nie chcę ochrzcić dziecka

[papamaja1]

bo oboje z mężem jesteśmy niewierzący,ale wkurzają mnie jak cholera pytania
czasami prawie obcych ludzi"a kiedy chrzest?","już ochrzczone??", a kiedy
odpowiadam, że chrztu nie będzie bo...bla, bla,bla to widzę oczy jak
spodki.Skąd się biorą u katolików te pewniki, czy ja się dziwię, że ich
dzieci są ochrzczone.
Przeprowadziłam się ostatnio z Warszawy do małej miejscowości i już jestem u
księdza na czarnej liście i tak sobie myślę, czy w Polsce jest jeszcze takie
zacofanie i moje dziecko będzie miało z tego tytułu jakieś problemy?

[ligia76]

To jest Wasza decyzja.
Przecież to Wy jesteście rodzicami, nie ksiądz.
Jak dziecko będzie dorosłe i zdecyduje się na chrzest to będzie Jego wybór.
Rzeczywiście z tą tolerancją jest troszkę źle.

Pozdrowienia
Ligia

[agamama123]

U mnie problem wygląda inaczej. Nasi synkowie są ochrzczeni ale za to my nie
mamy ślubu kościelnego tylko cywilny. Stało się tak dlatego, że tesciowa, która
mnie nie akceptowała poszła do księdza już po zapowiedziach i powiedziała, że
się nie zgadza i ksiądz ślubu nie dał. Tak nas to wkurzyło, że odpuściliśmy. A
jak przyszło do chrzczenia dzieci to była cała afera. Teściowa płakała bo my
ślubu nie mamy. Pewnie kiedyś się zdecydujemy ale na pewno nie dlatego, że
takie jest jej życzenie.

do agamama

[umasumak]

Kurcze, to tylko jeden kościół jest na świecie? Nie mogliście się pobrać w
innej parafi? A swoją drogą sprawa nadaje się do kurii, bo ksiądz nie może
swoich decyzji opierać na opiniach rozhisteryzowanego babska.

[agamama123]

Mogliśmy pobrać się gdzie indziej ale wtedy to nas taki szlag trafił, że nie
byliśmy zdolni do działania. A zresztą byłam wtedy w ciąży i nie chciałam
zwlekać ze ślubem ze względu na tatę. On uważa, że rodzice powinni mieć chociaż
cywilny. A załatwianie wszystkiego w innej parafii mogło potrwać.

umasumak

[czaroffnica24]

A widzisz i tu jest problem. Rodzice nie pobłogosławią, to ślubu można nie
dostać. Tak samo robią problemy jak chcesz ochrzcić dziecko a jesteś
na "kontrakcie cywilnym" to musisz podpisać zaświadczenie, że w ciągu roku
weźmiesz ślub. Ale na szczęście tak nie jest wszędzie.
Sama jestem po cywilnym i nie mam zamiaru tego zmieniać, tylko dlatego, że
ksiądź co roku po kolędzie mi gdera.

[isma]

Zadanie tego rodzaju konkretnych pisemnych deklaracji warunkujacych udzielenie
sakramentu chrztu jest niezgodne z prawem kanonicznym, zwlaszcza dlatego, ze
moze skutkowac niewaznoscia zawartego z tego powodu (a raczej, z racji tego
przymusu) sakramentu malzenstwa )).
To samo odnosnie "zgody" rodzicow na slub.
W takich sprawach trzeba interweniowac w kurii.

[umasumak]

czaroffnica24 napisała:

> A widzisz i tu jest problem. Rodzice nie pobłogosławią, to ślubu można nie
> dostać.

Jest to nie zgodne z prawem kościoła katolickiego

Tak samo robią problemy jak chcesz ochrzcić dziecko a jesteś
> na "kontrakcie cywilnym" to musisz podpisać zaświadczenie, że w ciągu roku
> weźmiesz ślub.

j.w.

