Wyrodne matki

[black-cat]

Czytam niektóre posty i zauważam, że dosyć często przewija się to określenie.
I zastanawiające jest to, że najczęściej w ten sposób mówią kobiety o
kobietach. Wyrodna bo karmi butelką, wyrodna bo zostawia dziecko z nianią,
wyrodna bo śmie pracować i do tego jeszcze być z tego zadowolona, wyrodna bo
pozwala dziecku płakać itd. Co oznacza dla was ten termin? Według mnie na
tym forum wyrodnych matek nie ma. Wyrodne matki nie interesują sie rozwojem
swoich dzieci, nie rozmawiają ze swoimi dziećmi, nie wymieniają poglądów,
pozwalają aby ich dzieci wychowywała ulica, pijane przystawiają dziecko do
piersi, pozwalają aby ich dzieci były bite, co więcej same też
niejednokrotnie je biją. Dzieci wyrodnych matek trafiają do szpitala biedne,
zagłodzone i skatowane. A czasami mają wszystko, biegają z jednych zajęć na
drugie, nie potrafią się komunikować bo nikt z nimi nie rozmawia, nikt się
nimi nie interesuje bo i po co - przecież mają wszystko czego tylko zechcą
więc rodzice są im zapewne do niczego nie potrzebni. W stosunku do kogo
użyłybyście terminu: wyrodna matka? I dlaczego nie mówi się: wyrodny ojciec?

[elasz4]

Wiesz po pierwsz wydaje mi się że nie ma "wyrodnych ojców", bo jakby z urzędu
dziecko przypisane jest matce. To przecież kobieta idzie na urlop macierzyński
i w tych pierwszych miesiącach życia ona przede wszystkim zajmuje się
dzieckiem. Taki jest stereotyp niestety dlatego nie ma "wyrodnych ojców".
Zaś wyrodna matka to kobieta, która jak już napisałaś nie interesuje się swoimi
dziećmi, bije je głodzi, woli wydać na alkohol, fajki, a może i narkotyki niż
nakarmić dziecko, to także kobieta, która porzuca własne dzieci bo ona musi
sobie ułożyć życie osobiste, a nowy mąż lub konkubent nie akceptuje jej dzieci,
itp.

[ma.pi]

elasz4 napisała:

> Wiesz po pierwsz wydaje mi się że nie ma "wyrodnych ojców", bo jakby z urzędu
> dziecko przypisane jest matce. To przecież kobieta idzie na urlop
macierzyński
> i w tych pierwszych miesiącach życia ona przede wszystkim zajmuje się
> dzieckiem. Taki jest stereotyp niestety dlatego nie ma "wyrodnych ojców".
> Zaś wyrodna matka to kobieta, która jak już napisałaś nie interesuje się
swoimi
>
> dziećmi, bije je głodzi, woli wydać na alkohol, fajki, a może i narkotyki niż
> nakarmić dziecko, to także kobieta, która porzuca własne dzieci bo ona musi
> sobie ułożyć życie osobiste, a nowy mąż lub konkubent nie akceptuje jej
dzieci,
>
> itp.

No a "TATUS" co bije, gwalci, przypala papieroskiem albo chwyci niemowlaka i
rzuci o sciane lub podlage, bo ten placze (a slyszy sie nierzadko o takich
przypadkach) to kochany a nie wyrodny tatus.

Juz nie wspominajac o lzejszych przewinieniach kochanych tatusiow typu, przepil
wyplate, nie placi alimentow, pali w ich obecnosci itp.

I ojcem lub matka jest sie juz do konca zycia, a nie tylko przez pierwszych
kilka miesiecy, w ktorych to przysluguje urlop macierzynski.

Pozdr.

