Raj czy koszmar?

[tanebo001]

natemat.pl/379253,rozmowa-z-mikolajczakiem-autorem-ksiazki-norway-poldzienniki-z-emigracji ciekawe bo wg ematki emigracja to wyłącznie raj. A jak jest u was?

[clk]

Polonista bez języka i „przydatnych” kwalifikacji wyjeżdża do Norwegii aby spłacić długi.
Co może pójść zle…

[niemaznaczenia]

Emigracja to nie tylko sukces finansowy "wąskich specjalistek". To także tęsknota, wyobcowanie, samotność. Zawsze się jest tam kimś obcym. Żadne pieniądze tego nie zastąpią.
"Nie latają samoloty

A wieżowce kładą cień

Puste niebo Europy

Pusty dzień

Zamykają się granice

Miasta milkną, płomień zgasł

Wyludniają sie ulice

Straszą nas

Na stacji tej

Jak David Bowie

Zupełnie obcy jestem sam

Ja stoję tu i patrzę w mur

Neony przywołują czas

Przecież to Warszawa Gdańska

I pada deszcz

Ja stoję tu i patrzę w mur

W kałuży się odbija twarz

Przecież to Warszawa Gdańska

I pada deszcz

Czujesz wrogość w swoim kraju

Musisz dziś wyjechać stąd

Nowa rozpacz na wygnaniu

Nowy ląd

Zamykają się granice

Popatrz, kończy się nasz świat

Milkną dworce i stolice

Straszą nas

Na stacji tej

Jak David Bowie

Zupełnie obcy jestem sam

Ja stoję tu i patrzę w mur

W kałuży się odbija twarz

Przecież to Warszawa Gdańska

I pada deszcz

Ja stoję tu i patrzę w mur

Neony przywołują czas

Przecież to Warszawa Gdańska

I pada deszcz

Na stacji tej

Jak David Bowie

Zupełnie obcy jestem sam"

[clk]

Ja na emigracji od wielu lat - w różnych krajach. Samotność czułam na samym początku przez 6 miesięcy. Potem minęło.
Nie czuje się obco - mam prace, własna rodzine, znajomych, hobby etc
Tylko dla mnie emigracja był to wybór - zachcianka żeby żeby zmienić kraj bo w Polsce się nie widziałam

[fitfood1664]

"zawsze" nie istnieje, ja tam czułam się u siebie, w Polsce zawsze czułam się kimś obcym, innym, i jako dziecko, i teraz, po powrocie

[taniarada]

fitfood1664 napisał(a):

> "zawsze" nie istnieje, ja tam czułam się u siebie, w Polsce zawsze czułam się k
> imś obcym, innym, i jako dziecko, i teraz, po powrocie
Masz to samo co ja .Polska ,Niemcy 10 zero dla nich.

[alpepe]

Ale sobie poradził. Natomiast te długi miał monstrualne, i nie wierzę, że je spłacił do dziś.

[kropkacom]

Dla jednego raj a dla drugiego koszmar. Trzeci po prostu żyje.

"Wyjeżdżałem do Norwegii z niezdiagnozowaną depresją...". I długami, bez znajomości języka.

[kropkacom]

Z czego, panu udało się spłacić dług. Z tego co rozumiem na emigracji. No i chyba nie mieszka w PL.

[juzjesien]

I ja się zgadzam z powyższym dla jednego koszmar dla drugiego raj a trzeci po prostu zyje. Dla mnie to raj zawsze dusiłam się w Polsce i chcialam czegoś więcej.

[arista80]

Nie ma raju, nie ma piekła. Po dwudziestu iluś tam latach to po prostu mój dom, w którym żyję. Mam tu rodzinę, mam znajomych, tutaj pracuję. Jak to w życiu są chwile lepsze i gorsze... po prostu codzienność.

[mashcaron]

Ani raj, ani koszmar. Się żyje, normalnie.

[chatgris01]

Przecież to zależy, do jakiego kraju (i nie każdemu ten sam kraj będzie pasował albo nie).

A w Norwegii to pewnie sama dostałabym depresji (choć kraj przepiękny, ale do życia na stałe mi by nie pasował, choć wielu innym ludziom z pewnością tak).

[mashcaron]

To też fakt, nie każdy kraj nadaje się dla każdego :p ja np. nie wyobrażam sobie mieszkać na stałe we Włoszech :p już po ostatnich wakacjach miałam złamanego palca u stopy i zszargane nerwy 🤣 a to tylko trzy tygodnie :p

[chatgris01]

Na stałe we Włoszech też się nie widzę (ale wyjeżdżać tam na krótko uwielbiam).

[magdallenac]

Weź mnie nie denerwuj mashcaron, bo ja się do Włoch przeprowadzam za 5 lat🤭

[mashcaron]

Powodzenia:p choć to też zależy gdzie na północy jest bardziej cywilizowanie, południe to dzicz :p
A mam porównanie, bo mieszkałam w Vicenzy i w Taranto :p I jeszcze na zabitej dechami wsi w lukanii, ale to już w ogóle inny świat

[celandine]

Potwierdzam, ja sama nie wiem, jak ja tu wytrzymuję.

[mashcaron]

Ty chyba w Napoli, dobrze pamiętam? To już trzeba mieć nerwy ze stali:p

[astiii]

magdallenac napisała:

> ja się do Włoch przeprowadzam za 5 lat🤭

Wybierz rejon, w którym zerowe ryzyko trzesienia ziemi.

[magdallenac]

Najmniej narażony na trzęsienia ziemi rejon.👍

[chatgris01]

[mashcaron]

To wbrew pozorom nie jest taka głupia rada :p

[chatgris01]

mashcaron napisała:

> To wbrew pozorom nie jest taka głupia rada :p

Ale we Włoszech przecież nie ma regionów nie narażonych na trzęsienia ziemi? Mylę się?

[mashcaron]

Takich, gdzie to jest absolutnie niemożliwe to faktycznie nie ma, ale takie, gdzie jest małe prawdopodobieństwo się znajdą. Niewiele tego, co prawda... ( Szare)

[mashcaron]

Magdaleno, a tak właściwie, to dlaczego akurat do Włoch? Skąd taki wybór?

[magdallenac]

Taki był plan od zawsze, wahaliśmy się pomiędzy kilkoma lokalizacjami, a w ostatnim roku postawiliśmy kropkę nad i i podjęliśmy ostateczną decyzję😊Wciąż planujemy pół roku w roku w Krakowie.

[mashcaron]

A już wiecie gdzie konkretnie? Jak nie, to wyżej masz mapkę, wybieraj szare :p

[magdallenac]

Tak wybrane i kupione- szare, oczywiście 😀

[clk]

Mieszkałam kilka lat we Włoszech. Dla mnie idealny kraj oprócz … pensji. Niestety. Do dzisiaj jest kiepsko, dlatego po kilku latach i braku większych perspektyw przeprowadziłam się.
Do dzisiaj mam mega sentyment i jeśli udałoby znaleźć się prace płatna jak w kraju w którym jestem, wracam w podskokach

[mashcaron]

No więc właśnie, co dla jednego raj to dla drugiego koszmar:p
Co ciekawe, ja zawsze tęsknię do Włoch a potem jadę i znów wszystko mnie wkurwia 🤣 to jakiś rodzaj masochizmu chyba :p

[celandine]

Ja też to mam ten masochizm u mnie level master. Przez lata jęczałam, że nienawidzę tego syfu, znalazłam pracę gdzie indziej, mnóstwo wydatków i komplikacji.. po 18 mcach byłam z powrotem na syfnym południu jedząc pizzę

[mashcaron]

To jest tzw. trudna miłość 🤣
Mi bardzo brakuje jedzenia... Le rape, lampascioni, fave e cicoria... I mnie tego nie ma 😕 jak raz w Lidlu rzucili lampascioni mąż 15 słoików przytargał 🤣

[mashcaron]

U mnie*

[taniarada]

mashcaron napisała:

> To też fakt, nie każdy kraj nadaje się dla każdego :p ja np. nie wyobrażam sobi
> e mieszkać na stałe we Włoszech :p już po ostatnich wakacjach miałam złamanego
> palca u stopy i zszargane nerwy 🤣 a to tylko trzy tygodnie :p
To masz pecha .Moja kuzynka ma męża Włocha i córkę z nim .Jest starszy o 20 lat .Facet ma 82 lata i codziennie dla niej jeździ po świeże bułki .Druga ma męża o 15 lat starszego ,ale w Niemczech Nigdy nie żałowały swoich decyzji .Tylko ja szukam młodszej i żadna mi nie wpadła w oko.😊

[tanebo001]

taniarada napisał:

> mashcaron napisała:
>
> > To też fakt, nie każdy kraj nadaje się dla każdego :p ja np. nie wyobraża
> m sobi
> > e mieszkać na stałe we Włoszech :p już po ostatnich wakacjach miałam zła
> manego
> > palca u stopy i zszargane nerwy 🤣 a to tylko trzy tygodnie :p
> To masz pecha .Moja kuzynka ma męża Włocha i córkę z nim .Jest starszy o 20 lat
> .Facet ma 82 lata i codziennie dla niej jeździ po świeże bułki .
I nadal mieszka z matką?

