Poppsychologiczna korponowomowa

[triss_merigold6]

Rozumiem, że ktoś używa poppsychologicznej nowomowy, bo w ten sposób zarabia na życie.
Rozumiem, jeśli przechodzi terapię i w ten sposób rozmawia z psychoterapeutą.

Ale, na litość boską, jak można zupełnie serio, w zwykłej rozmowie, podczas opowiadania o czymś/kimś i opowiadania o sobie używać zupełnie serio takich wyrażeń jak "zarządzanie relacjami", "zarządzanie emocjami", "negatywny bilans emocjonalny", "empatyczny" itp.?
Przyznam, że mówienie o negatywnym bilansie emocjonalnym powoduje u mnie najpierw opad szczęki, potem mam ochotę niestosownie się pośmiać, a potem zapytać, czy człowiek naprawdę do mówienia o uczuciach musi używać takiego bełkotu.
To coś jak kołczing i PUA, odruchowo mam dystans i nie jestem w stanie traktować serio wywodów z użyciem takich zbitek słownych.

[pade]

W coachingu się takich zwrotów nie używa. W psychoterapii też nie.
Jako żywo rozmawiałaś z menadżerem niższego szczebla. Świeżo po awansie

[triss_merigold6]

Jednakowoż nie sądzę. Wiem z kim rozmawiałam i nie był to manager żadnego szczebla. To w ogóle nie była osoba pracująca w korporacji.

[pade]

No to z neofitą.

[triss_merigold6]

Cokolwiek to jest, używanie takich kwiatów w dość banalnym relacjonowaniu banalnej historii bez żadnych szczególnych dramatów w tle uważam za mocno pretensjonalne i sztuczne.
Będę złośliwa i nie pominę drobnego spostrzeżenia, że próby "zarządzania relacjami" na gruncie życia osobistego prowadzą właśnie do "negatywnego bilansu emocjonalnego".

[pade]

No jest pretensjonalne i sztuczne, a nawet śmieszne. To oczywiste.
Ale o czym właściwie chciałaś porozmawiać?

[triss_merigold6]

Właściwie to chciałam zapytać, czy znacie (czy ematki znają) ludzi, którzy tego bełkotu używają zupełnie serio i w pozazawodowych sytuacjach. Bo rozumiem, że można na tym trzepać kasę i naciągać frajerów na kursy rozwoju inteligencji emocjonalnej czy coś w tym guście, ale nie o merkantylne stosowanie mi chodzi.

[pade]

Aha To ja nie znam
Robiłam podyplomówkę z coachingu razem z menadżerami i nikt, łącznie z prowadzącymi (psycholodzy, spece od zarządzania) nie wyrażał się w ten sposób.

[milka_milka]

Znam, niestety. Gdy słyszę o "niepozwalaniu na język nienawiści", albo podobne do opisanych przez Ciebie kwiatków, to przestaję słuchać.

[triss_merigold6]

Kiedyś było modne mówienie językiem żyrafy, cokolwiek to znaczy.

[milka_milka]

A tak, też słyszałam.

[pade]

A Ty z przekory wybrałaś język szakala?

[paloma_blauwinder]

A co jest korporacyjnego w "mowie nienawiści"? Jest to brzydka kalka z angielskiego, ale czy istnieje jakieś swojskie wyrażenie zamiast tego?

[milka_milka]

Bardziej chodzi o nowomowę.

[triss_merigold6]

Tak, można powiedzieć o negatywnej stygmatyzacji poprzez język. "Mowa nienawiści" kojarzy się z poprawnością polityczną, to określenie - wytrych, które jest dość dowolnie stosowane.

[minor.revisions]

no nie, jednak jest pewna różnica między "kochajmy się jak bracia, liczmy się jak Żydzi" (negatywna stygmatyzacja, można za coś takiego np. stracić pracę w mediach, ale nie jest nielegalne) a "Żydzi do gazu (mowa nienawiści czyli hate speech, można za to odpowiadać karnie w zależności od kraju). W Polsce "hate speech" ma swoistą, folklorystyczną odmianę, bo karalna jest chyba tylko obraza uczuć religijnych.

[inguszetia_2006]

minor.revisions napisała: no nie, jednak jest pewna różnica między "kochajmy się jak bracia, liczmy się jak Żydzi" (negatywna stygmatyzacja, można za coś takiego np. stracić pracę w mediach, ale nie jest nielegalne)
Witam
W latach 30-tych XX wieku odbywały się w Polsce procesy, gdzie ludzie/przedsiębiorcy domagali się odszkodowania za nazwanie ich Żydami (stereotyp - geszefciarz, cwaniak, lichwiarz) i sąd to przyklepywał. Tak się świat zmienia, otóż, właśnie! Off top, gdzieś czytałam, zapamiętałam i myślę, że to ciekawe, więc się dzielę.
Pzdr.
Ing

[princess_yo_yo]

zle ci sie kojarzy, uzycie slow milosc i nienawisc w jezyku angielskim ma inne zabarwienie niz w jezyku polskim. tez mi to zgrzytalo przez jakis czas, hate i love w rozmowie o brokulach albo kotach na przyklad. stad kalka na jezyk polski rzeczywiscie nie dziala, ale podciaganie tego pod swoja paranoje poprawnosci politycznej to lekka przesada.

