Zespół Aspergera

[imponderabilia20]

Czy jest możliwe że osoba dorosła ma niezdiagnozowany zespół Aspergera? Osoba normalnie funkcjonuje. Czy to możliwe że nikt ani również ona tego przez lata nie zauważyły. Albo po prostu pewne rzeczy/zachowania/reakcje nie zostały odpowiednio zinterpretowane i nazwane?

[abecadlowa1]

Tak

[berdebul]

Tak.

[princesswhitewolf]

Przeciez diagnoza ta istnieje od niedawna i wiele ludzi funkcjonuje i nie lata po nalepki do psychologa 🤦🏼‍♀️. To niewiele zmienia

[kiddy]

To bardzo dużo zmienia.

[nawoyka_2]

Oczywiście, że możliwe.

[999aluette]

To w jaki sposob teraz wyszlo ze by miala miec Aspargera? Jesli nikt nic nie zauwaza?

[asiairma]

Zwykle przy diagnozach dzieci, rodzice zaczynają łączyć kropki. Albo przy okazji diagnozy bliskiego dziecka wśród przyjaciół czy w rodzinie.

[asiairma]

I jeszcze jedno, wydaje mi się, że wycofano się lub w najbliższym czasie to nastąpi z kodu takiej "choroby".

[nangaparbat3]

Już kilka lat temu.

[taki-sobie-nick]

I wszystko będzie "spektrum autyzmu"? Jestem przeciw.

[ichi51e]

Możesz byc mleko już się dawno rozlało.

[taki-sobie-nick]

A to wk...ące.

[arthwen]

Przecież to dobrych kilka lat temu już zrobili.
Owszem, teraz wrzucono w jedną szufladkę osoby wysokofunkcjonujące z tymi prawie nie funkcjonującymi, ale cóż.

[z_lasu]

Dziwne pytanie. Tak, zdecydowana większość dorosłych osób w spektrum nie jest zdiagnozowana. I zdecydowana większość z nich funkcjonuje normalnie (przez co rozumiem: zakłada rodzinę, pracuje, ma znajomych, pasje).

[hrasier_2]

No nie wiem jak czytam wyrosła z tego? Pewnie nikt nie zauważył..

[koronka2012]

Z tego się nie wyrasta. Niektórzy po prostu pokonują niektóre ograniczenia, przecież one wcale nie muszą być jakoś jaskrawe

[berdebul]

Albo uczą się skutecznie maskować. Albo są kobietami, więc są diagnozowane zupełnie inną jednostką.

[shule_aroon]

Jest jakaś jedna, konkretna jednostka-wór na wszystkie kobiety?

[berdebul]

Generalnie, niezależnie czy diagnoza jest fizyczna, czy psychiczna, kobiety mają większe szanse jej nie dostać. Tak jak kobiety dostają mniej leków przeciwbólowych, mimo zgładzania wyższego poziomu bólu.
Kiedyś diagnozowano tylko chłopców, zarówno spektrum jak i adhd jest opisane na mężczyznach, u kobiet wygląda inaczej, stąd zmiana proporcji M:K w diagnozach spektrum.

[asiairma]

Nie tyle pokonują, co uczą się dostosowywać, szczególnie kobiety.

[1.wetta.1]

Na przykład mój syn. W tej chwili nikt postronny nie zorientuje się, że ma ZA. A w domu cały segregator diagnoz i opinii. Jest w tej chwili tak wielka przepaść w zachowaniu jak był dzieckiem i teraz jak jest młodym dorosłym. Wykonał naprawdę wielką pracę nad sobą i potrafi wyczuć sytuacje społeczne.

[koronka2012]

Oczywiście ze tak; większość takich osób jest przez osoby postronne postrzegana jako sztywniaki, z dość specyficznym sposobem postrzegania świata, bardzo zero-jedynkowym.
Ma czasem nietypowe reakcje, może być bardzo skupiona na swojej dziedzinie, mieć wysoki iloraz inteligencji przy problemach z nawiązywaniem szczerych, otwartych kontaktów. To nie jest tak zwany „swój chłop”, ale jak najbardziej może mieć wielu znajomych I normalną kariera

[slonko1335]

Oczywiście. Mnóstwo dorosłych nie jest zdziagnozowanych.

