Cudze tajemnice

[mamablue]

Jak sobie radzicie z utrzymaniem cudzych tajemnic, które ktoś wam powierza? Albo zwykłych spraw, o ktorych gada się np w pracy? Mimowolnie gadacie czy potraficie zachować dla siebie?

[same-old_mona]

Potrafię zachować, a nawet zapomnieć całkiem :p

[sumire]

Normalnie. Tajemnica to tajemnica. Nie mam w zwyczaju gadać o czyichś sprawach z osobami trzecimi.

[iwoniaw]

Z czym tu sobie "radzić"? Jeśli ktoś prosi o dyskrecję, to nie latam po świecie z jęzorem, tylko zachowuję dla siebie. "Zwykłe sprawy, o których gada się w pracy" to masz na myśli tajemnice zawodową czy wynurzenia przy automacie do kawy koleżanki z działu na temat teściowej/wakacji/kochanka słyszane przez obsadę trzech pokoi?

[mamablue]

Np. tematy, o których koleżanka gada w socjalnym przy kawie. Różne takie historie mało dyskretne. Słyszę, potem gdzieś mi się przypomni i coś wplotę dalej. Niby nie zastrzega, że to jakaś tajemnica, bo nie tylko do mnie tak gada, jednak mam jakiś dyskomfort, że potem powiem, że słyszałam od A, że ... bla, bla.

[jola-kotka]

Tajemnica jest tajemnica jesli wie o niej jedna osoba jesli wiecej to jest to juz publiczna prawda. Nie gadam , takie gadanie dalej zawsze przyniesie problemy.

[bei]

Tajemnica to tajemnica- wiadomo, ze tylko do wysłuchania, powtórzyć nikomu nie można.

[capa_negra]

Nie plotkuję, nie powtarzam. Czasami zdarzy się, że przytoczę w dyskusji jakaś sytuację, ale w zupełnie innym środowisku, w sposób ogólny (bez miejsc, imion etc.) bez możliwości zidentyfikowania.

[chatgris01]

Nigdy nie gadam mimowolnie. I ogolnie bardzo cenie dyskrecje.
A tajemnica to tajemnica, nie do powtarzania.

[jak_matrioszka]

To jakas forma rekrutacji, szukasz spowiednika na forum?

[domowapani]

Są tajemnice i "tajemnice".

[89mumin]

Spraw delikatnych / intymnych / z góry określonych jako tajemnica nie rozgaduję. Ale przyznaję, że mam nieraz problem z odróżnieniem tajemnicy (w mniemaniu osoby powierzającej) od zwykłej informacji. Nie raz i nie dwa chlapnęłam - wydawało mi się zupełnie neutralną informacją - a potem się okazało, że to była tajemnica i olaboga jak mogłam. Teraz już ostrzegam, że jak ma coś być poufne, to albo proszę mi nie gadać (rozwiązanie preferowane) albo mówić, że to tajemnica, bo skąd ja mam wiedzieć, że informacja, że X pojechała do kraju Y to tajne /poufne. Czasem się też gubię w tym, co jest poufne, co było, a już nie jest, a co nie jest, chyba, że dla pana A, dla niego jest wersja B... W sumie, to życzyłabym sobie, żeby ludzie nie powierzali mi swoich tajemnic, byłoby mi z tym lżej. Ja swoje rozgaduję dopiero jak mi zależy na 'rozgłosie'.

[mamablue]

To ja cię rozumiem.

[blue_meerkat]

Nie mam z tym problemu. Nie lubie plotkowac o innych, nie rozumiem co w tym trudnego?

[anagat1]

OJP.. jakbym gadala,to bym z pracy zostala zwolniona. Uwazam na to, co komu o kim mowie. Jestem lekarzem i ostatnio na pscyhiatrii pracuje, wiec mam nadzieje, ze oczywiste jest, ze tajemnice sa dochowane.

[gulcia77]

Nie znoszę plotkować i nie interesuję się cudzym życiem, póki mam własne. Poza tym od dzieciństwa nauczona byłam "morda w kubeł i nie bulgocz" - nie, nie mam najmniejszego problemu z utrzymaniem czegoś w tajemnicy.

[misoune]

Potrafię zachować.
Ale mam taką pindę w pracy, która tylko słucha i leci paplać , świnia jedna, oslizła gnida.

[asia_i_p]

Nie mam problemu z utrzymaniem tajemnic niedotyczących mnie i mojego rodziny ani takich, których nie mogę powiedzieć nikomu. Natomiast fatalna jestem w wybiórczym przekazywaniu informacji - na zasadzie, że o tym mówimy wszystkim, ale nie cioci Kazi.
Przed obroną pracy magisterskiej męża ustatliliśmy, że nie podajemy daty jego mamie, bo zacznie panikować. Więc kiedy teściowa zaczęła rozmawiać na temat obrony, to wypowiedziałam się na inny temat: "A wiesz, że mój kuzyn ma obronę wtedy, kiedy M.?" Mąż pierwszy i ostatni raz w życiu wykonał klasycznego facepalma.

[milva24]

Jeśli ktoś mówi, że coś jest do mojej informacji to zachowuję. Jeśli takie tam gadanie to gadam. Może nie tonem sensacji ale jakoś tak przy okazji. Sama jestem ekstrawertyczką i o swoich sprawach i przemyśleniach też dużo gadam. Chciałabym czasem mniej, ale nie umiem.