[naplaze]

> A co jest korporacyjnego w "mowie nienawiści"? Jest to brzydka kalka z angielskiego, ale czy istnieje jakieś swojskie wyrażenie zamiast tego?

Nie chodzi o tworzenie polskiego odpowiednika dla kalki z angielskiego, tylko o samo pojęcie, które jest silnie wartościujące i odwołuje się do emocji ("nienawiść") a nie do jakichś bardziej stabilnych kategorii, jak choćby prawo. Ta emotywność, więc subiektywizm powoduje, że zarzutu o szerzenie mowy nienawiści można używać w dowolny sposób, także dla celów politycznych.

[minor.revisions]

"Emotywność", tak? A my się tu z Bogu ducha winnej "projekcji" nabijamy...

[naplaze]

Projekcja to jest koncepcja psychoterapeutyczna, ani dowieść jej istnienia, ani jej obalić, ani nie wiadomo, co z niej wynika.
Emocje (albo: to, co nazywamy emocjami) widać w neuroobrazowaniu, rytmie uderzeń serca, wyrazie twarzy.
Natomiast takie patrzenie na człowieka (lub szerzej: na społeczeństwo) przez pryzmat jego emocji to jest też pewna koncepcja, mi się ona nie podoba, ale już chodzi, widać to choćby w tym wątku.
Samo słowo emotywność jest starsze, niż żargon pop-psychologiczny.

[truscaveczka]

Ja wiem, co to emotywność. Zastanawiam się, jak nazwać coś takiego, ale w stosunku do innych. Mam w otoczeniu osobę, która nie jest w stanie znieść gwałtownych, intensywnych emocji u innych osób, reaguje bardzo nerwowo i natychmiast próbuje te emocje innych wygaszać.

[milka_milka]

Nabakier? Vilez?

[chicarica]

Znamy, jest jeszcze wychodzenie ze strefy bezpieczeństwa. Rzygamy.

[chicarica]

Komfortu, przepraszam, komfortu.

[milka_milka]

Akurat "empatyczny" to zupełnie normalne, zwykłe słowo.
Co do reszty się zgadzam.

[triss_merigold6]

No nie wiem, "empatyczny" w pewnych zbitkach słownych i przy określonych okazjach też mnie boli, nie lubię tego słowa, bo IMO nic nie znaczy, tak jak nic nie znaczy"ubogacać" (dobra, "ubogacanie" występuje prześmiewczo).

[milka_milka]

empatyczny

zdolny do wczuwania się w czyjś stan psychiczny, dzielący z kimś jego doznania, emocje; współodczuwający
sjp.pl/empatyczny

Dość popularne, normalnie używane słowo. Co do reszty, "ubogacanie" itp, zgadzam się. No chyba że zestawisz "empatyczny" z innym słowem, tworząc jakiś koszmarek.

[konwalka]

empatyczny zupełnie nie wadzi
przypomniało mi się za to, jak sto lat temu, jeszcze na studiach, rozpadła się pewna para
chlop był świezutko po zachłyśnieciu się publikacjal]mi, jakie zalały polski rynek ksiegarski: jak osiagnąć sukces, jak zdobyc przyjaciół, etc
No i zerwał z laską, ponieważ, cyt. "negatywnie projektowałą jego nadświadomość"

[riki_i]

konwalka napisała:

> zerwał z laską, ponieważ, cyt. "negatywnie projektowała jego nadświadomość"

Dobre!

[triss_merigold6]

Ależ ja znam znaczenie tego słowa, tylko uważam je za wydumane. To subiektywne wrażenie i tyle.

[milka_milka]

A, to możliwe. Też mam takie słowa, których po prostu nie lubię. Ostatnio padło na "pożywny" i "pyszny". Wiem, że z nowomową nie ma za wiele wspólnego, ale tak mi się przypomniało.

[nangaparbat3]

pozostaje tylko polecić lekturę:
lubimyczytac.pl/ksiazka/216556/teoria-zla-o-empatii-i-genezie-okrucienstwa

Wbrew tytułowi autor stwierdza, ze nie każdy typ deficytu empatii jest źródłem zla i okrucieństwa

[triss_merigold6]

Chyba jednak wolę "Efekt Lucyfera" Zimbardo, odnośnie tego co linkujesz opisy i recenzje sugerują, że mamy do czynienia z naciąganym bełkotem.

[nangaparbat3]

To jest poważna ksiązka powaznego naukowca. Z Zimbardo sie uzupelniają.

[minor.revisions]

tego, co jednodniowym noworodkom pokazywał samochodziki albo lalki i na tej podstawie wysnuwał teorie na temat autyzmu? To znaczy ja wiem, że to znany i uznany człowiek pracujący na znanym i prestiżowym uniwersytecie, ale to nie znaczy, że jest jakąś wyrocznią.

