Czy chce się żyć?

[manala]

No właśnie. Czy czerpiecie z życia radość czy raczej jest to zmaganie się z codziennością, ze zmęczeniem materiału, z problemami, które są albo mogą być?
Sama wybiera tą drugą opcję. Jestem zmęczona (leniwa?). Robię to co muszę ale z bólem. Ostatnio bardzo często boli mnie głowa i to jeszcze dowala.
Czuję, że nie pasuję do życia. Byle problemy urastają i nie dają spokoju. Martwię się "na zapas" o wszystko.
Jak i jakie radości odnajduje ematka w życiu (pomijając potomstwo ; )?

[chocolate-cakes]

Koty

[manala]

O, kota bym chciała...

[magic.marker]

Na jaki adres wysłać?

[manala]

Nie wysyłaj. Musimy jesczcze do tego dojrzeć ; ) Na razie mieliśmy 2 próby i obie zakończone fiaskiem W pierwszej dzieć był niebezpieczny dla kota (miał niecałe 2 lata) a w drugiej trafił się kociak dość zadziorny i starsza panikara bała się zchodzić z kanapy...No a mężowi oczywiście śmierdziało...

[taki-sobie-nick]

manala napisała:

> Nie wysyłaj. Musimy jesczcze do tego dojrzeć ; ) Na razie mieliśmy 2 próby i ob
> ie zakończone fiaskiem W pierwszej dzieć był niebezpieczny dla kota (miał ni
> ecałe 2 lata) a w drugiej trafił się kociak dość zadziorny i starsza panikara b
> ała się schodzić z kanapy...No a mężowi oczywiście śmierdziało...

Co ten mąż taki marudny?

[manala]

Ten typ tak ma...często skutecznie zabija wszelkie radości

[taki-sobie-nick]

manala napisała:

> Ten typ tak ma...często skutecznie zabija wszelkie radości

A to był kot czy kotka?

[manala]

Kotki (obie)

[taki-sobie-nick]

manala napisała:

> Kotki (obie)

Nie miały prawa śmierdzieć!

[obrus_w_paski]

Mój kot jest tak przytulaśny, ze pachnie tylko moimi perfumami albo ewentualnie płynem zmiękczającym.

[magic.marker]

Moje w zasadzie też. Ale czasem teges, wypadki się zdarzają

W ogóle zdrowy, wykastrowany kot pachnie co najwyżej tym na czym śpi albo futrem.
Jak zmienia mu się zapach to znaczy, że coś się dzieje.

[liisa.valo]

Mój pachniał też mokrą karmą, bo przyłaził po jedzeniu się przytulić.

[manala]

No hmm, kot sam w sobie może nie śmierdział. Ale kupska to już owszem i kocia karma. W zasadzie jedno i drugie podobne w zapachu ; )

[magic.marker]

A to prawda. Sucha karma zapach ma. Ta lepsza - lepszy
Żwirek też. Czysty.
A jak kot grubiej skorzysta - to siły nie ma. Zalatuje. Bardziej jeśli nie zakopuje.
No ale to lepiej niż z psem, który pachni cały czas

[chocolate-cakes]

Odczekaj trochę. Mój nie chciał kota a teraz mamy dwa. Żeby ktoś słyszał jak przemawia do swojej kotki

[echtom]

Hehe, klasyk Przy okazji przypomniał mi się mój ulubiony cytat: "Kochałem psy. Koty naprawdę nigdy mnie wiele nie obchodziły. Tak było przynajmniej do chwili, gdy ożeniłem się z kobietą uwielbiającą koty. Ja chciałem psa, ona kota, więc poszliśmy na kompromis i zostaliśmy właścicielami dwóch kotów."

[klamkas]

Wiosna w pełni, kotów dostatek (poza wiosną też)

[taki-sobie-nick]

chocolate-cakes napisała:

> Koty

Psy.

[liliawodna222]

Psica

[taki-sobie-nick]

liliawodna222 napisał(a):

> Psica

Towarzyska?

[dziennik-niecodziennik]

Czerpie radość.
Ale nie wytlumacze Ci jak i co. Tak mam. Jestem optymistka z natury, lubie swiat i ludzi. Owszem, miewam swoje dolki i spadki nastroju, ale na krotko.

[bergamotka77]

dziennik-niecodziennik napisała:

> Czerpie radość.
> Ale nie wytlumacze Ci jak i co. Tak mam. Jestem optymistka z natury, lubie swia
> t i ludzi. Owszem, miewam swoje dolki i spadki nastroju, ale na krotko.
>
Mam tak samo. Miałam szczęśliwe dzieciństwo i ono zawsze pozytywnie rzutowalo na moje dorosłe życie. Poza tym od dziecka jestem optymistką i umiem cieszyć się życiem. Z wiekiem coraz bardziej doceniam to co mam. Czuję się kochana, mam fajne dzieci i udanego męża, świetne relacje z rodzicami i bratem oraz dalszą rodziną. W tym roku tak się czuję bo np. w 2014 miałam potworny okres i mnóstwo złych rzeczy się wydarzyło. Ale nigdy nie korzystałam z pomocy psychologa czy farmaceutykow. Znalazłam w sobie siłę by się z tym uporać, no i mam duzo przyjaznych ludzi wokół.

