Syn nie chce spotykać się z ojcem

[alba27]

Potrzebuję obiektywnego spojrzenia. Syn, lat 16, od kilku miesięcy nie widział się z tatą. Ojciec w przeszłości nawywijał, fakt, ale od rozwodu minęło już kilka lat, ex ze mną nie rozmawia, ja nie żywię do niego już urazy, na pewno nic złego na temat exa nie mówię, jest mi po prostu obojętny. Od początku roku ex bardzo się stara, dzwoni do dzieci, z córką spotyka się kilka razy w tygodniu. Syn spotykać się nie chcę, bo ma inne zajęcia. Obiecał że umówi się z nim dzisiaj, bo ex ma urodziny, ale przyszła do niego dziewczyna i pewnie też się z tatą nie spotka. Wielokrotnie rozmawiałam z synem i zawsze słyszę że umówi się z tatą, ale tego nie robi. Olalabym temat gdyby nie córka, która ciągle mi zarzuca , że źle syna wychowałam i to ja powinnam coś z tym zrobić. Czy ona ma rację? Jeśli tak to przecież poza rozmową nie jestem w stanie nic zrobić. A może nie ma racji i nastolatek ma prawo wyboru? Ex teraz się stara, ale ogólnie jest z tych, którzy nie potrafią tworzyć relacji. Syn nigdy mu się nie zwierzał i nie do końca mu ufać.

[berdebul]

Syn jest wystarczająco duży, żeby podjąć decyzję. Nie wtrącaj się.

[alba27]

Tylko widzisz, ja boję się że za jakiś czas będzie już za późno żeby odbudować relacje. I ta córka, która mi ciągle gledzi że to ja powinnam syna zmusić do spotkań z ojcem.

[lilia.z.doliny]

w sensue, ze siostra? jeczy, ze zle wychowujesz syna, bo z papą nie chce sie widywac? Powiedz jej, ze czujesz dume, bo wychowalas czlowieka myslacego samodzielnie, zdolnego do podejmowania decyzji nawet ciut niepopularnych

[notatki]

Nastolatek ma prawo wyboru i nie widzę możliwości, aby nakłonić go do spotykania się ojcem. Mój syn ma prawie 17 lat, od trzech lat spotyka się z ojcem raz na pół roku albo jeszcze rzadziej. Rozmawiałam z nim wiele razy na ten temat, nie chce, nie ma ochoty, nudzi się u niego. Jedzie do ojca, gdy ma coś do załatwienia w jego mieście. Nie miałam żadnego wpływu na jego decyzję, próbowałam zachęcać, nie ukrywam, że kierowały mną czysto egoistyczne pobudki, bardzo ciężko pracuję i taki wolny, samotny weekend to szczyt moich marzeń. Nic z tego, nie chce jeździć do ojca i koniec. Z jednej strony to kwestia wieku, młody nie chce rezygnować z życia towarzyskiego i spędzać weekendów w mieście, w którym nie ma żadnych znajomych. A z drugiej, pan tata zasłużył sobie na to, ponieważ przez wiele lat olewał syna, nie dotrzymywał słowa, nie przyjeżdżał po niego, mimo że byli umówieni albo spóźniał się notorycznie. Gdy już zabrał syna, zostawiał go samego na cały dzień w mieszkaniu, a potem nie odbierał telefonu. Można tak opowiadać w nieskończoność. W końcu chłopak podrósł, zhardział i powiedział basta, nie pozwolę się tak dłużej traktować.

[memphis90]

Czekaj, czekaj, czy to była ta historia, że syn nie miał nawet swojego miejsca i spal pod jakimś kocem (bez pościeli) na kanapie?

[alba27]

Nie to nie to😁 syn nie sypia u taty

[dominika9933]

Córka nie powinna wywierać presji ani na bracie ani na Tobie. I czynić wyrzutów. Chłopak nie jest dzieckiem i robi tak jak czuje. Może kiedyś przyjdzie czas, że będzie chciał odnowić kontakt z ojcem. Wiem co piszę. Ja, okropne zachowania Ojca wybaczyłam, nie zapomniałam, ale szybko odbudowałam relacje, choć bardziej kumpelskie. Siostra potrzebowała wielu lat i choroby Ojca. Mama nigdy nie oceniała naszych wyborow w tej sprawie.

[ritual2019]

alba27 napisała:

> Tylko widzisz, ja boję się że za jakiś czas będzie już za późno żeby odbudować
> relacje. I ta córka, która mi ciągle gledzi że to ja powinnam syna zmusić do sp
> otkań z ojcem.

Ile twoja corka ma lat? I to chyba ja zle wychowalas ze ona smie ciebie pouczac I robic tego rodzaju uwagi. Jak ty na to reagujesz? Syn ma 16 lat i sam decyduje czy spotykac sie chce z ojcem, a corka wtracac sie nie powinna bo to nie jej problem.

[rosapulchra-0]

Podejrzewam tu raczej krecią robotę ojca i nakierowanie córki na zmuszenie brata do kontaktu z tatusiem.

[pani_tau]

Nie wiem ile córka ma lat, ale ewidentnie powtarza teksty ojca, z którym, nie wiem czy dobrze zrozumiałam, od kilku lat jesteś rozwiedziona, ale który dopiero w tym roku zaczął się widywać z dziećmi.
Syn ma 16 lat i to do niego należy decyzja czy chce się z kimś widywać czy też nie. To, że akurat chodzi o ojca niczego tu nie zmienia. Nie rozumiem jaka tu niby ma być twoja rola. Jeśli córce tak zależy to niech porozmawia z bratem może ten jej wyjaśni co nim powoduje.
I czemu boisz się, że syn nie będzie miał relacji z ojcem, któremu, według tego, co piszesz, do ojca roku sporo brakuje. Co syn miałby na tych relacjach zyskać?

[berdebul]

Niech córka sobie w pamiętniku zapisze, a nie marudzi Tobie o wychowaniu prawie dorosłego brata. To sprawa między ojcem i synem, nikim więcej.

[lily_evans11]

Nie pozwól się terroryzowac przemadrzalej i nastawianej ewidentnie przez ojca g...niarze. Nie pozwoliłabym na takie teksty do siebie.

[rosapulchra-0]

Ale po co takie wielkie słowa? To córka przecież, z krwi i kości autorki wątku, a nie tam jakaś gówniara.

[lily_evans11]

No więc tym bardziej nie powinna do własnej matki się rzucać i czepiać - o nie swoje sprawy. Tylko grzecznie buzię zamknąć i zająć się sobą.

[trillian]

alba27 napisała:

> Tylko widzisz, ja boję się że za jakiś czas będzie już za późno żeby odbudować
> relacje. I ta córka, która mi ciągle gledzi że to ja powinnam syna zmusić do sp
> otkań z ojcem.

A może ona też nie chce tylko chodzi z poczucia winy i wolałaby z bratem bo jej by było raźniej?
Dzieci kłócą się o obowiązki (a dlaczego on nie musi), a nie o przywileje.

[reinadelafiesta]

Po pierwsze to nie rola córki pouczać Cię, jak powinnaś wychowywać syna. Po drugie: jeśli córka uważa, że powinnaś siłą przymusić brata do spotkań z ojcem, to rozumiem, że sama nie oponowałaby, gdybyś jako matka zabroniła jej spotykać się z ojcem? Skoro uważa, że rodzic ma prawo narzucać dziecku takie kwestie? W całej sprawie to wydaje mi się najbardziej niepokojące: przekonanie córki, że można komuś bezpardonowo narzucać swoje zdanie i poglądy. I mam wrażenie, że większy problem wychowawczy jest z córką niż z synem.
Co do meritum: porozmawiaj z synem na spokojnie, żeby przemyślał kwestię spotkań. Tak, żebyś sama sobie nie miała w przyszłości nic do zarzucenia. Syn jest prawie dorosły, przymuszanie go do kontaktów ani nie jest możliwe, ani niczego dobrego by nie przyniosło. Musi sam dokonać wyboru.

[marusia_ogoniok_102]

W sensie jego siostra marudzi? Twoja córka? To ustaw ją do pionu i niech się nie wtrąca w nie swoje sprawy.

[hanusinamama]

NO tez mnie zmroziło ze córka matkie opiernicza jak matka syna wychowuje...17letniego.