[nangaparbat3]

Chyba ten sam, chociaz o lalkach i samochodzikach nic nie wiem. Gdzie moge o tym przeczytać?
Nie piszę wcale, że jest wyrocznia, ale jednak poważnym naukowcem - chyba - myslisz, że tkwilby na Cambridge Uni., gdyby byl jakims hochsztaplerem?

[minor.revisions]

The male preference for focusing on systems again is evident very early. Our Cambridge study found that at one year old, little boys showed a stronger preference to watch a film of cars (mechanical systems), than a film of a person's face (with a lot of emotional expression). Little girls showed the opposite preference. And at one day old, little boys look for longer at a mechanical mobile.

www.theguardian.com/education/2003/apr/17/research.highereducation

metodologia przez niego użyta była mocno krytykowana, no zresztą na logikę to idiotyczne, bo jednodniowy noworodek nawet ostro nie widzi a co dopiero mieć jakieś preferencje co do tego na co woli patrzeć.

[nangaparbat3]

Ale to roczne niemowleta, a nie jednodniowe noworodki.
I prawda.
Nasze rodzinne dzieci (w sumie 3 dziewczynki i 5 chlopców) dostawaly rożne zabawki i dziewczynki bardziej interesowaly się żywymi istotami, chlopcy - maszynami. Nawet moja córka, ktora ma ewidentne uzdolnienia politechniczne i lubila spędzać czas przyglądając się, jak ojciec i dziadek dlubią przy aucie, rysowala wylącznie ludzi lub zwierzęta, jej kuzyn - niemal wylącznie auta, samoloty i wybuchajace wulkany (chlopiec bardzo wrażliwy i delikatny). Mielismy też czterolatka, dziecko pacyfistów, które bawiło sie wyłącznie w wojsko. Nie mial zabawek-broni, więc strzelał z kija.
wydaje mi się, że nie ma nic złego w fakcie, że rożnice hormonalne warunkują tez pewne rożnice w funkcjonowaniu mozgu, wiem, że ortodoksyjne feministki uważają to za skrajną bzdurę, ale tu się z nimi nie zgadzam.

[minor.revisions]

No to doczytaj ten cytat dokładnie. I owszem, jestem daleka od tego żeby twierdzić że róznice hormonalne nie wpływają na rozwój mózgu, ale ten konkretny eksperyment był nierzetelny. A jak jeden był nierzetelny, to kto wie, na ile rzetelne były pozostałe.

[ichi51e]

ja to kiedys sprawdzalam bo bardzo mnie temat interesowal i ogolnie wnisoki byly takie

1. Nawet male dziecko wie czego rodzice sie po nim spodziewaja tzn dziewczynki wiedza ze za wziecie lalki sa chwalone a za autka juz mniej i na odwrot (zupelnie male dzieci i reakcje rodzicow moga byc minimalne) ogolnie dziecko chce zadowolic rodzica
2. W eksperymencie z jakimis malpami samice tez wybieraly Lalke nad Autko - ale chyba pluszaka juz po rowno
3. Wnioski byly (juz streszczam ale jak ktos ciekawy niech szuka pod toys power play np) ze sa dwa typy osobowosci jedna ktora sie interesuje po pierwsze na tym etapie stosunkami spolecznymi i emocjami i drugi ktorego ciekawi ruch przyczyna skutek taki bardziej analityczny umysl. I ze ten podzial czesto przebiega na linii plci ale nie zawsze.

Jesli chodzi o starsze dzieci to juz w ogole otoczenie ma kluczowa role jesli chodzi o ksztaltowanie zainteresowan. Do tego kazde dziecko przy odrobinie wytrwalosci da sie nauczyc bawic kazda zabawka tylko trzeba mu to pokazac bez uprzedzen

[olena.s]

Kiedyś użyłabys w zamian słowa "współodczuwający".
Powiedziałabym nie bez złośliwości, ze fakt, iż zwort "empatyczny" jest dla ciebie irytujący i sztuczny sporo o tobie mówi, i to bynajmniej nie o twoim stylu językowym.

[triss_merigold6]

Wiesz, jakoś określenia "wrażliwy" czy "taktowny" mnie nie irytują.

[olena.s]

Oznaczają coś całkiem innego.
Takt, chwalebna cecha, może być jednak produkowany na zimno, tak jak inne zakresy dobrych manier i miec na celu twoje, egoistyzn euniknięcie niezręcznej sytuacji.
Wrażliwość oznacza twoje prywatne odczucia, niekoniecznie w związku z inna osobą.
Empatia to umiejętność (i chęć) wejścia w buty innego, różnego od ciebie człowieka. A pewnie także i wyciągnięcie wniosków na podstawie tego współodczuwania z kimś.

[sanrio]

Znam z opowiadań jedną taką, która z własnym dzieckiem w ten sposób rozmawia. "Musimy pojechać na wspólne wakacje z Adamem, aby mogły się poprawić wasze wzajemne relacje" - dosłownie tak rzekła matka do 8 letniego dziecka, mówiąc o swym gachu.

