problem z teściami- dluga historia

[bianka2004]

Z dnia na dzien bardziej nienawidze moich tesciow. Gdy urodzilam moje
pierwsze dziecko przez dwa miesiace niewiedzieli jak ma ono na imie, po
prostu ich to nie obchodzilo, potem przyslali nam kartke na swieta, z
pozdrowieniami dla dziecka o zupelnie innym imieniu niz bylo w rzeczywistosci
(ewentualne imie ktore wspomnielismy gdy bylam w piatym miesiacu ciazy).
Przez ostatni rok bardzo duzo im pomagalismy, nie mieszkamy wPolsce i ze
wzgledu na ich niezbyt ciekawa sytuacje materialana na nasze nieszczescie
sciagnelismy ich tutaj. Maz wypelnial ich wszystkie dokumenty, latal po
urzedach, zalatwial prace itd...dopoki mial pelne rece roboty z ich sprawami,
bylo jako tako, nawet kilka razy zostali z naszym dzieckiem na kilka godzin,
ale gdy juz wszystko pozalatwial i poprosil ich o mala przysluge (dokladnie o
to aby zameldowali go w mieszkaniu w Polsce)- "obrazili" sie na nas, maz
kilka razy dzwonil, ale juz przestal, nie interesuje ich jak sie czujemy, jak
czuje sie ich wnuczka. Ja jestem ponownie w ciazy (5 miesiac), ale nie mam
zamiaru ich o tym informowac. Mam ochote zrobic im jakas przykrosc, na taka
sama skale jaka oni robia nie tyle mnie ile mojemu mezowi i mojej corce. Nie
potrafie zrozumiec takiego postepowania, moja mama jest zupelnie inna, wiem
ze zrobilaby dla nas wszystko. Jak mozna tak traktowac swojego syna, jakby
sroce spod ogona wypadl??? Ggy o nich mysle jest mi poprostu niedobrze. Moj
maz choc stara sie tego nie pokazywac, bardzo to przezywa, denerwuje sie boli
go glowa i chodzi zestresowany. Wiem ze jest mu tez troche wstyd za rodziow.
Rozmowy z nimi nie pomagaja. Dwukrotnie dawalismy im do zrozumienia ze sa co
najmniej dziwni, pierwszy raz po wyzej wspomnianych swietach, a drugi raz gdy
tesc na chrzciny swojej pierwszej wnuczki przyszedl w jeansach i swetrze (w
tych samych w ktorych pracuje i uzywa na co dzien), nie przyniosl jej nawet
zlamanego kwiatka wyrwanego z ogrodka, kartki, po prostu nic, przyszedl
odstal swoje w kosciele, zjadl i poszedl- uwazajac to za jak najbardziej
normalne. NBIe chodzi mi o dobra materialne, ale o sam fakt, mogl jej upiec
torta obojetnie, "narysowac laurke". Dla porownania, moja mama przyjechala z
Polski, przywiozla wnuczce dosyc droga pamiatke, przyciagnela ze soba
najlepsze ubranie, i stala dwa dni w kuchni aby te chrzciny byly udane. Jak
to pisze to lzy cisna mi sie do oczu. Co ja powiem za kilka lat mojemu
dziecku o jej dziadkach mieszkajach 20 min autobusem od nas...Mysle tez o
zemscie. Chcialbym im pokazac ze nie jestesmy kozlami ofiarnymi ktore mozna
wykorzystac i olac. Mysle ze gdybym ja choc raz zrobila im jakas przykrosc
zrobiloby mi sie lepiej. Jak im przemowic do rozsadku. Wierze ze wiele z was
ma podobne doswiadczenia, mam nadzieje ze chociaz niektore zakonczyly sie
happy endem. Prosze podzielcie sie ze mna. Pozdrawiam.

[studzienka1]

Bianko nie martw się ja mam również problem z teściami tylko z drugiej strony,
do wszystkiego wkładają swojego nochala i rozbestwiają mojego męża.Nie mogę
wytrzymać ani z nimi ani z moim mężem.Pewnie wszystko byłoby inaczej gdyby
mieszkali daleko a nie na przeciwległej ulicy.Trzymaj się!

[karina210205]

Nie mścij się na nich nie przyniesie Ci to ulgi a przecież nie chcesz być taka
jak oni. kiedyś los zrobi to za Ciebie. Głowa do góry Twoje dzieci mają jedną
kochającą babcię i dbaj o to żeby mogły ją widywać choć jest daleko.