[melba76]

Ja ajurat czasami pracuję z "marginesem" i o wyrodnych rodzicach mówię , kiedy
np. moja pacjentka jest z 7mym dzieckiem w ciąży i nadal pije denaturat, a jej
konkubent lata po domu pijany z nożem.
To są dla mnei wyrodni rodzice, choć i tak uważam, że teramin "wyrodny" jest tu
zbyt łagodny.
Nie uważam, że wyrodni rodzice, to ci, którzy zdecydowali się na cesarkę,
karmią dziecko buteklą, oddają do żłobka bo muszą pracować i tysiąc innych tego
typu bzdetów. To jest bolesne, niesprawiedliwe i okrutne nazwać kogoś "wyrodną
matką" bo np. oddała dziecko do żłobka.

Ja jestem właśnie z tych mam żłobkowych

[elasz4]

Ja jestem właśnie z tych mam żłobkowych i przyznam się, ze jak jakaś kobieta
tak mówi to bawi mnie to, bo jeślibym nie pracowała to może i miałabym synka w
domu, ale wtedy banany oglądałby przez szybę w sklepie. A żłobek to najlepsze i
najszczęśliwsze miejsce dla mojego dziecka. Kiedy po pracę lecę żeby go odebrać
i ten mały szkrab jest radosny, zadbany i szczęśliwy to wiem, ze posyłając go
do żłobka dokonałam najlepszego wyboru.

Pozdrawiam wszyskie żłobkowe "wyrodne matki"

[e_r_i_n]

elasz4 napisała:

> Pozdrawiam wszyskie żłobkowe "wyrodne matki"

Odpozdrawiam

Wyrodna matka do dla mnie niedbajaca dziecko, stawiajaca swoje przyjemnosci
(podkreslam - przyjemnosci, nie obowiazki) przed dobrem dziecka.
Bijąca, zaniedbujaca itd - to oczywiste.
Natomiast ktos, kto ma swoj sposob na wychowanie, nawet niezgodny z moim, nie
jest dla mnie wyrodnym rodzicem.

O ojcach tez sie mowi, ze sa wyrodni. No ale tu generalnie chodzi o traktowanie
0 bicie, ignorowanie.

[e_r_i_n]

Aha, i jeszcze taka, ktore swoje personalne sprawy zalatwia kosztem dziecka.
czesto wbrew jego woli.

[black-cat]

Z tymi przyjemnościami a dobrem dziecka zapewne bywa różnie . Przypuszczam, że
masz na myśli sytuacje naprawdę ekstremalne. Czy wyjście do kina, znajomych czy
kosmetyczki kiedy dziecko krzyczy: nie (bo jest w takim wieku, że na wszystko
krzyczy nie) oznacza, że rodzice są wyrodni, ponieważ chcą pobyć sami albo
tylko we dwoje? Zostawią dziecko przecież pod dobrą opieką. Praca, która
sprawia przyjemność też odbywa się kosztem dziecka (załóżmy, że kobieta nie
pracuje z przyczyn finansowych) i czy wtedy też powiemy o matce wyrodna
(zakładam, że nie spędza w pracy 12 lub więcej godzin na dobę). A jeżeli spędza
to co - nazwiemy ją wyrodną czy nieodpowiedzialną? Ale mnie dzisiaj naszło, ale
to dlatego, że ostatnio kiedy moi znajomi wyjeżdżali w góry zostawiając dziecko
z babcią nasza wspólna koleżanka stwierdziła, że są wyrodni i nie powinni byli
decydować się na dziecko. Moja córka jest w tej chwili za mała, ale
niewykluczone, że za kilka miesięcy też nabiorę ochoty na pobycie z moim mężem
sam na sam dłużej niż kilka godzin.

[e_r_i_n]

Nie, to nie tak, jak napisalas - sama wychodze tylko z mezem, zastawiam dziecko
u moich rodzicow, zeby sie odprezyc we dwoje.
Mam na mysli raczej ciagle stawianie swoich przyjemnosci przed potrzebami
dziecka - i mam nadzieje, ze sa to rzeczywiscie sytuacje ekstremalne.