[furiatka_wariatka]

Dokładnie tak jest. Po prostu kiedyś ludzie rozumieli, że dzieci są różne, jedne są hop do przodu, inne wycofane, nieśmiałe, po prostu tak jest. Obecnie pewnie z 30% obecnych dorosłych kwalifikowalo by się jako osoby że spektrum. Oczywiście są osoby, u których jest to głębokie upośledzenie, ale większość normalnie funkcjonuje. Teraz mam wrażenie, że większość rodziców na siłę wymyśla diagnozę, na prawdę nie wiem po co im to. Oczywiście nie mam na myśli jakiś poważnych problemów z dziećmi, ale znam matki co latają po przychodniach, bo dziecko np jest wycofane w nowym otoeczniu i potrzebuje więcej czasu, żeby się rozkręcić.

[taki-sobie-nick]

Tak. Zetknęłam się z idiotą z fundacji, której litościwie nie wymienię, który nie wiedział, że autyzm mają dorośli. Przy czym fundacja zajmowała się dziećmi z autyzmem i została założona dlatego, że idiocie urodził się syn z autyzmem.

Ale syn był małoletni, więc o dorosłych nie wiedział.

[taki-sobie-nick]

*więc tatuś o dorosłych nie wiedział

[rozwiane_marzenie]

Oczywiście, że tak. A kto w naszych czasach miał to zdiagnozować. O chorobie Aspergera wiemy na szerszą skalę od jakiś dziesięciu lat. Założę się, że 90 procent społeczeństwa 20 lat temu o niczym takim nawet nie słyszało.

[sandrasj]

Zaburzenia ze spektrum autyzmu, a tym jest Asperger, to nie jest choroba, tylko zaburzenie, inne funkcjonowanie i budowa mózgu.

[taki-sobie-nick]

sandrasj napisała:

> Zaburzenia ze spektrum autyzmu, a tym jest Asperger, to nie jest choroba, tylko
> zaburzenie, inne funkcjonowanie i budowa mózgu.

A właściwie co za różnica, jeśli chodzi o nazewnictwo? I proszę mi nie pisać, że "choroba to jest to, co można wyleczyć" bo to bzdura.

[sandrasj]

Ta bzdura jest faktem.
Masz leki i leczenie na Aspergera? Nie, bo to nie choroba.
Mam dziecko z autyzmem wczesnodziecięcym, nisko funkcjonujące, i też nie uważam że to choroba. Zaczęłam mówić o nim jako o "chorym" gdy zdiagnozowano padaczkę, to jest "prawdziwa" choroba.

[laurielle]

sandrasj napisała:

> Ta bzdura jest faktem.
> Masz leki i leczenie na Aspergera? Nie, bo to nie choroba.
> Mam dziecko z autyzmem wczesnodziecięcym, nisko funkcjonujące, i też nie uważam
> że to choroba. Zaczęłam mówić o nim jako o "chorym" gdy zdiagnozowano padaczkę
> , to jest "prawdziwa" choroba.


Na prawie wszystkie choroby genetyczne też nie ma lekow, a na choroby psychiczne też są przemianowywane na zaburzenia, np. ChAD, gdzie D już nie rozwija się do disease tylko do disorder. Nie chodzi o możliwość leczenia, tylko usunięcie napiętnowania osób, których rozpoznania w społeczeństwie mają gorsze notowania niż inne, jak np. neutralna padaczka.

[laurielle]

Edit:... na choroby psychiczne są, a też są przemianowywane...

[taki-sobie-nick]

> Na prawie wszystkie choroby genetyczne też nie ma lekow, a na choroby psychiczn
> e też są przemianowywane na zaburzenia, np. ChAD, gdzie D już nie rozwija się d
> o disease tylko do disorder.

Coś tu nie tak. ChAD to choroba afektywna dwbiegunowa.

[taki-sobie-nick]

Do chorób psychicznych obecnie zaliczane są jedynie psychozy, a i te są przemianowywane na "doświadczenia choroby psychicznej" albo - i dotyczy miejsc wsparcia owych osób a i owszem, na "zaburzenia" (przychodzi baba do klubu dla takich "zaburzonych", a tam sami schizofrenicy, pardon, osoby ze schizofrenią, plus jedna z chad).

[taki-sobie-nick]

sandrasj napisała:

> Ta bzdura jest faktem.
> Masz leki i leczenie na Aspergera? Nie, bo to nie choroba.

Ale moja wypowiedź odnosiła się NIE TYLKO DO ASPERGERA, kumasz?

Moja wypowiedź odnosiła się do RÓŻNYCH CHORÓB.

Kumasz, że można pisać NIE TYLKO O ASPERGERZE?

Jest taka CHOROBA, jaskra. Nieuleczalna przyczynowo. Bierze się leki do końca życia.

Na Aspergera mamy terapię (tak samo jak na mnóstwo CHORÓB psychicznych).

