Śmierć a reakcja innych:-((

[moonicaa]

Niedawo pisalam, ze mojemu koledze zmarl ojciec. Wtedy tylko ja podeszlam do
niego, bo uznalam, ze takiej osoby nie wolno zostawic samej sobie. Myślalam,
ze pomoglam przetrwac mu ten ciężki czas. Ale w poniedzialek ja straciłam
bliska mi osobę. Reakcja mojego kolegi bylo to, ze podszedl do mnie,
powiedzial czesć, nie wiedzial co powiedziec i sie wycofal. Dzisiaj w oracy
nawet nie rozmawialismy, tylko podszedl , bo mial jakis tam problem z czyms
tam ( a ja nie mam glowy do tych jego spraw, bo sama yeraz potrzebuje
wsparcia). Chodzi tez o to, ze od czasu smierci *** nikt z pracy nawte do
mnie nie podszedl, ba, nawet na mnie nie patrzą. Boli mnie to bardzo, bo
zdaje sobie sprawy, ze jak nie mam mnie w poblizu t, to o mnie rozmawiaja
(smierć tej osoby wstrzasnela calym miastem), a jak staram sie d kogos
podejsć, to widze ich wzrok i sie wycofuje bo chce mi sie ryczec. Ludzie,
dlaczego panuje taka znieczulica?? Teraz potrzebuje wsparcia, ktore sama
zawsze okazywalam. A moze to ja bylam jakas "inna"?? Bardzo mi źle...jutro
pogrzeb, trzymajcie za nas kciuki...

--
Zostanie w nas heroizm serca...

[koleandra]

Bardzo mi przykro Moonicoo.
To nie znieczulica, ludzie po prostu nie wiedzą co mają powiedzieć w takiej
sytuacji. Ja też nigdy nie wiem, nie potrafię zacząć rozmowy, nie wiem od
jakich słów... boję sie bardzo tego kogos urazić, boje się jego reakcji.

[amelia_s]

Cześć!nie wiem jak bliska była Ci zmarła osoba i dlaczego śmierc tej osoby
wstrząsnęła całym miastem, ale chyba rozumiem co czujesz. Mój mąz prawie 4 lata
temu stracił brata.Na mnie też to bardzo się odbiło,teraz jest trochę lepiej
ale najgorszy jest luty Czasami lepiej jak ktoś się nie odzywa, bo słowami
moze bardzo ranić.My czasami słyszeliśmy od "życzliwych"że teraz jest lepiej bo
go nie ma,jest mniej problemów.Żal do tych osób pozostał...Nie będzie Ci
łatwo,ale musisz być dzielna.Jak chcesz to możemy pogadac na gg.Trzymaj się
cieplutko.

[aneta76]

WItaj, bardzo mi przykro z powodu smierci tej osoby.
Jezeli chodzi o reakcje ludzi to nie jest to chyba znieczulica, ale ludzie nie wiedza jak sie zachowac, bo wiedza, ze sprawilo Ci to wielki bol i ja na przyklad wiem, ze w takich przypadkach glupie "bardzo mi przykro" niczego nie zalatwia. A co innego mozna powiedziec??? Czasami brakuje slow na wyrazenie zalu.
Tak wiec przepraszam Cie za te "prozaiczne" slowa na poczatku, ale wynika to po prostu z mojej niewiedzy co innego moglabym Ci napisac, co by Cie podtrzymalo troche chociaz na duchu... W kazdym razie bede myslami przy Tobie jutro.

droga dobra moonico!

[18lipiec]

Nie przesadzaj z tym jaka to jesteś pomocna i wrażliwa.
Ludzie obok Twojego kolegi to nie są niewrażliwe chamy tylko ludzie zwyczajnie
BOJĄ się rozmawiać o tym. Nie wiedzą jak zacząć rozmowę z taką osobą,czy pytac
o ojca czy nie? Czy być wesołym czy poważnym.
Temat śmierci to delikatny temat nie każdy wie jak podejść do takiej cierpiącej
osoby.
Więc to nie jest znieczlica,ale zwyczajny strach. Pojęłaś?