[abi3]

Machnji ręką na teściów...to walka z wiatrakami. Wiem cos o tym, bo sama mam
podobną sytuację. Życie samo kiedyś wymierzy sprawiedliwość...zobaczysz, jeszcze
będą Was przepraszać...zemsta nie przyniesie Ci ulgi.Nie bądź taka jak
oni...bądź ponad....
Ciesz się córeczką i nie stresuj dzieciątka które ma sie narodzić.
Serdecznie pozdrawiam.

[berecik7]

Zemsta bywa słodka - ja po prostu odizolowałam się od problemow mojej
teściowej, bo ona moich jakoś nie zauważa. Moją zemstą jest to, że już nie lecę
na każde zawołanie pocieszać, pomagać, wspierać ...

[prosta.krosta]

berecik7 napisała:

> Zemsta bywa słodka - ja po prostu odizolowałam się od problemow mojej
> teściowej, bo ona moich jakoś nie zauważa. Moją zemstą jest to, że już nie
lecę
>
> na każde zawołanie pocieszać, pomagać, wspierać ...

O, mądre dziewczę jesteś ! Też tak zrobiłam jak ciągle pomagałam, a raz sama
potrzebowałam wsparcia i wtedy du** i wielkie zdziwienie, że o co chodzi

[dominika8]

ja też nienawidzę moich teściów, z każdym dniem bardziej, zwłaszcza Ją. I
wiecie co? nie mam kompletnie wyrzutów sumienia, długo dałam sobie chodzić po
głowie, ale miarka się przebrała. Nie będę udawała, że nie słyszę różnych
złośliwych uwag. Postanowiłam sobie, że na każdą będę odpowiadać podobnie, np
ostatnie moje z nią starcie-ona na cały głos przy wszystkich ,,jaki ty masz
ogromny brzuch!!" mam 172 cm wzrostu i 63 kg, ona 165 i 75 kg, ja na to ze
stoickim spokojem ,,I kto to mówi? Spójrz na swój!" i obraziła się, bo pierwszy
raz po 3 latach się odgryzłam.
nie mówiąc o różnych jej poglądach typu:
dziecko córki kocha się bardziej niż syna
jak tu u Was brzydko, bo nie ma zasłon
fikus w pokoju dziecka może spowodować zawał serca
kupię wnuczce zabawki jak będzie pamiętała że to ode mnie!!
i co? bo mi ręcę opadają

[aleksandrynka]

eee, tak całkiem Ci nie opadają, bo odgryźć się potrafiłaś Czasem inaczej
się nie da, choćby dla własnego spokoju. Mi się podoba

[lyla1]

twoja teściowa jest "super". Przebija wszystkie dotychczasowe. Zawsze uważalam,
że trzeba być ponad to...

[niepytajkto]

Nawet nie wiesz, jak dobrze Cie rozumiem - jesli chcesz przeczytaj dla
porownania moje przejscia

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=32351463&a=32351463
jak sie potoczylo dalej??
Zostalismy, hmmm, wylaczeni poza nawias zycia klanu panstwa J. Przestal sie do
nas odzywac meza brat, u ktorego maz mial byc chrzestnym (nawet go o tym nie
poinformowal ani tez o dacie chrztu chocby, bysmy mogli jakis drobiazg przeslac
maluchowi). Na imieniny (wiem ze dziecko raczej nie obchodzi, ale do tej pory
zawsze bylo dzwonienie z zyczeniami) nawet sms nie przyslano (ani pseudo tesc
ani tesciowa ani brat, ktory jest malego chrzestnym). W swieta byla tesciowa u
meza, przez dwa tyg - nawiasem kasy za podwojna rezerwacje do dzis nie
zobaczylismy - nas odwiedzila uwaga - 2razy - raz na 20min, drugi na 2godzi.
Maly byl caly rozzalony. Nikt do nas nie zadzwoni/przysle maila/sms-a co u nas,
czy wszystko ok itd. Maz byl w styczniu w PL - wrocil robity i rozzalony, do
tego stopnia ze o pobycie opowiadal tylko tyle co o spotkaniach z naszymi
przyjaciolmi. Wole nie myslec co sie dzialo.

Tez mam ochote sie zemscic.
Tez mnie boli ta sytuacja ze wzgledu na meza i syna (dotad ukochanego wnuka).

