Studia - Architektura

[rena.k]

Piszę, bo jest tu wiele mądrych osób. Od razu zaznaczę, że studia syn wybierze sam Ale jako matka mogę się martwić, czy tam coś doradzić
A więc- syn zawsze lubił rysować, konstruować, bardzo dobry z matmy. Marzenie wieku dziecięcego to projektant samochodów Aktualnie w liceum, przygotowuje się do matury, chodzi na lekcje rysunku, chce startować na architekturę. Budynki nigdy nie były Jego pasją, ale takim wyborem z rozsądku.
Ostatnio wyczytałam, że po architekturze jest bardzo duże bezrobocie, nadprodukcja absolwentów, ciężko się wybić, w ogóle ciężko na rynku, jeśli chodzi o projektowanie. My kompletnie się nie orientujemy, pracujemy w innych branżach.
Syn pomimo swoich wielu plusów, jest dosyć nieśmiały i na pewno nie z tych rozpychających się łokciami...
Czy e-mamy pracujące w podobnych zawodach mogłyby napisać, jak to w branży wygląda? Czy faktycznie jest tak źle?

[gr.ruuu]

Akurat znajomi po architekturze radzą sobie świetnie. Poza tym nie musi przecież pracować w Polsce. A pasją może się jeszcze rozwinąć, przecież architektura to jest mnóstwo możliwości.

[babsee]

Nie jestem po tym kierunku ale pracowałam na Wydziale 12 lat i co roku zastanawiała mnie ogromna ilość kandydatów (choć 3 ubiegłe lata jest ich zdecydowanie, zdecydowanie mniej)na ten kierunek bo właśnie jak piszesz-pracy jakoś dużo nie ma...
z moich obserwacji- jeśli podczas studiów, studenci wyjeżdzali na Erasmusa, startowali w konkursach, brali udział w jakiś społecznych inicjatywach( typu składamy domki z drewna dla bezdomnych)to mieli pracę. Ci, którzy czekali na cud boski-mieli gorzej.Nie wiem jak po latach absolwenci sie odnajduja na rynku pracy ale jeśli są prężni, faktycznie mają coś do zaoferowania, czyli głowa pełna pomysłów, inicjatyw,to juz na studiach dostawali staże wakacyjne,propozycje współpracy.Ale to jest jakieś 15-20%.
Reszta ląduje u developerów i rysuja rzuty mieszkań....
To cięzki rynek.
ps Jedne studentka na 3 roku wygrała niewielki konkurs na projekt łazienki dla osób niepełnosprawnych. Pojechala na wręczenie nagród. Tam zaproponowano jej wyjazd do Mediolanu na jakieś targi wnętrzarskie- łazienkowe.Pojechała, spotkała przedstawiciela szejka z Abu Dhabi.Ten szukał właśnie rozwiązań dla wypasionych łazienek wielkości boiska ale dla niepełnosprawnych, wyhaczył ją, pierwszy raz poleciała z duszą na ramieniu na jeden projekt.Wrociła pod 3 mies, obroniła inżyniera i wyjechała tam na stałe. Projektuje dalej dla niepełnosprawnych, bo okazuje się, że w tych krajach, w rodzinach królewskich, jest całkiem sporo niepełnosprawnych dzieci, których się światu nie pokazuje, ale muszą mieć luksus.I ona dla nich projektuje i zarabia zyliony dolarów.Historia jest prawdziwa

[laluna82]

babsee napisała:

> z moich obserwacji- jeśli podczas studiów, studenci wyjeżdzali na Erasmusa, sta
> rtowali w konkursach, brali udział w jakiś społecznych inicjatywach( typu skład
> amy domki z drewna dla bezdomnych)to mieli pracę. Ci, którzy czekali na cud bos
> ki-mieli gorzej.
Przeciez to dotyczy 90% kierunków.

[po_godzinach_1]

Syn chce założyć po studiach własne biuro projektów i samodzielnie zdobywać klientów?

Bo jako zatrudniony w cudzym biurze nie będzie niczego projektował tylko rysował to, co mu każą. Za nie bardzo duże pieniądze a za to w dużym stresie.