[adi771]

ja sama uważałam siebie za wyrodną matkę, poszłam do pracy gdy mój synek miał 11 miesięcy (w domku opiekowała się nim babcia).kiedy widziąłam po drodze do pracy mamy na spacerach z dzieciaczkami miałam ogromne wyrzuty sumienia, łzy w oczach.Sądziłam że robie krzywde mojemu dziecku nie zajmując sie nim,8 godzin w pracy to był koszmar.
Ale w pewnym momencie zadałam sobie pytanie czemu wróciłam do pracy?Czy dlatego że brakowało nam pieniędzy, czy dlatego że czułam potrzebe powrotu do pracy?
Odpowiedź nie była prosta, pieniądze były potrzebne,- ale można było zacisąć pasa i dałoby się przezyć, skromie ale dałoby się- pytanie drugie powrót do pracy, tez była potrzebny,bo po 3 latach nie moiałabym po co wracać, mówiąc krótko wypadłabym z obiegu?PO takiej analizie doszłam do wniosku, że gdybym zostala z synkiem w domu to byłabym zgorzkniała, zła że coś mi ucieka, a tak zaczęlam wracac do domu usmiechnięta i zadowolona że będe miął czas dla synka.
wydaje mi się że byłabym wyrodną matka gdybym nie zrobiła tego co zrobiłam, skazałabym swoje dziecko na matke która jest niezadowolona zmęczona ciągłymi pracami domowymi i ma pretensje do całego świata.
być może skrytykujecie moja postawe ale ja tak czułam i wybrałam to co wg mnie było najlepsze.
pozdrawiam
asia

[m_zb1]

Zupełnie się zgadzam.Ja pierwszy raz usłyszałam,że jestem wyrodną matką, kiedy
przestałam karmić piersią.Stało się to bardzo szybko , bo moja mała miała
wówczas miesiąc.Nikt nie zapytał się dlaczego.Było jasne,że nie karmię bo
jestem złą matką.Prawda była taka, że nie karmiłam, bo moja córka po prostu
wymiotowała po moim pokarmie.Nie chciała go jeść, płakała za każdym razem, gdy
przystawiałam ją do piersi.Nie było wyjścia, nie przybierała na wadze i trzeba
było przejść na butelkę.Płakałam po kątach i jeszcze te komentarze, że to
niemożliwe, a ja jestem wygodna.Roztaczano przede mną wizję źle rozwijającego
się, wątłego, lekko opóźnionego dziecka.Miałam dość.Co prawda sama wiedziałam,
co dobre dla mojego dziecka, ale te komentarze były nie do zniesienia.
Z czasem nauczyłam się odpierać ataki, a najlepszym dowodem na to,że podjęłam
słuszną decyzję jest moja córcia, wesoła, dobrze rozwijająca się, pyzata
dziewczynka.

Kochane emamy,te zaszczute, tak jak, ja.Myślę,że żadna z nas nie robi dziecku
krzywdy tym, że pracuje i maluch idzie do żłobka, albo zostaje z nianią, tym,że
nie karmi piersią i maleństwo dostaje butelkę i wieloma jeszcze rzeczami, które
ktoś postanowił nazwać stereoptypem.Ja też już naoglądałam się pijanych
ciężarnych, maltretowanych dzieciaczków, okrutnych rodziców.To nie my!!!!!

M.

[black-cat]

To, że jestem wygodna i idę na łatwiznę bo nie karmię piersią zdarza mi się
usłyszeć. Do tego dochodzą zarzuty, że miałam cesarkę (na początku miała być na
życzenie, później okazało się, że być musi) a macierzyństwo to przecież
poświęcenie i co ze mnie za matka, która nie chciała poświęcić sie przy
porodzie, bo tylko rodząc w bólach będę naprawdę kochać swoje dziecko Okazało
się, że kocham moją córkę i bez tego, chociaż zapewne znajdą się i tacy którzy
uznają, że niewystarczająco. Nieważne, jakoś nie cierpię z tego powodu.
Najdziwniejsze jest to, że to przede wszystkim kobiety wydają takie opinie a
przecież to właśnie my powinnyśmy mieć najwięcej zrozumienia dla innych matek.
Co powoduje, że kobiety tak surowo oceniają inne kobiety? Zazdrość? Ale o co?