Poki co - my tez nie dzwonimy, nie mailujemy itd. Po co?
Niedlugo jade do PL - do tesciowej nie zamierzam pojechac, chyba ze na 20min,
tak jak ona do nas. Do szwagra - juz w ogole. Drobiazgi dla malucha wysle
kurierem chyba

tylko - co dalej? co mowic dziecku (ktore zreszta przestalo juz wspominac
i "dziadka" i babcie)

pozdrawiam Cie cieplo - i nie daj sie.
Na chamstwo odpowiadaj tym samym - nie daj sobie wejsc na glowe.
Ja dalam i bardzo tego zaluje.

Pa

[bianka2004]

Oj dziewczyny, czasem to mi sie wydaje ze macie jeszcze gorzej niz ja. U mnie
problem jest taki ze, oni sie do nas nie wtracaja w jakis widoczny sposob,
nieublizaja mi jak "niepytajce"- tylko po prostu nas ignoruja gdy im jestesmy
niepotrzebni po prostu sie na nas "obrazaja"...nie mozemy na nich liczyc. Nie
wiem o co w tym wszystkim chodzi i to mnie bardzo meczy, jak rodzice moga zyc
tylko dla siebie, ach no i oczywiscie zapomnialam dla drugiego syna...ten drugi
to ukochany Aaaaaadasko (tak jest zapisany w komorce tescia) Tamtem moze robic
ich w balona non stop, a potem i tak potrafi ich przekabacic. Dzieki niemu
stracili w Polsce trzypokojowe mieszkanie bo tamten podczas ich nieobecnosci
nie placil rachunkow i narobil dlugow naponad 10.000 (o tylu wiem), ale znajac
Adasko moze i na wiecej. Ach ale to kolejna dluga historia.
PS. Ciagle mysle o tym zeby im sprawic przykrosc, moze nie bylaby to zemsta
taka doslowna, ale chcialabym zeby przez chwile poczuli to co my. Ciekawe czy
jesli o mojej ciazy dowiedza sie od osob trzecich, albo zobacza mnie niechcacy
z brzuchem w dziewiatym miesiacu, lub co jest prawdopodobne z podwojnym wozkiem
za kilka miesiecy, czy sie obudza czy tez nadal nie. Pozdrawiam. Trzymajcie sie
dziewczyny.

[abi3]

Jakbym czytala własną historię....
U nas było bardzo podobnie. Mieszkaliśmy z teściami w ich ogromnym domu przez 3
lata.Teściowie też nie wtracali się w nasze sprawy, nie ubliżali, nie
krytykowali,za to poniżali totalnym lekceważeniem. Nigdy nie dowiedziałam się od
nich wprost o co tak na prawdę im chodzi. To co slyszałam, to ich pogawędki o
nas,kiedy wracałam z pracy. Oni siedzieli na górze i debatowali, jacy to my
jesteśmy źli i niedobrzy.Bo nie stałam się wiejskim popychadłem, którego dałoby
się zaprzęc do całej tej brudnej roboty przy domu. Dbałam o ten dom jak mogłam.
Sprzątałam po nich w kuchni, myłam kible, wanny, okna i.t.p.No tiiia...jedyne
co, to nie zagrzebywałam sie pazurami w ziemi coby np. ogródek wyplewić czy
zabić kurę na rosół czy królika na obiad.Ale te prace zarezerwowane były dla
teścia....przeciez nie pracował, tryskał zdrowiem...taaa, jedyne co uwielbiał
robić to leżeć przed telewizorem i narzekać. To co? Chcieli zrobić z nas
służących? Pracowaliśmy z mężem od rana do nocy niemalże,a jak wracaliśmy to
nawet nie dostaliśmy miski zupy,chociaż sagan był nagotowany.Dodam,ze przed
slubem to byli najcudowniejsi ludzie na świecie,a ja byłam najukochańszą
synową...bo taka mądra, wykształcona....ej życie
Dlatego postanowiliśmy z mężem się wyprowadzić od nich. Tego terroru
psychicznego nie dało się znieść. Rozmowy nie pomagały.Kupiliśmy sobie
mieszkanie i wynieśliśmy się...byle najdalej od nich. Został wielki dom, przy
którym nie ma już kto pracować (wczesniej wszystko robił mąż).
Taka oto jest mentalnosć moich cudownych teściów. Obrazili się, bo jakże
śmieliśmy ich "olać".
Bogu dziękuję,że mój mąż sie do nich nie wrodził.Jest zupełnie innym
człowiekiem, dobrym i ciepłym.A chyba moge powiedzieć,że się odrodził, bo
jesteśmy ze sobą już 10 lat i wciąż jest taki sam.
Żyjemy sobie więc szczęśliwi z malym synkiem, któtego nawet dziadki nie znają,
bo nigdy nie chcieli poznać.
I nie cierpię specjalnie z tego powodu. Mąż też nie. Szkoda synka, bo nie zna
dziadków, ale czy warto by właśnie takich dziadków poznał? Wątpię.