W obu przypadkach można interweniować w kurii, będąc pewnym wygranej. Pzdr

[papamaja1]

ehh, w sumie to olewam to naprawdę, tak tylko od kiedy mam dziecko nachodzą
mnie jakieś przemyślenia, że w sumie to i tak się od katolicyzmu nie mam szans
się odciąć, bo jakby nie było jest częścią naszej kultury.No, bo co zabronię
dziecku w przedszkolu wyklejać baranki i malować pisanki..choinkę też pewnie
będę ubierać dla tradycji

[penelina]

Może zajrzysz czasem na moje forum?

Link w sygnaturce,zapraszam

[papamaja1]

Ja tam po części katolików się po prostu boję.
Niedawno był u nas ksiądz, nasze odiedle jest nowe więc przyszedł się
przywitać, bardzo grzecznie mu podziękowałam no i zaczęło się....Chodził po
sąsiadach i się o nas wypytywał, po trzech wizytach wiedział już wszystko, że
dziecko nie ochrzczone, że matka też nie ochrzczona, znał moje nazwisko, zawód,
ile mam lat... itd.I jak tu się nie bać, dla mnie to jakiś szaleniec
Kościół od domu mam parę kroków, czasami się mijamy i co widzi? uśmiechniętą
rodzinę, dziecko siedzi u taty na baranach ,normalnie sielanka.Może jestem
trochę przewrażliwiona, ale czy katolicy myślą,że takie rodziny to conajmniej
po kolacji czarne msze odprawiają?.
Przyznam,że miałam przez chwilę ochotę puścić taką plotkę..no, ale mi przeszło
Pozdrawiam

[kalina_p]

w ogóle się nie przejmuj, niech myśli co chce, wolny kraj
A sąsiedzi Was znają, więc raczej wszystko będzie ok.
Pozdrawiam

A po co ?

[miska77]

jestem agnostyczka choc bralam slub koscielny, nie dlatego, ze wierze ale
dlatego, ze ladnie wygladal.
Dziecka nie ochrzcilam i nie zamierzam ochrzcic. Jak dorosnie i bedzie pewny
wiary to sam sie ochrzci. W Biblii jest jasno napisane "uwierzcie a dopiero
pozniej sie ochrzcijcie" wiec chrzczenie malych, niczego nieswiadomych dzieci
jest narzucaniem im pewnych kwestii.

Moja babcia jak sie dowiedziala, ze nie bedziemy chrzcic Grzeska powiedziala "o
boze ! ale jak umrze to go nie pochowaja na cmentarzu !" A ja jej powiedzialam
"Nie bede chcrzcic dziecka tylko po to, zeby lezal na cmentarzu, pochowam go w
ogrodzie jak umrze". Zaczelam sie smiac bo juz mnie tez wkurzaja takie docinki
"kiedy chrzcicie". Co komu do tego ???

Kiedys ciotka sie pytala kiedy chrzcimy to jej odpowiedzialam, ze prezenty Grzes
moze dostawac bez okazji

Kolezanka mi opowiadala, ze ksiadz nie chcial ochrzcic jej syna bo mial "dziwne"
imie (Alan), przez caly chrzest wymienil tylko raz jego imie i to z wielka gula
w gardle. Dziwnym zbiegiem okolicznosci, siedzial obok nas w knajpce bajerujac
panienke... Coz za hipokryzja... my sie tylko do niego usmiechalysmy glupawo,
ale wiedzial o co chodzi

Ewa

[twinmama76]

miska77 napisała:
> jestem agnostyczka choc bralam slub koscielny, nie dlatego, ze wierze ale
> dlatego, ze ladnie wygladal.

W sumie zdziwiłam sie swojej reakcji, bo moje związki z wiara i kościołem sa
raczej luźne, ale poczułam niesmak ((((
Nigdy by mi nie przyszło do głowy brac ślub w obrządku innej religii "bo ładnie
wygląda". Dla mnie jest to obrażanie uczuć ludzi danej wiary.
PO prostu zrobiłaś sobie jaja z waznego dla innych sakramentu ((((((((

[bobasia1]

Miska77, nie jesteś osobą wierzącą, ale podczas ślubu bez problemu powtarzałaś:
Tak mi dopomóż Boże Ojcze Wszechmogący itd., bo ładny? A wiesz jak piękny jest
ślub w obrządku grecko-katolickim. Żydzi też mają piękną oprawę dla swoich
uroczystości. Branie udziału w czymś , w co się nie wierzy, jest dla mnie
brakiem szacunku dla samego siebie, dla swoich poglądów.Pozdrawiam.