[bea.bea]

Masz zdecydowaną racje , co do pan na tym forum , nie ma tu wyrodnych matek....!!!
i chociarz często panie sie spieraja lub reprezentują skrajne poglądy na rózne
tematy nie oznacza , ze ta czy tamta jest głupsza czy gorsza...to tyle...

nie potrafie sprecyzować co wedłóg mnie ten termin oznacza, myslę , ze wiem itak:
- w slklepie kobieta mówi do ślicznej chyba 3 letniej dziewczynki....posuń sie
ty szmato....

- kobieta ma troje dzieci...jedno mieszkla u babci, drugie z ojcem ....a trzecie...
ponieważ ojciec nie chciał go wziąc to wsadziła do taksówki podała adres gdzie
należy je zawieźć ( ojca) i tyle ja widzieli.....
niedawno urodziła czwarte...komu podrzuci i kiedy nie wiadomo....

to mi przyszło do głowy to wg m,nie sa wyrodne matki...
czy sa wyrodni ojcowie?....facetom jakos łatwiej wiele rzeczy uchodzi...ale
mysle , ze wszyscy faceci którzy zostawili swoje dzieci i nie interesuja sie
nimi, nie łoża na ich utrzymanie, a nawet wypieraja sie ich...to są wyrodni ojcowie

[lulka77]

Witajcie,
tak sobie poczytałam i chciałam coś od siebie.......
To jest tak, mamy , które zostały z dziecmi w domu (czyli np. ja)- chciałyby
pewnie już wrócić do pracy, lub w ogóle wyjść do ludzi (wychowyanie dziecka
przez 3 lata jest lekko ogłupiające). Natomiast mamy, które od zawsze pracują,
mają niepotrzebne wyrzuty sumienia, że nie poświęciły sie macierzyństwu w 100%.
Generalnie cała ta nasza "motanina" wynika z tego, że my jako kobiety w
wieku "macierzyńskim" mamy bardzo twardy orzech do zgryzienia. Chciałybyśmy byc
idealnymi matkami - gotującymi zupki i wychodzącymi na spacerki, a nasza
sytuacja finansowa (bo tak jest w wiekszosci przypadków) nam na to nie pozwala-
wiec musimy wracać do pracy lub szukać nowej.
Ten stres wyniakjacy z pełnienia kilku ról na raz ( bo po pracy zamieniamy sie
w przedszkolanki, lub stres wyniakjacy z utraty czegoś, z wyjścia "z obiegu",
straty posady (w przypadku moim np-czyli mam na wychowaczym)- powoduje, że
ciąglemamy poczucie winy, że niepotrzebnie sie obarczamy.

Zostałam z dzieckiem bo moglismy sobie na to z mężem pozwolić. Zacisnęlismy
pasa, bo uważaliśmy, że tak będzie lepiej. Teraz szukam pracy, bo szefowie z
byłej powiedzieli mi że mogę nie wracać. Czuję, że mimo moich studiów wypadam z
obiegu, że cos mnie omija, że koleżanki robia kariery, a ja sie cofam.

Podejrzewam, że mamy które pracują, mają ten problem w inna stronę. Pewnie
ciągle pluja sobie w brodę, że mogły zostać z dzieckim, że kariera poczeka.

Wiecie co, dochodzę do wniosku, że nie ma recepty na te nasze matczyno-
pracowniane troski.
I wszystko zalezy od indywidualnej sytuacji i warunków.

