Do jakiego wieku

[21mada]

czytalyscie dzieciom ksiazki? A wam czytano?
Ja swojej osmiolatce jeszcze czytam, bo wiem ze sama nie siegnie po takie dlugie ksiazki jak np. Karolcia, Mikolajek czy Dzieci z Bullerbyn, a chce zeby je znala.
Mnie natomiast czytano tylko krotkie ksiazeczki np. Poczytaj mi mamo, a dluzsze - poczawszy od Plastusiowego Pamietnika w pierwszej klasie czytalam sama. Ale tez z tego powodu wielu ksiazek nie znalam i dopiero teraz sie dowiaduje ze wszyscy je czytali oprocz mnie .

[aquella]

do takiego do jakiego będzie mnie prosił, oczywiście nie zawsze się zgadzam ( wieczorne zmęczenie), obecnie jesteśmy na Mikołajku - najlepsza dotychczasowa zresztą ponadczasowa książka i rysunki. Lektury czyta sam, ale przy dłuższych trochę wyręczam i czytam

[aurinko]

Najstarszemu czytałam krótkie wierszyki, bajki ale szybko zrezygnowałam bo nie chciał, nie lubił.
Córce prawie w ogóle nie czytałam, nie lubiła, wręcz wkurzala się jak chciałam jej cokolwiek czytać. Nauczyła się samodzielnie czytać bardzo ładnie, płynnie, z odpowiednią dykcja. Ale nie chciała nic czytać poza obowiązkowym do szkoły. Od prawie roku wpadła w szał czytania przeczytała między innymi cała serię i detektywach lasse i Mai, Harrego Pottera, Hobbita, wszystkie Karolki, Nienackiego, zoske detektyw i wiele innych. Teraz czyta Karolcie (lektura w 3 kl) w kolejce czeka Dziewczynka spoza szyby i Ten Obcy. Dzieci z bulerbyn i mikolajka nigdy nie chciala nawet kilku stron przeczytac. Teraz ma niecałe 9 lat i czyta na głos mlodszemu bratu ale sobie nie pozwala czytać, nie lubi tak.
a najmlodszemu czytamy wszystko jak leci i krótkie bajki i książki. On uwielbia jak mu się czyta i.mógłby słuchać godzinami (ma 5 lat) więc czytać będziemy jak długo będzie chciał.
mi nikt niczego nie czytał, dopóki sama się nauczyłam i zaczęłam pochlaniac książki jedna za druga.

[rosapulchra-0]

Rzadko i krótko. Dziewczyny bardzo szybko nauczyły się czytać i robiły to same.

[tak_to_nowy_nick]

> Rzadko i krótko. Dziewczyny bardzo szybko nauczyły się czytać i robiły to same.

Smutny jest taki brak więzi z rodzicem powodowany tym, że rodzic przekłada pragmatyczne podejście nad pielęgnowanie tych cennych chwil pamiętanych potem do końca życia.

[berdebul]

U mnie w domu przedkładano wspólne czytanie (każdy swoją książkę) nad męczeniem na głos literatury dla dzieci w imię wyższych idei. Doskonale pamiętam wieczory, rozmowy o książkach i podkradanie sobie nowości.

[lokitty]

Nie ma to jak komuś przyciąć .
Ja np. od momentu, kiedy nauczyłam się dobrze czytać, wcale nie miałam ochoty słuchać czytania, nawet mojej mamy. Muszę widzieć tekst, żeby pamiętać fabułę. Audiobooków szczerze nie znoszę, nie mam, nie korzystam. I myślę, że niejedno sprawnie czytające dziecko woli samo wsadzić nos w książkę, tym bardziej, że te sprawnie czytające to raczej nie przedszkolaki przecież.

[rosapulchra-0]

Lokitty, to tak_to_nowy_nick, który od kilku lat łazi za mną i mnie hejtuje. Opinia tego indywiduum jest mi doskonale obojętna

[aurinko]

Koń by się uśmiał.

