Najtrudniejsze

[ruta_tannenbaum]

Wątek na luzie, inspirowany niespodziewanym powodzeniem tego o nocniku
Gdy byłyśmy matkami niemowlaków, jedna moja koleżanka miała teorię, że każdy rodzic napotyka w rodzicielstwie na jedną teoretycznie banalną czynność, która go przerasta. Dla niej była to logistyka spacerów z noworodkiem, wiecznie wychodziła w złym momencie czy szła za daleko, a potem musiała wracać w popłochu. Inna znajoma nienawidziła kąpania (ona, nie dziecko). Ja tak miałam z odbijaniem dziecka - nosiłam, klepałam, ani razu nic się nie wydarzyło. Po kilku próbach zrezygnowałam, z ulgą, że podobno przy kp nie trzeba. Po dziś dzień nie lubię z kolei zapinać dziecka w foteliku samochodowym, nie że nie potrafię, ale jest to dla mnie irracjonalnie jakoś nieprzyjemne.
Miałyście tak, że jakaś oczywista dla innych czynność była dla Was taką niezrozumiałą trudnością? Niekoniecznie w kontekście małych dzieci

[szarmszejk123]

Nie dałam rady nauczyć się samej wiązać dziecka w chuście, a moja koleżanka robiła to z taką łatwością, jakby to było pierdnięcie 😐

[analoga_niet]

Z chustą miałam problem tylko przy pierwszym dziecku na początku, potem wiązałam już z przodu, z tyłu, bez żadnego problemu.

[szarmszejk123]

Mnie zawsze jakoś brakowało ręki, bałam się że mi dziecko na glebę rąbnie:p

[beataj1]

Zupki, papki I posiłki.
Blogoslawilam słoiczki

[hosta_73]

beataj1 napisała:

> Zupki, papki I posiłki.
> Blogoslawilam słoiczki
>

Ja też.

[hanusinamama]

MOje za to pluło słoiczkami. Kazdymi.
Łaskawie zjadła deserek z moreli. Jeden, jedyny...
Wiec ja chyba nie umiałam w słoiczki

[alpepe]

Ja też nie umiałam "odbić" dziecka.

[nangaparbat3]

Nawet nie próbowałam.

[kamin]

Ja nie cierpiałam tych korowodów z nocnikiem. Nie wiadomo było czy najpierw myć dziecko, czy nocnik po dwójce, żadna opcja nie była wygodna. Już wolałam pampersy zmieniać.

[nellamari]

Prace plastyczne - na klęczkach witałam przedszkole z wszelkimi przedmiotami artystycznymi jego.

[eliszka25]

Moi z przedszkola przynosili pomysły na kolejne prace plastyczne, więc efekt był jakby odwrotny 🤣

[nellamari]

Ja w momencie pójścia do przedszkola bezwstydnie zaprzestawałam kupować jakichkolwiek plastelin, wycinanek, kolorowych glutów i brokacikow, a sklepowi Action obok szkoły nadal złorzeczę.

[eliszka25]

No to u mnie takie zakupy dopiero wtedy rozkwitły, bo chłopaki mieli więcej pomysłów. Z tym że ja akurat lubiłam się z nimi w tym babrać, ale mam chłopców, więc brokatów nie było.

[nellamari]

Szczęściara, u mnie właśnie na topie garncarstwo 🫣

[majenkirr]

ruta_tannenbaum napisała:
Ja tak miałam z odbijaniem dziecka - nosiłam, klepałam, ani razu nic się nie wydarzyło. Po kilku próbach zrezygnowałam, z ulgą, że podobno przy kp nie trzeba.

No nie wiem… mojemu synowi się tak ulewało, że cały dom śmierdział🥴

[aankaa]

wszelkie dziecięce piosenki. Dla mnie były katorgą

[arabelax]

I jedna piosenka cały dzień śpiewana!

[princy-mincy]

Do dziś mi słabo jak sobie przypomnę - mam te moc, mam te mooooooc

[bona.sforza]

Place zabaw. I konieczne interakcje: "Pikusiu, dzielimy się, pozwol pobawić się łopatką chlopczykowi". "Nie wspinamy sie po zjezdzalni", itd, itd.
Ale najgorsza była ta bezbrzeżna nuda i czczość, ktora mnie tam ogarniała...