[mashcaron]

No pacz, też mam męża Włocha i córkę z nim :p ale trochę młodszy jednak:p

[bi_scotti]

Moja uber well organize Najstarsza po 2 semestrach pracy w dosc prestigeous uni na polnocy Wloch byla sklonna zerwac contract, doplacic i uciekac gdzie pieprz rosnie - pokonaly ja bureaucracy i ogolna papierologia, ktorej nie zaliczyla w zadnym innym kraju, w ktorym pracowala wczesniej (Canada, PL, Netherlands, Switzerland, US) - boska Italia ja zalamala totalnie - jak rzekla byla "never again, za zadne pieniadze, do zadnego projektu!" No ale ona jest OCD wiec moze innym ludziom to az tak nie przeszkadza Udalo sie jej przeniesc "bezkarnie" w Eliszki strony i tam odzyla - swiat znow stal sie manageable Cheers.

[mashcaron]

Tak, włoska biurokracja jest nie do przejścia :p nie da się załatwić nic szybko ani nawet w tempie akceptowalnym :p
To co mnie wkurza na południu ( na północy jest pod wieloma względami lepiej, bliżej im do cywilizacji:p) to przede wszystkim syf. Syf na ulicach że czasem się człowiek brzydzi w sandałkach przejść. W okół wszyscy nastarani a pod nogami syf.
Syf w lasach i na wiejskich drogach, nielegalne wysypiska śmieci takie, jak to na zdjęciach są "normą".
Podejście do zwierząt- ogromny problem z bezdomnymi psami snującymi się po ulicach, szczeniaki wyrzucane w kartonach na pola w pełnym słońcu, hordy dzikich psów ukrywające się po krzakach. Kiedyś znaleźliśmy wychudzoną sukę i sześć szczeniaków na takim dzikim wysypisku daleko od cywilizacji.
Podejście do ekologii jako wymysłów z dupy. Co z tego, że mają 10 pojemników do segregacji odpadów skoro produkują ogromne ilości plastiku. Plastikowe kubki, talerze są w każdym szanującym się domu. Po każdym "długim weekendzie" czy innej okazji na plaży zostają góry śmieci.
Kolejna rzecz, to idioci na drogach. Tam przejście na drugą stronę ulicy jest narażaniem życia. Nikt cię nie przepuści na przejściu, a nawet jak jeden cię przepuści, zza niego może wyskoczyć jakiś czubek na skuterze i wysłać cię na tamten świat. Samochody są często zaparkowane na pasach, co sprawy nie ułatwia.
Praktycznie brak chodników poza głównymi ulicami ( 30 cm z latarniami na środku ciężko nazwać chodnikiem) więc np. pchasz wózek z dzieckiem po dziurawej jezdni, po której poruszają się czubki na skuterach. Permanentny stres:p
No I brak parkingów. Ludzie parkują gdzie popadnie, a kultura chodzenia piechotą tam nie dotarła i jedzie się samochodem nawet 500m do warzywniaka.
To tak z grubsza :p
Ale jedzenie jest pyszne i morze cudowne 😁

[eliszka25]

Dlatego nam najbardziej podoba się Sardynia, bo jest pod wieloma względami inna niż kontynentalne Włochy czy Sycylia. Przede wszystkim nie jest tak brudno i widać, że mieszkańcy o swoją wyspę dbają. No i południowy zachód Sardynii, to chyba jedyne miejsce we Włoszech, gdzie spotkaliśmy ciągnące się kilometrami, nawet pomiędzy miejscowościami, pięknie zrobione ciągi pieszo-rowerowe. Choć wiele wymienionych przez ciebie rzeczy tu też można spotkać. Największym szokiem dla nas był chyba styl jazdy Sardyńczyków. Zwłaszcza, że przyjechaliśmy ze Szwajcarii 😄. Mój mąż był w lekkim szoku, bo na znakach jak byk 30, ale wszyscy na nas trąbią i wyprzedzają. Zaczął więc przyspieszać, żeby nas nie rozjechali. W końcu jechaliśmy 80/h przy ograniczeniu do 30 i nadal wszyscy nas wyprzedzali 😱. Teraz mąż dostosowuje prędkość bardziej do tego, jak jeżdżą lokalsi, bo jazda wg znaków jest zwyczajnie niebezpieczna dla nas. Ja tam za kierownicę w ogóle nie wsiadam. No i parkowanie na pasach, na skrzyżowaniach, a nawet na rondzie! Jest dla mnie nadal szokiem. Zamaszysty styl jazdy widać z resztą po samochodach, bo praktycznie każdy jest gdzieś przyparty, puknięty lub wgnieciony 😄.

A co do biurokracji i działania urzędów, to podczas tegorocznego urlopu spędziłam na poczcie prawie godzinę, żeby wysłać 3 kartki. Przede mną w kolejce były 3 osoby, więc naiwnie myślałam, że pójdzie szybko. Nikogo nie załatwiono po prostu z marszu przy okienku w kilka minut. Za każdym razem pani wstawała, szła na konsultacje do innego okienka, szła do szafy po jakieś papiery, potem po coś na zaplecze. Podeszłam ja, poprosiłam 3 znaczki do Polski, a pani zamiast podać znaczki wstała, poszła do drugiej pani, rozmawiała z nią kilka minut po czym zniknęła na dobre 5 minut na zapleczu, po powrocie wklepała coś w komputer, poszła szukać czegoś w szafie, wróciła i dalej patrzyła w monitor. Kiedy już zwątpiłam, że w ogóle uda mi się kupić te znaczki z zaplecza wyszedł pan, który je przyniósł. Pani poprosiła o moje kartki, podała cenę znaczków i powiedziała z miłym uśmiechem, że to wszystko 🤣. Spędziłam przy tym okienku 15 minut!

[mashcaron]

Widzisz, a to tylko poczta :p my musieliśmy wyrobić psu paszport...
Gdyby nie to, że mąż ma znajomości gdzie trzeba, musielibyśmy wywieźć psa nielegalnie:p próbowaliśmy najpierw załatwić normalnie, jak ludzie, ale się nie dało :p

[konsta-is-me]

Parkowanie na pasach to jeszcze nic, zdarza im się zaparkować na torach tramwajowych np.😁

[mashcaron]

Parkuje się wszędzie tam, gdzie da się wcisnąć :p

[celandine]

Nie prowadzę, pewnie dlatego jeszcze mnie nie trafił szlag

[eliszka25]

mashcaron napisała:

> Parkuje się wszędzie tam, gdzie da się wcisnąć :p

A czasem nawet tam, gdzie się nie da 😄. Pewnego wieczoru szliśmy do restauracji wąską uliczką, oczywiście przejazd tylko na wcisk i samochody poparkowane też na wcisk. W jednym miejscu kilka stało zaparkowanych wzdłuż ulicy tak, że od zderzaka do zderzaka było max 10 cm. Żałuję, że nie zrobiłam zdjęcia. Swoją drogą chciałabym zobaczyć, jak oni stamtąd wyjeżdżają.

[mashcaron]

Wyjeżdżają bez problemu, oni to mają we krwi :p mój mąż naszym nie malutkim Qashqai'em takie manewry odstawia że się w głowie nie mieści :p ciągle nie mogę wyjść z podziwu jak on to robi :p ja bym się na rowerze nie zmieściła a on się suvem wciska :p

[eliszka25]

Wiesz, jakoś tam wjechali, więc pewnie i wyjechali, ale chciałabym to zobaczyć 😄

[asia.sthm]

> wzdłuż ulicy tak, że od zderzaka do zderzaka było max 10 cm.