[paloma_blauwinder]

Taaaak, to teraz zamień to pretensjonalne obce słowo "relacje" na swojski synonim, a dowiesz się, dlaczego tak powiedziała

[sanrio]

haha no wieeeeem, ale akurat ta jest znana z nieużywania swojskich synonimów. Tak jak pisze milka poniżej, tego typu babka to jest

[milka_milka]

W ogóle nie powinna mówić, tylko robić.

[princess_yo_yo]

alez oczywiscie ze mozna tylko ci bardzo skoncentrowani na robieniu potem bywaja tez niezwykle rozczarowani ze swiat nie chce docenic ich szczytnych intencji i nie ma mocy zeby czytac im w myslach. zeby to byl tylko problem tych konkretnych osob, ale to sie niestety zazwyczaj wylewa na reszte swiata i mamy watki na temat jak to stare baby blokuja chodnik a powiedzenie glosno i wyraznie przepraszam chcialabym tedy przejsc jest ponad tak wysoko funkcjonujace jednostki

[fifiriffi]

sanrio napisała:

> Znam z opowiadań jedną taką, która z własnym dzieckiem w ten sposób rozmawia. "
> Musimy pojechać na wspólne wakacje z Adamem, aby mogły się poprawić wasze wzaje
> mne relacje" - dosłownie tak rzekła matka do 8 letniego dziecka, mówiąc o swym
> gachu.
>


kurcze. A co tutaj nie tak?

[milka_milka]

Wszystko. Naprawdę uważasz, że ta się mówi do 8-latka?

[ichi51e]

Ludzie tak mowia - zwlaszcza jak zamiast usiasc z dzieckiem i sie nim zajac czytaja poradniki typu "jak wychowac szczesliwe dziecko"

[fifiriffi]

milka_milka napisała:

> Wszystko. Naprawdę uważasz, że ta się mówi do 8-latka?
>

nie napisałam, że uważam, że tak sie mówi do 8latka, ale też nie widze nic nadzwyczajnego, że ktos tak sie do dziecka odezwał.

[milka_milka]

Przypomniało mi się. Słyszałam kiedyś, jak matka mówiła do 4-5 letniego malucha, żeby "opisał jej swoje negatywne emocje i zastanowił się, czemu je odczuwa".

[triss_merigold6]

Tworzy przyszłego klienta terapeutów.

[a.va]

Przeciwnie, robi bardzo dobrze, tylko pewnie jest nieporadna językowo i śmiesznie to określa. Bardzo ważne jest nauczenie dzieci, żeby umiały zauważyć, co czują. Wielu dorosłych tego nie potrafi i przez to trudno z nimi wytrzymać.

[pade]

Tak, ale skąd ono ma wiedzieć co się z nim dzieje? To rodzic powinien opisać i nazwać stan dziecka i wraz z nim poszukać przyczyn tego stanu.

[naplaze]

> Bardzo ważne jest nauczenie dzieci, żeby umiały zauważyć, co czują.

Ale dlaczego?

[pade]

Dlaczego?
Hmm, choćby dlatego, żeby 10 latek potrafił powiedzieć, że go coś złości zamiast okazywać to zachowaniem? Albo żeby potrafił odróżnić rozczarowanie od smutku, żeby wiedział, ze nie należy bać się uczuć i, że one mijają?
Albo, żeby nie zamieniał lęku na złość (dość częste) tylko wiedział, ze to co czuje to strach i, że można sobie z nim poradzić?

[naplaze]

>Hmm, choćby dlatego, żeby 10 latek potrafił powiedzieć, że go coś złości zamiast okazywać to zachowaniem?
A jeśli okaże ci to zachowaniem to nie zrozumiesz? Serio, rozumiemy tylko komunikaty językowe, a pozajęzykowe delegalizujemy?

>Albo żeby potrafił odróżnić rozczarowanie od smutku
Czy każda emocja musi mieć etykietę? Przecież emocje są pozajęzykowe. Nie da się opowiedzieć o emocjach.

>żeby wiedział, ze nie należy bać się uczuć i, że one mijają?
A skąd wiesz, że dziecko boi się uczuć?

>tylko wiedział, ze to co czuje to strach i, że można sobie z nim poradzić?
A dlaczego ma sobie radzić ze strachem, a nie z tym, co strach wywołuje? Uczucie strachu to jest ewolucyjne przystosowanie i ważna informacja odnośnie zagrożeń, które na człowieka czyhają. Dlaczego trzeba sobie z nim "poradzić"?

[butch_cassidy]

naplaze napisał:


> A jeśli okaże ci to zachowaniem to nie zrozumiesz? Serio, rozumiemy tylko komun
> ikaty językowe, a pozajęzykowe delegalizujemy?

Ale od reszty świata też oczekujemy, żeby rozumiał nieakceptowalne zachowania dziecka i sam sobie określał, jakie uczucia za tym stoją, po czym adekwatnie reagował? Bo że mamuni to nie przeszkadza, to ogarniam, ale potem chodzą po świecie tacy niby dorośli, którzy np. jak się zezłoszczą w pracy, a nie umieją tego ani nazwać, ani rozładować, to z paszczą na ekspedientkę wyskoczą, żeby się lepiej poczuć. Nie przepadam za takimi typami.