[miska77]

rodzice mnie ochrzcili, poslali do komuni, kedys zrobilam bierzmowanie, potem
slub koscielny. Oficjalnie figuruje jako wierzaca ale do kosciola nie chodze,
nie modle sie, nie wiem czy Bog naprawde istnieje czy nie istnieje, wierze
natomiast, ze po smierci przenosimy sie gdzies indziej i moze kiedys sie spotkamy.
Moj maz wystapil jako ateista i nie musial mowic "tak mi dopomoz..."

Ewa

[anek.anek]

Babci powiedz, że ludzie nieświadomi (a więc i dzieci)i nieochrzczeni maja
identyczne prawa jak ci ochrzczeni. Więc jeśli (tfu, tfu) Twój syn umrze, to ma
prawo zostać pochowany na cmentarzu kościelnym w poświęconej ziemi. Na
wychowaniu w wierze, możesz poszukać mojego starego postu o chrcie - tam
dziewczyny podawały mi linki do stron katolicki, gdzie była interpretacja
chrztu jeśli chodzi odzieci. Mi się to bardzo przydawało w rozmowach z rodziną.
Okazywało się podczas nich, że chociaż ateistka od zawsze, wiem więcej o prawie
koscielnym niż osoby wierzące Dzięki dziewczyny z Wychowania w wierze
Z rodziną staram się rozmawiać, nie kłócić.

[triss_merigold6]

My też nie chrzcimy ale nikt nie pyta i się nie dziwi. Idź na forum Peneliny i
poczytaj.

[mik5]

Witaj,
pozwól na kilka uwag katoliczce.
Osobiście uważam, że chrzest dziecka jest wyłącznie sprawą rodziny, przede
wszystkim rodziców. Jeżeli wkurzają Cię pytania i zdziwienie w oczach to
jeszcze za mało moim zdaniem, żeby mówić o nietolerancji. W końcu dla katolików
ochrzczenie dziecka jest właśnie oczywistością.
Mnie natomiast wkurza pseudokatolicyzm, tzn. opłatek TYLKO dla tradycji (bo
choinka jest wg. mnie raczej ogólnokulturowym elementem świąt), ślub w
kościele, bo jest bardziej uroczysty niż w USC, Pierwsza Komunia - żeby dziecko
nie czuło się inne od rówieśników, itp., itd. Czemu niektórzy nie mają na tyle
konsekwencji, żeby się zdecydować: w te lub we wte?
Druga sprawa: chciałam wytłumaczyć, dlaczego jako katoliczka nie mogę dać swemu
dziecku "na starcie" wolności wyboru wiary - dlatego, bo jedynym z zadań do
których się poczuwam, jest przekazanie tej wiary. Konsekwentne bycie katolikiem
nie jest proste, dlatego trzeba się wdrazać do tego od dziecka. Jednak nawet
wychowane po katolicku dziecko ma wybór: zawsze moze odejść od Kościoła.

[kalina_p]

My nie mamy kościelnego ślubu, dziecka nie chrzcimy, sama się ochrzci, jak
będzie chciała. Nieprzyjemności mieć nie będzie, nie martw się. Ja nie
chodziłam na religię, nie byłam u komunii a jedyna reakcja rówieśników, to
wieeelka zazdrość, że nie MUSZĘ. Hehe...

[mazanet]

obchodzisz Boze Narodzenie, piekne zdjęcia

[kalina_p]

Obchodzę, bo 1. to tradycja i 2. wierzę w Boga, co nie zmusza mnie do bycia
katoliczka

[cruella]

A da się to rozdzielić?

"wierzę w Boga, co nie zmusza mnie do bycia katoliczką"

[kalina_p]

co? Wiare w Boga i katolicyzm? Serio pytasz?