Najłatwiej wydawać opinie o ludziach nie znając konkretów. Zaszuflakować matki
pracujace do tych , które są wyrodne, bo oddały dzieic babciom, żłobkom.....
A ja mimo, ze wciąz na wychowawczym i że łatwo nie jest (bo każdy dzień taki
sam, brakuje towarzystwa, dziecko świeżo po buncie 2,5 latka i zupy i zakupy i
obiady i sprzątanie....)- podziwiam mamy które pracują i wychowuja dzieci.
Mimo, że mówi sie że w pracy se człowiek zawsze troszke odpocznie od tego
domowego zgiełku to ogarnąć to wszystko, wstać o 6 , przygotować sie do pracy,
zorganizować plan dnia, tak, zeby każdy był o czasie na swoim miejscu- jest
pieruńsko cięzkie.

Apel do wszystkich kochających Mam:

nie licytujmy sie kto ma ciężej, a kto lepiej, a kto wychodzi ile na spacery, a
kto karmi naturalnie- bo to nie ważne. Najwazniejsze to, zeby kochać i dawać
ile sie da, na rózne sposoby.
Pozdrawiam
L.

[ewa2003]

......... i tutaj wystarczy się tylko podpisać i to wszystko!!:_))
Pozdrawiam
Ewa
P.S. Jeżeli byłybyśmy takimi "wyrodnymi" matkami to wogóle ani razu nie
weszłybyśmy na to forum, aby się czegos dowiedzieć, czy podzielić
doświadczeniami. I to jest właśnie piękne, że nam zależy na naszych maluszkach.
I tak naprawdę to nigdy nikomu nie uda się znależć złotego środka - tak - aby
wszystkim naokoło dogodzić. Czasami faktycznie mamy dylematy i pewnie leżąc w
łóżku wieczorem "wmawiamy" sobie nie raz że słusznie postąpiłyśmy....ale tak
naprawdę nigdy nie jesteśmy pewni niczego w 100%!!!
POzdrowionka

Jestem wyrodna?

[olenka12]

Bo zamiast bawić się z moim 20 - miesięczniakiem siedzę na forum i czytam i
piszę, robię cos dla siebie.
Bo rano po 5 pobudkach nocnych byłam niezadowolona i zamiast powitać go
uśmiechem kazałam siedzieć cicho i próbowałam jeszcze chwilę się wyrelaksować.
Bo szukam pracy na pół etatu. Finanse nie są tu głównym kryterium. Mam ogromną
potrzebę wyrwania się z domu.
Moim zdaniem dziecko będzie szczęśliwe ze szczęśliwą matką, a każda z nas
powinna być szczera sama ze sobą. Kiedy byłam w ciąży wydawało mi się, że
poświęcę mojemu synkowi każdą wolną chwilę, ze zawsze będę uśmiechnięta i
zadowolona, że będę z nim siędzieć w domu do 5 roku życia bo nie chcę
aby "system go wychowywał" Teraz już wiem, że to nie jest zgodne z moją naturą,
że się duszę i muszę coś zmienić.

[molla7]

codziennie rano przy wyjsciu do roboty zastanawiam sie co mysli i czuje moja
Rozalka. Jak dotąd nie zauwazylam zeby jakos bolesnie przezywala rozstanie co
rano ze swoją wyyrrooodną matka, bo zostaje albo z tatą który swietnie radzi
sobie z Małą albo z dziadkiem ktorego zna od urodzenia, ale i tak mam wyrzuty
sumienia.
Staram się nadrobic to powrocie z pracy, czesto nawet nie zjem nic, byle tylko
zdazyc wyjsc z nią na spacer, potem w kat ida wszelkie domowe roboty, bo bawimy
sie w konika albo jedzimy samochodem z pudelka po butach, ale jestem
dochodząca. zal kiedy slysze relacje meza, sluchaj a Rozalia sie nauczyla,
zrobila. Nie mam wyjscia, zaciskam zeby i zwlekam sie kolejnego ranka z wyra...
olenka12 napisała:
>Moim zdaniem dziecko będzie szczęśliwe ze szczęśliwą matką, a każda z nas
> powinna być szczera sama ze sobą.
nic ujac nic dodac.
Nasza Rozalia