[taki-sobie-nick]

bergamotka77 napisała:

> dziennik-niecodziennik napisała:
>
> > Czerpie radość.
> > Ale nie wytlumacze Ci jak i co. Tak mam. Jestem optymistka z natury, lubi
> e swia
> > t i ludzi. (...)

Bergamotka - wzorzec z Sevres, hehe.

[bergamotka77]

Jezu jaki wzorzec żem optymistkaoptymistka?

[taki-sobie-nick]

bergamotka77 napisała:

> Jezu jaki wzorzec żem optymistkaoptymistka? '

To była ironia odnosząca się do ogółu twoich postów. A w przypadku tego posta - do uwagi, w jakiej to STRASZNIE TRUDNEJ byłaś sytuacji, a poradziłaś sobie BEZ PSYCHOLOGA I FARMACEUTYKÓW.

[bergamotka77]

No bo tak było. Masz z tym problem? Po prostu jestem dość odporna psychicznie dzięki optymizmowi i to pozwoliło mi przetrwać trudne czasy. A działo się i niektóre osoby z forum to wiedzą.

[taki-sobie-nick]

bergamotka77 napisała:

> No bo tak było. Masz z tym problem? Po prostu jestem dość odporna psychicznie d
> zięki optymizmowi

No mówiłam. Permanentny wzorzec z Sevres.

[klamkas]

Jesteś pewna, że wybierasz i że to lenistwo?

Ja raz czerpię, raz cierpię. Raz jest lepiej, raz gorzej, dostosowuję się wybieram to, co aktualnie dla mnie i reszty najlepsze. Czasami najlepsze jest to, że ja się zmagam, czasami lepiej, żeby oni się zmagali.

[bergamotka77]

No wlasnie klamkas jakos ostatnio tu Cię nie było. Az się stęskniłam

[cosmetic.wipes]

Równowaga pomiędzy pracą a wypoczynkiem. Dbanie o siebie, nie tylko fizyczne, ale również danie sobie prawa do czasowego wdupiemania, lenistwa i odrobiny egoizmu. Pozbycie się scisku pośladów. Segregacja ludzi na mądrych i przyjaznych oraz głupich i wrogich i otaczanie się wyłącznie tymi pierwszymi. Uprawianie aktywności, która się lubi - ja akurat rysuje, co powoduje u mnie swoisty rodzaj relaksującego skupienia.
No i zdrowym trzeba być, na co niestety czesto nie mamy wpływu, bo niby to banał, ale zdrowie własne i bliskich jest najważniejsze.

[nastjaa]

cosmetic.wipes napisała:

> Równowaga pomiędzy pracą a wypoczynkiem. Dbanie o siebie, nie tylko fizyczne, a
> le również danie sobie prawa do czasowego wdupiemania, lenistwa i odrobiny egoi
> zmu. Pozbycie się scisku pośladów. Segregacja ludzi na mądrych i przyjaznych or
> az głupich i wrogich i otaczanie się wyłącznie tymi pierwszymi. Uprawianie akty
> wności, która się lubi - ja akurat rysuje, co powoduje u mnie swoisty rodzaj re
> laksującego skupienia.
> No i zdrowym trzeba być, na co niestety czesto nie mamy wpływu, bo niby to bana
> ł, ale zdrowie własne i bliskich jest najważniejsze.
>
O właśnie!!! Super powiedziane, myślę dokładnie tak samo i stosuję od kilku lat. A jak dopada mnie chandra, albo zaczynam po raz kolejny gonić za pieniędzmi to przypominam sobie co posiadam - zdrowie moje i moich najbliższych, cudowne dziecko, męża, pracę, mieszkanie. Mam to wszystko o czym niejeden by marzył. Nie skupiam się na tym czego nie mam, nie myślę o wszystkich złych wydarzeniach z mojego życia, bo to prowadzi co najwyżej do depresji.

[danaide]

Zrobiłam wszystko z Twojej listy.
A i tak nie działa...
Może wypoczynku za dużo?

A może przyczyna nie tu leżała?

[cauliflowerpl]

Opcja pierwsza.
Inna sprawa, że generalnie mam łatwe życie.
Cierpię tylko jak mam PMSa, wtedy budzę się nieszczęśliwa. Gdy zdam sobie sprawę, że to hormony, to mi się śmiać chce.

Jakie radości? O matko, wszystko jest takie fajne, nawet teraz...
- koty
- dobra kolacja
- piękna pogoda w weekend
- ciepły wieczór
- drzewo jutro zasadzimy z koleżankami
- wiśnie jakieś japońskie kwitną na mojej ulicy, wiosna pełną gębą
... i tego typu pierdoły. Urastają do rangi niesamowitej szczęśliwości.
Ja po prostu kocham życie.