[kiranna]

Cruello, Bog jest jeden dla wyznawcow wielu religii monoteistycznych.
Muzulmanie, Zydzi, Protestanci, Prawoslawni i inni rowniez wierza w Boga, tego
samego co Katolicy. Wierza rowniez w Chrystusa, ale nie wszyscy uznaja Go za
Syna Bozego. Nie mowili o tym na lekcji religii? Warto podkreslac
podobienstwa, zamiast doszukiwac sie roznic, to pierwszy krok do tolerancji i
pojednania miedzy wyznawcami roznych religii. W obecnych czasach szczegolnie
jest nam to potrzebne, jesli chcemy zeby nasze dzieci i ich dzieci zyly w
pokoju.


A wracajac do tematu... Moj maz jest muzulmaninem z urodzenia, ja z urodzenia
chrzescijanka, oboje wierzymy, ale zadne nie praktykuje i uwazam to za sprawe
wylacznie naszego sumienia i odpowiedzialnosci przed Bogiem. Staramy sie zyc w
zgodzie z przykazaniami, a te wbrew pozorom sa niemal takie same dla obu
religii.
Dziecko wychowywujemy w poszanowaniu i tolerancji dla innych religii, synek sam
kiedys wybierze, ktora jest mu blizsza. Nie jest ani chrzczony ani nie
robilismy muzulmanskiego odpowiednika chrztu (w 40 dniu zycia dziecka czytany
jest Koran, itd). Zeby bylo smieszniej, tak nam poradzil imam, jednak
pozostawiajac ostateczny wybor nam rodzicom. Prawdopodobnie ksiadz katolicki
uznalby nasze dziecko za niegodne sakramentu chrztu, jako poczete w grzechu

[cruella]

No i wyszłam na osobę bez odrobiny tolerancji. Dlaczego? Co takiego
powiedziałam? Gdzie doszukałam się różnic?

Na lekcji religii mówili różne rzeczy i w różny sposób (wszystko zależy od
przekazującego te informacje), rodzice niewiele przekazali. Zmieniam swoje
podejście do wielu rzeczy, w tym i kościoła.
Może nie dostrzegłam subtelnej różnicy, ze Bóg niekoniecznie musi się równać z
katolicyzmem.

Ale żeby od razu rzucać w twarz brak tolerancji? Smutno mi się zrobiło. Nie
przeszkadza mi kolor skóry, wyznanie, orientacja seksualna, staram się nie
krytykować poglądów i zdań innych ludzi (choć pewnie nie zawsze mi to
wychodzi). Dlaczego więc ten brak tolerancji?

[kiranna]

Przepraszam, jesli cie urazilam. Nie wiem dlaczego odebralas ten zwot o braku
tolerancji i doszukiwaniu sie roznic tak osobiscie? to bylo ogolne
stwierdzenie, a nie konretny zarzut wobec ciebie, raczej wobec dzisiejszego
sposobu widzenia swiata przez chrzescijan.

> Na lekcji religii mówili różne rzeczy i w różny sposób (wszystko zależy od
> przekazującego te informacje), rodzice niewiele przekazali. Zmieniam swoje
> podejście do wielu rzeczy, w tym i kościoła.
> Może nie dostrzegłam subtelnej różnicy, ze Bóg niekoniecznie musi się równać
z
> katolicyzmem.


To akurat wg mnie nie jest subtelna roznica, a zasadnicza, chrzescijanie to
tylko 1/6 populacji, a i sami katolicy stanowia jakis procent chrzescijan.
Ja edukacje religijna zakonczylam na III klasie SP, czyli zaraz po komunii i
byl to moj osobisty wybor, uszanowanych przez Rodzicow. A jednak to, ze Bog
jest jeden dla wszystkich religii monoteistycznych jest dla mnie oczywiste,
czego nie moge powiedziec o wielu znajomych praktykujacych katolikach. A moze
wlasnie dlatego to jest dla mnie tak jasne, ze nie chodzilam na lekcje religii?
Ciekawe jest rowniez, ze czesto slysze od praktykujacych muzulmanow, iz
wszyscy i tak wierzymy w jednego Boga, kiedy mowie, ze nie jestem muzulmanka.
To wlasnie oni nauczyli mnie podkreslac podobienstwa, a nie dopatrywac sie
roznic w kwestii religii, kultury, mentalnosci czy obyczajow.