[ivaz]

Moja córka ma 7 lat i od pół roku czyta już sobie sama, jest molem książkowym tygodniowo łyka 2-3 książki, teraz uwielbia serię o zwierzętach typu "Zaopiekuj się mną"

[karme-lowa]

To tak jak moja córka. Jest zafascynowana tą serią książek.

[run_away83]

Czytałam dzieciakom dopóki pierworodny nie nauczył się czytać sam (gdzieś między 7 a 8 urodzinami), w momencie rozpoczęcia nauki czytania czytaliśmy razem, tzn. syn czytał, a ja słuchałam. Teraz (ma 9 lat) czyta biegle, długie książki też, czyta dużo sam dla siebie, a oprócz tego wieczorami czyta na głos młodszym braciom. Średni (5 lat) zaczął uczyć się czytać pół roku temu i czyta już samodzielnie krótkie książeczki z obrazkami, co wieczór czytamy razem (tzn. on czyta a ja słucham), a potem wkracza starszy brat i czyta na głos średniemu i najmłodszemi.

[isa1001]

A ja czytam prawie 12-latkowi. Robię za audiobooka. Czytam wieczorem kilka-kilkanaście stron. Ja to lubię, on to lubi, więc nie widzę problemu. Płynnie i chętnie czyta sam od pierwszej klasy podstawówki.

[slonko1335]

Czasami jeszcze czytam dziesięciolatce chociaz ona kilku lat czyta doskonale sama...
Obecnie co wieczór z młodszym(7 latek) na zmianę czytamy lekturę.

[broceliande]

Mój syn skończył 12, zawsze mamy jedną wspólną książkę. Teraz czytam "Władcę pierścieni", on trochę też (jeśli nie podoba mu się moja interpretacja głosu Drzewca albo Saurona), wymyślałamy też melodie do piosenek.
Jak miał osiem lat to czytałam już bardziej hardcorowe książki niż "Dzieci z Bullerbyn". przeszliśmy "Serię niefortunnych zdarzeń", "Zwiadowców", "Wrota czasu".

Masz rację jednak chyba, że sama jeszcze nie sięgnie po takie grubsze.
Czytaj jak najdłużej, to świetna zabawa razem.

[jan.kran]

Czytałam moim dzieciom codziennie po polsku od urodzenia do około ośmiu lat.Codziennie powtarzam i oni to wspominają do dzisiaj jako jedne z napiękniejszych wspomnie? z dzieciństwa.Co wieczór i zawsze po polsku.Generalnie książki polskie ale teź trafiały się polskie tłumaczenia np. Mikołajki.
Czasem czytam im teraz , dorosłym juź dzieciom nie dalej jak wczoraj czytałam synowi kolejny odcinek berlińskiego bloga córki , po niemiecku .

[jan.kran]

Mnie nie czytano tzn. moi rodzice mi nie czytali , nie było takiej potrzeby bo sama czytałam mając niespełna sześć lat .Ale mó brat czytał mi mity greckie ,bardzo mile to wspominam choć mogłam sobie sama przeczytać.

[zuleyka.z.talgaru]

Tak dlugo jak będzie chciał

[figrut]

Do końca pierwszej klasy. Zaczynałam czytać książki na miarę możliwości czytelniczych moich dzieci i przestawałam w najciekawszym momencie.

[koza_w_rajtuzach]

7-latkowi czytam.
Córka gdy była młodsza bardzo lubiła gdy jej czytałam, w sumie od niemowlęctwa zaczęła się jej pasja, zawsze podsuwała mi książki i mówiła "cita" ;P, a potem zaczęło ją to denerwować. Jak miała 5 lat, to już nie chciała, żebym jej czytała. Od 1-ej klasy zaczęła już czytać sobie sama, ale czytała wtedy książki typu "Martynka" (no dobra, przeczytała też Harrego Pottera, ale to było dla niej trochę za dużo). Teraz jest w 3 klasie i ciągle coś tam sobie podczytuje, a czyta płynnie i szybko.