[rosapulchra-0]

16-letniego. Czytaj uważnie i nie zmieniaj faktów, proszę.

[ferra]

Za relację ojca z synem- odpowiedzialny jest zawsze ojciec (dorosły). Nie Ty. Jeśli ojciec - zawodził jako ojciec, syn ma pełne prawo do swoich uczuć i braku chęci spotkań, bez określania wiążącego terminu/powinności i innych wymuszeń. Syn nic nie musi, oprócz słuchania swoich odczuć i przede wszystkim szanowania siebie jako odrębnego człowieka. Twoje urazy do exa - są Twoje. Syna urazy do ojca- są syna. Nie zaprzeczaj jego uczuciom. Uszanuj je.

Podam banalny przykład np. facet zdradza kobietę, rzuci ochłap przepraszam, potem się stara (by mieć mniejsze wyrzuty sumienia- więc robi to dla siebie wyłącznie) i oczekuje, że skoro przeprosił to zdradzona kobieta POWINNA mu już - lub w ściśle określonym terminie wybaczyć, ponieważ staranie się jest uciązliwe i zmęczony już tym staraniem bez ekwiwalentu facet może tych starań zaniechać. Jest to zwykły, tandetny szantaż.

[alba27]

Dziękuję za Wasze spojrzenie. Córka ma 15 lat i bardzo idealizuje ojca, wypiera to jak mnie chwilami traktował a ja uważam, że ex zrobił wszystko żebym się z nim rozwiodła. Przyznam że to idealizowania ojca mnie boli. Ona wprowadza mnie w poczucie winy i wtedy przestaję myśleć racjonalnie, stąd też mój post.

[cosmetic.wipes]

Nie daj się omotac 15-latce i ustaw dziewczę do pionu, bo chyba jej się role w waszej relacji trochę popieprzyły.

[ginger.ale]

Wytłumacz córce, że zachowuje się nie fair i niegrzecznie w stosunku do Ciebie.
To nie Twoja wina, tylko ojca. On układał przez te 16 lat relację z synem i on ją spiep.ył. Teraz sobie przypomniał o dzieciach? Widocznie dla syna trochę późno. Córka chyba wie, że ex z Tobą nawet nie rozmawia?? Ona pewnie powtarza słowa ojca.

[21mada]

No faktycznie "nie żywisz do byłego męża urazy i nie mówisz o nim nic złego". 😂 Tylko z każdego twojego słowa bije niechęć do męża. Nic dziwnego ze syna nastawiłaś negatywnie do ojca.

[raczek47]

Widocznie ma powód.
Została sama z dwójką dzieci i całą za nie odpowiedzialnością na długi czas. A tatuś znienacka chce się bawić w weekendowego koleżkę,całą codzienność zarzucając na nią.
Nie wypowiadaj się w tematach o których nie masz pojęcia.

[21mada]

To mogła dzieci zostawić mężowi. Ale pewnie wolała alimenty jak 99% kobiet.

[agrypina6]

Tak, tak było, na 100%. Panowie po rozwodach bardzo chcą mieć przy sobie dzieci🤣. A te alimenty w oszałamiających kwotach to wiadomo, że matka na siebie wydaje.

[raczek47]

Taa...moj na przykład wymyślił sobie że dzieci oczywiście mają mieć miejsce stałego pobytu przy mnie ,on będzie je widywał ,kiedy mu wygodnie,ale nad moją opieką ma być stały nadzór kuratora. 😃

[raczek47]

Mada...widać że nie masz dzieci.
I dobrze dla tych potencjalnych dzieci zresztą...

[alba27]

Wiesz, tylko mój ex w sądzie nawet nie zaproponował, że zajmie się dziećmi. Zostawić to mogę co najwyżej bagaż w przechowalni.

[marusia_ogoniok_102]

Nie odpowiadaj temu czemuś.

[konsta-is-me]

marusia ma racje, po co jej odpowiadacie?

[lily_evans11]

Oj mada nie przemęczaj takim tematem swojej pustej lepetyny, lepiej zajmij się dumaniem o swoich niedoszłych romansach.

[mama_duzych_dzieci]

TY się leczysz? bo tylko choremu można takie głupoty co piszesz wybaczyć!!!!!!!!

[alba27]

Żale wylewam na forum a nie w domu.

[hanusinamama]

Nie czytaj jej...szkoda czasu...do tej pory nie przebolała ze kochanek wolał grubą z księgowości...

[rosapulchra-0]

Potencjalny kochanek.

[marusia_ogoniok_102]

15 lat?! Myślałam, że chociaż dawno dorosła i marudzi raczej wchodząc w rolę starej ciotki o podejściu "co ludzie powiedzą"... a tu smarkacz chce ustawiać nie dość, że matkę, to jeszcze starszego brata?! Ty nie rozmawiaj z synem, bo to jest jego rzecz, co zrobi. Jego i ojca. Za to córce należy się ostra pogadanka.

[umi]

Jak nie wiesz jak porozmawiac, idz do psychologa. Ale ogolnie dla jej wlasnego dobra powinnas jej wyjasnic jakie sa kryteria bycia w porzadku w zwiazku, a jakie nie.
I ze nawet jesli ojciec jest zwiazkowa porazka i gnidowatym czlowiekiem, ma prawo go kochac. Bo to jest zwykle, ludzkie uczucie.
A kochanie go nie ma nic wspolnego z JEJ WLASNYM kregoslupem moralnym i jej wyborami. Jesli oncu na niej zalezy, powinien go uszanowac i nie epatowac wlasnym, np. qrestwem, strasznie zlym wzorem dla dzieci jest ojciec qviarz zdradzajacy matke.
Ma tez prawo wymagac uwagi DLA SIEBIE, a nie jako wtyczka, zeby trafic do brata.
Ponadto ma prawo wymagac szacunku od ojca wobec wlasnej matki.
Ma prawo zakazac mu truc jej du.pe o syna i matke, o przeszlosc i jego punkt widzenia, a chciec skupienia sie na sobie.
I nie bedzie z tego powodu zla, czy zle wychowana corka.

[mikams75]

ojciec pewnie tez sie przyczynia do tej postawy corki

[kanna]

Na idealizowanie nic nie poradzisz - przeciwnie, jeśli będziesz ją wybijać, to tylko się utwierdzi. Musi sama dorosnąć.

Syn ma prawo do swoich wyborów, jeśli ojcu zależy na kontakcie - niech go odbudowywuje.

Z córką zadziała tylko zdarta taśma, czyli powtarzanie w kółko tego samego komunikatu, np. : twój brat sam podejmuje decyzje odnośnie spotkań z ojcem. I to zdanie odpowiadasz na każdy jej zarzut, foch, presję.

Nie tłumaczysz nikogo (czyli ani ojca, ani siebie, ani syna), nie usprawiedliwiasz, nie przekonujesz.
Nie kłócisz się z nią.
Jak przegina - wyjdź i ją zostaw.

[anorektycznazdzira]

Z tego co piszesz, to problemem jest córka a nie syn.
Boisz się, że popsują się Wasze relacje, bo ojciec stara się aby była po jego "stronie" i miała do Ciebie pretensje o to, że rodzina rozwalona. Córka go idealizuje, bo tego potrzebuje, mimo, że wie jak było. Ktoś Ci doradził psychologa dla córki- to bardzo dobra rada.
Sporo ludzi mówi, że powinnaś córkę "ustawić do pionu".
W pewnym sensie tak, ale nie poprzez tzw. regularny opieprz w klimacie "nie będziesz mi tu"- ja bym uznała, że skoro córka czuje się na tyle dorosła, żeby mnie pouczać i ustawiać, to jest też na tyle dorosła, aby wysłuchać prawdy. Na spokojnie ale bez lukru zostałaby poinformowana co przeżyłam z idealnym tatą, jak jeszcze byliśmy razem. Jak się czułam, co się działo, ile się po tym zbierałam.

Wiem o tym, że dwójka dzieci może tego samego ojca znać jakby to były dwie różne osoby. W rodzinie mam 2 takie przykłady, że gdyby brat i siostra opisali ojca, to nie zgadałabyś, że to ta sama osoba. Do córki musi zacząć docierać, że tak jest i że jeśli ona jest szczęściarą, która ma super ojca (niech będzie), to nie ma prawa negować, że Twoje i jej brata przeżycia i uczucia były inne.

