Alzheimer i ZOL

[brenda_bee]

Od 3 dni ojciec jest w zol-u. Nie było innej opcji- jest bez logicznego kontaktu, pampersowany, wymaga opieki na 100%. Ale to i tak dziadowski koniec. Nie mógłby sobie spokojnie dożyć tej 80- czy 90-tki i umrzeć we śnie?

[asia.sthm]

Jestes w szoku i zjadaja cie wyrzuty sumienia, czy co.
Musisz to przetrawic, bo inaczej sie wykonczysz, a ojcu to za grosz nie pomoze.
Ktory to osrodek? Dziadowskich miejsc juz nie ma.

[fogito]

Serio. Są i to często za duże pieniądze.

[szara.myszka.555]

"Nie mógłby sobie spokojnie dożyć tej 80- czy 90-tki i umrzeć we śnie?"

Każdy by tak chciał.

[agnes_gray]

Niestety życie nie pyta nas, jaki koniec sobie zaplanowaliśmy.

Choroba przychodzi i człowiek musi się z tym pogodzić, jedyne co mozna zrobić to zapewnić bliskiej osobie jak najlepsze wsparcie i opiekę.

Trzymaj się.

[lauren6]

Po 90-tce ryzyko Alzheimera to już 50%. Nie ma lekko

[szmytka1]

Nie wiedziałam, że tak dużo. Starość jest straszna. Zadzwonię do mojej matki.

[hukers]

lauren6 napisała:

> Po 90-tce ryzyko Alzheimera to już 50%. Nie ma lekko

Dlatego warto pamiętać o rezerwie poznawczej.

[snakelilith]

Nie 50%, a około 36% I nie Alzheimer, a ogólnie demencja. Tylko 60% demencji to Alzheimer, reszta to neurodegeneracja związana z innymi chorobami, najczęściej arteriosklerozą.

[ib_k]

Każdy by tak chciał, ale cóż jest jak jest
Nie miej żadnych wyrzutów sumienia, ojciec jest zaopiekowały a ty będziesz miała siłę na odwiedziny i może czasem trafisz w dobry moment
A na pocieszenie pomyśl sobie że mogło być gorzej, np 20 lat leżenia z pełną obsługą

[aqua48]

Pomyśl że raczej macie szczęście - ojciec jest pod opieką. A Ty masz czas dla siebie. U mnie jest niestety coraz gorzej z teściową, mieszka sama, jakoś sobie radzi, ale wczoraj dała taki popis że wzywaliśmy pogotowie, ledwo uniknęłam pobicia. Kontakt z nią jest, mimo że zazwyczaj niezły to jednak czasami irracjonalny choć jest świadoma i w miarę samoobsługowa. Ja dzisiaj odchorowuję wczorajszy dzień.

[milly40]

Moja teściowa na alzheimera umarła właśnie w ośrodku , w śnie, 2 tygodnie przed śmiercią już nie jadła, ciągle spala, nie szło jej wybudzić i tak zasnęła.Wspolczuje Ci bardzo.

[hanusinamama]

Współczuję ale jest w dobrym miejscu. Ma opiekę specjalistuczną.

[babcia47]

Moj ojciec był obciążony i zdawal sobie sprawę co go czeka. Wiedzial jak wyglądały ostatnie lata życia jego rodzeństwa... i do końca sam probowal uwolnić siebie i nas. Niestety udało mi się to i to z zamkniętym szpitalu. Kontakt moze byc utrudniony, praktycznie niemozliwy ale to nie znaczy ze chory zupelnie nie mysli i nie odbiera tego co dzieje się w otoczeniu, nawet gdy sprawia takie wrażenie. Mialam wiele dowodów na to. Myślę że dla ojca lepiej ze jest w cywilizowanych warunkach 8 nie jest dla was ciężarem nie do uniesienia ale w miarę możliwości sprawdzaj czy tak jest napewno. Ciężko nam sobie wyobrazić sytuację w jakiej moze byc taki chory. Ja ja porównuje do paraliżu ale dotyczącego mózgu a nie kończyn. Zdajesz sobie sprawę ale nie panujesz nad swoim ciałem, językiem, nie umiesz porozumieć się za pomocą słów, nie pamiętasz ktore co znaczy i uzyc ich samodzielnie chyba ze ktos je wypowiada. Bylam w takim stanie po tym gdy poteulam się czadem i jakimś psikadlem chemicznym do chorob roslin i skojarzyłam z tym co działo się z ojcem momentami. Dobrze zw udało Ci się załatwić ten zol. Co zrozumiałe ja tez jestem w grupie ryzyka i dla mnie byłoby to rozwiązanie najlepsze z możliwych.