[moonicaa]

Lipiec sluchaj. Wyobraź sobie, że pojęlam , co napisalas, bo wbrew temu , co
myślisz, Twoje posty nie są az tak skomplikowane, ze nie mozna ich nie
rozumiec. Skoro walisz prosto z mostu, to czemu rozumiesz tak osoby, ktore boja
sie wlasnie tak postępowac i wola nie zaczepiac osoby w mojej sytuacji????
Dziewczyny, dzieki za odzew, Amelio, chętnie pogadam na gg, tylko nie znam
Twojego numeru. Pozdrawiam

[18lipiec]

Skoro walisz prosto z mostu, to czemu rozumiesz tak osoby, ktore boja
>
> sie wlasnie tak postępowac i wola nie zaczepiac osoby w mojej sytuacji????



Czemu rozumiem? Bo tak się ludzie przeważnie zachowują. Ostrożnie, z
dystansem,ze strachem.To nie jest znieczulica!

[moonicaa]

Możliwe...hmmm...tak w ogóle chce mi sie klac na wszystko. To
nienormalne!!!!!!!!

[18lipiec]

Nie każdy umie okazać jakieś współczucie, gadac z osobą która kogoś straciła.
Po prostu. Dlatego ludzie do Ciebie nie wyszli z serce, tak samo dlatego nie
wyszli do kolegi.Chcesz żeby CIę zrozumieli, Ty też spróbuj ich zrozumieć.

[moonicaa]

To trudne, bo sama siebie nie rozumiem. Mysle, ze po pogrzebie będzie latwiej.
Denerwuje mnie tylko to oczekiwanie. Jestem wściekla, ze to wszystko tak wyszlo
i mam do wszystkich zal. Możliwe, ze niesluszny!!!!!Ale czuję, ze nadchodzi
dziwna zmiana...

[amelia_s]

Witaj moonicaa!Przepraszam,że sie nie odezwałam wczoraj, ale miałam małą awarię
kompa.Już chyba wiem kim była dla Ciebie ta bliska osoba Mój nr gg 3403842
pozdrowionka

[melka_x]

18lipiec napisała:

> Nie przesadzaj z tym jaka to jesteś pomocna i wrażliwa. (...). Pojęłaś?

Rozumiem, że Monika właśnie straciła kogoś bliskiego, jest w świeżej żałobie.
Nie mogłabyś jakoś oględniej formułować swoich myśli? Dlaczego reagujesz
agresją na posty osób, które właśnie kogoś straciły (bo to nie pierwszy raz).
Nawet jak coś Cię w nich drażni, nie lepiej z szacunku dla cudzego cierpienia
odpuścić, nie pisać?

Moniko - dziewczyny mają rację, ludzie się boją. Boją się powiedzieć coś, co
Cię urazi, czy zaboli, nie wiedzą jakie znaleźć słowa w obliczu tragedii.
Niemniej rozumiem Cię - ja w takiej sytuacji też oczekiwałam, że ludzie dadzą
mi do zrozumienia, że jeśli potrzebna mi jakaś pomoc -w granicach ich
możliwości- czy choćby rozmowa to są obok. Udawanie, że nic się nie stało nie
zmniejsza bólu, natomiast próżnia, która często wytwarza się wokoł osób w
świeżej żałobie zwiększa. Mam nadzieję, że jednak są jakieś osoby w Twoim
otoczeniu, które będą dla Ciebie oparciem.
Bardzo Ci współczuję.

[wegatka]

Moonicoo, przede wszystkim najpierw chciałam powiedzieć, że bardzo Ci
współczuję. O ile się nie mylę to chyba Ty pisałaś o okropnej atmosferze w
pracy, więc reakcja otoczenia może wynikać właśnie z tego. Jeśli przez jakiś
czas byłaś traktowana przez tych ludzi jak powietrze, to teraz albo nadal nie
chcą, albo im po prostu głupio tak nagle wyciągnąć do Ciebie rękę.

[moonicaa]

Wegatko. Pisałam o zlej atmosferze w szkole, to fakt. Nawiązalam jednak kontakt
z ludźmi w moim wieku, a dzis nawet nie moglam zamienic z nimi slowa. Moze nie
wyszscy sa tak cholernie nadgorliwi jak ja(

[moonicaa]

dzieki za wszystkie słowa otuchy i te na otrzeźwienie tez. Ide sie czymś zając,
oby jutro szybko nadeszlo i równie szybko minęło. Zycze wszystkim dobrej nocy.
Takie bierne czekanie moze dobic. Pozdrawiam i dzieki

[wegatka]

Moonicoo, trzymaj się jakoś...