[dominika8]

jeden z moich klientów powiedział ,,co się pani przejmuje? Teściowa to nie
rodzina" święte słowa

[lucerka]

Tesciowie NIE MUSZA wam pilnowac dzieci, NIE MUSZA sie ladnie ubierac na
chrzciny czy dawac prezenty wnusiom. Wy NIE MUSICIE pomagac tesciom. Czy wasza
pomoc nie byla bezinteresowna, ze oczekujecie od tesciow wdziecznosci?
Smutne, jesli tesciowie sie nie interesuja wnukami - zgadza sie. Robienie im
przykrosci, bo "sie nie odwdzieczyli" jest jescze bardziej przygnebiajace.

[abi3]

Oczywiście że nie muszą....wszystko powinno raczej wynikać z chęci.
Tymbardziej w rodzinie.
A ładne ubranie się na chrzciny świadczy chyba o kulturze człowieka i jego
podejsciu do tej ważnej uroczystości małego człowieczka.
W zasadzie nikt nic nie musi....ale czy o to chodzi w życiu?
Chyba nie.....

[lucerka]

Racja ale zalozycielka watku zastanawia sie nad sprawieniem przykrosci
niewdziecznym tesciom.Czy to znaczy ze nie pomogla im bezinteresownie?


Ja nie oczekuje od tesciow, ze sie beda opiekowac moim synem a byly czasy, ze
ich oboje bardzo wspieralam. Altruistka nie jestem ale jesli czegos oczekuje w
zamian za moja pomoc to wale prosto z mostu. Jest taka zasada weselna: albo sie
mowi od razu albo sie milczy do konca.

[abi3]

Aby ktoś był tak bardzo zdesperowany jak założycielka wątku, muszą po temu
istnieć ważne powody....być może nie opisała wszystkiego. Jednak jak napisałam
powyżej, nie warto się mścić, warto być ponad. Życie i tak każdemu wystawi rachunek.
Ja ją bardzo rozumię (opisałam też powyżej), bo ileż razy można dawać i dawać a
ktoś nie potrafi powiedzieć nawet:dziekuję! To smutne, niestety często sie tak
zdarza. Ja bym tych teściów olała, ale są też inne charaktery, którym akurat
"mała zemsta" poprawiła by samopoczucie.I to także należy uszanować: wybory
każdego czlowieka jakie by one nie były.Osobiście uważam że są pewne
zobowiazania w życiu...ale każdy ma prawo myśleć inaczej!
pozdrawiam.

[olamad]

Pozwól, ze zapytam.. A jak wyglądają Twoje stosunki z teściami??

[lolinka2]

Oczywiście że mają niektórzy podobnie.... Moja mama zaszczyca nas raz do roku
mniej więcej, raz na dwa miesiace list... pełen wyrzutów w sprawie tego czego
ewentualnie nie zrobiłam, głównie wydumane powody tak jak np ostatnio zaparcia
mojej córki (już stały się anegdotą w naszym domu), której nie widziała od... ho
ho ho i o której w gruncie rzeczy nic nie wie (poza imieniem i wiekiem).
Właśnie dziś zatelefonowała i kurcze kurcze... przypomniała sobie, ze ja jestem
w ciąży - nawet zapytała o samopoczucie, po prostu z nóg mnie scięło.

I tu bez obraz wyszło jakichkolwiek, przysług wzajemnych itp. Wnuczka prezentu
od dziadków nie zna właściwie, ja zresztą ani mąż też nie bardzo...

[joje]

znam to, znam. moi tescie obrazili sie na nas rok temu. wlasciwie nie wiadomo na
kogo bardziej- na mnie, za to, ze jestem inna nizby to sobie wyobrazali, czy na
mojego meza za to, ze "milosc go oslepila i nie wiedzi jaka ja jestem". i od
roku nic. nie zareagowali slowem na dlugi list od mojego M., nie widzielismy sie
od tamtej pory. nie mam pojecia co z tym zrobic- jest mi przykro ze wzgledu na
dzieci i widze, ze M. tez taka sytuacja meczy. 2 tygodnie temu Jeremi skonczyl
rok... Jonatan konczy wkrotce 3 lata... szkoda, ze nie maja dziadkow.