[szara.myszka.555]

Pro tip: znajdź jakieś biuro projektowe, które się zgodzi przyjąć chłopaka na parę dni - może robić kawę, segregować dokumenty, odwiedzić plac budowy, cokolwiek. I niech popatrzy jak wygląda ich praca na co dzień, kto zajmuje się czym, "czym" to się je.

Nie ma sensu studiować przez lata, i potem się zorientować, że to "nie to".

[waleria_bb]

Wątpię, że zgodzą się tak przyjąć.

[szara.myszka.555]

"Wątpię, że zgodzą się tak przyjąć."

Warto rozpuścić wici po znajomych i znajomych znajomych.

[mama-ola]

Mój syn jest również w tej sytuacji (planował architekturę, zaczął chodzić na zajęcia przygotowujące, zniechęcił się po informacjach, że z pracą ciężko). Rozmawiałam z trzema osobami po architekturze i potwierdzają, że ciężko, dwie zamknęły DG z tej dziedziny, trzecia się przekwalifikowała (zrobiła nowe studia). Oczywiście wiem, że kilka osób to nie jest całościowa charakterystyka rynku w Polsce. No ale do zniechęcenia wystarczyło. Obecnie syn zmienił plany. Z tym, że on jest w trzeciej klasie, to jeszcze nie raz może zmienić.

[anilorak174]

Bardzo ciężkie studia, rynek po jest słaby. Praca tez nie jest satysfakcjonująca (no chyba, że ktoś wybitny i on dyktuje warunki). Osoby, które znam po architekturze zajmują się zupełnie czymś innym.

[simply_z]

Sporo osob idzie potem w projektowanie wnetrz lub ogrody.

[laluna82]

Tylko z w projektowaniu wnętrz, jest jeszcze większy przesyt i konkurencja.
Jeszcze ogrody się bronią ale mniej chętnych. No i wymagane dodatkowe kwalifikacje i wiedza ogrodnicza.

[anilorak174]

Wnętrza to ogromna konkurencja , jeszcze ciężej się wybić. Projektowanie zieleni to jeszcze inna bajka, za wiele zleceń tez nie ma.

[laluna82]

No i to chyba praca na pół roku w roku ? Może się mylę, bo akurat o projektowaniu ogrodów nie wiem za dużo.

[simply_z]

zalezy, jestem po gospodarce przestrzennej i gdybym szybciej sie ogarnela, to poszlabym wlasnie w ogrody i tereny zielone.

[laluna82]

Branża trudna, jak wiele innych w kraju, w którym jest kryzys.
Ale... dużo zalezy od czynników.np. czy akcja ma miejsce w Warszawie, Gdańsku czy Krakowie. W sensie takim, że w miejszych miastach , gdzie mniejsza konkurencja i mniej wielkich developerów, jest więcej pracy. Mój znajomy żyje z samych adaptacji projektów i projektów domków jednorodzinnych. Żyje na b.wysokim poziomie. Inna kolezanka radzi sobie świetnie jako architekt, projektuje większe rzeczy niż domki. Inna pracuje w urzędzie w wydziale budownictwa i chyba nic więcej nie robi.
Bezrobotnych w tym zawodzie nie znam.
Poza tym autorko... skąd wiesz, czy Twój syn nie zaprojektuje czegoś, o co na stałe wejdzie w kanon historii architektury ?

[kropkaa]

1. Koleżanka pracuje w spółce real estate. Nie ma nic wspólnego z architekturą.
2. Koleżanka nr 2, studiowały razem, pracowała trochę w jakimś biurze, ale kasa marna, zrobiła kursy i zajęła się wnętrzami. Ostatnio wróciła do budynków, ale nie znam szczegółów.
3. Znajomi mają biuro (małżeństwo), startują w wielu konkursach na budynki użyteczności publicznej, niektóre wygrywają. Biorą udział w konkursach międzynarodowych typu na stadion olimpijski czy na MŚ w piłce nożnej. Generalnie ciekawe projekty, mają bardzo dużo pracy, kasy chyba też.