Tym wlasnie inspiruja sie zagraniczni artysci, np. Ulf Greder.

[eliszka25]

asia.sthm napisała:

>
> Tym wlasnie inspiruja sie zagraniczni artysci, np. Ulf Greder.
>
>
O tak, dokładnie tak to wyglądało 😄

[eliszka25]

A jeszcze odnośnie chodników, to podobają mi się włoskie przejścia dla pieszych 🤣

[mashcaron]

Mam gdzieś na kompie takie zdjęcia, np. przejście dla pieszych zmierzające wprost na dużą, obudowaną murkiem pompę:p

[mashcaron]

A ostatnio bardzo ujął mnie ten genialny pomysł na postawienie słupa :p

[eliszka25]

Tak, rozwiązania tego typu mnie rozwalają. Ale i tak najlepsze są ładowarki dla samochodów elektrycznych. Jeszcze nigdy nie udało nam się trafić na ładowarkę, która po prostu działa. Z wyjątkiem chargerów tesli, te zawsze trzymają swój normalny standard, ale inne, to istna komedia. Dwa lata temu najbliżej mieliśmy do ładowarki, którą aplikacja widziała w zupełnie innym miejscu. Trzeba było podjechać tam, gdzie gps z aplikacji wskazywał ładowarkę, uruchomić ładowanie, a potem w 30 sekund dojechać do ładowarki 500 m dalej i podłączyć samochód 😄.

[mashcaron]

Dużo tam takich absurdów 😉
Śmieszne i straszne.
Mężowi się czasem włącza tęsknota za "domem", wymyśla, że może by wrócić.. a potem jedziemy na wakacje/święta i po tygodniu ma dosyć :p przypomina sobie dlaczego stamtąd wyjechał, notuje, że nie zmieniło się nic i mu tęsknota mija jak ręką odjął.

[eliszka25]

Bo jak jesteś tylko na wakacje, to jest śmieszne. Jednak gdybym miała tak mieć na codzień, to już zdecydowanie nie byłoby zabawnie.

[mashcaron]

Mimo tego całego syfu jest też pięknie i do tego człowiek tęskni

[eliszka25]

Oczywiście, dlatego co roku jedziemy do Włoch 😁. No i ludzie są też fajni i serdeczni. Albo mamy szczęście, ale zawsze trafialiśmy na bezproblemowych i pomocnych właścicieli domków.

[mashcaron]

Ludzie są różni, jak wszędzie jednak w porównaniu np. z Holendrami, są o wiele bardziej ciepli, ciekawi drugiego człowieka, serdeczni w stosunku do dzieci. Moja młoda, włoska krew, bardzo się czasem dziwi, że tutaj ludzie są tacy sztywni, zwłaszcza po powrocie z wakacji, gdzie jest jeszcze w trybie " ludzie są fajni" i np. pomacha kierowcy na pasach a ten nic, kamienna twarz:p We Włoszech od razu sobie znajduje "ofiary" do zagadywania na śmierć, najczęściej starsze panie:p

[eliszka25]

Wiadomo, że różni, ale mentalność jednak ogólnie inna. Mój starszy syn był bardzo pogodnym dzieckiem, do wszystkich się śmiał i jak byliśmy z nim we Włoszech, to wszędzie dostawał jakieś drobne prezenty. A to lizak, a to cukierek, a to piłeczka czy naklejka, a raz od przejeżdżającego rolnika dostał kurze jajko, bo pan nic innego nie miał 😁.

Szwajcarzy to wprawdzie nie Holendrzy, ale jednak zdecydowanie bardziej zdystansowani.

[bywalec.hoteli]

przepiękne !

[bi_scotti]

mashcaron napisała:

> Ale jedzenie jest pyszne i morze cudowne 😁

I to jest pewnie MOJ problem - z Italian cuisine lubie/smakuje mi bardzo niewiele. I know, I know - weird - wszyscy (no caly swiat ) kochaja Italian food a ja not so much ... A juz jedzenie z poludnia, to polaczenie tomato sauce & basil budzi moj zdecydowany sprzeciw w kazdej konfiguracji OK, gnocchi z jakims pesto moge zjesc once in a while ale poza tym pasta moze dla mnie nie istniec, seafood wole z innych stron swiata, podobnie vino & slodycze.
Bywam jednak we Wloszech ze wzgledu na zabytki i muzea. Mozna sie wybrzydzac na Italian this or that, ale ogladac tam jest co i zycia nie starczy zeby odwiedzic, popodziwiac kazdy wart tego adres Zaciskam wiec zeby i zwiedzam/odwiedzam, podziwiam, dziob otwieram z zachwytu, wybaczam wszystkie minusy i wracam po raz kolejny Life.

[eliszka25]

Kuchnia, to kwestia gustu. Ja na szczęście jestem miłośnikiem, choć zdecydowanie wolę próbować lokalnej kuchni niż znanych na całym świecie spagetti, pizzy i owoców morza. Każdy region ma coś swojego i uwielbiamy to odkrywać. We Florencji jedliśmy pyszne flaki w bułce. Mało kto wie, że Włosi gotują flaki. Na Sardynii odkryliśmy rosnącą tylko tam pompiję, o której nigdy wcześniej nie słyszałam. W ogóle lubimy wyszukiwać restauracje gdzieś dalej od morza, które serwują jedzenie typowe dla danej okolicy, a nie tylko pizza, pasta i frutti di mare.

[mashcaron]

Lampredotto, sławny street food z Florencji 😉 ja jednak wolę street food z południa- panzerotti 😍
Kuchnia włoska jest bardzo zróżnicowana, tak bardzo jak i same Włochy

[eliszka25]

Panzerotti też lubię i jeszcze arancini (o ile nie mylę nazwy), te kulki ryżowe z nadzieniem 😋.

Jak się szuka restauracji poza typowymi centrami turystycznymi, to można zjeść bardzo ciekawe rzeczy.

[mashcaron]

Tak, arancini kupiłam sobie nawet takie ustrojstwo specjalne do robienia arancini żeby wychodziły z czubkiem 😁
Panzerotti to u nas żelazne menu na mecze :p

[eliszka25]

Sama nigdy jeszcze nie robiłam panzerotti ani arancini, ale może spróbuję 😁

[mashcaron]

Arancini robię rzadko, sama w sumie nie wiem czemu 🤷 Panzerotti częściej. Ale i tak najlepiej smakują kupione w syfnym barze gdzieś przy drodze 😁

[eliszka25]

Wiadomo, że z przydrożnego baru najlepsze 😄

[bi_scotti]

Wszystko, o czym piszecie jest easily available w moim neighbourhood Tudziez w kuchniach znajomych rodzin - of course, but of course, kazda tutejsza casalinga (lub local chef) jest przekonana, ze jej wytwory sa simply the best & the most authentic Italian Cheers.

[eliszka25]

Hehe wiadomo 😄

[mashcaron]

U mnie nie wszystko jest dostępne, a już na pewno nie easily. Np cime di rapa ( nie wiem jak to się nazywa po polsku) nie znalazłam nigdy nigdzie. Chodzą słuchy, że przywożą czasem na rynek w Brukseli...

[eliszka25]

U mnie też nie wszystko. Nawet nie muszę szukać takich egzotyków, jak twoja kapusta (Niemcy to nazywają kapusta łodygowa, ale nie wiem, czy to poprawne tłumaczenie). Już nawet guanciale nie kupię w normalnym sklepie.

[mashcaron]

Guanciale też nie kupię :p bywa, że rzucą w Lidlu w tygodniu włoskim, ale rzadko 🤷

[eliszka25]

U nas czasem bywa w aldi, ale to może ze 2 razy w roku i z raz w roku mają szynkę san daniele.

[mashcaron]

Ja tutaj do Aldi nie chodzę, to taki smutny, ciemny i jakiś syfiasty sklep. Zupełnie inny niż np. w UK czy Niemczech. Ten holenderski ( i belgijski też) Aldi jest jakiś inny i nic tam nie umiem kupić :p wszystko wydaje mi się jakieś szitowe:p

[eliszka25]

A nie, to u nas aldi taki bardziej niemiecki. Lidla u nas prawie nie ma. Jest monopol coopa i migros, mały udział manora. Z innych sklepów większość i tak należy do migros albo coopa.