[pade]

Nie zgodzę się, mimo, że piszesz o kuszącej opcji. Ta córka to 15-latka, dojrzewająca nastolatka, dziecko, które chce kochać oboje rodziców. Dzielenie się z nią małżeńskimi brudami jest moim zdaniem niedopuszczalne.

[lily_evans11]

Pozwalanie na idealizowanie złego i manipulujacego człowieka tez jest niedopuszczalne. Tu nie chodzi o dzielenie się brudami, tylko o uświadomienie mechanizmów działania danej osoby. Bez szczegółów.

[pade]

Ja się odnoszę do tego, co napisała Anorektyczna. Bez lukru nie brzmi jak bez szczegółów.

[lily_evans11]

Ja zrozumiałam bez lukru, że po prostu bez wciskania jakiegoś wyimaginowanego obrazu czy tłumaczenia się, tam gdzie druga strona nawalała.
Ja np. "bez lukru" przekazałam mojemu dziecku informację, że na ojca nie ma w czymkolwiek jak liczyć, choć co prawda ona to i tak jakoś tam wie, bo był pierdylion sytuacji, kiedy coś obiecał i się wymigał. Ale szczerze powiedziałam, że taki ma model postępowania wobec wszystkich, jest osobą skupioną na sobie, własnej wygodzie i wykorzystaniu jak największej liczby ludzi z otoczenia. Sama prawda.
A powiedziałam po to, żeby córka nie uznała, że coś z nią jest nie tak, skoro on ją lekceważy.

[anorektycznazdzira]

Nie doradzam podawania szczegółów co mężuś robił z kochanicą i w którym łóżku, ale już np. zdawkowe "odszedł do innej" to lukier i bzdura, jeśli facet kłamał, zdradzał, na kochankę wydawał hajs i spędzał z nią czas kiedy matka zajmowała się rodziną. I jeszcze może zafundował żonie więcej niż jedną taką historię z więcej niż jedną panią.

[asia_i_p]

Odpuść na chwilę. Bo się z widzenia z ojcem zrobi uciążliwy obowiązek. Wytłumacz córce, dlaczego odpuszczasz. Swoją drogą to ciekawe, czemu ona to mówi - czy chodzi o to, że ojcu przykro, a ona go kocha, czy sama chciałaby spotykać się mniej, a uważa, że grzecznej dziewczynce nie wypada inaczej (stąd uwagi o wychowaniu). Fajnie, że dbasz o ich relacje, ale to za dwa lata dorosły facet.
Jedyne, co możesz zrobić przed odpuszczeniem, to pogadać po raz ostatni, uprzedzając, że gadasz po raz ostatni - synu, masz 16 lat, ja twoich kontaktów z ojcem ustawiać nie będę, inicjatywa jest po stronie ojca i twojej, co ustalicie, to macie.

[alba27]

Córka kocha tatę i spotyka się z nim chętnie, ma u niego swój pokój, w ogrodzie sadzi warzywa dla swojego gryzonia. Moim zdaniem syn nie spotyka się z tatą że zwykłego lenistwa. W szkole ostatnio też robi minimum a pokój sprząta byle jak. Jednak jak go poproszę o zrobienie zakupów lub wyprowadzenie psa to zawsze to zrobi.

[asia_i_p]

OK, ale w takim razie niech ma okazję za nim zatęsknić albo samemu poczuć wstyd "ups, odrzucam trzecie zaproszenie z rzędu". Trochę zdejmujesz z niego odpowiedzialność, a to już duży chłopak.

[raczek47]

Mój syn dokładnie w tym wieku odmówił kontaktów że swoim ojcem ,który na kilka lat najpierw go zostawił a później sobie przypomniał że ma syna .
Ponieważ do bydlaka nie docierało,że 16 latek ma prawo czuć dla niego żal i nienawiść i nie chcieć go widzieć po tym ,jak tatuś na długo czas o nim zapomniał i próbował wymuszać te kontakty ,wzywając np.policję i z nią wchodząc do syna, wniosłam do sądu o rozwiązanie tych kontaktów i sąd się do tego przychylił,oczywiście po badaniu psychologicznym i wizytach kuratora.
Teraz jest święty spokój.
Twój syn widocznie ma głęboki uraz do swojego ojca i uszanuj to.Nie naciskaj.
Możesz spróbować mu zlecić terapię,jeśli tak się boisz o te kontakty,by z psychologiem spróbował dojść do tego,czemu nie chce się spotykać z ojcem.Ale na pewno nie siłą i wymuszaniem.

[aankaa]

jak zechce to się spotka, nawet za 10-15 lat, to wyłącznie jego sprawa
a córce powiedz żeby się nie wtrącała

[agrypina6]

Dobrze zrozumiałam, że rozwód był kilka lat temu, ojciec dzieci mial gdzieś, a od początku tego roku zaczął grać rolę zaangażowanego rodzica? Syn ma prawo nie chcieć się z nim spotykać, natomiast teksty córki bardzo dziwne.

[raczek47]

Po prostu jest młodsza i bardziej naiwna i podatna na manipulacje tatusia.

[agrypina6]

15 latka nie powinna być tak naiwna, żeby nie napisać głupia.

[marusia_ogoniok_102]

Piętnastolatki są cholernie głupie, ale ten rodzaj głupoty jest niebezpieczny. Niebezpieczny dla niej, dla jej przyszłych relacji. Taka "wybiórcza amnezja" łatwo może wyprodukować tłuczoną żonę, którą "Misiaczek tylko czasem popchnie, ale potem przynosi kwiatki i w ogóle..."

[alba27]

Na początku po rozwodzie dzieci nie chciały się z nim spotykać, ale im się nie dziwię, bo ostatnie pół roku bardzo źle mnie traktował. Po rozwodzie kontakty wymuszał i one stawiały jeszcze większy opór. Potem ex odpuścił i spotykał się z dziećmi z dwa razy w miesiącu po 2-3 godz i kilka dni wakacji. Wielokrotnie dzieci zawiodły się na tacie, bo nie dotrzymywał obietnic. Ostatnio córka mi powiedziała że tata mnie wcale źle nie traktował tylko ja jej tak wmówiłam a dzieci nie raz były świadkami jak ex mówił, że ma nadzieję że zdechnę itp. na ten temat nie dyskutuje z córką, bo jak próbowałam z nią o tym porozmawiać to wybuchała afera, teraz taki trudny wiek chyba.

[marusia_ogoniok_102]

Okej. W takim razie córce potrzebna i ostra pogadanka, i psycholog na cito. Zanim znajdzie sobie takiego chłopaka, jak tatuś.

[raczek47]

Eks ma matkę? To spytaj go,kiedy będzie miał problem że syn nie chce znów się z nim widzieć,czy on chciałby spotykać się z kimś i utrzymywać kontakt z kimś ,kto ewidentnie źle traktuje jego matkę?

[alba27]

Ale mój ex twierdzi że ja miałam z nim jak w raju. Nie palił, nie pił a to, że stosował bierną agresję i sypiał z koleżanką z pracy to nie powód do rozwodu 😉

[agrypina6]

A skoro nie pił i nie palił to ideał 😝. Takiemu skarbowi pozwoliłaś odejść.

[alba27]

Nie byłam jego godna😁

[ginger.ale]

agrypina6 napisała:

> A skoro nie pił i nie palił to ideał 😝. Takiemu skarbowi pozwoliłaś odejść.


I jeszcze pracę miał, skoro "koleżanka" była z pracy!
Cud, miód.

[arwena_11]

No przecież dobry Pan. No przecież koleżankę z pracy pukal a mógł sąsiadkę. Pozory zachowane a zła Alba nie doceniła 😉

[marusia_ogoniok_102]

I bardzo dobrze, że chłopak nie chce się z takim odpadem spotykać. Jeśli jest tak jak mówisz, to chłop powinien mieć nie widzenia, a zakaz zbliżania.

[21mada]

I ex tak mówił ot tak sobie? A co TY mówiłaś? Byłaś święta?

[21mada]

Nie ma dymu bez ognia.

[21mada]

A życzenie komuś śmierci jest ponoć bardzo ludzkie i nie ma się czego wstydzić. Forumka hukop nawet się ucieszyła jak jej eksowi zmarło dziecko.

[rosapulchra-0]

Mada, tłumoczku jeden, wiesz co to jest bierna agresja?

