Lib. bańka na forum - obraz społeczeństwa

[taki-sobie-nick]

w sensie do poprzedniego obrotu

Czy wy, pisowcy, koniecznie musicie robić błędy językowe?

[rycerzowa]

Przypomniało mi się - taka sytuacja.
Dawno, dawno temu, za tzw. komuny, na studiach, miałam koleżankę. Dziewczyna zdolna bardzo i pracowita, ale materialnie u niej było cienko, co było widać.
Spotykałyśmy się czasem w okienku przy wypłacie stypendium. Ja też brałam, - mój ojciec był chory, niska renta, wydatki duże.
Po ponad ćwierć wieku spotykamy się na jakimś spotkaniu koleżeńskim , ona elegancka, na stanowisku, przyjechała pięknym autem.
Gdzieś na boku, przy lampce wina wspomniałam naszą akademikową biedę, a ona nagle w płacz.
Bo tak naprawdę jej ojciec dobrze zarabiał, ale rodzina tych pieniędzy nie widziała, ojciec pił,
wydawał na dziwki, w domu przemoc i czarna bieda.
Dziewczyna jedyną szansę na wyrwanie się z tego bagna widziała w dobrych studiach i potem dobrej pracy.
Ale jak studiować w dalekim mieście bez pieniędzy?
Załatwiła sfałszowanie zaświadczenia o zarobkach, z którego wynikało, że ojciec zarabiał grosze, dzięki czemu miała darmowy akademik i stypendium pieniężne.
Coś tam dorabiała, jakoś przetrwała.
Takie zaświadczenie o zarobkach trzeba było dostarczyć do dziekanatu co roku, czyli musiała w tych kadrach mieć kogoś znajomego.

Jak mówiła z płaczem, płaciła i płaci uczciwe podatki, pomogła bratu i siostrze skończyć technikum, usamodzielnić się, stara się udzielać charytatywnie.
Ale ciągle ją gryzie sumienie - czy spłaciła już społeczeństwu to, co ukradła, bo wciąż czuje się jak złodziejka.
Zgodnie z przepisami to stypendium jej się nie należało. Tylko wtedy jedynym wyjściem była praca w kiosku Ruchu w swoim miasteczku.
Nic jej nie odpowiedziałam, ale w duchu uważałam... wiecie, co.