[mashcaron]

A tak jeszcze wracając do jedzenia.
Pamiętam, jak pierwszy raz teściu dał mi do spróbowania lampascioni. Dziwo, no bo kto by jadł cebulki jakichś krokusów :p
Siedzę przy stole, przede mną na plastikowym talerzu te cebulki, nade mną teściowa i teść. Nabijam na widelec, wkładam do ust, wokół cisza i czuć napięcie 🤣 zjadłam, mówię że dobre i w tym momencie widzę taką radość na twarzy teścia, jakby milion w totka wygrał 😁 oto straniera doceniła jego kunszt kulinarny!
Teraz tak samo się cieszy jak młoda się zajada jego oliwkami w oliwie 😉

[mashcaron]

To w sumie bardziej szafirki, nie krokusy, pomyliłam kwiaty:p

[eliszka25]

Lampascioni nigdy nie jadłam, muszę spróbować! Normalnie w sklepie też można to kupić? Mnie tłumaczy, że to cebulki hiacyntów. Na moje oko pasowałyby do raclette.

[mashcaron]

To cebulki leopoldia comosa, teściu zbiera gdzieś po krzakach :p one wszystkie trzy- z hiacyntem i szafirkiem z tej samej rodziny
Można kupić w oliwie. Ja je bardzo lubię tak po prostu z chlebem maczanym w zalewie:p

[eliszka25]

Muszę poszukać następnym razem. Dzięki, zanotowane!

[celandine]

Uważajcie, bo regularnie tu ktoś się zatruwa na śmierć zbierając przez pomyłkę cebulki ziemowita jesiennego.
Co do alternatywnej rzeczywistości na południu Włoch polecam, jak ktoś ma fb poczytać stronę Circumvesuviana. Guida alle soppressioni e ai misteri irrisolti
To kronika słynnej kolejki łączącej podneapolitańskie miasteczka, w której wszystko jest możliwe.

[mashcaron]

W kupnych raczej się nie zdarza żeby się ziemowit trafił..
Dzięki, nie znałam tej strony a lubię takie klimaty:p

[celandine]

Jest boska, a te klimaty są autentyczne, jeżdżę czasem tym pociągiem i zawsze coś się wydarza na pograniczu realności

[astiii]

Co się wydarza? Poproszę o przykład

[celandine]

Tylko z moich skromnych doświadczeń: pociąg nagle zatrzymuje się w polu pełnym pomidorów po horyzont. Po 40 minutach konduktor oznajmia, że trzeba opuścić pociąg, bo się zepsuł i wszyscy wychodzą przeklinając. Następnie grupowo udają się w kierunku wskazanym przez konduktora, gdzie powinna być niedaleko stacja. Jest 30 stopni, wleczemy się wzdłuż torów. Po 5 minutach dobiega nas odgłos pociągu i pan konduktor radośnie krzyczy z tyłu że pociąg jednak działa. Wszyscy biegną z powrotem a wtedy pociąg przejeżdża obok nie zabrawszy nikogo. Tego dnia spóźniłam się 3 godziny.
Siedzę na stacji koło wykopalisk z grupą amerykańskich gości, niektórzy mają 80 lat. Czekamy na pociąg powrotny do Neapolu. Pociąg nie nadjeżdża. Komunikat, że pociąg skasowany, a następny będzie za 45 minut. Następny komunikat, że pociąg do Neapolu jednak przyjedzie, ale na peron 2. Wlokę staruszków na peron 2, nadjeżdża super wypasiony pociąg, radośnie wsiadamy wraz z innymi turystami. Po 10 minutach słyszymy radosny komunikat, że następna stacja to Sorrento (dokładnie odwrotny kierunek niż Neapol). Popłoch wśród turystów, którzy próbują bezskutecznie zatrzymać pociąg. Zwiedzamy Sorrento.
W wagonie na pierwszym siedzeniu siedzi dziadek z kozą na łańcuchu, pani obok się awanturuje, awantura z konduktorem do której dołącza się cały wagon, lecą obelgi i ciężko zrozumieć o co chodzi i kto jest za kim w efekcie koza jedzie (bez biletu). Pociąg spóźniony o 30 minut.
Przychodzę na stację a na tablicy wszystkie pociągi opóźnione o 120 minut. Powód:śnieg na torach (to Neapol i było plus 12 stopni). W maju tego samego roku nie udało mi się dojechać do Rzymu, gdyż ponoć tory się stopiły od gorąca. Musiałam wysiąść w Formii w połowie drogi i w panice szukać autobusu.
Z Bolonii do Neapolu (4 godziny drogi) jechałam 7 godzin, powód "wszystkie pociągi podróżują z opóźnieniem nieokreślonym".
Mój kolega zostawia na dworcu samochód, po powrocie nie zastaje samochodu, tylko miłego Pana, który proponuję oddanie samochodu za 50 EUR. Kolega zrezygnowany daje 50, wtedy panowie przywożą mu auto i przepraszają, bo trochę nabłocili w środku. Kolega w kolejny wtorek znów zostawia samochod na stacji i znów go nie znajduje. Oddają samochód za 70 EUR. Kolega kupuje rower i jeździ z rowerem do Rzymu.

[astiii]

Celandine, dzięki za te przykłady. Rzeczywiście, dziwne...
No, gdyby tak pociąg odjechał beze mnie...no nie wiem, czy to był jakiś żart ze strony kolei?

[kura17]

pociagowe historie swietne, doloze swoja (choc wlochy znam bardzo slabo).

jechalam pociagiem (jakies 120 km), strasznie dlugo ... tak bylo w planie - i zastanawialam sie dlaczego w pewnym momencie wjechalismy w taki korytarz ni to drzew, ni to krzakow, ktore byly na tyle blisko pociagu, ze normalnie dotykaly wagonow i wchodzily w otwarte okna ... i tak sobie popylamy w zolwim tempie wsrod tych lisci (magiczne to bylo), a potem stajemy i stoimi przez pol godziny ...

i pozytywnie - bylam na wyspie Elba, chcialam sie wydostac z malenkiej zatoczki do "glownego miasta" - znalazlam w necie autobus i rozklad jazdy - i naiwnie poszlam na przystanek ... i autobus przyjechal dokladnie o rozkladowej godzinie, zabral mnie i bilet sprzedal

[mashcaron]

Ja kiedyś jechałam z Taranto do Polski... Flixbusem. Nie pytajcie dlaczego. NAJGORSZA PODRÓŻ w moim życiu :p

[snakelilith]

Odważna jesteś. Ja raz wybrałam się Flixbusem, z Zagłębia Ruhry do Frankfurtu. W okolicach Kolonii chciałam wysiąść i iść dalej na piechotę. To nie środek transportu, to sport ekstremalny. Nigdy więcej....

[mashcaron]

Weź nic nie mów, lepiej iść pieszo... 36 godzin ta podróż trwała. Jak już dojechałam to spałam bite 24h a jeszcze kilka dni później jak zamykałam oczy to miałam wrażenie że mną buja jak w tym autokarze....

[bi_scotti]

Z biedy wielkiej i koniecznosci jechalam kiedys Greyhound z Toronto do Washington & back (w jedna noc z TO, w druga z powrotem). Dawno temu to bylo, bylam mloda wiec przezylam i nawet mialam jakis tam fun, niemniej doznalam na wlasnej skorze poznawania "true America" z rodzinami Amish (or Mennonites) wsiadajacymi i wysiadajacymi w srodku nocy, pseudo cowboys wyliczajacych za bilet w bilonie, przedstawicielami roznych nacji z zero English i innymi postaciami wlasciwie filmowymi
Mam tez przyjaciolke, ktora po uni graduation pojechala z jej kumpelkami Greyhound z Toronto do Vancouver - podobne wrazenia. Dziewczyny byly jednak w lepszej sytuacji finansowej niz ja, bo wrocily samolotem Lucky Cheers.

[celandine]

Zazwyczaj jeszcze doborowe towarzystwo jedzie takim autokarem. Ja jechałam do Włoch raz jeden z grupą napranych panów, calutką podróż imprezowali

[mashcaron]

Ja jechałam autobusem wypchanym pracownikami sezonowymi zjeżdżającymi do kraju, więc sama sobie wyobraź...
Trzymałam się całą podróż z jedną babeczką która pracowała w it jako badante i do dziś mamy kontakt. Nawet się spotkaliśmy w Rotterdamie bo przyjechała pomóc córce przy noworodku a ja akurat mieszkałam w tamtych rejonach.