[mamtrzykotyidwato5]

No dziadowski koniec, niezależnie, czy w zol-u, czy w domu, to dziadowski, jak się jest w takim stanie.
Ale co na to poradzisz?
Bardzo dużo ludzi ma taki dziadowski koniec.
Pocieszające jest to, że oni nie wiedzą, że są w czarnej dudzie.

[brenda_bee]

mamtrzykotyidwato5 napisała:

>
> Pocieszające jest to, że oni nie wiedzą, że są w czarnej dudzie.

I to jest jedyny plus tej całej sytuacji.

[mamamisi2005]

Bardzo współczuję i to dosłownie, gdyż podobne chwile przede mną 🙁

[brenda_bee]

Przykro mi. My w zasadzie na ostatniej prostej 😥

[mamtrzykotyidwato5]

A my już po. Teściowa 8 lat trwała w dziadowym końcu.
Teraz tylko można czekać na własny dziadowy koniec.

Najbardziej to się boję, że mój mąż będzie w takim stanie, jak jego matka, u nich niestety wszyscy, którzy nie umarli przed 60-tką, to tak kończyli. W mojej rodzinie staruszkowie dożywali w zdrowiu do co najmniej 90-tki.
Teściową można było łatwo spacyfikować, jak się do bicia, plucia, drapania i gryzienia rwała, bo była mała, chuda i słaba. Ale jak mojemu mężowi, dwa razy większemu i silniejszemu dużo ode mnie tak się w głowie porypie, to przecież nie dam sobie z nim rady, żeby nie wiem co i będę musiała go gdzieś oddać, bo się będę bała, że mnie zabije.

[trampki-w-kwiatki]

Oddanie bliskiego człowieka do ośrodka w takim wypadku jest aktem miłosierdzia dla siebie, dla niego, dla rodziny. Zanim mojemu ojcu zmieniono leki startował z nożem do matki, choć generalnie nie mógł już chodzić. Ale miewał takie ataki złości, że brał nóż i rzucał się w jej kierunku...
Jezu jak my się o nią baliśmy

[alpepe]

Mój ojciec po dwóch dniach w ZOL, ale okazało się, że to był rak z przerzutami wszędzie, oprócz demencji.

[trampki-w-kwiatki]

Większość końców jest fatalna

[lilia-anna]

Współczuję. Mój już nie żyje, a nie był ani w zol, ani nie umarł we śnie, ani nie dożył 80 czy 90 lat... Zwykle koniec jest fatalny, jak napisała forumka powyżej.

[malaperspektywa]

Ma opiekę. Jest bezpieczny. Jak mniej kontaktuje to i szczęśliwszy jest w tym wszystkim. Starość jest do bani. Dajecie mu tyle ile możecie. Sami też musicie dalej żyć. W końcu pracujecie też na swoją starość. Trzymaj się. Tak czasami musi być.

[bei]

Przytulam. Gaśnięcie zawsze jest okropnie trudne, a Ty zrobiłaś co mogłaś, zapewniłaś opiekę. Zachowaj w pamięci najlepsze chwile, a teraz bądź kiedy możesz .

[eliszka25]

Przytulam. Niestety, koniec często jest dziadowski. Nie obwiniaj się. Jestem pewna, że twój ojciec nie chciałby być dla was ciężarem.