[bianka2004]

To prawda, nie da sie wszystkiego opisac na forum. Z mojego zycia przytoczylam
tylko kilka faktow. Dobrze ze wiekszosc z was potrafi czytac pomiedzy wierszami
lub moze z wlasnego doswiadczenia wie, ze nie wszystko nadaje sie do napisania.
Dlaczego mysle o tym zeby zrobic im przykrosc, dlatego ze to ostatnia deska
ratunku zeby pokaza im ze istniejemy- inne sposoby zawiodly. Nie chce tego dla
siebie, ja naprawde lepiej sie czuje jak ich nie widze, ale chce aby moj maz
poczul ze jest kochany przez wlasnych rodzicow, zeby moje dzieci, zyly i
wychowywaly sie w zdrowych relacjach rodzinnych- to wszystko ma wplyw na ich
zdrowie psychiczne, ich rozwoj ich przyszle relacje z ludzmi.
Lucerka czy ty jestes przekonana ze tesciowie (rodzice) nic nie musza???- nie
musza kochac swojego syna? Nie chodzi o to aby mi pomagali, chodzi oto aby
zachowywali sie po ludzku. Mam inne podejscie do rodziny, jesli moge to jej
pomagam i chcialabym, aby tak bylo w druga strone czy to tak duzo??? W kazdym
razie dobrze jest przeczytac wszystkie podpowiedzi. Pozdrawiam.

Bianko

[abi3]

Wiem,że chcesz dobrze dla swojego męża, dla dzieci.
Ale pamiętaj, uczucie albo jest, albo go nie ma...nawet jeśli chodzi o wlasne
dzieci. Niestety mamy tego przyklady na co dzień...może lepiej będzie dla Was,
dla Waszej rodziny, jak zakończycie tą walkę z wiatrakami i zaczniecie żyć
własnym życiem - bez teściów. Jak już wiesz, nie możesz na nich liczyć w żadnej
sytuacji...to po co Ci oni? Niestety do milości nie można zmusić nikogo....
Mój mąż krótko się gryzł z tym,że rodzice go traktuja tak a nie inaczej...ale
raz powiedzieliśmy -basta- i uwierz mi, jest teraz szczęśliwszy. Bo uwolnił się
od tej chorej sytuacji, do tego stopnia,że mimo moich próśb, nawet nie chce do
nich jechać, zadzwonić...zobacz ! jaką wyrządzili mu krzywdę, skoro do tego
doszło.Jeżeli oni sami nie zrozumieją pewnych spraw, Tobie nigdy nie uda się
pogodzić tego wszystkiego.Jesteście szczęśliwą rodziną, która w dodatku ma się
powiększyć...cieszcie się z tego, a nie przysparzajcie sobie smutków.
powodzenia

[bianka2004]

Abi, dziekuje.

[skkalina]

przesadzasz. twój mąż widzi niepoprawność zachowania swoich rodziców i stosownie reaguje. oczywiście, że to chore, ale czas sam to rozwiąże. zrozumiałam to pod koniec życia swojej teściowej.

[roszpunka7]

skkalina myślę, że to górnolotne stwierdzenie moze się okazać nieprawdziwe. nie wszystkie historie konczą sie tak samo, choc wszyscy ludzie umierają.

ja rozumiem zalożycielkę wątku i jej żal.
obawiam się też, że w postawie teściów nic sie nie zmieni, wydają się zupelnie niedojrzałymi, nieodpowiedzialnymi ludźmi.
myśle że trzymanie w tajemnicy ciązy a potem drugiego dziecka jak długo się da moze podzialać jak zimny prysznic, po którym zaczną się jakos tam po swojemu starac. oczywiście mogą sie obrazic na amen.
ryzyko jest duze, tylko co masz do stracenia?

[olamad]

Ja nie widze tutaj jakiegoś trzymania w tajemnicy wiadomosci o ciąży autorki
wątku - mniemam, że poprostu nie ma okazji tesciom tego powiedzieć...

[bianka2004]

hej skkalinka, czy to ja przesadzam? jesli tak to powiedz mi w ktorym momencie,
moze faktycznie powinnam sie nad soba zastanowic.

[figazmakiem1]

smutne