[shule_aroon]

taki-sobie-nick napisała:

> sandrasj napisała:
>
> > Ta bzdura jest faktem.
> > Masz leki i leczenie na Aspergera? Nie, bo to nie choroba.
>
> Ale moja wypowiedź odnosiła się NIE TYLKO DO ASPERGERA, kumasz?
>
> Moja wypowiedź odnosiła się do RÓŻNYCH CHORÓB.
>
> Kumasz, że można pisać NIE TYLKO O ASPERGERZE?
>
> Jest taka CHOROBA, jaskra. Nieuleczalna przyczynowo. Bierze się leki do końca ż
> ycia.
>
> Na Aspergera mamy terapię (tak samo jak na mnóstwo CHORÓB psychicznych).

Jakaż to niby ta celowana terapia na Aspergera?

[ichi51e]

Tez mnie to ciekawi

[taki-sobie-nick]

[O, shule_aroon przyszła z roboty i uznała za stosowne się przyp...olić.]

[taki-sobie-nick]

sandrasj napisała:

> Ta bzdura jest faktem.
> Masz leki i leczenie na Aspergera? Nie, bo to nie choroba.
> Mam dziecko z autyzmem wczesnodziecięcym, nisko funkcjonujące, i też nie uważam
> że to choroba.

To sobie nie uważaj. Istnieją RÓŻNE zaburzenia, które się leczą, i choroby, które się nie leczą.

[pierwszykot]

No rak mózgu jest chorobą a u mojej mamy nie dało się wyleczyć....czyli co to było- zaburzenie

[taki-sobie-nick]

Ale to do mnie? Ja piszę właśnie o tym, że wiele chorób NIE DAJE SIĘ wyleczyć.

[sandrasj]

Oczywiście że tak.
Osoba z mojej rodziny, zdiagnozowała się sama na studiach, medycznych, specjalizacja... psychiatria.

[ardzuna]

Większość dorosłych z Aspergerem jest niezdiagnozowana.

[konsta-is-me]

Nie.
Pewnie się wyłamie, ale prawda jest taka że zwyczajnie (samo) diagnozowanie autyzmu jest modne,tak samo jak kiedyś np.dysgrafii czy jak to się nazywało.
Znam 2 osoby zdiagnozowane z zespołem Aspergera i ich życie było ciągłym piekłem , zresztą dalej jest.
Odwiedzili trylion psychiatrów i psychologów zanim zostały zdiagnozowane.
W przypadku każdej zdecydowanie otoczenie jak i one same wiedziały że coś jest bardzo mocno nie tak i nie ma żadnej opcji pt."nikt niczego nie zauważył ".Po prostu nie...
Zresztą teraz nie ma ZA tylko jest "spektrum".

Tak samo jak teraz jest modne "mieć tarczycę " i "umierać/nie móc nawet chodzić", nie dysleksję bo w 4 klasie zrobiło się błąd w "zasuwka" I zaburzenia czucia czy coś tam, bo w dzieciństwie gryzły mnie wełniane rajstopki.

Wbrew łzawym historyjkom - nie ma takiej możliwości żeby mieć ZA i "nie zauważyć ".

[la_mujer75]

Myślę, że zdecydowana osób w spektrum wie/wiedziała, że cos z nimi jest nie tak, tylko własnie nie wiedzą, co.
Jestem tego pewna, że całe życie czują się inni, niepasujący, stąd u nich wyższe ryzyko depresji, nerwic, etc.
A otoczenie?
Też widzi i mówi/mówiło: "a to taki dziwak", "ale on jest chamski", "jaki sztywniak" , etc.

Błogosławieństwem jest diagnoza.

[ardzuna]

la_mujer75 napisała:

> Błogosławieństwem jest diagnoza.

Zależy dla kogo.
Przypuszczam, że mam ZA (teraz spektrum), a formalna diagnoza nie jest mi do niczego potrzebna. Czysta strata czasu i pieniędzy.

[la_mujer75]

Diagnoza dla wielu jest wybawieniem.
A w przypadku małych dzieci pozwala na podjęcie odpowiednich terapii, etc. , co przekłąda się na lepsze funkcjonowanie.

[maleficent6]

Możesz dać sobie spokój 😃 Ardzuna jest zagorzałą przeciwniczką terapeutyzowania dzieci 🤷

[35wcieniu]

Tak samo jak teraz jest modne "mieć tarczycę "

No bo się diagnozuje coś czego wcześniej się nie badało, ot i zagadka.
Jak komuś wychodzi w badaniach choroba, o której nie pomyślał że może ją mieć to z automatu znaczy że nie miał bo jakby miał to by się zorientował? No nie, nijak. Masa ludzi choruje na różne rzeczy nie wiedząc o tym, zarówno w zakresie fizjologii jak i kwestii psychologicznych.