[bi_scotti]

Moj tatus jako mocno juz starszy pan bardzo chcial sie spotkac z Najstarsza w Geneva gdy dziewuszka jeszcze na swoich pierwszych studiach brala tam jakis letni kurs (to musial byc jakis 2004 rok albo cos kolo tego). Poniewaz gdy nie musial, nie latal, kupil sobie bilet na minibus Warszawa-Geneva. Jechalo to nonstop chyba 15 godzin albo i dluzej ale tata nie zalowal ani minuty. Nasluchal sie opowiesci hard-working Polish ... cleaning ladies, plumbers, construction workers etc. Prawie go upili, no bo jakze by nie On ich nauczyl spiewac god-knows ile przyspiewek z ich (!!!) rodzinnych stron, wszyscy zalowali, ze nie beda z nim wracac do PL a on mial nadzieje, ze w drodze powrotnej bedzie rownie cool towarzystwo. Podobno bylo Piosenka jest dobra na wszystko - rowniez na minibus z pracownikami roznych professions Cheers.

[celandine]

Dołączam zdjęcie z typowego rozkładu jazdy, często jeżdżę rano pewnego instytutu w Rzymie i śpieszę się strasznie a na stacji zazwyczaj to.. Ta druga kolumna to minuty opóźnienia..

[eliszka25]

Ale na szczęście do granicy nie mamy tak daleko, więc jak już się bardzo chce, to zawsze można wyskoczyć po zapasy.

[bi_scotti]

Wspominala kiedys w radio corka Italian immigrants, ze gdy jej ojciec dotarl do Toronto jakos w koncowce lat 50tych, to nawet oliwy z oiliwek (z jakiegokolwiek kraju) nie dalo sie kupic ... Ja jeszcze pamietam, ze gdy my przyjechalismy, to wielu Indian, Chinese, Korean produktow wlasciwie nie bylo nigdzie procz malaych, czesto kaprawych, ethnic stores lub restaurants. Ale lata mijaja, ludzi przybywa z calego swiata no i transport coraz lepszy (chyba ... w koncu ja kupuje polskie badz sycylijskie lody no problem!). Mysle tez, ze i gotowanie roznych potraw z roznych cuisines, nie tylko "swoich wlasnych" stalo sie duzo bardziej popularne. Italians gotuja Chinese, Chinese gotuja Indian, Indians gotuja Middle-Eastern etc. etc. etc. Global village Cheers.

[eliszka25]

Z jednej strony masz rację, globalna wioska, ale Szwajcaria jest dość specyficzna pod tym względem. Naprawdę nie wszystko da się tu kupić, ale za to w razie czego do granicy nie mamy bardzo daleko.

[mashcaron]

E tam, bo ja wiem czy takie wierd? Ludzie różne gusta mają:p ja nie lubię sushi a mam wrażenie że wszyscy wokół kochają :p

[chatgris01]

mashcaron napisała:

> ja nie lubię sushi
> a mam wrażenie że wszyscy wokół kochają :p
>

Też nie lubię

[celandine]

To akurat na uni nie mogę narzekać, u nas wszystko raczej działa i wszyscy są super friendly, panowie w administracji niezbyt lotni, ale friendly. Warunki pracy znacznie lepsze niż w innych miejscach, zwłaszcza na południu USA. Ale to zależy od uczelni.

[bi_scotti]

Wiesz, gdy jej polecono przetlumaczyc (!) document wystawiony przez Italian Embassy w Ottawie, lekko sie zlamala Very friendly, but so what Ja tam jej mowilam, ze to local folklore ale olala moj sense of humour/sarcasm i zorganizowala sobie transfer to Lausanne a potem do Geneva gdzie nagle wszystko stalo sie proste i logiczne Long live kraj zegarkow, czekolady, sera i sensible administration! Cheers.

[eliszka25]

Cóż, jak się jest przyzwyczajonym do szwajcarskiej rzeczywistości, to zderzenie z włoskim folklorem może być dość szokujące 😄.

Swojej córce możesz powiedzieć bi_scotti, że dla niemieckojęzycznych Szwajcarów ona i tak funkcjonuje w innym świecie 😉

[bi_scotti]

Ona juz jest z powrotem "na ojczyzny lonie" w Ottawie ale Szwajcaria ciagnie i ja i jej meza - w sensie, Szwajcarzy kusza ich a oni juz kombinuja jak sie dac skusic Juz myslalam, ze pandemic ich przekona zeby osiasc i gdzies korzenie zapuscic ale wyglada na to, ze ja sobie moge myslec rozne rzeczy o moje dzieci planuja, co planuja Nomads, eh ... Aczkolwiek do jednej knajpki w Geneva, gdzie moim zdaniem podaja the best (!!!) gazpacho na swiecie (oni obslugiwali rowniez Clintons ), to chetnie wroce gdy juz mlodzi znow beda miec tam "mete" Cheers.

[eliszka25]

Jak to mówią, dzieci wychowujemy dla świata. Ciekawe, gdzie moich chłopaków wiatry poniosą za jakiś czas. Starszy w tym roku kończy szkołę, więc to wcale nie taka odległa perspektywa.

Jak byście kiedyś mieli chęć, to możemy się spotkać na tym gazpacho w Genewie 😉.

[sniyg]

Jak cię to faktycznie ciekawi idź na forum dla emigrantów. Tu przeczytasz głównie bajki z jednorożcami w tle.

[kropkacom]

No ale może odniósł byś się do linka? Jego zawartości znaczy.

[taniarada]

kropkacom napisała:

> No ale może odniósł byś się do linka? Jego zawartości znaczy.
Po co sam klepie biedę ,a innym żałuje dobrobytu .

[sniyg]

taniarada napisał:

> Po co sam klepie biedę ,a innym żałuje dobrobytu .
O właśnie o takich bajkach mowa.

[rosapulchra-0]

sniyg napisał:

> Jak cię to faktycznie ciekawi idź na forum dla emigrantów. Tu przeczytasz główn
> ie bajki z jednorożcami w tle.


A ten, jak zwykle dopierdala się do emigrantów

[sniyg]

rosapulchra-0 napisała:

> sniyg napisał:
>
> > Jak cię to faktycznie ciekawi idź na forum dla emigrantów. Tu przeczytasz
> główn
> > ie bajki z jednorożcami w tle.
>
>
> A ten, jak zwykle dopierdala się do emigrantów
>
Jesteś chora? W sumie o co pytam... Przecież właśnie wysyłam na forum dla emigrantów bo tam można poczytać jak jest naprawdę. Tu można trafić na najmę, ingryd czy snakelilith.

[engine8]

Ciekawe ze ciagle jest wiele osob ktore uwazja ze wyjada na emigracje do bogatego (bez zawodu i bez znajomosci jezyka) kraju a tam mu wszytko dadza za darmo i jeszcze troche wiecej..
Ciekawe jak sie tak ksiazka o w sumie ludzkiej naiwnosci i glupocie sprzedaje? Pewnie niezle bo wielu chetnie poczyta ze inni mieli gorzej?

[taniarada]

engine8 napisał(a):

> Ciekawe ze ciagle jest wiele osob ktore uwazja ze wyjada na emigracje do bogate
> go (bez zawodu i bez znajomosci jezyka) kraju a tam mu wszytko dadza za darmo i
> jeszcze troche wiecej..
> Ciekawe jak sie tak ksiazka o w sumie ludzkiej naiwnosci i glupocie sprzedaje?
> Pewnie niezle bo wielu chetnie poczyta ze inni mieli gorzej?
Bez języka nigdzie nie zrobisz kariery to co fanzolisz .

[engine8]

Tanie rady jak zwykle sa do D.

[szpil1]

engine8 napisał(a):

> Ciekawe ze ciagle jest wiele osob ktore uwazja ze wyjada na emigracje do bogate
> go (bez zawodu i bez znajomosci jezyka) kraju a tam mu wszytko dadza za darmo i
> jeszcze troche wiecej..

No, ja mam takie samo wrażenie. Ten pan mi przypomina paru Polaków spotkanych w UK. Jak to, oni po studiach w Polsce, a tu nikt przed nimi na kolana nie pada? Wuj tam, że angielski raczej na poziomie hi-bye i żadnych konkretnych umiejętności. Nikt z tych angielskich dzikusów się na nich nie poznał. Chociaż i Liwina takiego spotkałam, u siebie w kraju pracował jak urzędnik w ministerstwie, przyjechał do Anglii nie znając angielskiego i się dziwił, że go do angielskich urzędów nie chcą przyjąć.
Chociaż mam wrażenie, że takich osób jest coraz mniej.