> Czy każda emocja musi mieć etykietę? Przecież emocje są pozajęzykowe. Nie da si
> ę opowiedzieć o emocjach.
Uuuuu... Emocje są jak najbardziej "językowe". Nazwanie ich to pierwszy krok, żeby się z tymi trudniejszymi uporać. Bo faktycznie, jak jesteś w euforii, to możesz sobie darować "etykietkę". Najwyżej zrobisz, jakieś głupstwo, ale co tam Gorzej, jak jesteś sfrustrowana np. albo wściekła i nie wiesz, co z tobą się dzieje. Tu może się zrobić niesympatycznie.
>

> A skąd wiesz, że dziecko boi się uczuć?
Ale chyba nie rozmawiamy o konkretnym dziecku, a wiele faktycznie ma problem z silnymi, trudnymi emocjami. Z drugiej strony, jak dziecko się nie boi, tylko radośnie rozładowuje agresję na otoczeniu przy poklasku mamy, która uważa, że ono takie "otwarte" i "spontaniczne", to też nie chciałabym go spotkać w dorosłym życiu.
>

> A dlaczego ma sobie radzić ze strachem, a nie z tym, co strach wywołuje?
Bo c z a s e m bywa i tak, że masz wpływ jedynie na swoją postawę, a nie na świat zewnętrzny. Jak dziecko nauczysz, że jest omnipotentne i jeszcze do tego, że nie potrzeba nazywać uczuć, ani sobie z nimi radzić... to potem w sytuacji, na którą nie ma wpływu, a np. się jej boi, nie poradzi sobie w cywilizowany sposób.

[verdana]

Emocja nie musi mieć etykiety, ale bardzo ważna jest umiejętność rozpoznawania, co się naprawdę czuje. Ja wpadam w furię, jak się czegoś boję, jestem w stresie. Zauważyłam to dopiero będąc bardzo dorosła, szkoda, że nie umiałam odróżnić gniewu od strachu znacznie wcześniej.

[pade]

Dokładnie tak samo reaguje moja córka. Na szczęście jestem "po szkołach" i mogę jej pomóc.

[milka_milka]

A mnie to śmieszy, uważam takie rozkminianie za przerost formy nad treścią.

[pade]

Ile masz lat?

[milka_milka]

Wystarczająco dużo. Uważam takie rozkopywanie własnego wnętrza za kompletnie niepotrzebne, wręcz szkodliwe."Przepsychplogizowanie" jest znakiem obecnych czasów.

[pade]

Nie istnieje nic między zerową świadomością a "przepsychologizowaniem"?

[milka_milka]

Owszem, ale wymaga to chęci samodzielnego popracowania nad sobą, a nie psychologa, coacha, terapeuty itp.

[ichi51e]

No coz az chcialoby sie napisac ze zapewnie masz mase uczuc w sobie ktorych nie rozpoznajesz do przepracowania

[pade]

Emocje to nie tylko sprawa psyche ale i soma.
Ja wręcz uważam, że wiedzę o emocjach powinno zdobywać się w szkole. Skoro dziecko musi się uczyć budowy układu oddechowego kijanek, to czemu nie mapy emocji? To przecież fizjologia.
Świadomość własnych emocji nie ma nic wspólnego z rozkminianiem. Mając wiedzę można na nie wpływać, można sobie z nimi radzić, nie są wtedy tabu, czymś wstydliwym czy obcym.
Każdy człowiek odczuwa emocje, i Ty Milko, i Triss, z poppsychologią nie ma to nic wspólnego.

[miliwati]

milka_milka napisała:

> Wystarczająco dużo. Uważam takie rozkopywanie własnego wnętrza za kompletnie ni
> epotrzebne, wręcz szkodliwe."Przepsychplogizowanie" jest znakiem obecnych czasó
> w.

No strasznie to jest szkodliwe, jak człowiek rozumie, co się z nim dzieje. A już jak sobie potrafi to przetransponować na innych ludzi i rozumieć, dlaczego oni zachowują się tak, a nie inaczej - masakra.
Dawniej było lepiej, nie było tej całej szkodliwej psychologii, tylko wódka.

[menodo]

Dawniej było lepiej, nie było tej całej szkodliwej psychologii, tylko wódka. '

Żeby tylko wódka

[milka_milka]

Wie, co się z nim dzieje do tego stopnia, że potem nic nie jest w stanie zrobić samodzielnie, do wszystkiego potrzeby psycholog, terapeuta, coach, doradca

[princess_yo_yo]

a gdyby nie wiedzial to by nie potrzebowal w zyciu tego typu protez i pomocy we wszystkim? magicznie znalazlby umiejetnosci samodzielnego zycia i podejmowania decyzji i ogolnie odpowiedzialnosci za siebie? intrygujace rozumowanie.

[miliwati]

milka_milka napisała:

> Wie, co się z nim dzieje do tego stopnia, że potem nic nie jest w stanie zrobić
> samodzielnie, do wszystkiego potrzeby psycholog, terapeuta, coach, doradca

Chyba Tobie. Związek Twoich wizji z rozumieniem własnej psychologii jest kompletnie żaden. Skąd Ty sie urwałaś, z czasów gomułkowskich z tą wizją że "Do psychiatry to chodzą tylko wariaci, normalnemu człowiekowi wstyd. Co? Psychologa a nie psychiatry? Przecież to to samo."?