[elenelda]

To nie Mada tylko Adam😈

[21mada]

>Po rozwodzie kontakty wymuszał i one stawiały jeszcze większy opór. Potem ex odpuścił i spotykał się z dziećmi z dwa razy w miesiącu po 2-3 godz i kilka dni wakacji.

Czyli i tak źle, i tak nie dobrze. Cokolwiek zrobi ex - jest złe.

[alba27]

Ty chyba nie czytasz postów na które odpowiadasz. Nie mieliśmy ustalonych kontaktów celowo, dzieci mogły się spotykać z tatą kiedy chciały. Święta pewnie nie byłam, ale go nie zdradzalam i nie poniżałam.

[bistian]

alba27 napisała:

> Nie mieliśmy ustalonych kontaktów celowo, dzieci mogły się spotykać z tatą kiedy chciały.

W tym wieku dzieci, nie powinno być inaczej.
Z synem możesz pogadać, że jak sobie ułoży kontakty z ojcem, tak będzie miał i być może, również jego przyszłe dzieci będą miały podobnie, bo wzorzec mocny.
Córce powiedz, że brat już jest traktowany jak dorosły, sam sobie układa relacje i na tym kończysz temat, niech się nie męczy, bo zdania nie zmienisz.
A jeżeli córka będzie dowodzić, że mąż był fajny, to mów, że cieszy Cię, że tak dobrze przeżyła ten czas i ma dobre wspomnienia, mimo wszystko. Po czym, kończysz temat, bo małolata nie jest od układania Twojego życia.

Musisz się trochę usztywnić, a do takich pogaduszek znaleźć kogoś innego, niż własne dzieci. To nie jest dla nich dobre, ojciec też nie powinien wykorzystywać córki w takich celach, można zadzwonić i dosadnie mu to powiedzieć. Jeśli nie zrozumie, puścić stosowną wiązankę

[alba27]

Ex nagrywa wszystkie rozmowy telefoniczne ze mną i z dziećmi...

[arwena_11]

Przestań dyskutować z madą. Przecież jej największy ból dupy to żony co " trzymają" misiaczkow krótko i "nie pozwalają" się seksić z madą.

[bywalczyni.hosteli]

Zdanie Twojej córki jest krzywdzące, syn jest w takim wieku, iż sam może decydować z kim chce się spotykać. Nie mogłaś przecież budować więzi syna z ojcem, podczas gdy ten drugi byl nieobecny. To ojciec jest e tym wypadku odpowiedzialny za relacje z synem,. Córka ma najwyraźniej do Ciebie żal o coś,

[umi]

Uwagi jej pewnie brakuje u matki, to chociaz u ojca probuje. Jak matka nic nie zrobi, za chwile tej corki w ogole nie bedzie miala, ojciec ja przerobi w jej oczach na diabla wcielonego.

[gru_z_gru]

A gdzie tu wyczytałaś, że matka nie poświęca jej uwagi?

[umi]

Napisalam "pewnie jej brakuje". Czyli 100% pewnosci brak. Ale jest bardzo duza szansa na to.
Zwlaszcza jesli ta corka jest mlodsza.
Bo to co pisze autorka watku na to wskazuje. Zwlaszcza w swietle zachowania tego 16-latka.

[gru_z_gru]

Ja tu nie widzę ani słowa wskazującego na to, że matka nie poświęca córce uwagi. Dzieci często lgną do tego gorszego rodzica, im mocniejszego kopa dostają tym bardziej lecą zasłużyć na miłość. I wcale nie dlatego, że tej miłości i uwagi nie dostają od drugiego rodzica.

[umi]

Napisalam o tym, ze corce brakuje uwagi. Czyli ze autorka moze i jakos jej ja poswieca, ale nie tak, jak corka potrzebuje. Autorka watku wie jak jest, wiec jesli sie myle, to mnie po porstu nie poslucha. A jesli trafilam, to ma szanse to skorygowac zanim bedzie za pozno.

Moim zdaniem lepiej, zeby sprawdzila ta sugestie, niz ja olala, bo wiecej straci na olaniu niz na sprawdzeniu.

[alba27]

Dziękuję że zwrocilas na to uwagę. Zawsze miałam z córką bardzo bliski kontakt. Im syn bardziej odsuwa się od taty tym bardziej ona odsuwa się ode mnie...

[umi]

Moze sie ludzila, ze "poskleja" rodzine? Albo nie napisalas, albo przeoczylam ile miala lat w chwili rozwodu. 15-latke doroslemu facetowi latwo urobic.
Ja bym zadbala o niezaklamywanie przeszlosci i o to, zeby rozumiala, ze ojciec nie byl ani dobrym mezem, ani ojcem. Natomiast moze teraz postarac sie byc i to jest OK. Tylko niech nie lze, niech pracuje na dobra terazniejszosc zamiast sie wybielac.
A brat ma prawo do wlasnego zycia i dobrze, zeby to zalapala. Po tym co napisalas w starze mysle, ze ojciec nia manipuluje i ze wykorzystuje to, czego brak w kontaktach Ty-corka. Dorastajaca dziewczyna powinna garnac sie do Ciebie, babskei sprawy, chlopaki i td. Pewnie jest jeszcze jakies drugie dno. Oprocz rad z forum, moze dobrze byloby pogadac o corce z psychologiem. Tu nie napiszesz tylu faktow co w normalnej rozmowie.

[pade]

To jest jakaś bzdura z tym, jaka płeć do kogo powinna się garnąć. Idealizowanie ojca przez nastolatkę jest naturalne. Natomiast nie jest naturalne komentowanie przez córkę małżeństwa autorki (jej roli w rozpadzie itd.). Tu posuwa się zdecydowanie za daleko.
Oczywiście, że dzieci mogą mieć żal do rodziców, że się "bardziej nie postarali" przez co nie ma pełnej rodziny. Ale o tym się rozmawia. Do tańca trzeba dwojga. Do dobrej relacji małżeńskiej trzeba dwojga, do relacji ojciec - syn, trzeba dwojga.
Córka postrzega matkę jako omnipotentną, czyli odpowiedzialną za rozwód, odpowiedzialną za brak relacji ojciec - syn i wzbudza w niej poczucie winy.
Ba, siebie samą też tak postrzega i próbuje wpłynąć na matkę, by ta ułożyła rzeczywistość tak, by odpowiadała jej marzeniom.
Trzeba tu koniecznie przywrócić role na właściwe miejsce i uświadomić nastolatce, delikatnie, ale stanowczo, że nie mamy wielkiego wpływu na innych ludzi i jeśli oni sami czegoś nie chcą, to nasze tupanie nogą niczego nie zmieni.

[umi]

No nie bzdura, nastoletnie dziewczyny bardzo potrzebuja matki.

A tutaj to nie jest idealizowanie, tylko pranie mozgu. To nie jest tekst 15-latki do matki, tylko rozwiedzionego faceta do zony. Poza tym ten facet zle wychowuje corke, robi z niej jakiegos lizusa i przydupasa (przepraszam autorke watku za okreslenia, dot5ycza zachowania, nie osoby). Wcale bym sie nie zdziwila, gdyby polowa spotkan z tatusiem byla truciem d.py o brata i podswiadomym warunkowaniem, ze albo brat tez przyjdzie, albo nie ma zainteresowania ojca.

Poza tym ona rosnie na idiotke (tez okreslenie zachowanai, nei osoby) - o ile nie miala kilku latek w chwili rozwodu. Bo jesli miala, to KO. Ale jesli nie, to daje sobei wmawiac, ze czarne jest biale, bardzo szkodliwe zachowanie. Potem partner tez jej bedzie wmawial.
I dlatego uwazam, ze o ile nie ma tu jeszcez jakichs dodtakowych faktow zmieniajacych wszystko, to to chooytowy ojciec jest, ktory najpierw nie wychowywal, a teraz na polmetku wychowania sp.przy wszystko, co matka wypracowala.

[umi]

* to OK, i inne bledy.

[umi]

* to OK, i inne bledy.