[astiii]

Ja nigdy nie pisałam, że jest rajem. Zawsze była koszmarem. A wątków o tym było chyba 15. Przegapiłeś ?

[chatgris01]

astiii napisał(a):

> A wątków o tym było chyba 15.

Więcej.

[astiii]

Trzeba utworzyć następne - dla tanebo.

[taniarada]

Dla mnie raj .Bo czym mniej pracuję ,więcej zarabiam.

[alicia033]

tanebo001 napisał:

> bo wg ematki emigracja to wyłącznie raj. A jak jest u was?

Z rajem to bym nie przesadzała. Ale z całą pewnością na olbrzymi plus w porównaniu z tym waszym nadwiślańskim, pissuarowym szambem.

[sniyg]

Powiedziała alicja vel natasha, która 3/4 życia spędza na forum.

[leosia-wspaniala]

Oprócz kilku forumek z DE i jednej z UK chyba żadna nie twierdzi, że to wyłącznie raj.

[chatgris01]

Ja! Ja twierdzę! Ale wyłącznie gastronomiczny

[klaramara33]

We Francji na pewno

[chatgris01]

Ja dodatkowo mieszkam w jednym z najbardziej gastronomicznych regionów.

[klaramara33]

Zazdroszczę ci tego

[princesswhitewolf]

Z Lyon to centrala kuchni francuskiej, wiec jak najbardziej!

[taje]

O tak, tu się zgodzę (co do Francji ofkors).

[princesswhitewolf]

Chatgris i obawiam sie ze masz racje...ciagle robie domowe soufflety staram sie "odtworzyc"

[manon.lescaut4]

A nie, bo nie ma pierogów 😛 wiec nie taki raj absolutny.

[chatgris01]

manon.lescaut4 napisał(a):

> A nie, bo nie ma pierogów 😛 wiec nie taki raj absolutny.

Pierogami najadam się corocznie na zapas w Polsce, a moja Mam właśnie przygotowuje przesyłkę 150 sztuk w paczce, niech się tylko bardziej ochłodzi

Tak na co dzień nie odczuwam ich braku, bo wokół jest pełno innych pyszności.

[snakelilith]

chatgris01 napisała:


> Tak na co dzień nie odczuwam ich braku, bo wokół jest pełno innych pyszności.

Do kulinarnych odnóg wątku mogę się dopisać. O reszcie pisać nie będę, bo nużą mnie już ataki narodowych oszołomów. Napiszę tylko tyle, że smog w zimie i styl jazdy na polskch przejściach dla pieszych są już wystarczające, by uznać większość krajów w Europie za lepsze do życia.
Ale jeżeli chodzi o kuchnię, to owszem lubię niektóry rzeczy z polskiej kuchni, ale większość smakuje najlepiej w domowej wersji i to potrafię zrobić sobie sama. Pierogi są nawet bardzo łatwym daniem. Czasem tęsknię do dobrej kaszanki, ale to nie jest coś, co muszę mieć na co dzień. Polską wędlinę uważam z amocno przereklamowaną, ale może smak mi się trochę zmienił. Nie trawię już tej dominującej wędzonej nuty. Podoba mi różnorodność europejskej kuchni, do której mam teraz łatwy dostęp i moje ulubione dania i produkty niekoniecznie są polskie. Niie tęsknię za polskim twarogiem. To w ogóle mało ciekawy smakowo produkt. Oddam bezboleśnie za wytwory ze świeżego owczego sera - francuskiego, tureckiego, greckiego, bałkańskiego itd i ciągle nie rozumiem, dlaczego Polacy marnują owcze mleko produkując z niego wędzonegoy oscypka. Ciekawe jest, że będąc wcześniej wiele razy w Żywieckim, bo miałam do tego regionu bardzo blisko, miałam okazję kupować u górali świeży owczy ser, ale nigdy w sklepach.

[manon.lescaut4]

Ja dobra polska wędlinę bardzo sobie cenie, ale nie wiem, czy pobije porządna honey roast ham.

[taje]

Moim zdaniem pobije! Nie jestem wielką fanką polskiej kuchni ale akurat wędliny Polska ma bardzo dobre. Na co dzień wędlin nie jadam, wyjątek zrobie tylko dla dobrej polskiej wędzonej szynki.

[manon.lescaut4]

Ale honey roast tez jest dobra. Są różne, tańsze i droższe, no i te lepsze są naprawdę boskie Nie umniejszając polskim wędlinom.

[manon.lescaut4]

Szczęściara!
PS. Po prostu pamietam z jakiegoś wątku o ulubionym jedzeniu, ze Ty tez z team pierogi i jest problem z odpowiednim serem we Francji. W Anglii tez, ale polskich sklepow i półek w marketach tu jak mrówkow.

[princesswhitewolf]

Do pierogow uzywa sie twarogu. Czego jak czego ale twarogu w UK masz pelno. Nawet w Asda i Tesco sa

[bi_scotti]

Wilderness - moj prywatny raj ale tylko zima gdy nie ma mosquitoes!
Newfoundland = paradise Cheers.

[ingryd]

chatgris01 napisała:

> Ja! Ja twierdzę! Ale wyłącznie gastronomiczny
>
Ojjjjj, nie wyłącznie, nie wyłącznie :
a sztuka i kulturwa ogólnie ???
a służba zdrowia ???
a luz i wdoopiemanie religijne ???
a różnorodność przyrodniczokrajobrazowa ???
a zinedine zidan i mbappé ???
bref, art de vivre et joie de vivre !!!

Vive la france, vive la république et cocorico 🐓
🤪

[ingryd]

To są zady zaś walety przemilczę.
Tylko nieśmiało napomknę ze nie wierzę by italia przebijała francję w biurokracji (bądź co bądź jest to słowo francuskie a wymysł Ludwisia 14 i colberta) i w stylu jazdy na drogach (szczególnie na głębokiej prowincji)

[taje]

Myślę, że Italia dalece przebija Francję w dzikim stylu jazdy na drodze i ogólnym bałaganie (śmieci przy drogach, pralki na balkonach etc). Ale co do biurokracji to nie wiem, czy to aby nie Francja nie zasługuje na palmę pierwszeństwa w tej konkurencji.

[ingryd]

Nie znam biurokracji włoskiej ale francuska to istne dzieło sztuki godne miejsca w luwrze obok jocondy.
Ale można to pokonać, słowo humoru

[taje]

Podoba mi się to "słowo humoru"

[sniyg]

ingryd napisała:

> mbappé ???

zwłaszcza on. I jego rodacy przeczołgani przez równość, wolność i braterstwo.

[chatgris01]

ingryd napisała:

> chatgris01 napisała:
>
> > Ja! Ja twierdzę! Ale wyłącznie gastronomiczny
> >
> Ojjjjj, nie wyłącznie, nie wyłącznie :



No już nie chciałam tu najmować, a raj gastronomiczny jest bezdyskusyjny

[princesswhitewolf]

zgadzam sie

[ingryd]

No ale koguta byś chociaż wstawiła 🤪

[chatgris01]

Może być z Bresse?

[ingryd]

No IDEALNY, nawet trójkolorowy, jesteś prawdziwą patriotką, kulinarną również, bo taki on au vin, lub taki :

www.cuisineaz.com/recettes/volaille-de-bresse-farcie-aux-cepes-et-aux-champignons-forestiers-en-croute-de-sel-65662.aspx

I konkurs n’a emigrację wygrywamy haut la main 🤪

[chatgris01]

Au vin i faszerowany pychota, tutaj jeszcze robią w śmietanie albo w śmietanie ze smardzami, omomom.

[sniyg]

Jeszcze jest jedna ze Szwecji i jedna z FR.

[taniarada]

leosia-wspaniala napisał(a):
Q
> Oprócz kilku forumek z DE i jednej z UK chyba żadna nie twierdzi, że to wyłączn
> ie raj.
Ile mam pisać że dla mnie raj. Nie narobię się ,dobrze zarabiam .Co potrzeba więcej .

[princesswhitewolf]

Ani pieklo ani raj. Ktos zyje jakimis fiksacjami o XIX wiecznym Eldorado

[taniarada]

Dlaczego tak sądzisz ?Raj.