[mikams75]

o tak, te interakcje na placu zabaw, tragedia jakas. Nie zawsze dalo sie uniknac choc na szczescie moje dziecko nie bylo szczegolnie towarzyskie tzn. wyzywalo sie towarzysko w zlobku ale juz poza placowka lubilo spedzac czas na pustych placach zabaw albo gdzies w lesie itp. ze mna, aczkolwiek to oznaczalo, ze ja musialam sie angazowac w zabawe ale to bylo ok, te placowe interakcje mnie oslabialy. Natomiast juz w wieku przedszkolnym nie musialam brac w tym udzialu dziecko dawalo sobie rade bez animacji doroslych.

[feniks_z_popiolu]

Oj to.to. Place zabaw to była najgorsza katorga.
Współdzielenie zabawek i huśtawek i konflikty z innymi dziećmi ale też co bardziej zapalczywymi matkami czy babciami.

[mikams75]

Albo porady babć wyjątkowo flegmatycznych wnucząt....

[bona.sforza]

"Nie boi się pani, że się spoci...?"😁

[majenkirr]

Ja uwielbialam place zabaw! Dzieciaki zajęte i zawsze kogoś nowego można było spotkać.

[kochamruskieileniwe]

Mój na placu zabaw latał jak wściekły. Wszystkie urządzenia musiał zaliczyć. I to w zawsze jakoś nietypowy sposob.Marzyłam o żeby go wsadzić do piaskownicy i żeby sobie w niej siedział. A ja na ławce. Pierwszy raz siadłam na ławce ( na dziesięć góra minut) gdy miał może 5 lat. Wracałam z tego placu zabaw zmachama jak koń. A dziecko, jak jeszcze wózka WM jeździł, oczywiście zasypiał i odpoczywał, żeby w domu znowu zacząć szaleć... Dlatego szybko zrezygnowaliśmy z wózka. Żeby drzemkę ucinać wspólnie w domu...😜

[kanna]

He he... moja była drobniutka, ale miała starszego brata. I na te wszystkie inno mamusiowe "Pikusiu, podziel się z dziewczyna, ona taka malutka" z czarującym uśmiechem wyrywała Pikusiowi łopatkę, mówiła "dziękuję" a jak Pikuś protestował to dostawał łopatką po głowie.
Bardzo niewychowana była ;D
Była tez świetna w niedzieleniu się.

[kanna]

Dodam tylko , że wyrosła na empatyczną, pewną siebie osobę. Ludzie jej ufają, a dzieci i zwierzaki ją kochają.

[bona.sforza]

To tak jak mój, który wyrywał swoje i walił łopatką po głowie, a teraz jest jednym z najempatyczniejszych ludzi, jakich znam..

[koko8]

Właściwie nigdy nie nauczyłam się karmić piersią. Po pół roku zmagań przeszlm.na butlę i obydwoje z dzieciątkiem odetchnelismy z ulgą.

[aankaa]

Po pół roku zmagań przeszlm.na butlę

ambitna byłaś, ja wytrzymałam kilka tygodni

[beataj1]

Przestawiłam młodą do cyca. Ona spojrzała na mnie, ja spojrzałam na nią i ku zadowoleniu wspólnemu odpaliliśmy butle.

[hosta_73]

Gdybym karmiła pół roku uznałabym, że to rewelacyjny wynik!
Kompletnie się do tego nie nadaję.

[analoga_niet]

Cóż pozostaje mi przybergamocić i napisać, że jestem do tego stworzona i w zasadzie wszystko szło bez problemu - jedynie wspomniana dalej chusta wymagała nauki, ale potem już szło na luzie.
Za to nie umiem nauczyć dzieci porządku, może dlatego że sama jestem w tym słaba

[arthwen]

Jeśli chodzi o okołodziecięce sprawy, to dla mnie niezrozumiałą trudnością była ciąża i poród
Generalnie od lat powtarzam, że mogłabym mieć jeszcze kolejną piątkę, ale tylko jak mi je urodzi surogatka.
Nie miałam problemu z wstawaniem, przewijaniem (a stosowaliśmy pieluchy wielorazowe), karmieniem, usypianiem, noszeniem, bawieniem i całą resztą tego majdanu. Nawet z zabawami z 5 latkiem poradzę sobie ze śpiewem na ustach.
Ale rodzić więcej nie chciałam (a teraz, to już po ptakach).

