Kolega - problem

[znanawam]

Znacie mnie, jestem na forum prawie codziennie, ale mam pewien problem, a nie
chciałabym się ujawniać. Już tyle postów pojawiło się na podobny temat, na
podobny problem jak mój. I mnie to spotkało. Jestem mamą i żoną, kocham męża
i dziecko, nie wyobrażam sobie życia bez nich, a jednak w pracy jest kolega,
który nie jest mi obojętny. Gdy o nim myślę pukam się w głowę – co ja robię
najlepszego, przecież jestem szczęśliwa w małżeństwie – a jednak ten
kolega... i co ja mam zrobić, tak chciałabym zbliżyć się do kolegi, ale wiem,
ze jest to niemożliwe, tym bardziej, ze zawsze byłam wrogiem jakiejkolwiek
zdrady – czy to psychicznej czy do fizycznej, a tu tak kolega na mnie działa,
on cale szczęście o tym nie wie. Pomóżcie mi.

[chimba]

Współczuję Twojej sytuacji, ale trzymaj sie męża i dziecka, to pewnie chwilowa
fascynacja a mozesz przez to rozwalić Twoje szcześliwe małżeństwo. Moze pogadak
z kolegą? Albo popros go o to abyście zostali dobrymi kolegami - moze to Ci
wystarczy. Pytanie czy Twój kolega chciałby tego i w ogóle co o Tobie myśłi.
Ale bądź dzielna i trwaj przy męzu.
Pozdrawiam

[babka71]

przeczekać, i jeszcze raz przeczekać samo minie jak grypa

[jagoda051]

Jakbym czytala o mnie.... Przeszłam to, ale ja nie potrafiłam sobie niczego
odmawiać i zbliżyliśmy się... ale nie tak do końca, chociaż mało brakowało -
konkretnie mojej odwagi. Trwało to jakiś czas, kilka miesięcy, może nawet
latek. To bylo takie zauroczenie, taka jakby zabawa, gra, miłe spędzanie czasu
w pracy. Ktoś zadzwoni, powie miłe słowo, komplement, zachwali, pocałuje jak
nikt nie widzi. Bylo bardzo fajnie. Ale jakoś samo się rozmyło. teraz tak
siedzę i nawet nie mogę sobie przypomnieć w jaki sposób. Chyba jesteśmy
przyjaciółmi. Teraz mamy ze sobą mały kontakt. Ja siedzę w domu jeszcze pewnie
roczek. Czasami gadamy i śmiejemy się jak to wspominamy. Chociaż jeszcze
czasami mi się zatęskni i nie wiem jakby bylo gdybym chodziła do pracy. Ale był
czas kiedy żałowałam. Bo wszystko jest ok jak się układa. A jak chwilowo nie to
jest dziwna atmosfera w pracy, a jak wyszłaby z tego kompletna klapa to jak
dalej razem pracować? Cieżko.

[mieszkowamama]

Nie zniszcz tego, co masz. Powodzenia.

[jagoda051]

To też prawda. Jednym ruchem, gestem. słowem można zaprzepaścić to co sie
budowało przez kilka lat. A potem czasami już nie ma odwrotu.

[monisia98]

zawsze tak sie zaczyna niewinnie , a potem no coz.....czasu nie da sie
cofnąc.... i myslisz co ja zrobilam , uleglam gosciowi z powodu paru umizgow, a
tu mialam kochajaca rodzine : meza , dzieci i to wszystko stracilam, to kiedys
slyszalam z ust mojej kolezanki , podobna historie i niestety nie miala dobrego
zakonczenia - sad, rozwod, awantury , i szarpanie sie o dziecko, oboje
przeszli pieklo, ona obecnie cigle tylko placze i placze nic juz jej nie
zostalo - kochas z pracy delikatnie mowiac pobawil sie nia i zostawil , teraz
bawi sie inna a ona stracila wszystko!!! Pomysl chcialbys tak ? Czy warto?
Czasami zastanawiam sie dlaczego kobiety ktore maja wszystko szukaja czegos
wiecej i zamiast znajdowac to przystowiowe "wiecej' nie maja nic - zero!!!!!

[sowa_hu_hu]

jeśli naprawde kochasz męża to nie powinnaś mieć problemu... teoretycznie...


poza tym romans w pracy to nieciekawa sprawa - bardzo nieciekawa...

[palka_zapalka]

Pomgę chętnie sorki nie odbierz tego za złośliwość, ale proponuje młotek i mono
sie po główce poklepać - kolega wyleci szybciej niż wleciał aha jak będziesz
na niego patrzyć to pomyśl o mężu

[palka_zapalka]

tzn patrzeć chyba tak sie pisze - późno otumaniło mnie

[iwles]

Dołączam się:
wylewam kubełek zimnej wody wprost na Twoją głowę.