[gru_z_gru]

Daj spokój, to jest tylko dziecko, nastoletnie ale dziecko. Przerabiamy w domu idealizowanie mamusi przez nastoletnie dzieci i nie świadczy to o tym że dzieci rosną na idiotow. Niestety ale im bardziej cyniczny i manipulujący rodzic tym większa szansa że wygra jego narracja o rozstaniu

[umi]

Wedlug mnie Wy macie zupelnie inna sytuacje, ktorej nei da sie przelozyc na ta. Jesyna wspolna cecha jest nastolatek i rozwod rodzicow, cala reszta moim zdaniem jest inna.
Moze sie myle, bo nie czytalam wszystkich Twoich watkow, ale u Was jest raczej problem z tym, ze ex Twojego partnera nie poradzila sobie z zyciem, co ma konsekwencje dla dzieci.

Tutaj (przynajmniej z danych w starterze) jest sytuacja zupenie inna, ex autorki watku radzi sobie az dobrze, tyle ze zle z tego korzysta. I albo jest kiepskim w wychowywaniu dzieci albo go one mniej obchodza niz wlasne ego. Z tych wzmianek tutaj - napuszczanie corki na byla i syna, zamiast sam porozmawiac z matka o dziecku (w koncu maja wspolne), nagrywanie rozmow, sceny dziewczyny po powrocie od niego - to wszystko mocno swiadczy o tym, ze gosc jest co najmniej z lekka eee... poye...ny.

[gru_z_gru]

Sytuacja oczywiście w szczegółach jest inna, ale jest wiele punktów stycznych: rodzic odpowiedzialny za rozstanie (tak, wiem, odpowiedzialne są zawsze obie strony, natomiast mam na myśli zdradę i chęć odejścia), z którym nastoletnie dziecko nie mieszka i który dzieci potrafił odrzucać, a relacje nawiązuje jak mu wygodnie i się chce. I do tego manipulowanie dzieckiem, granie na emocjach, podpuszczanie - to wszystko wygląda tak samo. Też było mediowanie jednego z dzieci w sprawie relacji z drugim. Fakt, u autorki wątku nie ma kwestii nałogów, u nas to jeszcze bardziej złożone.

[umi]

Nie wiem, ile ja wiem o Twojej sytuacji, wiec nie podejmuje sie dokladjnej oceny. Natomiast z tego co kojarze, sytuacja jest duzo inna. U Was jest nalogowiec, z nalogowcami zawsze sa cyrki, z taka osoba nie da sie dogadac. Nie wiedzialam, ze zdradzala i chciala odejsc, jesli tak, to w ogole sytuacja bardzo skomplikowana.

Natomiast tu jest prosciej - facet jest poczytalny i moglby byc calkiem wydolnym rodzicem mimo tego co nagrabil, ale z jakiegos powodu woli pogrywac dziecmi. Generalnie autorka ma ciezej i latwiej jednoczesnie - bo wystarczy tym dzieciom wyjasnic jak stawiac granice ojcu, ale samo wyjasnienie nie jest za latwe.

[gru_z_gru]

Tak, to ona zdradzała i ona wystąpiła o rozwód. I nałogi to jest jedno, ale zdarzały się okresy np. ponad roku bez picia i też były identyczne cyrki i manipulacje, niepłacenie alimentów itp. Myślę, że bez względu na nałogi nastoletnie dzieci nie mają często siły do stawiania granic i są gotowe na wiele, żeby dostać miłość.

[umi]

Twojej sytuacji rodzinnej to ja nie ogarniam -_- Pamietam watek o nastolatku chciacym mieszkac z matka i glownie z niego cos kojarze. Nie mam pojecia gdzie jest drugie dno i chyba nie chce wnikac, tego sie moze potem nie dac odzobaczyc.

Tu na razie nie widze drugiego dna, sytuacja wyglada na prostsza. Wole ten watek do analizy

[gru_z_gru]

To nieistotne tutaj, chodziło mi tylko o jedną rzecz: oczekiwanie że nastolatek da rade oprzeć się manipulacji rodzica. To bardzo trudne i nie wynika z tego że drugi rodzic za mało uwagi poświęca

[danaide]

Tu się zgadzam. I rolą rodzica jest też tłumaczyć mechanizmy manipulacji: od tych stosowanych przez rodzica, jednego i drugiego - moja córka już jako przedszkolak wiedziała co to szantaż - poprzez mechanizmy stosowane przez szkołę, reklamę itp. Wychowanie polega też na tym, żeby nie ogłupiać dziecka i nie dać dziecka ogłupić.

[kyrelime]

Również się zgadzam. To trudne dla drugiego rodzica- znaleźć równowagę pomiędzy uświadamianiem dziecka na temat tych mechanizmów, a tzw.nastawianiem go przeciw drugiemu rodzicowi. Myślę jednak, że otwartość i szczerość gra tu ważną rolę. Nie chodzi o to, by oceniać. Nie wolno jednak zatajać faktów. A człowiek bez świadomości dot.mechanizmow manipulacji nie ma szans się przed nimi uchronić.

[gru_z_gru]

Oczywiście. Tylko można mieć świadomość mechanizmów a i tak lgnąć do rodzica który je stosuje

[kyrelime]

Obawiam się, że najczęściej tak bywa. Dziecko pragnie miłości i akceptacji. I ta potrzeba będzie nim kierować.

[lily_evans11]

Ok ale pozwoliłabys na to, żeby jedno dziecko wypowiadalo Wam nie swoje żale i marzenia w związku z nieobecnym rodzicem, tylko robiło krytykanckie uwagi nt relacji tego drugiego i pouczalo Was?
Bo ja bym nie pozwolila 15-latce na podskakiwanie do mnie, zwłaszcza w takich absurdalnych sprawach.

[gru_z_gru]

To do mnie? Drzewko się wali i nie wiem... Tak, dzieci mogą u nas powiedzieć wszystko. Wymagania mamy jedynie wobec formy. Zdarzały się różne absurdalne zarzuty i pretensje. Nie traktuje tego jak podskakiwania do mnie, bo nie toczę z dziećmi żadnej walki - jestem dorosła, to moja rola radzić sobie z trudnymi emocjami nie ich.

[lily_evans11]

Tak, do Ciebie .
Ja z kolei bardzo nie lubię tego, jak ktoś mnie obarcza swoimi bezpodstawnymi pretensjami i z du... wziętymi emocjami, niezależnie od swojego wieku. Jest to przykre, irytujące i niemiłe dla mnie. Należy mi się trochę spokoju w życiu jednak .

[pade]

Nie wierzę, że jako nastolatka nie miałaś fochów, nieuzasadnionych żali czy pretensji.

[lily_evans11]

I dziś uważam, że nie powinnam była tak w wielu przypadkach się zachowywać, psując krew sobie i otoczeniu.
Mam znajomą, która ucina jakąkolwiek marudność, rozżalanie się nie wiadomo na co i czepialstwo i córki, i u siebie. Dziewczynka jest do tańca i różańca, matka zresztą też. (nie mylmy z tłumieniem zasadnych pretensji)

[kyrelime]

Tylko, że to chyba zależy jak się do tego podejdzie. Samo "podskakiwanie" brzmi, jakbyś nie dopuszczała możliwości, że tą nastolatkę dręczą jakieś emocje, nawet jeśli z perspektywy dorosłej są absurdalne. Oczywiście trzeba pokazywać granice, ale poprzez mówienie właśnie, bo ucinanie tego może skutkować nie tylko powolnym odcinaniem się dziecka od "nierozumiejącego" go rodzica, ale też długofalowo: trudnościami dziewczyny z samoregulacją emocji

[lily_evans11]

Zakładam, że autorka wytłumaczyła córce, na czym polega problem, już XXXXXX razy, a tu nadal to samo.
Ja mam właśnie niestety takie dziecko. Mogę rozmawiać racjonalnie, tłumaczyć, rozumieć uczucia - nie, panna musi tupać nóżką dla samego tupania. (akurat w innych sprawach)
To ja już w końcu sama zaczynam się od tego odcinać i przestaję to traktować poważnie, nie podejmuję już na nowo dyskusji, bo ileż można być zbiornikiem na cudze fochy. Skoro dziecko odrzuca mnie nie dlatego, że nie wysłuchałam i nie tłumaczyłam jak poważnemu człowiekowi, tylko dlatego, że NIE ZROBIŁAM TAK, JAK ONA BY CHCIAŁA.