[catroux]

[claudel6]

och

[echtom]

Żyć mi się chce, tak ogólnie, tylko ostatnio strasznie mi się nie chce pracować i do wszystkiego się zmuszam.

[taki-sobie-nick]

echtom napisała:

> Żyć mi się chce, tak ogólnie, tylko ostatnio strasznie mi się nie chce pracować
> i do wszystkiego się zmuszam.
>
Stanowczo wolałam Twoją sygnaturkę o wielgachnej banie!

[echtom]

Ja też, ale mi się znudziła

[taki-sobie-nick]

echtom napisała:

> Ja też, ale mi się znudziła

Nie ma mowy!

ŻĄDAMY WIELGACHNEJ BANY!
>

[lusitania2]

manala napisała:

> Jak i jakie radości odnajduje ematka w życiu (pomijając potomstwo ; )?

przyroda, zwłaszcza ta pozostająca pod własnym nadzorem (bo wiekszość pozostałej, czeka okrutny los, znaczy człowiek)
Żyję, bo tak wyszło* a zabić zawsze się jeszcze zdążę.


*)zwłaszcza mam świadomość, że w skali globalnej wygrałam los na loterii: urodziłam się w kraju, gdzie nie grozi mi, brak wody, głód, (póki co) wojna, mam dostęp do opieki medycznej, o której większość ludzi może tylko marzyć (tak, to o polskiej, państwowej służbie zdrowia).

[cauliflowerpl]

"*)zwłaszcza mam świadomość, że w skali globalnej wygrałam los na loterii: urodziłam się w kraju, gdzie nie grozi mi, brak wody, głód, (póki co) wojna, mam dostęp do opieki medycznej, o której większość ludzi może tylko marzyć (tak, to o polskiej, państwowej służbie zdrowia)."

O-to-to.
Do tego jestem zdrowa.
Często o tym myślę i naprawdę doceniam. Jak to mówią "tylko tyle i aż tyle".

[taki-sobie-nick]

>
> O-to-to.
> Do tego jestem zdrowa.
> Często o tym myślę i naprawdę doceniam. Jak to mówią "tylko tyle i aż tyle".

Ty Cauli nie marudź, ty masz HISZPAŃSKĄ służbę zdrowia (pojęcia o niej nie mam, ale w każdym razie nie jest polska). ;-P

[cauliflowerpl]

Nie marudzę, dobra jest,a w moim mieście to w ogóle jedna z naj Ale jak się dowiedziałam, że onkologia w tym naj szpitalu diagnozuje rocznie 4000 przypadki raka (toż to ponad 10 dziennie!!) to tym bardziej doceniam każdy dzień bez tego paskudztwa.

[bergamotka77]

Mnie dobrze nastrajaja i pomagają na dol np. zimowy, podróże za granicę. Uwielbiam poznawać inne kultury, ludzi, ich jezyk, styl życia, kuchnię i obyczaje. Jestem takim cygańskim dzieckiem z natury, zawsze gotowym do drogi

[magic.marker]

Nie czerpiemy. Jak w tym dowcipie o poranku u optymisty i pesymisty
Ale pocieszamy się każdego wieczoru, że to już jeden dzień mniej.
Jakoś zleci

[t.tolka]

No czerpie. Z pracy, z ludzi, ze wszystkiego.
Czerpalam nawet jak pracowalam po 16 godzin na dobe. Moze dlatego teraz czerpie jeszcze bardziej, bo przewrocilam zycie swoje i rodziny, zeby miec rownowage.
Zeby zyc. Wiec zyje i czerpie z zycia.

[mid.week]

Aktualnie przeskakuję z opcji 1 do 2 w zależności od dnia,pory dnia, pogody etc.

[bi_scotti]

Mam globus na biurku w pracy, mam globus na biurku w domu, mam duzy globus (zabytek, a co ) w basement! Gdy reality skrzeczy, patrze na globus tu czy tam i zaraz wraca radosc, ze tyle jeszcze swiata do zobaczenia a jak sobie jeszcze zanuce cos odpowiedniego to slonce wstaje nawet o polnocy Cheers.
www.youtube.com/watch?v=lW_XYk-Xc94

[manala]

: )
Tak, tylko jeszcze cash trzeba mieć ; )
bi_scotti a Ty z US czy GB piszesz?

[bi_scotti]

Co do $$$, to juz wiele razy pisalam, ze tak naprawde to najczesciej o czas trudniej niz o pieniadze, eh ... Life

[bergamotka77]

Biscotti zakochałam się w tym kraju po niedawnej wizycie. Uwielbiam 😍 Zdradz troche jaka jest mentalność Ksbadyjczykiw? Bo czulam się tam wspaniale. Czy jest jakaś rysa na tym idealnym wyobrażeniu?