[berdebul]

Dla tarczycy zmieniły się też normy. Jak i dla wielu innych parametrów (cholesterolu na przykład). Natomiast zawsze znajdzie się ktoś piszący o modzie.

[waleria_bb]

Ludzie też mają dziś mniejszą tolerancję na zbywanie przez rodzinnego ze słowami 'taka pani/pana uroda i grzebią na własną rękę, płacą za prywatne badania i starają się zdiagnozować. To raczej dobrze i choćby ten wysyp zdiagnozowanych chorób tarczycy to nie jest kwestia mody, ale tego, że szuka się przyczyn złego samopoczucia i chce się żyć lepiej i tyle.

[arthwen]

A ja znam parę osób zdiagnozowanych jako dorosłe i ich życie nie było wcale żadnym piekłem, tylko "mieli swoje dziwactwa" - większość z tego grona zdiagnozowała się po diagnozie swoich dzieci.

[cottonrose]

Tak jestem czesto okreslana. Osoby zawodowo zajmujace sie psychologia tez twierdza, ze mam wyrazne cechy.
Funkcjonuje dla mnie zadowalajaco, nie mam ochoty ani "pracowac nad zmiana swojego postrzegania swiata" ani sie dostosowywac.
Podoba mi sie moje zycie.

[maladuza]

Oczywiscie. Dwa przypadki z mojego najblizszego otoczenia nie mialy i nie maja diagnozy. Osoby te od dziecinstwa zmagaly sie z budowaniem relacji z rowiesnikami. Czuly sie czesto nielubiane lub spotykaly z wykluczeniem (choc nie przez wszystkich rzecz jasna, jakies relacje jednak mieli). Ja do dzis widze w nich pewna "sztywnosc" choc oboje sa fantastycznymi ludzmi.

[sabina211]

W Polsce nowa klasyfikacja chorób do tej pory nie jest przetłumaczona, więc cały czas obowiązuje stare nazewnictwo i jak najbardziej na tegorocznych orzeczeniach widnieje Zespół Aspergera.

[ichi51e]

Od 2022 już nie ma ZA są zaburzenia spektrum

[zwierzakowa13]

Nie ma ale jest. Faktycznie psychiatrzy nadal tak diagnozują, zgodnie z klasyfikacją icd-10.

[taki-sobie-nick]

ichi51e napisała:

> Od 2022 już nie ma ZA są zaburzenia spektrum
>
Chyba po to, żeby bliscy nisko funkcjonujących autystyków poczuli się lepiej.

[shule_aroon]

taki-sobie-nick napisała:

> ichi51e napisała:
>
> > Od 2022 już nie ma ZA są zaburzenia spektrum
> >
> Chyba po to, żeby bliscy nisko funkcjonujących autystyków poczuli się lepiej.


Klasyfikacja podaje ok 10 (strzelam) podtypow spektrum I to co usilujesz nazywac "niskofunkjonujacy" to może być np dodatkowo brak rozwoju języka oraz jakieś deficyty w ilorazie inteligencji, naraz. Potocznie będzie 1 wielki wór pojęciowy, ale w dokumentacji będzie inaczej.

[maleficent6]

Sabina ma rację, jak najbardziej w dalszym ciągu we wszystkich oficjalnych dokumentach/zaświadczeniach/diagnozach w dalszym ciągu używa się starej klasyfikacji.
Nową posługują się głównie wszelkiej maści terapeuci, pedagodzy specjalni, trenerzy TUS itd.

[kamin]

Obecnie nawet dawny introwertyzm jest wrzucany do worka spektrum autyzmu. Więc jeśli kogoś bycie w skupiskach ludzi męczy, potrzebuje dużo czasu żeby dobrze poczuć się w nowym gronie, lubi jasno określone zasady i oczekuje ich przestrzegania to z dużym prawodobienstwem zostanie zdiagnozowany jako osoba w spektrum.

[zwierzakowa13]

Rozumiem że zapoznałaś się z kryteriami diagnostycznymi? Czy jak baba z rynku "powiedziałam co wiedziałam"?

[kamin]

Kryteria diagnostyczne mam w małym palcu os dawien dawna. Zaworowno te z icd 10 jak i icd 11. Rzecz w tym, że obecnie stawiane diagnozy od dawna daleko odbiegają od kryteriow. Nie wspominając o "autodiagnozach" dorosłych.