[czajkax2]

Ja sie dowiedzialam ze jestem wyrodna kiedy przestalam karmic córkę piersią.
Miala wtedy ok 1,5 mies i nagle skonczyl mi sie pokarm.... Teściowa mi
powiedziala: "teraz jak nie karmisz to kazdy moze zajać się dzieckiem. Niech M.
(mój mąż) przywozi ją do nas przed pracą (ok6.30)a po pracy będzie ją zabieral
(ok18-19)" ........ Hmmmm to co ,inkubator juz nie potrzebny tak? Boli do
dzis. Zresztą to nie jedyna "złota mysl" mojeje teściowej

Znam jednaego wyrodnego ojca ;))

[umasumak]

Mojego męża ). Ostatnio poszedł z małą na spacer i wstąpili do sklepu po
owoce. Sprzedawczyni chciała dać Anielce lizaka, na co mój mąż grzecznie
poprosił, żeby tego nie robiła, bo my nie dajemy dziecku słodyczy. Pani wydęła
wargi i stwierdziła: "Ale z pana wyrodny ojciec" ). Pzdr

[agamamaani]

ja to jestem podwójnie wyrodna.. wróciłam do pracy po urlopie macierzyńskim
(Andzia miała 3,5 miesiąca)- właśnie poto aby nie wypaśc z obiegu.. MIałam
świadomość tego, ze w moim zawodzie brak kontaktu z pracą przez 2,3 lata wiąże
się ze stratą kontaktów - czyli stratą pracy.. Poza tym wróciłam na studia -
generalnie rzecz biorąc wogóle ich nie przerwałam.. (czyli dla Andzi mam tylko
wieczorne godziny i co drugi weekend).. Ale dla mnie macierzyństwo jest
najpiękniejszą rzeczą na świecie.. I widok uśmiechniętej córci po moim powrocie
do domu rozgania wszystkie stresy i wątpliwości.. Ale ile to mnie kosztowało
nerwów i płaczu w pierwszym miesiącu po powrocie do pracy.. Naprawde ze
wszystkich stron słyszałam, że jestem okropna (w pracy mam samych mężczyzn a w
dodatku trzem z nich w zeszłym roku urodziły się dzieciaczki - oczywiśie ich
żony nie pracują.. ) ale nic to .. ja wiem że robię dobrze a dla dziecka widok
szczęśliwej mamy jest chyba ważniejszy niż widok mamy z niską samoooceną i
zdenerwowanej tym ze nie ma pracy ( a tak by było jakbym została na
wychowawczym)..
Aga

[andaba]

Dopisuję się do wyrodnych matek... A wszystko przez to, że chłopczyków z
parotitis epidemica nazywam pieszczotliwie knurkami...

[maxim31]

A moim zdaniem, wszystko sprowadza się do tego, że mamy tendencję do popadania
w poczucie winy jeśli chodzi o dzieci. 11 lat temu, gdy urodziłam syna,
karmiłam go piersią tylko dwa miesiące i do głowy mi nie przyszło, żeby ktoś o
mnie pomyślał, że jestem wyrodną matką. A karmiłam go tylko tyle, gdyz mój syn
wisiał na cycu np. 5 godzin, po czym po godzinie nadal był głodny! Córkę
karmiłam rok i trzy mies., z tym, że ona była zupełnie inna - jak sie najadła,
to przestawała ssać. Z tym, że kiedy dostawiałam ją dod cyca, to wydawało mi
się (te nieszczęsne gazety propagujące naturalne karmienie) że jej robię
niewyobrażalną krzywdę. A guzik! Córka lepiej sie wysypia, a i ja w końcu
odetchnęłam.Dla mnie wyrodne matki to:
1. te , które nie dbają o siebie i dziecko w czsie trwania ciąży;
2. te, które absolutnie nie dbają o dziecko po jego urodzeniu.I dotyczy to np.
takiej sytuacji, kiedy dziecko (gdy jest malutkie)zostawia sie na cały dzień w
łóżeczku, nie dając mu specjalnie jeść ( bo właściwie po co), nie mówiąc już o
przemocy fizycznej;
3. Gdy dziecko jest chodzące (np. ma 1,5 roku) - samopas biega po ulicy.

