Nowy partner a zdanie dzieci

[eagle.eagle]

Czytam argumentów obydwu stron i każda ma swoje racje. U mnie np synowi by to nie przeszkadzało, nawet by się ucieszył pewnie że jest jakiś facet w domu, a córka nie dałaby rady, psychicznie, fizycznie - ona , jak jest u mnie męski gość to ma opory aby iść do łazienki.
Ale sobie wymyśliłam że jak twój partner ma pieniądze to kupiłby mieszkanie blisko Ciebie. Mieszkanie to dobra lokata, napewno na tym nie straci a zawsze można sprzedać. Ty byś trochę mieszkała na dwa domy ale jak to się mówi i wilk by był syty i owca cała. Ewentualnie wynająć jakieś mieszkanie.

[ikonieckropka]

O właśnie, można zrobić trochę taki okres przejściowy.

[fogito]

Boziu jakie szczeniackie podchody.

[imponderabilia20]

Będziesz remontować własny dom dla kogoś, kogo znasz rok? (nawet jeśli nie za własne pieniądze?). Współczuję tym dzieciakom. Niech facet wyremontuje własne mieszkanie i ty tam zamieszkaj lub bądź dochodzącą, a tym dzieciakom daj normalnie żyć. Są zdecydowanie mądrzejsze od ciebie. A ty masz jakieś klapki na oczach, widać to w twoich wypowiedziach, w których sama siebie utwierdzasz w słuszności własnych decyzji. Nie wyobrażam sobie siebie, przygotowującej się do matury, że matka mi robi takie coś.

[anorektycznazdzira]

Pominę szczegóły historii, bo autorka dziwaczne rzeczy pisze momentami.
Jednak chciałam powiedzieć, że jestem zbudowana rozwojem emocjonalnym ematki. Jeszcze 10-15 lat temu byłby wirtualne lincz na "popier***ch gówniarzach, którym się już całkiem w doopach poprzewracało"
potem by były głupkowate wywody, że ona ma prawo do szczęścia po dzieci i tak się "zaraz" wyprowadzą (15latki w Polsce jak wiemy już są spakowane do samodzielnego życia)
a potem, że jak nie ustawi szczyli to zostanie przez nie sama. Czytaj- bez gaci w domu a to największe nieszczęście.
Tyle wspomnień.
Przeskanowałam wpisy na szybko i jednak większość ematek już wie, że dzieci są u siebie w domu, dla matki nie sa obcymi osobami tylko najbliższą rodziną, która jest ważna, a facet znany rok zostanie do końca życia albo wcale nie, tego nikt nie wie.
Łał.

[yadaxad]

Profiler by jednoznacznie oznaczył charakter pana i jego miłosne zaangażowanie, jeśli przy tak powierzchownej znajomości, krótko po wypadku, forsuje wspólne zamieszkanie.

[danaide2.0]

O, tu się znalazła druga strona. Komu zależy bardziej, z jakich powodów, w jakich okolicznościach. Choroba zmienia wszystko w funkcjonujących już rodzinach.

[danaide2.0]

A ja niewiele skanowałam, bo nie miałam czasu. Zobaczyłam tylko parę wpisów z pierwszego dnia.

I jakkolwiek wiem, że dzieci są u siebie, w swoim domu i wprowadzenie kogokolwiek niemal zawsze wydawało mi się czystą abstrakcją to jednak w tym wątku zastanawia mnie, czy problemem jest partner czy jego niepełnosprawność. Bo różnica jest subtelna, ale jest.

Ale ponieważ, jak pisałam, czasu nie miałam to nie wiem, czy to padło i do czego doszły ematki. O ile doszły.

[lajla.l]

Kuzynki syn ma w genach chorobliwa zazdrość po jej zmarłym mężu. Nawet chłopaka swojej siostry musztruje. Karmić te podlaskie cechę czy nie? Oto jest pytanie. Czy zadbać o siebie? Kuzynka odpuściła. Dziś jest mocno sfrustrowana kobieta, a dzieci powoli wyfruwają z domu. Zostanie sama.
Ja odpowiedzi nie znam Tak tylko mi się przypomniało.

[tt-tka]

O, trafilam ten watek szukajac czegos zupelnie innego, wciagnelo mnie. I co ? Pol roku minelo - mieszkanie czy dostosowane i za czyje ? Partner uprawia sport i jest samoobslugowy ? Dzieci ulegly pod przymusem i zachowuja sie czy nie bardzo ?