[kyrelime]

A to już zupełnie inna para kaloszy. Jak rozmawiasz, tłumaczysz itd.to należy liczyć, że nalewasz do dzbana, który jak się zakończy okres dojrzewania będzie pełny i młoda zacznie z tego korzystać. Nastolatki bywają upierdliwe, wiadomo. I jak już z nią jakieś temat walkowalaś a ona nadal swoje to jasne, że masz prawo powiedzieć: dość, już o tym rozmawialalysmy, a teraz potrzebuję chwili ciszy i spokoju dla siebie.
U autorki widzę to jednak inaczej- ona niejako pod wpływem tego wątku poskładała sobie, że młoda jest prawdopodobnie manipulowana przez ojca, a z opisu wynika, że ojciec to przemocowiec psychiczny. Tutaj nie można spraw zostawiać swojemu biegowi - trzeba rozmawiać, pokazywać swoje emocje, stawiać te granice, ale mądrze. Myślę, że spotkanie z psychologiem tu by było wskazane.

[lily_evans11]

No właśnie mam wrażenie, że pamiętam dokładnie taki wątek tej samej autorki sprzed jakiegoś czasu, więc wnioskuję, że to nie są świeże rozmowy.

[kyrelime]

A to ja nie pamiętam. Natomiast czytając ten wątek to żal mi się robi tej młodej- to bardzo młoda dziewczyna jeszcze, a ma mieszane w głowie.

[gru_z_gru]

Ja też wolałabym żeby wszystko przebiegało gładko, tak samo jak wolałabym żeby trzylatka nie rozpaczała z powodu źle skrojonego jabłka... Ale przyjmuję, że tak po prostu jest. Jestem dorosła i nie biorę takich rzeczy do siebie, to nie jest wymierzone we mnie

[lily_evans11]

W Ciebie może i nie, ale nie widzę powodu, żeby nastolatek osadzal tego pokrzywdzonego przez związek rodzica i oskarzal go np. o to, że się rozlecial. Osoba która nie nie doświadczyła i g... wie o problemach dorosłych po prostu nie ma moralnego prawa do tego.

[gru_z_gru]

Ja uważam inaczej: nastolatek na świat się nie prosił, nie prosił też, żeby tatuś mu taka mamusię wybrał, czy mamusią takiego ojca, prawda? To dorośli tym nastolatkom zafundowali takie życie i oni ponoszą odpowiedzialność. Takie oskarżenia to często też dowód na to, że dzieci czują się w danej relacji bezpiecznie i wywalają trudne emocje. Dlatego u nas takie dramy robią w domu a nie matce. Zresztą wiele razy bywało że się reflektowali i przychodzili potem przeprosić. Ja się tym mniej więcej tak przejmuję jak trzylatką, która tupie nóżkami. Takie uroki etapu i tyle.

[arwena_11]

Raczej matka ma mniej czasu dla niej, bo pracuje, zajmuje się domem. A do tego pewnie wymaga wykonywania obowiązków. Tatuś weekendowy, poświęca córuni cały czas, nie każe nic robić, może kupuje wszystko co ona chce. Do tego pierze jej mózg.

[asfiksja]

Córka ma trochę racji. Ale ja bym ją uprzejmie poprosiła, żeby swoje gadki wychowawczo-motywacyjne kierowała nie do mnie, a do brata. Jeśli syn nie został przez ojca skrzywdzony i tylko z lenistwa i natłoku innych ciekawszych zajęć (w wieku 16 lat ma się ich masę) nie chce się spotykać to warto go trochę przymusić, to może być dla niego cenne na przyszłość. Faceci bez relacji z ojcem są zwykle strasznie porąbani.
Chłopcy lat 16 raczej nie zwierzają się ojcom, oni nie budują więzi w ten sposób. Budują więź przykręcając wspólnie śrubki itp.

[pani_tau]

A relacje z porąbanym ojcem to samo dobro.

[berdebul]

Jak przez 16 lat nie zbudował więzi, to trochę po jabłkach. Córka potrzebuje uwagi, którą ojciec zapewnia i nawija jej makaron na uszy. Ciekawe jakie są prawdziwe intencje ex? Może chce się wymigać od alimentów na syna.

[alba27]

Ex chce przekonać dzieci żeby z nim zamieszkały. Realizuje swój plan "zdechniesz z głodu beze mnie" ja myślę że on w głębi serca to pragnie się na mnie zemścić.

[agrypina6]

Może córce dobrze by zrobiło zamieszkanie z ojcem?

[alba27]

Ale ona zna moje zdanie w tym temacie. Dzieci mogą mieszkać z kim zechcą.

[bistian]

alba27 napisała:

> Ale ona zna moje zdanie w tym temacie. Dzieci mogą mieszkać z kim zechcą.

To są dwie różne sprawy, co mówisz, a co przekazujesz niewerbalnie. Powinnaś pokazać swoje zdecydowanie, wtedy się skończą problemy. To nie chodzi o to, żeby np. podnosić głos, wystarczy pokazać, że jesteś przekonana, takie rzeczy się czyta bez rozmawiania. Wtedy skończą się dyskusje, a ojciec Waszych dzieci, też przestanie pogrywać.

[21mada]

Wiele kobiet, zwłaszcza tych niepracujących, żyje z alimentów na dzieci i z 500+ na dzieci. Czyli żerują na dzieciach i byłym mężu i faktycznie bez tego zostałyby bez środków do życia. Ot i cała tajemnica dlaczego kobiety zażarcie walczą o opiekę nad dziećmi i nastawiają je wrogo do eska - wszak to ich źródło utrzymania.

[alba27]

Ale ja mam dobrą pracę, bez 500+ bym przeżyła a alimenty wynoszą połowę tego ile faktycznie wydaję na dzieci. Nigdy nie byłam na niczym utrzymaniu. Poza tym ja o opiekę nie walczyłam, nawet nie musiałam. Wiadomo każdy sądzi po sobie. P.s jak się rozwodzilam nie było 500+..

[21mada]

No to prawidłowo ze wynoszą połowę, w końcu dzieci są też żony. Dlaczego facet miałby ponosić 100 procent kosztów utrzymania dzieci, zwłaszcza kiedy nie może ich widywać bo matka nastawia je przeciwko niemu. Ale dla wielu kobiet to zemsta na mężu za to ze zranił ich ego.

[agrypina6]

Mada, ty jesteś facetem. I to jeszcze opóźnionym umysłowo.

[umi]

[alba27]

Nie mszcze się, nie muszę, jestem w cudownym związku. Dziękuję za troskę. Sądząc po Twoich komentarzach bardzo Cię ktoś zranił, współczuję.

[marusia_ogoniok_102]

To jest troll. Paskudny troll. Wlazł tu tylko po to, żeby spróbować cię zranić i zrobić gnój. Nie odpisuj mu.

[ginger.ale]

Alba, nie odpisuj temu trollowi.

[anorektycznazdzira]

Pisałaś o utrzymywaniu, sugerując, że autorki to dotyczy, nie dotyczy, więc nie fantazjuj już, bo bidnie to wypada.

[umi]

Bzdury piszesz. Patologia obu plci zeruje na 500+ i na alimentach tez potrafi.
Za to takimi tekstami promujesz zap.przanie tych bardziej ambitnych kobiet na kilka etatow, zeby tylko misia nie obciazyc, a w efekcie dzieciak nie ma matki i wychowuje sie jak bezpanska polsierota.

[anika772]

Wiesz co 21mada, jesteś całkiem zabawnym trollikiem, kiedy postulujesz wolny seks, poligamię itp.
W tym wątku jesteś po prostu obrzydliwa.

[chatgris01]

To gazeciarz przecież.

[fitfood1664]

Dlaczego wszędzie widziec gazeciarza? Mało to świrów? W dodatku zupelnie inny styl i inny zakres poruszanych tematów. U mady wszystko kręci się wokół d...y i relacji damsko męskich. Gazeciarz jednak bardziej interesował się polityką, emigracją itp. Do tego był niebywale agresywny i chamski. U mady tego nie ma.

[chatgris01]

Takie samo podsrywanie na temat wyglądu, a już zwłaszcza nadwagi, obsesja jakaś. I obsesja na punkcie wzdęć. W wersji katja.katja et consortes zresztą miał podobnie (może nadal ma, ale wygasiłam).