[rena.k]

Dziękuję, sporo osób mnie pocieszyło W sumie trzeba próbować spełniać marzenia, ja do dzisiaj żałuję, że nie zdobyłam zawodu o którym marzyłam, tylko poszłam w bardziej bezpieczną ekonomicznie opcję

[blasckbird13]

rena.k napisała:

> Dziękuję, sporo osób mnie pocieszyło W sumie trzeba próbować spełniać marzen
> ia, ja do dzisiaj żałuję, że nie zdobyłam zawodu o którym marzyłam, tylko posz
> łam w bardziej bezpieczną ekonomicznie opcję

Otóż to. Uważam, że pierwsze studia mają spełniać marzenia, bo jeśli coś lubisz, będziesz w tym dobry. W obecnych czasach jest tyle możliwości elastycznego dopasowania edukacji do aktualnych potrzeb (studia magisterskie, s. podyplomowe, kursy), że można nieustanie korygować ścieżkę zawodową.

[szeptucha.z.malucha]

Myślę tak samo. Jeżeli dziecię (nawet o drygu do nauk ścisłych, czy biznesu) marzy o filozofii lub aktorstwie niech spróbuje. Najwyżej potem sobie dorobi ekonomię i założy firmę, czy w jakikolwiek inny sposób da sobie radę.

[pitupitt]

A wzornictwo przemysłowe?

[rena.k]

Też wchodzi w grę, jak najbardziej, do samochodów nawet bardziej pasuje . Ale czy po wzornictwie jest lepiej? Nauczyciel rysunku twierdzi, że jak wzornictwo to najlepiej ASP, syn na ASP nie chce, to bardziej umysł ścisły i chyba lepiej odnajdzie się na polibudzie.

[laluna82]

U nas wzornictwo jest właśnie na Polibudzie.

[pitupitt]

Poszukajcie politechniki z kierunkiem "wzornictwo". Np. w Koszalinie na polibudzie jest Instytut Wzornictwa.Wzornictwo po ASP to nie do końca dobry kierunek, bo na ASP na ogół nie ma przedmiotów typu rysunek techniczny, mechanika czy materiałoznawstwo, a to są zagadnienia które po prostu trzeba znać żeby dobrze projektować z uwzględnieniem wszystkich problemów. ASP na ogół nie mają też odpowiedniego zaplecza w postaci warsztatów i wyposażenia (nie widziałam jeszcze akademii z frezarkami czy własną pracownia projektowania form odlewniczych😁, na politechnice jak najbardziej). ASP kształci bardziej artystów, a nie inżynierów, a to chyba to by bardziej pasowało młodemu.

[pitupitt]

A czy po wzornictwie jest lepiej? Tak jak dziewczyny pisały, wszystko zależy od chęci, zaangażowania, szczęścia, obrotności. Dyplom to tylko maleńki elemencik składający się na całokształt, nie daje gwarancji sukcesu. Część moich znajomych, którzy niezbyt poważnie traktowali studia, pracują jako cenieni projektanci. Z kolei spora część prymusów przepadło bez wieści.

[barattolina]

Na architekturze można mieć przysłowiową pałę z matmy i nic się nie stanie, więc to nie jest plus w tym zawodzie. Bardziej zaprocentuje umysł ścisły w połączeniu z wyczuciem estetyki. Tą ostatnią bardzo wyrabiają studia.

Jeśli syn nie umie rozpychać się łokciami, to w zawodzie architekta będzie mu trudno.
Bo to jest ciągła walka - walka z inwestorami, urzędami, pracownikami nawet o to czyja koncepcja wygra. Wszyscy moi znajomi ze studiów, jeśli zarabiają dobre pieniądze to umieją także zdobywać zlecenia i zarządzać ludźmi. Reszta to wyrobnicy, z pensją poniżej średniej krajowej w większości. Siedzą i rysują balustrady dopóki się nie wybiją. A to tego potrzebny jest spryt i łokcie o których piszesz (że ich nie ma). Trzeba być odważnym i umieć bić się o swoje. To nie jest zawód, gdzie kasa płynie sama i nie trzeba wykonywać większych ruchów. Trzeba się naprawdę się napracować, żeby żyć na jako takim poziomie.

Jedno od lat się nie zmienia - wynagrodzenia kierownika budowy jest zawsze o wiele wyższe od szeregowego architekta.