[princess_yo_yo]

e tam, kompletny brak samoswiadomosci bywa blogoslawienstwem dla delikwenta takim brakiem dotknietego zwlaszcza jesli chodzi o samoocene

[ola_dom]

milka_milka napisała:

> Wie, co się z nim dzieje do tego stopnia, że potem nic nie jest w stanie zrobić
> samodzielnie, do wszystkiego potrzeby psycholog, terapeuta, coach, doradca

Ale to głupstwa jakieś są....
Oznaczałoby to, że jak kto raz pójdzie do "psy-" i ten mu pomoże - to już będzie chodził zawsze i na zawsze?
Pewnie, że są osoby, które same z niczym sobie nie poradzą i zawsze będą chciały, żeby ktoś za nie zdecydował - rodzic, partner, terapeuta, wróżka, tarot z telefonu, wyrocznia, cokolwiek i ktokolwiek. Ale to nie jest wina ani wróżki, ani terapeuty, ani nawet coacha.

[milka_milka]

Nie, bo są przypadki i sytuacje, gdy pomoc psychologiczna i psychoterapeutyczna jest jak najbardziej uzasadniona i potrzebna, tylko uważam, że obecnie bardzo nadużywana. Ludzie przestają sobie radzić sami, zanikają głębsze więzi przyjacielskie.

[szeera]

gdy pomoc psychologiczna i psychoterapeutyczna
> jest jak najbardziej uzasadniona i potrzebna, tylko uważam, że obecnie bardzo
> nadużywana.

Bardzo mnie wkurza jak czytam, że kiedyś to ludzie radzili sobie bez psychologów i było dobrze.

Miałam możliwość obserwować ludzi z teraz już najstarszego pokolenia jak nie mieli jeszcze demencji i innych problemów związanych bezpośrednio z wiekiem. Oni oczywiście nie korzystali z pomocy psychologów ani psychiatrów. Radzili sobie sami z problemami psychologicznymi, czasem związanymi z wojną. A radzili sobie fatalnie.Trudno było żeby przyjaciele ich z tego wyleczyli bo przyjaciele byli tacy sami jak oni.

Teraz widzę jak wpłyneło to na ich dzieci i wnuki. Dzieci najczęściej cierpią bo nadal uważają, że psycholog to samo zło, ale już po tabletki do psychiatry pójdą. Wnuki jako dorośli zaczynają psychotrapię.

[ola_dom]

milka_milka napisała:

> Ludzie przestają sobie radzić sami, zanikają głębsze więzi przyjacielskie.

Ale chyba nie uważasz, że to jest wina psychologów i psychoterapeutów i większej dostępności pomocy psychologicznej...?

[milka_milka]

Uważam, że to wina rozpowszechniania pomocy psychologicznej jako panaceum na wszystkie problemy.

[pade]

Bzdura.

[ola_dom]

milka_milka napisała:

> Uważam, że to wina rozpowszechniania pomocy psychologicznej jako panaceum na wszystkie problemy.

Wiele znasz osób, które korzystają/korzystały z pomocy psychologicznej?
A ile znasz osób, które nie korzystają i nigdy nie skorzystają - "bo nie!"?
I tak się to prosto przekłada, że te, które korzystają, mają pozrywane więzi, a te, które nie korzystają - mają więzi głębokie?
Naprawdę?

[miliwati]

ola_dom napisała:

> milka_milka napisała:
>
> > Uważam, że to wina rozpowszechniania pomocy psychologicznej jako panaceum
> na wszystkie problemy.
>
> Wiele znasz osób, które korzystają/korzystały z pomocy psychologicznej?
> A ile znasz osób, które nie korzystają i nigdy nie skorzystają - "bo nie!"?
> I tak się to prosto przekłada, że te, które korzystają, mają pozrywane więzi, a
> te, które nie korzystają - mają więzi głębokie?
> Naprawdę?

Rzeczywistość to jest taka, że ci, co korzystają, to mają przynajmniej w miarę normalne relacje, a ci co nie widzą potrzeby / nie mają czasu / niech on się najpierw zdiagnozuje / to tylko przepracowanie / a wiesz jakie ostatnio świetne buty widziałam? mają albo jakieś zrypane małżeństwa do odstrzału, albo od lat z nikim nie potrafią się normalnie związać.

[asia_i_p]

Takie rozkminianie ma bardzo praktyczne rezultaty.

Jeżeli już zauważysz, że to nie złość, tylko strach, to możesz dociec, czego się boisz, wymyślić plan B i poczuć się lepiej. Nie mówiąc już o korzyściach dla osób, na które nie nawrzeszczysz.