[fitfood1664]

a, to mnie oświeciłaś, te wzdęcia to jednak wygląda jak znak rozpoznawczy

[gru_z_gru]

Taa, ex mojego faceta też uważa że nas wszystkich utrzymywała płacąc po 500 zł na dziecko cud ekonomiczny normalnie

[umi]

Moim zdaniem nie warto go przymuszac i lamac mu kregoslupa. Teraz rosnie na samodzielnei myslacego i decydujacego faceta, i bardzo dobrze. Jak go matka z siostra zaczna ustawiac, zeby biegal za tatusiem, zrobi sie wykastrowana pierdola. Po uja mu lamac charakter?

Corce za to niech matka poswieci wiecej uwagi, bo wyglada na to, ze dziewczyna moze sie czuc trocghe opuszczona i tym podlizywaniem sie probuje zasluzyc na uznanie chociaz jednego rodzica.

[umi]

Moim zdaniem:

1. Powiedz eksowi, ze rozgrywanie corka jest slabe. Chyba, ze to swinia i manipulator, wtedy lepiej porozmawiac z corka i z nia budowac wiez. To nie jest normalne, ze corka Cie poucza jaka masz byc matka, na jakies 95% to sa slowa ojca, nie jej. A dziewczyna po prostu zapominiala jaki byl i teraz desperacko chce zasluzyc na uznanie. Slabe. I slaby ojciec, ktory tak wychowuje corke. Cale zycie bedzie tak przy nim biegac, jak ta coreczka tatusia?

2. Niezaleznie od pktu 1, wyjasnij corce, ze chlopak lat 16 ma prawo do wlasnych decyzji, a siostra nie ma prawa ustawiac mu zycia. Firany do domu tez mu bedzie wybierala? I moze dziewczyne? BTW, wymaganie od nastolatka, zeby zostawil dziewczyne (pewnie pierwsza powazna) i jechal do ojca, jest kastrowaniem go. Chciecie z niego zrobic tatysynka??? Przeciez on sie zachowuje normalnie, stosownie do wieku sie odpepowinia i tyle. Od obojga rodzicow dzieci sie odpepowiniaja, nie tylko od matki.

3. Jesli masz dobry kontakt z synem, porozmawiaj z nim bez nacisku i presji, w wolnej chwili, czemu tego ojca tak unika. Moze go wciagaja nastoletnei zycie, ale moze po porstu ojciec nawywijal i cos tam manipuluje, a on to widzi i go nie trawi. Pytanie, czemu Ci nie mowi. Niezaleznie od wszystkiego, jesli to jego decyzja, nie ciosajcie mu w tym wieku kolkow na glowie, dajcie mu pole do wlasnych decyzji i ponoszenia ich konsekwencji.

[julita165]

Na 16 latka wplyw juz masz raczej mierny. Mysle, ze na chec lub niechec spotykania sie z ojcem ten ostatni musi juz zapracowac sam. A raczej pracowal cale zycie syna i zbiera owoce.

[lily_evans11]

Córka ci zarzuca, że źle wychowałas jej brata? Chyba dziewczynę pogięło .

[katriel]

Zrób synowi ogólną pogadankę o podtrzymywaniu relacji. O tym, że w związki międzyludzkie - w przyjaźnie, romanse, związki koleżeńskie, w rodzicielstwo - trzeba systematycznie inwestować, bo jak się odpuści na zbyt długo, to one więdną i wygasają. On jest na tyle młody, że może jeszcze takiego doświadczenia nie mieć.

Z tego co piszesz, to nie jest tak, że syn ojca nienawidzi, ma mu za złe, jest obrażony czy rozżalony. On nie ma nic przeciwko relacji z ojcem, tylko zwyczajnie nie chce mu się w nią inwestować, bo nie jest ona dla niego w tym momencie specjalnie atrakcyjna. Ale powinien wiedzieć, że ludzie to nie słoiki z konfiturami, które można odstawić na półkę i za trzy lata też będą dobre. Za trzy lata i syn, i ojciec będą w zupełnie innym miejscu, z którego może już nie być powrotu nawet do tego, co mają teraz.

Syn ma prawo zdecydować, że nie chce kontaktów z ojcem. Ale niech to będzie świadoma decyzja, a nie bezmyślne pójście po linii najmniejszego oporu.

A córkę ustaw do pionu. Piętnastolatka na serio zarzucająca matce, że ta źle wychowała jej starszego brata, to jakiś kosmos jest.

[alba27]

Pogadalam z synem na temat relacji. Zadzwonił do taty na urodziny i obiecał że będzie spotykał się z nim raz w miesiącu. Za to córka wróciła do domu obrażona na mnie, że źle syna wychowałam. Wcześniej nie wzięłam pod uwagę że ex może nią manipulować. Chyba muszę szerszej otworzyć oczy...

[umi]

Uwazaj na syna, jak go taki tatus wykolei to sie chlopak stoczy. Niech sie kontaktuje, ale z glowa. W wieku 16 lat bardzo latwo komus naklasc do glowy bzdur odnosnie relacji, zwlaszcza jesli sie nienawidzi jego matki.
Ja bym pilnowala, zeby calkiem nie stracili realcji, ale moze zadbaj o jakies normalne, meskie srodowisko? Ojciec qviarz dla dorastajacego chlopaka to ch.lernie zle.

[berdebul]

Niech nie obiecuje, tylko się zastanowi czy chce utrzymywać tę relację. Ktoś wyżej napisał o konfiturach, prawda. Z drugiej strony, niektóre relacje trzeba ucinać no są toksyczne. Manipulujący eks, który plecie pierdoły do 15-łatki wpatrzonej w ojca jak w obraz, bo jest atrakcyjny i poświęca jej ocean uwagi (majac jakiś ukryty cel...) to nie jest materiał na ojca roku. Czas uświadomić córkę, ze od wychowywania dzieci jesteś Ty i swoje światłe uwagi powinna zatrzymać dla siebie.

[danka88]

Jest w takim wieku , że atrakcyjniejsze jest towarzystwo rówieśników niż rodziców

[eukaliptusy]

Źle wychowalas córkę.
I dalej źle wychowujesz, bo nie stawiasz jej granic. Powiedz, żeby przestała ci mówić takie rzeczy. Jeśli chce rozmawiać na ten temat niech rozmawia z bratem. Oczywiście brat ją już dawno spuścił na drzewo, a ty słuchasz.

[kyrelime]

Pomysł z powiedzeniem, że ma gadać z bratem jest dobry. Ale jednak rolą matki nie jest "spuszczanie dziecka na drzewo". Ta młoda sygnalizuje w ten sposób jakieś swoje trudności i rolą rodzica jest się nad tym pochylić. Nie jest też prawdą, że córka została źle wychowana- córka jest w okresie dojrzewania, pod naporem hormonów i emocji, prawdopodobnie manipulowana, po przeżyciu straty w przeszłości, a proces wychowania jeszcze trwa.

[bulzemba]

Wybacz co napiszę ale w domu rośnie ci mała call girl. Bardziej bym się o nią martwiła niż o syna.

[alba27]

Pewnie macie rację, dopóki córka nie robiła mi o to awantur to nie przeszkadzało mi, że syn nie spotyka się z tatą...

[aqua48]

alba27 napisała:

> Pewnie macie rację, dopóki córka nie robiła mi o to awantur to nie przeszkadzał
> o mi, że syn nie spotyka się z tatą...

Powinno Ci bardziej przeszkadzać że córka robi awantury i przyjmuje cudzą rolę. To nie ona jest od decydowania jak Ty wychowujesz syna. Nie do niej należy też pouczanie Ciebie i brata. Musisz to zachowanie ukrócić. Spokojnie ale stanowczo. Ona jest dzieckiem, Ty matką nie na odwrót.

[gru_z_gru]

Co trzeba mieć w głowie żeby coś tak obrzydliwego napisać o nastolatce?

[lily_evans11]

Że jak????

[kyrelime]

Też się zastanawiam, o co kaman.

[ninanos]

Z twojego postu wynika, że syn nie ma nic przeciwko kontaktom z ojcem, tylko nie ma na nie czasu. I tu bym jednak ojcu pomogła i porozmawiała z młodym. Relacja z ojcem jest chłopakowi potrzeba, a on nie to że nie chce, tylko z czystego lenistwa i wygodnictwa urywa kontakt, to że wolał z dziewczyną spędzić urodziny ojca, nie poświęcając mu nawet godziny, choć obiecał nie rokuje zbyt dobrze. Jak się powiedziało A trzeba powiedzieć B, bo w przyszłości może również bardzo łatwo urwać kontakt z tobą, ze swoimi dziećmi, z siostrą, utrzymanie kontaktu wymaga wysiłku. Powiedz mu, że za kilka lat może być za późno, żeby zmobilizował się i próbował dogadać się z ojcem.
A córce powiedz żeby się nie mieszała, to nie jej sprawa, nie jej interes.