Natomiast to, czego tutaj nikt nie napisał to kwestia pracy na przepisach. Trzeba być naprawdę niezłym w interpretacji przepisów (oraz tego czy tą interpretacje przyjmie urzędnik), aby lawirować pomiędzy urzędami a inwestorem tj. zdobyć uzgodnienia w terminie, zrobić projekt i to w taki sposób aby ostatecznie na tym zarobić.

W zasadzie jeśli chcesz mieć wysokie stanowisko to musisz pracować na przepisach. Projektowania jako takiego jest wtedy niewiele, moooooże z 10%. Reszta to czytanie planów i rozporządzeń wszelkiej maści oraz kombinowanie jakby tutaj np. wybudować dom z płaskim dachem skoro w planie jest skośny....

Architekt to w zasadzie taki prawnik z estetycznym rysem na takim etapie kariery. Bo oprócz przepisów trzeba też umieć czytać i realizować umowy. W terminie i w danym zakresie. Tym bardziej, jeśli są to zamówienia publiczne, a budżet projektu okrojony do zerowych buforów. Na wygląd to mało kto patrzy.


PS. Czy syn wie, że po zakończeniu studiów potrzebuje uprawnień do tego aby samodzielnie wykonywać swój zawód?

[po_godzinach_11]

Podpisuję się pod tym.

Dodałabym umiejętność pozyskiwania klientów.

[extereso]

Ja też słyszę że pracy mało itd. jednak wszyscy znajomi architekci radzą sobie świetnie.

[mamtrzykotyidwato5]

Popatrzcie, jakie są kierunki na Akademiach Plastycznych, może coś mu się spodoba np. Architektura Wnętrz, Wzornictwo i Scenografia, może projektowanie mebli, jest mnóstwo zawodów do których potrzebna jest umiejętność rysowania.
Skoro budynki nie są jego pasją, to będzie się tylko męczył, a jeśli jest do tego nieśmiały i nie umie walczyć o swoje, to sukcesów raczej nie osiągnie. To zawód dla śmiałych i pyskatych. Same studia nic nie dają, żeby móc robić projekty i zarabiać kasę, trzeba najpierw uprawnienia budowlane zrobić, a to przepisy, przepisy i jeszcze raz przepisy, nie rysowanie. Jeśli nie popracuje na budowie, to nigdy dobrym architektem nie zostanie.
Czy bierzecie to pod uwagę, że architektura ściśle łączy się z budową? Że będzie się uczył takich przedmiotów jak: materiałoznawstwo budowlane, fizyka i akustyka budowlana, mechanika budowli i konstrukcje budowlane, miernictwo, instalacje budowlane, zbrojenia, sposoby wylewania betonu i jego rodzaje....

[leosia-wspaniala]

Właściwie w większości zawodów ciężko się wybić, a kasa z nieba nie leci. Mój mąż pracuje w branży pokrewnej, na początku ciężko, a potem biedy nie klepią.

[princesswhitewolf]

Wiekszosc domow teraz sie buduje z gotowych projektow/planow i zapotrzebowanie na architektow jest mniejsze niz kiedys. Ale zawsze jakies tam jest. Acz wieksze na inzyniera zajmujacego sie struktura domu bo ci znajduja zatrudnienie w rozmaitych firmach i instytucjach.

[ruda_henryka]

Rynek jest ciężki, zwłaszcza ostatnio z powodu zastoju w mieszkaniówce. Studia bardzo fajne i rozwijające, ale żeby cos osiągnąć to trzeba już na studiach być aktywnym, jeździć na staże, robić konkursy, działać w kołach naukowych itd. Takie osoby odnajdują się później na rynku. Teraz w architekturze też zaczyna się specjalizacja np projektowanie dla niepełnosprawnych, projektowanie oświetlenia, projektowanie modułowe itd. w dużych miastach jest też kilka korporacji międzynarodowych np Jacobs, gdzie można się zaczepić już na studiach. Ogólnie kierunek do pracy w czasie studiów jest dobry, bo jak się szybko opanuje graficzne programy to można już na 2roku pracować w zawodzie - nie trzeba koniecznie projektować od podstaw, ale np robić oferty czy grafikę do projektów czy np rysować detale techniczne.