Masz racje, bardzo duzo zalezy od tego kto nam przekazuje informacje, dlatego
osobiscie jestem przeciwna lekcjom religii dla malych dzieci, ktore nasiakaja
jak gabka i nie sa w stanie ocenic czy wiedza przekazywana jest w sposob
rzetelny i bez subiektywnych odczuc katechety. Bardzo bym nie chciala, zeby
katecheta mojego dziecka byl ktos o pogladach ks. Jankowskiego czy Rydzyka,
mimo, ze sa to osoby postawione wysoko w hierarchii Kosciola i powinny byc
autorytetami, ale swoim zachowaniem, buta i brakiem pokory zaprzeczaja tym
wartosciom, ktore powinni glosic.

Jeszcze raz - bez urazy po prostu wymieniamy sie pogladami, nie bierz
wszystkiego tak doslownie do siebie. Daleka jestem od oceniania ciebie, nie
znamy sie przeciez osobiscie

[cruella]

Ech, za bardzo wszystko biorę do siebie(

Wiesz, wychowywałam się w rodzinie, która do tej pory nie szanuje mojego
zdania, nie mówiąc już o dzieciństwie. Stopniowo forsuję swoje decyzje
(tak...wprawdzie mogłabym zrobić to za jednym razem ale...nie
potrafię), "stawiam na swoim" przeciwstawiając się rodzinnej wściekłości,
złości, obrażaniu się, publicznym obelgom, zakłamaniu. Nikogo nie interesuje,
że mam chorego męża (leżącego), za to niechbym tylko spróbowała na święta nie
przyjechać!! Święta? Ja nie wiem co to prawdziwe święta. Itd...


Przepraszam, poniosło mnie. Może dlatego, że nie wiem jak to wszystko pogodzić
i jak w tym zwariowanym otoczeniu wychować dzieci na mądrych, zrównoważonych
ludzi.

Pozdrawiam i...zazdroszczę

[kiranna]

doskonale cie rozumiem, wiem co to walka z wiatrakami, choc akurat ze strony
rodziny mam poparcie dla swoich decyzji.
zycze ci wytrwalosci, wytrwalosci i jeszcze raz wytrwalosci ... i wesolych
swiat, oczywiscie )

[bobasia1]

I masz do tego oczywiście prawo. Jednego tylko nie rozumiem, o chrzest pytają
Cię ludzie z ulicy czy rodzina i znajomi. Obcym nic do Twoich decyzji, a wobec
rodziny i przyjaciół chyba dobrze samookreślić się. Unika się w ten sposób tego
typu nagabywań. Co do komentarzy traktujących chrzest jako narzucanie dziecku
czegokolwiek. Niestety nie da się wychować dzeicka bez narzucania mu pewnych
zasad, wg których ma żyć. Nie czekamy aż dziecko dorośnie, by samo mogło
zdecydować czy kradzież, kłamstwo itp. to jego "sposób" na życie. Chrzest to
nie kajdany, to tylko rytuał wejścia w pewną wspólnotę. W przyszłości nasze
dzieci same zdecydują, czy chcą w niej pozostać. Chciałabym być dobrze
zrozumiana: nie namawiam do chrzczenia, ale obalam pewne przytoczone tu
argumenty. Lepiej juz przyznać, że jest się osobą niewierzącą i tak chce się
wychowywać swoje dziecko - to chyba jest uczciwsze. Pozdrawiam serdecznie
wszystkie Panie.

