Nie wiem, czy to podchodzi pod, ale strasznie mi się śmiać chciało, jak moja teściowa ze spora trudnością i pewnym rodzajem irytacji, patrzyła ostatnio na moja relacje z dziećmi, zwłaszcza najmłodszym, który jest może ciut za bardzo rozpieszczony. W końcu na głos skomentowała pół żartem, pół serio, ze jak tak można, ze dziecko wszystko dostaje... po czym sama z siebie przyznała, ze sama rozpieszczała syna.
I ta ilość emocji przelatującą po jej twarzy, ze robię coś jak ona i ją to coś wnerwia, ale sama tak robiła. Cudne
Podobno najbardziej denerwują nas w innych cechy, których sami w sobie nie lubimy.