[t.tolka]

Bergamotka a Twoj plan wyladowania ewentualnego to gdzie? Bo cos mi przemknelo, ale nie wylapalam?

[bergamotka77]

t.tolka napisała:

> Bergamotka a Twoj plan wyladowania ewentualnego to gdzie? Bo cos mi przemknelo,
> ale nie wylapalam?

Kanada albo Stany zresztą oba miasto brane pod uwagę sa blisko siebie (2h drogi) tylko dzieli je granica Mąż stawia na Stany ja na Kanade gdzie byłam ostatnio i baaaardzo mi się spodobało W Stanach też byłam, ale nie w stanie, w którym mielibyśmy zamieszkać. Mamy tam znajomych z dawnych lat więc byłoby łatwiej. Z kolei Kanada to w pół drogi spotkanie USA i Europy. Od razu poczułam się tam dobrze. Stany są jednak ogromne i przez to bardziej przytłaczające i inna mentalność ludzi. Ale nie mówię USA nie, duzo zależy od pracy męża.

[t.tolka]

Czyli Vancouver lub Seattle?

[bergamotka77]

Skąd wiesz t.tolka? A Ty gdzie stacjonujesz jeśli można wiedzieć?

[t.tolka]

Ottawa. A maz w branzy informatycznej?
Nietrudno wywnioskowac jak sie troche zna realia rynku i sama Kanade
W Vanc jestem zakochana! Spedzilam tam juz pare weekendow i zamierzam jeszcze i jeszcze.

[bi_scotti]

Mentalnosc Kanadyjczykow, pytasz Lubimy podkreslac to, ze jestesmy grzeczni, uprzejmi, unikamy konfliktow, care for each other, care for diversity etc. A bywa jak to w zyciu: szaro-buro, czasem zawstydzajaco, czasem zasmucajaco. Ja nie jestem obiektywna, ja jestem (egzaltowanie rzecz ujmujac ) "proud Canadian" i o ile na codzien moge narzekac na moich wspolobywateli i wkurzac sie na rozne niedoskonalosci, o tyle jako caloksztalt, doceniam pozytywy tego kraju i tego spoleczenstwa, ktore (nie da sie ukryc) jest takim od zawsze "work in progress". Przechodzimy teraz, nie tylko przeciez z/przy okazji 150 rocznicy Konfederacji, wielki process soul-searching odnosnie relationships z First Nations. To bardzo bolesna historia i terazniejszosc wymagajace od wszystkich uczciwego rozliczenia sie z czesto bardzo indywidualnymi wstydami i niedociagnieciami, rasizkem, kolonializmem, ignorancja. Oczywiscie, wiekszosc ma nadzieje, ze przeszedlszy ten process, staniemy sie madrzejsi i lepsi dla siebie wzajemnie i znajdziemy lepsze rozwiazania dla codziennych zmagan kolejnych pokolen tak First Nations jak i new Canadians. Ale to nie jest latwa droga. Canada jest "amazing", nie da sie ukryc A przyznam przy okazji, ze jedyne miejsca, w ktorych spotkalam sie na marudzenie na Kanade to troche wypowiedzi na roznych forach Gazety. Funny, eh Cheers.

[t.tolka]

bi_
Ja nie marudze
Ja sie upajam od 2012 roku, wiec bardzo krotko.
Ale wciaz sie upajam.
Ludzmi, mozliwosciami.
Wlasnie zyje, przylecialam w hmmmm dosc poznym wieku, zeby zyc i zyje
Ale rownoczenie pracuje tew USA i .... . Cos tam jest takiego, ze mnie ciagnie. Oj mocno. Oj bardzo.

[bi_scotti]

Oh, nie bierz tego do siebie Ja odpowiadalam glownie Bergamotce. Stany lubie tez, szczegolnie Americans - duzo, duzo dobrych ludzi za nasza poludniowa granica i piekne miejsca do odwiedzenia, amazing modern architecture, z ktorej tu sie kiedys niektorzy na forum wysmiewali ale wybaczam, bo znakomita wiekszosc ludzi "dobra archotekture" kojarzy jednoznacznie ze "stara/zabytkowa architektura" a to jest bardzo waskie (acz popularne!) postrzeganie architektury i sztuki. No ale teraz uczciwie bojkotuje wizyty w US i poki Trump jest, ja do Stanow moge sie wybrac wylacznie jesli bedzie jakies rodzinne emergency. Ani wakacji, ani pracy (work-related conferences) tam na najblizsze miesiace nie planuje. Bo tak Cheers.

[t.tolka]

A wiez, ze rozumiem
Niemniej wlasnie z, dala od polityki mnie zachwycaja, a poza tym pracuje tez w Stanach.
Ja sie przez 40 bez mala lat napatrzylam na architekture europejska. Totez z radoscia zachwycam sie tym, co tu. Ale przede wszystkim przyroda!