[anek.anek]

My mamy ten sam problem, a nawet może jeszcze większy bo nawet ślubu nie mamy
Mieszkam w W-wie, więc być może tu jest lepiej.Wśród znajomych mało kto jest
osobą wierzącą, a wśród tych wierzących część jest innych wyznań i inne w
ogóle religie praktykuje. Tragedia jest jeśli chodzi o rodzinę
niemęża. "Teściów" bardzo lubię, szanuję i w sumie rozumiem. To nie mieści się
w ich światopoglądzie. Oni nie wierzą w to, że my jesteśmy niewierzący. Bo to
nie jest możliwe, tylko "zbłądziliśmy". Byłam skłonna ochrzcić dziecko tylko
dla rodziny - mnie to nic nie kosztuje, na religię w przedszkolu nie będzie
chodzić, a później samo będzie dokonywało wyborów - nie będę bronić jeśli
będzie chciał.
Rozmawiałam w sumie chyba z pięcioma księżami. w tym z bardzo miłym poleconym
mi chyba przez Ismę z forum "wychowanie w wierze", który zajmuje się związkami
niesakramentalnymi. Wszyscy mieli jedno zdanie: nie chrzcić jeśli rodzice w
wierze nie będą wychowywać, ale jednocześnie deklarują się, że dziecko będzie
mogło dokonać wyboru samo. Niestety nawet argument, że ksieża nie widzą sensu w
takiej szopce, nie przemawia do moich teściów Szkoda, bo chociaż ja mam to w
sumie w nosie, to przykro mi, że to ich boli i przez to autentycznie cierpią
Nowo poznanym osobom, jk sie pytają, mówię wprost i bardzo jasno: jesteśmy nie
wierzący, mały nie jest ochrzczony, jak kiedyś będzie chciał, to się ochrzci.
Koniec, nie wchodzę już w żadne dyskusje, bo to nie ma sensu.
Na razie syn nie ma problemów z rówieśnikami z tego powodu. Jeśli sie pojawią,
to będę się starała wpoić mu szacunek dla samego siebie, i podstawową dla mnie
zasadę wolności wyborów. Jeśli będzie chciał chodzić na religię z powodu
przykrości sprawianych przez otoczenie, to porozmawiamy szczerze, jeśli będzie
nadal chciał, to pójdzie - jeśłi mu się spodoba, uwierzy, to nic mu się złego
nie stanie, a jeśli się znudzi, to postaram sie przekonać, żeby bronił swojej
inności, a nie poddawał się bezsensu presji otoczenia. zobaczymy co czas
przyniesie...

[cruella]

Znajomi spodziewali się dziecka. Gdy pochwalili się tą wiadomością, moim (dla
mnie naturalnym) odruchem było pytanie "to kiedy chrzciny?". Nie wiem o co mi
chodziło z tym pytaniem, przecież nie spodziewałam się zaproszenia. Bardziej
chodziło mi o info, kiedy ma nastąpić rozwiązanie.
Znajomy spokojnym tonem odpowiedział, że chrzcin nie będzie.
OK, zapytałam w takim razie, kiedy spodziewają się dziecka.
Synek już jest) Chrzcin nie ma

Staram się być tolerancyjna, nie wnikam w sprawy ślubów, chrzcin, komunii. Nie
klasyfikuję ludzi na tych "lepszych" (ochrzczonych...) i tych "gorszych".
Szkoda, że tak dużo jest ludzi zakłamanych , dwulicowych. Życie byłoby o wiele
prostsze i przyjemniejsze.

[anek.anek]

wiesz co, ja nie odbieram większości tych zdziwionych pytań jako zakłąmanych
czy dwulicowych.
Nap rzykładzie swoich "teśiów" wiem, że ich wiara jest tak silna, tak mocno
zakorzeniona w ich głowie, że im NAPRAWDĘ nie mieści się w głowie, że ktoś może
nie być osobą wierzącą. Oni po prostu tego nie są w stanie zrozumieć, nie
wierzą, że to możliwe. Nie są dwulicowi, po prostu są inaczej wychowani.

[cruella]

No fakt, trochę uogólniłam, przepraszam((

Chodziło mi bardziej o osoby, które mówią jedno a robią drugie. Chodzą do
kościoła ale w domu biją żony, dzieci..Obgadują sąsiadów w ławie kościelnej.
Chodż na różaniec ale w "kłopotliwej" sytuacji posiłkują się usunięciem ciąży
(bo jestem za młoda).Przepraszam, z takimi osobami spotkałam się w bliskim
otoczeniu i mój tok myślenia poszedł tamtą drogą.

