tzw instynkt macierzyński

[lillil]

moze to troszke smieszne pytanie ale jestem ciekawa jak to faktycznie jest -
czy po urodzeniu kobiety "od razu posiadaja instynkt macierzyński"- to moje
pierwsze malenstwo i nie chcialabym zrobic mu krzywdy - czy wiedzialyscie od
razu tak samoistnie jak trzymac na raczkach , karmic, kapac, albo np czy przy
przewijaniu jak malenstwo zrobilo kupke " nie zatykalo" was od zapachu
(przepraszam za wyrazenia) ale jak to u was bylo
boje sie ze nie podolam wszystkiemu albo bede nie taka mama jak bym chciala
jak to bylo u was???
pozdrawiamy

[19maj]

ja tez miałam takie same obawy ale jakoś poszło z górki ,jak przyjechaliśmy do
domu to bałam się nocy że coś się wydarzy a ja nie będę wiedziaała co mam robić
obawiałam sie jeszcze kąpieli ale musieliśmy sobie jakoś poradzić sami i jakos
to poszło może nie idealnie ale poszło później było coraz lepiej.

[mooh]

Kua nie pachnie jaśminem, ale mi bardzo jej zapach nie przeszkadza. Pierwsze
czynności pielęgnacyjne wykonuje się trochę niepewnie, ale potem przychodzi
wprawa. Instynktu bym raczej do tego nie mieszała. Instynkt to dość
atawistyczne zjawisko i nie wiem, czy ma coś wspólnego z zakładaniem całkiem
współczesnego pampersa.

[sfinksx]

jak byłam w ciąży to bałam się że nie będe miała instynktu ....a tu się
zdziwilam bo zakochalam się w kurczaczku ...a przewijanie noszenie i takie tam
to jakoś robiłam po swojemu i nie przejmowałam się czy dobrze to robie czy
źle ) co do kupek na początku w pierwszych 3 miesiącach wcale nie mają
intensywnego zapachu ale jak już wprowadzi się zupki i takie tam to faktycznie
zalatują ale jakoś nie zwara się na to uwagi w/g mnie

[amoszyn]

Twoje obawy są całkowicie naturalne. Chyba kazda z nas to przechodzi.
Mogę napisac Ci jak to było u mnie. Nie jestem typem Matki-Polki, nie specjalnie
lubię małe dzieci, choć bardzo pragnęłam tego dziecka. Bałam się, że nie będe
umiała się nim opiekowac, ale bardziej bałam sie tego, czy będę umiała sama
zmienić się i dostosować do nowej sytuacji. Czy bedę potrafiła je kochać. Jeśli
chodzi o opiekę - nie było najmniejszego problemu. Nie chodziłam do szkoły
rodzenia, nie miałam doświadczenia (jedynie teoretyczne - trochę czytałam) a
jakos "samo przyszło". Najwazniejsze, to nie bac się dziecka, ono nie jest takie
delikatne na jakie wygląda i wbrew pozorom nie tak łatwo zrobić mu krzywdę.

A jesli chodzi o moja psychikę - no cóż. Na początku było ciężko, ale to na
prawdę mija. Teraz, gdy mały ma j€ż pól roku, nie wyobrażam sobie życia bez niego.

Zaufaj sobie i na pewno wszystko bedzie ok. Zresztą zawsze możes zpoprosić o
radę czy pomoc osoby bardziej doświadczone (np mamę, koleżankę, czy tu na forum).

[lillil]

mam nadzieje ze sobie poradze i wszystko pojdzie gladko a moja kruszynka
bedzie dumna ze swojej mamy

[amoszyn]

Na pewno. Każda z nas jest najlepsza pod słońcem matką dla swojekgo szkraba i
wie co dla niego najlepsze.