Telefoniczne wtopy

[mamolka1]

Po lekturze wątku o SV telefonicznym...
Jakie wpadki się wam przytrafiły?

Niedawno dzwoni mi telefon, patrzę - kumpel. Odbieram i typowo dla mnie rzucam " no co tam słońce ty moje" a w słuchawce odzywa się żona owego ( też się znamy ) taka trochę z tych zazdrosnych. Głupio mi było bo na 100% biedak się musiał tłumaczyć...

[aqua48]

Do męża czasami dzwonił jego szef z którym się oboje przyjaźniliśmy i zagajał rozmowę w podobny sposób zaczynając od czułego - kochanie ty moje. Pech chciał, że kiedyś odebrał taki telefon nastoletni wówczas syn, który ma bardzo podobny timbre głosu. Trudno mu było potem wytłumaczyć relacje w pracy męża

[sofia_87]

U mnie podobnie, kolega z bylej pracy, mielismy fajne relacje, jakos tak wyszlo, ze on mowil do mnie "sliczna", a ja to do niego "sliczny", jakos tak wyszlo po jednym z wyjazdow sluzbowych.
Zadzwonilam, nie odebral, za kilka minut oddzwania, wiec mowie; "czesc sliczny", a to była jego zona.
Na szczęście się znalysmy, a ja bylam wtedy w ciąży, wiec chyba przyjela tlumaczenie

[joanna266]

No nie wiem czy fakt że byłaś wtedy w cieszy był dobrą linią obrony

[joanna266]

W ciąży miało być wstrętny słownik ...

[sowka.szara]

jakoś tak wyszła ta ciąża po wyjeździe służbowym

[sofia_87]

Nicki nam wyszły na wyjeździe
A w komplecie do ciąży byl i jest mąż
Zresztą śliczny to esteta, więc wątpię aby się skusil na ciężarna, o czym wiedziała jego żona

[cauliflowerpl]

O boże... nomen omen...
W młodości grałam w orkiestrach dętych, dość długo w parafialnej, którą w średniej szkole porzuciłam na rzecz orkiestry zawodowej.
I pewnego dnia dzwoni telefon, stacjonarny.
- szczęść boooooooże, tu mówi ksiądz Poooooiotr - słyszę w słuchawce głos mojego kolegi, który telefonami fascynował się mocno i lubił głupie telefoniczne dowcipy.
- cześć Łysy - mówię.
Głos w słuchawce ciągnie żart i mówi, że dzwoni w sprawie orkiestry. Ja "hahaha, hihihi, no dobra, a tak naprawdę to po co dzwonisz".
Głos mówi, że orkiestra w kiepskim stanie i czy bym nie wróciła, bo tu się Boże Ciało zbliża i takie tam...


To BYŁ ksiądz Piotr. Proboszcz mojej parafii.


Swoją drogą - tyle w kwestii przedstawiania się dzwoniącemu lub temu, do kogo się dzwoni jak trafi na niepodatny grunt, to wszystko na nic.

[z_lasu]

😀

[daniela34]

Nie wtopa, ale zabawna historia z dzieciństwa. Było to w zamierzchłych czasach telefonów stacjonarnych, miałam z 10 lat i pilnie musiałam ustalić coś z tatą, który był w pracy, Dzwoniło się do niego przez jego sekretariat. Sekretarkę dzielił z kolegą, dwóch ich było, dwóch z fasonem, a ona jedna.
Nauczona dobrych manier dzwonię dzielnie do sekretarki tatusia i mówię w te słowa:
- "Dzień dobry, nazywam się Daniela Nowakowska. Czy mogłabym rozmawiać z tatą?"
- "A jak się Tatuś nazywa?" - pyta sekretarka Nowakowskiego i Maliniaka
- "Chyba muszę wyjaśnić to najpierw z żoną."-wtrąca się Nowakowski, który właśnie wyszedł z gabinetu do sekretariatu i się domyślił, kto dzwoni.

[sofia_87]

Sekretarka mało lotna, ale brawa dla taty za poczucie humoru

[bei]

Dawno temu korzystałam z usług informacji telefonicznej, dzwoniło się do niej (913) z prośbą o znalezienie danego nr telefonu podając adres i inne miana.
Trzymam słuchawkę i słucham automatu- biuro numerów proszę czekać, biuro ńumerow proszę czekać, wszyscy nasi konsultanci są zajęci tralala, biuro numerów proszę czekać...
Aż nagle wyrwał mnie z zamyślenia żywy głos- informacja telefoniczna, w czym mogę pomoc???
Yyy, dzień dobry....czy może mi pańi powiedzieć, jaki jest nr do 913??
-tak, to swój głos usłyszałam jak wypowiada takie głupie pytanie.
Pani uprzejmie i mechanicznie odpowiedziała- 913.
Bardzo dziękuję, powiedział mój głos, -miłego dnia pani życzę- i odłożyłam słuchawkę.’QR...a odpowiedziałam sama sobie po chwili.