Przeczytałam swoją wypowiedź i...przepraszam.

[cruella]

Twoi teściowie z pewnością nie są dwulicowi czy zakłamani, nie są również
tolerancyjni. Brak tolerancji dla cudzych poglądów czy decyzji nie ma nic
wspólnego z głęboką wiarą.

[anek.anek]

To fakt Tolerancja u nich to pojęcie baaardzo względne. Ale nie winię ich za
to, poza tym są wspaniałymi ludżmi. Gdyby tak nie było, to w ogóle bym sobie
głowy nie zawracała chodzeniem po kościołach i pytaniem kto zechce ochrzcić nam
dziecko chciałam to zrobić dla nich, bo wiem ile ich to kosztuje
Ateistką byłam zawsze, sama jesztem ochrzczona wyłącznie "dla rodziny" - i na
tym chrzcie moja "edukacja" kościelna sięzakończyła. Mój ateizm nie polega na
niechęci do kościoła czy wiary. dla mnie to rzecz niezrozumiała, że ktoś wierzy
(po dlaczego? po co? jak to się w ogóle dzieje, że ktoś zaczyna wierzyć???),
ale jednocześnie akecptuję tę "inność". Oni nie potrafią, ale nie wynika to z
ich złej woli, tylko z bardzo głębokich przekonań.

[cruella]

Brak tolerancji jest rzeczą powszechną. Ja też "starm się" być tolerancyjna, co
pewnie nie zawsze mi wychodzi (gdzieś podświadomie z wieloma rzeczami się nie
zgadzam ale pracuję nad tym).

Jak napisałaś, teściowie w wielu rzeczach Ci pomogli, z czystego serca i
zwykłej ludzkiej życzliwości. Na pewne rzeczy można przymknąć oko)

[gaba29]

ja też nie chcę. jestem osobą wierzącą ale nie identyfikuję się z kośćiołem
katolickim, choćby stosuję antykoncepcję. Nie chcę wprowadzać zamentu w głowie
mojego dziecka, stawiać przed wyborem autorytet księdza czy mamy.
I mocno obruszam się na argumenty że w polsce jest 95 % katolików, a przecież
to nie jest liczba przktykujących ,żyjących w zgodzie z nauką Kościoła, a
jedynie liczba ochrzczonych , często pod presją rodziny czy ,,sąsiadów,,.
Nie chcę nikogo atakować, ale czy odmawiając prawa do choinki, z ręką na sercu
możecie powiedzieć że nie stosujecie antykoncepcji? Gdyby choinka przysługiwała
jedynie prawdziwie zaangażowanym, w oknach nie błyszczały by lampki na święta
(przynajmniej w dużych miastach)

[4tuna]

Miałaś do tego prawo i podziwiam cię za konsekwencje. U mnie jest troszke inna
sytuacja, nie moge jednoznacznie powiedzieć że jestem niewierząca, natomiast
bedąc "formalnie " katoliczką nie uznaje tego kościoła , swiadomioe wzieliśmy z
mężem ślub cywilny, ponieważ taki ślub miał dla nas większe znaczenie, niż
jakiś niezrozumiały rytuał. Miałam dylemat czy ochrzcić dziecko i jednak
zrobiłam to jak większośc ludzi z takich pobudek jak : " bo wypada". Bałam sie
że moję dziecko bedzie szykanowane przez rówieśników i bedzie miało do mnie w
przyszłościo to żal. Fanatycy religijni potrafią być okrutni.

[anek.anek]

Ja się o żal dziecka nie boję, bo jeśli kiedykowiek przyjdzie i zapyta z
pretensją "dlaczego mnie nie ochrzciłaś", to wytłumacze mu tak jak księża
zrobili to mi: to Twój wybór, ja nie mogłam ci zapewnic wychowania w wierze,
więć to byłoby oszustwo. A niechciałbyś chyba, żebym kłamała. Jeśli chcesz, to
mozęmy to nadrobić w każej chwili.

