krzyk przy niemowlaku

[maminka5]

Byłam dzis ze swoja 5 miesięczna córeczka u rodziców i pokłóciłam sie ze
swoim ojcem. nigdy niemielismy dobrych kontaktów, ale dzis doprowadził mnie
do furii. Krzyczelismy na siebie przy moim dziecku.. teraz mam wyrzuty
sumienia, straszne... myslicie ze mogło sie to odbic na jej psychice?. Tak
sie martwię, bo niespała tylko patrzyła na nas... potem zachowywała sie
normalnie, bawiła sie, spała, usmiechała sie itd. ale mam wyrzuty sumienia. :-
(((
nawet niepowiedziałam o tym meżowi..

[kalina_p]

No jak raz sobie wykrzyczałas cos to nic jej nie bedzie.
Nie martw sie.
starsze juz by cos tam "kuało" i sie przejęło.
Byle sie taka sytuacja za często nie powtarzała

[bea.bea]

Nooo....traumatyczne przezycia z dzieciństwa....))
nie martw się ......mój syn zaczoł reagować na moje wrzaski jak skończył rok

[maminka5]

hehe, chodziło mi bardziej o to czy np. moze sie jakać. ale jak nie to ok.
teraz został problem z dziadkiem, echh

[mifka]

a ja uwazam, ze nalezy klocic sie przy dzieciach, ale pamietac, ze potem zawsze
trzeba sie pogodzic w ich obecnosci.wytlumaczyc przy tym dziecku (jesli
starsze) ze to nie ono jest przyczyna konfliktu a klotnia ,nawet z krzykiem,
jest zjawiskiem naturalnym i zdaza sie kazdemu w zyciu i tzrba nauczyc sie z
tym zyc i sobie radzic. jednakze w nawet najwiekszych nerwach warto uzywac
jezyka polskiego a nie laciny i zamiast epitetow wykrzykiwac argumenty.bo w
przeciwnym razie cala nauka pojdzie w las i dziecko zamiast nauczyc sie klotni
z kultura zalapie chaotyczny wrzask z przeklanstwami.

[monanan]

No wlasnie. ja i moj slubny jestesmy bardzo zywiolowi - smiejemy sie glosno ale
i klocimy z pasja i na calego.mieszkamy w jednym pokoju, wiec maly (10m)chcac
nie chcac wszystkiego wysluchuje. No i zawsze mnie dziwi, bo jak my sie drzemy
to on sie zaczyna smiac, normalnie chichocze.
Mysle ze mniej mu zaszkodzi sluchanie krzykow (widzi ze zaraz potem zaczynamy
sie calowac i juz jest wszystko ok) niz "ciche dni" na przyklad, ale zaznaczam
ze to moje prywatne zdanie

[kalina_p]

twoje prywatne zdanie, z którym ja tez sie zgadzam

[redmiss]

monanan napisała:

> No wlasnie. ja i moj slubny jestesmy bardzo zywiolowi - smiejemy sie glosno
ale
>
> i klocimy z pasja i na calego.mieszkamy w jednym pokoju, wiec maly (10m)chcac
> nie chcac wszystkiego wysluchuje. No i zawsze mnie dziwi, bo jak my sie
drzemy
> to on sie zaczyna smiac, normalnie chichocze.
> Mysle ze mniej mu zaszkodzi sluchanie krzykow (widzi ze zaraz potem zaczynamy
> sie calowac i juz jest wszystko ok) niz "ciche dni" na przyklad, ale
zaznaczam
> ze to moje prywatne zdanie


u nas podobna sytuacja (dwa maleńkie pokoiki, ale młody i tak cały dzień jest z
nami)...
ale co zauważyłam: czasami próbuję przekazać młodemu, ze jestem na niego zła,
tzn. zmarszczę czoło, powiem NIE WOLNO srogim tonem, a moje dziecię na to w
śmiech!!!! hahahahaha w ogóle sobie nic nie robi z mojej wyimaginowanej złości,
rozbraja mnie przy tym, ale pytanie: czy to dobrze, czy źle? bo jak inaczej
przekazać mu, że coś źle robi? nie chce klapsami go wychowywać...

:)))

[kalina_p]

Moja na "nu nu", "nie wolno" zanosi sie az ze smiechu i robi to, czego własnie
nie wolno z uporem maniaka
Może to taki wiek...pocieszam sie tym

[cocollino1]

no u mnie tak samo, ja malemu ze "nu nu", a on z robrajającym usmiechem obrywa
kolejne kwiatki....

[czajkax2]

To i ja napisze że u mnie podobnie))

[grzalka]

A mój Antoś się krzyku bardzo boi. Ma 6 m-cy i boi sie bnawet jak krzyczy z
radości jego 3,5 letnia siostra- potrafi się rozpłakać.