[gaba.m.k]

Odradzam architekturę, już fajniejsze budownictwo ale jak nie lubi budynków to też bez sensu. Jest mnóstwo przedmiotów na politechnice konstruktorskich do wyboru do koloru.

[kanga_roo]

architektura to studia, które dają dość szerokie kompetencje, i projektowanie budynków to tylko niektóre z nich.
oprócz tego można się zajmować urbanistyką, wnętrzami, zabytkami, pracować w administracji architektoniczno-budowlanej czy nawet być pilotem wycieczek zagranicznych lub przewodnikiem (koleżanka w czasie studiów i po tak pracowała, a wiedzę z historii architektury mieliśmy wtedy potężną).

ale na tym etapie odradzałabym dziecku wybory z rozsądku. w PL jest trochę uczelni (w tym politechniki) kształcące na kierunku wzornictwo przemysłowe, plus sporo fabryk samochodów, gdzie można praktykować
z doświadczenia własnego wiem, że i tak zawsze ciągnie Cię tam, gdzie pasja.

[kafana]

Moim zdaniem bardzo zle ale obserwuje tylko z boku.
Lepiej niech zostanie kierownikiem budowy albo inszym inżynierem.

[bazia_morska]

Jeśli nie jesteście architektami "z nazwiskiem", to szkoda chłopaka. Rynek marny, znane mi osoby ukończyły studia z wyróżnieniem i wyjechały z PL z powodu braku sensownego zajęcia.

[afro.ninja]

Jak samochody to może studia za granicą?! Tam gdzie faktycznie projektują samochody.
Ciekawy artykuł
kresl.pl/projektowanie-samochodow-studia-we-wloszech/

[rena.k]

Dziękuję wszystkim Trochę mi rozjaśniłyscie obraz. Niestety nie jesteśmy architektami, ani nie mamy żadnego znajomego. Jeśli syn będzie chciał studiować architekturę dla architektury to ok, ale jeśli będzie chciał to wybrać jako taki półśrodek, to jednak będę mu odradzać A co zdecyduje, zobaczymy. Jeszcze raz dziękuję

[bakis1]

Jeśli to jego pasja, niech idzie w tym kierunku.
Znam dwie świetne dziewczyny, architektki, mąka własne biuro, projektują dla określonej niszy na rynku, specjalizują się w tym i od 20 lat jest im dobrze na rynku. Znam kierownika budowy, który odżałować nie może tego, ze nie jest architektem, bo mu rodzina odradziła.

Kiedyś przez jakiś czas wynajmowałam
mieszkania na warszawskiej
Starówce, , w którym wcześniej mieszkała Pani architekt, która po Wojnie odbudowywała Stare Miasto. Jej mieszkanie było pełne starych podręczników, planów i szkiców.

Architekci czasem budują świat od nowa i to jest dla mie coś wspaniałego.

[taje]

Od czasu przeczytania Fountainehead jestem wielką fanką zawodu architekta. Nie, nie podzielam poglądów politycznych Ayn Rand, ale etos architekta idącego wbrew temu, co chwilowo estetycznie popularne bardzo do mnie przemawia. Tak wiele rzeczy jest kwestią smaku...

[patomba42]

Jestem po architekturze wnętrz na ASP. Skończyłam studia 17 lat temu. Prowadzę biuro projektowe, obecnie zatrudniam 2 arch.wnętrz. Ale…. Mieszkam i pracuję w małym miasteczku, ale w bogatym regionie. Projektuję dla ludzi z tego obszaru, dostosowuje projekty do ich potrzeb. Często projektuję dla „biznesmenów w białych skarpetkach” i staram sie to zrobic tak aby on był zadowolony, a ja nie spłonęła ze wstydu. 🤷‍♀️ Finasowo jest dobrze od jakiś 3/4 lat. Mam pozycję i renomę w środowisku, ale nagrody za projekt roku nigdy nie dostanę. Coś za coś. Dostosowałam się. Z mojego roku 3 osoby pracują w zawodzie. 2 tylko z tego się utrzymują. Czy byłam najlepszą studentką na toku? Absolutnie nie. Czy żałuję? Nigdy! Czy miałam szczęście? Ogromne.