[isma]

Otoz to. Fundamentalna sprawa jest odwazne staniecie w prawdzie. A wiec odwazne
przyjecie zarowno konsekwencji tego, ze sie dziecka nie ochrzcilo, jak i tego,
ze sie tego dokonalo (wbrew pozorom, w tej drugiej sytuacji tez jest spora
odpowiedzialnosc, chi, chi).
Anek, pozdrawiam.

[anek.anek]

Isma, ja taka mądra jestem między innymi dzięki dyskusjom z Tobą
Też pozdrawiam

[wieczna-gosia]

rownie dobrze twoje dziecko moze miec do ciebie zal, ze go ochrzcilas, a on
przeciez religie ma gdzies.

[18lipiec]

Nie chcesz.Nie chrzcij.Rodzinie nic do tego, a spojrzeniami i komentarzami sie
nie przejmuj.Radzę sie uodpornić bo to samo będzie w szkole, będą pytania czemu
dziecko nie chodzi na religię, do kościoła itp.
Ucinaj krótko, nie tłumacz się i nie daj się presji.

Cieszę się że takich ludzi jest coraz więcej!

[agmar3]

Ostracyzm społeczny. Polska, a szczególnie prowincja, nie jest tolerancyjna.
Niestety. Znam sama kilkoro rodziców, którzy ochrzcili i posyłają dziecko na
religię, bo boją się braku akceptacji. Tego akurat nie polecam, po co taka
obłuda.
Życzę siły i wytrwałości. Polacy muszą, choc nie wiem jak, nauczyć się
poszanowania dla inności!!!!!
Pozdrawiam

[melka_x]

A czy Ty nie jestes przypadkiem troche przewrazliwiona?
(nie mowie tego zaczepnie

Wiekszosc dzieci jest ochrzczona, wiadomo ze ludzie dziwia sie zjawiskom
rzadszym, nie tym czestym, totez fakt, ze Ty nie dziwisz sie, ze ktos decyduje
sie na chrzest dziecka, a ktos inny Cie pyta 'kiedy chrzest?' jest naturalny.

Byc moze jestem wyjatkiem. Jestem niewierzaca, moi rodzice tez, na religie
bardzo dlugo nie chodzilam (chrzest byl na moja prosbe w wieku 12 lat), pozniej
znowu odeszlam od wiary, dziecko urodzilam jeszcze przed slubem (drugim i
drugim cywilnym), czyli nieslubne, jestem rozwodka. I nigdy nie spotkala mnie z
tego powodu najmniejsza przykrosc, nawet od ksiezy. Moze dlatego, ze ja sie
zadnych ocen nie dopatrywalam

[wieczna-gosia]

Ale po co tlumaczysz sie z braku chrztu?
Kiedy chrzest- nie bedziemy chrzcili. I niech sie domyslaja

Ja bym powiedziala ze wsrod moich znajomych chrzest jest coraz bardziej jazzy
(jak to sie teraz mowi....).

[wieczna-gosia]

Dodam jeszcze ze ja slub jednostronny bralam. byc moze normalnych ksiazy
spotykalam, ale nikt mi nigdy nic nie powiedzial.

[zarra]

Jestem "niekościelna" zupełnie.Nie mamy ślubu koscielnego, bo sensu w tym
przedstawieniu nie widziałam. Ochrzciłam starszą córkę po 4 latach "płaczu
babci". Babcia sama to załatwiła, jak w końcu jej powiedzieliśmu "ok, ale my
tego nie załatwimy". Już mineły 2 lata od Komuni. Stwierdzenie moje jest
proste :
Wstyd mi ! wstyd że wmieszałam dziecko w taką obłudę. Ona skumała z Komunii
tylko prezenty ,nic wiecej, chociaż tłumaczyłam jej po co to wszystko.
Teraz mamy 2 latke, nie chrzczona i naszym zamiarem jest nie popełniac drugi
raz tego samego błędu.
Babcia wypytuje ........niech wypytuje

Skończmy z tym wreszcie ! Bądźmy tym pokoleniem rodziców, które przestanie
robic tego "dla tradycji, dla babci...".

Nie chodzimy do kościoła, nie modlimy się = nie robimy cyrków !!!