[ichi51e]

Da sie. Jesli dziecko cie nawala bo nie umie powiedziec chce misia to tylko ty sie wsciekasz bo nie wiesz czwmu dziecko cie nawala. Jak dziecko powie chce misia wzglednie jestem zly bo nie rozumisz ze chce misia to mozesz cos zadzialac. Komunikacja (tez uczuc) to bardzo wazna sprawa. Widac to dopiero jak ma sie niemowiace dziecko i wszystko trzeba czytac w myslach

[mamameg]

Ostatnio mnie zirytowało " ma wszystkie narzędzia, żeby to zrobić"(niedokładny cytat) o dziecku, które nie odrabia lekcji.

[tatrofanka]

O. A dla mnie "empatyczny" to taki zupelnie zwykly przymiotnik.
Często słyszę. , używam. Jego znaczenie doskonale ogarnia moj osmiolatek.
Pani im w szkole tlumaczyla.

[ada1214]

Niektorym sie po prostu wydaje, ze uzywajac sofistykowanych slow beda uchodzic za madrzejszych.

[landora]

[inguszetia_2006]

Witam
Ja bym pomyślała, że ktoś mnie nie lubi i/lub boi się mnie, jakby mi tak o sobie opowiadał;-P
Bo co to jest takiego "negatywny bilans emocjonalny"? Nic, mgła Mówimy o bliskich znajomych, tak? W ogóle tego nie mogę sobie wyobrazić. Mam koleżankę coach'a, znanego warszawskiego coach'a i ona tak nie gada, a jak poprosiłam ją, żeby mnie skołczowała, to powiedziała, że nie trzeba, mam dużą samoświadomość. Jakoś tak to szło. Przyznaję, że mogłam coś pokręcić, więc zdania o samoświadomości nie czytać dosłownie, tylko "żaby na aby, aby..."
Pzdr.
Ing

dziwię się dlaczego się dziwisz :)

[wtop.ek]

na tym forum co druga używa pidżynu i nowomowy

[menodo]

Hehe, triss, mówisz jak ludzie, którzy kończyli psychologię na UW w czasach, kiedy studiowanie na tym wydziale było sporą barierą intelektualną

[triss_merigold6]

No nie, nie diagnozowałam u siebie aż takich problemów osobowościowo-emocjonalnych, żeby studiować psychologię.

[menodo]

Nigdy bym cię o to posądzała - podpuściłam cię, bo pamiętam, że już kiedyś pisałaś to co napisałaś powyżej
A "problemy osobowościowo- emocjonalne" to tylko trochę starsza nowomowa niż " negatywny bilans emocjonalny". To, że czegoś nie znasz albo nie lubisz nie musi wcale oznaczać, że nie ma sensu.

[butch_cassidy]

Nie, nie spotkałam się z czymś takim.

I podobnie jak kilka innych osób uważam, że słowo "empatia" nie należy do tej kategorii.

[triss_merigold6]

"Empatyczny". Nie "empatia". Konkretnie chodzi mi o nadużywanie słowa "empatyczny" w opisywaniu słabo znanych opisującemu osób, to taka projekcja na wyrost, która kończy się rozczarowaniem.

[butch_cassidy]

Przepraszam - "empatyczny", tak czy siak, dla mnie normalne słowo.
I chyba nawet obcą osobę można uznać za empatyczną, o ile widzi się ją w sytuacji, która świadczy właśnie o jej empatii.

Ale "projekcja" to już nie byłabym taka pewna Niby nie nowomowa, a jednak... w ustach nieprofesjonalisty i codziennym kontekście jak dla mnie podciąga się pod "poppsychologiczną nowomowę".

Sama polubiłam słowo "dyskomfort". Choć może też jest z tej grupy.

[sasanka4321]

> "Empatyczny". Nie "empatia". Konkretnie chodzi mi o nadużywanie słowa "empatycz
> ny" w opisywaniu słabo znanych opisującemu osób,

U obcego dziecka na placu zabaw jestes w stanie ocenic, na ile jest empatyczne. Tzn, Ty akurat nie, ale wiekszosc ludzi jest w stanie . Chocby patrzac, jak sie zachowuje w stosunku do nadeptanego chrabaszcza. Albo innego placzacego malucha. I nie ma to nic wspolnego z taktem. Wrazliwosc, owszem, jest konieczna do odczuwania empatii, ale nijak nie jest to to samo.

> to taka projekcja na wyrost, k
> tóra kończy się rozczarowaniem.

O, "projekcja" to znakomity przyklad poppsychologicznej (korpo)mowy.

[a.va]

W dodatku niepoprawnie użytej

[butch_cassidy]

Też miałam to napisać, ale nie chciałam się czepiać - ostatecznie można przyjąć, że w tym przykładzie autor wypowiedzi z "empatią" w treści, wypiera swoja empatię i projektuje na przypadkową osobę

[ichi51e]

Nie jestes. Ja np podejrzewam ze moje dziecko odgrywa sobie rozne uczucia zeby zobaczyc jak sie z nimi czuje. Mysle ze wiecej dzieci tak robi. Jest to tak samo prawdziwe jak twierdzenie "Po zachowaniu dziecka w parku jestesw stanie wiecej powiedziec o jego rodzicach niz o nim samym"

[sueellen]

Od ponad 8 lat pracuję w korpo i nikt tak nie gada. Serio. To korpo jest tam od 40 lat, więc może im się znudziło?