[bergamotka77]

Dzięki biscotti. Jakoś pobyt tam mi dał kopa i tak samo miałam.po Stanach. W ludziach w Ameryce Płn jest taka uprzejmość, życzliwość i energia do dzialania ze człowiek ma ochotę zmieniać życie i czuć się wiecznie młodym

[manala]

W Kanadzie nie byłam ale zawsze chciałam...tak mi po otwarciu olimpiady w Calgary zostało ; ))) W Stanach byłam 4 razy po parę miesięcy i bardzo mi to życie odpowiadało. Świadomość tego, że pewnie nigdy już tam nie pojadę (finanse) też jest wkurzająca ; )
Mogłabym tam mieszkać. Chyba muszę w loterii wizowej wziąć udział ; )

[bergamotka77]

O ja też pamiętam Calgary! Zrobiło na mnie ogrimbecwrazenue Ja tez w razie wyjazdu będę tęsknić za rodziną ale planujemy zjeżdżać na przerwy wakacyjne ( biscotti powiedz proszę jak wyglądają przewy letnie w Kanadzie i może ktoś wie jak jest w USA i czy to zależy od stanu ). Poza tym moi rodzice będą nas odwiedzać bo są typem podróżników

[t.tolka]

Manala jak ja sobie w wieku prawie 40 lat wymyslilam emigracje do Kanady to sie wszyscy w glowe pukali. Ze wiek nie ten, ze dzieci duze i straca na tym, ze zawod w ogole beznadziejny.
A ja sie zaparlam i brnelam do przodu, po swojemu, majac w nosie dobre rady zyczliwych inaczej i internetu. Jakias we mnie byla zacieklosc. Az sie sama teraz temu dziwie.
Ale osiagnelam cel. Bez loterii.
Zyje w Kanadzie. W Stanach mam wize pracownicza (wlasna firma).
Da sie.

[manala]

I jak to zrobiłaś? Sprzedałaś co tu masz i wyjechałaś? Miałaś tam już załatwioną pracę, mieszkanie?

[t.tolka]

Sprzedalam z przygodami mieszkanie ww Polsce juz tu mieszkajac. Mielismy przyjaciol bliskich i oni zalatwili nam mieszkanie - mieliamy sie rok opiekowac domem ich znajomych (wyjechali), ale ryplo sie po pol roku. Maz mial prace w branzy budowlanej. Ja poczatkowo slabo, potem kladlam kafelki i malowalam mieeszkania Zrobilam studia, potem dorzucialm kolejne juz studia. I poooooszlo. Teraz mam firme.

[liisa.valo]

Genialne
Ja robiłam rewolucje na mniejszą skalę, ale wyprowadziłam się na drugi koniec Polski, nie znając tam nikogo, po drodze odrzucając ofertę robienia kariery w stolicy. Najbardziej to się rodzice pukali w głowę. I też się opłaciło. Tylko to wymaga odwagi.

[manala]

O właśnie. Ja jestem STRASZNIE zachowawcza. Brak stablizacji (praca, środki do życia) mnie przeraża.

[iziula1]

manala napisała:

> No właśnie. Czy czerpiecie z życia radość czy raczej jest to zmaganie się z cod
> ziennością, ze zmęczeniem materiału, z problemami, które są albo mogą być?

Skupiam się na tym co tu i teraz. Jeśli przewiduje jakieś problemu, mówie sobie ze zajmę się nimi jak się pojawią. Jeśli mam trudna sytuacje powtarzam sobie,że wszystko mija. I jutro o tej porze będzie po wszystkim.
Lub za tydzień.
Jeśli sytuacja trudna,przykra i trwa dłużej wyznaczamy sobie graniczny termin jej zakończenia i na ten dzień planuje to co lubię np wyjazd,kosmetyczkę,kino itp.

Ogólnie cieszę się tym co jest. Owszem bywa ciężko,że czuje się jak koń w zaprzęgu ale częściej odczuwam radość z drobiazgów,z bycia tym kim jestem,ze słońca,z radości dzieci,z zapachu włosów mojej córki. Z chmur na niebie....
Nauczyłam się tego, im więcej mam lat tym łatwiej mi dostrzec szczęście w dribiazgach,codzienności, powtarzalności,zwykłego bycia. Reszta przemianie.

[kropka_kom]

Ładnie

[iziula1]

kropka_kom napisała:

> Ładnie

Dziękuję Kropko

[echtom]

> Skupiam się na tym co tu i teraz. Jeśli przewiduje jakieś problemy, mówie sobie, ze zajmę się nimi jak się pojawią. Jeśli mam trudna sytuacje powtarzam sobie, że wszystko mija. I jutro o tej porze będzie po wszystkim.
Lub za tydzień.

Lub za rok Mam identycznie.