[zwierzakowa13]

Masz w małym palcu i takie rzeczy piszesz?
Nie znam nikogo komu by wystarczyły tylko te rzeczy ktore wymieniłaś do diagnozy.

[kamin]

To się ciesz. Notorycznie widzę diagnozy wzięte z czterech liter.
Celują w tym panie przedszkolanki, dla których każde dziecko wycofane, nieśmiałe, ale i nieposłuszne i agresywne na pewno ma autyzm.
Żeby nie było- oficjalne diagnozy od psychiatrów też widuję kosmiczne i nijak nie przystające do funkcjonowania rzekomego autysty.

[zwierzakowa13]

No dobra ale przedszkolanki diagnoz nie dają.
To teraz pytanie na ile masz kontakt z rzekomym autysta. Czy masz czas i możliwosc sprawdzić na ile się maskuje, zrobić szczegółowy wywiad.
Zdaję sobie sprawę że zdarzają się diagnozy na wyrost ale takie lekkie mówienie, że to ot tylko moda jest bardzo krzywdzące dla osób w spektrum. Potem są tak oceniane przez laików, którzy świecie wierzą, że diagnoza to bzdura bo patrzy w oczy przecież.

[kiddy]

A, czyli znasz się lepiej niż ci psychiatrzy?

[taki-sobie-nick]

Są dwie szkoły, falenicka i otwocka. Jedna głosi, że psychiatrzy to supermądre osoby i nie mylą się nigdy. Druga - że niekoniecznie.

[Być może kamin też jest psychiatrą - ad rem.]

[zwierzakowa13]

Autodiagnoz nie należy do tego worka wrzucać, to raczej jasne.

[yenna_m]

Oczywiscie.

[healios]

Jest mozliwe, jestem najlepszym przykladem. Jesli chodzi o Twojego syna to odejrzewalam od dluzszego czasu czytajac Twoje watki

[melisananosferatu]

Oczywiscie. Dlatego gadanie,ze kiedys asd nie bylo jest niezbyt madre bo bylo ale takim osobom przypinano latke ekscentryka, dziwaka, odludka a w przypadku dziewczynek nastepowalo tez tzw maskowanie.

[makurokurosek]

W obecnej chwili to zapewne wszystko moga jej zdiagnozowac . Jednak na logikę jest to nie możliwe. Jednymi z kryteriów jest brak kontaktu wzrokowego , problemy z komunikacją z otoczeniem, czy życie we własnym świecie . Jakim cudem przez tyle lat nikt tego nie zauważył.

[maleficent6]

Co za bzdury.

[makurokurosek]

Corka ma koleżankę z ZA , to było pierwsze dziecko , które spotkałam z taką diagnoza i nawet ja jako laik i anty widziałam ten brak kontaktu wzrokowego , który jest po prostu wyjątkowo charakterystyczny.
Tak więc nie wierzę w nagle pojawienie się autyzmu u dorosłej osoby
Co do maskowania , brak kontaktu wzrokowego czy tiki sa niezależne od woli czyli nie da się ich zamaskować. To tak jakby powiedzieć, że chory na Parkinsona może zaskowac drżenie rąk.

[makurokurosek]

Zamaskować

[berdebul]

Kontakt wzrokowy może być różny. Natomiast da się nauczyć względnie prawidłowego. Dorosle, inteligentne osoby bez problemu mogą się ukryć i laik nie zauważy niczego.

[makurokurosek]

w poście startowym jasno jest napisane , że nikt do tej pory nigdy ZA u tej kobiety nie podejrzewał. Co oznacza , że kobieta jako dziecko jak najbardziej kontakt wzrokowy musiała utrzymywać inaczej zwróciłoby to uwagę przede wszystkim rodziców.

Koleżanka córki ma już niemal 20 lat , po latach terapi kontakt wzrokowy jest ale bardzo krotki. Tak jak napisałam to tak jakby próbować panować na drżenie rąk u chorych na Parkinsona

[maleficent6]

Przecież kontakt wzrokowy to dawno obalony mit 🙆

[ichi51e]

kontakt wzrokowy jest silnie uzależniony kulturowo - jedni patrzą bardziej inni mniej.
Jednakże jeśli zastanowimy się po co patrzymy na rozmówcę - patrzymy bo szukamy tych wszystkich znaków niewerbalnych chcemy wiedzieć jak nasz komunikat jest odbierany i co rozmówca na to. Wielu autystów nie patrzy bo zamiast prowadzić dialog wygłaszają monolog i pojęcie wzajemności w rozmowie jest im obce.