[g0sik]

Współczuję Ci serdecznie. Myślę że postawa Twoich współpracowników nie wynika z
obojętności tylko z obawy żeby nie powiedzieć Ci czegoś banalnego czy
niestosownego. Dlatego że przeżyłam śmieć bliskiej osoby wiem że czasami nie
trzeba niczego mówić a po prostu podejść, objąć, przytulić....

[marzena75]

Moniko,
masz rację, teraz dla Twojej teściowej jesteś jedyną córką. Wcześniej byłaś
drugą kochaną córcią, teraz zostałaś sama. Bardzo, bardzo się cieszę, że masz
tak wspanialą teściową, że w tej chwili będziecie dla siebie nawzajem podporą.
Ból ogromny, przeżycie również i w tym bólu łączę się z Tobą i Twoimi bliskimi.
Marzena

[sowa_hu_hu]

bardzo ci współczuje...

poszukaj może wsparcia wśród przyjaciół , ludzi ci bliskich a nie w ludziach z
pracy... to nie jest żaden przytyk w twoją strone ale jak widać nie możesz
polegać na tych osobach więc nie ma sensu sie tym zadręczać - porozmawiaj z
kims kto naprawde cie wysłucha i pocieszy dobrym słowem...

pozdrawiam i trzymam za ciebie kciuki abybys była silna...

[oleswava]

Hej, to co przeczytałam w tym poście naprawdę zachęciło mnie, by "przełamywać
się" i okazywać zainteresowanie i współczucie ludziom cierpiącym z powodu
straty bliskich. Może faktycznie, nie jest łatwo podejść do takiej osoby i
powiedzieć kilka ciepłych słów, ale myslę że warto właśnie się przełamać i
zrobić to, zwłaszcza wiedząc, jak bardzo ona tego potrzebuje. warto przełamać
własny strach.
POzdrawiam,

[malpig]

Moonicaa,
To nie jest znieczulica, niechęć , obojętność. To strach przed reakcją osoby,
którą dotknęła tragedia.
Rok temu straciłam matkę i uwierz mi, ze czułam niechęć do ludzi, którzy
chceili ze mną rozmawiać na ten temat, okazywali mi wspólczucie. Zdecydowanie
wolałam przebywac w otoczeniu tych "obojętnych". Z czasem mineło, czas
usmierzył ból i wówczas mogłam rozmawiać.

[marzena751]

Bardzo Ci współczuje, wiem co czujesz z własnego doświadczenia.14.01 mineło 7
miesięcy jak zmarła (nagle) moja ukochana Mama.Do dnia dzisiejszego nie mogę
sie pozbierać a reakcje niektórych ludzi(chodzi o zachowanie sie w stosunku do
kogoś kto stracił bliską osobę)bardzo zaskakują.Jeśli chcesz pogadać napisz na
priv podam ci nr GG.Trzymaj się ciepło.
Marzena

[moonicaa]

Marzenko, nie wiem, jak sie pisze na priv. Jak mozesz to uświadom mnie.
Dziekuje Wam, Dziewczyny za tak cieple słowa. Myslałam, ze po pogrzebie zaznam
spokoju, ale jest gorzej - mam wrazenie ze ona jest gdzies blisko, ze zaraz
przyjdzie, a potem to straszne uswiadomienie sobie, ze jednak moze gdzies jest,
ale juz nie mozna przytulic, pocieszyc, pogadac, ba, nawet pokłócić się! Nie
sadziłam, ze to powiem, ale tak brakuje mi naszych kłótni o byle co...:-[

[mama_szefusia]

Moniko,

Trzymaj się. Rozumiem. Ja straciłam mamę. W czerwcu miną trzy lata. Do dzisiaj
pamiętam pierwszy rok, był najtrudniejszy, najgorszy czas w moim życiu. Ale do
dzisiaj czuję pustkę. Do dzisiaj płaczę, do dzisiaj ciężko mi o tym mówić.
Jeśli będziesz miała ochotę porozmawiać to napisz na adres:
[e-mail]

Przytulam
Ola mama Jasia

[moonicaa]

Dziękuję