[gru_z_gru]

Ale to tatuś go nauczyl że relacje się ma jak akurat ma się fantazję, a jak nie to nara. Sam tak traktował syna to czego się spodziewa?

[anorektycznazdzira]

Niestety nie zgodzę się, że ten syn na pewno nie ma nic przeciwko kontaktom z ojcem.
Może ma taki styl radzenia sobie z problemem, że nie wchodzi w konfrontacje tylko znika i zajmuje się swoim życiem. Sporo dzieci a nawet dorosłych osób tak reaguje. Wystarczy nie być cholerykiem, aby takie rozwiązanie wybierać zupełnie świadomie, lub mieć tendencje do introwersji, aby robić to nawet całkiem bez kalkulacji wręcz automatycznie.

[ninanos]

Ale jak nie chce tych kontaktów z ojcem to pewnie matce powie, wtedy będzie miała czarno na białym, że syn nie chce, ma żal do ojca. I oczywiście ona syna nie może zmuszać do tych kontaktów, bo to już nie maluch.
Ja zrozumiałabym, że nie chce konfrontacji z ojcem, że nie chce kłótni i wywlekania, ale matce powinien powiedzieć, no chyba że i do niej nie ma zaufania.
Na razie wygląda to na niesłowność, olewanie i wygodnictwo, a to nie są fajne cechy, bo szybko mogą się odwrócić przeciwko niemu.

[fitfood1664]

z tego co piszesz wyłania mi się pewien obraz
twoja relacja z córką jest bardzo silna i zdrowa, skoro pozwala sobie na takie gadki do ciebie, to po prostu uważa cię za pewnik, niezahwiany, niczym niezagrożony stały element swojego krajobrazu. Może warto porozmawiać z nią zmieniając perspektywę, np co by było i jak by się czuła i czy chciałaby kontaktów z tobą gdybyś to ty była na miejscu tatusia i nabroiła podobnie jak on i czy chciałaby by ktoś ją do tych kontaktów zmuszał. Dzieci niekoniecznie potrafią być empatyczne, postawić się na miejscu kogoś innego. Postawienie się na miejscu brata i w dodatku postawienie ciebie na miejscu tatusia powinno zmusić ją odrobinę do myślenia.
Warto jej też przypomnieć, że kiedyś sama nie chciała się z nim spotykać.
Poza tym nie uważam, że źle wychowałaś syna, to też warto jej uświadomić, kto jest lepiej wychowany, ktoś kto potrafi żyć i postępować zgodnie z własnymi przekonaniami czy ktoś kto bezwolnie poddaje się presji otoczenia? Kim ona wolałąby być? To, że ona chce widywać się z ojcem nie ma nic wspólnego z jej bratem. Czy tak wyobraża sobie relacje dorosłych ludzi? Widywać się z kimś bo otoczenie ją do tego zmusza? Czy jak wyjdzie za mąż i trafi na wredną teściową, to czy chciałaby aby mąż zmuszał ją do kontaktów z nią, mimo iż osoba ta np zawiodłaby jej zaufanie i okazała się wroga? To jest ogromne pole do ćwiczeń z myślenia dla rodzica dorastającego dziecka. Wykorzystaj to najlepiej jak możesz, bo w dalszym ciągu to ty głównie kształtujesz córkę i masz wpływ na to na kogo wyrośnie. Jedyne czego się wystrzegaj to bezsensownych kłótni z nią.
Co do uczuć i odczuć twojego syna to nie mają one nic wspólnego z wychowaniem.

[fitfood1664]

*niezachwiany, sorry

[fitfood1664]

Dodam jeszcze, że tato popełnił podstawowy błąd, zaniedbująć kontakty z dziećmi, bo jak masa ludzi, myślał że ma na nie czas do śmierci. A tu zonk, pociąg odjechał i może nigdy nie pojawić się ponownie. Takie życie.

[anorektycznazdzira]

1000/100

[alba27]

Lubię tu pisać, bo zawsze ustawicie mnie do pionu😉 przypomniałam sobie dlaczego się rozwiodłam i jakim manipulatorem był mój były.

[ginger.ale]

Trzymaj się.
On dalej manipuluje, tylko teraz córkę.

[afro.ninja]

Obejrzyj z córką taki serial kobieta za ladą. Niby jak to bylo za prlu, a to właśnie o idealizowaniu ojca przez porzucona córkę.

[anorektycznazdzira]

Uważam, że 16 lat to taki wiek, kiedy właśnie wyjdą wszystkie "potwory" z przeszłości.
Nastolatkowie wystawiają rodzinie i światu rachunek za to, jak byli traktowani i co się wydarzyło nawet wiele lat wcześniej i nie ma znaczenia, że dotąd wyglądali "jakby dobrze sobie z tym poradzili".
Więc jeśli ojciec nawywijał i jeśli nie umiał nawiązywać relacji, to właśnie zbiera co zasiał, bo syn jest za młody żeby mieć dystans, rozumieć, robić coś dla dobra stosunków rodzinnych itp, a jednocześnie nie jest dzieckiem które zawsze udaje, że wszystko jest ok bo chce w to wierzyć.
Córka nie ma racji, że obciąża tym Ciebie i powinnaś jej to wytłumaczyć. O ile nie podała racjonalnych przykładów, kiedy zachowałaś się niewłaściwie, np. powiedziałaś coś, czego nie powinnaś, to niech sobie uświadomi, że to co mogłaś zrobić to zrobiłaś. Reszta po stronie ojca. Teraz się stara- super, ale może nie stara się wcale wystarczająco jak na skłonienie do współpracy 16latka, który nie miał lekko w poprzednich latach.

[ida_listopadowa]

Naukowo udowodniono, ze nastolatkowie (jeszcze) nie mają empatii. Ich mózg do tego jeszcze nie dojrzał. Postrzegają świat przez siebie i nie rozumieją złożoności relacji. Córka ewidentnie zmanipulowana przez ojca nie umie sie wczuć w twoja sytuację. Trzeba tu trochę czasu.
Znajoma miala podobny problem, w rezultacie córka wyprowadziła się do ojca. Wróciła po 2 czy 3 miesiącach z zupełnie nową perspektywą. Ex, który na 2 dni grał tate roku, przez dłuższy czas juz nie był w stanie udawać kogoś, kim nie jest i zaczął traktować córkę jak wcześniej hej matkę.

[lily_evans11]

I dlatego nie warto mieć dzieci. I znosic ich fochy i niewdziecznosc. Żadna radość z tego.

[kyrelime]

Nie warto ani emocjonalnie, ani finansowo. A jednak tak wielu z nas się na to decyduje, mało tego- za tymi swoimi małymi niewdzięcznikami skoczyłoby w ogień😉

[lily_evans11]

Ha, ja też - ale przy uwzględnieniu wszystkich przesłanek uważam, że lepiej, spokojniej i przyjemniej żyje się bez dzieci .

[kyrelime]

Znam to🙂 Tylko, że decyzje związane z potomstwem to nie tylko racjonalizm- kiedyś byłam pewna, że never ever na kolejne dziecko, a później okazało się, że przecież każdy ma prawo zmienić zdanie😀

[danaide]

Tak, nastolatek ma prawo wyboru. Od 13. roku życia - i można to usankcjonować sądownie.

Kto w tym domu jest matką? Ty czy Twoja córka? Fajnie mieć córkę-przyjaciółkę, ale tylko od-do. Gdy moja córka miała za 3-4 latka usłyszała od swojego kolegi "Mamy tu rządzą" - i przypominam jej o tym, gdy zapomni, a z jakichś względów nie jest wskazane, żeby się rządziła

O negowaniu emocji syna już Ci napisano. Powiedz eks (nie rozmawiacie - napisz maila i zachowaj), że nagrabił, ma dać synowi czas, może kiedyś syn się odezwie, w końcu numer ma. I tyle Twojego działania.
Natomiast nie wiem co zrobić jeśli z jakichś powodów potrzebujesz, by syn spędził z ojcem część czasu - bo np. chciałabyś spędzić sama tydzień. To do ustalenia między Wami.