[iziula1]

echtom napisała:

> > Skupiam się na tym co tu i teraz. Jeśli przewiduje jakieś problemy, mówie
> sobie, ze zajmę się nimi jak się pojawią. Jeśli mam trudna sytuacje powtarzam
> sobie, że wszystko mija. I jutro o tej porze będzie po wszystkim.
> Lub za tydzień.
>
> Lub za rok Mam identycznie.
>

Tak jest o wiele łatwiej,prawda?
Pozdrawiam w słoneczną sobotę

[taki-sobie-nick]

> > Skupiam się na tym co tu i teraz. Jeśli przewiduje jakieś problemy, mówie
> sobie, ze zajmę się nimi jak się pojawią. Jeśli mam trudna sytuacje powtarzam
> sobie, że wszystko mija. I jutro o tej porze będzie po wszystkim.
> Lub za tydzień.
>
> Lub za rok Mam identycznie.

Jakie to mądre. Moja nerwica się nie skończy, to co mam sobie powtarzać?

I proszę mi nie wypisywać, że się leczy. Wiem, że się leczy. Leczę od ćwierćwiecza, w tym roku mija.
>

[gama2003]

Chce się żyć, bardzo. Czasem wbrew okolicznościom.
Przy czym energia życiowa, czy te tam siły witalne mocno mi szwankują. Umiem cieszyć się drobiazgami, martwić też, łatwo nie jest. Im jestem starsza, tym mocniej doceniam dobre chwile. I czekam na nie niecierpliwie.

[konsta-is-me]

Nie.
Troche czerpie z tego że wyglądam młodo i dość atrakcyjnie-tzn to nie ma żadnych konkretnych skutków, ot tak , czasem.mnid to pocieszy.
Albo kiedy spotykam w miarę rozumnych ludzi, myślących niezależnie .
Albo kiedy uda mi się w sytuacjach zyciowych przedrzeć przez "grę pozorów" i przenikliwie ocenić sytuację, dotrzeć do ukrytych intencji -jakas radość życia w tym jest.
Nie mam żadnych praktycznych i konkretnych radości, w stylu pielęgnacja kwiatków albo szydełkowanie.
Poza tym nic nie cieszy mnie już, jakas złamaną jestem, "poderznietom jest".
Jakoś mam przekonanie , że już nic specjalnego się nie stanie.
Nie mam życzliwych osób wokół siebie, w sensie rodziny.
Tak sobie czekam na cud, który się nie stanie.

[iziula1]

konsta-me
> Tak sobie czekam na cud, który się nie stanie.

Smutne to co napisałaś.
Powstrzymam się od "dobrych rad" bo takich nie ma. Trzymaj się jakoś.
Iza

[aj_riszka]

konsta-is-me napisała:


> Albo kiedy uda mi się w sytuacjach zyciowych przedrzeć przez "grę pozorów" i pr
> zenikliwie ocenić sytuację, dotrzeć do ukrytych intencji -jakas radość życia w
> tym jest.

Zodiakalna panna ?

> Nie mam żadnych praktycznych i konkretnych radości, w stylu pielęgnacja kwiatkó
> w albo szydełkowanie.

Zdecydowanie latwiej ludziom, ktorzy maja jakies swoje hobby (zawsze mozna je odnalezc )

[konsta-is-me]

A wręcz przeciwnie-Ryba.

[taki-sobie-nick]

> Nie mam życzliwych osób wokół siebie, w sensie rodziny.

A w sensie nie-rodziny?

[morekac]

Czy było już klasyczne "zbadaj tarczycę"?

[kj-78]

Ja tez czerpie. Aktualne drobne powody do radosci: idzie wiosna, mozna popracowac w ogrodku, mila praca, do ktorej chodze z przyjemnoscia, spokoj wewnetrzny i zewnetrzny, posprzatalam, ustawilam kwiatki na stole i napawam sie pieknym widokiem ladnych mebli, ladnej kanapy, porzadku - to, ze mam ladnie w domu daje mi prawdziwa radoche W niedlugiej perspektywie czekaja mnie ciekawe wyzwania w pracy, mam rozne male prywatne projekty i rece mnie swierzbia, zeby zaczac. Dzieci podrosly i moge lezec z ksiazka i czytac mimo tego, ze wszyscy w domu i nikt nie spi (to calkiem nowe doswiadczenie!). Ogolnie jest fajnie, bo caly czas mam na co czekac i sie cieszyc w niedalekiej przyszlosci, w tym miesiacu jedno, w przyszlym drugie. Drobne mile plany na niedaleka przyszlosc - to jest najczesciej moim motorem i daje taka zwykla codzienna radosc.

[nenia1]

Chce się, chce się. Jakie radości? Codzienne. Przytulanki z kotami, przytulanki z facetem (zważ na kolejność ), zadowolenie z dobrze wykonanej pracy, z nowego klienta z polecenia, z pysznego jedzenia, z fajnej muzyki, z rozmowy z córką, z ciepłego kubka napoju imbirowego, z przygotowań do kolejnych podróży (już niedługo znowu jadę!!!) z ładnych przedmiotów, które mnie otaczają w domu, z zapachu perfum, z ogólnego poczucia harmonii, z robienia czegoś dla innych, zamiast rozmyślania tylko nad sobą.