[nellamari]

Ale ciąża czy poród ? Bo ja mogłabym jeszcze urodzić kilkoro, gdyby nie właśnie ciąża. Kolejna ciąża zniechęca mnie ostatecznie do kolejnego bejbisia. No i perspektywa prac plastycznych.

[arthwen]

Jedno i drugie.
Bardzo chciałam mieć dziecko, planowane było, nie żałuję absolutnie, ale nie da się ukryć, że te 9 miesięcy ciąży i poród to był koszmar.
Skończyło się dobrze, dziecko urodziło się zdrowe, ale ciąża i poród mnie przeczołgały.

[arthwen]

A, zabawy plastyczne bardzo chętnie

[nellamari]

Nie zgadzamy się więc w sprawie psychozabójczych plac plastycznych, ale zgadzamy się w temacie surogatki.

[volta2]

a to ja odwrotnie, mogłabym być w ciąży cały czas, byle nie rodzić. do dzieci drygu nie mam, za to mogłabym im gotować od rana do nocy, byle się nie bawić. od tego było wrzucenie dzieciaka na plac zabaw i w spokoju przejrzenei gazety.

[mikams75]

A ja bardzo miło wspominam ciążę i nawet poród i pierwsze dni. A później już tylko gorzej...

[nellamari]

O, u mnie każda ciąża od pierwszych dni objawiała się tak paskudnie że nawet nie musiałam robić testów - a potem było tylko gorzej i gorzej, aż do porodu. Dzień porodu to dla mnie jak dzień wyzwolenia i wielki hormonalny haj szczęścia.

[memphis90]

Ok, to robimy spółkę - ja noszę i rodzę, Ty wstajesz w nocy do naszej kolejnej piąteczki 👍

[arthwen]

Zero problemu

[princy-mincy]

Dla mnie najtrudniejszą rzeczą była zabawa na role. Czy to paluszkami, czy konikami, bez różnicy.
Byłam beznadziejna w wymyślaniu tego typu zabaw. Moja córka mowila- wiesz mamo, już lepiej nie próbuj.
Za to rysować, malować, czytać, grzebać w ziemi, opowiadać bajki i wymyślać historie, piec ciasteczka mogłam godzinami.

[princy-mincy]

Pluszakami* nie paluszkami

[trampki-w-kwiatki]

Ja też tego nie znoszę 😭

[analoga_niet]

Dlatego urodziłam kolejne 😀 Jestem do tych zabaw zupełnie zbędna

[trampki-w-kwiatki]

Nie ma we mnie gotowości na takie poświęcenie 🤣
Wolę od czasu do czasu odegrać swoje!

[hanusinamama]

U mnie od tego był tata dzieci. Nie dość, że mu to wychodziło to miał z tego frajdę (niepojęte dla mnie).
Do dzisiaj obie pamietają, ze z tatą lalkami czy misiami bawiło się najlepiej. Młodsza twierdzi, ze tata się nawet wyrobił jeżeli chodzi o styl ubierania barbie

[hanusinamama]

NIenawidziłam i się z tym nie kryłam. Od tego w domu był tata.
Umiał doskonale się bawić. I nie wiem jak on to robił, ze go to bawiło oraz wyczuwał kiedy bawić się wg swojego scenariusza a kiedy wg dziecka...
Przy pierwszym miałam wyrzuty, przy drugim uznałam, że to nie moja moc.

[...]

[ophelia78]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[martishia7]

Tak, tak, tak. 100% Jak tylko zaczęła cokolwiek kleić, to starałam się ją angażować w jakieś zadania domowe, kuchenne, albo wyjść z nią coś załatwić. Nawet jeżeli miało to potrwać 3 razy dłużej i kosztować 2 razy więcej bałaganu, to wolałam z córką zrobić COŚ niż takie zabawy.

[tryggia]

Usypianie. Cała czwórka, czyli 3 dzieci i ja nie umieliśmy tego zrobić normalnie i dogadać się w tej kwestii.
Cała obsługa niemowlaka czy małego dziecka jedną ręką, usypianie porażka.
Z.mężem w 5 minut.

