mama w szpitalu

[allaround]

Dziewczyny mam dola, leze w szpitalu od piatku, 33 tydzien ciazy, bede jeszcze na pewno 2 tygodnie, a moze do konca ciazy. Na razie mysle optymistycznie, ze za 2 tygodnie wyjde. W domu mam coreczke, ma 2 lata i 3 miesiace. Byla ze mna bardzo zwiazana, do tej pory zostawilam ja tylko na 1 noc. Balam sie bardzo jak ona to przezyje, ale babcia przyjechala na pomoc i jest duzo lepiej niz myslalam, corcia jest wesola, tylko w nocy mnie wola ale maz ja szybko potrafi uspokoic. Byla raz u mnie w szpitalu, wie, ze mama czeka az urodzi sie siostrzyczka itd. Codziennie rozmawiam z nia przez telefon, ale nie jest nawet bardzo zainteresowana tylko zaraz gdzies biegnie. Boje sie, ze strace z nia wiez, masakra. Wiem, ze to dobrze, ze jest wesola, ze jeszcze niewiele rozumie, ale ciezkie to dla mnie, jakby juz o mnie zapomniala. Tak sie wyzalic chcialam.

[nickbezznaczenia]

I dobrze,ze zauważa nareszcie inne osoby. Szkoda tylko,że z powodu twego pobytu w szpitalu. Życzę powodzenia za te parę tygodni.

[alicia033]

allaround napisała:
> Tak sie wyzalic chcialam.

aha

[nanokogirl]

Boje sie, ze strace z nia wiez, masakra. Wiem, ze to dobrze, ze jest wesola, ze jeszcze niewiele rozumie, ale ciezkie to dla mnie, jakby juz o mnie zapomniala.

oczywiście przykro, ze leżysz w szpitalu, ale patrz na to z tej strony,: w końcu córka się przekona, ze życie z "odlepioną" matka tez jest fajne. A być może nawet czasem fajniejsze.
I bycie "przylepionym" do córki , fałszywie nazywane więzią to problem mamusi a nie jej.
Czego córce życzę.

[heca7]

Gdyby dzieci tak szybko i bezpowrotnie więź traciły Masz jeszcze kilkadziesiąt lat na budowanie tej więzi. Przestań się zadręczać i odpoczywaj.

[heca7]

A jak syna urodziłam w 37 tygodniu to córka była chora. Lekarz stwierdził, że nie ma mowy aby przebywali w jednym domu. Córka więc pojechała do babci (miała 3 lata i 3 miesiące). Syn słabo przybierał na wadze, ważył mało , nie trzymał ciepła i miał nasiloną żółtaczkę. Lekarz powiedział, że jak się zarazi od razu pojedzie do szpitala. I córka te dwa tygodnie spędziła u babci- nawet do niej nie przyjeżdżałam. Przeżyła , kontakt mamy świetny, chowa się już 16,5 roku doskonale Nie pozostawiło to u niej żadnego śladu.

[lily_evans11]

Ty się ciesz, a nie żal.

[greenbutterfly]

Nie smuc sie. A nawet ciesz poniewaz za bardzo niedlugo bedziesz miala dwie coreczki
Wszystko wroci do normy szybciej niz myslisz
Ciesz sie ze masz pogodne dziecko!

[zabka141]

Dokladnie tak. I nie przerzucaj swoich lekow na mala. Duzo zdrowia!

[luvyana]

Dzieci tak reagują na rozłąkę. Powierzchownie nie okazują emocji. Nie martw się o więź. Idę o zakład, ze jak wrócisz do domu, to przez kilka tygodni córcia będzie nieodejmowalna od Ciebie.

[nanokogirl]

za to kocham e-matke:

twoja córka jest wesoła? Nie martw się, dzieci tak nie okazują emocji, na pewno tak naprawdę to jej jest strasznie smutno...

[luvyana]

Nie to miałam na myśli!
Raczej, ze dzieci w ten sposób radzą sobie (RADZĄ ) z emocjami i te ich nie niszczą, i ile są omówione i wytłumaczone. Oczywiście, ze tak małe dziecko tęskni i ze jak już wszystko wraca do normalności, to w jakiś sposób odreagowuje. Natomiast to nie powód do dramatyzowania.

[taki-sobie-nick]

Boje sie, ze strace z nia wiez, masakra.

Kobiety, nie czytajcie tych wszystkich psychologicznych rewelacji w gazetach i w necie!

Autorko, puknij się, masz zdrowe dziecko i drugie takie w drodze!

[bergamotka77]

Masz jakieś niezdrowe relacje z nia i dziwną zaborczosc. Stracisz więź po 2 tygodniach? To źle, że dobrze się czuje z babcia i tata? Helou, chyba hormony ci wariuja...

[asiairma]

Ehhh. Lepiej aby histeryzowała, nie spała, nie jadła? Podobne dylematy słyszę od mam co by wolały, żeby dziecko zbyt uśmiechnięte do przedszkola nie wchodziło- jakaś łezka by się przydała i przy wychodzeniu skupiło się 100% na stęsknionej rodzicielce a nie przez ramie zerkało na opuszczoną zabawę.

[nanokogirl]

O oczywiście, bo KOGO obchodzi samopoczucie dziecka?
Kiedy to mamuńci pasuje, do podniesienia jej statusu JEDYNEJ i NAJWAZNIEJSZEJ w życiu dziecka, to dziecko ma być smutne i już.
A jak nie jest smutne to, to jest złe dziecko i matki nie kocha.
Ot co.
Można jeszcze wyidukować płacz powtarzając po sto razy:
- A na pewno nie będziesz płakał bez mamusi?
-nie
-ale na pewno,? Nawet choć troszkę?
Nawet debil zrozumie, ze ma płakać, żeby mamusia była szczęśliwa.