[biala_ladecka]

A to mnie drażni nazywanie każdej najmniejszej wydumki "projektem"
- Otwieramy piekarnię: realizujemy projekt
- Gramy, jako statyści w serialu polsatu: bierzemy udział w projekcie
- Szukamy sprzątaczki: prowadzimy nabór do projektu (autentyk)

To samo dotyczy nadużywanych słów "warsztaty" i "konsultacje".
Padłam ostatnio, jak nauczycielka oznajmiła, że dzieci wezmą udział w warsztatach robienia laurek na dzień matki (znaczy się, odbędą lekcję plastyki)

[pade]

A tak, to jest nagminne wręcz

[mondovi]

Warsztaty robienia laurek... Bomba

[mamusia1999]

o kochana, ale taki żargon się świetnie nadaje do manipulowania interlokutorem jak idę do nowego potencjalnego klienta, to sobie robie na wszelki wypadek powtórkę z zachowanych korporacyjnych memów. potem już sama ze sobą jako ster, żeglarz i okręt tak nie gadam.

[babcia.stefa]

O, to, to. Mało co mnie tak drażniło, jak nazywanie projektem każdego zlecenia, nawet drobnego i wymagającego zerowego wkładu intelektualno-zarządczego.

[a.va]

Znam taką osobę, jest na terapii i rzeczywiście zdarza jej się mówić o strefie komfortu i relacjach (nie że aż o zarządzaniu, tylko o relacjach). Mnie to nie przeszkadza, też jestem po terapii i rozumiem, że może być komuś trudno te rzeczy inaczej nazwać.

[cydrowa]

Ależ to nie musi być popsychologiczną nowomowa. Wystarczy korpo.
Słabo mi na te wszystkie "projekty, dedlajny, risercze, dedykowanie, ołpenspejsy" itd.
A z tych psychologicznych, to ja czasem używam "wyparłam" i "relacja".

[triss_merigold6]

O, dedykowany jest niezłe. Nawet tu na forum jedna z pań była uprzejma pisać o miesiącu (pielęgnacji) dedykowanemu włosom.

[obrus_w_paski]

w mojej korpo jezykiem oficjalnym jest angielski i faktycznie pracujemy w openspace, mamy deadlines oraz prace podzielona na projects, ale wynika to raczej z jezyka w jakim operujemy na co dzien, miedzy soba oraz z klientami. Jesli z jakims kolega rozmawiam po hiszpansku czy portugalsku to raczej uzywamy slow w danym jezyku do opisania naszej pracy.
Ale pamietam prace w jednej z hiszpanskich malych firemek gdzie byly wlasnie risercze i pending deadlines. Wtedy faktycznie wszystko sie bardzo gryzlo, zwlaszcza ze hiszpanski jest jezykiem wdziecznym, bardzo ekspresywnym i opisujacym, nie byloby zadnego problemu z objasnieniem pracy po hiszp.

Slowo "empatyczne" jest najzupelniej normalne, pamietam ze pierwszy raz je uslyszalam od mojej polonistki w 4 klasie podstawowki, podczas "analizowania" jakis tekstow literackich ktore w zamysle mialy uczyc empatii, takich bylo za moich czasow mnostwo. To wczesne lata 90, byly wtedy w PL jakies korpo?

[hemp_plant]

naprawdę nie używasz słowo empatyczny, empatia??? opad szczeny.
reszta przykładów- bez komentarza. jakaś sekta

[triss_merigold6]

Niespecjalnie, dla mnie to słowo-mydło. Znam inne słowa na określenie istoty rzeczy.

[bialeem]

Jakie? Jedynym synonimem jaki znam jest współodczuwanie i szczerze mówiąc wolę empatię.

[morgen_stern]

No właśnie, jakie znasz synonimy słowa "empatyczny"?

[mamusia1999]

byłam w terapii. ale o przepracowanych lub nie konfliktach to chyba na tym forum doczytałam ja ze swoim terapeutą rozmawiałam o urazach, które nadal bolą.

[kropkacom]

A wiesz triss, że ty mi się jako jedyna kojarzysz na forum z używaniem nagminnej specyficznej nowomowy. Podejrzewam bardzo mocno, że przeczytałaś dwie książki (może jedną) z zakresu psychologii czy socjologii uznając je za jedyne godne cytowania. Bardzo męcząca na dłuższą metę maniera.

[lilly_about]

Też to zauważyłam. Masz dziwną manierę. Nie wiem, czy tylko w pisaniu, czy w rozmowie na zywo też, ale bywa to irytujące.

[truscaveczka]

Wczoraj tłumaczyłam mężowi na wycieczce, czemu dzieciom co chwilę pozwalam się napić/coś przekąsić. Załapał dopiero gdy użyłam określenia "inżynieria utrzymania ruchu". To nie jest może ta branża, ale mam wrażenie, że część osób potrzebuje w komunikacji takich haseł.

A inna, większa część zachowuje się jak ofiara przedawkowania kołczingu, po prostu.