[ruta_tannenbaum]

W sumie to u mnie też, od początku chyba trochę się spinałam w kwestii usypiania. Był taki okres, trwał, wiem dokładnie, 15 miesięcy, że czas usypiania na noc rzadko trwał poniżej godziny, i nie mogłam się do tego przyzwyczaić, wyprowadzało mnie to z równowagi łatwiej niż cokolwiek innego. Niestety każdej innej osobie zajmowało to jeszcze więcej czasu
Natomiast praktycznie nigdy nie zasypiałam z dzieckiem, może 2-3 razy mi się zdarzyło przysnąć - czułam duży imperatyw, żeby skorzystać z tego czasu dla dorosłych

[trampki-w-kwiatki]

No cóż, ja do dziś usypiam dziesięcioletnią (prawie) wielką pannę 🤣

[mae224]

kulkolandie wszelakie.

[35wcieniu]

Jak niekoniecznie w kontekście małych dzieci no to nigdy nie nauczyłam się pływać, ale też nigdy mi to nie było ani potrzebne ani nie wydawało się atrakcyjne.

[tania.dorada]

Pielucha tetrowa. Mój teściu, ojciec trójki dzieci, umiał to robić bardzo fachowo. Moje próby młodzież zawsze potrafiła sobie błyskawicznie zzuć.

[loganberry]

Wymyślanie, co zrobić do jedzenia, kupowanie składników do przygotowania jedzenia, przygotowywanie jedzenia, zmywanie po jedzeniu, mycie krzesełka, podłogi, dziecka po jedzeniu, powtórzyć, powtórzyć, powtórzyć.

[angazetka]

Ubieranie noworodka. Bałam się, że uszkodzę to malutkie ciałko.

[kochamruskieileniwe]

Smród cofniętego/ulanego nutramigenu. Groziło to jazdą do Rygi u mnie.
Sam o przygotowanie nie przyprawiało mnie o mdłości. Zapach był do przeżycia. Ale cofnięty/zwymiotowanie..🤮

[kotejka]

Kochalam byc mama malych dzieci. W ciazy biegalam jak kozica gorska, po kazdym porodzie natycmiast dochodzilam do siebie i wkladalam przedciazowe dzinsy, dzieci mi spaly, jadly z cyca zdrowo i w ogole bajeczka. Pasmo radosci. Uwielbialam spedzac czas z dziecmi. W chuscie nosilam, spiewalam, masowalam zgodnie ze sztuka Shantala i rozszerzalam diete swiadomie w duchu blw, na placu zabaw zawieralam cenne znajomosci, a niektore utrzymalam do dzis
Chodzilam na zajecia muzczne dla maluszkow, bo bibliotek i muzeow, jezdzilam z nimi wszedzie lacznie z gorami i namiotami. Rozwijaly sie ksiazkowo
Spalam z dziecmi i nie pamietam zarwanych nocek. Do czasu wlasnie, kiedy wszystko szlo gladko i zdrowo
Koszmary macierzynstwa dla mnie to byly i sa do dzis choroby i urazy - szpitale, szycia glowy, zapalenia pluc ze spastyka i dusznosciami, tygodnie spedzane w szpitalach na wziewach i sterydach ,zapalenie stawow z podejrzeniami ciezkiego perthesa, bezdech afektywny i utraty przytomnosci po byle zastrzyku, ratowanie zadlawionego ciasteczkiem fioletowego dziecka, goraczki nie do zbicia, jazda karetka z krwawiaca potylica jprdl. Nie zlicze godzin strachu, paniki, przerazenia o zdrowie moich dzieci. To uczucie i bezradnosc jest przytlaczajaca. A ze wszystko razy 3 i kazdy inaczej, to mi sie dluga historia nazbierala.
Rzecz druga, ale to juz pozniej to zetkniecie z polskim systemem oswiaty, o ktorym nie mam do powiedzenia ani jednego dobrego slowa, od samej gory po sam dol tworza go w wiekszosci ludzie, ktorzy dzieci nie lubia, nie rozumieja i nigdy nie powinni sie do nich zblizac.

[inaccessible_rail]

Kotejka wszystko zamienia w konkurs na złotą odznakę, nawet macierzyństwo.
Serdecznie ci gratuluję zajebistości.