[simply_z]

Moja szefowa tak ma. Kontakt wzrokowy jest krótki i tylko na początku, przez resztę rozmowy patrzy np. na okolice szyi lub dekoltu, mowa ciała wysztywniona, sposób wysławiania się dziwny, bardzo formalne zdania. Brak poczucie humoru. Myslicie, że..?

[ichi51e]

Nawet jeśli to co z tego? Taka jest po prostu tego się nie naprawia tylko żyje się jak się da.

[simply_z]

No jest ale zastanawia mnie to.

[makurokurosek]

Każdy człowiek ma jakieś zachowania odbiegające od normy , jednak żeby nazwać to zaburzeniem czy chorobę powinny tworzyć grupe charakterystycznych cech.
Problem obecnej diagnostyki jest taki, że kryteria bardzo mocno się zmieniły , wyplycily , są zdecydowanie mniej rygorystyczne, co powoduje , że zachowania "normalne " z szerokiej rzeki zamieniły się w cieniutka linie.

[berdebul]

I wnioskujesz na podstawie jednej dziewczynki? Ok.

[makurokurosek]

Nie, nie wnioskuję tylko na podstawie jednej dziewczynki. W książkach do psychiatrii są określone kryteria diagnozy i kontakt wzrokowy jest jednym z nich.
Przykład koleżanki córki podałam tylko po to aby pokazać, że nie da się nie zauważyć braku kontaktu wzrokowego i nie da się ho maskować .

[berdebul]

Oczywiście, że da się go maskować. Każdy człowiek w spektrum ma jakiś sposób, oczywiście mówię o osobach “wysokofunkcjonujących”.

[arthwen]

Oczywiście, że się da maskować - a tekst "patrz na mnie jak do mnie mówisz" sporo dzieci słyszy na co dzień, wysokofunkcjonujący autystycy również, więc jakaś część z nich po prostu się tego uczy (albo uczy właśnie maskować, patrzy nie w oczy, tylko na nos, włosy, brodę).

[makurokurosek]

I tak jak napisałam zarówno ja jak ichi ten kontakt jest krótki i bardzo sztuczny, tak więc nadal jest łatwy do odróżnienia.

[ichi51e]

U jednych łatwiej u innych trudniej - ludzie jedni umieją się lepiej maskować inni gorzej. Do tego nie każdy zwraca uwagę - cały witz w tym że to są rzeczy w dużej mierze kulturowe - gdyby autysci byli w większości to świat wyglądał by po prostu inaczej. Nic tu nie jest zepsute po prostu jest inne. I to neurotypowi mają często problem nie autysci i dlatego takie zabawne są płaczki „nie będzie moje dziecko za terapeutę”

[berdebul]

Przecież to zależy od osoby, od tego czy i jak uczyła się lub uczono ją utrzymywania kontaktu wzrokowego, oraz miejsca gdzie dorastała. Inny kontakt wzrokowy jest typowy w USA, inny w Polsce, jeszcze inny w Japonii.

[ichi51e]

No właśnie - ludzie nie rozumieją że kryterium nie jest „kontakt wzrokowy” tylko „zaburzenia w komunikacji” i kontakt wzrokowy może być jednym z wykładników należy oceniac w odpowiedniej perspektywie.

[zwierzakowa13]

Skad wzięłaś to, że zadna osoba w spektrum nie umie utrzymywac kontaktu wzrokowego? Jedne umieją inne nie. Może np utrzymywać kontakt wzrokowy ale mieć za to ubogą mimikę i intonację głosu.

[ichi51e]

Poza tym to nie chodzi o utrzymywanie kontaktu. Są dzieci na których od małego wymuszano kontakt i one gapa się w ciebie jak sroka w gnat aż nieswojo…

[makurokurosek]

Kontakt wzrokowy jest jednym z kryteriów diagnostycznych świadczących lub wykluczających zaburzenia ze spektrum autyzmu .

[maleficent6]

Owszem, o ile nadajesz z lat '90.

[la_mujer75]

Ona się zatrzymała na tych latach.

[maleficent6]

Pieprzy jak potrzaskana, w każdym wątku zresztą.

[simply_z]

A ty przypadkiem nie jesteś po polibudzie? nagle robisz za psychologa-diagnostę :o, wow kobieta renesansu.

[makurokurosek]

Nie robię za psychiatrii. Pewnymi zagadnieniami, zaburzeniami po prostu jestem zainteresowana, choćby ze względu na swoje opóźnienie mowy czy samobójstwo ojca.
Wydaje mi się, że pogłębianie wiedzy w tematach które nas ciekawią jest czymś normalnym .