[drosetka]

starszemu długo chyba nawet do 10 r.ż razem czytalismy całego Harrrego, Sagę Zwiadowca, wszystkie możliwe Muminki( to duzo wczesniej, jak miał 5-6lat), wszystkie Astrid Lindgren, polskie niezapomniane jak Tajemnica zielonej pieczęci, Wakacje z duchami i wiele wiele innych, Uwielbiałam czytać właśnie te długie bo sobie sama przypominałam swoje szczenięce lata i poznawałam nowe pozycje w swiecie literatury( np Harry Potter), do teraz starszy słucha jak teraz młodej( 5lat) czytam Mikołajka, ale o ile młodsza nie łapie jeszcze ironii i humoru Mikołajka to starszak się już zaśmiewa. Córce nie moge sie doczekać jak zacznę czytać Anię z Zielonego Wzgórza, sama czytałam ją już jako 9-10 latka bo kilka rozdziałów przeczytała mi mama i mnie zainteresowało..

[landora]

Mój jest jeszcze malutki, ale o ile pamiętam, w wieku około sześciu lat wszystko czytałam już sama. Czytałam już wtedy grube książki, więc nic nie straciłam. Nie lubiłam i nie lubię czytania na głos.

[aleksandra1357]

Czytam 8-latkowi i będę czytać pewnie jeszcze długo. Czytam mu długie, trudne książki, które sama lubię. Znajduję w tym przyjemność. Ma 8 lat, a przeczytałam mu już niemal wszystko, co sama w dzieciństwie do 12 roku życia przeczytałam: prawie wszystko Astrid Lindgren, "Tajemniczy ogród", "W pustyni i w puszczy", "Winnetou", "Anię z Zielonego Wzgórza", "Emilkę ze Srebrnego Nowiu", "Chłopcy z Placu Broni", serię o Piaskoludku, całego Mikołajka, Muminki, Doktora Dolittle, Bahdaja, Carolla, Curwooda itd. I chyba drugi raz będę mu to wszystko czytać, bo już zapomniał wiele. Ostatnio nawet Siesicką próbowałam mu czytać ("Ludzie jak wiatr"), ale trochę jednak zbyt dziewczyńskie to było Nie mogę się doczekać, aż przeczytam mu "Zbrodnię i karę" czy "Mistrza i Małgorzatę", choć pewnie parę lat muszę zaczekać. Choć w sumie ten "Mistrz i Małgorzata"... może spróbuję?

[lokitty]

Przeczytaj mu Hobbita. Ulubiona książka mojej córki, kiedy miała 7 lat, tym bardziej, że naprawdę grubaśna, a matka się męczyła .

[tatrofanka]

Syn nauczył sie plynnie czytac jak byl w zerowce.
Teraz-rok starszy- czyta dużo, bardzo duzo.
Ostatnio na tapecie jest seria Magiczne drzewo.
Krótsze książki np. Kapitana Majtasa "lyka" w jedno popoludnie.

[kolibeer2]

starsza córka nauczyła się czytać tak około 5 roku życia, czytała szybciej niż ja na głos, więc z jej punktu widzenia przestałam się jej opłacać , młodsza to trzepak do kwadratu więc jej trochę dłużej, szkoda że nie miała czasu słuchać
teraz czytają obie,(17 i 15 lat mają) po kilka książek w miesiącu, głównie na czytniku,
niestety ubolewam nad tym, że żadna nie sięga po poezję, a ja się zaczytywałam w ich wieku

[yuka12]

Czytam dzieciom, chociaz ostatnio mniej regularnie. Mlodszy czyta plynnie po polsku i dosc niezle po angielsku, ale nad ksiazki (ktorych mamy sporo w domu w obu jezykach) przedklada gry . Starsza stara sie czytac, z nia cwicze regularnie, ale do plynnego czytania jeszcze troche jej brakuje. Mam cicha nadzieje, ze kiedys siegna po kurzace sie ksiazki.