Dzisiaj np. dostałam od klientki, która prowadzi zielarnię, drewniane serduszko na rękę nasączone pięknym cytrusowym zapachem, cały dzień czuję ten zapach i jest niezwykle relaksujący, podobnie jak ten życzliwi gest, i to daje mi dzisiaj radość.

Ale z tego co piszesz wnioskuję, że problem jest głównie w twoim związku, jeśli najbliższa osoba zatruwa nam życie trudno się cieszyć drobiazgami i odwrotnie, gdy związek jest dobry i stabilny wiele rzeczy cieszy.

[leann32]

Ok bardzo chce sie zyc
Ja tez czerpie radosc. Ze wszystkiego. Z pracy, czasu z mezem i dziecmi, gotowania, hobby, chwili dla siebie, czasu z przyjaciolmi.
Nawet sprzatanie lubie. Jak dzieci zrobia jesien sredniowiecza w pokoju to podchodze do tego matematycznie - 45 minut sprzatania to -300 spalonych kalorii. I od razu robie to z radoscia

[manala]

heheh, muszę to zapamiętać : )

[princesswhitewolf]

czerpie radosc ze zmaganiem sie z codziennoscia. Zycie to przygoda.

[claudel6]

ja mam mieszane uczucia.
bo mam wrażenie, ze jestem w doskonałym momencie mojego życia, ale radość z tego zabija mi strach o to, ze ten moment minie.
jestem sterem sobie i żeglarzem.
niby pracuję normalnie na etacie, ale tak naprawdę w tej robocie robię wyłącznie to co chcę, sama sobie ustalam listę zadań i okreslam priorytety. nikt mnie nie kontroluje i nikomu nie raportuję tego, co robię.
owszem, mam szefa i raz na tydzień zrobię cos dla niego, co zajmuje mi godzinę, a on jest szczęśliwy. w życiu nie miałam tak komfortowej sytuacji. i wszyscy są zadowoleni, ja, mój szef, moi klienci wewnętrzni.
mam cudowne, mądre, zdrowe i piękne dziecko.
mam kochającego faceta, z wzajemnością, ktory jest moim najlepszym przyjacielem.
mam wyjątkowego psiego kota.
wspaniałych, kochających wspierających rodziców.
doskonałą relację z siostrą.
przyjaciół tych samych od 20 lat.
mam 40+lat i zero bólu dupy, że cos muszę, bo inni tego oczekują lub od kogoś jestem zależna.
i wszystko byłoby cudownie, gdyby nie to, ze ciągle prześladuje mnie myśl, ze coś się zepsuje i jest to nieuchronne (zdrowie, praca itp.).

[echtom]

> i wszystko byłoby cudownie, gdyby nie to, ze ciągle prześladuje mnie myśl, ze coś się zepsuje i jest to nieuchronne (zdrowie, praca itp.).

Nie dołuj się, żyj chwilą. Jak się zepsuje, to po prostu sobie z tym poradzisz, tak jak radziłaś sobie wcześniej.
PS. Z tym szefem zabrzmiało dwuznacznie

[iziula1]

claudel6 napisała:

> owszem, mam szefa i raz na tydzień zrobię cos dla niego, co zajmuje mi godzinę,
> a on jest szczęśliwy.


Zabrzmiało to interesująco . Dawaj szczegóły


> .
> mam wyjątkowego psiego kota.

Ja też. Jak mogłam w tym wątku pominąć moją Natasze?!

> i wszystko byłoby cudownie, gdyby nie to, ze ciągle prześladuje mnie myśl, ze c
> oś się zepsuje i jest to nieuchronne (zdrowie, praca itp.).

Daj spokój. Jest dziś a jutro nigdy nie nadejdzie. Pozdrawiam ciepło

[butch_cassidy]

Tak, czerpię z życia wiele radości. Jest mnóstwo rzeczy, które mi sprawiają frajdę i za które jestem wdzięczna. Rodzina to oczywistość, czy przyjaciele, ale są też inne sprawy. Raczej przyziemne kwiaty, książki, dobre jedzenie, ładne przedmioty, ciekawe filmy, przyroda...
Nie zawsze tak miałam, ale się nauczyłam i mi z tym dobrze.

A problemy też wyolbrzymiam i czasem martwię się na zapas. C'est la vie. Nie może być przecież idealnie

[korolla-x]

Chcesz być szczęśliwa? Załóż sobie ogród.

[echtom]

W moim przypadku oznaczałoby to użeranie się ze wspólnotą, więc już wolę koty Jeździć na działkę nie miałabym czasu, więc może na emeryturze.

[manala]

O nie, to na pewno nie da mi szczęścia. Nie lubię pracy w ogrodzie.

[taki-sobie-nick]

korolla-x napisała:

> Chcesz być szczęśliwa? Załóż sobie ogród.