[la_mujer75]

Dziś poznałam 10 letnieg autyste, który się pięknie do mnie uśmiechnął i patrzył mi w oczy
Aż mnie wcieło, bo takiego np. kontaktu to ja nie mam z włąsnym synem w spekrum.
Myślisz, że ma naciaganą diagnozę???

[cottonrose]

Bardzo mnie zaciekawila dyskusja.
Ponizej niektore kryteria według klasyfikacji ICD-10 (obowiązującej w Polsce od 1996 r.) zespołu Aspergera i moje pytania
– szczególne umiejętności – przeważnie związane z nadmiernym zafascynowaniem jakimś tematem (kryterium niekonieczne do postawienia diagnozy);
Jezeli mam znacznie przewyzszajace rowiesnikow umiejetnosci np. matematyczne , taneczne, to swiadczy o to jakims “zaburzeniu”?

– zaburzony kontakt wzrokowy, mimika, postawa ciała lub gestykulacja;
Kto okresla jaki kontakt wzrokowy czy mimika jest prawidlowa?

– trudności we właściwych relacjach z rówieśnikami;
Kto okresla jakie relacje sa wlasciwe?

– brak empatii – dziwaczne (nieadekwatne) reakcje na sytuacje społeczne, często słaba integracja zachowań społecznych, emocjonalnych, umiejętności komunikacji;
Czesto moje zachowanie i komunikacja bylo okreslane jako “dziwaczne”.
Pomimo moich staran, zeby zachowywac sie uprzejmie nie zauwazylam zmian. Zatem poszlam na warsztaty “Komunikacja bez przemocy Marshalla Rosenberga”. Na warsztatach odnioslam wrazenie, ze moja komunikacja jest prawidlowa a raczej inni maja z nia problem.
Zatem kto okresla prawidlowe sposoby komunikacji?

– stereotypowe i ścisłe zainteresowania, powtarzanie rytuałów i niepraktycznych czynności;
Osobscie uwazam, ze mycie okien przed kazdymi swietami jest wysoce niepraktyczne, zadna ze znanych mi osob praktykujacych te niepraktyczne czynnosci nie byla nawet sladowo “posadzana” o ZA.
Dlaczego moje niektore czynnosci wynikajace z mojego lubienia ( np lubie miec banknoty rowno ulozone w portfelu) okreslane sa jako niepraktyczne? I kto ma taka wladze, zeby to arbitralnie stwierdzic?

I ostatnie :
Nie wiem czy prawidlowo rozumiem, ale wiekszosc osob chyba zaklada, ze osoby ZA nawet “wysoko funkcjonujace” jednak chcialyby byc inne, takie jak tzw. ”neurotypowi” i doswiadczaja oni jakiejs straty zwiazanej z innym sposobem funkcjonowania.
Czy ktos podziela ta opinie?

[berdebul]

Prawidłowe metody komunikacji, czy prawidłowe kamienie milowe rozwoju są opisane, scharakteryzowane i uczą tego na studiach. Jest norma, czasem bardzo szeroka, ale jest.

Niepraktyczne układanie banknotów, czy inne czynności - zbędne, których wykonanie lub nie wykonanie nie ma wpływu na output np pieniądze mają te sama wartość, niezależnie od ułożenia w portfelu. Pozostaje też kwestia przywiązania do tego ułożenia - czy jeśli nie ułożysz to rośnie Ci poziom stresu, nie możesz normalnie funkcjonować.

Nie podzielam, nie znam też osoby która podzielałaby, ale to specyficzna bańka. Nas jest tam więcej niż nt. 😂

[ichi51e]

To nie są takie bzdety tylko obsesje utrudniające zycie

[makurokurosek]

"zaburzony kontakt wzrokowy, mimika, postawa ciała lub gestykulacja;
Kto okresla jaki kontakt wzrokowy czy mimika jest prawidlowa?"

To jest w stanie ocenić sam rodzic i to już w wieku niemowlęcym, . Kazdy z nas pamieta zapewne wyglupy z niemowlakiem. Zdrowy niemowlak w trakcie tych zabaw wchodzi w interakcjie , patrzy ze skupieniem na rodzica . W przypadku dziecka z ZA tej interakcji i kontaktu wzrokowego nie będzie.
Dlatego napisałam wyżej nie ma możliwości aby rodzic nie zauważył braku kontaktu wzrokowego .

[berdebul]

Bullshit. Tysiące kobiet chodzą bez diagnozy, bo nie przejawiały podejrzanych zachowań.

[makurokurosek]

Brak kontaktu wzrokowego jest jednym z kryteriów .