[molla7]

Wyrodna matka???
Ostatni przykład: zamożenie glodem 15 miesięcznego Kubusia.
Mam mord w oczach gdy o tym pomysle

[cocollino1]

widzialam ten reportaz cos niewyobrazalnego

[molla7]

Czasami trudna sytuacja zmusza do by cos zrobić z dzieckiem, ale dlaczego nie
mozna go oddać do adopcji??!! Skrajne wyjscie z sytuacji utopić jak matka
trojki niepełnosprawnych dzieci z zanikiem miesni ale patrzec jak cierpi i
gasnie? Zwierzeta nie robią tego swoim malym.........
;-(

zwierzęta zagryzają słabe małe

[daimona]

bądź wyrzucają z gniazda.

Więc robią.

[wieczna-gosia]

Zwierzeta nie robią tego swoim malym.........
> ;-(

zwierzeta bardzo czesto robia to swoim malym niestety.

Tylko ze my chyba stoimy ewolucyjnie wyzej od chomika....

[molla7]

jesteśmy jedynym gatunkiem który spreniewierza sie naturze. to ze zwierzeta
zagryzaja swoje male bo maja konkretny ku temu powod (np zagrozenie)nie oznacza
ze nie maja do tego prawa. Ja tez nie twierdze ze matka nie ma prawa zdecydowac
sie na taki dramatyczny krok, zycie niesie niezwykle sytuacje, ale ja mowie o
bestialstwie pastwienia sie nad dzieckiem. Mały Oswiecim.
Przepraszam wszystkie mamy i zalozycielke tego watku ze zeszlam na taki temat
ale jakos mi sie to nasunelo.

[anhelek]

Dla mnie to jest dość trudny temat. Jednocześnie temat rzeka. Moim zdaniem
wyrodna matka to nie taka, która nie karmi piersią, pracuje i się z tego cieszy
czy taka, która dziecko zostawia z nianią. Sama jestem mamą prawie 5
miesięcznej Oliwii i mimo że nie mamy z mężem jakiś super warunków finansowych,
to jednak do pracy pójdę dopiero jak mała skończy 3 lata i pójdzie do
przedszkola.Karmię ją piersią i nie zostawię jej z nianią. Nie potępiam jednak
matek, które tak robią. To jest ich sprawa. Dla mnie ten termin oznacza co
innego. Ja zostałam porzucona przez własną matkę jak miałam pół roku.Wychowała
mnie babcia.Matka była młoda, głupia i nie wiedziała czego chce. W dodatku nie
mieli z ojcem warunków do tego aby wychowywać małe dziecko. Jednak ojcu
wybaczyłam, a jej nie.Matka nie powinna bić, wyzywać od najgorszych, poniżać.
Dla mnie to jest wyrodna matka. Mogłabym napisać, ze mam też wyrodną babcię, bo
mnie niemal katowała. Ale też wychowała, za co jestem jej wdzięczna.Matki
alkoholiczki, narkomankipsychopatki też są wyrodnymi matkami. To samo tyczy się
ojców, Też są wyrodni. I to jest smutne, że tylu jest takich rodziców. Takie
dzieci są bardzo nieszczęśliwe. Mają skrzywioną psychikę, ale dzięki temu są
też silni. Przynajmniej niektórzy. Wyrodni rodzice powinni dostać taką samą
lekcję jaką dali własnym dzieciom.