[bovirag]

15 latkowi juz nie czytam ale 9 latce codziennie. A raczej maz jej czyta. Czasami, jak M ma lenia to zamieniaja sie rolami I mloda czyta jemu.

[bergamotka77]

Serio czytacie takim starym koniom jak 9 czy 12 lat?!!! Ja czytam młodemu ale on nie ma jeszcze 6 lat, starszy 13 i pół czyta sam od wielu lat (miał 7 z kawałkiem gdy się nauczyl) i lubi książki zwłaszcza historyczne. Sama czytam od 6. roku życia i nie lubiłam ld tego momentu czytania mi przez dorosłych, wolałam sama. Do dziś wole czytać sama niż ktoś ma mi coś przeczytać - mam lepsza pamięć wzrokowo niż sluchową. Nie znoszę idei audiobooków i nie mamy w domu żadnego książki się czyta a nie ich słucha. Wszyscy czytamy mlody się tez garnie wiec pewnie niebawem dołączy do rodzinnych moli książkowych.

[slonko1335]

Tak czytamy. Ja też nie lubiłam i nie lubię jak ktoś mi czyta ale moja córka bardzo lubi, więc nie widzę przeszkód .

[isa1001]

Tak, czytam. Co w tym dziwnego? Moje dziecko czyta płynnie od pierwszej klasy. Dzisiaj ma prawie 12 lat i czyta dużo książek. Ale dla mnie nie jest to powód, żeby rezygnować z przeczytania mu paru stron wieczorem. Ja lubię, on lubi. Zasada jest jedna - nie czytam lektur szkolnych.

[turzyca]

E, tam 12 lat, ja już jestem po 30 a chłop mi czyta na głos. To jest jakaś forma czułości, a jak obydwie strony mają na taką ochotę, to czemu nie?

[zona_glusia]

Dorosłym domownikom czasem czytam, więc czemu nie samodzielnie czytającemu dziecku czy nastolatkowi. Pod warunkiem, że obu stronom to odpowiada, jest to miły sposób spędzania czasu razem.

[zona_glusia]

bergamotka77 napisała:
> Nie znoszę idei audiobooków i nie mamy w domu żadnego
> książki się czyta a nie ich słucha.
To tłumaczy twoje zdziwienie. Jestem bardziej słuchowcem i audiobooki bardzo lubię. Lubię czytać na głos i słuchać jak ktoś czyta, ale rozumiem, że kogoś słuchanie książki może denerwować.

[kamunyak]

do czasu, kiedy sami nie nauczyli sie czytać. A nauczyli sie na komikasach głównie, ojcowskich, "Tytus, Romek i Atomek". Brali sobie te książeczki do łóżka i częściowo czytali, częściowo ogladali, czasem jeszcze ja im czytałam, aż w koncu nie musiałm.
Tak jakos 8-9-10 lat to było. Z tym, że ja czytałam bajki, baśnie, Mikołajka też, czyli dłuższe formy.
Czytałam od zawsze niemal, jak juz cos zaczynali kumać to ja z ksiazką przy łóżku siedziałam....
Męczące to było bo i godzine mogłam czytać zanim zasnęli ale akurat tego nie żałuję, z kwoczej opieki.

[najma78]

Tak, czytam, codziennie. Dzieci maja 13 i 8 i bede czytac az skoncza studia a moze i dluzej. Gdy beda na uni bede im czytac przez skype.

[default]

Chyba niezbyt długo, bo córka szybko nauczyła się czytać sama - ok. 5-6 roku, więc nie było takiej potrzeby, tym bardziej, że ja nie lubię czytać na głos (zatyka mnie). Na pewno czytałam jej mnóstwo razy "Nilsa Paluszka", to była jej ukochana książka, którą potem wiele razy czytała także samodzielnie.
Mnie rodzice też czytali raczej krótko, czytałam sama bardzo wcześnie i zdecydowanie wolałam czytać samodzielnie niż słuchać jak ktoś czyta. Jakoś bardziej to do mnie trafia, przy słuchaniu rozpraszam się.