[princesswhitewolf]

Nie ma raju na ziemi. To idiotyzm tego typu zasciankowe myslenie

[engine8]

Raju nie ma poniewaz nie wiemy jak wyglada raj ale i w Raju byly restrykcje ?
Sa natomiast miejsca blizsze czy dalsze a generalnie to miejsce gdzie czujemy sie bardzo dobrze i nie widzimy dla siebie lepszej opcji.. Zaznaczam "DLA SIEBIE" ale nie dla wszytkich poniewaz kazdy ma inne oczekiwania i inne mozliwosci.

[mysiulek08]

zycie, zwyczajne normalne zycie, fakt, w naszym przypadku jednak w specyficznej bance ale to nadal zwyczajne zycie, chwilami raj, chwilami koszmar

[iziula11]

Emigracja jest ciężka,bez względu na powody.
Obce miejsce,wszystko nowe: zapachy, smaki, język, ludzkie twarze.
A jednocześnie piękne.

To co najważniejsze to znajomość języka.
Sama znam kilka osób,które ze mną pracowały bez jakiejkolwiek znajomości j.norweskiego.
W mojej opinii pogłębia to wyobcowanie, rodzi konfliktu, tworzy uprzedzenia wobec innych, bo ich nie rozumiesz. Wrogość.

Emigracja może być i rajem i koszmarem...wszystkim po trochę, czasem jednocześnie. Ale w tym zakresie na który mamy wpływ to nasze działania i odbiór decyduje czy to raj czy piekło.

[chatgris01]

iziula11 napisała:

> Emigracja jest ciężka,bez względu na powody.

Nie zawsze, serio. Nie jak się wyjeżdża do wymarzonego i uwielbianego kraju.


> To co najważniejsze to znajomość języka.

Z tym zgadzam się w 100%.


> Emigracja może być i rajem i koszmarem...wszystkim po trochę, czasem jednocześn
> ie. Ale w tym zakresie na który mamy wpływ to nasze działania i odbiór decyduje
> czy to raj czy piekło.

Też tak to widzę.

[chicarica]

Moim zdaniem, a wyjeżdżałam do dość wymarzonego i lubianego kraju, w pewnym sensie jest ciężka. Ale z drugiej strony, ma się to co się ze sobą przywiozło: jak człowiek jedzie jak na skazanie, to będzie ciężko. Jak podchodzi do tego jak do przygody, na luzie, bo przecież zawsze można się cofnąć, to jest fajnie.
Wielu ludzi się nie nadaje, nie chce, jedzie tylko dlatego że gdzieś są lepsze pieniądze. To recepta na frustrację i rozczarowanie.

[1maja1]

Ja od prawie 3 mscy na emigracji za oceanem i jest mi ciezko. Tesknie za Anglia niewyobrazalnie, za moim zyciem tam, za moim domem, ktory juz nie jest moj i do tej pory nie moge przezyc, ze sie go tak latwo pozbylismy😓 ciagle mysle co bym teraz robila. Nie pomaga jesienna aura za oknem plus kilka innych czynnikow, ktore na nas spadly. To jest nasza 4 przeprowadzka, ale pierwsza na inny kontynent i ta odleglosc od Europy, od rodziny jest dla mnie dobijajaca. Tak samo sie czulam, kiedy lata temu przylecialam tu po raz pierwszy, ale wtedy czlowiek nie mial wielkich zobowiazan, wiedzialam, ze za iles tam mscy wracam. Co mnie trzyma w troche lepszym nastroju to to, ze dzieci bardzo lubia swoje szkoly no i zaplanowany wyjazd na cale przyszle lato do Europy.

[magdallenac]

O! Trzymaj się maja, ja też tak się czułam przez 1 rok w USA, bo też zostawiłam fajne życie w Polsce. Myślałam, że nigdy nie oswoje Ameryki. To minie, uwierz, a te podróże do Europy wcale nie są, aż tak uciążliwe. Po prostu trzeba się przestawić na trochę dłuższe loty.

[mysiulek08]

pociesze, ja ma dalej do europy niz Wy i jakos zyje 😊

[1maja1]

Dzieki Magdaleno, moja imienniczko☺️
Analizujac poprzednie wyprowadzki, to tez mysle, ze teraz mi tak z rok zajmie.
Mysiulek, a Ty gdzie wybylas, jesli to nie tajemnica?

[mysiulek08]

polnocna czesc czilijskiej patagonii, 4 lata wczesniej santiago

[1maja1]

O ja Cie!!! No kochana, hats off to you!! Jak sie zyje w Ameryce Pd? Tak w skrocie? I co Cie tam sprowadzilo?

[mysiulek08]

ad1. ogolnie dobrze, szczegolnie gdy ma sie swoja banke
ad2. zemsta na ex

[1maja1]

Zaintrygowalas mnie😂

[mysiulek08]

sa tez forumki z australii, to jest dopiero odległość 😁

[1maja1]

Moja kolezanka ze sredniej mieszka w Australii, wspolczuje jej przede wszystkim tej calej syt z lockdown em, ale z tego co mi raz krotko napisala, tojest pogodzona z ta izolacja. Mi pozostaje sie cieszyc, ze do lotniska mam 30min jazdy i bezposredni lot.
Moj brat kilka lat temu wrocil z rodzina z emigracji po 13 latach i naprawde bardzo fajnie sobie ulozyli zycie i nas tez kusi powrot. Ale ich dzieci byly male, moje sa juz za duze na polska edukacje, musialaby chodzic do amerykanskiej szkoly, a to chyba tylko Warszawa wchodzilaby w gre.

[mysiulek08]

u mnie sytuacja zupełnie inna, od śmierci rodziców nie mam zupełnie chęci na powroty, PL działa na mnie z lekka depresyjnie 😎 dzieci brak, meza brak, mogę mieszkać w każdym miejscu świata (jeśli tylko da sie kociaste w miarę bezboleśnie przeprowadzic)

[1maja1]

To rzeczywiscie zmienia postac rzeczy. Nasi rodzice zyja, ale podupadaja powoli na zdrowiu, szczegolnie tesciowie, no i dzieci sa do nich dosc przywiazani. Mezowi zalezy, zeby z rodzina w Polsce miec w miare mozliwosci staly kontakt, bo nigdy nie wiadomo co sie stanie.

[astiii]

1maja1 napisała:

> Ale ich dzieci byly male
> , moje sa juz za duze na polska edukacje, musialaby chodzic do amerykanskiej sz
> koly,

1Maja1, czy mogę zapytać w jakim wieku są Twoje dzieci ?

[1maja1]

Odpowiednio 7, 6 i 1 klasa.

[astiii]

7 i 6 klasa - rzeczywiście nie ma szans..

[bi_scotti]

Ale masz blisko do Mendoza & Malbec w kazdej ilosci - no reasons to complain Paraiso, verdadero paraiso Cheers.

[mysiulek08]

teraz to juz nie mam blisko do Mendozy , za to blisko do Bariloche a za Malbec'iem nie przepadam

[princesswhitewolf]

>Ja od prawie 3 mscy na emigracji za oceanem i jest mi ciezko. Tesknie za Anglia niewyobrazalnie,

Jak mieszkalam w Kalifornii tez tesknilam za Anglia. Swietny klimat i widoki na zatoke San Francisco nie zmienily tego ze dwa lata po studiach wrocilam do UK.

[eliszka25]

Po pierwsze nie ma raju na ziemi. Wszędzie ludzie mają jakieś problemy itd. Po drugie emigracja nie jest dla każdego. Jeden odnajdzie się szybko, inny nigdy. Po trzecie nie każdy kraj będzie odpowiadał każdemu, nie każdy jest w stanie odnaleźć się wszędzie.

Poza tym, jak się jedzie z oczekiwaniem, że teraz zarobię kokosy i będę żył jak w raju, na dodatek bez żadnego przydatnego w danym kraju zawodu oraz bez znajomości języka, za to z ogromnymi długami do spłacenia, to nic dziwnego, że rozczarowanie jest ogromne. No cudów nie ma.

Emigracja, to po prostu życie. Ani raj, ani piekło.

[bi_scotti]

Szczerze? Jesli cale story jest prawdziwe, to on jest lucky guy, ze wygrzebal sie z tej depresji przy pomocy jakichs sesji over Skype. Good for him. Poza tym, coz - takich opowiesci emigranckich sa miliony w kazdej nacji, na kazdym continent, w kazdek kolejnej generation. Nothing special. Wedrowki ludow to nasze (humans) zajecie od zawsze ... to be continued Cheers.

