2 znane nam w towarzystwie słabiej (tzn znaliśmy kolegów a ich nowe partnerki poznaliśmy na tym wyjeździe właśnie). Wyjazd na 2 noce. Trzy stare pary w wieku -/+ 30 lat, "nowe" panie w towarzystwie max 25 lat. Impreza, alkohol i jak to jest w towarzystwie w którym się znamy już trochę - tzw swoje fazy. Jednym wkręca się głupia gadka a koleżance ze starej ekipy włączyło się "wielkie love" do wszystkich.Teksty do mojego męża, że go lubi, że jest super, tulenie się i przytulanie dla mnie w jej wydaniu są totalnie obojętne. Koleżanka usiadła na kolanach panu,który akurat był z nową dziewczyną i jej się to nie spodobało. Za kilka godzin zła "nowa" dziewczyna dała upust swojej złości i rzuciła się na koleżankę, gdy tylko nadarzyła się okazja (czyli towarzystwo samych kobiet, bez mężczyzn). W powietrzu latały tipsy, włosy, łańcuszki, szklanki itd. Pokój w którym to się wydarzyło wyglądał jakby służył za klatkę w walce full contact. Następnego dnia zrobiły się dwa obozy, stare pary kontra nowe pary. Uwielbiam takie hard cory

[nelamela]

Dwa lata temu wyjazd z moją przyjaciółką i jej małym synem.Never ever.Tak jak bardzo ją lubię i nadal się przyjaźnimy to tamte wakacje dały mi mocno w kość.Rano ja szybka kawa i ochota na plażę,spacer.Ona śpi do 10,potem trzeba śniadanie zrobić(wcześniej przez pół godziny wypytać dziecko na co ma ochotę).Na plaże wychodzili o 12.O 13 trzeba było się już zbierać bo należy ugotować obiad małemu(żadne knajpki nie wchodziły w grę bo jedzenie na bank nie zdrowe...Po trzech dniach skapitulowałam,rano prysznic i kawa i sama szłam na plażę.Oczywiście gdzieś koło 12 nadciągali oni,źli że już tak późno.W zeszłym roku pojechałam z obcą osobą którą poznałam przez forum biura turystycznego-było super.Fajna babka,kontakt utrzymujemy do dziś.W tym roku urlop dopiero we wrześniu.Teraz wysłuchuję żali mojej koleżanki,bo właśnie jest na wakacjach sama z synem i ciągle coś jest nie tak.Dobrze że mnie tam nie ma...Pozdrawiam.

[obrus_w_paski]

Ok, moze bijatyka to za duzo, ale sorry gdyby jakas obca nachlana baba usiadła na kolanach mojego chłopa to na pewno bym jej cos powiedziała. Chociaz jak znam życie, chłop by ja wczesniej zepchnął ma uczulenie na takich nachlanych namolnych ludzi.
moze obeszłoby sie bez mordobicia, ale zapewniam ze na pewno bym sie z tego nie chichotala.

[koronka2012]

Jeździłam wielokrotnie ze znajomymi na wypady i zawsze było super. Głównie dlatego, że dla wszyskich było oczywiste, że nie musimy robić tego samego w tym samym tempie i o tej samej porze.

Ale zdarzył mi się upiorny wyjazd ad hoc z koleżanką, który mnie doprowadził do nerwicy. Nie było sensownych ofert na jedynki (dopłata tysiak), dogadałam się ze znajomą, pojechałyśmy razem.
Q..wa, laska miala nastawiony budzik na 7 rano, z ustawioną drzemką, i uwaga: stwierdziła, że ona go nie będzie usuwać na wakacje, bo potem będzie musiała go ustawić ponownie (a zajmuje to przecież jakieś 30 sekund). I co za problem, podzwoni i przestanie, można spać dalej, ona tak cały czas robi.
Nie dało się nic z tym zrobić, bo miała hasło na telefonie. OJP, myślałam że ją zabiję. Innych akcji też było sporo, stałe afery na temat otwierania okna - 24 stopnie w nocy i uwaga: nie otwierajmy, bo śpiąc przy otwartym oknie można sie przeciez przeziębić (ja mam otwarte nawet w zimie). Otwierałam chyłkiem jak usnęła. Masakra.

[morgen_stern]

To nie bylam ja, przysięgam nie lubię spać do południa, ale bez przesady

[rosapulchra-0]

Wiele razy jeździłam ze znajomymi na wakacje. Nigdy nie doszło do takich sytuacji, jak piszesz. I teraz nie wiem - współczuć tobie, czy twoim znajomym?

*o jakich piszesz n/t

[rosapulchra-0]

[black.sally]

pojechałam teraz z jednymi naszymi znajomymi.Na całe szczęście dosatliśmy pkoje w dwóch różnych częściach hotelu.
Koleżanka z tych co wczesnie wstają.Przydała się do rezerwacji lezaków na basenie

a tak to...jakoś poszło.