Mam świeży przykład u mnie w pracy: koleżanka dla takiego jednego rozwiodła się
z mężem (ma dwójkę dzieci) - teraz liczy, że facet zrobi to samo dla niej.
Facet jest ojcem trójki dzieci i ... chyba się nie bardzo pali do rozwodu.

Lubię tę moją koleżankę, nawet bardzo i tak sobie myślę, że być może już
niedługo nadejdzie czas, że Ona pomyśli: co ja takiego narobiłam ...

Żebyś n i g d y nie żałowała - dodaję jeszcze jeden kubełek lodowatej
wody

[margosia.kr]

Przeanalizuj problem od drugiej strony, czy byłabyś zadowolona gdyby tą mąż był
zauroczony koleżanką z pracy ? Zapewne nie.
Każdy patrząc na drugiego człowieka ma prawo pomyśleć fajna kobieta lub
mężczyzna, to nie grzech, ale jeżeli zakiełkowały w Tobie żywsze uczucia, to
pogrzeb je w zarodku.
Tak jak pisały poprzedniczki, romans w pracy, to tylko kłopot. Potem jest żal,
gęsta atmosfera i ciężko patrzeć w lustro.
Chyba, że z mężem łączą Cię tylko ( albo aż) dzieci. Jeżeli jesteś w
małżeństwie szczęśliwa, to po co Ci kolega ? Potrzebujesz wrażeń, adrenaliny ?
Zły kierunek moja droga. Uwierz.
Pozdrawiam - Małgosia

[mamalgosia]

Rzeczywiście problem. I to stary jak świat. Bo roum mówi Ci jedno (doskonale
wiesz, co powinnaś zrobić), serce dyktuje inaczej.
MOje zdanie jest brutalne: człowiek własnie rozumem różni się od zwierząt. I
powinien go uzywać. Zwłaszcza, gdy ma tyle do stracenia...

[znanawam]

Dzięki za odpowiedzi - będzie trudno, ale malżeństwo najważniejsze.
Pozdr.

[yukee]

Moja kuzynka kiedys przechodzila dokladnie to samo co ty teraz. Jedyna malenka
roznica - to nie byl kolega z pracy. Jak sobie przypomne jak sie dziewczyna
meczyla...twierdzila ze z tej sytuacji to po prostu nie ma wyjscia.
Dodam, ze kolega nie wiedzial co sie dzieje ani mąż tylko mnie wtajemniczyla bo
juz nie dawala rady.

Jedno bylo pewne-moja kuzynka chciala sobie wybic faceta z glowy tylko nie
wiedziala jak to zrobic. Wymyslilysmy taki sposob:
Po pierwsze kuzynka stanela przed lustrem i nawymyslala sobie od glupich bab
itp. {to byl ten kubel zimnej glowy o ktorym pisaly dziewczyny wczesniej).

Nastepnie miala sobie wyobrazac kolege w sytuacjach obrzydliwych np. ze dlubie
w nosie, albo podczas jedzenia mlaska i widac co ma w buzi, albo ze ma
wytrzeszczone oczy i gupkowato sie smieje {chodzilo o to zeby sobie faceta
obrzydzic, zeby ją odrzucalo na jego widok a nie przyciagalo).

A punkt trzeci planu-zabrac sie za meza tzn. jeden wieczor wyciagnac go na
romantyczną kolacje, w inny dzien ugotowac mu ulubione danie, zabrac do kina,
poczarowac go sexowną bielizą itp.

Kuzynka to zastosowala i powiedziala mi, ze zauroczenie jej przeszlo jak reką
odjal. Mowi ze jak teraz spotyka tego kolege to sie gleboko zastanawia co
takiego widziala w tym facecie ze ja tak zauroczyl. Taki sobie chlopek jak
kazdy inny.

Powodzenia i czekamy na post "Kochane juz mi przeszlo, co ja w nim widzialam?!"

[wszystkienikizajete]

To jest własnie ten moment, w którym nie jest za późno,żeby powiedzieć sobie
stop - nie przegap tej chwili!

[emango]

Myślę, że sposób z obrzydzeniem sobie kolegi może okazać się skuteczny (ja na
przykład nie znoszę kapci i takich białych męskich podkoszulków i wyobrażenie
sobie go w takim zestawie by mnie otrzeźwiło ). Byle nie za bardzo, bo w
sumie co kolega winien?

[honi_29]

Łatwiej pomyśleć "idź precz ode mnie" niż wykonać,znam to z autopsji.Długo to
trwało zanim wygrałam walkę sama z sobą(do niczego na szczęście między nim a
mną nie doszło,chociaż kusiło,oj kusiło...)Myślałam zawsze jakbym się czuła
gdyby mój mąż chciał miec taką extra kolezankę.Było mi za siebie wstyd,ale nie
potrafiłam oprzeć się pokusie i flirtowalam ile wlezie.W końcu wzięłam się w
garść i udało się.On dalej jest napalony,ale ja nie reaguję na jego zaloty i
jest mi z tym dobrze.Musisz być silna,Trzymam kciuki i pozdrawiam