[analoga_niet]

Największy grzech, matka szczęśliwa i usatysfakcjonowana macierzyństwem

[delorianka]

Nie, ale wątek jest jednak o trudnościach, nie o tym, że wszystko poszło idealnie

[trampki-w-kwiatki]

Nie wiem czy to banalna czynność, ale wychodzenie do żłobka, a potem przedszkola, to była katorga od pierwszego dnia do zakończenia. Mówiono mi, ze dziecko się przyzwyczai do tych rozstań, że przejdzie mu, że w końcu przestanie płakać i że będę mogła zdążyć na czas do pracy. Niestety, nigdy się nie przyzwyczaiła. Choć minutę po rozstaniu radośnie uczestniczyła w zajęciach w przedszkolu, to rozstania od początku do końca były dramatem 🙄
Mój chłop też podobno był takim dzieckiem, które przez pięć lat codziennie płakało pod żłobkiem a potem przedszkolem, więc okazywał zjawisku zrozumienie.

[princy-mincy]

Dlatego u nas odprowadzał mąż. Pożegnanie bezbolesne ze mną w domu, z tatą w przedszkolu bez płaczu.

[ruta_tannenbaum]

Jej, no to chyba obiektywnie trudne! Ja jestem z tych mniej roztkliwiających się matek, w sensie nie wpadam łatwo w stan emocjonalnego poruszenia, ale nie wyobrażam sobie zbyt wielu rodziców, dla których banalną czynnością będzie zostawienie w przedszkolu osoby płaczącej po raz setny.
I to się skończyło ze zmianą placówki na szkołę? Też ciekawy mechanizm.

[trampki-w-kwiatki]

To jest dobre pytanie. Szkoła to był totalny szok dla niej - mnóstwo przepychających się nastolatków, piętnaście pierwszych klas, totalny chaos i zbiórki o 7.00. Myślę, że ją to tak obezwładniło, że momentalnie wyszła z roli bobasa 😜

Ale co mi serce nakrwawiło to moje.

Teraz jest tak samo z usypianiem. W innych domach da się bez mamusi zasnąć, ale w moim do osiemnastki będzie rozpacz, że mamunia musi przytulać do lulania 🤣

[ruta_tannenbaum]

OMG, piętnaście klas itd. - bardzo dzielna ta osoba! Może właśnie te wcześniejsze lata z powtarzającą się sytuacją typu "zawsze płaczę przed wejściem, ale trudno, mama odprowadza i dajemy jednak radę" dały jej w jakiś pogmatwany sposób jakąś odporność

[kochamruskieileniwe]

A musisz coś opowiadać oprócz lulania?
Ja, przez bite cztery lata musiałam recytować Lokomotywę Tuwima. Mimo wcześniejszego czytania....
Od pewnego momentu robiłam to automatycznie (z zachowaniem intonacji), oddając się swoim myślom.
Ale i był pozytywny efekt. Dziecko, w drugiej grupie przedszkolnej, zdobyło pierwsze miejsce w ogólnomiejskie konkursie recytatorskim...🤣

[kochamruskieileniwe]

I śpiewać też usiadłam. Kolysanki. Te co znałam z dziecinstwa- typu ta Dorotka, Idzie niebo ciemną nocą, Z popielnika na Wojtusia itp ( niektóre to takie bardziej horrory).Ale tu też widzę pozytywny efekt. Dziecko ( stary koń) śpiewa do dzisiaj, nawet zapisał się do szkolnego chóru, w którym się znalazł w grupie solistów .. 🤣

[kochamruskieileniwe]

Nie usiadłam, a musiałam

[szarmszejk123]

Ja musiałam ( nadal to robię) wymyślać własne bajki. Doszło do tego, że jest to dość pokaźna opowieść o pewnej małej, ciekawskiej blondynce, starym magu-sztywniaku i magicznym portalu z mchu i patyków. Ma wiele odcinków, opowiadam jej to od ładnych kilku lat, za każdym razem wymyślając nową przygodę.

[kochamruskieileniwe]

Do wymyślania bajek mam potężny uraz od 3 klasy szkoły podstawowej. Mieliśmy napisać bajkę, jako praca domowa z polskiego. Koszmar. Nienawidzę pisania tego typu. Analizy, pracę przegladowe- bardzo proszę. Tzw wolne tematy to moja zmora.
Ps. Uczyłam się przed czasami tzw obecnej edukacji wczesnoszkolnej. Miałam konkretne przedmioty od początku szkoły.