[magdalenka79k]

Mój ośmiolatek czyta doskonale sam, z odpowiednią dykcją itp czyta technicznie dużo lepiej niż ja w jego wieku, sam z własnej woli jednak ksiązek nie czyta chyba że te o minecrafcie Bardzo lubi jednak kiedy ja czytam książki wieczorem a ja to z chęcią robię i mam nadzieję czytać jeszcze kilka lat tym bardziej, że ma młodszego brata któremu też oczywiście co wieczór czytam. Nie ma problemu z czytaniem lektur, ostatnio 2 klasa mieli właśnie Karolcie. Mnie nikt książek nie czytał, miałam mnóstwo płyt i własny adapter i to w jakiś sposób zaspokajało moją potrzebę czytania, gdy nauczyłam się sprawnie czytać miałam pewnie tak z 8-9 lat zaczęłam sama czytać książki dla przyjemności.

[mamma_2012]

Córce nie pamiętam ile czytałam, ale od pierwszej lektury szkolnej wszystkie przeczytała sama, czytać nauczyła się mając 5 czy 6 lat.
Marzę, żeby syn nauczył się szybko czytać, bo czytanie mu to katorga, co minutę przerywa, gada, pyta, opowiada, nawet w książkach dla dzieci gubię wątek

[jajko54]

nie pamiętam żeby mi czytano, sama czytałam od 4 r.ż.
dzieci nauczyły się czytać koło 5-6lat ale czytamy im dalej, zwłaszcza mąż to lubi, starszak ma 13 lat i dalej tata mu czyta, na zmianę z czytaniem własnym oczywiście

[mw144]

Do 4 lat, czyli póki same nie nauczyły się dobrze czytać. Potem one czasami czytały mnie

[verdana]

Długo. Nawet jak czytały bardzo dobrze same. Czytałam książki, których same nie byłyby w stanie jeszcze przeczytać, bo za długie, albo za trudne. Nawet świetnie czytający 7-8 latek zazwyczaj (o ile nie jest dzieckiem emamy) nie przeczyta wielotomowego dzieła, ani nie sięgnie po "Pana Tadeusza".

[lokitty]

Hm, moje dziecko przeczytało w wieku 8+ to straszliwe dzieło "O czym szumią wierzby" . Najpierw były jęki, żebym ja przeczytała choć kawałek, a ja po prostu przysnęłam pod koniec I rozdziału i odmówiłam kooperacji . Ale muszę powiedzieć, że w II klasie też sama przeczytała "Tajemnicę Abigeil", wypytując mnie tylko co pewien czas o jakieś słowo, np. kto to jest diakonisa . I tu już byłam zdziwiona.

[21mada]

"O czym szumią wierzby" tez mnie kusi. Takie ladne jest to nowe wydanie. A 'Tajemnica Abigel' to raczej dla nastolatek chyba?

[lokitty]

Dla mnie samej "O czym szumią wierzby" jest nużące i męczące w odbiorze, a jestem polonistką z wykształcenia między innymi . Ale jeśli sama czytasz dziecku, to możesz starać się wykrzesać z tego jakieś napięcie czy humor - a język jest bardzo literacki, więc to i jakaś zaleta.
A ta "Tajemnica Abigeil" jakoś tam wpadła jej w ręce i zauroczyła. Mnie zresztą też, jedna z moich ulubionych książek do dzisiaj. Czy dla nastolatek? Powiem tak, bogatszy styl niż standardowa książka dla dzieci, na pewno dłuższe zdania, ale fabuła wciągająca, o ile jesteś w stanie już czytać tak, że nie pogubisz się w wątkach. Mojej córce też chyba spodobało się dlatego, że właśnie przeniosłam ją do szkoły wyznaniowej - i tam było inaczej niż w poprzedniej, która w dodatku była dość luzacka, dlatego myślę, że zrozumiała sytuację bohaterki na poziomie emocjonalnym, choć to faktycznie o nastolatce.