[ichi51e]

Nie jest. Kryterium jest triada autystyczna reszta to są dkoracje

[makurokurosek]

To jest to co napisałam wyżej, kryteria zostały bardzo mocno zmienione i wypłacone.
Obecny autyzm czy ZA nie ma nic wspólnego z tym który był obiektem badań jeszcze 20 lat temu, to samo tyczy się ADHD.
Ale to samo dotyczy wszystkich chorób, w leczeniu których wykorzystuje się farmakologię np nadciśnienie kiedyś norma w uproszczeniu wyglądała wiek+100, w obecnej chwili norma została bardzo mocno obniżona.

[kamin]

Akurat w ZA kryterium rozpoznania bylo:
a) brak stwierdzonego opóźnienia w rozwoju mowy i funkcji poznawczych:
– wymawianie pojedynczych słów przed ukończeniem 2. roku życia, komunikacja przy użyciu zdań przed ukończeniem 3. roku życia;
– istnienie umiejętności praktycznych, zachowań adaptacyjnych oraz zainteresowania otoczeniem odpowiadające normom rozwojowym w 3 pierwszych latach życia;

Czyli na etapie zabawy z niemowlakiem dziecko z ZA będzie zachowywać się jak każde inne i wchodzić w inferakcję z rodzicem.

[makurokurosek]

Dlatego napisałam w obecnej chwili to każde zaburzenie jej znajdą jakie tylko będzie chciała.

Gdyby przy opóźnieniu ruchowem zamiast rechabilitacji wystarczyło podać tabletkę za zapewne kryteria juz kilka lat temu by zostałyby zmienione do np 12 miesięcy.

[makurokurosek]

Oczywiście rehabilitacji .
Zdecydowanie już powinnam odłożyć telefon.

[makurokurosek]

"Nie wiem czy prawidlowo rozumiem, ale wiekszosc osob chyba zaklada, ze osoby ZA nawet “wysoko funkcjonujace” jednak chcialyby byc inne, takie jak tzw. ”neurotypowi” i doswiadczaja oni jakiejs straty zwiazanej z innym sposobem funkcjonowania.
Czy ktos podziela ta opinie?"

Moge opisac jak ja odbieram koleżankę córki, która znam już niemal 14 lat. Nie wiem czy w ogóle ja obchodzi co o niej myślą inni. Dziewczyna tak jakby nie odbierała połowy sygnałów otoczenia , nie łapał mimika i gry ciala innych ludz. Do tej pory kontakt wzrokowy jest bardzo słaby i raczej na początku wypowiedzi . Dziewczyna żyje jak gdyby obok.

W obecnej chwili dla ludzi którzy nie wiedzą , że ma ZA I nie znali jej od dziecka bardziej będzie odbierana jako ekscentryk . Natomiast nie dalo się nie zauważyć jej zaburzenia gdy była dzieckiem.

[tiffany_obolala]

Generalnie to jest tak, że ludzie idą na terapię, bo cierpią. Możesz sie podejrzewać o spektrum, ale jeśli tobie z tym OK, i inni jakoś też z Tobą wytrzymują, to nic z tym nie robisz.
Jest taka całkiem rzetelnie napisana książka "Wszystko mam bardziej". Autor opisuje przypadki ludzi od niezdolnych do samodzielnej egzystencji do wykładowczyni na UW, która zdiagnozowała się po pięćdziesiątce. Ale - poszła po diagnozę, bo coś ja w życiu uwierało.

[cottonrose]

tiffany_obolala napisała:

> Generalnie to jest tak, że ludzie idą na terapię, bo cierpią. Możesz sie podejrzewać o spektrum, ale jeśli tobie z tym OK, i inni jakoś też z Tobą wytrzymują, to nic z tym nie robisz. <

To jest logiczne, podoba mi sie to jak zyje. Sa osoby dookola mnie, ktore mnie lubia. Sa inne ktore mnie nie lubia. To chyba jak u wszystkich. To dlaczego pisze sie o podobych do mnie, ze jestesmy zaburzeni?

[la_mujer75]

Patrzysz tylko z własnego punktu widzenia- to tez typowe. Tobie jest dobrze, to się dziwisz, że inni bardziej odczuwają swoje niedopasowanie.

[cottonrose]

Ci na ktorych mi zalezy (pojecie bardzo szerokie , na wiekszosci wspolpracownikow tez mi zalezy) wydaja sie byc zadowoleni z naszych kontaktow. Ci ktorzy sa niezadowoleni, nie mieszcza sie w grupie tych, na ktorych mi zalezy.
Ale chyba nikomu nie udaje sie zadowolic wszystkich.
To chyba jest norma.
Dlaczego wiec niektore moje cechy sa okreslane jako zaburzenie?