[szarmszejk123]

A to ja zupełnie odwrotnie! Sama mogę wymyślać, ale analizować to, co wymyślił ktoś inny i to sto lat temu już jakoś mniej lubiłam :p

[angazetka]

> Ps. Uczyłam się przed czasami tzw obecnej edukacji wczesnoszkolnej. Miałam konkretne przedmioty od początku szkoły.

Kiedy to było?

[kochamruskieileniwe]

Dawno. Dodatkowo chodziłam do szkoły, realizującej tzw program eksperymentalny.

[ruta_tannenbaum]

angazetka napisała:

> > Ps. Uczyłam się przed czasami tzw obecnej edukacji wczesnoszkolnej. Miała
> m konkretne przedmioty od początku szkoły.
>
> Kiedy to było?
>
Ja miałam normalne przedmioty na świadectwie - z tego, co pamiętam: polski, matematyka, przyroda, muzyka, plastyka, wf - od drugiej klasy SP, w standardowej szkole w pierwszej połowie lat 90.

[amarantha]

ruta_tannenbaum napisała:

> angazetka napisała:
>
> > > Ps. Uczyłam się przed czasami tzw obecnej edukacji wczesnoszkolnej.
> Miała
> > m konkretne przedmioty od początku szkoły.
> >
> > Kiedy to było?
> >
> Ja miałam normalne przedmioty na świadectwie - z tego, co pamiętam: polski, mat
> ematyka, przyroda, muzyka, plastyka, wf - od drugiej klasy SP, w standardowej s
> zkole w pierwszej połowie lat 90.

Ja również, nie pamiętam, czy już od pierwszej klasy, ale na pewno przed końcem trzeciej. Edukacja zintegrowana to dopiero 1999 rok (reforma Handkego),

[angazetka]

Ciekawe, bo zaczęłam szkołę w 1990 i miałam z całą pewnością jednego nauczyciela od edukacji wczesnoszkolnej.

[kochamruskieileniwe]

Zaczynałam podstawówkę parę lat przed twoim urodzeniem
Ps. Tak - ludzie tak długo żyją. A nawet dłużej...

[kochamruskieileniwe]

a z tego co pamietam - tez miałam jednego nauczyciela - przynajmniej w klasie pierwszej. Na pewno ten sam nauczyciel uczył polskiego i matematyki. Ale jako osobne przedmioty z ocenami na świadectwie.

[amarantha]

angazetka napisała:

> Ciekawe, bo zaczęłam szkołę w 1990 i miałam z całą pewnością jednego nauczyciel
> a od edukacji wczesnoszkolnej.
>

Nauczyciel był jeden, ale w planie były osobne przedmioty (polski, matematyka, wiedza o środowisku, muzyka) i z tych przedmiotów były osobne oceny na świadectwie. Reforma Handkego odeszła od podziału na przedmioty na rzecz multidyscyplinarnych bloków tematycznych. Podobnie np. mój rocznik miał w klasach 4-6 osobno chemię, fizykę, geografię i biologię, a młodsze roczniki miały to upakowane do jednego wora pt. przyroda, co było zresztą krytykowane (od tamtego czasu reform pewnie było jeszcze fefnaście i nie mam pojęcia, jak jest teraz).

[kochamruskieileniwe]

ej no... chemia była od 7 klasy
fizyka od 6
geografia i biologia od 4
a od 5 - rosyjski.

[amarantha]

kochamruskieileniwe napisała:

> ej no... chemia była od 7 klasy
> fizyka od 6
> geografia i biologia od 4
> a od 5 - rosyjski.

Możliwe, że przedmioty nie były wprowadzane jednocześnie, ale chodziło mi bardziej o to, że były osobno, a nie jako jedna "przyroda".