Gdzie, na balkonie czy na chodniku pod nim?

[obrus_w_paski]

Jestem pesymistka, ale pewnego dnia uznałam ze optymizm jest wyuczalny i tak, mogę powiedzieć cieszę się życiem, a co mi sprawia radość? Właściwie wszystko.

Ostatnie radości:
-20 stopni w cieniu
- zdrowy (wreszcie) kocur
- piękna włóczka doszła na czas, zrobiłam z niej dwie śliczne torebki
-wczoraj założyłam kolejna uszyta przeze mnie koszule w hawajskie kwiaty i kilka osób pytało gdzie ja kupiłam (w tym jedna obca mnie zaczepiła na ulicy)
- dziś spotykam się z przyjaciółkami na płoty przy vermucie i oliwkach, na słonecznym tarasie z widokiem na morze
-dziś pójdę pobiegać nas morzem, jakoś o 19 jak tylko się ochłodzi. Uwielbiam
- dziś ogromna radość mi sprawiło muzyczne odkrycie Nicolasa Jaara, zwłaszcza utworu "No"- słucham non stop i buzia się sama uśmiecha
- hibiskus mi na balkonie zaczyna kwitnąć
- czytam świetna książkę

No żyć nie umierać.
Zeby nie było tak słodko to dodam, ze od czasu do czasu moja pesymistyczna natura daje do wiwatu

[magic.marker]

>>- piękna włóczka doszła na czas, zrobiłam z niej dwie śliczne torebki
Fota pliz?
Kota w sumie też

[taki-sobie-nick]

Zeby nie było tak słodko to dodam, ze od czasu do czasu moja pesymistyczna natura daje do wiwatu

Aha, czyli wyuczalny jest CZĘŚCIOWY optymizm...?

[rosapulchra-0]

Żyć muszę. Choćby do ślubu.
Ja to już nawet nic nie robię.
Masz migreny? Z aurą? Idz do neurologa po tryptany.

[noemi29]

W tygodniu: "umieram", mam wszystkuego dość, szarpię się i miotam, rzucam z mostu, jestem zmęczona i sfrustrowana.
W weekendy:
Pełnia szczęścia, bez pośpiechu, rodzina razem, idziemy do kogoś, ktoś do nas, gotujemy wspólnie, gramy w planszówki, robimy grille i wycieczki. Jest cudnie.

[ira_08]

Czerpię, z bardzo wielu rzeczy. Pomijając potomstwo, bo nie posiadam Z biegania i poprawiania swoich wyników, z czytania, pisania, chodzenia do kina, z pracy - bo mam wymarzoną pod wszystkimi względami (a jestem humanistką, więc wicie, rozumicie, frytki powinnam smażyć) z grania w planszówki, ze spotkań ze znajomymi, z jedzenia i picia piwa, z podróży, z planowania podróży - nawet małych, z bycia z mężem, z bycia samą Cieszy mnie, że szybko przyszła wiosna, że są już listki na drzewach, że są już kwiatki, że niedługo będą truskawki...

Parę lat temu dostałam od życia strasznego łupnia, ale się pozbierałam i wiele rzeczy zaczęłam doceniać bardziej. Wiele rzeczy mnie wkurza, ale jak pomyślę, że mogłam się urodzić gdzieś, gdzie jest głód, wojna, bieda (prawdziwa bieda, a nie bieda = 2 pokoje na 4 osoby i wakacje pod namiotem). Wiele problemów, których się bałam nigdy nie nadchodziło, a wiele pojawiało się niespodziewane, więc staram się nigdy nie martwić na zapas "co może być".

[konwalka]

znajduje powody do radosci. Ale moj pesymizmo-strach to poklosie dziecinstwa i mlodosci. Nie chce sie rozisywac, ale musialam stoczyc duzy bój o siebie. Teraz kocham to, ze durne kanarki rozsmieszaja mnie do łez, ze jeden pies z jednej,a drugi z drugiej strony; ze w miare szybko dotarly do mnie zamowione perfumy szkockie; ze, ze, ze...
A tak najbardziej, najmocniej, najszczerzej cieszy mnie do granic mozliwosci kazda sekunda bez migreny. A tych sekundjest coraz mniej

[nickbezznaczenia]

Tulko nie durne!

[magic.marker]

No właśnie.

[manala]

Migrena. No właśnie coś ale migrena ostatnio mnie dotykało. Podejrzewam jednak, że to bardziej ból głowy pochodzący od kręgosłupa. W każdym razie silny..i na odgłos wrzasków mojego syna mogłabym zabijać.
Ostatnio miałam sporo stresów i nerwów. Któregoś dnia dusiło mnie w klatce piersiowej.
A tu trzeba iść do pracy, ogarnąć dzieciaki, zakupy, odbiad...a ja padam na pysk.
Dziś za to czułam się ok i udało mi się ogarnąć większość świątecznego sprzątania.