[mysiulek08]

I to jest podsumowanie, Bi, ludzie wedrowali, wedruja i beda wedrowac

[eliszka25]

Dobre podsumowanie. Ludzie wędrowali po świecie od zarania dziejów.

[triss_merigold6]

Zadłużony polonista z depresją, bez znajomości języka i bez żadnych umiejętności praktycznych, okeej... Jak na warunki wyjściowe poradził sobie świetnie.

[clk]

Dla mnie powodzenie życia na emigracji to 2 punkty:
- jadę ba kulka miesięcy dorobić, zaciskam zeby odkładam i wracam
- przeprowadzam się na stałe. Nie przebywam tylko z moja nacja, nie mam w domu polskiej telewizji, uczę się języka, chce sue rozwijać. Inaczej faktycznie jest odosobnienie i dramat.
Patrząc na polskie fora w kraju gdzie mieszkam i rozmawiając/ słysząc rodaków - często niestety punkt 2 zatrzymuje się na braku języka (=perspektywy są mniejsze) i ogólnej checi do rozwoju

[konsta-is-me]

A ja się nie zgadzam ani z punktem a ani b 😜
Nie ma obowiązku przeprowadzać się "na stałe" emigracja nie ma być więzieniem czy kara.
Kontakt z krajem też można zachować, bez przesady.
Natomiast nie rozumiem w jaki sposób komuś w ogóle udało się przebywać "tylko ze swoją nacja" i nie uczyć się jezyka- potrzebujesz język jest potrzebny choćby do codziennych spraw.
To jest możliwe chyba tylko wtedy jeśli ma się tam rodzinę która cię sprowadza, inaczej sobie nie umiem wyobrazić.
I chyba chodzi o nastawienie- Man wrażenie że dla wielu osób emigracja, to w gruncie rzeczy kara, jakiś przymus "zanihilowania " się wręcz w nowym kraju, tęsknota - to nie te czasy ,że trzeba było wybierać "albo- albo".

[chatgris01]

konsta-is-me napisała:

> to nie te czasy ,że trzeba było wybierać "albo- albo".

Dokładnie.

[bi_scotti]

Mieszkam "otoczona" przez old generation Italian & Portuguese-Canadians. W wiekszosci to ludzie, ktorzy przybyli do Kanady w latach 50-60tych zeszlego stulecia, czesto z max 6-7 klasami wyksztalcenia. Mieli skrajnie trudne stories, pathways ... Podorabiali sie fortun, honestly fortun. Glownie skrajna oszczednoscia i inwestowaniem w land/parcels ale przede wszystkim naprawde imponujaco ciezka praca. Wychowali dzieci, w wiekszosci, na porzadnie wyksztalconych professionals, czuja sie very patriotic Canadians i ... poza basic English nigdy nie wyszli, zapewne juz nie wyjda. Korzystaja z Italian/Portuguese stations w TV, Italian/Portuguese stores, services etc. Biora uczciwie udzial we wszystkich wyborach(municipal, provincial, federal), maja zdanie (!) na temat local politic, local issues, przychodza na spotkania z np. lokalnym radnym i sie wypowiadaja jak umieja - sa engaged. A jednoczesnie pozostali gdzies jezykowo i mentalnie w swoich zapadlych wloskich czy portugalskich wsiach z polowy XX wieku. Gdy pogadac, zawsze sa uber happy, ze sa w Kanadzie choc nie wpisuja sie w zadne wyznaczane przez ematke "schematy emingranckiego sukcesu" Ot, zyja po swojemu i sa happy Life.

[mgla_jedwabna]

Prawdopodobnie ich znajomość ojczystego języka też jest basic.

[engine8]

hahahahhaa zlapalem sie na tym ze my tez tak mowimy "Pinglisz" w domu i tego nikt nie zauwaza z wyjatkiem dziecka ktore mowi albo w jednym albo w drugim.

[wkswks]

Ja nie mieszam języków.
Co do wypowiedzi bi-scotti: język obcy mozna poznać na takim poziomie, na jakim zna sie ojczysty- nikt tego nie przeskoczy.

[alicia033]

wkswks napisał(a):

> język obcy mozna poznać na takim poziomie, na jakim zna sie ojczysty- nikt tego nie przeskoczy.

yyyyy że co?

[wkswks]

alicia033 napisała:

> wkswks napisał(a):
>
> > język obcy mozna poznać na takim poziomie, na jakim zna sie ojczysty- nik
> t tego nie przeskoczy.
>
> yyyyy że co?
>
>
>
>
>
>
>
Yyy, że nico. Język ojczysty to twoja podstawa. Na tej podstawie budujesz znajomość każdego obcego języka.

[alicia033]

wkswks napisał(a):

> Na tej podstawie budujesz znajomość każdego obcego języka.

Ale tylko na początku nauki języka obcego.
Znam sporo osób, które po polsku, chociaż to ich język ojczysty i przez co najmniej kilkanaście/dzieści lat mieszkali w Polsce i się nim posługiwali mówią w najlepszym wypadku średnio, natomiast bez problemu i na wysokim poziomie porozumiewają się w języku kraju emigracji.
Więc to nie poziom języka ojczystego wyznacza granicę możliwej znajomości języka obcego a jego nauka.

[wkswks]

Moje doświadczenia z polskim emigrantami sa takie, ze ci którzy udają ze zapomnieli polskiego, mówią źle w
Języku nowej ojczyzny. Ty mogłabyś to stwierdzić tylko w wypadku bardzo dobrej znajomosci języków, którymi posługują sie twoi znajomi.

[engine8]

Chyba ta teoria do dupy.

[engine8]

Mozna sie nauczyc jak ktos bardzo chce.
Ale zalezy w jakim wieku sie go uczymy i rzadko mozemy sie wrocic w nowej roli do mlodosci i czytac lektory, pezje itp...

[wkswks]

Nie. Jak ktos skończył edukacje w ojczystym języku na poziomie 7 klasy i niekontynuował jej na emigracji ani w ojczystym języku ani w języku nowego kraju, to nowy język też nauczy się tylko do poziomu 7 klasisty.

[alicia033]

wkswks napisał(a):

> Nie. Jak ktos skończył edukacje w ojczystym języku na poziomie 7 klasy i niekonynuował jej na emigracji

czyli jednak podstawą jest edukacja a nie poziom znajomości języka ojczystego.

[engine8]

Zanczy sie jak ktos ma doktorat w ojczystym i przyjedzie do nowego kraju w wieku 50 lat to nie musi sie martwic - nauczy sie nowego jezyke tak samo jak ojczystego.

[wkswks]

Jest w stanie sie nauczyć. Ma możliwości by to osiągnąć.

[hadron-plus]

Jestem zadowolona. Lekko nie było, samo nie przyszło, trzeba było zawalczyć o to co mam teraz. Nie znam Norwegii, ale zdecydowanie mogę podpisać pod zdaniem, że nikt na Polaków z polskim wykształceniem (nawet najlepszym) bez znajomości lokalnego języka nie czeka.
Fajny wywiad i protagonista. Zamiast skoczyć z mostu zawalczył o siebie. Szacunek wielki.

[maadzik3]

jedno i drugie. czyli zycie

[homohominilupus]

Ani raj ani koszmar.
Za niektórymi rzeczami z Pl tęsknię, za innymi nie. Niektóre zachowania lokalsow mnie niemożebnie wkurzają, inne lubię. Itd.
Dobrze, że to Europa i to 2500 km jest do w miarę szybkiego pokonania.
Mam potrzebę pojechać do Pl parę razy w roku i udaje mi się te potrzebę realizować.
A tutaj od 3 lat, dopiero zaczynam zapuszczać korzenie, mam już swoje miejsca, szukam kolejnych. Muszę mieć swoje miejsca, wtedy zaczynam się czuć naprawdę w domu.

[konsta-is-me]

Jak na polonistę to mało jakoś inteligentny...
Trudno było przewidzieć, że skoro się nie zna lokalnego języka to z pracą...polonisty będzie trudno?😂
Nie rozumiem czego się spodziewał?
Może to potomek ematek, " mój dziubdzius mówi po angielskiemu i ma dyplom,wiec zrobi karierę za granicom"?

[chicarica]

Ani to ani to. Normalnie jest, tak po prostu dobrze i spokojnie.