[kochamruskieileniwe]

A z tym się zgadzam.. 🙂

[ruta_tannenbaum]

amarantha napisała:

> angazetka napisała:
>
> > Ciekawe, bo zaczęłam szkołę w 1990 i miałam z całą pewnością jednego nauc
> zyciel
> > a od edukacji wczesnoszkolnej.
> >
>
> Nauczyciel był jeden, ale w planie były osobne przedmioty (polski, matematyka,
> wiedza o środowisku, muzyka) i z tych przedmiotów były osobne oceny na świadect
> wie. Reforma Handkego odeszła od podziału na przedmioty na rzecz multidyscyplin
> arnych bloków tematycznych. Podobnie np. mój rocznik miał w klasach 4-6 osobno
> chemię, fizykę, geografię i biologię, a młodsze roczniki miały to upakowane do
> jednego wora pt. przyroda, co było zresztą krytykowane (od tamtego czasu reform
> pewnie było jeszcze fefnaście i nie mam pojęcia, jak jest teraz).

Dokładnie tak - jedna nauczycielka w klasach 1-3, ale osobne przedmioty od początku. Przypomniałam sobie, że to jednak było chyba "środowisko", a nie "przyroda". Na świadectwie klasy pierwszej był tylko "ogólny wynik nauczania", od drugiej już oceny z poszczególnych przedmiotów. Zaczęłam szkołę w 1992.
Od czwartej klasy wszystko się zmieniało - osobni nauczyciele i nieco inny zestaw przedmiotów, język obcy, ZPT i osobna historia, jakaś forma WOS, biologia, geografia, fizyka, chemia - te wszystkie nie od razu w czwartej, wchodziły jakoś stopniowo. Musiałabym odkopać świadectwa w domu rodziców

[ruta_tannenbaum]

Brzmi doskonale, warto by jakoś zarchiwizować to rodzinne dziedzictwo kulturowe

[szarmszejk123]

Miałam się nagrywać, ale mi nie idzie. Kiedy wiem, że nagrywam, robię się nienaturalna :p może kiedyś to spisze, jak nie pozapominam, bo tego jest dużo, kilka lat opowieści :p

[trampki-w-kwiatki]

Ja nie muszę już śpiewać ani opowiadać, dziś na topie jest patrzenie jak gram w szachy. A że odbywa się to około godziny 22 to strasznie mi to nie wychodzi 🤣

[trampki-w-kwiatki]

Ale ten zmęczony głosik, który sennie podpowiada "uważaj na wieeeeżę.... Zrób roszaaaadeeeee" 😍😜

[hanusinamama]

Starsza rozpaczała najdłużej z całej grupy. No taki typ. Ale chdozić do przedszkola lubiła.
Jak odwoził tata było ok
Z młodszą nie było problemu bo to był covid. Dzieci się oddawało w furtce przedszkola, płacz ustawał już w drzwiach przedszkola. Nauczycielki mówiły jednogłosnie ze nigdy wczesniej dzieci nie przestawały tak szybko płakać

[figaaga]

Z rzeczy powszechnie nielubianych więc zrozumiałe najtrudniejsze były szpitale, kontrole, rehabilitacje. Nastawiałam się zadaniowo, ale i tak na samo wspomnienie drętwieję.

Z rzeczy przyjętych jako normalne: wszelkie prace plastyczne. Nie mam w sobie krzty artyzmu, nie lubię bałaganu i do tego zawsze mam poczucie, że kupuję śmieci, żeby generować śmieci (te bibuły, brokaty, koraliki, kolorowe papiery...). Córka też nie jest fanką więc obie odetchnełyśmy z ulgą pod koniec podstawówki, kiedy to skończyły się te wszystkie domki dla ptaków z patyczków po lodach czy ludziki z modeliny i włóczki.

Za to klocki lego wszędzie i zawsze

[feniks_z_popiolu]

Obie z córką nie mamy specjalnych zdolności manualnych więc i u nas te prace plastyczne były zmorą.

[trampki-w-kwiatki]

A ja się cieszę, że zrobiłam sobie kompana do tych zabaw, bo mam tego ustrojstwa tyle co niejedno przedszkole 🤣 wczoraj robiłyśmy kolczyki i koraliki, całe mnóstwo!
Jutro pewnie breloczki 😜

[aagnes]

Najtrudniejsze były zabawy w przedszkole: córka była sobą a ja jednoczesnie panią i 20 dzieciakami.
ale tak naprawde to poległam calkowicie na wychowaniu w wieku nastoletnim, poniosłam jedna wielka porażke a jatrudniejsze jest poczucie, ze juz sie nie da nic zrobic. małe dzieci to bułka z masłem.